Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:PHR:2009:BG3503 ECLI:NL:PHR:2009:BG3503 AI generated

Cassation appeal dismissed for inadmissibility as facts alone do not constitute a valid legal complaint under Dutch Criminal Procedure Code.

Case Number ECLI:NL:PHR:2009:BG3503
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Inadmissible

Legislator summary

AI generated

The High Court of the Netherlands declared the cassation appeal inadmissible because the defendant's submission failed to meet the strict legal requirements for a valid complaint. Although the defendant argued the lower court erred in finding him guilty of aiding theft based on factual disputes regarding stolen vehicles, the court held that mere factual disagreement is insufficient. The court ruled that a cassation appeal must clearly allege a violation of a specific legal rule or a failure to apply applicable procedural rules, which the defendant's fact-based arguments did not satisfy.

Legislator headnote

AI generated

Art. 437 lid 2 Sv; Art. 416 Sr: A cassation appeal is inadmissible if it relies solely on factual arguments without alleging a clear violation of a specific legal rule or a failure to apply a relevant procedural provision.

Keywords

AI generated
cassation appeal inadmissibility factual arguments legal rule violation Dutch Criminal Procedure Code High Court of the Netherlands procedural requirements

Cited Legislation

AI generated
Art. 437 lid 2 Sv
Nu hetgeen is aangevoerd niet kan worden aangemerkt als een cassatiemiddel in de zin der wet, heeft de verdachte niet voldaan aan de in art. 437 lid 2 Sv neergelegde verplichting.
Art. 416 Sr
In dit 'middel' wordt onder vermelding van art. 416 Sr immers weliswaar naar voren gebracht dat het Hof de verdachte ten onrechte danwel op onbegrijpelijke gronden heeft veroordeeld wegens het medeplegen van opzetheling, maar deze klacht wordt louter met feitelijke argumenten onderbouwd.
art. 416 Sr
In dit 'middel' wordt onder vermelding van art. 416 Sr immers weliswaar naar voren gebracht dat het Hof de verdachte ten onrechte danwel op onbegrijpelijke gronden heeft veroordeeld wegens het medeplegen van opzetheling, maar deze klacht wordt louter met feitelijke argumenten onderbouwd.
art. 437 lid 2 Sv
Nu hetgeen is aangevoerd niet kan worden aangemerkt als een cassatiemiddel in de zin der wet, heeft de verdachte niet voldaan aan de in art. 437 lid 2 Sv neergelegde verplichting.

Cited Case Law

AI generated
Van Dorst, Cassatie in strafzaken, 5e, p. 85
Van Dorst, Cassatie in strafzaken, 5e, p. 85).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Nr. 01968/07 Mr. Schipper Zitting: 4 november 2008 Conclusie inzake: [Verdachte] 1. De verdachte is door het Gerechtshof te 's-Hertogenbosch bij arrest van 5 oktober 2006 vrijgesproken van de in het arrest genoemde bij inleidende dagvaarding aan hem tenlastegelegde feiten, en verder wegens 1. "medeplegen van opzetheling", 2. "opzettelijk uit de opbrengst van enig door misdrijf verkregen goed voordeel trekken, meermalen geplaagd", 3. "medeplichtigheid aan opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 3, onder B, van de Opiumwet gegeven verbod" en 4. "medeplegen van valsheid in geschrift" veroordeeld tot acht maanden gevangenisstraf. Voorts heeft het Hof de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaard in haar vordering en de teruggave bevolen van de in het arrest genoemde inbeslaggenomen voorwerpen.

2. Deze zaak hangt samen met de zaak met nummer 01969/07, in welke ik vandaag eveneens concludeer.

3. Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens de verdachte heeft mr. W.J.C. Piet, advocaat te Tilburg, een schriftuur naar de Hoge Raad gezonden.

4. Naar vaste jurisprudentie wordt slechts als middel van cassatie aangemerkt een stellige en duidelijke klacht over de schending van een bepaalde rechtsregel en/of het verzuim van een toepasselijk vormvoorschrift door de rechter die de bestreden uitspraak heeft gewezen.

5. Naar mijn mening voldoet het in de schriftuur naar voren gebrachte 'middel' niet aan deze eis. In dit 'middel' wordt onder vermelding van art. 416 Sr immers weliswaar naar voren gebracht dat het Hof de verdachte ten onrechte danwel op onbegrijpelijke gronden heeft veroordeeld wegens het medeplegen van opzetheling, maar deze klacht wordt louter met feitelijke argumenten onderbouwd. Deze argumenten culmineren in de - wederom feitelijke - stelling dat er geen enkele link is tussen de in de garagebox aangetroffen gestolen auto, en de auto die op naam van de verdachte stond, danwel bij hem in gebruik was. Een dergelijke klacht kan niet worden aangemerkt als een cassatiemiddel in de zin der wet (vgl. Van Dorst, Cassatie in strafzaken, 5e, p. 85).

6. Nu hetgeen is aangevoerd niet kan worden aangemerkt als een cassatiemiddel in de zin der wet, heeft de verdachte niet voldaan aan de in art. 437 lid 2 Sv neergelegde verplichting. Daarom kan hij niet worden ontvangen in zijn cassatieberoep.

7. Deze conclusie strekt ertoe de verdachte niet-ontvankelijk te verklaren in zijn cassatieberoep. De Procureur-Generaal bij de Hoge Raad der Nederlanden AG