Legislator Case Law & Legislation
1993-025 ECLI:NL:ORBBNAA:1994:BU4851 AI generated

Tax appeal dismissed due to statute of limitations; no final criminal conviction exists to extend the period.

Case Number 1993-025
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Tax Board of Appeal dismissed the taxpayer's appeal against a late tax assessment for the year 1986. The tax inspector argued that the limitation period was extended because the underlying facts were discovered during a criminal investigation, but the court found no final criminal conviction had occurred. Consequently, the court held that the assessment violated the five-year limitation rule and ordered its annulment.

Legislator headnote

AI generated

Art. 48 LIB; Art. 72 LIB: The five-year limitation period for tax recovery cannot be extended by a pending criminal investigation unless a final conviction for tax fraud has been established.

Keywords

AI generated
tax limitation period criminal investigation extension final conviction requirement tax fraud penalty statute of limitations

Cited Legislation

AI generated
Art. 48 LIB
De navorderingsaanslag is opgelegd na verloop van de termijn van 5 jaren als bedoeld in art. 48 LIB.
Art. 51 LIB
De ontvankelijkheid van het beroep: X kan in zijn beroep worden ontvangen, nu het beroepsschrift tijdig binnen de in art. 51 LIB genoemde termijn is ingediend.
Art. 64 LIB
72 houdt, voorzover hier van belang, in dat in geval van een onherroepelijke veroordeling krachtens art. 64 LIB - kortweg het opzettelijk onjuist of onvolledig doen van een belastingaangifte - navordering ook na verloop van evengenoemde termijn kan plaatsvinden.
Art. 72 LIB
Hij verwijst daarbij naar art. 72 LIB.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Beschikking van 27 april 1994, nr. 1993-025 DE RAAD VAN BEROEP VOOR BELASTINGZAKEN zitting houdende in Sint Maarten, inzake: belanghebbende tegen de Inspecteur der Belastingen 1. Het procesverloop: 1.1. Aan X is voor het jaar 1986 een navorderingsaanslag in de inkomstenbelasting opgelegd. De aanslag beloopt een door X te betalen bedrag van 11.368.066-,, inclusief een boete van 100%, en is gedagtekend 4 maart 1993 (no. 45006). 1.2. Bij op 11 maart 1993 bij de Raad ingekomen beroepsschrift is X van deze aanslag in beroep gekomen. 1.3. De Inspecteur heeft een vertoogschrift ingediend en daarna is de zaak behandeld ter zitting van de Raad d.d. 19 november 1993, alwaar de gemachtigde van X en de Inspecteur zijn verschenen en hun standpunten uiteen hebben gezet.

2. De ontvankelijkheid van het beroep: X kan in zijn beroep worden ontvangen, nu het beroepsschrift tijdig binnen de in art. 51 LIB genoemde termijn is ingediend.

3. De verdere beoordeling van het geschil: 3.1. De navorderingsaanslag is opgelegd na verloop van de termijn van 5 jaren als bedoeld in art. 48 LIB. 3.2. De Inspecteur meent evenwel dat X ten onrechte een beroep doet op overschrijding van die termijn, omdat de onderhavige navorderingsaanslag is opgelegd naar aanleiding van in een strafrechtelijk onderzoek gebleken feiten, waarvoor X zal worden vervolgd. Hij verwijst daarbij naar art. 72 LIB. 3.3. Het standpunt van de Inspecteur kan niet als juist worden aanvaard. Art. 72 houdt, voorzover hier van belang, in dat in geval van een onherroepelijke veroordeling krachtens art. 64 LIB - kortweg het opzettelijk onjuist of onvolledig doen van een belastingaangifte - navordering ook na verloop van evengenoemde termijn kan plaatsvinden. Van een dergelijke onherroepelijke veroordeling is in dit geval, naar de Raad ambtshalve bekend is, geen sprake. De strafrechtelijke vervolging van X heeft zelfs nog niet tot een behandeling ter terechtzitting geleid. 3.4. Uit het vorenstaande volgt, dat de navorderingsaanslag niet in stand kan blijven.

4. De beslissing: De Raad vernietigt de navorderingsaanslag, waarvan beroep. mrs. H. Warnink, J.K. Moltmaker en J.W. Ilsink