Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:GHSHE:2021:3909 ECLI:NL:GHSHE:2021:3909 AI generated

ECLI:NL:GHSHE:2021:3909 · Gerechtshof 's-Hertogenbosch

Case Number ECLI:NL:GHSHE:2021:3909
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

Parketnummer : 20-002675-17 Uitspraak : 26 november 2021 VERSTEK (DIP) Arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof 's-Hertogenbosch gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Limburg, zittingsplaats Roermond, van 10 augustus 2017, in de strafzaak met parketnummer 03-659410-16 tegen: [verdachte] , geboren te [geboorteplaats] (Marokko) op [geboortedatum] , [adres] . Hoger beroep Bij vonnis waarvan beroep is de verdachte ter zake van ‘als vreemdeling in Nederland verblijven, terwijl hij weet dat hij op grond van een wettelijk voorschrift tot ongewenste vreemdeling is verklaard’ veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 2 maanden met aftrek van de tijd die hij in voorarrest heeft doorgebracht.

Legislator headnote

AI generated

artikel 359 van het Wetboek van Strafvordering, artikel 197 van het Wetboek van Strafrecht; ECLI:NL:GHSHE:2021:3909 · Gerechtshof 's-Hertogenbosch: Het Hof van Justitie van de Europese Unie heeft die vraag bij arrest van 26 juli 2017 (ECLI:EU:C:2017:590) beantwoord. Hierop heeft de Hoge Raad in de desbetreffende zaak op 14 november 2017 eindarrest gewezen (ECLI:NL:HR:2017:2862). Op 27 november 2018 heeft de Hoge Raad opnieuw een prejudiciële vraag over (artikel 11, tweede lid, van) de Terugkeerrichtlijn in verband met de toepasselijkheid van artikel 197 van het Wetboek van Strafrecht (ECLI:NL:HR:2018:2192) aan het Hof van Justitie van de Europese Unie gesteld. Het Hof van Justitie van de Europese Unie heeft bij arrest van 17 september 2020 de op 27 november 2018 gestelde prejudiciële vraag beantwoord (ECLI:EU:C:2020:724).

Keywords

AI generated
artikel 359 van het Wetboek van Strafvordering artikel 197 van het Wetboek van Strafrecht

Cited Legislation

AI generated
artikel 359 van het Wetboek van Strafvordering
Vonnis waarvan beroep Het beroepen vonnis zal worden vernietigd omdat de politierechter heeft volstaan met aantekening van de uitspraak op een aan het dubbel van de dagvaarding gehecht stuk, maar het hof gebonden is aan het motiveringsvoorschrift van artikel 359 van het Wetboek van Strafvordering.
artikel 197 van het Wetboek van Strafrecht
Aan de verdachte is tenlastegelegd dat hij zich schuldig heeft gemaakt aan overtreding van artikel 197 van het Wetboek van Strafrecht.

Cited Case Law

AI generated
ECLI:NL:HR:2017:2862
14 november 2017 Strafkamer nr.
ECLI:NL:HR:2018:2192
27 november 2018 Strafkamer nr.
ECLI:NL:GHSHE:2019:4571
Parketnummer : 20-000768-15 Uitspraak : 11 december 2019 TEGENSPRAAK (ex artikel 279 Sv) Arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof 's-Hertogenbosch gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Limburg, zittingsplaats Maastricht, van 25 februari 2015 in de in eerste aanleg gevoegde strafzaken met parketnummers 03-222183-11, 03-016397-13, 03-066194-12 en 03-091955-12, tegen: [verdachte] , geboren te [geboorteplaats] [in het jaar] 1975, wonende te [adres] . Hoger beroep Namens verdachte is tegen voormeld vonnis hoger beroep ingesteld.
ECLI:NL:GHAMS:2019:1736
afdeling strafrecht parketnummer: 23-001790-14 datum uitspraak: 24 mei 2019 TEGENSPRAAK Arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Amsterdam van 17 april 2014 in de strafzaak onder parketnummer 13‑701605-14 tegen [verdachte] , geboren te [geboorteplaats 2] (Somalië) op [geboortedag] 1981, adres: [adres]. Onderzoek van de zaak Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 10 mei 2019 en, overeenkomstig het bepaalde bij artikel 422, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering, naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg.
ECLI:NL:GHDHA:2019:1882
Rolnummer: 22-000131-16 Parketnummer: 10-112061-15 Datum uitspraak: 4 juli 2019 VERSTEK Gerechtshof Den Haag meervoudige kamer voor strafzaken Arrest gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Rotterdam van 30 december 2015 in de strafzaak tegen de verdachte: [naam verdachte], geboren te [geboorteplaats] [geboorteland] op [geboortedatum], thans zonder bekende vaste woon- of verblijfplaats hier te lande. Ontvankelijkheid van de verdachte in hoger beroep Hoewel de verdachte geen schriftuur houdende grieven heeft ingediend, noch mondeling bezwaren tegen het vonnis heeft opgegeven, ziet het hof in het hierna weer te geven standpunt van de advocaat-generaal ambtshalve aanleiding de zaak inhoudelijk te behandelen.
ECLI:NL:GHAMS:2020:780
afdeling strafrecht parketnummer: 23-004456-14 datum uitspraak: 10 februari 2020 TEGENSPRAAK (gemachtigd raadsvrouw) Arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de rechtbank Amsterdam van 5 november 2014 in de strafzaak onder parketnummer 13-702510-14 tegen [verdachte] , geboren te Berane (voormalig Joegoslavië) op [geboortedatum] , adres: [adres] , Belgrado (Servië). Onderzoek van de zaak Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 27 januari 2020 en, overeenkomstig het bepaalde bij artikel 422, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering, naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg. Tegen voormeld vonnis is namens de verdachte hoger beroep ingesteld. Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door de raadsvrouw naar voren is gebracht. Tenlastelegging Gelet op de in eerste aanleg door de rechtbank toegelaten wijziging is aan de verdachte tenlastegelegd dat: 1 hij op of omstreeks 08 augustus 2014 te Amsterdam, in elk geval in Nederland, als vreemdeling heeft verbleven, terwijl hij wist of ernstige reden had te vermoeden dat hij op grond van artikel 67 van de Vreemdelingenwet 2000, in elk geval op grond van enig wettelijk voorschrift, tot ongewenst vreemdeling was verklaard of terwijl tegen hem een inreisverbod was uitgevaardigd met toepassing van artikel 66a, zevende lid, van de Vreemdelingenwet 2000; 2 hij op of omstreeks 08 augustus 2014 te Amsterdam, in elk geval in Nederland, in het bezit was van een paspoort van Servië, in elk geval van een reisdocument, waarvan verdachte wist of redelijkerwijs moest vermoeden dat het vals of vervalst was, bestaande die valsheid of vervalsing hierin dat de in- en uitreisstempelafdruk van de immigratieautoriteiten van Griekenland wat betreft detaillering niet overeenkomen met originele stempelafdrukken van de Griekse immigratieautoriteiten. Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zal het hof deze verbeterd lezen. De verdachte wordt daardoor niet in de verdediging geschaad. Vonnis waarvan beroep Het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd, omdat het hof tot andere beslissingen komt dan de rechtbank. Ontvankelijkheid van het openbaar ministerie De advocaat-generaal heeft ter terechtzitting in hoger beroep gevorderd het openbaar ministerie niet- ontvankelijk te verklaren in de strafvervolging voor hetgeen onder 1 is tenlastegelegd en heeft daartoe het volgende aangevoerd. De onzekerheid over de reikwijdte van het bepaalde in artikel 197 van het Wetboek van Strafrecht (Sr) duurt al geruime tijd en het valt niet te verwachten dat daarover binnen afzienbare termijn duidelijkheid ontstaat. Naar verwachting zal het Hof van Justitie van de Europese Unie (HvJ EU) de door de Hoge Raad bij arrest van 27 november 2018 (ECLI:NL:HR:2018:2192) gestelde prejudiciële vragen over de reikwijdte van voormelde strafbepaling pas over een jaar beantwoorden. Gelet daarop en gelet ook op het aanzienlijke tijdsverloop sinds het tenlastegelegde acht het openbaar ministerie het niet langer redelijk en zinvol de vervolging in de onderhavige strafzaak voort te zetten. De raadsvrouw heeft te kennen gegeven zich aan te sluiten bij het standpunt van de advocaat-generaal. Het hof overweegt als volgt. De Hoge Raad heeft bij arrest van 29 maart 2016 (ECLI:NL:HR:2016:515) in verband met de reikwijdte van artikel 197 Sr een prejudiciële vraag gesteld aan het HvJ EU over de aanvangstermijn van het inreisverbod, zoals onder meer genoemd in artikel 11, tweede lid, van Terugkeerrichtlijn (Richtlijn 2008/115/EG van het Europees parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven, PbEG 1348/98). Het HvJ EU heeft die vraag beantwoord bij arrest van 26 juli 2017 (ECLI:EU:C:2017:590), waarna de Hoge Raad in de desbetreffende zaak eindarrest heeft gewezen op 14 november 2017 (ECLI:NL:HR:2017:2862). In een daarop volgende zaak heeft de Hoge Raad op 27 november 2018 opnieuw een prejudiciële vraag gesteld aan het HvJ EU, eveneens over (artikel 11, tweede lid, van) de Terugkeerrichtlijn in verband met de toepasselijkheid van artikel 197 Sr (ECLI:NL:HR:2018:2192). Naar het hof ambtshalve bekend is, is sinds eerstgenoemd arrest van de Hoge Raad (in 2016) in reeds aanhangig gemaakte zaken tegen zogeheten derdelanders – op wie de Terugkeerrichtlijn van toepassing is en die worden verdacht zich schuldig te hebben gemaakt aan het misdrijf van artikel 197 Sr – de behandeling voor onbepaalde tijd aangehouden. Nieuwe zaken zijn over het algemeen niet bij de strafrechter aangebracht. De beantwoording van de door de Hoge Raad gestelde prejudiciële vraag is essentieel voor de beoordeling in de onderhavige strafzaak. Het is niet waarschijnlijk dat het HvJ EU de op 27 november 2018 door de Hoge Raad gestelde prejudiciële vraag op afzienbare termijn zal beantwoorden. Voorts kan worden geconstateerd dat sinds het tenlastegelegde inmiddels langere tijd is verstreken. Het in artikel 197 Sr strafbaar gestelde misdrijf is van relatief geringe ernst, in die zin dat daarvan geen concrete personen slachtoffer (kunnen) zijn en ten hoogste zes maanden gevangenisstraf kan worden opgelegd. Gelet hierop en in aanmerking genomen dat het openbaar ministerie – naar in het hiervoor weergegeven standpunt van de advocaat-generaal ligt besloten – zelf van mening is dat met voortzetting van de vervolging van de verdachte terzake van het onder 1 tenlastegelegde redelijkerwijs geen enkel strafrechtelijk belang meer is gediend en voortzetting van die vervolging thans niet opportuun is, zal het hof het openbaar ministerie – zoals gevorderd – in die vervolging niet-ontvankelijk verklaren. Vrijspraak Het hof heeft acht niet wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 2 tenlastegelegde heeft begaan, zodat hij hiervan moet worden vrijgesproken. Het hof overweegt daartoe dat weliswaar als vaststaand kan worden aangenomen dat de in- en uitreistempels in het paspoort van de verdachte vals zijn, maar dat niet zonder redelijke twijfel kan worden vastgesteld dat de verdachte dit wist of redelijkerwijs moest vermoeden. Bij dit oordeel speelt een rol dat de verdachte bij de rechter-commissaris en ter terechtzitting in eerste aanleg zeer summier is ondervraagd over zijn wetenschap omtrent de valse stempels in zijn paspoort en hij daarover op de terechtzitting in hoger beroep niet bevraagd is kunnen worden, omdat hij daar niet is verschenen. Inbeslaggenomen voorwerpen Het hof zal, overeenkomstig de beslissingen van de rechtbank en de vordering van de advocaat-generaal, - ten aanzien van het inbeslaggenomen paspoort de onttrekking aan het verkeer gelasten nu –niettegenstaande de omstandigheid dat de verdachte wordt vrijgesproken van het onder 2 tenlastegelegde – het aanbrengen van valse stempels in een paspoort strafbaar is en het ongecontroleerde bezit van dit vervalste paspoort in strijd is met de wet; - ten aanzien van het inbeslaggenomen rijbewijs en identiteitsbewijs de teruggave aan de verdachte gelasten. Toepasselijke wettelijke bepalingen De opgelegde maatregel is gegrond op artikel 36b en 36c van het Wetboek van Strafrecht. BESLISSING Het hof: Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht: Verklaart het openbaar ministerie ter zake van het onder 1 tenlastegelegde niet-ontvankelijk in zijn strafvervolging. Verklaart niet bewezen dat de verdachte het onder 2 tenlastegelegde heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij. Beveelt de onttrekking aan het verkeer van het inbeslaggenomen, nog niet teruggegeven voorwerp, te weten: - paspoort t.n.v. [persoon 1] ( [paspoortnmmer] ). Gelast de teruggave aan de verdachte van de inbeslaggenomen, nog niet teruggegeven voorwerpen, te weten: - rijbewijs op naam van [persoon 1] ( [rijbewijsnummer] ); - identiteitsbewijs ( [identiteitsnummer] ). Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. A.M. van Woensel, mr. F.M.D. Aardema en mr. J.J.I. de Jong, in tegenwoordigheid van mr. S. Bonset, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 10 februari 2020. De griffier is buiten staat dit arrest te ondertekenen. ========================================================================= […]

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Parketnummer : 20-002675-17 Uitspraak : 26 november 2021 VERSTEK (DIP) Arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof 's-Hertogenbosch gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Limburg, zittingsplaats Roermond, van 10 augustus 2017, in de strafzaak met parketnummer 03-659410-16 tegen: [verdachte] , geboren te [geboorteplaats] (Marokko) op [geboortedatum] , [adres] . Hoger beroep Bij vonnis waarvan beroep is de verdachte ter zake van ‘als vreemdeling in Nederland verblijven, terwijl hij weet dat hij op grond van een wettelijk voorschrift tot ongewenste vreemdeling is verklaard’ veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 2 maanden met aftrek van de tijd die hij in voorarrest heeft doorgebracht.

Van de zijde van de verdachte is tegen voormeld vonnis hoger beroep ingesteld. Onderzoek van de zaak Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in hoger beroep. Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal, inhoudende dat het hof het vonnis van de politierechter zal vernietigen, en opnieuw rechtdoende, het openbaar ministerie ter zake van het tenlastegelegde niet-ontvankelijk in zijn strafvervolging zal verklaren. Vonnis waarvan beroep Het beroepen vonnis zal worden vernietigd omdat de politierechter heeft volstaan met aantekening van de uitspraak op een aan het dubbel van de dagvaarding gehecht stuk, maar het hof gebonden is aan het motiveringsvoorschrift van artikel 359 van het Wetboek van Strafvordering.

Bovendien komt het hof tot een andere beslissing dan de politierechter. Tenlastelegging Aan de verdachte is tenlastegelegd dat: hij op of omstreeks 3 november 2016 te Venlo, in elk geval in Nederland, als vreemdeling heeft verbleven, terwijl hij wist of ernstige reden had te vermoeden dat hij op grond van artikel 67 van de Vreemdelingenwet 2000, in elk geval op grond van enig wettelijk voorschrift, tot ongewenst vreemdeling was verklaard OF terwijl tegen hem een inreisverbod was uitgevaardigd met toepassing van artikel 66a, zevende lid, van de Vreemdelingenwet 2000.

De in de tenlastelegging voorkomende taal- en/of schrijffouten of omissies zijn verbeterd. De verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging. Ontvankelijkheid van het openbaar ministerie De advocaat-generaal heeft – kort gezegd – naar voren gebracht dat sinds het tenlastegelegde inmiddels langere tijd is verstreken waarin onduidelijk is geweest of de zaak vervolgd kon worden, het om een misdrijf van relatieve ernst gaat, in die zin dat geen concrete personen slachtoffer daarvan (kunnen) zijn, ten gevolge van de coronacrisis de beschikbare zittingsruimte optimaal moet worden benut en zwaardere zaken meer prioriteit hebben en dat bij die stand van zaken met voortzetting van de vervolging redelijkerwijs geen strafrechtelijk belang meer is gediend en verdere vervolging thans niet meer opportuun is.

Gelet op voornoemde factoren – in onderling verband en samenhang bezien – heeft de advocaat-generaal gevorderd dat het openbaar ministerie niet-ontvankelijk wordt verklaard in de vervolging van de verdachte ter zake van het tenlastegelegde. Het hof overweegt als volgt. De verdachte heeft de Marokkaanse nationaliteit. Aan de verdachte is tenlastegelegd dat hij zich schuldig heeft gemaakt aan overtreding van artikel 197 van het Wetboek van Strafrecht. Bij arrest van 29 maart 2016 (ECLI:NL:2016:515) heeft de Hoge Raad in verband met de reikwijdte van artikel 197 van het Wetboek van Strafrecht een prejudiciële vraag gesteld aan het Hof van Justitie van de Europese Unie over de aanvangstermijn van het inreisverbod, zoals onder meer genoemd in artikel 11, tweede lid, van Terugkeerrichtlijn (Richtlijn 2008/115/EG van het Europees parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven, PbEG 1348/98).

Het Hof van Justitie van de Europese Unie heeft die vraag bij arrest van 26 juli 2017 (ECLI:EU:C:2017:590) beantwoord. Hierop heeft de Hoge Raad in de desbetreffende zaak op 14 november 2017 eindarrest gewezen (ECLI:NL:HR:2017:2862). Op 27 november 2018 heeft de Hoge Raad opnieuw een prejudiciële vraag over (artikel 11, tweede lid, van) de Terugkeerrichtlijn in verband met de toepasselijkheid van artikel 197 van het Wetboek van Strafrecht (ECLI:NL:HR:2018:2192) aan het Hof van Justitie van de Europese Unie gesteld. Het Hof van Justitie van de Europese Unie heeft bij arrest van 17 september 2020 de op 27 november 2018 gestelde prejudiciële vraag beantwoord (ECLI:EU:C:2020:724).

Naar aanleiding daarvan heeft de Hoge Raad in de desbetreffende zaak op 1 december 2020 eindarrest gewezen (ECLI:HR:2020:1893) en daarin een nadere uitleg over het toepassingsbereik van artikel 197 van het Wetboek van Strafrecht gegeven. Het is het hof ambtshalve bekend dat sinds eerstgenoemd arrest van de Hoge Raad bij gerechten in ons land – waaronder dit gerechtshof – de behandeling van strafzaken tegen zogenoemde derdelanders – illegalen die geen burger van de Europese Unie zijn, op wie de Terugkeerrichtlijn van toepassing is en die worden verdacht van overtreding van artikel 197 van het Wetboek van Strafrecht – voor onbepaalde tijd werd aangehouden.

In die periode zijn nieuwe strafzaken wegens verdenking van overtreding van artikel 197 van het Wetboek van Strafrecht over het algemeen evenmin bij de strafrechter aangebracht. Het hof heeft in oudere zaken (onder andere ECLI:NL:GHSHE:2019:4571) het openbaar ministerie – op daartoe strekkende vordering – niet-ontvankelijk verklaard in de vervolging van de betreffende derdelanders ter zake van overtreding van artikel 197 van het Wetboek van Strafrecht. Ook bij andere gerechtshoven werden soortgelijke arresten gewezen (onder andere ECLI:NL:GHAMS:2019:1736 en ECLI:NL:GHDHA:2019:1882).

Ook nadien hebben hoven deze lijn in de betreffende categorie van zaken aangehouden (onder andere ECLI:NL:GHAMS:2020:780 en ECLI:NL:GHDHA:2021:1645). Artikel 197 van het Wetboek van Strafrecht is geplaatst in het Tweede Boek, Titel VIII van het Wetboek van Strafrecht: Misdrijven tegen het openbaar gezag. Het hof constateert dat van het in dit artikel strafbaar gestelde misdrijf geen concrete personen slachtoffer (kunnen) zijn. In de onderhavige zaak tegen de verdachte – een derdelander – zijn sinds het tenlastegelegde inmiddels meer dan vijf jaren verstreken.

Gelet op bovenstaande factoren, in onderling verband bezien, en met name in aanmerking genomen dat het openbaar ministerie – naar in het hierboven weergegeven standpunt van de advocaat-generaal ligt besloten – zelf van mening is dat met voortzetting van de vervolging redelijkerwijs geen enkel strafrechtelijk belang meer is gediend en voortzetting van die vervolging thans niet opportuun is, zal het hof het openbaar ministerie ten aanzien van het tenlastegelegde niet-ontvankelijk verklaren in de vervolging. BESLISSING Het hof: Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:

Verklaart het openbaar ministerie ter zake van het tenlastegelegde niet-ontvankelijk in de vervolging. Aldus gewezen door: mr. B. Stapert, voorzitter, mr. W.E.C.A. Valkenburg en Mr. H.A.T.G. Koning, raadsheren, in tegenwoordigheid van mr. T.H.J. Menting, griffier, en op 26 november 2021 ter openbare terechtzitting uitgesproken.