ECLI:NL:HR:2011:BR3026 · Hoge Raad

11 oktober 2011 Strafkamer nr. 10/03471 Hoge Raad der Nederlanden Beschikking op de beroepen in cassatie tegen een beschikking van de Rechtbank te Amsterdam van 6 juli 2010, nummer RK 10/3606, betreffende het verlenen van verlof als bedoeld in art. 552p, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering, in de zaken van: [betrokkene 1], geboren te [geboorteplaats 1] op [geboortedatum 1] 1967, wonende te [woonplaats 1], en [betrokkene 2], geboren te [geboorteplaats 2] op [geboortedatum 2] 1967, wonende te [woonplaats 2].

1. Geding in cassatie De beroepen zijn ingesteld door de betrokkenen. Namens dezen heeft mr. B.D.W. Martens, advocaat te 's-Gravenhage, bij schriftuur een middel van cassatie voorgesteld. De schriftuur is aan deze beschikking gehecht en maakt daarvan deel uit. De Advocaat-Generaal Knigge heeft geconcludeerd tot niet-ontvankelijkverklaring van de betrokkenen in het cassatieberoep.

2. Beoordeling van de ontvankelijkheid van de beroepen 2.1. De onderhavige beroepen zijn gericht tegen een naar aanleiding van een verzoek om rechtshulp van de Italiaanse justitiële autoriteiten gegeven beschikking tot het verlenen van het verlof als bedoeld in art. 552p, tweede lid, Sv. 2.2. Volgens art. 445 Sv staat tegen beschikkingen beroep in cassatie alleen open in de gevallen in dat wetboek bepaald. Nu in dat wetboek geen bepaling voorkomt volgens welke tegen een beschikking als de onderhavige beroep in cassatie openstaat voor anderen dan het openbaar ministerie en de klager, kunnen de betrokkenen, nu zij geen klaagschrift hebben ingediend en mitsdien niet als klagers kunnen worden aangemerkt, in het ingestelde beroep niet worden ontvangen (vgl. HR 19 december 2006, LJN AZ1670, NJ 2007/26).

3. Beslissing De Hoge Raad verklaart de betrokkenen niet-ontvankelijk in hun beroepen. Deze beschikking is gegeven door de vice-president A.J.A. van Dorst als voorzitter, en de raadsheren H.A.G. Splinter-van Kan en M.A. Loth, in bijzijn van de waarnemend griffier E. Schnetz, in raadkamer en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 11 oktober 2011.