Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:PHR:2024:1327 ECLI:NL:PHR:2024:1327 AI generated

ECLI:NL:PHR:2024:1327 · Parket bij de Hoge Raad

Case Number ECLI:NL:PHR:2024:1327
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

PROCUREUR-GENERAAL BIJ DE HOGE RAAD DER NEDERLANDEN Nummer 23/04382 Zitting 10 december 2024 CONCLUSIE E.J. Hofstee In de zaak [verdachte] , geboren in [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1986, hierna: de verdachte Inleiding 1. De verdachte is bij arrest van 31 oktober 2023 door het gerechtshof Amsterdam wegens in zaak A onder 3 "diefstal, voorafgegaan en vergezeld van bedreiging met geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en die diefstal gemakkelijk te maken, terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen”, veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van vier jaren en tien maanden, met aftrek van het voorarrest als bedoeld in art. 27 lid 1 Sr. Voorts heeft het hof beslist op de vordering van de benadeelde partij en aan de verdachte een schadevergoedingsmaatregel als bedoeld in art. 36f Sr opgelegd, een en ander zoals nader bepaald in het arrest.

Legislator headnote

AI generated

art. 27 lid 1 Sr, art. 36f Sr; ECLI:NL:PHR:2024:1327 · Parket bij de Hoge Raad: De bovenkant en de loop waren goudkleurig en de rest was zwart. Deze man sprak eerst Engels, daarna Nederlands, maar wel gebrekkig, met een accent. De mannen vroegen ons in het Engels of er al mensen waren en hoe laat er mensen zouden komen. Ik antwoordde dat de eerste mensen om 08.00 uur zouden komen. Hierop liepen de mannen weer naar buiten. Na een minuut kwamen zij weer binnenlopen en vroegen zij naar een toilet. Vlakbij het toilet zag ik dat NN2 een pistool in zijn hand hield en op mij richtte. Ik zag dat de man met de witte jas zijn jas opende en een groot wapen liet zien.

Keywords

AI generated
art. 27 lid 1 Sr art. 36f Sr

Cited Legislation

AI generated
art. 27 lid 1 Sr
art. 36f Sr
Voorts heeft het hof beslist op de vordering van de benadeelde partij en aan de verdachte een schadevergoedingsmaatregel als bedoeld in art. 36f Sr opgelegd, een en ander zoals nader bepaald in het arrest.

Cited Case Law

AI generated
ECLI:NL:HR:2021:765
HOGE RAAD DER NEDERLANDEN STRAFKAMER Nummer 19/03630 Datum 25 mei 2021 ARREST op het beroep in cassatie tegen een arrest van het gerechtshof Amsterdam van 1 augustus 2019, nummer 23/000029-18, in de strafzaak tegen [verdachte] , geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1986, hierna: de verdachte.
ECLI:NL:GHAMS:2019:3189
afdeling strafrecht parketnummer: 23-000029-18 datum uitspraak: 1 augustus 2019 TEGENSPRAAK Verkort arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de rechtbank Amsterdam van 21 december 2017 in de gevoegde strafzaken onder de parketnummers 13-650457-15 (hierna aangeduid als zaak A) en 13-659211-16 (hierna aangeduid als zaak B) tegen [verdachte] , geboren te [geboorteplaats] (Frankrijk) op [geboortedag] 1986, adres: [adres 1]. Onderzoek van de zaak De verdachte en het openbaar ministerie hebben hoger beroep ingesteld tegen voormeld vonnis. Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 2, 4 en 18 juli 2019 en, overeenkomstig het bepaalde bij artikel 422, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering (Sv), naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg. Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen de verdachte en de raadsman naar voren hebben gebracht. Ontvankelijkheid van de verdachte en van het openbaar ministerie in het hoger beroep De verdachte is in eerste aanleg vrijgesproken van hetgeen in zaak A onder 2 en 3 en in zaak B onder 1 en 3 is ten laste gelegd. De verdachte heeft onbeperkt hoger beroep ingesteld en dit is derhalve mede gericht tegen de in eerste aanleg gegeven beslissingen tot vrijspraak. Gelet op hetgeen is bepaald in artikel 404, vijfde lid, Sv staat voor de verdachte tegen deze beslissingen geen hoger beroep open. Het hof zal de verdachte mitsdien niet-ontvankelijk verklaren in het ingestelde hoger beroep, voor zover dat is gericht tegen de in het vonnis waarvan beroep gegeven beslissingen tot vrijspraak. De advocaat-generaal heeft bij requisitoir te kennen gegeven dat de door het openbaar ministerie eerder opgegeven bezwaren tegen de beslissingen van de rechtbank tot vrijspraak van het in zaak A onder 3 en in zaak B onder 1 tenlastegelegde niet langer worden gehandhaafd. Naar aanleiding daarvan heeft de raadsman het hof verzocht om toepassing te geven aan het bepaalde in artikel 416, derde lid, Sv en het openbaar ministerie in zoverre niet-ontvankelijk te verklaren in het door de officier van justitie ingestelde hoger beroep. Het hof geeft geen gevolg aan dit verzoek, omdat het hof het aangewezen acht dat naar aanleiding van de behandeling van de zaak in hoger beroep ook met betrekking tot deze feiten een inhoudelijk oordeel wordt gegeven over de bewijsvraag. Tenlasteleggingen Gelet op de in eerste aanleg door de rechtbank toegelaten wijziging is aan de verdachte ten laste gelegd dat hij: in zaak A onder 1 primair op of omstreeks 10 mei 2015 te Amsterdam (in een boxengang) van perceel [adres 2]) tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, met het oogmerk van wederrechtelijke toeëigening heeft weggenomen een portemonnee en/of 2 bankpassen en/of een geldbedrag van 25 euro en/of een mobiele telefoon, in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan [slachtoffer 1], in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte, en/of zijn mededader(s), welke diefstal werd voorafgegaan, vergezeld en/of gevolgd van geweld en/of bedreiging met geweld tegen die [slachtoffer 1], gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en/of gemakkelijk te maken en/of om bij betrapping op heterdaad aan zichzelf en/of aan (een) andere deelnemer(s) aan voormeld misdrijf de vlucht mogelijk te maken en/of het bezit van het gestolene te verzekeren en/of - met het oogmerk om zich en/of (een) ander(en) wederrechtelijk te bevoordelen door geweld en/of bedreiging met geweld [slachtoffer 1] heeft gedwongen tot de afgifte van een portemonnee en/of 2 bankpassen en/of een geldbedrag van 25 euro en/of een mobiele telefoon, in elk geval van enig goed geheel of ten dele toebehorende aan [slachtoffer 1] in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn mededader(s), welk geweld en/of welke bedreiging met geweld hierin bestond(en), dat hij, verdachte en/of zijn mededaders - die [slachtoffer 1] naar perceel [adres 2] heeft/hebben gelokt en/of - ( vervolgens) toen en/of nadat de [slachtoffer 1] het perceel was binnengegaan (een op) een (vuur)wapen (gelijkend voorwerp heeft/hebben gericht op en/of getoond aan die [slachtoffer 1] en/of - ( daarbij tegen die [slachtoffer 1] heeft/hebben gezegd dt hij zou worden neergeschoten en/of - met dat (op een) (vuur)wapen (gelijkend voorwerp) op/tegen het hoofd van die [slachtoffer 1] heeft/hebben geslagen en/of - één of meer knietje(s) tegen het lichaam heeft/hebben gegeven; in zaak A onder 1 subsidiair [medeverdachte 1] op of omstreeks 10 mei 2015 te Amsterdam (in een boxengang) van perceel [adres 2]) tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, met het oogmerk van wederrechtelijke toeëigening heeft weggenomen een portemonnee en/of 2 bankpassen en/of een geldbedrag van 25 euro en/of een mobiele telefoon, in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan [slachtoffer 1], in elk geval aan een ander of anderen dan aan die [medeverdachte 1], en/of zijn mededader(s), welke diefstal werd voorafgegaan, vergezeld en/of gevolgd van geweld en/of bedreiging met geweld tegen die [slachtoffer 1], gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en/of gemakkelijk te maken en/of om bij betrapping op heterdaad aan zichzelf en/of aan (een) andere deelnemer(s) aan voormeld misdrijf de vlucht mogelijk te maken en/of het bezit van het gestolene te verzekeren en/of - met het oogmerk om zich en/of (een) ander(en) wederrechtelijk te bevoordelen door geweld en/of bedreiging met geweld [slachtoffer 1] heeft gedwongen tot de afgifte van een portemonnee en/of 2 bankpassen en/of een geldbedrag van 25 euro en/of een mobiele telefoon, in elk geval van enig goed geheel of ten dele toebehorende aan [slachtoffer 1] in elk geval aan een ander of anderen dan aan die [medeverdachte 1] en/of zijn mededader(s), welk geweld en/of welke bedreiging met geweld hierin bestond(en), dat die [medeverdachte 1] en/of zijn mededaders - die [slachtoffer 1] naar perceel [adres 2] heeft/hebben gelokt en/of - ( vervolgens) toen en/of nadat de [slachtoffer 1] het perceel was binnengegaan (een op) een (vuur)wapen (gelijkend voorwerp heeft/hebben gericht op en/of getoond aan die [slachtoffer 1] en/of - ( daarbij tegen die [slachtoffer 1] heeft/hebben gezegd dt hij zou worden neergeschoten en/of - met dat (op een) (vuur)wapen (gelijkend voorwerp) op/tegen het hoofd van die [slachtoffer 1] heeft/hebben geslagen en/of - één of meer knietje(s) tegen het lichaam heeft/hebben gegeven; welk feit verdachte op of omstreeks 10 mei 2015 ten Amsterdam opzettelijk heeft uitgelokt door het verschaffen van gelegenheid, middelen en/of inlichtingen, althans tot en/of bij het plegen van welk misdrijf verdachte op 10 mei 2015 te Amsterdam medeplichtig is geweest door het opzettelijk verschaffen van gelegenheid, middelen en/of inlichtingen, welke uitlokking, althans opzettelijke medeplichtigheid hierin heeft bestaan dat verdachte telefonisch die [medeverdachte 1] de weg naar de plaats delict (te weten perceel [adres 2]) heeft gewezen en/of het signalement van [slachtoffer 1] aan die [medeverdachte 1] heeft gegeven; in zaak A onder 2 op of omstreeks 16 december 2014 te Almere en/of Amsterdam, in elk geval in Nederland een of meer wapens van categorie II, te weten een (volautomatisch) aanvalswapen, en/of munitie van categorie II, voorhanden heeft gehad; in zaak A onder 3 op of omstreeks 23 april 2015 te Amsterdam, in elk geval in Nederland tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, met het oogmerk van wederrechtelijke toeëigening heeft weggenomen een kluis (inhoudende een tot op heden onbekend geldbedrag) en/of een of meer sleutels en/of een of meer mobiele telefoon(s), in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan [brasserie] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3], in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte, en/of zijn mededader(s), welke diefstal werd voorafgegaan, vergezeld en/of gevolgd van geweld en/of bedreiging met geweld tegen die [slachtoffer 2] en/of die [slachtoffer 3], gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en/of gemakkelijk te maken en/of om bij betrapping op heterdaad aan zichzelf en/of aan (een) andere deelnemer(s) aan voormeld misdrijf de vlucht mogelijk te maken en/of het bezit van het gestolene te verzekeren en/of - met het oogmerk om zich en/of (een) ander(en) wederrechtelijk te bevoordelen door geweld en/of bedreiging met geweld [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] heeft gedwongen tot de afgifte van een kluis (inhoudende een tot op heden onbekend geldbedrag) en/of een of meer sleutels en/of een of meer mobiele telefoon(s), in elk geval van enig goed geheel of ten dele toebehorende aan [brasserie] en/of [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3],, in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn mededader(s), welk geweld en/of welke bedreiging met geweld hierin bestond(en), dat verdachte en/of zijn mededader(s) - ( een op) een (vuur)wapen (gelijkend voorwerp) heeft/hebben gericht op en/of getoond aan die [slachtoffer 2] en/of die [slachtoffer 3] en/of - ( daarbij) heeft/hebben gezegd: "Ik maak jullier dood" en/of "Waar is de kluis" en/of "Waar is het geld", althans (telkens) woorden van gelijke (dreigende) aard en/of strekking en/of - die [slachtoffer 2] en/of die [slachtoffer 3] in een kast heeft/hebben opgesloten; in zaak B onder 1 primair op of omstreeks 23 april 2015 te Almere, in elk geval in Nederland ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, opzettelijk [slachtoffer 4] en/of [slachtoffer 5] van het leven te beroven, althans zwaar lichamelijk letsel toe te brengen, met dat opzet met een of meer van zijn mededader(s), althans alleen meermalen, althans eenmaal met een vuurwapen één of meer kogels in de richting van het lichaam van voornoemde [slachtoffer 4] en/of [slachtoffer 5] heeft/hebben geschoten, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid; in zaak B onder 1 subsidiair hij op of omstreeks 23 april 2015 te Almere, althans in Nederland tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen [slachtoffer 4] en/of [slachtoffer 5] heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht, althans met zware mishandeling, immers heeft/hebben verdachte en/of zijn mededader(s) opzettelijk dreigend meermalen, althans eenmaal met een vuurwapen één of meer kogels in de richting van het lichaam van voornoemde [slachtoffer 4] en/of [slachtoffer 5] geschoten; in zaak B onder 2 in of omstreeks de periode van 17 februari 2015 tot en met 30 juni 2015, te Amsterdam, althans in Nederland, van een voorwerp te weten een personenauto merk Audi A4, gekentekend [kenteken 1], de werkelijke aard en/of herkomst heeft verhuld dan wel heeft verhuld wie de rechthebbende(n) was/waren terwijl hij wist dat dat voorwerp geheel of gedeeltelijk - onmiddellijk of middellijk - afkomstig was uit enig misdrijf; in zaak B onder 3 op meerdere tijdstippen in of omstreeks de periode van 12 december 2014 tot en met 31 juli 2015 te Amsterdam, en/of Almere en/of Ouderkerk aan de Amstel en/of Rotterdam, althans in Nederland, heeft leiding gegeven en/of heeft deelgenomen aan een organisatie, te weten een samenwerkingsverband tussen [medeverdachte 1] en/of [medeverdachte 2] en/of [medeverdachte 3] en/of anderen, welke organisatie tot oogmerk had het plegen van diefstallen met geweld en/of afpersingen en/of diefstallen door middel van braak en/of verbreking en.of valse sleutel en/of het voorhanden hebben van (vuur)wapens en/of het plegen van valsheid in geschrift en/of het witwassen van crimineel vermogen, welke deelneming (onder meer) bestaat uit het uitvoeren van bovengenoemde misdrijven en/of het onderhouden van (telefonische) contacten met zijn mededader(s) en/of het maken van afspraken met zijn mededader(s) en/of het doorgeven van berichten aan zijn mededader(s) en/of verrichten van (voor)verkenning(en). Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zal het hof deze verbeterd lezen. De verdachte wordt daardoor niet in de verdediging geschaad. Vonnis waarvan beroep Het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd, omdat het hof ten aanzien van de bewijsvraag met betrekking tot het in zaak A onder 2 en 3 en in zaak B onder 2 en 3 tenlastegelegde en de strafoplegging tot een andere beslissingen komt dan de rechtbank. Vrijspraak van het in zaak B onder 1 (schietpartij [bakkerij]) en onder 2 (witwassen Audi A4) tenlastegelegde Schietpartij [bakkerij] Op 23 april 2015 heeft even na 1.30 uur een schietpartij plaatsgevonden bij bakkerij [bakkerij] in Almere. Daarbij hebben zich twee donkergetinte mannen bij de bakkerij gemeld en daar voorgewend dat zij voor 60 personen brood wilden kopen en om water gevraagd. Nadat één van de eigenaren van de bakkerij een flesje water had gehaald werd hij vastgepakt. Nadat hij zich had losgerukt werd om onopgehelderde redenen meermalen geschoten met een groot en zwart vuurwapen. Hierna zijn de donkergetinte mannen weggerend en in een auto vertrokken. Gelet op de signalementen die van de twee donkergetinte mannen bekend zijn is er geen reden om te veronderstellen dat de verdachte één van die mannen is geweest. Wel is opvallend dat de verdachte zich kort voor de schietpartij in de omgeving van de bakkerij heeft opgehouden en telefooncontact heeft gehad met [medeverdachte 1], wiens munitie bij de schietpartij is verschoten, en dat daarbij het aanvalsgeweer is gebruikt dat de verdachte op 16 december 2014 in handen heeft gehad. Deze omstandigheden zijn echter niet toereikend om met een voor een bewezenverklaring vereiste mate van zekerheid vast te kunnen stellen dat de verdachte aan de schietpartij zo’n wezenlijke bijdrage heeft geleverd dat hij als medepleger kan worden gezien. De overige resultaten van het opsporingsonderzoek hebben evenmin voldoende zeggingskracht om een veroordeling op te kunnen baseren. Daarom zal het hof, net als de rechtbank heeft gedaan, de verdachte vrijspreken van het in zaak B onder 1 primair en subsidiair tenlastegelegde. Witwassen Audi A4 Verder is het hof, anders dan de rechtbank en de advocaat-generaal, van oordeel dat evenmin wettig en overtuigend bewezen kan worden dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het witwassen van een Audi A4. Volgens [verkoper], de verkoper van de Audi A4, heeft hij dat voertuig voor € 5.900 verkocht (naar is gebleken: aan de verdachte) en is hem dat bedrag contant voldaan. Aannemelijk is dat de verdachte daarvóór een aan hem toebehorende Audi TT heeft verkocht. Op basis van het dossier kan de verklaring van de verdachte dat hij de opbrengst daarvan, naar zijn zeggen € 6.000 in contanten, heeft aangewend voor de aankoop van de Audi A4 niet als onaannemelijk terzijde worden geschoven. Daarbij is betrokken dat de verklaring van [medeverdachte 3], de koper van de Audi TT, dat hij voor die auto begin 2015 een bedrag van € 2.000 heeft betaald, niet direct aannemelijk voorkomt, mede omdat op de terechtzitting in hoger beroep is gebleken dat de dagwaarde van een dergelijke auto anno 2019 al hoger is. Nu ten slotte uit het dossier niet blijkt dat de Audi TT een criminele herkomst heeft of met crimineel geld is bekostigd, kan niet met een voor een bewezenverklaring vereiste mate van zekerheid worden vastgesteld dat de Audi A4 geheel of gedeeltelijk - middellijk of onmiddellijk - afkomstig is uit enig misdrijf. Bewijsoverwegingen Ten aanzien van het in zaak A onder 3 tenlastegelegde (overval op het clubgebouw van de golfbaan) Op 23 april 2015 heeft in de vroege ochtenduren een overval plaatsgevonden op het clubgebouw van golfbaan [clubgebouw] in Amsterdam Zuidoost en de aldaar gevestigde [brasserie]. De aanwezige schoonmakers, [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3], zijn door twee mannen bedreigd met een grote mitrailleur en een klein pistool. Eén van de mannen sprak met de schoonmakers in het Engels en daarna in het Nederlands, gebrekkig en met een accent. Uit de brasserie is een kluis met inhoud ontvreemd. Na de overval is in de brasserie een blauw horloge aangetroffen. Gelet op de plaats waar het horloge is aangetroffen – bij de plek waar de kluis had gestaan – en het niet aan het personeel of aan een klant toebehoort, moet het door de daders zijn achtergelaten. Van de bemonsteringen van de boven- en onderzijde van het horloge zijn DNA-mengprofielen verkregen. Daarin bevonden zich DNA-kenmerken van meer donoren. Met betrekking tot beide sporen kon daaruit een combinatie van DNA-kenmerken van een hoofddonor worden afgeleid. Het DNA-profiel van [medeverdachte 1] matchte met een maximale zeldzaamheid met deze kenmerkencombinatie. Op een SD-kaart die in een portemonnee van [medeverdachte 1] is aangetroffen stond een op 21 maart 2015 gemaakte foto waarop hij een blauw horloge draagt dat sterk lijkt op het uurwerk dat in de brasserie is gevonden. Bij de overval is gebruik gemaakt van een zwarte Citroën C3 met kenteken [kenteken 2]. Op camerabeelden is te zien dat deze auto om 5.33 uur het terrein van de golfbaan is opgereden. Om 6.11 uur zijn daaruit twee mannen gestapt die zich naar het clubgebouw begaven. Omstreeks 6.25 uur hebben de mannen het gebouw met de buitgemaakte kluis verlaten en deze naar de Citroën C3 getild. Om 6.28 uur heeft het voertuig het golfbaanterrein verlaten en is het weggereden in de richting van Abcoude. Omstreeks 10.15 uur is de Citroën C3 aangetroffen op een strandje op de Strandweg te Almere. Er was tevergeefs getracht dit voertuig en de zich daarin bevindende voorwerpen in brand te steken. Aan de bovenzijde van de deurstijl aan de passagierszijde zijn vingersporen aangetroffen die overeenkomen met de linker ring- en wijsvinger van [medeverdachte 2]. Bij de bestuurdersstoel van de auto stond een tas. Daarin zat een zwarte pet met witte stiksels met het opschrift ‘City of Amsterdam’. Uit het monster dat is genomen aan de binnenrand van de pet is een enkelvoudig DNA-profiel verkregen dat met een maximale zeldzaamheid matcht met dat van [medeverdachte 2]. De pet vertoont grote gelijkenissen met de pet die blijkens camerabeelden door één van de daders is gedragen. De overvaller met het pistool (hierna: de eerste overvaller) betrof naar opgave van de schoonmakers een negroïde man met een tamelijk donkere huidskleur, een lichte baard met een sikje, korte dreads en een geschatte lengte van 180 tot 190 centimeter. [slachtoffer 2] heeft de leeftijd van deze man geschat op 33 jaar. De kenmerken van [medeverdachte 1] voldoen aan dit signalement. Immers, zijn huidskleur is redelijk donker, hij droeg in 2015 een korte baard/sik en had zijn haar in korte vlechten. Verder beschikte [medeverdachte 1], die destijds 33 jaar oud was, over lichtbruine schoenen met een witte streep boven de zool. De schoenen die de eerste overvaller blijkens de camerabeelden droeg, hebben dezelfde eigenschappen. De overvaller die in het bezit was van de mitrailleur (hierna: de tweede overvaller) was naar opgave van de schoonmakers een negroïde man met een geschatte lengte van 180 tot 190 centimeter, met een lichtere huidskleur dan die van de eerste overvaller en een pokdalig gezicht. [slachtoffer 2] schatte de leeftijd van deze man ‘rond de 35/36 jaar’. De kenmerken van [medeverdachte 2] voldoen aan dit signalement. Hij heeft een donkergetinte huidskleur, maar lichter dan die van [medeverdachte 1], is 185 centimeter lang en was indertijd 38 jaar oud. Verder heeft hij aan de rechterzijde van het gezicht opvallende littekens met kleine, puntvormige littekens van hechtingen. Het hof is van oordeel dat die gezichtskenmerken bij derden gemakkelijk de indruk kunnen wekken van een pokdalige huid. Met het bij [medeverdachte 1] in gebruik zijnde telefoonnummer, eindigend op *[nummer 1], is tussen 5.41 en 6.08 uur gebruik gemaakt van een zendmast die zich op het AMC in Amsterdam-Zuidoost in de nabije omgeving van de golfbaan bevindt. Voorafgaand aan de overval bevond de Citroën C3 zich om 2.00 uur op de Ring A10 in Amsterdam-Noord ter hoogte van de Buikslotermeerdijk, terwijl in de omgeving daarvan, te weten de Hilversumstraat in Amsterdam-Noord, om 1.59 uur een zendmast is aangestraald met behulp van het bij [medeverdachte 2] in gebruik zijnde telefoonnummer, eindigende op *[nummer 2]. Om 2.09 uur bevond de Citroën C3 zich bij een afslag van de A10 ter hoogte van de Staalmeesterslaan in Amsterdam-West. Op datzelfde tijdstip en om 2.14 uur werd met het nummer van [medeverdachte 2] contact gemaakt van een zendmast op de Staalmeesterslaan, terwijl met het nummer van [medeverdachte 1] om 2.20 uur een mast werd aangestraald aan de Baarsjesweg in Amsterdam-West. Eerder die nacht, rond 0.00 uur, werd met behulp van elk van beide telefoonnummers gebruik gemaakt van een zendmast op de Kerkstraat in Almere. De bij [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] in gebruik zijnde telefoonnummers maakten na overval om 7.05 uur onderscheidenlijk 7.43 uur gebruik van een zendmast in de Kerkstraat te Almere; vanaf dat laatste tijdstip hadden beide telefoonnummers diverse malen contact met elkaar. Dat [medeverdachte 1] op 23 april 2015 de gebruiker is geweest van het telefoonnummer eindigend op *[nummer 1] en [medeverdachte 2] van dat eindigde op *[nummer 2], blijkt uit een verklaring van [medeverdachte 2] van 2 september 2015, inhoudende dat [medeverdachte 1] hem op 23 april 2015 vaak heeft gebeld, dat hij [medeverdachte 1] toen telefonisch ook heeft gesproken en dat hij het dossier heeft gelezen en daarin is vermeld hoe laat [medeverdachte 1] hem heeft gebeld. Uit deze gegevens leidt het hof af dat a) [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] de bewuste nacht met grote regelmaat, zo niet doorlopend, in elkaars nabijheid zijn geweest; b) de Citroën C3 die bij de overval is gebruikt zich die nacht op relevante tijdstippen bevond in de nabijheid van de plaats waar de telefoon van [medeverdachte 2] aanstraalde en c) [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] na de overval telefooncontact met elkaar hebben gehad. Op basis van het voorgaande, in onderlinge samenhang bezien, staat voor het hof buiten redelijke twijfel vast dat [medeverdachte 1] (als de eerste overvaller) en [medeverdachte 2] (als de tweede overvaller) de overval hebben gepleegd. Daarnaast is naar het oordeel van het hof vast komen te staan dat de verdachte ook bij de overval betrokken is geweest. Dat oordeel berust op het volgende. Net als de telefoonnummers van [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] maakte het bij de verdachte in gebruik zijnde telefoonnummer, eindigende op *[nummer 3], rond 0.00 uur gebruik van een mast op de Kerkstraat in Almere. Op dat moment en vervolgens op een veelheid aan andere tijdstippen werd die nacht met behulp van dat nummer gebeld naar het telefoonnummer van [medeverdachte 1]. Met het nummer van de verdachte is om 2.37 uur, net als kort daarvoor met het nummer van [medeverdachte 1], een zendmast gebruikt aan de Baarsjesweg in Amsterdam. Verder is vanaf het nummer van de verdachte om - 5.41 uur gedurende 185 seconden, - 6.00 uur gedurende 103 seconden, - 6.08 uur gedurende 224 seconden en - 6.38 uur gedurende 31 seconden gebeld naar het telefoonnummer van [medeverdachte 1]. Daarbij werd met het nummer van de verdachte telkens gebruik gemaakt van een zendmast aan de Hofgeest te Amsterdam Zuidoost. Via het nummer van [medeverdachte 1] werd om 6.38 uur gebruik gemaakt van een zendmast in buurt van de A9. Toen de politie eerder die nacht om 1.26 uur in Almere een controle uitvoerde op een witte Audi A4 bleek de verdachte de bestuurder van dat voertuig te zijn. Dit voertuig bevond zich, naar gevoeglijk mag worden aangenomen, met de verdachte als bestuurder, om 2.35 uur op de Cornelis Lelylaan/Haarlemmerstraat te Amsterdam-West en om 6.52 uur op de Gooiseweg in Amsterdam. Hieruit leidt het hof af dat de verdachte (i) zich de bewuste nacht diverse malen in de omgeving van de overvallers heeft bevonden, (ii) die nacht reisbewegingen heeft gemaakt die in de pas lopen met die van de overvallers, (iii) zich voor en na de overval een groot aantal malen in verbinding heeft gesteld met de eerste overvaller, [medeverdachte 1], waaronder kort voor aanvang van de overval en bovendien, meer specifiek: - om 5.41 uur, kort nadat [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] om 5.33 uur het terrein van de Golfbaan waren opgereden; - om 6.08 uur, gedurende ruim drie minuten, onmiddellijk aansluitend op het tijdstip waarop [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] bij de Citroën C3 zijn weggelopen en zich naar het clubgebouw hebben begeven (om 6.11 uur) en - om 6.38 uur, tien minuten nadat de [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] met de Citroën het terrein van de golfbaan hadden verlaten. Deze opvallende tijdstippen waarop de verdachte contact met de eerste overvaller heeft gehad en de omstandigheid dat hij zich op de momenten waarop dat contact plaatsvond in de omgeving van de golfbaan heeft bevonden, acht het hof redengevend voor het bewijs in die zin dat daarin een sterke aanwijzing wordt gevonden dat de verdachte betrokken is geweest bij de voorbereidingen voor en de afwikkeling van de overval. De verdachte heeft geen verklaring gegeven die deze redengevendheid ontzenuwt; in het bijzonder heeft hij niet opgehelderd waarom evenbedoelde communicatie in de nachtelijke uren noodzakelijk was en wat de onderwerpen van gesprek zijn geweest. Deze communicatie tussen de verdachte en [medeverdachte 1] krijgt kleur door uitlatingen van [medeverdachte 4]. Daarbij heeft het hof het oog op het volgende. Op 3 mei 2015 is om 17.10 uur met het telefoonnummer van de verdachte contact gezocht met het nummer van [medeverdachte 5], die werkzaam is als [beroep] bij de brasserie. Verder staat vast dat [medeverdachte 4], die ‘[bijnaam]’ als bijnaam heeft, een bekende van de verdachte is. [medeverdachte 5] heeft verklaringen afgelegd waaruit het volgende kan worden afgeleid. [medeverdachte 5] heeft op 7 oktober 2015 een ontmoeting gehad met [medeverdachte 4]. Daarbij bleek dat het telefoonnummer dat op 3 mei 2015 contact met [medeverdachte 5] heeft gezocht in de telefoon van [medeverdachte 4] stond. Ook bleek dat [medeverdachte 4] het nummer van [medeverdachte 5] heeft gegeven aan de persoon die naar [medeverdachte 5] heeft gebeld. [medeverdachte 5] heeft aan [medeverdachte 4] gevraagd of hij meer wist over de overval. Hierop heeft [medeverdachte 4] hem beschreven hoe de overval is verlopen. Daarbij heeft [medeverdachte 4] bijzonderheden genoemd die naar het oordeel van het hof moeten worden gezien als daderkennis, zoals dat de daders bewapend op een schoonmaker zijn afgegaan, zich hebben voorgedaan als buitenlanders en Engels hebben gesproken, zij een kluis hebben gepakt en een vluchtroute via Abcoude hadden uitgedacht. Uit de uitlatingen van [medeverdachte 4] kan verder worden opgemaakt dat het plan voor de overval is beraamd door vier personen, waaronder [medeverdachte 4] én degene die naar [medeverdachte 5] heeft gebeld. Vast staat dat die laatste persoon de verdachte is. Bij de verklaringen van [medeverdachte 5] past het gegeven dat de verdachte op 3 mei 2015 een uur voor zijn belpoging naar [medeverdachte 5] telefooncontact heeft gehad met [medeverdachte 4] en acht minuten na die belpoging met [medeverdachte 1]. Mede op grond van de (tegenover [medeverdachte 5] gedane) uitlatingen van [medeverdachte 4] komt het hof, anders dan de advocaat-generaal en de rechtbank, tot de conclusie dat de verdachte met drie anderen betrokken is geweest bij het uitdenken van een plan voor de overval op de golfbaan, hij zich kort voor en gedurende de overval in de nabijheid van de overval heeft opgehouden en hij zich - bij gebrek aan een andere aannemelijke verklaring - in die tijdspanne doorlopend in verbinding heeft gesteld met één van de personen die de overval daadwerkelijk heeft gepleegd, [medeverdachte 1], om ervoor te zorgen dat de overval volgens plan werd uitgevoerd. Hieruit volgt dat ook de verdachte zich in nauwe en bewuste samenwerking met anderen schuldig heeft gemaakt aan de overval op de golfbaan en daaraan een wezenlijke bijdrage heeft geleverd. Uit het voorgaande spreekt dat de tot vrijspraak strekkende verweren van de verdediging falen. Daaromtrent overweegt het hof als volgt. Het verhandelde ter terechtzitting en het dossier bieden geen solide aanknopingspunt voor de gedachte dat de nachtelijke, veelvuldige en soms tamelijk langdurige telefooncontacten in een ander verband moeten worden geplaatst dan in dat van criminele activiteiten. De stelling dat de verdachte en [medeverdachte 1] als (half)neven elkaar goed kennen en doorlopend telefooncontact hebben en daarbij over alledaagse zaken spreken, is in het licht van de omstandigheden van dit geval te weinig specifiek om als zo’n aanknopingspunt te kunnen gelden. De verdediging heeft de betrouwbaarheid van [medeverdachte 5] ter discussie gesteld en aangevoerd dat hij onder de tegen hem gerezen verdenking heeft geprobeerd uit te komen door halve informatie te geven en feitelijk niet meer te doen dan informatie te herhalen die de politie hem heeft gegeven. Ook is aangevoerd dat hij ‘zwaar onder druk is gezet’ door de politie. Het hof acht de tot het bewijs gebezigde verklaringen van [medeverdachte 5] echter betrouwbaar. Daarbij is relevant dat de manier waarop [medeverdachte 5] aan zijn informatie zegt te zijn gekomen bevestiging vindt in zijn belgedrag voorafgaand aan 8 oktober 2015, de dag waarop hij voor de eerste maal door de politie is gehoord. Toen het [medeverdachte 5] duidelijk was geworden dat de politie hem wilde spreken heeft hij op 7 oktober 2015 het nodige in het werk gesteld om ‘[bijnaam]’ ([medeverdachte 4]) en een ander die dag te kunnen ontmoeten, in verband met iets dat serieus was. Van de verhoren van [medeverdachte 5] als verdachte zijn processen-verbaal opgemaakt die, op één na, woordelijk zijn uitgewerkt. In het daaruit naar voren komende verloop van die verhoren ziet het hof geen aanwijzingen voor de conclusie dat [medeverdachte 5] ‘zwaar onder druk is gezet’ of niets anders heeft gedaan dan informatie te herhalen die hem door politieambtenaren was aangereikt. Verder is aannemelijk dat de terughoudende wijze van verklaren door [medeverdachte 5] geworteld is geweest in angst voor repercussies. Zo is hem door degenen die hij had ontmoet te verstaan gegeven dat hij ‘zijn bek’ dicht moest houden en was hij bang om ‘twee kogels door zijn poten te krijgen’. Het is het hof in dit verband overigens opgevallen dat de verdachte zich in een telefoongesprek van 28 juni 2015 in vergelijkbare termen heeft uitgelaten en toen heeft gezegd dat hij een man met een ‘grote mond’ in zijn ‘kankerpoot’ had moeten schieten. De raadsman heeft een verzoek gedaan om [medeverdachte 5] als getuige horen als het hof ten nadele van de verdachte rekening zou houden met diens verklaring. Het hof wijst dit verzoek af, omdat de noodzaak van het gevraagde verhoor niet is gebleken. Daarbij is enerzijds betrokken dat het hof zich in toereikende mate een oordeel heeft kunnen vormen over de inhoud en de betrouwbaarheid van de verklaringen van [medeverdachte 5] en anderzijds dat de raadsman niet concreet heeft benoemd waaromtrent hij [medeverdachte 5] vragen zou willen stellen. De opmerking van de raadsman dat hij met [medeverdachte 5] wil “natafelen” over de verhoren die van hem zijn afgenomen door inspecteur [inspecteur] acht het hof onvoldoende specifiek, mede in aanmerking genomen dat het op 10 december 2015 door [inspecteur] afgenomen verhoor woordelijk is uitgewerkt. Overigens merkt het hof op dat het verzoek pas is gedaan op de laatste dag van de inhoudelijke behandeling van de strafzaak tegen de verdachte in hoger beroep en dat dit verzoek eerder had kunnen en redelijkerwijs ook had moeten worden gedaan. Ten aanzien van het in zaak A onder 2 tenlastegelegde (wapenbezit) [medeverdachte 1] woonde samen met huisgenoot [huisgenoot] in een woning op het adres [adres 3] in Amsterdam-West. Bij een doorzoeking in die woning op 30 juni 2015 is in een zwarte tas een volautomatisch militair aanvalsgeweer van het merk Zastava aangetroffen in een kast in een bij [medeverdachte 1] in gebruik zijnde kamer. Uit de bewijsmiddelen blijkt dat, behalve [medeverdachte 1], niemand in die kamer komt. Op de in de portemonnee van [medeverdachte 1] aangetroffen SD-kaart stond een reeks fotobestanden en twee videobestanden waarop de verdachte is te zien met een aanvalsgeweer in de hand. Op de filmbestanden is niet alleen de stem van de verdachte, maar op de achtergrond ook die van [medeverdachte 1] te horen. Onder het uiten van dreigende taal vult de verdachte, die witte handschoenen draagt, een patroonhouder met munitie, haalt hij het grote vuurwapen uit een zwarte tas en plaatst hij de patroonhouder in het wapen. Vervolgens neemt hij met het vuurwapen diverse poses aan. In de metadata van één van deze bestanden stond bij ‘file created’, ‘last written’ en ‘last accessed’ geregistreerd ‘16/12/2014’. De namen van deze bestanden vingen telkens aan met ‘20141216_’. De kenmerken van de ruimte waarin de opnames zijn gemaakt, komen blijkens een proces-verbaal van [verbalisant 1] overeen met die van één van de slaapkamers in de woning van de moeder van [medeverdachte 1] op het adres [adres 4]. De materiedeskundige vuurwapens [naam 1] heeft de eigenschappen van het bij de doorzoeking aangetroffen aanvalsgeweer vergeleken met het aanvalsgeweer dat op het beeldmateriaal te zien is. Aan de hand van een aantal bijzondere kenmerken - het in een zwarte kleur gespoten voorhout en het ontbreken van een mondingsdop bij de loopmonding en van een pompstok - heeft hij geconcludeerd dat het redelijk is om aan te nemen dat het om één en hetzelfde wapen gaat. De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat de verdachte van het tenlastegelegde moet worden vrijgesproken. Daartoe heeft hij aangevoerd dat: ( i) niet kan worden vastgesteld wanneer het beeldmateriaal is vervaardigd; (ii) geen uitsluitsel kan worden gegeven over de vraag of het wapen dat op het beeldmateriaal is te zien, hetzelfde wapen is dat bij de doorzoeking is aangetroffen. Hij heeft er daarbij op gewezen dat aan het aangetroffen wapen een rood koord is bevestigd en dat een dergelijk koord niet te zien is op de gewraakte afbeeldingen. In het verlengde daarvan heeft hij gesteld dat niet kan worden vastgesteld dat het voorwerp dat de verdachte in handen heeft gehad een echt werkend vuurwapen heeft betroffen; (iii) niet kan worden vastgesteld waar de beeldopnames zijn gemaakt, waarbij de raadsman heeft benadrukt dat (a) een andere op de SD-kaart aangetroffen afbeelding door [verbalisant 1] niet bij zijn proces-verbaal is betrokken, onder de aantekening dat de kenmerken die daarop waren te zien ‘kennelijk niet konden worden gekoppeld aan de woning van de moeder van [medeverdachte 1]’ en (b) [medeverdachte 1] heeft verklaard dat het beeldmateriaal in het buitenland is gemaakt; (iv) niet kan worden aangetoond dat de verdachte een zekere beschikkingsmacht heeft gehad over het wapen. Het hof verwerpt het verweer in alle onderdelen en overweegt als volgt. ( i) Op basis van de metadata en de samenstelling van de bestandsnamen van de foto- en videobestanden neemt het hof als vaststaand aan dat deze op 16 december 2014 zijn vervaardigd. Daarbij is mede in aanmerking genomen dat in de verklaringen van de verdachte noch (elders) in het dossier aanwijzingen zijn te vinden voor een andere opnamedatum. (ii) Gelet op de omstandigheid dat [medeverdachte 1] en de verdachte niet alleen halfneven, maar ook vrienden zijn en elkaar zeer regelmatig zien en spreken, de verdachte in [medeverdachte 1] aanwezigheid met een aanvalswapen in de weer is geweest en juist in de woning van [medeverdachte 1] een dergelijk aanvalswapen is aangetroffen waarvan bijzondere kenmerken overeenkomen met het aanvalswapen dat op het beeldmateriaal is te zien, staat voor het hof buiten redelijke twijfel vast dat het hier om één en hetzelfde aanvalswapen gaat en dat de verdachte op 16 december 2014 dus een echt vuurwapen heeft gehanteerd. Aan de omstandigheid dat aan dat vuurwapen ruim een half jaar later een rood koord vastgeknoopt blijkt te zijn, kent het hof geen beslissende betekenis toe. (iii) Op grond van het proces-verbaal van [verbalisant 1] en hetgeen zojuist onder (ii) is overwogen over het contact en de onderlinge relatie tussen [medeverdachte 1] en de verdachte, staat met een voor een bewezenverklaring vereiste mate van zekerheid vast dat de opnames in de woning van de moeder van [medeverdachte 1] in [adres 4] zijn gemaakt. Dat [verbalisant 1] de foto die bovenaan pagina A1-306 is afgedrukt niet bij zijn vergelijking heeft betrokken wordt verklaard doordat (blijkens zijn proces-verbaal) het onderzoeksteam die foto niet aan hem (ter vergelijking) heeft aangeboden. De bewering van [medeverdachte 1] dat de opnames in het buitenland zijn gemaakt, wordt weerlegd door een proces-verbaal van [verbalisant 2], waaruit blijkt dat [medeverdachte 1] zich in ieder geval vanaf 15 december 2014 weer in Nederland heeft bevonden. (iv) De uit het voorgaande sprekende machtsuitoefening van de verdachte met betrekking tot het door hem gehanteerde vuurwapen is van dien aard dat hij geacht kan worden het wapen voorhanden te hebben gehad. Voor die conclusie is temeer aanleiding nu uit een afgeluisterd telefoongesprek blijkt dat de verdachte op een later moment, op 29 juni 2015 (één dag voor de inbeslagname van het aanvalsgeweer op de [adres 3]), [medeverdachte 1] bij diens woning heeft opgehaald, dat [medeverdachte 1] daarbij aan de verdachte heeft gevraagd of hij en de verdachte direct met die ‘tante’ (naar het hof begrijpt: versluierd taalgebruik voor vuurwapen) zouden gaan en dat de verdachte daarop heeft gereageerd met ‘Tuurlijk!’. Hieruit volgt dat de verdachte (ook) zeggenschap over het aanvalsgeweer had. Ten aanzien van het in zaak A onder 1 primair tenlastegelegde (beroving in kelderboxen [adres 2]) [slachtoffer 1] is op 10 mei 2015 onder bedreiging van een vuurwapen en toepassing van geweld door [medeverdachte 1] beroofd van zijn telefoon, geld en portemonnee met inhoud in een gang met kelderboxen, behorende bij woningen aan het [adres 2] in Amsterdam. [slachtoffer 1] heeft verklaard dat hem daarbij een vuurwapen is getoond en dat hij daarmee op het hoofd is geslagen. [naam 2] heeft de portiekdeur voor [medeverdachte 1] geopend. De vraag ligt voor of de verdachte kan worden aangemerkt als medepleger van die beroving. De verdachte heeft op de terechtzitting in eerste aanleg - zakelijk weergegeven - verklaard dat hij niet beter wist dan dat [medeverdachte 1], die zich bezighield met het importeren van [importeren] uit Suriname, op 10 mei 2015 met iemand een zakelijke ontmoeting zou hebben en dat zijn eigen handelingen in dat teken hebben gestaan. De raadsman heeft op de terechtzitting in hoger beroep gewezen op deze verklaring en aangevoerd dat, hoewel de verdachte en [medeverdachte 1] wel hebben samengewerkt bij het tot stand brengen van een afspraak met het latere slachtoffer [slachtoffer 1], uit niets blijkt dat de verdachte op voorhand op de hoogte was van een op handen zijnde beroving. Daarom is niet komen vast te staan dat de verdachte opzet heeft gehad op het hem ten laste gelegde. De medeverdachte [naam 2] liegt in zijn verklaring aantoonbaar op relevante punten. De verdachte dient dan ook van dit feit te worden vrijgesproken; van medeplegen is geen sprake. Subsidiair heeft de raadsman het hof verzocht de verdachte vrij te spreken van de onderdelen van de tenlastelegging die betrekking hebben op het vuurwapen, aangezien niet blijkt dat de verdachte heeft geweten dat [medeverdachte 1] een vuurwapen bij zich droeg, aldus de raadsman. Het hof overweegt als volgt. De verdachte is intensief betrokken geweest bij de voorbereidingen van de ontmoeting tussen [medeverdachte 1] en [slachtoffer 1]. Hij heeft de locatie voor die ontmoeting bepaald en geïnspecteerd; [medeverdachte 1] naar die locatie vervoerd en hem verdere routeaanwijzingen gegeven; [naam 2] de portiekdeur van het complex voor [medeverdachte 1] laten openen en [naam 2] onmiddellijk daaraan voorafgaand in zijn auto laten wachten; [slachtoffer 1] via de verdachte geruime tijd telefonisch begeleid in de route naar die locatie; [medeverdachte 1] erover ingelicht dat [slachtoffer 1] was gearriveerd en over het signalement van [slachtoffer 1]. De verdachte is vervolgens (kennelijk op [medeverdachte 1]) in de buurt blijven wachten. Ten slotte blijkt uit de opgenomen telefoongesprekken dat [medeverdachte 1] op diverse tijdstippen, terwijl hij met zijn telefoon eindigend op *[nummer 1] contact had met de verdachte, tevens via zijn andere nummer eindigend op *[nummer 4] telefonisch contact had met [slachtoffer 1] en dat deze gesprekken verband met elkaar hielden. Deze buitengewoon intensieve betrokkenheid in het voortraject laat redelijkerwijs geen andere conclusie toe dan dat (i) de verdachte op de hoogte moet zijn geweest van de ophanden zijnde beroving van [slachtoffer 1] en de wijze waarop deze zou worden uitgevoerd en dus opzet op één en ander had en (ii) geen enkel geloof kan worden gehecht aan de verklaring van de verdachte dat hij dacht slechts behulpzaam te zijn bij het tot stand brengen van een zakelijke ontmoeting tussen [medeverdachte 1] en [slachtoffer 1]. Voor die conclusie bestaat temeer aanleiding aangezien: - de verdachte een gang met kelderboxen als locatie voor de ontmoeting heeft uitgekozen, hetgeen niet past bij een zakelijke bespreking, al dan niet over [importeren];- [medeverdachte 1] een half uur voordat [naam 2] de portiekdeur voor hem openmaakte, aan de verdachte heeft gevraagd: “Mag die man van dat ding afweten? Mag die ervan af weten of moet ik die andere man weg laten gaan?” en er geen enkele concrete aanwijzing is dat met ‘die andere man’ iemand anders is bedoeld dan [naam 2]; - [medeverdachte 1] [slachtoffer 1] in het (telefonische) bijzijn van de verdachte heeft laten weten dat hij bezig was in de keuken eten te bereiden, hetgeen niet past bij een zakelijke bespreking, maar wel strookt met de verklaring van [slachtoffer 1] die erop neerkomt dat hij onder het mom van een etentje naar het [adres 2] was gelokt; - de verdachte tegen [medeverdachte 1] na hun beider aanhouding in een afgeluisterd gesprek heeft gezegd: “Ik heb gezegd dat je een zakelijke afspraak had, je weet toch (…). Ik breng je naar een zakelijke plek om een afspraak te maken voor gewoon een zakelijk bespreking over tafels.”, waarna [medeverdachte 1] verbaasd heeft gevraagd: “Tafels?”;- [medeverdachte 1] tegen de verdachte in dat gesprek heeft gezegd: “Ik zeg je van die [naam 3]. We kunnen eruit komen. Er is geen enkele camera” en even later “Ik ga die mannen [het hof begrijpt: de politie] niks zeggen van die [naam 3] hoor. Ik heb die man niet gezien, ik ken die man niet. Het is mijn woord tegen zijn woord”, waarop de verdachte heeft gereageerd met de tekst: “Ons verhaal moet krachtiger zijn dan die van hem. Mijn verhaal was van … ik heb die plek geregeld, die binnentuin, voor een zakelijke bespreking”; - [medeverdachte 1] in datzelfde gesprek heeft opgemerkt: “Ik ga gewoon zeggen: ‘Ik heb die man niet gezien. Ik ken die man niet. Ik ken hem niet’. Jij en ik zijn daarheen gesnord om iets heel anders te zien”, waarop de verdachte heeft gereageerd met de tekst: “Jaaaa man” en [medeverdachte 1] heeft gezegd: “We hebben die man niet aangeraakt. Zomaar hoor ik dat ik…wie ik?... ik?... ik?”, waarna zij beiden moesten lachen; - de verdachte in dat gesprek heeft gezegd: “Ik heb tegen die mannen gezegd dat ik jou zo niet [ken] en dat ik jou nooit met een wroko [het hof begrijpt: een vuurwapen] gezien heb”;- [medeverdachte 1] en de verdachte in dit gesprek klaarblijkelijk bezig waren een strategie uit te zetten om niet te hoeven opdraaien voor de beroving van ‘die [naam 3]’; - uit de verklaring van [naam 2] valt op te maken dat hij de verdachte heeft rondgeleid in de box aan het [adres 2], en dat hij vóórdat hij de portiekdeur voor [medeverdachte 1] opende, in de auto bij de verdachte heeft gewacht en uit een telefoongesprek dat de verdachte toen voerde heeft afgeleid dat er een ripdeal of een beroving zou gaan plaatsvinden. Anders dan de verdediging, acht het hof de tot het bewijs gebezigde onderdelen van de verklaring van [naam 2] geloofwaardig, nu deze steun vinden in een WhatsApp-bericht dat [naam 2] nadien heeft gestuurd, met daarin een foto van een nieuwsbericht op AT5 aangaande deze beroving, die hij had voorzien van de tekst: “Hahahaha deze clip zag ik live”. De stelling van de verdediging dat [naam 2] ‘aantoonbaar liegt’ kan het hof voor wat betreft die onderdelen niet onderschrijven. Uit het voorgaande volgt tevens dat het niet anders kan zijn dan dat de verdachte ook op de hoogte is geweest van het gebruik van het vuurwapen en opzet heeft gehad op het gebruik daarvan. Die conclusie wordt tevens geschraagd door de volgende omstandigheden. De verdachte is op 16 december 2014 in het bijzijn van [medeverdachte 1] bezig geweest met een aanvalsgeweer. De verdachte en [medeverdachte 1] hebben dat aanvalsgeweer op 29 juni 2015 meegenomen toen de verdachte [medeverdachte 1] bij diens huis kwam ophalen. Kennelijk schuwden zij dus het voorhanden hebben van een vuurwapen in elkaars aanwezigheid bepaald niet. Gelet op het bovenstaande is met betrekking tot de gewelddadige beroving van [slachtoffer 1] sprake geweest van een nauwe en bewuste samenwerking tussen de verdachte en [medeverdachte 1] en is de bijdrage die de verdachte daaraan heeft geleverd van voldoende gewicht om hem als medepleger aan te merken. Daaraan doet niet af dat hij zich tijdens de uitvoering daarvan door [medeverdachte 1] op enige afstand heeft gehouden. Het tot vrijspraak strekkende verweer wordt in alle onderdelen verworpen. Bewezenverklaring Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het in zaak A onder 1 primair, 2 en 3 en in zaak B onder 3 ten laste gelegde heeft begaan, met dien verstande dat hij: in zaak A onder 1 primair op 10 mei 2015 te Amsterdam in een boxengang van perceel [adres 2] tezamen en in vereniging met een ander met het oogmerk zich en een ander wederrechtelijk te bevoordelen door geweld en bedreiging met geweld [slachtoffer 1] heeft gedwongen tot de afgifte van een portemonnee, 2 bankpassen, een geldbedrag van 25 euro en een mobiele telefoon, toebehorende aan [slachtoffer 1], welk geweld en welke bedreiging met geweld hierin bestond, dat zijn mededader: - een vuurwapen heeft gericht op die [slachtoffer 1] en - daarbij tegen die [slachtoffer 1] heeft gezegd dat hij zou worden neergeschoten en - met dat vuurwapen op het hoofd van die [slachtoffer 1] heeft geslagen en knietjes tegen het lichaam heeft gegeven; in zaak A onder 2 op 16 december 2014 te Almere een wapen van categorie II, te weten een (volautomatisch) aanvalswapen, voorhanden heeft gehad; in zaak A onder 3 op 23 april 2015 te Amsterdam tezamen en in vereniging met anderen met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen een kluis inhoudende een geldbedrag, toebehorende aan [brasserie], en sleutels en mobiele telefoons, toebehorende aan [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3], welke diefstal werd voorafgegaan en vergezeld van geweld en bedreiging met geweld tegen [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3], gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en gemakkelijk te maken, - een vuurwapen hebben getoond aan die [slachtoffer 2] en die [slachtoffer 3] en - daarbij hebben gezegd: “Ik maak jullie dood” en - die [slachtoffer 2] en die [slachtoffer 3] in een kast hebben opgesloten; in zaak B onder 3 in de periode van 12 december 2014 tot en met 30 juni 2015 in Nederland heeft deelgenomen aan een organisatie, te weten een samenwerkingsverband tussen [medeverdachte 1], [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3], welke organisatie tot oogmerk had het plegen van diefstallen met geweld en afpersingen en diefstallen door middel van braak en/of verbreking en/of valse sleutel en het voorhanden hebben van vuurwapens, welke deelneming bestond uit het uitvoeren van bovengenoemde misdrijven, het onderhouden van (telefonische) contacten met zijn mededaders, het maken van afspraken met zijn mededaders, het doorgeven van berichten aan zijn mededader(s) en/of het verrichten van voorverkenningen. Hetgeen in zaak A onder 1 primair, 2 en 3 en in zaak B onder 3 meer of anders is ten laste gelegd, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken. Het bewezenverklaarde is gegrond op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat, zoals deze na het eventueel instellen van beroep in cassatie zullen worden opgenomen in de op te maken aanvulling op dit arrest. Strafbaarheid van het bewezen verklaarde Geen omstandigheid is aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het in zaak A onder 1 primair, 2 en 3 en in zaak B onder 3 bewezen verklaarde uitsluit, zodat dit strafbaar is. Het in zaak A onder 1 primair bewezen verklaarde levert op: afpersing, terwijl het feit wordt gepleegd door een of meer verenigde personen. Het in zaak A onder 2 bewezen verklaarde levert op: handelen in strijd met artikel 26, eerste lid, van de Wet wapens en munitie en het feit begaan met betrekking tot een vuurwapen van categorie II. Het in zaak A onder 3 bewezen verklaarde levert op: diefstal, voorafgegaan en vergezeld van geweld en bedreiging met geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en die diefstal gemakkelijk te maken, terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen. Het in zaak B onder 3 bewezen verklaarde levert op: deelneming aan een organisatie die tot oogmerk heeft het plegen van misdrijven. Strafbaarheid van de verdachte Geen omstandigheid is aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte ten aanzien van het bewezen verklaarde uitsluit, zodat de verdachte strafbaar is. Oplegging van de straf De rechtbank heeft de verdachte voor het in eerste aanleg bewezenverklaarde (medeplegen van de beroving aan het [adres 2] en witwassen van de Audi A4) veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 12 maanden, waarvan 4 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaren en onder het stellen van bijzondere voorwaarden, en tot een taakstraf van 120 uren, te vervangen door 60 dagen vervangende hechtenis. De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte voor het in zaak A onder 1 primair en 2 en in zaak B onder 2 en 3 ten laste gelegde zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf van 3 jaren en 6 maanden. Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van de feiten en de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en gelet op de persoon van de verdachte. Daarbij is in het bijzonder het volgende in beschouwing genomen. De verdachte heeft zich samen met anderen schuldig gemaakt aan een overval op het clubgebouw van een golfbaan. De schoonmakers die daar vroeg in de ochtend aanwezig waren moesten onder bedreiging van vuurwapens, waaronder een wapen dat leek op een mitrailleur, hun telefoons en sleutels afgeven en in een werkkast op hun knieën gaan zitten en werden gesommeerd te zeggen waar de kluis van het bedrijf zich bevond. Vervolgens hebben de overvallers naar de kluis gezocht en deze gevonden, terwijl de schoonmakers in de kast moesten blijven zitten en zich stil moesten houden. Uiteindelijk is de kluis met daarin een geldbedrag buitgemaakt. Door zo te handelen heeft de verdachte blijk gegeven van een volstrekt disrespect voor de persoonlijke vrijheid, lichamelijke integriteit en eigendomsrechten van anderen. Voor de schoonmakers is dit een ingrijpende en traumatiserende ervaring geweest. Van één van hen is bekend dat hij psychisch letsel heeft opgelopen en arbeidsongeschikt is geraakt. Bovendien heeft het vergrijp de eigenaar van de in het clubgebouw gevestigde brasserie financiële schade bezorgd. De verdachte heeft geen oog gehad voor dergelijke gevolgen en heeft zich kennelijk slechts laten leiden door zijn zucht naar ‘snel geld’. Daarnaast heeft de verdachte zich met een ander schuldig gemaakt aan afpersing, waarbij het slachtoffer onder het mom van een etentje naar de plaats des onheils is gelokt, is meegenomen naar een gang met kelderboxen en daar is beroofd van zijn mobiele telefoon, geld en portemonnee met inhoud. Daarbij is hij met een vuurwapen bedreigd en op zijn hoofd geslagen, waardoor hij een bloedende hoofdwond heeft opgelopen. Het slachtoffer heeft deze gebeurtenis als buitengewoon bedreigend en beangstigend ervaren en gelet op de door hem ingediende schriftelijke verklaring valt te verwachten dat hij nog geruime tijd zal lijden onder de gevolgen van wat hem is aangedaan. Ook voor deze consequenties heeft de verdachte zijn ogen gesloten. Verder heeft de verdachte een zeer gevaarlijk vuurwapen voorhanden gehad. Het ging om een volautomatisch aanvalswapen. Vuurwapens vormen vanwege het risico op het gebruik daarvan een groot gevaar en een aanzienlijke bedreiging voor een veilige samenleving. De voorgaande misdrijven voeden gevoelens van angst en onveiligheid in de samenleving en maken een ernstige inbreuk op de rechtsorde. Tot slot heeft de verdachte gedurende een aantal maanden een prominente rol gespeeld binnen een criminele organisatie, die zich bezighield met ernstige vermogensdelicten en het bezit van vuurwapens en munitie. Een criminele organisatie ondermijnt het openbaar gezag en de rechtsorde. De verdachte heeft op geen enkele wijze inzicht willen geven in (de achtergronden van) de door hem begane misdrijven en hij neemt daarvoor op die wijze ook geen verantwoordelijkheid. Gezien de aard en de ernst van deze strafbare feiten komt geen andere straf in aanmerking dan een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van aanzienlijke duur. Blijkens een de verdachte betreffend uittreksel uit de Justitiële Documentatie van 27 juni 2019 is hij op 10 maart 2015 wegens vermogensdelicten veroordeeld, welke veroordeling ten tijde van het in zaak A onder 1 primair en 3 bewezenverklaarde onherroepelijk was. Ook is hij eerder terzake van vuurwapenbezit veroordeeld; die veroordeling was onherroepelijk ten tijde van het in zaak A onder 2 bewezenverklaarde. Eén en ander weegt in zijn nadeel. Dat de verdachte, zoals de raadsman heeft aangevoerd, na de schorsing van de voorlopige hechtenis niet meer met justitie in aanraking is gekomen en zijn leven weer op de rit heeft gekregen is positief, maar gelet op het aantal en de ernst van de thans bewezen geachte feiten van onvoldoende gewicht om de op te leggen straf te matigen. Alles afwegend acht het hof in beginsel een gevangenisstraf van zeven jaren passend en geboden. Het hof stelt echter vast dat er in eerste aanleg sprake is geweest van een overschrijding van de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6, eerste lid, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM). De verdachte is immers op 30 juni 2015 in verzekering gesteld, terwijl er eerst op 21 december 2017 door de rechtbank vonnis is gewezen. Hierin wordt aanleiding gezien de verdachte in plaats van een gevangenisstraf van zeven jaren, een vrijheidsstraf van zes jaren en 10 maanden op te leggen. Vordering tot gevangenneming De advocaat-generaal heeft gevorderd dat bij arrest de gevangenneming van de verdachte wordt bevolen. Het hof wijst de vordering toe en overweegt daartoe als volgt. Bij vonnis van 21 december 2017 is het - geschorste - bevel tot voorlopige hechtenis van de verdachte opgeheven, kennelijk omdat zich naar het oordeel van rechtbank naar de toenmalige stand van zaken de situatie als bedoeld in artikel 67a, derde lid, Sv voordeed. Zoals uit het voorgaande volgt, is dit thans niet langer het geval. Aangezien bovendien het hof tot een bewezenverklaring is gekomen van het in zaak A onder 1 primair én 3 tenlastegelegde en ten aanzien van die feiten dus ernstige bezwaren jegens de verdachte bestaan en dit feiten betreft waarop naar de wettelijke omschrijving een gevangenisstraf van 12 jaar of meer is gesteld en de rechtsorde, mede tegen de achtergrond van het in zaak A onder 2 (bezit volautomatisch aanvalswapen) en in zaak B onder 3 (deelname aan een criminele organisatie) bewezenverklaarde, ernstig geschokt zou zijn indien de verdachte thans langer in vrijheid zou blijven, acht het hof termen aanwezig de gevangenneming van de verdachte te bevelen. Beslag Inleiding en standpunten partijen Onder de verdachte zijn in beslag genomen en nog niet teruggegeven: - een Audi A4 met kenteken [kenteken 1], kleur wit (4910699); - 2 maskers (5005309); - een telefoon, type iPhone 6, kleur zwart (5005299). De rechtbank heeft bij vonnis waarvan beroep beslist tot verbeurdverklaring van de Audi A4, onttrekking aan het verkeer van de maskers en de teruggave van de telefoon aan de verdachte. De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het hof met betrekking tot het beslag dezelfde beslissingen neemt als de rechtbank heeft gedaan. De raadsman heeft zich op de terechtzitting in hoger beroep op het standpunt gesteld dat de Audi A4 en de iPhone dienen te worden teruggegeven aan de verdachte en dat de maskers kunnen worden onttrokken aan het verkeer. Oordeel van het hof Het hof zal gelasten dat de drie in beslag genomen en nog niet geretourneerde voorwerpen aan de verdachte worden teruggegeven, aangezien niet kan worden vastgesteld dat deze vatbaar zijn voor verbeurdverklaring of onttrekking aan het verkeer. Daarbij is met betrekking tot de Audi A4 van belang dat de verdachte van het in zaak B onder 2 tenlastegelegde zal worden vrijgesproken en met betrekking tot de maskers dat het dossier geen informatie bevat over de aard van deze voorwerpen of de omstandigheden waaronder deze zijn aangetroffen. Vorderingen van de benadeelde partijen Vernietigt het vonnis waarvan beroep, voor zover in hoger beroep nog inhoudelijk aan de orde, en doet in zoverre opnieuw recht: [slachtoffer 2] De benadeelde partij [slachtoffer 2] heeft zich in eerste aanleg terzake van het in zaak A onder 3 tenlastegelegde in het strafproces gevoegd met een vordering tot schadevergoeding van € 15.170,48, te vermeerderen met de wettelijke rente. De vordering is bij het vonnis waarvan beroep toegewezen tot een bedrag van € 1.500,00 aan immateriële schade en voor het overige is de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaard in zijn vordering. De benadeelde partij heeft zich in hoger beroep niet opnieuw gevoegd. Het hof heeft in hoger beroep te oordelen over de gevorderde schadevergoeding voor zover deze in eerste aanleg is toegewezen. De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de vordering van de benadeelde partij wordt toegewezen tot een bedrag van € 1.500,00, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. De verdediging heeft zich in hoger beroep op het standpunt gesteld dat de benadeelde partij bij vrijspraak voor het in zaak A onder 3 tenlastegelegde niet-ontvankelijk moet worden verklaard in de vordering. Het hof overweegt als volgt. Uit het onderzoek ter terechtzitting is het hof voldoende gebleken dat de benadeelde partij als gevolg van het in zaak A onder 3 bewezen verklaarde handelen van de verdachte rechtstreeks immateriële schade heeft geleden. Het hof schat de omvang daarvan op de voet van het bepaalde in artikel 6:106 BW naar maatstaven van billijkheid op het gevorderde bedrag van € 1.500,00. Daarbij is in aanmerking genomen (i) de aard en de ernst van de inbreuk die mede door de verdachte op de persoonlijke vrijheid van de benadeelde partij is gemaakt, (ii) dat de benadeelde partij ten gevolge van dit misdrijf psychisch letsel heeft bekomen, zich onder behandeling van een psychiater en psycholoog heeft moeten stellen en arbeidsongeschikt is geraakt en (iii) de schadevergoeding die in soortgelijke gevallen is toegekend. De verdachte is hoofdelijk met zijn mededaders tot vergoeding van die schade gehouden, zodat de vordering tot dat bedrag zal worden toegewezen. Het hof zal het toe te wijzen bedrag vermeerderen met de wettelijke rente en de schadevergoedingsmaatregel opleggen op de hierna te noemen wijze om te bevorderen dat de schade door de verdachte wordt vergoed. [naam 4] heeft naar aanleiding van het in zaak A onder 3 tenlastegelegde in eerste aanleg een ‘Voegingsformulier benadeelde partij in het strafproces’ ingediend, maar uit zijn schriftelijke toelichting blijkt dat zijn verzekeraar de door hem opgevoerde (materiële) schade heeft vergoed. De benadeelde partij heeft de schade die hij in het strafproces wil vorderen in genoemd formulier op € 0,00 gesteld. Nu hij feitelijk geen schadevergoeding heeft gevorderd, hoeft het hof daarover geen beslissing te nemen en blijft deze ‘vordering’ verder onbesproken. [slachtoffer 1] De benadeelde partij [slachtoffer 1] heeft zich met betrekking tot het in zaak A onder 1 tenlastegelegde in eerste aanleg in het strafproces gevoegd met een vordering tot schadevergoeding. Deze vordering bedroeg destijds € 4.288,93, te vermeerderen met wettelijke rente, en bestond uit de volgende posten: a. a) portemonnee € 380,00 b) kosten voor de aanschaf van kaarten en passen, waaronder € 184,80 € 119,80 aan kosten voor aanschaf van een identiteitsbewijs c) bebloede kleding € 595,56 d) boodschappen € 19,57 e) weggnomen geldbedrag € 25,00 f) iPhone € 799,00 g) immateriële schade € 2.285,00 De vordering is bij het vonnis waarvan beroep toegewezen tot een bedrag van € 2.915,21, waaronder een bedrag van € 1.000,00 ter compensatie van immateriële schade. Voor het overige is de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaard in de vordering. De benadeelde partij heeft zich in hoger beroep opnieuw gevoegd en de vordering verminderd tot een bedrag van € 4.200,21, bestaande uit € 1.915,21 aan materiële schade en € 2.285,00 aan immateriële schade. De vermindering komt voort uit een verlaging van de onder b) genoemde kosten voor de aanschaf van een identiteitsbewijs tot een bedrag van € 50,65 en het schrappen van de onder d) genoemde post. De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de vordering wordt toegewezen tot een bedrag van € 3.420,21, waarvan € 1.500,00 aan immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. De verdediging heeft zich in hoger beroep op het standpunt gesteld dat de benadeelde partij bij vrijspraak voor het in zaak A onder 1 tenlastegelegde niet-ontvankelijk moet worden verklaard in de vordering. Het hof overweegt als volgt. Uit het onderzoek ter terechtzitting is voldoende gebleken dat de benadeelde partij als gevolg van het in zaak A onder 1 bewezen verklaarde handelen van de verdachte rechtstreeks materiële schade heeft geleden tot € 1.915,21 en immateriële schade heeft geleden tot € 1.000,00. Met betrekking tot de onder c) genoemde post is, gezien de bebloede toestand waarin de benadeelde partij door de politie is aangetroffen, voldoende vast komen te staan dat zijn kleding bebloed en daardoor beschadigd is geraakt. Het hof heeft de omvang van de immateriële schade op de voet van het bepaalde in artikel 6:106 BW naar maatstaven van billijkheid geschat op een bedrag van € 1.000,00. Daarbij is in aanmerking genomen (i) de aard en de ernst van de inbreuk die mede door de verdachte op de persoonlijke vrijheid van de benadeelde partij is gemaakt, (ii) dat de benadeelde partij ten gevolge van dit misdrijf met psychische klachten is komen te kampen die de gevolgen hebben gehad op zijn privéleven en (iii) de schadevergoeding die in soortgelijke gevallen is toegekend. Hetgeen ter compensatie van immateriële schade meer is gevorderd zal worden afgewezen, omdat dat deel van de vordering de grenzen van de billijkheid te buiten gaat. De verdachte is hoofdelijk met zijn mededader tot een bedrag van € 3.415,21 tot vergoeding gehouden zodat de vordering tot dat bedrag zal worden toegewezen. Het hof zal het toe te wijzen bedrag vermeerderen met de wettelijke rente en de schadevergoedingsmaatregel opleggen op de hierna te noemen wijze om te bevorderen dat de schade door de verdachte wordt vergoed. [slachtoffer 5] De benadeelde partij [slachtoffer 5] heeft zich in eerste aanleg naar aanleiding van het in zaak B onder 1 tenlastegelegde in het strafproces gevoegd met een vordering tot schadevergoeding van € 2.000,00. Hij is bij het vonnis waarvan beroep niet-ontvankelijk verklaard in zijn vordering. De benadeelde partij heeft bij brief van 16 juli 2018 te kennen gegeven zijn schade vergoed te willen krijgen via de schadevergoedingsmaatregel van artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht. Het hof leidt uit deze brief af dat de benadeelde partij zich in hoger beroep opnieuw heeft willen voegen voor het bedrag van de oorspronkelijke vordering. De vordering is in hoger beroep daarom in volle omvang aan de orde. Echter, de verdachte wordt ook door het hof niet schuldig verklaard ter zake van het in zaak B onder 1 ten laste gelegde handelen waardoor de gestelde schade zou zijn veroorzaakt. De benadeelde partij kan daarom ook in hoger beroep niet in de vordering worden ontvangen. Toepasselijke wettelijke voorschriften De op te leggen straf en maatregel zijn gegrond op de artikelen 36f, 57, 63, 140, 312 en 317 van het Wetboek van Strafrecht en de artikelen 26 en 55 van de Wet wapens en munitie. Deze wettelijke voorschriften worden toegepast zoals deze golden ten tijde van het bewezen verklaarde. BESLISSING Het hof: Verklaart de verdachte niet-ontvankelijk in het hoger beroep, voor zover gericht tegen de beslissingen ter zake van het in zaak A onder 2 en 3 en in zaak B onder 1 en 3 ten laste gelegde. Vernietigt het vonnis waarvan beroep, voor zover in hoger beroep nog inhoudelijk aan de orde, en doet in zoverre opnieuw recht: Verklaart niet bewezen dat de verdachte het in zaak B onder 1 primair en subsidiair en 2 ten laste gelegde heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij. Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het in zaak A onder 1 primair, 2 en 3 en in zaak B onder 3 ten laste gelegde heeft begaan. Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij. Verklaart het in zaak A onder 1 primair, 2 en 3 en in zaak B onder 3 bewezen verklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar. Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 6 (zes) jaren en 10 (tien) maanden. Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, of artikel 27a van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht. Gelast de teruggave aan de verdachte van de in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerpen, te weten: - een Audi A4 met kenteken [kenteken 1], kleur wit (4910699); - 2 maskers (5005309); - een telefoon, type iPhone 6, kleur zwart (5005299). Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [slachtoffer 2] ter zake van het in zaak A onder 3 bewezen verklaarde tot het bedrag van € 1.500,00 (duizend en vijfhonderd euro) bestaande uit immateriële schade, waarvoor de verdachte met de mededaders hoofdelijk voor het gehele bedrag aansprakelijk is, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening. Verwijst de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil. Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [slachtoffer 2], ter zake van het in zaak A onder 3 bewezen verklaarde een bedrag te betalen van € 1.500,00 (duizend en vijfhonderd euro) bestaande uit immateriële schade, bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door 25 (vijfentwintig) dagen hechtenis, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening, met dien verstande dat de toepassing van die hechtenis de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet opheft. Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte of zijn mededaders aan een van beide betalingsverplichtingen hebben voldaan, de andere vervalt. Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de immateriële schade op 23 april 2015. Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [slachtoffer 1] ter zake van het in zaak A onder 1 primair bewezen verklaarde tot het bedrag van € 2.915,21 (tweeduizend negenhonderdvijftien euro en eenentwintig cent) bestaande uit € 1.915,21 (duizend negenhonderdvijftien euro en eenentwintig cent) materiële schade en € 1.000,00 (duizend euro) immateriële schade, waarvoor de verdachte met de mededader hoofdelijk voor het gehele bedrag aansprakelijk is, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening. Wijst de vordering van de benadeelde partij voor het overige af. Verwijst de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil. Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [slachtoffer 1], ter zake van het in zaak A onder 1 primair bewezen verklaarde een bedrag te betalen van € 2.915,21 (tweeduizend negenhonderdvijftien euro en eenentwintig cent) bestaande uit € 1.915,21 (duizend negenhonderdvijftien euro en eenentwintig cent) materiële schade en € 1.000,00 (duizend euro) immateriële schade, bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door 39 (negenendertig) dagen hechtenis, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening, met dien verstande dat de toepassing van die hechtenis de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet opheft. Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte of zijn mededader aan een van beide betalingsverplichtingen hebben voldaan, de andere vervalt. Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de materiële en de immateriële schade op 10 mei 2015. Verklaart de benadeelde partij [slachtoffer 5] in de vordering tot schadevergoeding niet-ontvankelijk. Bepaalt dat de verdachte en de benadeelde partij ieder hun eigen kosten dragen. Beveelt de gevangenneming van de verdachte. Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. J.J.I. de Jong, mr. W.M.C. Tilleman en mr. C.N. Dalebout, in tegenwoordigheid van mr. L.M. Schoutsen, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 1 augustus 2019. mr. C.N. Dalebout is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen. ========================================================================= […]
ECLI:NL:HR:2024:3
HOGE RAAD DER NEDERLANDEN STRAFKAMER Nummer 21/05030 Datum 9 januari 2024 ARREST op het beroep in cassatie tegen een arrest van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 7 december 2021, nummer 21-006106-19, in de strafzaak tegen [verdachte] , geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1974, hierna: de verdachte.
ECLI:NL:HR:2016:1316
5 juli 2016 Strafkamer nr. S 14/06441 AJ/ES Hoge Raad der Nederlanden Arrest op het beroep in cassatie tegen een arrest van het Gerechtshof Amsterdam van 13 november 2014, nummer 23/003892-05, in de strafzaak tegen: [verdachte] , geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1983.
NJ 2016/411
Uit het arrest van HR 9 januari 2024, ECLI:NL:HR:2024:3, waarin de Hoge Raad verwijst naar HR 5 juli 2016, ECLI:NL:HR:2016:1316, NJ 2016/411, m.nt.
ECLI:NL:HR:2023:321
HOGE RAAD DER NEDERLANDEN STRAFKAMER Nummer 21/01600 Datum 7 maart 2023 ARREST op het beroep in cassatie tegen een arrest van het gerechtshof Den Haag van 30 maart 2021, nummer 22-003539-16, in de strafzaak tegen [verdachte] , geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1989, hierna: de verdachte.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

PROCUREUR-GENERAAL BIJ DE HOGE RAAD DER NEDERLANDEN Nummer 23/04382 Zitting 10 december 2024 CONCLUSIE E.J. Hofstee In de zaak [verdachte] , geboren in [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1986, hierna: de verdachte Inleiding 1. De verdachte is bij arrest van 31 oktober 2023 door het gerechtshof Amsterdam wegens in zaak A onder 3 "diefstal, voorafgegaan en vergezeld van bedreiging met geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en die diefstal gemakkelijk te maken, terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen”, veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van vier jaren en tien maanden, met aftrek van het voorarrest als bedoeld in art. 27 lid 1 Sr. Voorts heeft het hof beslist op de vordering van de benadeelde partij en aan de verdachte een schadevergoedingsmaatregel als bedoeld in art. 36f Sr opgelegd, een en ander zoals nader bepaald in het arrest.

2. Namens de verdachte hebben R.J. Baumgardt en M.J. van Berlo, beiden advocaat in Rotterdam, één middel van cassatie voorgesteld, dat in de kern klaagt over de bewezenverklaring van het medeplegen van het in zaak A onder 3 tenlastegelegde.

3. Het bestreden arrest van 31 oktober 2023 is gewezen na terugwijzing door de Hoge Raad bij arrest van HR 25 mei 2021, ECLI:NL:HR:2021:765 (zaaknr. 19/03630). In dat arrest van 25 mei 2021 is de uitspraak van het gerechtshof Amsterdam van 1 augustus 2019, ECLI:NL:GHAMS:2019:3189 (onder meer) vernietigd wat betreft de beslissingen daarin over het in zaak A onder 3 tenlastegelegde. Het hof had de verdachte ook toen – kort gezegd – wat betreft dat feit veroordeeld wegens medeplegen. In het cassatieberoep dat R.J. Baumgardt, P. van Dongen en S. van den Akker destijds tegen die uitspraak hadden ingesteld, werd een schriftuur met drie middelen ingediend. Eén van de middelen kwam op tegen het bewezenverklaarde medeplegen. Aan de beoordeling van dat middel kwam de Hoge Raad toen niet toe, omdat hij ten aanzien van de beslissingen over het in zaak A onder 3 tenlastegelegde op een andere grond casseerde.

4. In het bestreden arrest overweegt het hof onder het hoofd “Bespreking van verweren” dat het zich verenigt met de bewijsmotivering die het hof in het eerdere arrest van 1 augustus 2019 heeft gebezigd voor het in de zaak A onder 3 tenlastegelegde en dat het deze bewijsmotivering overneemt met aanvulling van overwegingen en bewijsmiddelen. Kennelijk heeft het hof daarmee tot uitdrukking willen brengen dat die eerdere bewijsmotivering als herhaald en ingelast wordt beschouwd in het bestreden arrest. Daarover wordt in de schriftuur niet geklaagd.

5. Het komt mij voor dat het de leesbaarheid ten goede komt indien ik deze conclusie op de volgende wijze inricht. Eerst volgt hieronder het verweer van de verdediging (verklaring verdachte en pleidooi raadsman op de terechtzitting in hoger beroep), daarna de bewezenverklaring, de bewijsmiddelen en de bewijsmotivering in het bestreden arrest, en dan de bewijsmotivering in het partieel vernietigde arrest van 1 augustus 2019. Tot slot bespreek ik het cassatiemiddel, waarbij ik het juridisch kader betrek. II. Het verweer van de verdediging 6. Het proces-verbaal van de terechtzitting in hoger beroep van 17 oktober 2023 houdt (onder meer) als verklaring van de verdachte in:

“Ik ben er op geen enkele manier bij betrokken geweest en ik had er geen weet van. Ik kan mij niet herinneren wat ik op 23 april 2015 heb gedaan. Het is acht jaar geleden. Ik heb niks te verklaren. Ik heb de verklaringen van [getuige 1] en [getuige 2] gelezen. [getuige 2] heeft een rijke fantasie. Er klopt niets van wat hij zegt. Ik weet niks van contact met [getuige 1] . Ik kan mij niet herinneren of er een vierde persoon met [getuige 2] zou hebben gebeld op 7 mei 2015 en of ik dat dan ben geweest. Ik vind het allemaal frappant want ik had er niks mee te maken.

Ik was er niet bij en ik heb niks bedacht. Ten aanzien van mijn belverkeer met [medeverdachte 1] : dat is een momentopname. Wij belden op dagelijkse basis en namen dan gewone dingen door. Als je niet naar een bepaalde periode kijkt, zie je dat wij altijd al veel telefooncontact hadden, omdat we familie zijn. U, voorzitter, houdt mij voor dat [medeverdachte 1] mij belde toen hij bezig was met het plegen van een overval en dat hij mij die ochtend tien keer heeft gebeld terwijl hij bij de golfbaan was. Ik heb geen idee waar hij zich mee bezig houdt.

Daarbij zijn er geen telefoongegevens bekend van de week ervoor. Ik weet niet wat er in zijn hoofd omging toen hij mij belde. Ik weet niks van het hele gebeuren. Mijn telefoon straalde aan in de buurt van de golfbaan omdat ik daar tien minuten lopen vandaan woon. De golfbaan is op een steenworp afstand van mijn huls. Het kan zijn dat ik gewoon thuis was, op de [a-straat 1] te [plaats] .” 7. Blijkens datzelfde proces-verbaal van die terechtzitting heeft de raadsman van de verdachte, overeenkomstig de aan het hof overgelegde en in het dossier gevoegde pleitnotities, onder meer het volgende aangevoerd (de voetnoten zijn hier weggelaten):

“Meer meer subsidiair 43. Mocht u van mening zijn dat alle stukken die uw hof in de vorige samenstelling heeft gebruikt om tot een bewezenverklaring te komen, opnieuw gebruikt zouden kunnen worden, dan meen ik dat hetgeen u uit die stukken kunt afleiden niet voldoende is om te oordelen dat er sprake was van een nauwe en bewuste samenwerking met anderen.

44. Het is vaste rechtspraak van de Hoge Raad dat de kwalificatie medeplegen dan wel ‘in vereniging’ slechts is gerechtvaardigd als de bewezenverklaarde bijdrage aan het delict van de verdachte van voldoende gewicht is.

45. Uit deze vaste jurisprudentie blijkt tevens dat als het medeplegen in de kern niet bestaat uit een gezamenlijke uitvoering, maar uit gedragingen die met medeplichtigheid in verband plegen te worden gebracht, op de rechter de taak rust om het medeplegen nauwkeurig te motiveren. Er kan daarbij rekening onder meer rekening worden gehouden met de intensiteit van de samenwerking, de rol in de voorbereiding, de uitvoering of afhandeling van het delict.

46. Ook is in deze vaste jurisprudentie bepaald dat aan het zich niet distantiëren op zichzelf geen grote betekenis toekomt. Het gaat er immers om dat de verdachte een wezenlijke bijdrage moet hebben geleverd aan het delict.

47. Vooropgesteld, uit de stukken die uw vorige hof voor het bewijs heeft gebezigd blijkt enkel contact met [medeverdachte 1] en niet met de andere [medeverdachte 2] .

48. Ook interessant is dat uw hof de vorige keer heeft gesteld dat [getuige 1] een bekende is van cliënt en dit alles op basis van onderzoek dat cliënt op 19 november 2014 bestuurder van een auto was en [getuige 1] als passagier op de achterbank zat.

49. Het is niet juist om te zeggen dat iemand een bekende van een ander is als men meer dan een halfjaar voor het ten laste gelegde feit één keer bij elkaar in de auto zijn gezien.

50. U kunt dus ook niet afleiden uit het dossier dat [getuige 1] een bekende was van cliënt.

51. De uitlating van [getuige 1] dat het plan voor de overval is beraamd door vier personen is verder niet geconcretiseerd ten aanzien van cliënt. Op basis van de stukken wordt immers niet duidelijk wat cliënt dan voor bijdrage heeft geleverd aan deze beraming.

52. Er zijn ook geen observaties of opgenomen gesprekken die dit onderbouwen.

53. Daarenboven het van een plan afweten en hierover geïnformeerd worden maakt niet dat gezegd kan worden dat cliënt een significante rol heeft gehad of een wezenlijke bijdrage heeft geleverd.

54. Het kort voor en gedurende overval in de nabijheid van de overval ophouden en in die tijdspanne doorlopend in verbinding met [medeverdachte 1] - zoals uw hof de vorige keer heeft overwogen - is ook weinig concreet. Immers zijn de gesprekken niet opgenomen en kan niet worden afgeleid dat deze gesprekken enige bijdrage hebben geleverd aan het ten laste gelegde delict. Het zijn dan allemaal speculaties.

55. Wat ook opvallend is, is dat uw hof er de vorige keer in het arrest vanuit ging dat cliënt zich in de nabijheid van de overval heeft opgehouden. Er zijn camerabeelden van de plaats delict en daarop is te zien dat de feitelijke overvallers het terrein betreden. Cliënt of een aan hem te relateren auto is op de beelden niet te zien. Er kan dus niet worden gesteld dat cliënt zich in de nabijheid van de overval heeft opgehouden. Was dat het geval geweest, dan was dit toch op de beelden te zien geweest.

56. Uw hof heeft de vorige keer ook overwogen dat het telefonische, contact tussen cliënt en [medeverdachte 1] was om ervoor te zorgen dat de overval volgens plan werd uitgevoerd. Dit getuigt van tunnelvisie. Uw hof heeft toen echt te grote stappen genomen om snel thuis te komen. Er is in het dossier hier geen enkel aanknopingspunt te vinden voor de stelling dat de contacten op deze wijze kunnen worden geduwd. De juridische oplossing voor bewijslacunes is vrijspraak, niet het zonder onderbouwing verzinnen wat er gebeurd zou kunnen zijn.

57. De contacten tussen client en [medeverdachte 1] duren seconden. Ik vraag mij ook af hoe het feitelijk mogelijk is om in deze seconden een plan uit te denken, want verdere onderbouwing van wanneer het plan anders uitgedacht zou moeten zijn is niet terug te vinden in het arrest. Vervolgens zou in die seconden ook nog ervoor gezorgd zijn dat de overval volgens plan werd uitgevoerd. Sowieso is wat er zou zijn gebeurd, nou niet een gang van zaken waar een denkproces aan vooraf lijkt te gaan. Met een mitrailleur een golfclub binnenvallen om daar een praktisch lege kluis te stelen.

Als er over was nagedacht, was het niet gebeurd. Kort en goed: ik meen dat het onaannemelijk is dat er iemand een intellectuele bijdrage heeft geleverd, gelet op wat er lijkt te zijn gebeurd en dat als er wordt gedacht dat er sprake is van enige intellectuele bijdrage in het kader van medeplegen, niet kan worden aangetoond dat client was die dit heeft geleverd. Veronderstelde kortdurende telefonische contacten van enkele seconden zijn in ieder geval juridisch nooit genoeg om te stellen dat sprake is van medeplegen, wanneer de inhoud van de contacten niet bekend is.

58. Bij de afhandeling van het delict, te weten het gebeuren betreffende de Citroen C3, kan ook geen betrokkenheid van cliënt worden vastgesteld. Er zijn sporen onderzocht, maar er is geen DNA van cliënt aangetroffen.

59. Er kan al niet concreet uit de stukken worden afgeleid welke bijdrage cliënt in de voorfase moet hebben gehad, laat staan dat op basis van de stukken kan worden gezegd dat contacten tussen client en [medeverdachte 1] vervolgens te maken hadden met het volgens plan uitvoeren van het feit waarvan client wordt verdacht.

60. Hier bestaan geen aanknopingspunten voor. De invulling is vanuit juridisch perspectief: fout.

61. Het is ook geen logische redenering. Logisch redeneren is een basisvereiste binnen onze rechtstaat en voor al het juridisch argumenteren.

62. Uw hof zal zich schuldig maken aan drogredenering indien u de redenering van het vorige arrest volgt. De conclusie van het arrest volgt namelijk niet uit de premissen. We gaan uit van de premisse dat de gegevens van het [telefoonnummer 1] op zichzelf niet voldoende zijn voor een bewezenverklaring. Dit geldt ook voor de premisse dat de verklaring van [getuige 2] op zichzelf niet voldoende is voor een bewezenverklaring, maar niet kan worden genegeerd 63. Hetzelfde geldt voor de redenering van de officier van justitie in eerste aanleg. De conclusie volgt dan ook niet uit de premissen, uitgaande dat een ander zaaksdossier van B feit 1 op zichzelf niet voldoende is voor één bewezenverklaring van deze zaak maar niet kan worden genegeerd. Dat meerdere zaaksdossiers niet kunnen worden genegeerd maakt niet dat er op zichzelf genomen voldoende bewijs is.

64. De premissen zijn hoogstens verdacht te noemen en kunnen daarom niet worden genegeerd.

65. Maar dat deze premissen niet kunnen worden genegeerd maakt niet dat er op zichzelf genomen voldoende bewijs is voor ‘in vereniging’. Dat is namelijk geen dwingende conclusie die volgt uit de premissen. Met andere woorden: de premisse kan telkens wel juist zijn, de major en de feiten ook, maar de conclusie mag en kan niet getrokken worden.

66. Op basis van de stukken kan dus niet de conclusie worden getrokken dat cliënt een bijdrage heeft geleverd of enige rol heeft gehad. Laat staan dat deze bijdrage een wezenlijke bijdrage was of de rol een significante rol was.

67. De rechtbank in eerste aanleg heeft dit, ook goed begrepen en ik verzoek u dan in dit kader bijzondere aandacht voor de overweging van de rechtbank op dit punt.

68. Wat dit ook ondersteunt is dat u nergens in de rechtspraak een soortgelijke veroordeling kan vinden.

69. Hierbij een aantal soortgelijke gevallen waar vrijspraak volgde: […] 73. Al met al verzoek ik u - meer meer subsidiair - dan ook om cliënt vrij te spreken, nu eventueel af te leiden gedragingen van cliënt niet kunnen worden gekwalificeerd als dat hij een significante rol heeft gehad bij of een wezenlijke bijdrage heeft geleverd aan de overval.

74. Gelet hierop is er geen sprake van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking waardoor het medeplegen in de vorm van ‘in vereniging’ niet bewezen kan worden verklaard en cliënt ook niet als pleger kan worden aangemerkt.” III. De bewezenverklaring, bewijsmiddelen en bewijsmotivering in het bestreden arrest van 31 oktober 2023 8. Ten laste van de verdachte is bewezenverklaard dat: “3. hij op 23 april 2015 te Amsterdam tezamen en in vereniging met anderen met het oogmerk van wederrechtelijke toeëigening heeft weggenomen een kluis inhoudende een geldbedrag, toebehorende aan [brasserie] en sleutels en mobiele telefoons, toebehorende aan [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en gemakkelijk te maken, welke bedreiging met geweld hierin bestonden, dat zijn mededaders - een op een vuurwapen hebben getoond aan die [slachtoffer 1] en die [slachtoffer 2] en - daarbij hebben gezegd: “Ik maak jullie dood” en - die [slachtoffer 1] en die [slachtoffer 2] in een kast hebben opgesloten.

9. Deze bewezenverklaring steunt op de volgende bewijsmiddelen: “1. Een proces-verbaal van aangifte met nummer PL1300-2015092870-6 van 23 april 2015, in de wettelijke vorm opgemaakt door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaar [verbalisant 1] (doorgenummerde pagina’s A1 055-058). Dit proces-verbaal houdt, zakelijk weergegeven en voor zover van belang, in als de op 23 april 2015 afgelegde verklaring van aangever [slachtoffer 1] : Ik doe mede namens de benadeelde [golfbaan] , gevestigd op de [b-straat 1] in Amsterdam, aangifte van een overval gepleegd op 23 april 2015 om 06.34 uur.

Ik werk als schoonmaker bij het golfterrein [golfbaan] . Toen ik en mijn collega vanmorgen omstreeks 06:30 uur klaar waren met schoonmaken en naar buiten wilden lopen, kwamen twee mannen binnenlopen. De ene man, NN1, had een lichtbruine huidskleur, een pokdalig gezicht, was zeker 1.90 meter lang en rond de 35/36 jaar oud, droeg een lange witte jas en had een groot geweer bij zich dat leek op een mitrailleur. De andere man, NN2, had een donkere huid en een lichte baard met een sikje en was zeker 1.90 meter lang. Ik schat hem rond de 33 jaar oud. NN2 droeg een zwarte winterjas tot kniehoogte en had een klein pistool bij zich.

De bovenkant en de loop waren goudkleurig en de rest was zwart. Deze man sprak eerst Engels, daarna Nederlands, maar wel gebrekkig, met een accent. De mannen vroegen ons in het Engels of er al mensen waren en hoe laat er mensen zouden komen. Ik antwoordde dat de eerste mensen om 08.00 uur zouden komen. Hierop liepen de mannen weer naar buiten. Na een minuut kwamen zij weer binnenlopen en vroegen zij naar een toilet. Vlakbij het toilet zag ik dat NN2 een pistool in zijn hand hield en op mij richtte. Ik zag dat de man met de witte jas zijn jas opende en een groot wapen liet zien.

Hij zei: “Kijk ik heb een groot wapen. Geen politie bellen. Ik maak jullie dood”. Ik zei: “Nee, alstublieft. Ik heb kinderen." Ik was meteen bang. NN2 zei dat ik rustig moest blijven. Hij zei: “Wij niet maken dood. Wij niet schieten. Waar geld. Geef mij je portemonnee". Ik zei dat ik geen geld had. Ik werd toen gedwongen om de sleutels van het pand en mijn telefoon te geven. Mijn collega moest ook zijn telefoon geven. Wij moesten op onze knieën in de werkkast gaan zitten. De mannen, vroegen aan ons: “Waar is het geld?” en “Waar is de kluis?” De deur van de werkkast werd dicht gedaan en onze telefoons en de sleutels van het pand werden meegenomen.

Toen ik na een paar minuten geen geluid meer hoorde, ben ik naar buiten gegaan. In het kantoor heb ik de politie gebeld en zag ik dat de kluis was meegenomen. Mijn telefoon en die van mijn collega zijn door de politie bovenop een kast teruggevonden.

2. Een geschrift, een niet-ondertekend proces-verbaal van aangifte met nummer PL1300-2015092870-3 opgemaakt door opsporingsambtenaar [verbalisant 2] (doorgenummerde pagina’s A1 063-066). Dit geschrift houdt, zakelijk weergegeven en voor zover van belang, in als de op 23 april 2015 afgelegde verklaring van aangever [slachtoffer 2] : Ik doe aangifte van een overval gepleegd op 23 april 2015 om 06.34 uur in het clubgebouw van [golfbaan] , gevestigd op de [b-straat 1] in Amsterdam. Daar werk ik samen met mijn collega [slachtoffer 1] [het hof begrijpt: [slachtoffer 1]] als schoonmaker.

Vandaag waren wij omstreeks 06.20 uur klaar met ons werk. Ik zag toen dat twee mannen naar binnen liepen. De ene man, NN1, betrof een negroïde man met een heel donkere huidskleur en korte dreadlocks. Zijn lengte is ongeveer 180-185 centimeter. Hij droeg een korte zwarte winterjas. De andere man, NN2, betrof een negroïde man met een lichtere huidskleur. Hij droeg een lange winterjas voorbij zijn knie in de kleur gebroken wit. Ik hoorde NN1 in het Engels tegen [slachtoffer 1] zeggen dat ze koffie wilden. Ik zei dat wij hen niet aan koffie konden helpen en dat wij op het punt stonden om weg te gaan.

Nadat ik dit had gezegd liepen ze naar buiten. Kort daarop kwamen ze weer naar binnen. [slachtoffer 1] en ik stonden nog op dezelfde plek. NN1 vroeg hoe laat ze koffie konden krijgen. Ik zei dat zij pas om 08:00 uur koffie konden krijgen, als de golfclub opengaat. Dezelfde man vroeg mij of hij van het toilet gebruik mocht maken, waarop ik hem het toilet wees. Ik zag dat beide mannen in onze richting liepen. Ik zag dat NN1 een pistool in zijn hand had en op ons richtte. Ik zag dat NN2 op hetzelfde moment zijn jas openmaakte en dat er aan de voorzijde een groot vuurwapen zat.

Ik zag dat het een lange zwarte loop had. Ik hoorde hem in het Engels zeggen dat hij een AK47 bij zich had en dat wij geen gekke dingen moesten doen omdat hij ons anders zou vermoorden. De mannen spraken Engels met mij en Nederlands met mijn collega [slachtoffer 1] . Onder bedreiging van hun wapens dwongen de mannen ons op onze knieën. Wij moesten allebei onze telefoon afgeven. Ik zag dat NN1 de telefoon van [slachtoffer 1] aannam. Ik had mijn telefoon op de grond gelegd. NN1 pakte ook mijn telefoon. De mannen vroegen ons of wij geld bij ons hadden, waarop wij hebben gezegd dat wij geen geld hadden.

Zij vroegen ons naar de kluis. NN1 ging het pand doorzoeken met de sleutels van [slachtoffer 1] . NN2 bleef achter en hield zich op achter de deur van de ruimte waar wij ons bevonden. Ik hoorde dat [slachtoffer 1] huilde. Ik hoorde dat NN2 de deur openmaakte en [slachtoffer 1] waarschuwde dat hij stil moest zijn. Nadat het enige tijd stil was geweest, klopte ik op de deur van de ruimte waarin wij ons bevonden. Toen ik niets hoorde, heb ik de deur opengemaakt en ben ik met [slachtoffer 1] naar de uitgang gelopen. Daar zag ik een donkere auto wegrijden in de richting van Abcoude.

3. Een proces-verbaal van bevindingen met documentcode 5570491 van 12 september 2015, in de wettelijke vorm opgemaakt door opsporingsambtenaar [verbalisant 3] (doorgenummerde pagina’s A1 181-182). Dit proces-verbaal houdt, zakelijk weergegeven en voor zover van belang, in als verklaring van de verbalisant: Gelet op de signalementen van NN1 en NN2 die door [slachtoffer 1] onderscheidenlijk [slachtoffer 2] in hun aangiftes zijn omschreven denkt het onderzoeksteam dat (i) NN1 in de aangifte van [slachtoffer 1] dezelfde persoon is als NN2 in de aangifte van [slachtoffer 2] en (ii) NNN2 in de aangifte van [slachtoffer 1] dezelfde persoon is als NN1 in de aangifte van [slachtoffer 2] . [opmerking hof: Gelet op de opgegeven signalementen en het overige bewijs gaat het hof ook uit van hetgeen onder i) en ii) is vermeld].

4. Een proces-verbaal van aangifte met nummer PL1300-2015092870-1 van 24 april 2015, in de wettelijke vorm opgemaakt door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaar [verbalisant 3] (doorgenummerde pagina’s A1 073-075). Dit proces-verbaal houdt, zakelijk weergegeven en voor zover van belang, in als verklaring van aangeefster G.I.M. [getuige 3] : Ik doe mede namens de benadeelde [brasserie] , gevestigd op de [b-straat 1] in Amsterdam, aangifte van een overval, gepleegd op 23 april 2015 om 06.34 uur op het restaurant bij [golfbaan] in Amsterdam. Ik ben gemachtigd namens de eigenaar deze aangifte te doen. In de weggenomen kluis zat € 900,00 á € 1.000,00.

5. Een proces-verbaal verhoor getuige met documentcode 5070061 van 4 mei 2015, in de wettelijke vorm opgemaakt door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaren [verbalisant 4] en [verbalisant 5] (doorgenummerde pagina’s A1 105-106). Dit proces-verbaal houdt, zakelijk weergegeven en voor zover van belang, in als verklaring van [getuige 3] : Mijn dochter heeft aangifte gedaan bij de politie. Ik ben de eigenaar van het restaurant dat bij de golfbaan is gevestigd. Ik weet niets van een horloge dat na de overval is aangetroffen. De kluis staat in het restaurant onder de kassa in een kastje. Voor dit kastje zaten twee klapdeuren. Die zijn eruit gebroken.

6. Een proces-verbaal van bevindingen met documentcode 5269977 van 30 juni 2015, in de wettelijke vorm opgemaakt door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaren [verbalisant 5] en [verbalisant 4] (doorgenummerde pagina’s A1 143-145). Dit proces-verbaal houdt, zakelijk weergegeven en voor zover van belang, in als verklaring van de verbalisanten (of één van hen): Wij hebben aangever [getuige 3] [het hof begrijpt: de [getuige 3]] op 4 mei 2015 gevraagd of iemand van zijn personeel een horloge is verloren. [getuige 3] antwoordde dat niemand een horloge verloren was, dat het aangetroffen horloge niet van één van zijn personeelsleden was en dat ook geen klant heeft gemeld een horloge te zijn verloren.

7. Een proces-verbaal van bevindingen met documentcode 53144648 van 13 juli 2015, in de wettelijke vorm opgemaakt door opsporingsambtenaar [verbalisant 6] (doorgenummerde pagina A1 318). Dit proces-verbaal houdt, zakelijk weergegeven en voor zover van belang, in als verklaring van de verbalisant: Naar aanleiding van een gewapende overval op 23 april 2015 op de [brasserie] in Amsterdam is een opsporingsonderzoek gestart. Op de plaats delict is een blauwkleurig horloge aangetroffen dat mogelijk van één van de daders is geweest. Op een in een portemonnee aangetroffen en inbeslaggenomen SD-kaart van verdachte [medeverdachte 1] zijn foto’s en filmpjes aangetroffen. Op één van de foto’s, genomen op 21 maart 2015, is een blauw horloge te zien dat sterke overeenkomsten vertoont met het horloge dat op de plaats delict is aangetroffen. Op de foto draagt [medeverdachte 1] het blauwkleurige horloge om zijn pols.

8. Een proces-verbaal van aangifte met nummer PL1300-2015125742-1 van 23 april 2015, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaar [verbalisant 7] (doorgenummerde pagina’s A6 179-181). Dit proces-verbaal houdt, zakelijk weergegeven en voor zover van belang, in als verklaring van [aangever] : Ik doe aangifte van de diefstal van mijn auto, een zwarte Citroen C3 met kenteken [kenteken 1] . Op 22 april 2015 om 23.00 uur parkeerde ik mijn auto op de parkeerplaats ter hoogte van [c-straat 1] in [plaats] . Ik heb mijn auto toen deugdelijk afgesloten en in goede orde achtergelaten. Op 23 april 2015 om 11.30 uur ontdekte ik dat mijn auto was weggenomen.

9. Een proces-verbaal van bevindingen met documentcode 5268220 van 30 juni 2015, in de wettelijke vorm opgemaakt door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaar [verbalisant 8] (doorgenummerde pagina’s A1 127-139). Dit proces-verbaal houdt, zakelijk weergegeven en voor zover van belang, in als verklaring van de verbalisant: Ik heb op 29 juni 2015 een onderzoek ingesteld naar de camerabeelden van de op 23 april 2015 overvallen golfbaan aan de [b-straat] in Amsterdam. Op de beelden zijn de twee overvallers te zien. NN1 betreft een negroïde man, die een witkleurige, lange jas met kraag en split aan de achterkant en een petje draagt.

NN2 betreft een negroïde man, die een donkerkleurige jas en broek, bruine schoenen met een witte zool en een zwart/grijs hoofddeksel (petje/hoedje) draagt. Ik zie het volgende: - 05.33 uur: een voertuig met kenteken [kenteken 1] gaat door de kentekenregistratie van de golfbaan; - 06.11 uur: NN1 en NN2 lopen weg bij een voertuig; - 06.13 uur: NN1 en NN2 gaan naar binnen; - 06.13 uur: NN1 en NN2 spreken kort met een schoonmaker en gaan weer weg; - 06:13 uur: NN1 en NN2 lopen in de richting van de brug, draaien aan het einde van de brug om en lopen om 06.14 uur weer terug naar de ingang van de golfbaan; - 06.15 uur:

NN1 en NN2 lopen weer via de hoofdingang het gebouw van de golfbaan in; - 06.15 uur: NN1 en NN2 spreken weer met de schoonmaker. De schoonmaker loopt een ruimte in. NN2 loopt achter hem aan. De schoonmaker wil teruglopen, maar wordt tegengehouden door NN2. NN2 duwt de schoonmaker de ruimte in. NN1 gaat in de ingang staan, kennelijk om de doorgang te blokkeren; - 06.21 uur: NN1 loopt de ruimte weer in; - 06.21 uur: NN1 kijkt bij de ingang naar buiten, even blijft staan, draait zich om en loopt weer terug; - 06.23 uur: NN2 komt uit de ruimte, loopt naar de andere kant en verdwijnt uit beeld; - 06.24 uur:

NN2 loopt terug en haalt NN1; - 06.25 uur: NN1 en NN2 lopen terug,-terwijl zij samen een grijs, vierkant voorwerp tillen. Aan de houding van NN1 en NN2 is te zien dat het voorwerp zwaar is; - 06.25 uur: NN1 en NN2 komen met het grijze voorwerp bij de ingang en zetten het neer. NN2 loopt terug, terwijl NN1 bij het grijze voorwerp blijft; - 06.25 uur: NN2 legt iets neer op de kast naast de ingang van de ruimte. Ik zie dat NN2 terugloopt naar NN1, dat NN1 en NN2 het grijze voorwerp weer optillen dat NN2 voorop loopt; - 06.26 uur: NN1 en NN2 lopen met het grijze voorwerp in de richting van de brug; - 06.27 uur:

NN1 en NN2 hebben het grijze voorwerp nog vast, NN1 laat het voorwerp vlakbij het voertuig vallen, waarbij het voorwerp tegen NN1 aan komt. NN1 loopt als of hij zijn been of benen heeft bezeerd; - 06.28 uur: een voertuig met kenteken [kenteken 1] rijdt het terrein af en wordt geregistreerd door de kentekenregistratie.

10. Een proces-verbaal van bevindingen met nummer PL1300-2015092870-8 van 23 april 2015, in de wettelijke vorm opgemaakt door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaar [verbalisant 9] (doorgenummerde pagina’s A1 003-004) Dit proces-verbaal houdt, zakelijk weergegeven en voor zover van belang, in als verklaring van de verbalisant: Op 23 april 2015 omstreeks 07.25 uur kwam ik met mijn collega's aan bij [golfbaan] , waar zojuist een gewapende overval had plaatsgevonden. Daar zei de aanwezige hulpofficier van justitie dat een blauw horloge was aangetroffen op de plek waar de kassa zich bevond.

Hij heeft bij de slachtoffers, die ten tijde van de overval aan het werk waren als schoonmaker, geverifieerd of het horloge van hen kon zijn, wat niet het geval was. Ter plaatse hebben wij de camerabeelden bekeken. Daarop zagen wij dat een zwarte auto met kenteken [kenteken 1] het terrein om 05.33 uur opreed en het terrein om 06.28 uur weer verliet. Op de camerabeelden zagen wij dat de daders iets bovenop een vitrine legden. Een collega van de Forensische Opsporing zei ons later dat de telefoons van de slachtoffers op de vitrine zijn aangetroffen.

Op de camerabeelden zagen wij ook dat de twee verdachten het gebouw verlieten met een kluis in hun handen.

11. Een proces-verbaal van sporenonderzoek niet nummer PL1300-2015092870-4 van 30 april 2015, in de wettelijke vorm opgemaakt door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaren [verbalisant 10] en [verbalisant 11] (doorgenummerde pagina’s A1 005-006). Dit proces-verbaal houdt, zakelijk weergegeven en voor zover van belang, in als verklaring van de verbalisanten (of één van hen): Op 23 april 2015 hebben wij een forensisch onderzoek verricht in verband met een overval bij een golfbaan op 23 april 2015. In het midden van het restaurant van de golfbaan zagen wij een bar. In het midden van de bar zagen wij een monitor met daaronder een kassa. Deze monitor en kassa stonden op een kast. Op de vloer zagen wij een horloge met een blauwe band liggen, dat in beslag is genomen en is voorzien van SIN-nummer AAID5544NL. Tevens zagen wij op de vloer een kastdeur liggen. In de kast, waar de kastdeur voor lag, zagen wij een afdruk van een rechthoekig voorwerp. Het horloge is naar het Nederlands Forensisch Instituut gestuurd voor DNA-onderzoek.

12. Een deskundigenverslag, zijnde een rapport van het Nederlands Forensisch Instituut van 30 april 2015, met nummer 2015.04.23.197 (aanvraag 001), opgemaakt door dr. S. van Soest, NFI-deskundige forensisch onderzoek van biologische sporen en DNA (doorgenummerde pagina’s A1 100-102). Dit rapport houdt, zakelijk weergegeven en voor zover van belang, in: Onderzoek naar biologische sporen en DNA-onderzoek naar aanleiding van een overval gepleegd in Amsterdam op 23 april 2015. DNA-onderzoek Onderstaand onderzoeksmateriaal is onderworpen aan DNA-onderzoek:

• AAID5544NL#01 bemonstering van de onderzijde (inclusief bandje) van een horloge • AAID5544NL#02 bemonstering van de bovenzijde (inclusief bandje) van een horloge Resultaten, interpretatie en conclusie vergelijkend DNA-onderzoek: Het celmateriaal in de bemonstering AAID5544NL#01 betreft een onvolledig DNA-profiel van een man. Het celmateriaal kan afkomstig zijn van [medeverdachte 1] , geboren op [geboortedatum] 1982. Het celmateriaal in de bemonstering AAID5544NL#02 betreft een DNA-mengprofiel van minimaal 2 personen, waarin naar verwachting de DNA-kenmerken aanwezig zijn van minimaal, één donor van wie een relatief grote hoeveelheid celmateriaal in de bemonstering aanwezig is.

Deze combinatie van afgeleide DNA-kenmerken is vergeleken met de in de Nederlandse DNA-databank voor strafzaken aanwezige DNA-profielen voor personen. Hierbij is een match gevonden met het profiel RAAS6192NL van [medeverdachte 1] (geboren op [geboortedatum] 1982). Het celmateriaal kan afkomstig zijn van [medeverdachte 1] , geboren op [geboortedatum] 1982, en minimaal één onbekende persoon.

13. Een deskundigenverslag, zijnde een rapport van het Nederlands Forensisch Instituut van 17 augustus 2015, met nummer 2015.04.23.197 (aanvraag 003), opgemaakt door dr. Y. van de Wal, NFI-deskundige forensisch onderzoek van biologische sporen en DNA (doorgenummerde pagina’s A1 551-552). Dit rapport houdt, zakelijk weergegeven en voor zover van belang, in: Het onderzoeksmateriaal AAID5544NL#01, bemonstering van de onderzijde van een horloge, en AAID5544NL#02, bemonstering van de bovenzijde van een horloge, is onderworpen aan een DNA-onderzoek.

Op grond van het eerste resultaat van het standaard DNA-onderzoek aan deze bemonsteringen is het standaard DNA-onderzoek herhaald om de reproduceerbaarheid van dé verkregen resultaten te onderzoeken. Het DNA-profiel van [medeverdachte 1] (RAAS6192NL) is betrokken bij het vergelijkend DNA-onderzoek. De bemonstering AAID5544NL#01 betreft een DNA-mengprofiel van minimaal twee personen. De afgeleide combinatie van DNA-kenmerken van de hoofddonor matchen met het DNA-profiel van [medeverdachte 1] . De matchkans is kleiner dan één op één miljard. De bemonstering AAID5544NL#02 betreft een DNA-mengprofiel van minimaal vier personen.

De afgeleide combinatie van DNA-kenmerken van de hoofddonor matchen met het DNA-profiel van [medeverdachte 1] . De matchkans [naar het hof begrijpt: van de afgeleide DNA-kenmerken-combinatie] is kleiner dan één op één miljard.

14. Een geschrift, zijnde een niet-ondertekend proces-verbaal van bevindingen met nummer PL0900-2015125961-2 van 23 april 2015, opgemaakt door de opsporingsambtenaren [verbalisant 12] en [verbalisant 13] (doorgenummerde pagina A1 25). Dit geschrift houdt, zakelijk weergegeven en voor zover van belang, in als verklaring van de verbalisanten (of één van hen): Op 23 april 2015 om 10.15 uur reden wij over de Strandweg in Almere. Daar zagen wij een zwarte Citroen C3 met kenteken [kenteken 1] op een soort inham van het strand staan. Wij zijn uit het zich, maar met zicht op het voertuig gaan staan. Vervolgens is Districtsrecherche Amsterdam daarheen gekomen en heeft het overgenomen.

15. Een proces-verbaal van sporenonderzoek met nummer PL1300-2015092870-14 van 21 mei 2015, in de wettelijke vorm opgemaakt door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaren [verbalisant 14] , [verbalisant 11] en [verbalisant 10] (doorgenummerde pagina’s A1 26-28). Dit proces-verbaal houdt, zakelijk weergegeven en voor zover van belang, in als verklaring van de verbalisanten (of één van hen): Op 23 april 2015 te 14.10 uur hebben: wij, verbalisanten, als forensische onderzoekers op verzoek van Bureau Districtsrecherche een forensisch onderzoek verricht op de Strandweg in Almere aan een auto van liet merk Citroen C3 met kenteken [kenteken 1] .

Aan de Strandweg bevind zich een zwemstrand. Vanaf de openbare weg is het strand te bereiken via een zandweg met aan weerszijden een grasveld. De Citroen C3 stond op het grasveld met de neus richting het strand. Door ons, [verbalisant 10] en [verbalisant 11] , werd de Citroen C3 aan de buitenzijde onderzocht op de aanwezigheid van dactyloscopische sporen. Hierbij werd een dactyloscopisch spoor aangetroffen op de deurstijl aan de bovenzijde van liet rechter voorportier [het hof begrijpt: de passagierszijde]. Dit spoor betrof drie vingers met de vingertoppen naar beneden.

Deze vingerafdrukken zijn veiliggesteld en voorzien van SIN-nummer AAID7403NL. Wij zagen dat de auto aan de binnenzijde beroet was en dat de stoel aan de bestuurderszijde brandschade vertoonde.

16. Geschriften, te weten een rapport Dactyloscopisch Onderzoek van 27 april 2015, opgemaakt door J.A.J.M. Riemen, beheerder Havank (doorgenummerde pagina’s A1 076-077), een dactyloscopisch individualisatieonderzoek uitgevoerd door L. van den Bliek op 29 april 2015 (doorgenummerde pagina A1 078) en een dactyloscopisch individualisatieonderzoek uitgevoerd door D.M. Meijer op 21 mei 2015 (doorgenummerde pagina A1 082). Deze geschriften houden, zakelijk weergegeven en voor zover van belang, in: Met het dactyloscopisch spoor voorzien van SIN-nummer AAID7403NL is een vergelijkend onderzoek uitgevoerd in de verzameling referentieafdrukken in Havank. Dit onderzoek heeft geleid tot individualisatie van het spoor op een persoon geregistreerd in Havank als: [medeverdachte 2] , geboren op [geboortedatum] 1976 in [geboorteplaats] . Referentieafdruk: linker ringvinger en linker wijsvinger.

17. Een proces-verbaal van sporenonderzoek met nummer PL1300-2015092870 van 14 mei 2015, in de wettelijke vorm opgemaakt door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaar [verbalisant 11] (doorgenummerde pagina’s A1 033-035). Dit proces-verbaal houdt, zakelijk weergegeven en voor zover van belang, in als verklaring van de verbalisant: Op 24 april 2015 heb ik, technisch rechercheur, een forensisch onderzoek verricht aan een auto van het merk Citroen C3 voorzien van kenteken [kenteken 1] . Ik zag dat de ruiten aan de binnenzijde beroet waren. Ik zag dat een deel van de bestuurdersstoel, het stuur en een tas (die aan de bestuurderszijde op de vloer stond) door vuur waren aangetast (foto 12).

Ik heb de tas nader onderzocht. Ik zag dat daarin een lichtgekleurde jas zat. Ik zag dat er een blauwe gasbus in de jas gerold zat. Onder de jas zag ik drie doeken. Tussen deze doeken zag ik een zwarte pet met de opdruk ‘The City of Amsterdam’. De pet is voorzien van SIN-nummer AAID7387NL. Na het verwijderen van de tas zag ik een fles liggen met de opdruk "aanmaakpasta". Er zat geen dop op de fles, maar op de tas lag een rode dop die mogelijk afkomstig was van deze fles. Bij dit proces-verbaal is een fotobijlage gevoegd.

18. Een deskundigenverslag, zijnde een rapport van het Nederlands Forensisch Instituut van 11 juni 2015, met nummer 2015.04.23.197 (aanvraag 002), opgemaakt door ing. M.J.W. Pouwels, NFI-deskundige forensisch onderzoek van biologische sporen en DNA (doorgenummerde pagina’s A1 113-117) Dit rapport houdt, zakelijk weergegeven en voor zover van belang, in: Onderzoek naar biologische sporen en DNA-onderzoek naar aanleiding van een overval gepleegd op 23 april 2015 in Amsterdam. DNA-onderzoek SIN-nummer AAID7387NL#01 (bemonstering van de binnenrand aan de voorzijde van een petje) is onderworpen aan een DNA-onderzoek. Resultaten, interpretatie en conclusie vergelijkend DNA-onderzoek Het celmateriaal in de bemonstering SIN-nummer AAID7387NL#01 betreft het enkelvoudig DNA-profiel van een man. Dit profiel is vergeleken met de in de Nederlandse DNA-databank aanwezige DNA-profielen. Daarbij is een match gevonden met het DNA-profiel RFL732 van [medeverdachte 2] (geboren op [geboortedatum] 1976). De matchkans van het DNA-profiel is kleiner dan 1 op 1 miljard.

19. Een proces-verbaal van bevindingen met documentcode 5211131 van 15 juni 2015, in de wettelijke vorm opgemaakt door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaar [verbalisant 9] (doorgenummerde pagina’s A1 124-126). Dit proces-verbaal houdt, zakelijk weergegeven en voor zover van belang, in als verklaring van de verbalisant: Op camerabeelden van de overval bij [golfbaan] op 23 april 2015 is te zien dat de overval door twee daders wordt gepleegd. Op de beelden is te zien dat NN1 een zwarte pet met witte stiksels draagt. Enkele uren na de overval is de mogelijk als vluchtauto gebruikte Citroen C3 met kenteken [kenteken 1] aangetroffen op de Strandweg in Almere . In die auto is een tas aangetroffen waarin een zwarte pet met de opdruk ‘The City of Amsterdam’ zat. Kijkend naar de camerabeelden van [golfbaan] en de aangetroffen pet in de auto is bij het onderzoeksteam het vermoeden ontstaan dat de aangetroffen pet dezelfde is als die NN1 droeg tijdens de overval.

20. Een proces-verbaal van bevindingen met documentcode 6784825 van 20 juni 2016, in de wettelijke vorm opgemaakt door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaar [verbalisant 9] (doorgenummerde pagina’s A1 1171-1172). Dit proces-verbaal houdt, zakelijk weergegeven en voor zover van belang, in als verklaring van de verbalisant: In het politiesysteem staat bij het signalement van [medeverdachte 2] een lengte van 185 centimeter vermeld. Deze lengte is geregistreerd op 29 juni 2015. In het politiesysteem staat bij het signalement van [medeverdachte 1] een lengte van 186 centimeter vermeld. Deze lengte is geregistreerd op 30 juni 2015.

21. Een proces-verbaal van bevindingen met documentcode 5916245 van 23 november 2015, in de wettelijke vorm opgemaakt door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaar [verbalisant 9] (doorgenummerde pagina’s A1 881-890). Dit proces-verbaal houdt, zakelijk weergegeven en voor zover van belang, in als verklaring van de verbalisant: Op 30 juni 2015 heeft een doorzoeking plaatsgevonden op de [d-straat 1] in [plaats] . Voorafgaand aan de doorzoeking is verdachte [medeverdachte 1] aangehouden in deze woning. Tijdens de doorzoeking was [getuige 4] aanwezig.

Hij heeft verklaard dat slaapkamer 2 in gebruik is bij [medeverdachte 1] . Tijdens de doorzoeking in slaapkamer 2 zijn goederen in beslag genomen, waaronder een paar Timberland-schoenen. Deze zijn gefotografeerd door de Forensische Opsporing. Op deze foto’s zie ik dat de schoenen een lichtbruine kleur hebben en een witte streep net boven de zool. Op 29 juni 2015 stelde [verbalisant 8] een onderzoek in naar de camerabeelden van de [golfbaan] (pagina A1-127). Daarbij bleek dat NN2 bruine schoenen draagt met een witte rand. Om een vergelijking te maken tussen de Timberland-schoenen die zijn aangetroffen in de woning en de schoenen die zijn gedragen ten tijde van de overval, heb ik nogmaals de camerabeelden bekeken en daarop waargenomen dat NN2 tijdens de overval lichtbruine schoenen droeg voorzien van een witte streep boven de zool.

22. Een proces-verbaal bevindingen met documentcode 5090958 van 25 mei 2015, in de wettelijke vorm opgemaakt door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaar [verbalisant 5] (doorgenummerde pagina’s A1 120-123). Dit proces-verbaal houdt, zakelijk weergegeven en voor zover van belang, in als verklaring van de verbalisant: Ik heb een onderzoek ingesteld naar de historische gegevens van het telefoonnummer 06- [telefoonnummer 2] . De gebruiker van dat telefoonnummer is op 23 april 2015 om 05.41, 06.00, 06.08, 06.31, 06.34, 06.38, 07.04, 07.05, 07.31 en 07.38 uur gebeld door de gebruiker van telefoonnummer 06- [telefoonnummer 1] , waarbij gesprekken zijn gevoerd variërend van 3 seconden tot 5 minuten en zes seconden.

Tijdens de gesprekken die zijn gevoerd tussen 05.41 en 06.08 uur zijn zendmasten aangestraald in de omgeving van het Academisch Medisch Centrum (AMC) te Amsterdam. Tijdens het contact om 06.38 uur is een zendmast aangestraald in de omgeving van de Rijksweg A9. De gebruiker van telefoonnummer 06- [telefoonnummer 2] is op 23 april 2015 om 07.43 en 07.47 uur gebeld door de gebruiker van telefoonnummer 06- [telefoonnummer 3] , waarbij zendmasten zijn aangestraald, in de omgeving van de Kerkstraat in Almere . Om 09.17 uur is de gebruiker van telefoonnummer 06- [telefoonnummer 2] kennelijk weg uit Almere , aangezien toen een gesprek heeft plaatsgevonden waarbij een zendmast in de omgeving van Rijksweg A1 is aangestraald.

23. Een proces-verbaal van bevindingen met documentcode 5169987 van 3 juni 2015, in de wettelijke vorm opgemaakt door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaren [verbalisant 2] , [verbalisant 3] , [verbalisant 5] en [verbalisant 15] (doorgenummerde pagina’s A1 146-149). Dit proces-verbaal houdt, zakelijk weergegeven en voor zover van belang, in als verklaring van de verbalisanten (of één van hen): Tijdens het onderzoek is vast komen te staan dat [medeverdachte 1] gebruik maakt van het mobiele telefoonnummer 06- [telefoonnummer 2] en dat [medeverdachte 2] gebruik maakt van het mobiele telefoonnummer 06- [telefoonnummer 4] . De zendmast bij het Academisch Medisch Centrum (AMC) bevindt zich in de directe omgeving van [golfbaan] .

24. Een proces-verbaal van bevindingen met nummer documentcode 5511838 van 3 juni 2015, in de wettelijke vorm opgemaakt door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaren [verbalisant 2] , [verbalisant 5] , [verbalisant 3] en [verbalisant 15] (doorgenummerde pagina’s A1 146 -149). Dit proces-verbaal houdt, zakelijk weergegeven en voor zover van belang, in als verklaring van de verbalisanten (of één van hen): Het onderzoeksteam vermoedt dat de gebruiker van de 06- [telefoonnummer 1] betrokken is geweest bij de gewapende overval op de [golfbaan] , op donderdag 23 april 2015.

Op basis van het hier bovenstaande is er een technische actie gestart op het mobiele telefoonnummer 06- [telefoonnummer 1] . Hierbij bleek dat de gebruiker van dit telefoonnummer en de verdachte [medeverdachte 1] , vrijwel dagelijks meerdere malen telefonisch contact met elkaar hebben. Uit deze gesprekken is bij mij het vermoeden gerezen dat betrokkenen neven van elkaar zijn. De gebruiker van de 06- [telefoonnummer 1] spreekt [medeverdachte 1] namelijk meerdere malen aan als ‘neef’. Uit de afgeluisterde telefoongesprekken van de 06- [telefoonnummer 1] , blijkt ons dat hij onder andere: telefonisch contact heeft met een vrouw die [betrokkene 1] heet.

Uit de gesprekken is het vermoeden gerezen dat de gebruiker van de [telefoonnummer 1] en [betrokkene 1] een relatie met hebben dan wel met elkaar hebben gehad. [betrokkene 1] maakt gebruik van het mobiele telefoonnummer 06- [telefoonnummer 5] . Dit telefoonnummer staat op naam van [betrokkene 1] , adres [a-straat 1] te [plaats] . Op maandag 27 april 2015, gaf [verdachte] , in het kader van een Dynamische Controle, als woonadres op [a-straat 1] te [plaats] . Gesteld kan worden dat de gebruiker van het mobiele telefoonnummer 06- [telefoonnummer 1] gebruik maakt van de naam/roepnaam/bijnaam: [verdachte] , [verdachte] , [verdachte] .

In het geautomatiseerde politiesysteem BVH staat bij de persoongegevens van [verdachte] , geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1986, als roepna(a)m(en) vermeld; [verdachte] / [verdachte] / [verdachte] / [verdachte] .

25. Een proces-verbaal van bevindingen met nummer documentcode 2015092870 van 18 augustus 2015, in de wettelijke vorm opgemaakt door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaar [verbalisant 2] (doorgenummerde pagina A1 163). Dit proces-verbaal houdt, zakelijk weergegeven en voor zover van belang, in als verklaring van de verbalisant: Uit dit onderzoek is gebleken dat [verdachte] , geboren op [geboortedatum] 1986 in [geboorteplaats] , gebruik maakt van het mobiele telefoonnummer 06- [telefoonnummer 1] .

26. De verklaring van de verdachte, afgelegd ter terechtzitting in eerste aanleg van 13, 14 en 15 november 2017. Deze verklaring houdt in, voor zover van belang en zakelijk weergegeven: Het kan heel goed, dat mijn telefoonnummer van toen eindigde op * [telefoonnummer 1] en dat ik toen van dat telefoonnummer gebruikmaakte.

27. Een proces-verbaal van bevindingen met documentcode 5560565 van 30 augustus 2015, in de wettelijke vorm opgemaakt door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaar [verbalisant 16] (doorgenummerde pagina’s A1 172-179) Dit proces-verbaal houdt, zakelijk weergegeven en voor zover van belang, in als verklaring van de verbalisant: Op 23 april 2015 om 05.41, 06.00, 06.08, 06.31, 06.35, 06.38 en 06.39 uur straalt het telefoonnummer in gebruik bij [verdachte] de zendmast aan de Hofgeest aan. Deze zendmast bevindt zich in Amsterdam-Zuidoost, net als de zendmast aan de Meibergdreef, die op het AMC-ziekenhuis is geplaatst. Het AMC-ziekenhuis is gelegen direct naast de golfbaan aan de [b-straat] te Amsterdam die is overvallen.

28. Een proces-verbaal verhoor verdachte [medeverdachte 2] met documentcode 5586869 van 7 september 2015, in de wettelijke vorm opgemaakt door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaren [verbalisant 2] en [verbalisant 16] (doorgenummerde pagina’s B1 026-049). Dit proces-verbaal houdt, zakelijk weergegeven en voor zover van belang, in als de vragen (V) van de verbalisanten en, in antwoord (A) daarop, als de op 2 september 2015 afgelegde verklaring van [medeverdachte 2] : A: Ik ben voor auto-inbraken gepakt (…). Ik ben verslaafd geweest. Ik heb autodiefstalletjes …[het hof begrijpt: gepleegd in die periode]. V: Heb je [medeverdachte 1] op donderdag 23 april [het hof begrijpt: 2015] gezien? A: Nee. V: Heb je hem gesproken? A: Ja telefonisch ja. Telefonisch heb ik hem gesproken. Hij bleef mij bellen. V: Hoe laat heb je hem gesproken? A: Het staat allemaal in het dossier, de tijden dat hij mij gebeld heeft. Ik heb het dossier gelezen.

29. Een proces-verbaal van bevindingen met documentcode 5560565 van 22 september 2015, in de wettelijke vorm opgemaakt door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaar [verbalisant 16] (doorgenummerde pagina’s A1 393-411). Dit proces-verbaal houdt, zakelijk weergegeven en voor zover van belang, in als verklaring van de verbalisant: Uit historische verkeersgegevens blijkt dat het telefoonnummer van [verdachte] op 23 april 2015 tussen 00.00 en 01.00 uur elf keer heeft uitgebeld naar het telefoonnummer van [medeverdachte 1] . De duur van deze oproepen varieert van 6 tot 358 seconden.

Op 23 april 2015 om 01.11 uur is een witte Audi A4 voorzien van kenteken [kenteken 2] waargenomen op de Oostvaardersdijk in Almere . Deze auto werd tussen 01.26 uur en 01.32 uur door politieambtenaren gecontroleerd op de Oostvaardersdijk in Almere . De bestuurder was de verdachte [verdachte] . Uit het onderzoek is voorts gebleken dat [verdachte] de gebruiker is van deze auto. De volgende relevante telefonische contacten en de bijbehorende locaties zijn waarneembaar op 22 en 23 april 2015: Tijd [verdachte] [medeverdachte 1] [medeverdachte 2] Bijzonderheden 23.52 uur Kerkstraat Almere Kerkstraat Almere [verdachte] belt [medeverdachte 1] , duur 23 seconden 23.54 uur Kerkstraat Almere 00.09 uur Kerkstraat Almere Kerkstraat Almere [verdachte] belt [medeverdachte 1] , duur 125 seconden 01.59 uur Hilversumstraat Almere 02.00 uur Gestolen Citroen C3 op camerabeelden A10 Ringweg Noord Amsterdam ter hoogt van Buisklotermeerdrijk 02.03 uur Oostzanerdijk Amsserdam 02.09 uur Gestolen Citroen C3 op camerabeelden op de Jan Evertsenstraat ter hoogte van afslag A10/Staalmeesterslaan 02.09 uur Staalmeesterlaan Amsterdam 02.14 uur Staalmeesterslaan Amsterdam 02.20 uur Baarsjesweg Amsterdam 02.35 uur Audi van [verdachte] wordt door camera waargenomen op de [getuige 2] Lelylaan/Haarlemmerstraat Amsterdam 02.37 uur Baarsjesweg Amsterdam 05.41 uur Hofgeest Amsterdam Zuidoost Meibergdreef Amsterdam [verdachte] belt [medeverdachte 1] , duur 185 seconden 06.00 uur Hofgeest Amsterdam Zuidoost Meibergdreef Amsterdam Zuidoost [verdachte] belt [medeverdachte 1] , duur 103 seconden 06.08 uur Hofgeest Amsterdam Zuidoost Meibergdreef Amsterdam Zuidoost [verdachte] belt [medeverdachte 1] , duur 224 seconden 06.38 uur Hofgeest Amsterdam Zuidoost Huntum Amsterdam Zuidoost [verdachte] belt [medeverdachte 1] , duur 31 seconden 06.52 uur De Audi van [verdachte] is door een camera waargenomen op de Gooiseweg in Amsterdam 07.05 uur Vijzelstraat Amsterdam Kerkstraat Almere [verdachte] belt [medeverdachte 1] , duur 32 seconden 07.43 uur Kerkstraat Almere Kerkstraat Almere [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] bellen elkaar 07.47 uur Kerkstraat Almere [medeverdachte 2] belt [medeverdachte 1] , duur 27 seconden 08.58 uur [medeverdachte 1] belt [medeverdachte 2] , duur 54 seconden 09.29 uur [medeverdachte 1] belt [medeverdachte 2] , 31 seconden 11.49 uur [medeverdachte 1] belt [medeverdachte 2] , duur 64 seconden 12.27 uur [medeverdachte 1] belt [medeverdachte 2] , duur 31 seconden 30.

Een proces-verbaal van bevindingen met documentcode 5491667 van 11 augustus 2015, in de wettelijke vorm opgemaakt door opsporingsambtenaar [verbalisant 1] (doorgenummerde pagina’s A1 508-509). Dit proces-verbaal houdt, zakelijk weergegeven en voor zover van belang, in als verklaring van de verbalisant: Op 30 juni 2015 is de verdachte [verdachte] , geboren op [geboortedatum] 1986, aangehouden. Op de histo (het hof begrijpt: de historische gegevens) van de telefoon van [verdachte] met nummer 06- [telefoonnummer 1] , is te zien dat hij op 3 mei 2015, tien dagen na de overval op de golfclub, om 17:10 uur contact opnam met [getuige 2] op nummer 06- [telefoonnummer 6] .

Uit onderzoek is gebleken dat [getuige 2] een medewerker is van het restaurant [brasserie] , gevestigd in de [golfbaan] in Amsterdam. Hij is daar als kok in dienst.

31. Een proces-verbaal van bevindingen met documentcode 5791593 van 22 oktober 2015, in de wettelijke vorm opgemaakt door opsporingsambtenaar [verbalisant 17] (doorgenummerde pagina’s A1 502-507). Dit proces-verbaal houdt, zakelijk weergegeven en voor zover van belang, in als verklaring van de verbalisant: Met het telefoonnummer [telefoonnummer 1] , waarvan historische gebruiksgegevens zijn opgevraagd en dat in gebruik is bij [verdachte] , is op 3 mei 2015 - om 15.11 uur en 16:01 uur gebeld naar het prepaid-nummer [telefoonnummer 7] en - om 17.19 uur gebeld naar het nummer [telefoonnummer 2] , in gebruik bij [medeverdachte 1] .

32. Een proces-verbaal van bevindingen met documentcode 5874530 van 12 november 2015, in de wettelijke vorm opgemaakt door opsporingsambtenaar [verbalisant 18] (doorgenummerde pagina’s A1 547-548). Dit proces-verbaal houdt, zakelijk weergegeven en voor zover van belang, in als verklaring van de verbalisant: Uit onderzoek is gebleken dat degene die gebruik maakt van telefoonnummer [telefoonnummer 7] kan worden geïdentificeerd als [getuige 1] .

33. Een proces-verbaal verhoor verdachte [getuige 1] met documentcode 6260530 van 10 februari 2016, in de wettelijke vorm opgemaakt door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaren [verbalisant 19] en [verbalisant 20] (doorgenummerde pagina’s A1 1056-1061). Dit proces-verbaal houdt, zakelijk weergegeven en voor zover van belang, in als de verklaring van [getuige 1] : Mijn bijnaam was vroeger [getuige 1] . Ik word sinds mijn vijftiende [getuige 1] genoemd.

34. Een proces-verbaal van onderzoek naar identiteit van ‘ [getuige 1] ’, met documentcode 5782120 van 20 oktober 2015, in de wettelijke vorm opgemaakt door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaar [verbalisant 5] (doorgenummerde pagina’s A1 522-525). Dit proces-verbaal houdt, zakelijk weergegeven en voor zover van belang, in als verklaring van de verbalisant: Ik heb een onderzoek ingesteld naar de persoon ‘ [getuige 1] ’. Uit dit onderzoek is gebleken dat op 19 november 2014 omstreeks 10.13 uur een controle is uitgevoerd op een Volkswagen Polo voorzien van het kenteken [kenteken 3] . Tijdens deze controle zat [verdachte] , geboren op [geboortedatum] 1986 in [geboorteplaats] , als bestuurder in deze auto en [getuige 1] zat als passagier op de achterbank.

35. Een proces-verbaal verhoor verdachte met documentcode 5980519 van 8 december 2015, in de wettelijke vorm opgemaakt door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaren [verbalisant 6] en [verbalisant 8] (doorgenummerde pagina’s B7 10-17). Dit proces-verbaal houdt, zakelijk weergegeven en voor zover van belang, in als de op 8 december 2015 afgelegde verklaring van [getuige 2] : Ik maak gebruik van het telefoonnummer 06- [telefoonnummer 6] . [getuige 1] is een jongen uit [plaats] die ik ken van het voetballen, van vroeger uit de buurt. Ik ben wel eens bij hem thuis geweest. Ik spreek hem één of twee keer per maand. [betrokkene 2] ken ik tegelijkertijd met [getuige 1] .

36. Een proces-verbaal verhoor verdachte van 28 januari 2016, in de wettelijke vorm opgemaakt door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaren [verbalisant 15] en [verbalisant 1] (doorgenummerde pagina’s B7 80-135). Dit proces-verbaal houdt, zakelijk weergegeven en voor zover van belang, in als de op 10 december 2015 afgelegde verklaring van [getuige 2] , voor zover van belang en zakelijk weergegeven: Ik ben gaan rondkijken wie dat nummer met 06, […] , kende. Ik heb op de man af gevraagd wie er vanaf wist en wie mijn nummer heeft gegeven, aan die mongool die mij heeft gebeld. [getuige 1] had dat telefoonnummer, van die vent die mij gebeld heeft, in zijn telefoon.

Dat heb ik gezien. Dat het [getuige 1] zijn vriend was wist ik niet. Volgens mij had ik [getuige 1] bereikt door hem te bellen. Het enige waar mijn naam mee begint [het hof begrijpt: waarbij ik in beeld kom] is dat ik ben gaan zoeken naar wat er is gebeurd toen ik hoorde van de overval. Ik kom bij iemand die zegt dat hij ervan weet en dat hij alles weet. Hij heeft mij verteld hoe en wat. Ik hoorde dat er mensen naar binnen zijn gegaan met een wapen, dat ze uit de Bijlmer kwamen en hoe ze te werk zijn gegaan. Gewoon met posten. Ze wisten eigenlijk helemaal niks.

Ze gingen alleen maar af op de schoonmaker die elke ochtend binnenkwam. Ik heb alleen gehoord wie ermee bezig zijn geweest. Diegene die me dat vertelde, heeft mijn telefoonnummer gegeven aan de persoon, die mij heeft gebeld. Dat heb ik aan hem gevraagd en toen zei hij ‘ja'. Degene die mij heeft gebeld, die heeft ‘het’ gedaan. We spraken af en ik ging vragen stellen. Ik zeg: "Ik moet op het politiebureau komen voor de overval op De Houten Vier. Weet jij er iets vanaf?". Hij zegt: “ja”. Het begon al direct met “ja”, dat hij er eigenlijk wel wat vanaf wist.

Ik zei dat ik er niks van wist. Toen heb ik gehoord hoe het is gegaan. Van posten van tot en met dat ze naar binnen zijn geweest. Ik heb gehoord dat ze postten, dat ze er stonden vanaf half 7 of zo. Ze zien de eerste man naar binnen lopen en ze gaan erachteraan. Ze doen een beetje alsof ze buitenlands zijn. Ze lopen met hem mee naar binnen. Voor de rest heb ik alleen gehoord dat ze de kluis hebben gepakt en dat ze weg zijn gegaan en dat hij degene was die alles bedacht heeft. Degene met wie ik praat is degene die alles heeft bedacht. Ik heb bij diegene ook geverifieerd of de overvaller mij heeft gebeld.

Hij zegt “Ja, dat is hij” en daar bedoelt hij mee: een overvaller. Ik weet van de overvaller nog steeds de naam niet, alleen van hem [het hof begrijpt: van degene met wie [getuige 2] gesproken heeft].

37. Een proces-verbaal verhoor verdachte [getuige 2] met documentcode 5993054 van 11 december 2015, in de wettelijke vorm opgemaakt door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaren [verbalisant 18] en [verbalisant 1] (doorgenummerde pagina’s B7 136-139). Dit proces-verbaal houdt, zakerijk weergegeven en voor zover van belang, in als de op 11 december 2015 afgelegde verklaring van [getuige 2] , voor zover van belang en zakelijk weergegeven: U zegt mij dat ik gisteren heb verklaard dat ik een onderzoek ben gestart naar het telefoonnummer. Dat klopt.

Wat ik heb gehoord is dat ze in de twee weken voor de overval hebben gepost. Ik denk met z'n tweeën, want hij sprak elke keer over hem [het hof begrijpt: zichzelf] en zijn maatje. Zij wisten hoe laat de brasserie open ging. Ze hadden een vluchtroute bedacht omdat ze niet via de BijImer wilden. Hij [het hof begrijpt: de overvaller] deed alsof hij een buitenlander was en hij sprak in het Engels. Ze hebben een kluis meegenomen. Ik dit alles gehoord van de bedenker van de overval, die ik wel ken, maar wiens naam ik niet wil noemen. Hij heeft mij verteld dat hij mijn telefoonnummer aan één van de overvallers heeft gegeven.

Ik denk dat de overvaller daarom heeft geprobeerd mij te bellen. Ik heb geen contact gehad met de overvaller via de telefoon. Ik heb wel contact gehad met die twee jongens, waaronder de persoon die de overval heeft bedacht. Die andere jongen [het hof: die [getuige 2] heeft ontmoet] had niet met de overval te maken. Ik heb gehoord dat ze het plan voor de overval met z’n vieren hebben bedacht. Ik heb gehoord dat er twee wapens zijn gebruikt bij de overval.

38. Een geschrift, te weten een overzicht van uitwerkingen van opgenomen telefoongesprekken in onderzoek 13Kloes (doorgenummerde pagina’s B7 46 e.v.). Dit geschrift houdt op pagina's B7-46 en B7-49, zakelijk weergeven en voor zover van belang, in: Herkomst tap: [getuige 2] ([telefoonnummer 6]) Beller: [betrokkene 2] ([telefoonnummer 8]) Gebelde: [getuige 2] Datum: 7 oktober 2015 13.05 Sessienummer: 4296 NN: Ik heb net die kil gesproken. Wat is er dan? [getuige 2] : Ik kan dat niet zeggen man zo. Ik zweer het, ik kan het niet zeggen over de telefoon. [getuige 2] :

Laat hem me vanmiddag komen meeten, 4/5 uur. NN: Wie? [getuige 2] : Hem. NN: Wat fluister je zo man. Wat doe je precies? [getuige 2] : Hey, ik zweer het je. Laat hem mij meeten, ik fix dit. NN: Wat? [getuige 2] Laat mij hem meeten aub, fix dat. Het is serieus dit, ik zweer het. Dit geschrift houdt op pagina's B7-50 en B7-54, zakelijk weergeven en voor zover van belang, in: Herkomst tap: [getuige 2] ([telefoonnummer 6]) Beller: [telefoonnummer 9] Gebelde: [getuige 2] Datum: 8 oktober 2015 14.03 Sessienummer: 5903 NN: Hey, gister zag ik die aap. Wie? [getuige 2] :

Wie? NN: [betrokkene 2] [het hof leest: [betrokkene 2]], [getuige 1] en nog iemand [getuige 2] : Ja, die waren met mij, jongen.

39. Een proces-verbaal van bevindingen met uitwerking Opname Vertrouwelijke Communicatie van 21 juli 2015, in de wettelijke vorm opgemaakt door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaar [verbalisant 2] (doorgenummerde pagina’s A1 574-588). Dit proces-verbaal houdt, zakelijk weergegeven en voor zover van belang, in als mededeling van de verbalisant: In het kader van de onderzoeken 13Kloes en 13Equinox heb ik, verbalisant, een gesprek tussen de verdachten [verdachte] en [medeverdachte 1] beluisterd dat op 9 juli 2015 is opgenomen in het politiebureau aan de Flierbosdreef 15 in Amsterdam.

Hieronder volgt een verslag van hetgeen besproken is: [verdachte] : Neef, ze hebben m’n gesprekken. [verdachte] : Je wordt verdacht van een zaak van (…) golfbaan. [medeverdachte 1] : Ja, ik weet het. Maar voor dat hadden ze nog niks. Mijn advocaat zegt: “ze hadden niks”. Alleen maar dat mijn horloge daar was… en dat me dinges … en dat mijn telefoon daar gevonden was. [medeverdachte 1] : Heb je die gesprekken gezien? [verdachte] : Ja. [medeverdachte 1] : Wat waren die gesprekken? (…) [medeverdachte 1] : Het is vanaf dat ding, die baan.

Als die mannen [het hof begrijpt: de politie] ‘dat’ hebben, dan hebben ze een heleboel, vanaf april. Weet je hoeveel…? [verdachte] : [betrokkene 3]… iedereen… iedereen… [betrokkene 4]… iedereen.

40. Een proces-verbaal van bevindingen met documentcode 5247373 van 22 september 2015, in de wettelijke vorm opgemaakt door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaar [verbalisant 16] (doorgenummerde pagina’s A1 367-373). Dit proces-verbaal houdt, zakelijk weergegeven en voor zover van belang, in als verklaring van de verbalisant: De telefoon van verdachte [medeverdachte 2] met nummer [telefoonnummer 4] is getapt met ingang van 21 mei 2015. Uit deze tap is gebleken dat hij hiervan gebruik maakt. Ik heb een onderzoek naar de historische verkeersgegevens van dat nummer ingesteld. Ik heb gekeken naar de periode rond de gewapende overval op een golfvereniging aan de [b-straat] in Amsterdam. Hieruit is gebleken dat tussen 22 april 2015 om 22.05 uur en 23 april 2015 om 12.30 uur diverse gesprekken hebben plaatsgevonden, waaronder een uitgaand gesprek op 23 april 2015 te 01:04:20 uur vanaf [e-straat 1] in [plaats].

10. Het hof heeft in het thans bestreden arrest met betrekking tot het bewijs het volgende overwogen: “Bespreking van verweren De advocaat-generaal heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van het nog aan de orde zijnde tenlastegelegde feit. Zij heeft daartoe aangevoerd dat uit de door het hof bij het arrest van 1 augustus 2019 gebezigde bewijsmiddelen volgt dat de verdachte het plan voor de overval mede heeft uitgedacht, dat hij zich tijdens de overval in de onmiddellijke omgeving van de feitelijke plegers heeft opgehouden en dat hij doorlopend telefonisch contact heeft gehad met de [medeverdachte 1] , zodat geconcludeerd kan worden dat hij nauw en bewust heeft samengewerkt met de medeverdachten.

De raadsman van de verdachte heeft ter terechtzitting in hoger beroep bepleit dat de verdachte vrijgesproken dient te worden van de overval op de (brasserie van de) golfclub, een en ander zoals in zijn pleitnota verwoord. Hij heeft daartoe primair aangevoerd dat niet bewezen kan worden dat het telefoonnummer 06- [telefoonnummer 1] bij de verdachte in gebruik was, zodat alle stukken, die zien op zend- en historische gegevens van dat nummer, van het bewijs uitgesloten dienen te worden. Subsidiair is aangevoerd dat de verklaringen, van de [getuige 2] van het bewijs uitgesloten dienen te worden, omdat deze niet betrouwbaar zijn. [getuige 2] is namelijk in zijn verhoren geïntimideerd door de politie en hij heeft enkel de door de politie aan hem aangereikte informatie herhaald.

Meer subsidiair kunnen de verklaringen van [getuige 2] niet redengevend zijn voor het bewijs, omdat zijn verklaringen de auditu zijn. Meest subsidiair heeft de raadsman aangevoerd dat op basis van het dossier niet vastgesteld kan worden dat sprake is geweest van een nauwe en bewuste samenwerking tussen de verdachte en de twee overvallers, omdat niet gezegd kan worden dat de verdachte een wezenlijke rol heeft gehad bij of een significante bijdrage heeft geleverd aan de overval. Enkel de telefonische contacten met de [medeverdachte 1] zijn daartoe onvoldoende.

Het hof overweegt als volgt. Het hof verenigt zich met de bewijsmotivering die het hof in het bestreden arrest van 1 augustus 2019 heeft gebezigd voor het in de zaak A onder 3 ten laste gelegde en neemt deze over, met aanvulling van de navolgende overwegingen en bewijsmiddelen. [telefoonnummer 1] Anders dan de raadsman is het hof van oordeel dat het telefoonnummer 06- [telefoonnummer 1] aan de verdachte kan worden toegeschreven. Als bij de politie het vermoeden ontstaat dat de gebruiker van voornoemd telefoonnummer betrokken is geweest bij de gewapende overval op de golfclub, is er in de periode kort na de overval een onderzoek gestart naar dat nummer.

Op basis van de afgeluisterde telefoongesprekken, het SMS-verkeer en het aanstralen op bepaalde zendmasten heeft de politie geconcludeerd dat het telefoonnummer 06- [telefoonnummer 1] in gebruik was bij de verdachte. Hetgeen de raadsman heeft aangevoerd maakt niet dat het hof twijfelt aan die conclusie. Daarbij neemt het hof in aanmerking dat de verdachte nooit heeft ontkend de gebruiker van dit nummer te zijn geweest. Zo heeft hij ter terechtzitting in eerste aanleg verklaard dat het heel goed kan dat zijn telefoonnummer van destijds eindigde op * [telefoonnummer 1] en dat hij toen van dat telefoonnummer gebruikmaakte.

Ook ter terechtzitting in hoger beroep heeft de verdachte niet het standpunt ingenomen dat het aan hem toegeschreven telefoonnummer niet bij hem in gebruik was. Geconfronteerd met het belverkeer tussen het [telefoonnummer 1] en het telefoonnummer van de [medeverdachte 1] heeft hij zich immers op het standpunt gesteld dat [medeverdachte 1] zijn neef is en dat zij daarom op dagelijkse basis met elkaar belden. Het verweer dienaangaande wordt daarom verworpen. De [getuige 2] De [getuige 2] heeft in december 2015 bij de politie voor de verdachte belastende verklaringen afgelegd.

Deze belastende verklaringen zijn door het hof bij het in cassatie bestreden arrest van 1 augustus 2019 voor het bewijs gebezigd, waarbij het hof uitgebreid heeft gemotiveerd waarom het deze verklaringen betrouwbaar acht. De Hoge Raad heeft de uitspraak van het hof vernietigd, omdat het hof de bewezenverklaring heeft aangenomen op grond van, onder meer, deze door de verdachte betwiste verklaringen van [getuige 2] , zonder dat de verdediging een behoorlijke en effectieve mogelijkheid tot ondervraging van deze getuige heeft gehad. [getuige 2] is inmiddels op 13 juni 2022, in het bijzijn van de verdediging, door de raadsheer-commissaris als getuige gehoord en hij heeft, kort gezegd, verklaard dat de inhoud van zijn verklaringen bij politie juist is geweest en dat hij blijft bij deze verklaringen.

Het hof sluit zich, voor de verwerping van het verweer van de raadsman, inhoudende dat de verklaringen van [getuige 2] onbetrouwbaar zijn, aan bij de bewijsoverweging in het arrest van 1 augustus 2019, neemt deze over en legt dit ten grondslag aan de verwerping van het betoog van de raadsman ten aanzien van de betrouwbaarheid van deze getuige. In hetgeen de raadsman na terugwijzing door de Hoge Raad ter terechtzitting in hoger beroep heeft aangevoerd, ziet het hof geen reden om de verklaringen van [getuige 2] als onbetrouwbaar aan te merken. Het hof bezigt deze dan ook (wederom) voor het bewijs.

Medeplegen Op grond van de inhoud van de door het hof gebezigde bewijsmiddelen kan worden vastgesteld dat de verdachte met drie anderen betrokken is geweest bij het uitdenken van een plan voor de overval op de golfbaan. Voorts volgt uit die bewijsmiddelen dat de verdachte kort voor en gedurende de overval zich in de nabijheid van de golfbaan heeft bevonden, terwijl het hof - bij gebrek aan een andere aannemelijke verklaring - ook vaststelt dat de verdachte zich tijdens die overval intensief en doorlopend in verbinding heeft gesteld met [medeverdachte 1] , een van de personen die de overval daadwerkelijk hebben gepleegd, kennelijk met geen ander doel dan om ervoor te zorgen dat die overval volgens het tevoren bedachte plan zou worden uitgevoerd.

Dat de verdachte, terwijl [medeverdachte 1] doende is een overval te plegen, hem heeft gebeld om de dagelijkse dingen met hem te bespreken acht het hof volstrekt onaannemelijk. Op grond van deze vaststellingen komt het hof tot het oordeel dat de verdachte nauw en bewust betrokken is bij de gepleegde overval en daarom als medepleger kan worden aangemerkt. Daarbij neemt het hof in ogenschouw dat de verdachte ook geen verklaring heeft afgelegd op grond waarvan zou moeten worden aangenomen dat hij een meer ondergeschikte rol had. IV. De door het hof overgenomen bewijsmotivering in het arrest van het hof van 1 augustus 2019 11.

De bewijsoverwegingen van het hof in het arrest van 1 augustus 2019 met betrekking tot de rol van de verdachte en het medeplegen luiden als volgt: “Daarnaast is naar het oordeel van het hof vast komen te staan dat de verdachte ook bij de overval betrokken is geweest. Dat oordeel berust op het volgende. Net als de telefoonnummers van [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] maakte het bij de verdachte in gebruik zijnde telefoonnummer, eindigende op * [telefoonnummer 1] , rond 0.00 uur gebruik van een mast op de Kerkstraat in Almere . Op dat moment en vervolgens op een veelheid aan andere tijdstippen werd die nacht met behulp van dat nummer gebeld naar het telefoonnummer van [medeverdachte 1] .

Met het nummer van de verdachte is om 2.37 uur, net als kort daarvoor met het nummer van [medeverdachte 1] , een zendmast gebruikt aan de Baarsjesweg in Amsterdam. Verder is vanaf het nummer van de verdachte om - 5.41 uur gedurende 185 seconden, - 6.00 uur gedurende 103 seconden, - 6.08 uur gedurende 224 seconden en - 6.38 uur gedurende 31 seconden gebeld naar het telefoonnummer van [medeverdachte 1] . Daarbij werd met het nummer van de verdachte telkens gebruik gemaakt van een zendmast aan de Hofgeest te Amsterdam Zuidoost. Via het nummer van [medeverdachte 1] werd om 6.38 uur gebruik gemaakt van een zendmast in buurt van de A9.

Toen de politie eerder die nacht om 1.26 uur in Almere een controle uitvoerde op een witte Audi A4 bleek de verdachte de bestuurder van dat voertuig te zijn. Dit voertuig bevond zich, naar gevoeglijk mag worden aangenomen, met de verdachte als bestuurder, om 2.35 uur op de Cornelis Lelylaan/Haarlemmerstraat te Amsterdam-West en om 6.52 uur op de Gooiseweg in Amsterdam. Hieruit leidt het hof af dat de verdachte (i) zich de bewuste nacht diverse malen in de omgeving van de overvallers heeft bevonden, (ii) die nacht reisbewegingen heeft gemaakt die in de pas lopen met die van de overvallers, (iii) zich voor en na de overval een groot aantal malen in verbinding heeft gesteld met de eerste overvaller, [medeverdachte 1] , waaronder kort voor aanvang van de overval en bovendien, meer specifiek: - om 5.41 uur, kort nadat [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] om 5.33 uur het terrein van de Golfbaan waren opgereden; - om 6.08 uur, gedurende ruim drie minuten, onmiddellijk aansluitend op het tijdstip waarop [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] bij de Citroen C3 zijn weggelopen en zich naar het clubgebouw hebben begeven (om 6.11 uur) en - om 6.38 uur, tien minuten nadat de [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] met de Citroen het terrein van de golfbaan hadden verlaten.

Deze opvallende tijdstippen waarop de verdachte contact met de eerste overvaller heeft gehad en de omstandigheid dat hij zich op de momenten waarop dat contact plaatsvond in de omgeving van de golfbaan heeft bevonden, acht het hof redengevend voor het bewijs in die zin dat daarin een sterke aanwijzing wordt gevonden dat de verdachte betrokken is geweest bij de voorbereidingen voor en de afwikkeling van de overval. De verdachte heeft geen verklaring gegeven die deze redengevendheid ontzenuwt; in het bijzonder heeft hij niet opgehelderd waarom evenbedoelde communicatie in de nachtelijke uren noodzakelijk was en wat de onderwerpen van gesprek zijn geweest.

Deze communicatie tussen de verdachte en [medeverdachte 1] krijgt kleur door uitlatingen van [getuige 1] . Daarbij heeft het hof het oog op het volgende. Op 3 mei 2015 is om 17.10 uur met het telefoonnummer van de verdachte contact gezocht met het nummer van [getuige 2] , die werkzaam is als kok bij de brasserie. Verder staat vast dat [getuige 1] , die ‘ [getuige 1] ’ als bijnaam heeft, een bekende van de verdachte is. [getuige 2] heeft verklaringen afgelegd waaruit het volgende kan worden afgeleid. [getuige 2] heeft op 7 oktober 2015 een ontmoeting gehad met [getuige 1] .

Daarbij bleek dat het telefoonnummer dat op 3 mei 2015 contact met [getuige 2] heeft gezocht in de telefoon van [getuige 1] stond. Ook bleek dat [getuige 1] het nummer van [getuige 2] heeft gegeven aan de persoon die naar [getuige 2] heeft gebeld. [getuige 2] heeft aan [getuige 1] gevraagd of hij meer wist over de overval. Hierop heeft [getuige 1] hem beschreven hoe de overval is verlopen. Daarbij heeft [getuige 1] bijzonderheden genoemd die naar het oordeel van het hof moeten worden gezien als daderkennis, zoals dat de daders bewapend op een schoonmaker zijn afgegaan, zich hebben voorgedaan als buitenlanders en Engels hebben gesproken, zij een kluis hebben gepakt en een vluchtroute via Abcoude hadden uitgedacht.

Uit de uitlatingen van [getuige 1] kan verder worden opgemaakt dat het plan voor de overval is beraamd door vier personen, waaronder [getuige 1] én degene die naar [getuige 2] heeft gebeld. Vast staat dat die laatste persoon de verdachte is. Bij de verklaringen van [getuige 2] past het gegeven dat de verdachte op 3 mei 2015 een uur voor zijn belpoging naar [getuige 2] telefooncontact heeft gehad met [getuige 1] en acht minuten na die belpoging met [medeverdachte 1] . Mede op grond van de (tegenover [getuige 2] gedane) uitlatingen van [getuige 1] komt het hof, anders dan de advocaat-generaal en de rechtbank, tot de conclusie dat de verdachte met drie anderen betrokken is geweest bij het uitdenken van een plan voor de overval op de golfbaan, hij zich kort voor en gedurende de overval in de nabijheid van de overval heeft opgehouden en hij zich - bij gebrek aan een andere aannemelijke verklaring - in die tijdspanne doorlopend in verbinding heeft gesteld met één van de personen die de overval daadwerkelijk heeft gepleegd, [medeverdachte 1] , om ervoor te zorgen dat de overval volgens plan werd uitgevoerd.

Hieruit volgt dat ook de verdachte zich in nauwe en bewuste samenwerking met anderen schuldig heeft gemaakt aan de overval op de golfbaan en daaraan een wezenlijke bijdrage heeft geleverd.” Het middel en de bespreking daarvan Het middel 12. Het middel houdt in dat de bewezenverklaring tekortschiet in het licht van hetgeen door en namens de verdachte ter ‘s hofs terechtzitting is aangevoerd, namelijk dat de auto waarin de verdachte zich zou hebben verplaatst niet in de directe nabijheid van de overvallers is waargenomen en dat de verdachte in de buurt woont van de aangestraalde zendmast zodat deze werd aangestraald.

13. Blijkens de toelichting op het middel is de klacht toegespitst op het bewijsoordeel van het hof dat de verdachte als medepleger kan worden aangemerkt en de bewezenverklaring in zoverre ontoereikend is gemotiveerd. Het juridisch kader 14. Volgens vaste rechtspraak van de Hoge Raad is voor de kwalificatie “medeplegen” vereist dat sprake is van een nauwe en bewuste samenwerking. Uit het arrest van HR 9 januari 2024, ECLI:NL:HR:2024:3, waarin de Hoge Raad verwijst naar HR 5 juli 2016, ECLI:NL:HR:2016:1316, NJ 2016/411, m.nt. Rozemond, haal ik het volgende aan:

“Die kwalificatie is alleen gerechtvaardigd als de bewezenverklaarde – intellectuele en/of materiële – bijdrage van de verdachte aan het delict van voldoende gewicht is. Een en ander brengt mee dat wanneer het tenlastegelegde medeplegen in de kern niet bestaat uit een gezamenlijke uitvoering, maar uit gedragingen die met medeplichtigheid in verband plegen te worden gebracht (zoals het verstrekken van inlichtingen, op de uitkijk staan, helpen bij de vlucht), op de rechter de taak rust om in het geval dat hij toch tot een bewezenverklaring van het medeplegen komt, in de bewijsvoering – dus in de bewijsmiddelen en zo nodig in een afzonderlijke bewijsoverweging – dat medeplegen nauwkeurig te motiveren.

Bij de vorming van zijn oordeel dat sprake is van de voor medeplegen vereiste nauwe en bewuste samenwerking, kan de rechter rekening houden met onder meer de intensiteit van de samenwerking, de onderlinge taakverdeling, de rol in de voorbereiding, de uitvoering of de afhandeling van het delict en het belang van de rol van de verdachte, diens aanwezigheid op belangrijke momenten en het zich niet terugtrekken op een daartoe geëigend tijdstip”.

15. Eerder, in het arrest van 7 maart 2023, ECLI:NL:HR:2023:321, heeft de Hoge Raad (eveneens) met verwijzing naar HR 5 juli 2016, ECLI:NL:HR:2016:1316, NJ 2016/411, m.nt. Rozemond, overwogen: dat “de bijdrage van de medepleger in de regel [zal] worden geleverd tijdens het begaan van het strafbare feit in de vorm van een gezamenlijke uitvoering van het feit. Maar de bijdrage kan ook zijn geleverd in de vorm van verscheidene gedragingen voor en/of tijdens en/of na het strafbare feit. Ook is niet uitgesloten dat de bijdrage in hoofdzaak vóór het strafbare feit is geleverd.

Zeker in dergelijke, in zekere zin afwijkende of bijzondere, situaties dient in de bewijsvoering aandacht te worden besteed aan de vraag of wel zo bewust en nauw is samengewerkt bij het strafbare feit dat van medeplegen kan worden gesproken, in het bijzonder dat en waarom de bijdrage van de verdachte van voldoende gewicht is geweest”. De bespreking van het middel 16. In de bewijsoverwegingen van het hof waaruit naar zijn oordeel volgt dat de verdachte feit 3 in zaak A heeft medegepleegd, heeft het hof dus betrokken de bewijsoverwegingen die in het arrest van 1 augustus 2019 zijn opgenomen, in die zin dat het hof zich daarmee heeft verenigd en deze heeft overgenomen met aanvulling van overwegingen en bewijsmiddelen.

Aldus heeft het hof op grond van de volgende vaststellingen geoordeeld dat sprake is geweest van nauwe en bewuste samenwerking in de zin van medeplegen: (i) de verdachte is betrokken geweest bij het uitdenken van het plan voor de overval, (ii) de verdachte bevond zich kort voor en gedurende de overval in de nabijheid van de golfbaan, en (iii) de verdachte heeft tijdens de overval intensief en voortdurend contact gehad met een van de plegers van de overval, kennelijk met geen ander doel dan om ervoor te zorgen dat het van tevoren bedachte plan zou worden uitgevoerd.

Het hof heeft expliciet overwogen dat de verdachte zich in de directe nabijheid van de overvallers bevond. De enkele tegenwerping van de verdediging dat de verdachte in de buurt van de aangestraalde zendmast woont, heeft het hof kennelijk ter kennisgeving aangenomen maar niet onbegrijpelijk niet opgevat als een verweer waarop het ingevolge een wettelijk voorschrift had moeten responderen.

17. Het bewijsoordeel van het hof dat de verdachte ter zake van het in zaak A onder 3 tenlastegelegde als medepleger kan worden aangemerkt acht ik derhalve niet onbegrijpelijk en toereikend gemotiveerd. De bewezenverklaring is ook in zoverre naar de eis der wet met redenen omkleed. Slotsom 18. Het middel faalt en kan mijns inziens worden afgedaan met een aan art. 81 lid 1 RO ontleende motivering.

19. Ambtshalve heb ik geen gronden aangetroffen die tot vernietiging van de bestreden uitspraak aanleiding behoren te geven.

20. Deze conclusie strekt tot verwerping van het beroep. De Procureur-Generaal bij de Hoge Raad der Nederlanden AG De verdachte is in eerste aanleg voor dit feit vrijgesproken. De Hoge Raad oordeelde met betrekking tot het tweede cassatiemiddel reeds dat het hof het voorwaardelijke verzoek tot het horen van een bepaalde persoon niet zonder meer begrijpelijk had afgewezen. Dat betekende dat bespreking van het tweede cassatiemiddel voor zover dat ten aanzien van het in zaak A onder 3 tenlastegelegde klaagde over het bewezenverklaarde medeplegen, niet nodig was. Vgl. HR 13 februari 2024, ECLI:NL:HR:2024:232, waar het cassatiemiddel onder meer klaagde dat het hof de redenen die de straf hadden bepaald niet in het arrest, maar in het proces-verbaal van de terechtzitting in hoger beroep had opgegeven. Mede gezien het eerdere arrest van het hof van 1 augustus 2019, ECLI:NL:GHAMS:3189 begrijp ik dat de woorden ‘op een’ thans per abuis zijn blijven staan en dat het om een vuurwapen gaat.