Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:GHSHE:2023:4138 ECLI:NL:GHSHE:2023:4138 AI generated

ECLI:NL:GHSHE:2023:4138 · Gerechtshof 's-Hertogenbosch

Case Number ECLI:NL:GHSHE:2023:4138
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

GERECHTSHOF ’s-HERTOGENBOSCH Team familie- en jeugdrecht zaaknummer 200.331.189/01 arrest van 12 december 2023 in de zaak van [appellante] , wonende te [woonplaats] , appellante, hierna aan te duiden als de moeder, advocaat: mr. R.W. de Gruijl te Rotterdam, tegen [geïntimeerde] , wonende te [woonplaats] , geïntimeerde, hierna aan te duiden als de vader, advocaat: mr. P.J.A. van de Laar te Eindhoven, op het bij exploot van dagvaarding van 10 augustus 2023 ingeleide hoger beroep van het vonnis in kort geding van 26 juli 2023, door de rechtbank Oost-Brabant, zittingsplaats 'sHertogenbosch, gewezen tussen de moeder als eiseres en de vader als gedaagde. 1Het geding in eerste aanleg (zaak-/rolnummer C/01/393891 /KG ZA 23-281) Voor het geding in eerste aanleg verwijst het hof naar voormeld vonnis.

Legislator headnote

AI generated

ECLI:NL:GHSHE:2023:4138 · Gerechtshof 's-Hertogenbosch: De moeder voert in haar memorie van grieven, samengevat, aan dat het in zijn algemeenheid zo is dat vakanties contactregelingen doorkruisen. In dit geval is echter nog geen contactregeling gestart, waardoor deze of zelfs een prille opbouw niet wordt doorkruist. Aangezien contact niet vóór medio september 2023 zal starten en de moeder in elk geval op 27 augustus 2023 weer met [de zoon] terugkeren, kan daarna alsnog het contact tussen de vader en [de zoon] worden opgestart. De moeder heeft het recht om met [de zoon] op vakantie te gaan en een vakantie met familie is ook in het belang van [de zoon] .

Cited Case Law

AI generated
ECLI:NL:HR:2002:AE3437
Het geding in feitelijke instanties Verweerster in cassatie - verder te noemen: Scaramea - heeft bij exploit van 13 oktober 1999 eiseres tot cassatie - verder te noemen: Telfort - in kort geding gedagvaard voor de President van de Rechtbank te Amsterdam en gevorderd Telfort te bevelen haar onvoorwaardelijke toezegging aan Scaramea de interconnectie-capaciteit ter grootte van 5000 poorten ter beschikking te stellen en de daaraan gerelateerde diensten aan Scaramea marktconform en volgens de overeengekomen service levels naar behoren te leveren, na te komen conform het aan de inleidende dagvaarding gehechte schema, alsmede al datgene te doen wat nodig is om Scaramea in staat te stellen de door haar elders ingekochte interconnectie-capaciteit zoveel als technisch mogelijk ingepast in het door Telfort voor Scaramea ontworpen concept te benutten, zulks inclusief het gebruik van het door Telfort aan Scaramea toegewezen inbelnummer, alles op straffe van een dwangsom van ƒ 5 miljoen voor elke dag of gedeelte daarvan dat Telfort geheel of gedeeltelijk in gebreke blijft aan het te wijzen vonnis te voldoen.
ECLI:NL:HR:2002:AE4553
Het geding in feitelijke instanties Eiseres tot cassatie - verder te noemen: de Gemeente - heeft bij exploit van 30 mei 2001 verweerder in cassatie - verder te noemen: [verweerder] - in kort geding gedagvaard voor de President van de Rechtbank te Groningen en gevorderd bij vonnis in kort geding, uitvoerbaar bij voorraad: 1. [Verweerder] te gelasten uiterlijk op 15 juni 2001 te 00.00 uur het gebouwtje bevattende een winkel op het perceel grond, uitmakende een gedeelte ter grootte van ongeveer 15 m², van het perceel kadastraal bekend gemeente Groningen, sectie [...] nummer [001], [a-straat] te [plaats B], waarin [verweerder] onder meer een notenkiosk drijft, te ontruimen en te verlaten met medeneming van alle personen en goederen die zich door of vanwege [verweerder] in het pand bevinden en ter vrije en ongehinderde beschikking van de Gemeente te stellen, op straffe van verbeurte van een dwangsom van ƒ 500,-- per dag of een gedeelte van een dag aan de Gemeente dat [verweerder] na betekening van het in deze te wijzen vonnis in gebreke mocht blijven aan de door de President gegeven last te voldoen, en met machtiging van de Gemeente om, mocht [verweerder] met de nakoming van de aan hem opgelegde ontruimingsplicht in gebreke blijven, de ontruiming te doen plaatsvinden met tussenkomst van een deurwaarder en zo nodig de assistentie van politie en justitie op kosten van [verweerder]; 2. [Verweerder] te verbieden om, nadat de sub 1 gevorderde ontruiming heeft plaatsgevonden, voormeld perceel wederom te (doen) betreden en/of in gebruik te (doen) nemen, met bepaling dat indien [verweerder] dit verbod een of meerdere malen overtreedt, [verweerder] per overtreding, alsmede per dag dat die overtreding voortduurt, aan de Gemeente een dwangsom verbeurt van ƒ 5.000,--, en dat de Gemeente telkenmale na overtreding gemachtigd is om de ontruiming zelf te doen bewerkstelligen door middel van een deurwaarder op kosten van [verweerder], desnoods met behulp van de sterke arm van politie en justitie op kosten van [verweerder]. [Verweerder] heeft de vorderingen bestreden.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

GERECHTSHOF ’s-HERTOGENBOSCH Team familie- en jeugdrecht zaaknummer 200.331.189/01 arrest van 12 december 2023 in de zaak van [appellante] , wonende te [woonplaats] , appellante, hierna aan te duiden als de moeder, advocaat: mr. R.W. de Gruijl te Rotterdam, tegen [geïntimeerde] , wonende te [woonplaats] , geïntimeerde, hierna aan te duiden als de vader, advocaat: mr. P.J.A. van de Laar te Eindhoven, op het bij exploot van dagvaarding van 10 augustus 2023 ingeleide hoger beroep van het vonnis in kort geding van 26 juli 2023, door de rechtbank Oost-Brabant, zittingsplaats 'sHertogenbosch, gewezen tussen de moeder als eiseres en de vader als gedaagde. 1Het geding in eerste aanleg (zaak-/rolnummer C/01/393891 /KG ZA 23-281) Voor het geding in eerste aanleg verwijst het hof naar voormeld vonnis.

2Het geding in hoger beroep

Het verloop van de procedure blijkt uit: de dagvaarding in kort geding van 10 augustus 2023, tevens memorie van grieven, met producties 1 tot en met 10; de memorie van antwoord van 19 september 2023 met producties 1 en 2; het journaalbericht van 29 september 2023 van de zijde van de man met als bijlage een brief aan de rechtbank Oost-Brabant ('s-Hertogenbosch) van diezelfde datum (opvragen zittingsaantekeningen d.d. 11 juli 2023). Het hof heeft daarna een datum voor arrest bepaald. Het hof doet recht op bovenvermelde stukken en de stukken van de eerste aanleg. 3De beoordeling 3.1.

In dit hoger beroep kan worden uitgegaan van de volgende feiten. Partijen hebben een affectieve relatie gehad, welke relatie verbroken is. Uit deze relatie is geboren [de zoon] (hierna: [de zoon] ), op 6 juni 2016 te [woonplaats] . Partijen zijn gezamenlijk belast met het ouderlijk gezag over [de zoon] . 3.2. [de zoon] staat sinds 2 september 2021 onder toezicht van (thans) de gecertificeerde instelling Stichting Jeugdbescherming Brabant (hierna: de GI), welke ondertoezichtstelling laatstelijk bij beschikking van 31 augustus 2023 van de rechtbank Oost-Brabant ('sHertogenbosch) is verlengd tot 2 september 2024. 3.3.

Bij beschikking 14 oktober 2021 heeft dit hof bepaald dat er onder de regie van de GI een BOR-traject zal worden gestart en dat er toegewerkt wordt naar een contactregeling waarbij de vader wekelijks op zaterdag of zondag gedurende vier uren contact heeft met [de zoon] en waarbij de moeder [de zoon] naar de vader brengt en de vader [de zoon] terugbrengt naar de moeder en waarbij het aan de GI wordt overgelaten om de opbouw van het contact qua frequentie en duur, afhankelijk van het verloop van het BOR-traject en wat [de zoon] aankan, vorm te geven. 3.4.

In ieder geval tot aan het bestreden vonnis hebben de vader en [de zoon] geen contact met elkaar gehad. 3.5. In de onderhavige procedure vordert de moeder bij vonnis in kort geding, samengevat, om haar (vervangende) toestemming te verlenen om met [de zoon] van 31 juli 2023 tot en met 27 augustus 2023 naar het buitenland te reizen en daar te mogen verblijven, meer specifiek Turkije en om vervangende toestemming om een paspoort voor [de zoon] aan te vragen, met veroordeling van de man in de kosten van de procedure. 3.5.1. Aan deze vordering heeft de moeder, kort samengevat, het volgende ten grondslag gelegd.

De vader weigert zonder gegrond te achten reden toestemming voor het aanvragen van een paspoort alsmede de vakantie. Het is in het belang van [de zoon] dat zij over een paspoort kan beschikken nu zij zich dient te kunnen legitimeren. Daar komt bij dat het volgens de moeder haar vrij dient te staan om samen met [de zoon] naar het buitenland te gaan voor een vakantie. De moeder is voornemens om met haar familie op vakantie te gaan. Zij acht de reis veilig voor [de zoon] en geeft aan dat het belangrijk is voor [de zoon] om tijd door te brengen met haar familie.

De vader heeft geen bijzondere omstandigheden aangedragen noch is gebleken dat het belang van [de zoon] zich verzet tegen het afreizen naar het buitenland of het verlengen van het paspoort. 3.6. De vader heeft gemotiveerd verweer gevoerd. Dat verweer zal, voor zover in hoger beroep van belang, in het navolgende aan de orde komen. 3.7. In het bestreden vonnis heeft de voorzieningenrechter van de rechtbank de vorderingen van de moeder afgewezen. Ten aanzien van het verzoek ter zake vervangende toestemming om met [de zoon] naar het buitenland te reizen, is de voorzieningenrechter gekomen tot een afwijzing, omdat, kort samengevat, de vakantie de start van het contact tussen [de zoon] en de vader zal doorkruisen, hetgeen niet in het belang van [de zoon] wordt geacht.

Nu deze vordering wordt afgewezen, heeft de voorzieningenrechter de vordering van de moeder om haar vervangende toestemming voor de aanvraag van een paspoort voor [de zoon] te verlenen, eveneens afgewezen en wel vanwege het ontbreken van (spoedeisend) belang. 3.8. De moeder heeft in hoger beroep twee grieven aangevoerd en geconcludeerd tot vernietiging van het bestreden vonnis en alsnog haar vorderingen toe te wijzen, dan wel (met betrekking tot de vakantie) te bepalen dat de moeder vervangende toestemming wordt verleend met [de zoon] naar Turkije te reizen en aldaar te verblijven voor de resterende duur van de zomervakantie, te weten tot 27 augustus 2023. 3.8.1.

De moeder voert in haar memorie van grieven, samengevat, aan dat het in zijn algemeenheid zo is dat vakanties contactregelingen doorkruisen. In dit geval is echter nog geen contactregeling gestart, waardoor deze of zelfs een prille opbouw niet wordt doorkruist. Aangezien contact niet vóór medio september 2023 zal starten en de moeder in elk geval op 27 augustus 2023 weer met [de zoon] terugkeren, kan daarna alsnog het contact tussen de vader en [de zoon] worden opgestart. De moeder heeft het recht om met [de zoon] op vakantie te gaan en een vakantie met familie is ook in het belang van [de zoon] .

Nu de moeder alsnog in hoger beroep komt van de afwijzing van haar vordering om vervangende toestemming te verlenen om op vakantie te gaan naar het buitenland, heeft zij ook belang bij het voorleggen van de afwijzing van haar vordering om vervangende toestemming voor de aanvraag van een paspoort te verlenen. Los daarvan, het legitimatiebewijs van [de zoon] verloopt, waardoor voor haar een nieuw legitimatiebewijs dient te worden aangevraagd. Weliswaar geldt voor haar geen identificatieplicht, maar in de zorg is geen sprake van een leeftijdsgrens.

Ook wanneer de moeder niet op vakantie gaat, behoeft [de zoon] een legitimatiebewijs. 3.9. De vader verweert zich en concludeert tot bekrachtiging van het bestreden vonnis, met veroordeling van de moeder in de proceskosten. (Spoedeisend) belang 3.10. Het hof stelt voorop dat in hoger beroep niet beslissend is of in eerste aanleg al dan niet terecht een spoedeisend belang is aangenomen. Het gaat erom of ten tijde van de uitspraak in hoger beroep een spoedeisend belang aanwezig is (Zie HR 31 mei 2002, ECLI:NL:HR:2002:AE3437). 3.10.1. De vraag of een eisende partij in kort geding – in dit geval de moeder – voldoende spoedeisend belang heeft bij de gevraagde voorziening, dient te worden beantwoord aan de hand van een afweging van de belangen van partijen, beoordeeld naar de toestand ten tijde van de uitspraak.

De omstandigheid dat de eisende partij lang heeft stilgezeten, kan bij die afweging een rol spelen, en de omstandigheid dat een rechtsvraag in geschil is waarop het antwoord niet evident is, kan leiden tot behoedzaamheid bij de toewijzing van de gevraagde voorziening, maar deze omstandigheden kunnen noch ieder voor zich noch in onderlinge samenhang het oordeel rechtvaardigen dat de eisende partij geen spoedeisend belang bij de gevraagde voorziening (meer) heeft. Evenmin zijn die omstandigheden op zichzelf voldoende voor het oordeel dat de eisende partij, door een vordering in kort geding in te stellen, handelt in strijd met de eisen van een goede procesorde (HR 29 november 2002, ECLI:NL:HR:2002:AE4553). 3.10.2.

Het hof is van oordeel dat van een spoedeisend belang in deze zaak geen sprake is. De vordering van de moeder om haar (vervangende) toestemming te verlenen om met [de zoon] van 31 juli tot en met 27 augustus 2023 naar het buitenland te reizen en daar te mogen verblijven, ziet op een periode die ligt in het verleden. Daaruit blijkt reeds dat de moeder geen (spoedeisend) belang (meer) heeft bij dat deel van de door haar gevraagde voorziening. Gelet op het feit dat de vordering van de moeder om vervangende toestemming te verkrijgen voor het aanvragen van een paspoort van [de zoon] , onlosmakelijk verbonden is met de vordering van de moeder om haar (vervangende) toestemming te verlenen om in de zomervakantie van 2023 met [de zoon] naar het buitenland te reizen, is daarmee ook het belang aan deze vordering ontvallen.

Voor zover de moeder in dit kader nog heeft aangevoerd dat [de zoon] sowieso een legitimatiebewijs behoeft, overweegt het hof dat dit gegeven evenmin een rechtvaardiging vormt voor het aannemen van een spoedeisend belang. De kortgedingprocedure is daarvoor niet de geëigende rechtsgang. 3.10.3. Het voorgaande brengt met zich dat het hof de vorderingen van de moeder in hoger beroep zal afwijzen. Proceskostenveroordeling 3.11. Het hof zal met toepassing van art. 237 jo. art. 353 Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (de procedure betreft het minderjarige kind van partijen) de proceskosten in hoger beroep compenseren, in die zin dat iedere partij de eigen kosten van in hoger beroep draagt.

4De uitspraak

Het hof: wijst de vorderingen in hoger beroep af; compenseert de proceskosten van dit geding, aldus dat iedere partijen de eigen kosten draagt. Dit arrest is gewezen door mrs. E.M.D.M. van der Linden, E.P. de Beij en M.J.C. van Leeuwen en is in het openbaar uitgesproken door de rolraadsheer op 12 december 2023. griffier rolraadsheer