Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBDHA:2022:5169 ECLI:NL:RBDHA:2022:5169 AI generated

ECLI:NL:RBDHA:2022:5169 · Rechtbank Den Haag

Case Number ECLI:NL:RBDHA:2022:5169
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

RECHTBANK DEN HAAG Zittingsplaats Middelburg Bestuursrecht zaaknummer: NL21.2362 uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen [Naam], eiser, V-nummer: [Nummer] (gemachtigde: mr. F.J.M. Schonkeren), en de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder, (gemachtigde: mr. J. van Raak). Procesverloop Bij besluit van 15 februari 2021 (het bestreden besluit) heeft verweerder de asielaanvraag van eiser afgewezen als ongegrond. Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. De rechtbank heeft het beroep op 16 juli 2021 op zitting behandeld in Breda.

Legislator headnote

AI generated

ECLI:NL:RBDHA:2022:5169 · Rechtbank Den Haag: Ter onderbouwing van zijn herkomst uit [Plaats] heeft eiser een woonverklaring overgelegd. Deze woonverklaring is voorgelegd aan Bureau Documenten voor onderzoek. Bij verklaring van onderzoek van 4 juni 2021 heeft Bureau Documenten geconcludeerd dat over de woonverklaring, gelet op het ontbreken van voldoende betrouwbaar vergelijkingsmateriaal, voor wat betreft de echtheid van het document geen uitspraak kan worden gedaan. Naar aanleiding van deze verklaring van onderzoek heeft verweerder bij brief van 7 juni 2021 de rechtbank medegedeeld het standpunt zoals weergegeven in het bestreden besluit te handhaven.

Keywords

AI generated
Iraqi asylum application Turkish nationals removal to northern Iraq asylum of Sri Lankan nationals grounds for asylum family asylum for eritreans

Cited Case Law

AI generated
ECLI:NL:RVS:2017:3468
201703327/1/V2. Datum uitspraak: 18 december 2017 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Haarlem, van 14 april 2017 in zaak nr. NL17.1332 in het geding tussen: [de vreemdeling] en de staatssecretaris. Procesverloop Bij besluit van 22 maart 2017 heeft de staatssecretaris, voor zover thans van belang, een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.
ECLI:NL:RVS:2011:BU1275
Procesverloop Bij onderscheiden besluiten van 14 september 2009 heeft de staatssecretaris van Justitie de aan vreemdeling 1 verleende verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingetrokken en een aanvraag van vreemdeling 2 om haar, mede voor haar minderjarige kinderen, een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen. Deze besluiten zijn aangehecht. Bij onderscheiden uitspraken van 15 oktober 2010, verzonden op dezelfde dag, heeft de rechtbank de daartegen door de vreemdelingen ingestelde beroepen ongegrond verklaard. Deze uitspraken zijn aangehecht. Tegen deze uitspraken hebben de vreemdelingen bij brief, bij de Raad van State binnengekomen op 10 november 2010, hoger beroepen ingesteld. Deze brief is aangehecht. De minister voor Immigratie en Asiel (hierna: de minister) heeft verweerschriften ingediend. Vervolgens is het onderzoek gesloten.
ECLI:NL:RVS:2017:292
201509277/1/V2. Datum uitspraak: 6 februari 2017 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie, appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Amsterdam, van 23 november 2015 in zaak nr. 15/19072 in het geding tussen: [vreemdeling] alias [naam] en de staatssecretaris. Procesverloop Bij besluit van 21 oktober 2015 heeft de staatssecretaris, voor zover thans van belang, een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen afgewezen.
ECLI:NL:RVS:2012:BW4349
Procesverloop Bij besluit van 4 juli 2011 heeft de minister een aanvraag van de vreemdeling om haar een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK DEN HAAG Zittingsplaats Middelburg Bestuursrecht zaaknummer: NL21.2362 uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen [Naam], eiser, V-nummer: [Nummer] (gemachtigde: mr. F.J.M. Schonkeren), en de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder, (gemachtigde: mr. J. van Raak). Procesverloop Bij besluit van 15 februari 2021 (het bestreden besluit) heeft verweerder de asielaanvraag van eiser afgewezen als ongegrond. Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. De rechtbank heeft het beroep op 16 juli 2021 op zitting behandeld in Breda.

Eiser heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde. De rechtbank heeft onderzoek gesloten. Op 26 juli 2021 is het onderzoek heropend en is eiser in de gelegenheid gesteld om te reageren op vragen van de rechtbank, waarna verweerder in de gelegenheid is gesteld om te reageren op de antwoorden van eiser. Op 18 augustus 2021 is een reactie ontvangen van eiser, waarna op 13 september 2021 een reactie van verweerder is ontvangen. Partijen hebben desgevraagd ingestemd met schriftelijk afdoening van het beroep.

Overwegingen 1. Eiser stelt te zijn geboren op [Geboortedatum] en de Iraakse nationaliteit te bezitten. Op 23 augustus 2020 heeft hij een asielaanvraag ingediend.

2. Verweerder heeft de aanvraag afgewezen als ongegrond. Daarbij volgt verweerder eisers verklaringen over de identiteit, nationaliteit en etniciteit. De gestelde herkomst uit [Plaats], Irak, acht verweerder ongeloofwaardig. Omdat eiser niet wordt gevolgd in zijn verklaringen over zijn herkomst, heeft verweerder de inhoudelijke beoordeling van de problemen die zich aldaar zouden hebben plaatsgevonden achterwege gelaten.

3. Eiser voert in beroep aan dat verweerder op onzorgvuldige wijze heeft geoordeeld dat zijn herkomst uit [Plaats] ongeloofwaardig is. Eiser stelt dat verweerder eraan voorbij gaat dat hij ook juiste informatie heeft verstrekt over zijn herkomstomgeving. Eiser lijdt aan geheugenverlies en het is voor hem onmogelijk om in de algemene asielprocedure medische onderbouwing over te leggen. Verder stelt eiser dat hij inconsistente verklaringen in het gehoor tijdens datzelfde gehoor heeft gecorrigeerd.

4. Ter onderbouwing van zijn herkomst uit [Plaats] heeft eiser een woonverklaring overgelegd. Deze woonverklaring is voorgelegd aan Bureau Documenten voor onderzoek. Bij verklaring van onderzoek van 4 juni 2021 heeft Bureau Documenten geconcludeerd dat over de woonverklaring, gelet op het ontbreken van voldoende betrouwbaar vergelijkingsmateriaal, voor wat betreft de echtheid van het document geen uitspraak kan worden gedaan. Naar aanleiding van deze verklaring van onderzoek heeft verweerder bij brief van 7 juni 2021 de rechtbank medegedeeld het standpunt zoals weergegeven in het bestreden besluit te handhaven.

5. Bij brief van 18 augustus 2021 heeft eiser antwoord gegeven op vragen van de rechtbank over de woonverklaring. Uit deze antwoorden komt het volgende naar voren. De woonverklaring is op 17 februari 2021 verstrekt door de mukhtar van de gemeente waar eiser van afkomstig is. Deze woonverklaring is verstrekt op verzoek van eisers vader, waarvoor hij eerst eisers persoonsgegevens, foto en woonadres heeft moeten verstrekken. Tevens zijn twee getuigen meegegaan om de juistheid van de verstrekte gegevens te bevestigen. De getuigen zijn familieleden van eiser, namelijk twee neven van eisers moeder.

Verweerder heeft op 13 september 2021 hierop gereageerd. De rechtbank oordeelt als volgt. Herkomst uit [Plaats]), Irak 6. De rechtbank is van oordeel dat verweerder de herkomst van eiser uit [Plaats] niet ten onrechte ongeloofwaardig heeft geacht. Verweerder heeft terecht gesteld dat eiser op meerdere (simpele) vragen geen antwoord heeft kunnen, zoals de vraag wat de namen zijn van zijn school en de moskee waar hij kwam. Eiser kan ook niet verklaren over de naam van de meubelzaak van zijn vader. Verder komt eisers verklaring dat er geen parken en misschien ook geen sportverenigingen zijn in [Plaats], niet overeen met openbare informatie waaruit blijkt dat er wel degelijk een park is gevestigd in [Plaats] en ook dat er een voetbalveld is.

Zoals verweerder terecht heeft opgemerkt, had het op de weg van eiser gelegen om hier correct over te verklaren, nu hij heeft aangegeven te zijn geboren en te zijn opgegroeid in [Plaats] Voor zover eiser stelt dat dit te maken heeft met zijn medische problematiek, namelijk het gestelde geheugenverlies, stelt de rechtbank vast dat eiser geen medische documenten heeft overgelegd die deze stelling onderbouwen. Verder volgt uit het FMMU-rapport van 17 december 2020 dat eiser naar eigen zeggen geheugenproblematiek heeft. Dit maakt het echter niet onmogelijk voor hem om te verklaren.

Eiser heeft zelf aangegeven meer bedenktijd nodig te hebben om te verklaren. Die bedenktijd heeft hij gekregen tijdens het nader gehoor, zoals blijkt uit het rapport.

7. Verder is de rechtbank van oordeel dat verweerder met zijn reactie van 13 september 2021 een inzichtelijk en gemotiveerd standpunt heeft ingenomen over de inhoud van de woonverklaring en goed heeft uitgelegd waarom die inhoud geen aanleiding geeft om nader onderzoek te doen. Eiser heeft, zoals verweerder terecht opmerkt, onvoldoende duidelijk kunnen maken hoe de woonverklaring tot stand is gebracht. Niet gebleken is dat de gegevens die voor een woonverklaring nodig zijn, ook daadwerkelijk zijn overgelegd. Verder wordt de woonverklaring, anders dan eiser stelt, in Centraal-Irak op een lokaal politiebureau aangevraagd en afgegeven door het directoraat-generaal van nationaliteit, een onderdeel van het ministerie van Binnenlandse Zaken. De mukhtar verstrekt in dit kader slechts een aanbevelingsbrief.

8. Nu verweerder niet ten onrechte eisers gestelde herkomst ongeloofwaardig heeft bevonden, heeft verweerder eisers asielmotieven niet hoeven te beoordelen. Conclusie 9. Verweerder heeft eisers asielaanvraag terecht afgewezen als ongegrond.

10. Het beroep is ongegrond.

11. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. Deze uitspraak is gedaan door mr. B.F.Th. de Roos, rechter, in aanwezigheid van R. Ben Sellam, griffier, en openbaar gemaakt door middel van een geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl. De uitspraak is uitgesproken en bekendgemaakt op: Rechtsmiddel Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking. Op grond van artikel 31, eerste lid, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw). Rapport nader gehoor van 9 februari 2021, p. 6 van 22. Rapport nader gehoor van 9 februari 2021, p. 6 van 22. Rapport nader gehoor van 9 februari 2021, p. 7 van 22. Forensisch Medische Maatschappij Utrecht. Vergelijk de uitspraken van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (Afdeling)van 18 december 2017, ECLI:NL:RVS:2017:3468 en 13 oktober 2011, ECLI:NL:RVS:2011:BU1275. Algemeen Ambtsbericht Irak 2019, p.

31. Zie hierover ook de vaste rechtspraak van de Afdeling, bijvoorbeeld de uitspraken van 6 februari 2017, ECLI:NL:RVS:2017:292 en 17 april 2012, ECLI:NL:RVS:2012:BW4349.