Cassation dismissed for failure to submit required debt relief declaration under Dutch Bankruptcy Act.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the applicant's cassation appeal against the High Court's confirmation of the lower court's non-admissibility ruling. The applicant failed to provide the mandatory declaration required under Article 285(1) of the Bankruptcy Act, a procedural prerequisite for debt relief. Consequently, the court held that without this specific information, the request cannot be granted, rendering the appeal inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArticles 285(1) and 287(2) of the Bankruptcy Act: The debtor bears the obligation to obtain and submit the required declaration; absence of this information renders the debt relief request inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
08/03480 mr. L. Timmerman Parket, 30 december 2008 Conclusie inzake: [Verzoeker] Verzoeker tot cassatie Verkorte conclusie 1. Het hof heeft bij arrest van 6 augustus 2008 in hoger beroep met zaaknummer HV 200.008.351/01, de beschikking van de rechtbank , waarin de rechtbank [verzoeker] niet-ontvankelijk verklaart in zijn verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling, bekrachtigd.
2. Tegen het hiervoor vermelde arrest heeft [verzoeker] bij verzoekschrift -tijdig(1)- cassatieberoep ingesteld. 3.1 Het verzoekschrift bevat 3 cassatiemiddelen. 3.2 De in het eerste en tweede cassatiemiddel opgeworpen klachten miskennen dat het verzoekschrift niet aan de daaraan gestelde eisen voldoet indien de in artikel 285 lid 1 Fw bedoelde informatie ontbreekt. In het geval de ingevolge artikel 285 lid 1 Fw vereiste informatie ontbreekt, brengt artikel 287 lid 2 Fw met zich mee dat de rechter een verzoek tot schuldsanering niet kan toewijzen(2). Op de schuldenaar rust de verplichting om de in art. 285 lid 1 sub f bedoelde verklaring te verkrijgen en bij zijn verzoekschrift te voegen en aan de rechtbank te verstrekken. Gelet op de omstandigheden die het Hof in rov. 4.5.7, 4.5.8. en 4.5.9. in aanmerking neemt, is het oordeel van het Hof dat aangenomen moet worden dat het niet-afgeven van de bedoelde verklaring te wijten is aan [verzoeker], begrijpelijk. Hieruit volgt dat het eerste en tweede cassatiemiddel falen. 3.3 Het derde cassatiemiddel mist belang en faalt daarom.
4. Conclusie Ik concludeer tot verwerping van het cassatieberoep. De procureur-Generaal bij de Hoge Raad der Nederlanden A-G 1 Het verzoekschrift is per fax ingediend en 12 augustus 2008 op de griffie van de Hoge Raad ontvangen. 2 Zie ook de toelichting bij artikel 285 in Kamerstuk 2004-2005, 29942, nr. 3, TK