Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:GHARL:2026:1330 ECLI:NL:GHARL:2026:1330 AI generated

ECLI:NL:GHARL:2026:1330 · Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden

Case Number ECLI:NL:GHARL:2026:1330
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

bij het beroepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak gevoegd; 2 - ( alleen bij procederen op papier) het beroepschrift moet ondertekend zijn; 3 - het beroepschrift moet ten minste het volgende vermelden: a. de naam en het adres van de indiener; b. de dagtekening; c. een omschrijving van de uitspraak waartegen het beroep in cassatie is gericht; d. de gronden van het beroep in cassatie. Voor het instellen van beroep in cassatie is griffierecht verschuldigd. Na het instellen van beroep in cassatie ontvangt de indiener een nota griffierecht van de griffier van de Hoge Raad. In het cassatieberoepschrift kan de Hoge Raad verzocht worden om de wederpartij te veroordelen in de proceskosten. ECLI:NL:HR:2024:704, ECLI:NL:HR:2024:705, ECLI:NL:HR:2024:756, ECLI:NL:HR:2024:771 en ECLI:NL:HR:2024:813 ECLI:NL:GHARL:2023:1116. ECLI:NL:HR:2024:704, overweging 5.3.7. ECLI:NL:HR:2024:704, overweging 5.4.2. ECLI:NL:HR:2024:704, overweging 5.4.9. Vgl. ECLI:NL:HR:2024:704, overweging 5.4.11.

Legislator headnote

AI generated

artikel 14 EVRM; ECLI:NL:GHARL:2026:1330 · Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden: Bij brief van 12 december 2024 is erflater door het Hof in de gelegenheid gesteld te reageren op de volgende passage uit het schrijven van de Inspecteur van 29 november 2024: “Ervan uitgaande dat hetgeen belanghebbende stelt over deze beleggingsrekeningen juist is, zou sprake zijn van een ongerealiseerd koersverlies dat het directe rendement overtreft. Indien belanghebbende dit met bescheiden van deze beleggingsrekeningen kan onderbouwen, kan een zitting in deze procedure wellicht worden voorkomen. Het is namelijk mogelijk dat bij nader inzien blijkt dat het werkelijke rendement in dat geval negatief is, wat betekent dat het conform de recente overwegingen van de Hoge Raad op nihil vastgesteld dient te worden.” 2.9.

Keywords

AI generated
artikel 14 EVRM

Cited Legislation

AI generated
artikel 14 EVRM

Cited Case Law

AI generated
ECLI:NL:RBGEL:2023:953
RECHTBANK GELDERLAND Zittingsplaats Arnhem Belastingrecht zaaknummer: AWB 21/2717 uitspraak van de enkelvoudige belastingkamer van in de zaak tussen [eiser], te [woonplaats], eiser, en de inspecteur van de Belastingdienst, kantoor Eindhoven, verweerder. Procesverloop Verweerder heeft aan eiser een aanslag inkomstenbelasting en premie volksverzekeringen (IB/PVV) opgelegd voor het jaar 2018. De aanslag is berekend naar een belastbaar inkomen uit werk en woning (box 1) van € 42.297 en een belastbaar inkomen uit sparen en beleggen (box 3) van € 39.596. Verweerder heeft het bezwaar tegen de aanslag gesplitst in twee delen: het ene deel is betrokken in een massaal bezwaarprocedure en het andere (individuele) deel is bij uitspraak op bezwaar van 20 april 2021 ongegrond verklaard. Eiser heeft daartegen beroep ingesteld. Verweerder heeft een verweerschrift ingediend. Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 18 oktober 2022. Eiser is verschenen, bijgestaan door zijn partner. Namens verweerder zijn verschenen [naam], [naam 2], [naam 3]. Tijdens de mondelinge behandeling is geconstateerd dat eiser in aanmerking komt voor rechtsherstel naar aanleiding van het door de Hoge Raad gewezen arrest van 24 december 2021. Omdat de verminderingsbeschikking nog niet aan eiser bekendgemaakt is het onderzoek ter zitting geschorst. Partijen zijn in de gelegenheid gesteld om na ontvangst van de verminderingsbeschikking op deze beschikking te reageren. De beschikking is verleend op 16 november 2022. Eiser heeft hierop gereageerd op 28 november 2022. Vervolgens heeft verweerder daarop op 20 december 2022 gereageerd. Daarna is het onderzoek gesloten. Overwegingen Feiten 1. Eiser woont samen met [naam partner] te [woonplaats]. Zij zijn in 2018 fiscaal partner van elkaar. 2. Tot de bezittingen van eiser en zijn fiscaal partner behoren banktegoeden tot bedragen van € 503.323 (in Nederland) en € 5.855 (in buitenland), beleggingen tot een bedrag van € 1.324.016 en onroerend goed in het buitenland tot een bedrag van € 145.367. Geschil 3. In geschil is of het inkomen uit sparen en beleggen (box 3) zoals die is vastgesteld bij de verminderingsbeschikking juist is. 4. Eiser stelt zich op het standpunt dat de aanslag verder vermindert dient te worden. Verweerder concludeert tot handhaving van de verminderingsbeschikking. Beoordeling van het geschil 5. De Hoge Raad heeft in het hiervoor genoemde arrest van 24 december 2021 (het kerstarrest) geoordeeld dat, ook met inachtneming van de ruime beoordelingsmarge die de wetgever toekomt, in redelijkheid niet kan worden gezegd dat het sinds 2017 geldende geldende forfaitaire stelsel de uit artikel 1 van het Eerste Protocol (EP) bij het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) voortvloeiende proportionaliteitstoets kan doorstaan. Voor dit forfaitaire stelsel is dus geen toereikende rechtvaardiging aan te wijzen. Voor degene die door dit forfaitaire stelsel wordt geconfronteerd met een heffing naar een voordeel uit sparen en beleggen dat hoger is dan het werkelijk behaalde rendement leidt dit tot een schending van zijn door artikel 1 EP, in samenhang met artikel 14 EVRM, gewaarborgde rechten. De Hoge Raad heeft zich dan ook genoodzaakt gezien om belanghebbenden adequate rechtsbescherming te bieden tegen de geconstateerde schending van hun fundamentele rechten. Deze rechtsbescherming vergt een op rechtsherstel gerichte compensatie, waarvan de rechter de omvang in het algemeen slechts naar redelijkheid zal kunnen vaststellen. De Hoge Raad heeft dat rechtsherstel in die zaak geboden door te bepalen dat alleen het werkelijke rendement in de heffing wordt betrokken. 6. Uit het arrest van de Hoge Raad van 20 mei 2022 (het mei-arrest) volgt dat de feitenrechter vanaf de datum waarop de collectieve uitspraak op bezwaar is gedaan bij de behandeling van het (hoger) beroep dat betrekking heeft op het individuele bezwaar, de gevolgen van de collectieve uitspraak in zijn oordeel kan betrekken, met inbegrip van een krachtens artikel 25e, vierde lid, van de Algemene wet inzake rijksbelastingen genomen besluit inzake vermindering. 7. Verweerder heeft met inachtneming van het door de staatssecretaris van Financiën genomen Besluit rechtsherstel het box 3 inkomen van eiser als volgt herberekend. Grondslag sparen en beleggen € 1.978.561 Aandeel grondslag dat aan eiser wordt toegerekend € 953.194 Voordeel uit sparen en beleggen:Forfaitair rendement 4,02% * van € 953.194 € 38.318 Inkomstenbelasting 30% van € 38.318 € 11.495 Aftrek elders belast inkomen € 871 Aftrek buitenlandse bronheffing € 765 Inkomstenbelasting box 3 € 9.859====== * € 509.178 (€ 503.323 en € 5.855) x 0,12% = € 611 € 1.469.383 (€ 1.324.016 en € 145.367) x 5,38% = € 79.052 € 79.663====== € 79.663/ € 1.978.561= 4,02. 8. Op grond van de aanslag bedraagt de inkomstenbelasting box 3 € 10.213, zodat eiser op grond van het rechtsherstel een bedrag van € 354 (€ 10.213 -/- € 9.859) terugontvangt. 9. De vraag ligt voor of aan eiser in afwijking van het Besluit rechtsherstel meer compensatie moet worden geboden. De bewijslast hiervoor ligt bij eiser. 10. Eiser heeft in dit verband aangevoerd dat de opbrengsen op bank- en spaartegoeden van hem en zijn partner € 1.923,37 hebben bedragen en dat hij en zijn partner aan beleggingsopbrengsten slechts een bedrag van € 30.387,47 (€ 43.764,50 -/- € 13.377,03 kosten) heeft ontvangen. Daarnaast stelt eiser dat de beleggingen in 2018 een waardedaling van 9% hebben ondergaan. Ter zitting heeft eiser nog verklaard dat de inkomsten uit buitenlandse tegoeden € 71 hebben bedragen en dat het appartement in Canada geen huurinkomsten heeft gegenereerd. Onbekend is of het appartement een waardevermeerdering heeft ondergaan, maar mocht dit het geval zijn dan staat dit in geen verhouding tot het rendement waar verweerder mee rekent. Mede gelet ook op het geleden verlies op beleggingen is eiser van mening dat uit dient worden gegaan van de daadwerkelijk ontvangen rente- en dividendinkomsten. 11. Verweerder heeft zich op de zitting afgevraagd of met de verminderingsbeschikking gebaseerd op de het Besluit rechtsherstel niet reeds uitvoering is gegeven aan het door de Hoge Raad geboden rechtsherstel. Mocht niettemin toetsing aan het werkelijk rendement geboden zijn dan is hij van mening dat er geen inzage is gegeven in het geleden verlies op beleggingen en in een eventuele waardestijging of daling van de onroerende zaken in Canada en Frankrijk. Bij gebreke hiervan betwist verweerder hetgeen eiser op dit punt heeft gesteld. 12. De rechtbank stelt voorop dat zij op grond van het kerstarrest en het daaropvolgende mei-arrest dient te beoordelen of verweerder met het Besluit rechtsherstel in dit geval adequaat rechtsherstel aan eiser heeft geboden. Voor de op rechtsherstel gerichte compensatie dient te worden aangesloten bij het werkelijk behaalde rendement. Het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden heeft in zijn uitspraak van 7 februari 2023 geoordeeld dat dat bij het belasten van inkomsten uit sparen en beleggen op basis van het werkelijk behaalde rendement geen plaats is voor het in aanmerking nemen van (ongerealiseerde) verliezen ter zake van aandelen waarvan het in het geheel niet zeker is dat een verlies zich daadwerkelijk voor zal doen. Gelet hierop is het gelijk aan eiser en dient uit te worden gegaan van de daadwerkelijk ontvangen rente- en dividendinkomsten. Het komt de rechtbank aannemelijk voor dat deze inkomsten voor eiser en zijn partner € 32.381,84 (€ 1.923,37 + € 30.387,47 + € 71) hebben bedragen. Aan eiser dient dan een inkomen van € 16.087 (€ 32.381,84 x € 953.194/€ 1.918.561) te worden toegerekend. 13. Het vorenstaande betekent dat aanleiding bestaat de belastingaanslag verder te verlagen dan reeds bij de verminderingsbeschikking is gedaan. Het inkomen uit sparen en beleggen dient te worden vastgesteld op € 16.087. 14. Gelet op wat hiervoor is overwogen, dient het beroep gegrond te worden verklaard en dient te worden beslist zoals hieronder weergegeven. Rentevergoeding 15. Eiser stelt zich op het standpunt dat er recht bestaat op een rentevergoeding over de onverschuldigd betaalde belasting. De rechtbank kan eiser niet volgen in dit betoog. Op grond van artikel 30fe van de Algemene wet inzake rijksbelastingen wordt over de terugbetalingen van de box 3-heffing geen belastingrente vergoed. Aan de vraag of er op andere gronden recht bestaat op een rentevergoeding wordt naar het oordeel van de rechtbank niet toegekomen, omdat in de verminderingsbeschikking geen voor bezwaar vatbare rentebeschikking is opgenomen. Proceskosten en griffierecht 16. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Er zijn geen voor vergoeding in aanmerking komende proceskosten. Omdat het beroep gegrond wordt verklaard, dient verweerder het griffierecht te vergoeden. Beslissing De rechtbank: verklaart het beroep gegrond; vernietigt de uitspraak op bezwaar; vermindert de aanslag IB/PVV 2018 tot een berekend naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 42.297 en een belastbaar inkomen uit sparen en beleggen van € 16.087; bepaalt dat deze uitspraak in de plaats treedt van de vernietigde uitspraak op bezwaar; draagt verweerder op om het betaalde griffierecht van € 49 aan eiseres te vergoeden. Deze uitspraak is gedaan door mr. A.P. Vaatstra, rechter, in tegenwoordigheid van mr. E.P. Speksnijder, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op: griffier rechter Afschrift verzonden aan partijen op: Rechtsmiddel Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na de verzenddatum hoger beroep instellen bij het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden (belastingkamer). Als het een Rijksbelastingzaak betreft (dat is een zaak waarbij de Belastingdienst partij is), kunt u digitaal beroep instellen via www.rechtspraak.nl. Daar klikt u op “Formulieren en inloggen”. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds per brief op de hierna vermelde wijze. Betreft het een andere belastingzaak (bijvoorbeeld een zaak waarbij een heffingsambtenaar van een gemeente of een samenwerkingsverband partij is), dan kan het hoger beroep uitsluitend worden ingesteld door verzending van een brief aan het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden (belastingkamer), Postbus 9030, 6800 EM Arnhem. Bij het instellen van het hoger beroep dient het volgende in acht te worden genomen: 1 - bij het hogerberoepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd; 2 - het hogerberoepschrift moet, indien het op papier wordt ingediend, ondertekend zijn. Verder moet het ten minste het volgende vermelden: a. de naam en het adres van de indiener; b. de datum van verzending; c. een omschrijving van de uitspraak waartegen het hoger beroep is ingesteld; d. de redenen waarom u het niet eens bent met de uitspraak (de gronden van het hoger beroep). ECLI:NL:HR:2021:1963. ECLI:NL:HR:2022:718 Zie het besluit van de Staatssecretaris van Financiën van 18 april 2019, nr. 2019-8322, Stcrt. 2019, 23335. ECLI:NL:GHARL:2023:1116. Hoge Raad 28 januari 2022, ECLI:NL:HR:2022:89.
ECLI:NL:PHR:2023:655
Op 7 maart 2024 heeft het Hof partijen laten weten behandeling van de zaak aan te houden totdat de Hoge Raad heeft beslist in de zaken waarin A-G Wattel (1 september 2023, ECLI:NL:PHR:2023:655) en A-G Pauwels (9 februari 2024, ECLI:NL:PHR:2024:1) conclusies hebben genomen.
ECLI:NL:PHR:2024:1
Op 7 maart 2024 heeft het Hof partijen laten weten behandeling van de zaak aan te houden totdat de Hoge Raad heeft beslist in de zaken waarin A-G Wattel (1 september 2023, ECLI:NL:PHR:2023:655) en A-G Pauwels (9 februari 2024, ECLI:NL:PHR:2024:1) conclusies hebben genomen.
ECLI:NL:HR:2024:704
HOGE RAAD DER NEDERLANDEN BELASTINGKAMER Nummer 22/04676 Datum 6 juni 2024 ARREST in de zaak van de STAATSSECRETARIS VAN FINANCIËN tegen [X] (hierna: belanghebbende) op het beroep in cassatie tegen de uitspraak van het Gerechtshof 's-Hertogenbosch van 2 november 2022, nr. 20/00499, op het hoger beroep van belanghebbende tegen een uitspraak van de Rechtbank Zeeland-West-Brabant (nr. BRE 19/3954) betreffende de aan belanghebbende voor het jaar 2017 opgelegde aanslag in de inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen.
ECLI:NL:HR:2024:705
HOGE RAAD DER NEDERLANDEN BELASTINGKAMER Nummer 23/00653 Datum 6 juni 2024 ARREST in de zaak van de STAATSSECRETARIS VAN FINANCIËN tegen [X1] (hierna: belanghebbende) op het beroep in cassatie tegen de uitspraak van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 10 januari 2023, nr. BK-ARN 20/01121, op het hoger beroep van belanghebbende tegen een uitspraak van Rechtbank Gelderland (nr. AWB 20/2486) betreffende de aan belanghebbende voor het jaar 2018 opgelegde aanslag in de inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen en de daarbij gegeven beschikking inzake belastingrente.
ECLI:NL:HR:2024:756
HOGE RAAD DER NEDERLANDEN BELASTINGKAMER Nummer 23/00771 Datum 6 juni 2024 ARREST in de zaak van de STAATSSECRETARIS VAN FINANCIËN tegen [X] (hierna: belanghebbende) op het beroep in cassatie tegen de uitspraak van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 17 januari 2023, nrs. BK-ARN 20/00258, 20/00259 en 21/00470, op het hoger beroep van belanghebbende tegen uitspraken van de Rechtbank Gelderland (nrs. AWB 19/2137,19/3909 en 20/1150) betreffende de aan belanghebbende voor de jaren 2016, 2017 en 2018 opgelegde aanslagen in de inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen en de daarbij gegeven beschikking inzake belastingrente voor het jaar 2016.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

GERECHTSHOF ARNHEM-LEEUWARDEN locatie Arnhem nummer BK-ARN 23/1158 uitspraakdatum: 3 maart 2026 Uitspraak van de vijfde meervoudige belastingkamer op het hoger beroep van de inspecteur van de Belastingdienst/Kantoor Eindhoven (hierna: de Inspecteur) en de Staat der Nederlanden (Minister van Veiligheid en Justitie, hierna: de Staat) tegen de uitspraak van de rechtbank Gelderland van 24 februari 2023, nummer AWB 21/2717, ECLI:NL:RBGEL:2023:953, in het geding tussen de Inspecteur en de erven [erflater] te [woonplaats] (hierna: belanghebbende) 1Ontstaan en loop van het geding 1.1.

Aan [erflater] (hierna: erflater) is voor het jaar 2018 een aanslag in de inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen (hierna: IB/PVV) opgelegd. De aanslag is berekend naar een belastbaar inkomen uit werk en woning (box 1) van € 42.297 en een belastbaar inkomen uit sparen en beleggen (box 3) van € 39.596. 1.2. De Inspecteur heeft het bezwaar tegen de aanslag gesplitst in twee delen: het ene deel is betrokken in een massaal bezwaarprocedure en het andere (individuele) deel is bij uitspraak op bezwaar van 20 april 2021 ongegrond verklaard. 1.3.

Erflater is tegen die uitspraak in beroep gekomen bij de rechtbank Gelderland (hierna: de Rechtbank). De Rechtbank heeft het beroep gegrond verklaard, de uitspraak van de Inspecteur vernietigd, de aanslag verminderd tot een aanslag berekend naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 42.297 en een belastbaar inkomen uit sparen en beleggen van € 16.087 en gelast dat de Inspecteur aan belanghebbende het griffierecht vergoedt. 1.4. De Inspecteur heeft tegen de uitspraak van de Rechtbank hoger beroep ingesteld. Erflater heeft een verweerschrift ingediend. 1.5.

Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 11 december 2025. Daarbij zijn verschenen en gehoord mr. [naam1] en mr. [naam2] namens de Inspecteur. De gemachtigde van belanghebbende is zonder kennisgeving niet ter zitting verschenen. Van de zitting is een proces-verbaal opgemaakt, dat bij deze uitspraak is gevoegd. 1.6. De griffier heeft op 14 oktober 2025 een bericht in het digitale dossier van belanghebbende geplaatst waarbij de gemachtigde is uitgenodigd voor de zitting. Van de plaatsing van het hiervoor vermelde bericht in dit digitale dossier is, volgens de – bij deze uitspraak gevoegde – loggegevens op 14 oktober 2025, om 14:50 uur, een kennisgeving verzonden naar het door de gemachtigde voor dit doel opgegeven e-mailadres.

Op grond hiervan neemt het Hof aan dat de gemachtigde dit bericht heeft ontvangen, en wel, gelet op artikel 8:36c, tweede lid, van de Algemene wet bestuursrecht, op 14 oktober 2025. 2Vaststaande feiten 2.1. Erflater woonde in 2018 samen met [(fiscaal) partner] (hierna: de partner). Zij waren in 2018 fiscaal partner van elkaar. 2.2. Tot de bezittingen van erflater en de partner behoren banktegoeden tot bedragen van € 503.323 (in Nederland) en € 5.855 (in het buitenland), beleggingen tot een bedrag van € 1.324.016 en onroerend goed in het buitenland tot een bedrag van € 145.367. 2.3.

Het bezwaar van erflater tegen de aan hem opgelegde aanslag IB/PVV 2018 is door de Inspecteur op 29 december 2020 ontvangen. Het individuele bezwaar heeft de Inspecteur op 20 april 2021 ongegrond verklaard. 2.4. Bij beschikking van 16 november 2022 is het inkomen uit sparen en beleggen in de aanslag IB/PVV 2018 ambtshalve verminderd tot € 38.318 (hierna: de beschikking rechtsherstel). Hierbij is uitgegaan van een grondslag sparen en beleggen van € 1.918.561 en een aandeel grondslag dat aan erflater wordt toegekend van € 953.194. Nadien is bij beschikking van 8 december 2022 de aanslag IB/PVV 2018 verder verminderd in verband met een wijziging van de aftrek elders belast met € 300. 2.5.

Op 7 maart 2024 heeft het Hof partijen laten weten behandeling van de zaak aan te houden totdat de Hoge Raad heeft beslist in de zaken waarin A-G Wattel (1 september 2023, ECLI:NL:PHR:2023:655) en A-G Pauwels (9 februari 2024, ECLI:NL:PHR:2024:1) conclusies hebben genomen. Op 6 juni 2024 zijn in deze zaken arresten gewezen. Het Hof heeft erflater verzocht deze arresten in een reactie mee te nemen. 2.6. Op 14 augustus 2024 heeft erflater het verweerschrift aangevuld. 2.7. Op 29 november 2024 heeft de Inspecteur de gronden van het hoger beroep aangevuld. 2.8.

Bij brief van 12 december 2024 is erflater door het Hof in de gelegenheid gesteld te reageren op de volgende passage uit het schrijven van de Inspecteur van 29 november 2024: “Ervan uitgaande dat hetgeen belanghebbende stelt over deze beleggingsrekeningen juist is, zou sprake zijn van een ongerealiseerd koersverlies dat het directe rendement overtreft. Indien belanghebbende dit met bescheiden van deze beleggingsrekeningen kan onderbouwen, kan een zitting in deze procedure wellicht worden voorkomen. Het is namelijk mogelijk dat bij nader inzien blijkt dat het werkelijke rendement in dat geval negatief is, wat betekent dat het conform de recente overwegingen van de Hoge Raad op nihil vastgesteld dient te worden.” 2.9.

Erflater heeft op 30 december 2024 gereageerd op bovenstaand verzoek (zie 4.3.). 2.10. Partijen zijn op 4 februari 2025 uitgenodigd voor een zitting op 26 maart 2025. 2.11. Het Hof heeft op 6 maart 2025 van mr. [naam3] (de gemachtigde) een verzoek om uitstel van de behandeling ter zitting ontvangen, omdat erflater is opgenomen in het ziekenhuis. Hierop heeft het Hof de zaak aangehouden. 2.12. Erflater is op 8 maart 2025 overleden. 2.13. Op 19 mei 2025 heeft het Hof aan de gemachtigde het volgende bericht gestuurd: “Wij hebben uw aanmelding in bovenvermelde zaak ontvangen.

Uw aanmelding is verwerkt en u kunt vanaf nu digitaal procederen in deze zaak. Alle tot nu toe in het digitale dossier opgenomen stukken worden gelijktijdig met dit bericht aan u verzonden en in uw dossier zichtbaar. Zo is uw digitale dossier compleet.” 2.14. Bij schrijven van 19 mei 2025 verzoekt de gemachtigde uitstel van de behandeling, omdat bij de partner longkanker is geconstateerd en zij daarvoor in behandeling is. 2.15. Op 22 mei 2025 is door het Hof aan de gemachtigde bevestigd dat het plannen van de zitting met 3 maanden is uitgesteld. 2.16.

Op 14 oktober 2025 is belanghebbende uitgenodigd voor de zitting van 11 december 2025. 3Geschil In geschil is of belanghebbende aannemelijk heeft gemaakt dat het werkelijk rendement op het vermogen lager is dan € 38.318. 4Beoordeling van het geschil 4.1. De Rechtbank heeft, in navolging van de uitspraak van dit Hof van 7 februari 2023 geoordeeld dat bij het belasten van inkomsten uit sparen en beleggen op basis van het werkelijk behaalde rendement geen plaats is voor het in aanmerking nemen van (ongerealiseerde) verliezen ter zake van aandelen waarvan het in het geheel niet zeker is dat een verlies zich daadwerkelijk voor zal doen en dat bij de bepaling van het werkelijk rendement dient te worden gegaan van de daadwerkelijk ontvangen rente- en dividendinkomsten. 4.2.

De Hoge Raad heeft in een arrest van 6 juni 2024 geoordeeld dat moet worden aangenomen dat ook bij degene die door het forfaitaire stelsel van de Wet rechtsherstel box 3 (de Herstelwet) wordt geconfronteerd met een heffing naar een voordeel uit sparen en beleggen dat hoger is dan het werkelijke rendement een schending optreedt van zijn door artikel 1 EP in samenhang met artikel 14 EVRM gewaarborgde rechten. Hierbij gaat het om een vergelijking tussen het werkelijke en het forfaitair bepaalde rendement, waarbij het rendement op het gehele vermogen (zonder aftrek van het bedrag van het heffingvrije vermogen) van de belastingplichtige in box 3 in de beschouwingen dient te worden betrokken (dus met inbegrip van de banktegoeden) en niet alleen het rendement op bepaalde vermogensbestanddelen of categorieën vermogensbestanddelen.

Voor de vaststelling van het werkelijke rendement op het gehele vermogen in box 3 moet gekeken worden naar het saldo van positieve en negatieve resultaten van de verschillende vermogensbestanddelen in het desbetreffende jaar. Bij de vaststelling van het rendement op bezittingen kan geen rekening worden gehouden met kosten. De bewijslast voor de stelling dat het werkelijke rendement lager is dan het (laagste) forfaitair berekende rendement, rust op de belastingplichtige die deze stelling inneemt. 4.3. Met betrekking tot de beleggingen heeft belanghebbende inzake gerealiseerde dividenden het volgende geschreven: - dividend Zelfbeleggen € 4.464 (kosten beheer € 216) - dividend Vermogensbeheer € 39.300 (kosten beheer € 13.161) Met betrekking tot de waarde van de beleggingen heeft belanghebbende de volgende informatie gegeven: waarde 1/1/2018 waarde 31/12/2018 mutatie - waarde zelfbeleggen € 146.369 € 123.438 - € 22.931 - waarde vermogensbeheer € 1.177.647 € 1.082.865 - € 94.782 Belanghebbende heeft verder de volgende toelichting gegeven:

“Er is in de Zelf-beleggen portefeuille geen sprake van gerealiseerde waardeveranderingen; er zijn geen wijzigingen aangebracht in de portefeuille, anders dan herinvestering van dividend. Mutaties in de Vermogensbeheer portefeuille (Mandaat) betreffen opnames en stortingen die niet eenvoudig individueel van het etiket gerealiseerd rendement of ongerealiseerd rendement voorzien kunnen worden. De portefeuille als geheel is in beginsel “vast”; de waardeverandering moet daarom voorlopig als ongerealiseerd rendement beschouwd worden. (…) Het definiëren van de manier om ongerealiseerde waardeveranderingen te bepalen als onderdeel van werkelijk rendement vormt nog onderwerp van nadere uitwerking.” 4.4.

Belanghebbende heeft met betrekking tot de aandelen die worden beheerd weliswaar aangegeven wat de waarde van deze beleggingen begin en eind 2018 was, maar niet of, en zo ja in hoeverre deze waardeverandering is ontstaan door stortingen in of onttrekkingen aan deze beleggingsportefeuille. Anders dan belanghebbende stelt, kan – zo volgt uit het arrest van de Hoge Raad van 6 juni 2024 – met kosten van beheer bij het bepalen van het werkelijk rendement geen rekening worden gehouden. Belanghebbende heeft de door haar in de brief van 30 december 2024 gepresenteerde cijfers niet onderbouwd met schriftelijke bescheiden. 4.5.

Gelet op het bovenstaande heeft belanghebbende niet aannemelijk gemaakt dat het werkelijke rendement lager is dan het op basis van de Herstelwet berekende forfaitaire rendement. 4.6. Belanghebbende heeft - voor het eerst in hoger beroep - verzocht om een vergoeding van immateriële schade wegens overschrijding van de redelijke termijn. Het bezwaar is door de Inspecteur ontvangen op 29 december 2020. Sedertdien zijn 5 jaar en 2 maanden verstreken. Op 7 maart 2024 heeft het Hof partijen medegedeeld dat behandeling van de zaak wordt aangehouden totdat de Hoge Raad arrest had gewezen in vergelijkbare zaken waarin conclusie was genomen.

De Hoge Raad heeft in deze zaken arrest gewezen op 6 juni 2024. Dat betekent dat de termijn waarin uitspraak in hoger beroep dient te worden gedaan 4 jaar en 3 maanden bedraagt. Dit brengt mee dat de redelijke termijn met meer dan 0,5 jaar, maar minder dan 1 jaar is overschreden, zodat het Hof een vergoeding voor immateriële schade van € 1.000 zal toekennen, te vergoeden door de Staat. Deze zaak hangt samen met die van de partner, zodat aan belanghebbende de helft van dit bedrag (€ 500) toekomt. Slotsom Op grond van het vorenstaande is het hoger beroep van de Inspecteur gegrond. 5Proceskosten Niet gesteld of gebleken is dat belanghebbende voor vergoeding in aanmerking komende proceskosten heeft gemaakt. 6Beslissing Het Hof:

– vernietigt de uitspraak van de Rechtbank, behoudens de beslissing omtrent het griffierecht, – verklaart het beroep gegrond, – vernietigt de uitspraak op bezwaar, – verlaagt de aanslag IB/PVV 2018 zoals ambtshalve verminderd bij de beschikking van 8 december 2022, – veroordeelt de Staat tot het betalen van een immateriële schadevergoeding van € 500. Deze uitspraak is gedaan door mr. R.A.V. Boxem, voorzitter, mr. M.M. Breij en mr. A.J. van Lint, in tegenwoordigheid van mr. J.H. Riethorst als griffier. De beslissing is op 3 maart 2026 in het openbaar uitgesproken.

De griffier, De voorzitter, (J.H. Riethorst) (R.A.V. Boxem) Deze uitspraak is in Mijn Rechtspraak geplaatst. Indien u niet digitaal procedeert wordt een afschrift aangetekend per post verzonden. Tegen deze uitspraak kunnen beide partijen binnen zes weken na de verzenddatum beroep in cassatie instellen bij de Hoge Raad der Nederlanden via het webportaal van de Hoge Raad www.hogeraad.nl. Bepaalde personen die niet worden vertegenwoordigd door een gemachtigde die beroepsmatig rechtsbijstand verleent, mogen per post beroep in cassatie instellen. Dit zijn natuurlijke personen en verenigingen waarvan de statuten niet zijn opgenomen in een notariële akte.

Als zij geen gebruik willen maken van digitaal procederen kunnen deze personen het beroepschrift in cassatie sturen aan de Hoge Raad der Nederlanden (belastingkamer), postbus 20303, 2500 EH Den Haag. Alle andere personen en gemachtigden die beroepsmatig rechtsbijstand verlenen, zijn in beginsel verplicht digitaal te procederen (zie www.hogeraad.nl). Bij het instellen van beroep in cassatie moet het volgende in acht worden genomen:

1. bij het beroepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak gevoegd; 2 - ( alleen bij procederen op papier) het beroepschrift moet ondertekend zijn; 3 - het beroepschrift moet ten minste het volgende vermelden: a. de naam en het adres van de indiener; b. de dagtekening; c. een omschrijving van de uitspraak waartegen het beroep in cassatie is gericht; d. de gronden van het beroep in cassatie. Voor het instellen van beroep in cassatie is griffierecht verschuldigd. Na het instellen van beroep in cassatie ontvangt de indiener een nota griffierecht van de griffier van de Hoge Raad. In het cassatieberoepschrift kan de Hoge Raad verzocht worden om de wederpartij te veroordelen in de proceskosten. ECLI:NL:HR:2024:704, ECLI:NL:HR:2024:705, ECLI:NL:HR:2024:756, ECLI:NL:HR:2024:771 en ECLI:NL:HR:2024:813 ECLI:NL:GHARL:2023:1116. ECLI:NL:HR:2024:704, overweging 5.3.7. ECLI:NL:HR:2024:704, overweging 5.4.2. ECLI:NL:HR:2024:704, overweging 5.4.9. Vgl. ECLI:NL:HR:2024:704, overweging 5.4.11.