Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBDHA:2024:14578 ECLI:NL:RBDHA:2024:14578 AI generated

Administrative court dismisses detention appeal where serious grounds for public order risk are substantiated.

Case Number ECLI:NL:RBDHA:2024:14578
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The administrative court dismissed the applicant's appeal against the Minister of Asylum and Migration's order to detain him. The applicant argued for a lighter measure like a reporting obligation, claiming he was unaware of his departure deadline and needed time to organize his exit. The court found the serious grounds for detention factually correct and sufficiently motivated, noting the applicant had four weeks to leave after his asylum rejection and failed to do so. Consequently, the court ruled that no lighter measure was effective and rejected the claim for damages.

Legislator headnote

AI generated

Articles 5.1b, third and fourth paragraph, of the Aliens Decree 2000; detention is permissible when serious grounds for public order exist and no lighter measure can effectively prevent non-compliance with departure obligations.

Keywords

AI generated
detention measure public order risk lighter measure departure deadline asylum rejection administrative appeal damages claim

Cited Legislation

AI generated
Article 59, first paragraph, sub-item a, of the Aliens Act 2000
Article 5.1b, third paragraph, of the Aliens Decree 2000
Article 5.1b, fourth paragraph, of the Aliens Decree 2000
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK DEN HAAG Zittingsplaats Middelburg Bestuursrecht zaaknummer: NL24.34667 uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen [eiser] , eiser, V-nummer: [V-nummer] (gemachtigde: mr. A. Jhingoer), en de minister van Asiel en Migratie, verweerder, (gemachtigde: mr. H.J. Toonders). Procesverloop Bij besluit van 19 augustus 2024 (het bestreden besluit) heeft verweerder aan eiser de maatregel van bewaring opgelegd. Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. Dit beroep moet tevens worden aangemerkt als een verzoek om toekenning van schadevergoeding.

De rechtbank heeft het beroep op 11 september 2024 op zitting behandeld. Eiser is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. Als tolk is verschenen [tolk] . Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde. Overwegingen 1. Eiser stelt te zijn geboren op [datum] 1987 en de Egyptische nationaliteit te hebben. Maatregel van bewaring 2. In de maatregel van bewaring heeft de minister overwogen dat de openbare orde de maatregel vordert, omdat het risico bestaat dat eiser zich aan het toezicht zal onttrekken en eiser de voorbereiding van het vertrek of de uitzettingsprocedure ontwijkt of belemmert.

Als zware gronden staat in de maatregel vermeld dat eiser: 3a. Nederland niet op de voorgeschreven wijze is binnengekomen, dan wel een poging daartoe heeft gedaan; 3c. eerder een visum, besluit, kennisgeving of aanzegging heeft ontvangen waaruit de plicht Nederland te verlaten blijkt en hij daaraan niet uit eigen beweging binnen de daarin besloten of gestelde termijn gevolg heeft gegeven; 3i. te kennen heeft gegeven dat hij geen gevolg zal geven aan zijn verplichting tot terugkeer; En als lichte gronden staat in de maatregel vermeld dat eiser: 4a. zich niet aan een of meer andere voor hem geldende verplichtingen van hoofdstuk 4 van het Vb heeft gehouden; 4c. geen vaste woon- of verblijfplaats heeft; 4d. niet beschikt over voldoende middelen van bestaan.

3. De rechtbank stelt vast dat eiser de gronden die aan de maatregel van bewaring ten grondslag liggen niet heeft betwist. De rechtbank is van oordeel dat in ieder geval de zware gronden feitelijk juist zijn en voldoende zijn toegelicht, zodat deze aan de maatregel ten grondslag konden worden gelegd en de maatregel ook kunnen dragen. Lichter middel 4. Eiser voert aan dat verweerder had moeten volstaan met een lichter middel, zoals een meldplicht. Aan eiser is kort na het verlopen van de vertrektermijn de maatregel van bewaring opgelegd. Hij was niet op de hoogte van de vertrektermijn en het is onduidelijk of hem dit kenbaar is gemaakt. Hij had in de gelegenheid moeten worden gesteld om zelfstandig zijn vertrek te organiseren.

5. De rechtbank is van oordeel dat verweerder voldoende heeft gemotiveerd dat niet is gebleken dat een lichter middel doeltreffend kan worden toegepast. Uit de gronden die aan de maatregel ten grondslag zijn gelegd, volgt een risico op onttrekking aan het toezicht. Verder blijkt uit het besluit van de afwijzing van zijn asielaanvraag van 18 oktober 2023 dat aan hem een vertrektermijn is gegund van vier weken. Nadat dit besluit bij uitspraak van 18 juli 2024 in rechte is vast komen te staan, had eiser vier weken om zijn vertrek zelfstandig te organiseren. Nu eiser dat niet heeft gedaan, heeft verweerder hem in bewaring kunnen stellen en, zoals hiervoor is overwogen, geen lichter middel hoeven op te leggen. Ambtshalve toets 6. Tot slot leidt ambtshalve toetsing niet tot het oordeel dat de maatregel van bewaring op enig moment onrechtmatig was. Conclusie 7. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen.

8. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De rechtbank: verklaart het beroep ongegrond; en wijst het verzoek om schadevergoeding af. Deze uitspraak is gedaan op 12 september 2024 door mr. E.F. Bethlehem, rechter, in aanwezigheid van R. Ben Sellam, griffier, en openbaar gemaakt door middel van een geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl. De uitspraak is bekendgemaakt op: Rechtsmiddel Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking. Op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw). Artikel 5.1b, derde lid, van het Vreemdelingenbesluit 2000 (Vb). Artikel 5.1b, vierde lid, van het Vb.