Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:GHSHE:2008:BG2076 ECLI:NL:GHSHE:2008:BG2076 AI generated

Court dismisses appeal for non-prosecution as it concerns the same facts as a previously rejected complaint.

Case Number ECLI:NL:GHSHE:2008:BG2076
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court declared the plaintiffs inadmissible and dismissed their appeal against the decision not to prosecute for extortion. Plaintiffs had previously filed a complaint regarding similar coercive measures taken by tax officials, which the court had already rejected for lack of criminal conduct. The court ruled that the current complaint concerns the same factual complex as the earlier one, with no new circumstances justifying a fresh review.

Legislator headnote

AI generated

Articles 12 and 12d, second paragraph, of the Code of Criminal Procedure: An appeal against a decision not to prosecute is inadmissible if it concerns the same factual complex as a previously filed complaint that has already been rejected, absent new circumstances.

Keywords

AI generated
Code of Criminal Procedure non-prosecution appeal inadmissibility same factual complex new circumstances rejection of complaint tax officials extortion

Cited Legislation

AI generated
Article 12 of the Code of Criminal Procedure
Article 12d, second paragraph, of the Code of Criminal Procedure
artikel 12 van het Wetboek van Strafvordering
K08/0183 GERECHTSHOF 's-HERTOGENBOSCH Beschikking van het gerechtshof te ’s-Hertogenbosch van 30 september 2008 inzake het beklag ex artikel 12 van het Wetboek van Strafvordering van: [klager 1], [klager 2], [klager 3], [klager 4] en [klager 5], allen wonende c.q.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

K08/0183 GERECHTSHOF 's-HERTOGENBOSCH Beschikking van het gerechtshof te ’s-Hertogenbosch van 30 september 2008 inzake het beklag ex artikel 12 van het Wetboek van Strafvordering van: [klager 1], [klager 2], [klager 3], [klager 4] en [klager 5], allen wonende c.q. gevestigd te Oirschot, hierna te noemen: klagers, over de beslissing van de officier van justitie te Breda tot het niet vervolgen van: [beklaagde], hierna te noemen: beklaagde, wegens knevelarij. De feitelijke gang van zaken. Op 15 februari 2007 heeft [klager 1] namens klagers aangifte gedaan van knevelarij, beweerdelijk jegens hen gepleegd door [betrokkene 1] en [betrokkene 2], respectievelijk ontvanger en inspecteur van de belastingdienst.

Op 28 februari 2007 is door de plaatsvervangend hoofdofficier van justitie E.D. Harderwijk aan klagers bericht dat de zaak niet zal worden vervolgd. Bij beschikking van 8 januari 2008 heeft het hof het tegen bovengenoemde sepotbeslissing gerichte beklag – met klachtnummer K07/0213 – van klagers afgewezen. Vervolgens heeft [klager 1] namens klagers op 25 maart 2008 aangifte gedaan van knevelarij, beweerdelijk jegens hen gepleegd door beklaagde. Op 1 april 2008 is door de plaatsvervangend hoofdofficier van justitie aan klagers bericht dat de zaak niet zal worden vervolgd.

Hierop heeft [klager 1] namens klagers bij schrijven van 2 mei 2008 een klaagschrift ingediend bij het hof, ingekomen ter griffie van het hof op 6 mei 2008, met het verzoek de vervolging te bevelen. De advocaat-generaal heeft in het schriftelijk verslag van 3 juni 2008 het hof geraden klagers kennelijk niet-ontvankelijk te verklaren c.q. het beklag als kennelijk ongegrond af te wijzen. De beoordeling. Namens klagers is eerder aangifte gedaan tegen [betrokkene 1] en [betrokkene 2], twee collega’s van beklaagde. Blijkens het dossier zouden deze twee personen hebben besloten (middels onder meer het uitvaardigen van dwangbevelen en het leggen van beslagen) maatregelen te treffen tegen klagers teneinde hen te dwingen een door [betrokkene 2] opgestelde schadeberekening te accepteren.

De aangifte van klagers tegen [betrokkene 1] en [betrokkene 2] is geseponeerd. Het beklag – met klachtnummer K07/0213 – van klagers tegen dat sepot is door het hof afgewezen, onder de overweging dat op geen enkele wijze is gebleken van enig strafbaar handelen in het optreden van [betrokkene 1] en [betrokkene 2] als ambtenaar van de belastingdienst. Namens klagers heeft [klager 1] vervolgens aangifte gedaan tegen beklaagde. Beklaagde was blijkens het klaagschrift ten aanzien van de tegen klagers getroffen maatregelen (waartoe door [betrokkene 1] en [betrokkene 2] was besloten) belast met de uitvoering van die maatregelen in de vorm van het uitvaardigen van dwangbevelen.

Ook die aangifte is geseponeerd. Het huidige klaagschrift richt zich tegen dat sepot. Het hof is van oordeel dat het feitencomplex waartegen het beklag van klagers zich thans richt niet wezenlijk verschilt van het feitencomplex waarop het klaagschrift met klachtnummer K07/0213 betrekking had, zij het dat de rol van beklaagde binnen dat feitencomplex zelfs beduidend minder van omvang geacht moet worden dan de rol van [betrokkene 1] en [betrokkene 2]. Naar het oordeel van het hof is sprake van eenzelfde feit als waarvan namens klagers reeds eerder beklag is gedaan en waarover het hof zich reeds eerder een oordeel heeft gevormd.

Voorts is geen sprake van nieuwe omstandigheden als bedoeld in artikel 12d, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering. Gelet op het vorenstaande dienen klagers in hun beklag niet-ontvankelijk te worden verklaard en kan overeenkomstig het bepaalde bij artikel 12d, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering worden afgezien van het horen van klagers in raadkamer. De beslissing. Het hof verklaart klagers niet-ontvankelijk in hun beklag en wijst op die grond het beklag af. Aldus gegeven door mr. F. van Beuge, als voorzitter, mr. F.L. Muskens en mr.

P.R. Feith, als raadsheer, in tegenwoordigheid van mr. R.J. Gras, als griffier. op 30 september 2008. Mr. Feith is buiten staat deze beschikking mede te ondertekenen.