Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:GHARL:2019:6552 ECLI:NL:GHARL:2019:6552 AI generated

ECLI:NL:GHARL:2019:6552 · Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden

Case Number ECLI:NL:GHARL:2019:6552
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

GERECHTSHOF ARNHEM-LEEUWARDEN locatie Arnhem afdeling civiel recht, handel zaaknummer gerechtshof 200.184.761 (zaaknummer rechtbank Midden Nederland, locatie Utrecht 380051) arrest van 13 augustus 2019 in de zaak van [appellant] , wonende te [woonplaats] , appellant, in eerste aanleg: eiser, hierna: [appellant] , advocaat: mr. O.P.N.M. Tennebroek, tegen: de naamloze vennootschap ASR Levensverzekering N.V., gevestigd te Utrecht, geïntimeerde, in eerste aanleg: gedaagde, hierna: ASR, advocaat: mr. S.Y.Th. Meijer. 1Het verdere verloop van het geding in hoger beroep 1.1 Het hof neemt de inhoud van het tussenarrest van 31 juli 2018 hier over. 1.2 Het verdere verloop blijkt uit: - het proces-verbaal van de comparitie van partijen van 28 februari 2019, - een akte overlegging producties van ASR van 2 april 2019, - een antwoordakte met één productie van [appellant] van 30 april 2019. 1.3 Vervolgens heeft ASR de stukken voor het wijzen van arrest aan het hof overgelegd en heeft het hof arrest bepaald. 1.4 Het hof heeft partijen bij brief van 6 juni 2019 bericht dat een van de raadsheren ten overstaan van wie de comparitie op 28 februari 2019 heeft plaatsgehad niet in staat is dit arrest mee te wijzen.

Legislator headnote

AI generated

artikel 156a lid 1 Rv, artikel 7:932 lid 1 BW, artikel 156 lid 1 Rv, artikel 157 lid 2 Rv, artikel 151 lid 2 Rv, artikel 3:35 BW; ECLI:NL:GHARL:2019:6552 · Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden: Op grond van artikel 157 lid 2 Rv levert een onderhandse akte ten aanzien van de verklaring van een partij omtrent hetgeen de akte bestemd is ten behoeve van de wederpartij te bewijzen, tussen partijen (in beginsel) dwingend bewijs op van die verklaring; tegen dit dwingende bewijs staat tegenbewijs open (artikel 151 lid 2 Rv). In deze zaak betekent dit dat polisblad 34, waarin het aantal Waerdye-eenheden staan vermeld en waarop [appellant] zich beroept, tussen partijen dwingende bewijskracht heeft, waartegen ASR tegenbewijs kan leveren. Standpunt ASR 3.5 In dat verband heeft ASR aangevoerd dat de in polisblad 34 opgenomen waarden niet de juiste waarden weergeeft.

Keywords

AI generated
artikel 156a lid 1 Rv artikel 7:932 lid 1 BW artikel 156 lid 1 Rv artikel 157 lid 2 Rv artikel 151 lid 2 Rv artikel 3:35 BW

Cited Legislation

AI generated
artikel 156a lid 1 Rv
Een polis kan voorzien zijn van een voorgedrukte handtekening of (vanaf 1 juli 2010) van een elektronische handtekening als bedoeld in artikel 156a lid 1 Rv (zie artikel 7:932 lid 1 BW).
artikel 7:932 lid 1 BW
Een polis kan voorzien zijn van een voorgedrukte handtekening of (vanaf 1 juli 2010) van een elektronische handtekening als bedoeld in artikel 156a lid 1 Rv (zie artikel 7:932 lid 1 BW).
artikel 156 lid 1 Rv
Krachtens artikel 156 lid 1 Rv zijn akten ondergetekende geschriften, bestemd om tot bewijs te dienen.
artikel 157 lid 2 Rv
artikel 151 lid 2 Rv
artikel 3:35 BW
De bescherming van artikel 3:35 BW kan [appellant] worden onthouden indien hij wist of had behoren te weten dat de verklaring (in de polisbladen) niet overeenstemde met de wil van ASR of dat hij daarover twijfelde of behoorde te twijfelen.

Cited Case Law

AI generated
ECLI:NL:RBMNE:2015:6243
vonnis RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND Afdeling Civiel recht handelskamer locatie Utrecht zaaknummer / rolnummer: C/16/380051 / HA ZA 14-854 Vonnis van 26 augustus 2015 in de zaak van [eiser] , wonende te [woonplaats] , eiser, advocaat: mr. O.P.N.M. Tennebroek te Dongen, tegen de naamloze vennootschap ASR LEVENSVERZEKERING N.V., gevestigd te Utrecht, gedaagde, advocaat: mr. S.Y.Th. Meijer te Amsterdam. Partijen zullen hierna [eiser] en ASR genoemd worden. 1De procedure 1.1. Het verloop van de procedure blijkt uit: het tussenvonnis van 7 januari 2015; het proces-verbaal van comparitie van 1 juli 2015. 1.2. Ten slotte is vonnis bepaald. 2De feiten 2.1. [eiser] en Levensverzekering Maatschappij Stad Rotterdam N.V. (hierna: Stad Rotterdam), een rechtsvoorganger van ASR, hebben eind 1989 een verzekeringsovereenkomst gesloten ter aanvulling op het AOW-pensioen van [eiser] . Deze overeenkomst betrof een zogenoemde Waardye-polis (hierna: polis 1). 2.2. Bij brief van 20 september 2001 heeft [eiser] ASR verzocht de heer [A] als zijn nieuwe tussenpersoon te accepteren. [A] is een neef van [eiser] . [A] was – in ieder geval tot september 2009 – als assurantietussenpersoon werkzaam bij VerzekeringsUnie, een onderdeel van ASR. 2.3. Eind 2001 heeft [eiser] polis 1 af laten kopen en heeft vervolgens de opbrengst ervan, fl. 558.052,50, door ASR over laten boeken naar de VerzekeringsUnie, de tussenpersoon van [eiser] . 2.4. [eiser] en ASR hebben eind 2001 een overeenkomst gesloten met betrekking tot een Waerdye-levensverzekering (hierna: polis 2). De ingangsdatum van deze verzekering is 1 december 2001, de einddatum 1 november 2015. 2.5. De op de overeenkomsten tussen [eiser] en ASR toepasselijke algemene voorwaarden van Stad Rotterdam (met betrekking tot polis 1) en ASR (met betrekking tot polis 2) luiden identiek. De inhoud ervan is – voor zover van belang – als volgt: “(…) ART. 09 WAERDYE-EENHEDEN 1. waerdye-eenheden zijn rekeneenheden. waarmee aangeduid worden de met een beleggingsdepot corresponderende verzekeringsverplichtingen van de maatschappij. 2. De waarde van een waerdye-eenheid, vastgesteld op de tweede dag van iedere maand en geldende tot en met de eerste van de volgende maand is die, welke gevonden wordt door deling van het in artikel 10 sub 6a bepaalde bedrag door het in artikel 10 sub 7 berekende aantal eenheden. (…) ART. 12 WIJZIGING VAN DE VERZEKERING 1. Verzekeringnemer kan per premievervaldag kosteloos wijziging aan brengen in de toekomstige verdeling van de premie over de verschillende fondsen. Hiertoe dient tenminste één maand voor de betreffende premievervaldag een schriftelijk verzoek in het bezit van de maatschappij te zijn. 2. Verzekeringnemer kan vanaf de ingangsdatum van de verzekering tot de einddatum wijziging aanbrengen in de verdeling van de waerdye-eenheden naar fonds, echter net dien verstande dat indien er sprake is van zowel een kapitaal bij leven als bij overlijden - met eventueel daarnaast een erfrente of tijdelijke overlevingsrente - geen wijziging kan worden aangebracht in de verhouding van de verzekerde bedragen tot elkaar. Een dergelijke wijziging kan slechts per de 1e van de maand. Voor de wijziging dient één maand voor de wijzigingsdatum een schriftelijk verzoek in het bezit van de maatschappij te zijn. Betreft het een wijziging die met zich brengt de aankoop en/of verkoop van eenheden in fondsen met uitsluitend of nagenoeg uitsluitend belegging in Nederlandse vastrentende waarden, zijnde guldensbeleggingen en guldensdeposito’s met een resterende looptijd van ten hoogste 6 maanden, dan worden terzake van deze wijziging geen kosten in rekening gebracht. In alle andere gevallen, waarbij aankoop of verkoop van eenheden van fondsen waarin is belegd plaatsvindt, wordt zowel bij verkoop van eenheden ten behoeve van de over te brengen waarde, als bij aankoop van eenheden met de overgebrachte waarde, 0,5% van de onderliggen de waarde aan wijzigingskosten in rekening gebracht. (…)” 2.6. In de zomer van 2009 heeft ASR een analyse gemaakt van de polis van [eiser] omdat volgens ASR een ongebruikelijk groot aantal switches, dit zijn wijzigingen in de samenstelling van de polis als bedoeld in het hierboven geciteerde artikel 12 in de algemene voorwaarden, is doorgevoerd. Uit de analyse door ASR blijkt dat bij de switchverzoeken door [eiser] geen rekening is gehouden met een maand wachttijd (hierna: de wachtmaand) voordat de wijziging werd doorgevoerd. Deze wachtmaand is gebaseerd op de derde volzin van lid 2 van artikel 12 van de algemene voorwaarden: “Voor de wijziging dient één maand voor de wijzigingsdatum een schriftelijk verzoek in het bezit van de maatschappij te zijn.”. 2.7. [A] en twee van zijn collega’s, [B] en [C] , zijn door ASR ontslagen. 2.8. [eiser] heeft bij brief van 22 augustus 2009 – voor zover relevant – het volgende aan ASR geschreven: “(…) Op 7 augustus 2009 heeft de heer [A] mij meegedeeld, dat door hem onjuist uitgevoerde administratieve handelingen met betrekking tot mijn Waardye polis, nr. [polisnummer] , hebben geleid tot directe beeindiging van zijn dienstbetrekking bij ASR Levensverzekering N.V. Door mijn vertrek naar het buitenland de volgende dag,was het mij met eerder mogelijk hierop te reageren. De heer [A] treedt sinds 2001 op als tussenpersoon voor bovengenoemde polis. Alhoewel het handelen buiten de werkinstructies van ASR Levensverzekering N.V. heeft plaatsgevonden en niet mijn medeweten en instemming heeft gehad, is er door deze handelswijze blijkens de door ASR Levensverzekering N.V. gegeven toelichting een aanzienlijke bevoordeling van de polis ontstaan. Ik verzoek u danook bij deze de nodige correcties toe te passen, teneinde tot een correcte waarde van de polis te komen en zie uw reactie gaarne tegemoet. (…)” 2.9. ASR schreef [eiser] bij brief van 7 december 2009 onder meer het volgende: “(…) Met verwijzing naar het onderhoud op ons hoofdkantoor te Utrecht op 15 oktober 2009 treft u bijgaand een overzicht aan van uw polis met polisnummer [polisnummer] . Het overzicht geeft een vergelijk tussen de opbouw van de polis naar aanleiding van de onjuist uitgevoerde switches en hoe de opbouw van de polis zou zijn geweest als de switches conform de richtlijnen en polisvoorwaarden zouden zijn uitgevoerd. Wij zullen nu overgaan tot het aanpassen van de polis, waarbij het uitgangspunt zal zijn dat de switches hebben plaatsgehad overeenkomstig de richtlijnen en polisvoorwaarden. (…)” 2.10. In het wijzigingsblad van 5 augustus 2009 staat – de hier van belang zijnde samenstelling van de polis van [eiser] – vermeld: “(…) Verzekerd kapitaal Onderstaand is vermeld het verzekerde kapitaal in eenheden. Daarnaast treft u aan de tegenwaarde van dit kapitaal in euro’s tegen de op vermelde datum geldende eurowaarde van de eenheid. eurowaarde tegenwaarde Fonds WE-eenheden eenheid in euro’s ------------------- ----------------- ---------------- ----------------- ASR Liquiditeit 1.870.112 0,3812 E 712.887,- Robeco 191.068 0,3882 E 74.173,- (…)” 2.11. ASR heeft een op 22 februari 2011 gedateerd overzicht verstrekt aan [eiser] . Dit overzicht (productie 21 bij dagvaarding) vermeldt – voor zover relevant – het volgende “(…) Verzekerd is een kapitaal in waerdye-eenheden, waarvan de tegenwaarde in euro’s wordt uitgekeerd bij het in leven zijn van de verzekerde op de einddatum verzekering of bij het overlijden van de verzekerde voor de einddatum verzekering. eurowaarde tegenwaarde Fonds WE-eenheden eenheid in euro’s ------------------- ----------------- ---------------- ----------------- ASR Liquiditeit 584.595 0,3631 E 212.266,- Robeco 58.258 0,5332 E 31.063,- (…)” 2.12. In reactie op een klacht van [eiser] heeft de Ombudsman Financiële Dienstverlening op 14 december 2012 geoordeeld dat deze klacht ongegrond is. De overwegingen van de Ombudsman luiden als volgt: “Overwegingen U stelt dat de correctie die de Aangeslotene heeft toegepast onterecht is. U motiveert deze stelling door aan te geven dat het voor u niet duidelijk was dat de switchopdrachten niet doorgevoerd mochten worden. Uit de stukken maak ik op dat uw opdrachten slechts enkele dagen voor dan wel na de wijzigingsdatum zijn verstrekt en door u verzocht is deze opdrachten op de wijzigingsdatum te verwerken. In de voorwaarden onder artikel 12 lid 2 staat het volgende: (...) Een dergelijke wijziging kan slechts per de 1e van de maand. Voor wijzigingen dient één maand voor de wijzigingsdatum een schriftelijk verzoek in het bezit van de maatschappij te zijn”. Het had u derhalve kenbaar kunnen zijn dat uw opdrachten in strijd met de voorwaarden zijn verstrekt en verwerkt. Voorts meen ik dat de Aangeslotene in haar recht staat door zich te beroepen op het artikel 6:212 lid 1 van het Burgerlijk Wetboek en zij met succes het voordeel dat u heeft gehad, terug mag vorderen. Hierbij meen ik dat het, mede gelet op het feit dat de koersdata ten tijde van het verstrekken van de opdrachten reeds bekend waren, niet ter zake doet of u op de hoogte was van het handelen van de heer [A] .” 2.13. ASR heeft op 1 augustus 2013 aan [eiser] een uitkering op de polis van € 200.000,00 gedaan. 3Het geschil 3.1. [eiser] vordert bij vonnis, voor zoveel uitvoerbaar bij voorraad: I. te verklaren voor recht dat de polis van [eiser] per 1 september 2009 een waarde had van 191.068 Waerdye-eenheden Robeco en 1.870.112 Waerdye-eenheden ASR Liquiditeit; II. ASR te veroordelen tot betaling van het equivalent in euro van de sub 1 gevorderde Waerdye-eenheden (verkregen door vermenigvuldiging met de huidige koers van de betreffende Waerdye-eenheid), te verminderen met de uitkering door ASR op 1 augustus 2013 aan [eiser] , zulks binnen twee weken na betekening van dit vonnis en tegen behoorlijk bewijs van kwijting; III. tot betaling van de buitengerechtelijke kosten voor een bedrag van € 4.000,00; IV. in de kosten van deze procedure; V. tot betaling van de wettelijke vertragingsrente ex artikel 6:119 BW over de proceskostenveroordeling te betalen vanaf twee weken na dagtekening van het vonnis; VI. tot betaling van de nakosten. 3.2. ASR voert verweer en concludeert tot niet-ontvankelijkheid van [eiser] in zijn vorderingen, althans tot afwijzing daarvan. 3.3. Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan. 4De beoordeling 4.1. Naar de rechtbank de stellingen van [eiser] begrijpt, legt hij aan zijn vorderingen – samengevat – het volgende ten grondslag. ASR heeft sinds jaar en dag switches (wijzigingen in de samenstelling van de polis door koop en verkoop van zogenoemde Waardye-eenheden) uitgevoerd op de data die [eiser] verzocht, zonder dat ASR of haar rechtsvoorgangers zich bekommerden om de overeengekomen wachtmaand. ASR heeft volgens [eiser] toestemming gegeven voor het uitvoeren van de switches. In dit verband is volgens [eiser] van belang dat ASR alle kans heeft gehad in te grijpen en deze volgens ASR foute uitvoering te stoppen, maar dat zij dit lange tijd niet heeft gedaan. Volgens [eiser] is er daarom primair sprake van een gewijzigde overeenkomst, waarbij is overeengekomen dat artikel 12 van de algemene voorwaarden is gewijzigd en subsidiair sprake van opgewekt gerechtvaardigd vertrouwen omdat ASR de switches honoreerde en uitvoerde zonder wachttermijn van een maand. De mogelijk foute handelwijze van [A] kan geen juridische consequenties hebben voor [eiser] en zijn polis, aldus deze laatste. Vordering onder I 4.2. De eerste vordering van [eiser] komt er gelet op het voorgaande kort en goed op neer dat [eiser] bedoeld heeft te stellen dat de overeenkomst tussen partijen (stilzwijgend) is gewijzigd, althans dat hij er gerechtvaardigd op heeft mogen vertrouwen dat deze was gewijzigd, in die zin dat artikel 12 van de algemene voorwaarden niet (langer) van toepassing is op de overeenkomst tussen partijen, en dat ASR daarom geen correctie kan doorvoeren op de polis van [eiser] door (alsnog) de samenstelling en waarde van de polis te berekenen met inachtneming van een wachtmaand zoals deze in genoemd artikel 12 is bepaald. In de stellingen van [eiser] ligt (daarmee) besloten dat hij – mede – een beroep doet op artikel 3:35 BW. 4.3. Uitgangspunt van de rechtsverhouding tussen partijen vormen de eind 2001 gesloten overeenkomst met betrekking tot een Waerdye-levensverzekering (polis 2) en de daarop toepasselijke algemene voorwaarden. In deze voorwaarden is in artikel 12 de van belang zijnde wachtmaand vermeld. De vraag is of dit uitgangspunt is gewijzigd, zoals [eiser] stelt doch ASR betwist. 4.4. [eiser] kan niet worden gevolgd waar hij stelt dat een wijziging van de overeenkomst tussen partijen is overeengekomen. Dat switches door ASR werden uitgevoerd brengt, anders dan [eiser] betoogt, nog niet mee dat sprake is van een wijziging van de overeenkomst. Hiervoor is wilsovereenstemming vereist en deze blijkt niet uit de uitvoering van de switches. Gesteld noch gebleken is immers dat [eiser] een wijziging van de (toepasselijkheid van artikel 12 op de) overeenkomst beoogde in de thans door hem gestelde zin. Veeleer blijkt het tegendeel uit de stellingen van [eiser] waar hij aanvoert dat hij zich niet bezighield met de wachtmaand, de voorwaarden naar eigen zeggen “natuurlijk niet” helemaal doorlas en hij niet wist dat hij afweek van de wachtmaand, althans daar niet bewust van heeft afgeweken. Onder deze omstandigheden kan van een (uitdrukkelijk) aanbod en aanvaarding daarvan – en daarmee van wilsovereenstemming tussen partijen – geen sprake zijn. Dit betoog van [eiser] strandt hierop. 4.5. Uit het voorgaande vloeit voort en wordt ook door ASR met juistheid aangevoerd, dat door [eiser] geen concreet voorstel is gedaan tot wijziging van de overeenkomst. De switchverzoeken die [eiser] deed zonder inachtneming van de overeengekomen wachtmaand kunnen niet, zoals hij betoogt, gezien worden als een gewijzigd aanbod van [eiser] . De enkele vermelding op een switchverzoek van een uitvoeringsdatum die in strijd komt met de contractueel overeengekomen wachtmaand, is onvoldoende om te kunnen spreken van een aanbod tot wijziging van de (overkoepelende) overeenkomst en daarop toepasselijke algemene voorwaarden. 4.6. Dat de switchverzoeken niet kunnen worden gezien als (concreet) aanbod van [eiser] tot wijziging wordt onderstreept door het feit dat alle formulieren waarmee [eiser] switchverzoeken aan ASR doorgaf, de volgende zinsnede vermelden: “Deze wijziging van de toekomstige beleggingskeuze dient uiterlijk 1 maand vóór de premievervaldag in het bezit van de maatschappij te zijn” (bij wijziging van een toekomstige beleggingskeuze) of “Deze wijziging van bestaande beleggingen dient uiterlijk 1 maand vóór de wijzigingsdatum in het bezit van de maatschappij te zijn” (bij wijziging van bestaande beleggingen). Gelet hierop kon, zoals ASR in dit verband ook aanvoert, [eiser] geen andere verwachting hebben gehad dan dat deze wachtmaand in acht genomen diende te worden. Indien [eiser] een wijziging van de overeenkomst beoogde, hetgeen niet gesteld of gebleken is in deze procedure, had het op zijn weg gelegen dit (uitdrukkelijk) kenbaar te maken aan ASR. Dit heeft hij nagelaten. 4.7. Anders dan [eiser] verder nog stelt, volgt uit het enkele feit dat ASR aan hem polisbladen verzond niet dat ASR een wijziging van de overeenkomst tussen partijen aanvaardde. De polisbladen geven immers alleen de samenstelling van de polis op bepaalde momenten weer, maar uit de polisbladen blijkt niet, althans niet zonder nadere – hier ontbrekende – toelichting van de zijde van [eiser] , de aanvaarding door ASR van een (beweerdelijk) gedaan aanbod van [eiser] . 4.8. [eiser] stelt verder dat sprake is van opgewekt gerechtvaardigd vertrouwen omdat ASR de switches honoreerde en uitvoerde zonder wachttermijn van een maand. Ten aanzien deze stelling wordt het volgende overwogen. 4.9. Voor een succesvol beroep op de opgewekte schijn van artikel 3:35 BW is vereist dat [eiser] de verklaringen of gedragingen van ASR onder de gegeven omstandigheden redelijkerwijs mocht opvatten zoals hij heeft gedaan. De eis van gerechtvaardigd vertrouwen laat zich in dit geval vertalen in de vraag of [eiser] , mede gelet op het bepaalde in artikel 3:11 BW, te goeder trouw is afgegaan op de door ASR (mogelijk) gewekte schijn. Dit betekent dat [eiser] niet alleen de bescherming van artikel 3:35 BW ontbeert als hij wist dat er aan de zijde van ASR sprake was van een discrepantie van wil en verklaring, maar ook indien hij dat behoorde te weten. Dit laatste wijst op de gelding van een zekere onderzoeksplicht aan de zijde van [eiser] . 4.10. Zoals hiervoor reeds is aangestipt, vormen de overeenkomst tussen partijen en de daarop toepasselijke voorwaarden – en daarmee ook artikel 12 van die voorwaarden – het uitgangspunt voor de rechtsverhouding tussen [eiser] en ASR. De vraag is of [eiser] te goeder trouw is waar hij stelt te zijn afgegaan op (mogelijkerwijs) door ASR gewekte schijn. De rechtbank is van oordeel dat dit niet het geval is en overweegt hiertoe het volgende. 4.11. ASR heeft onweersproken gesteld, en daarmee is komen vast te staan, dat het doel van de wachtmaand is het voorkomen van handelen met reeds bekende koersen. De koersen van Waerdye-eenheden worden, zo voert ASR eveneens onweersproken aan, eenmaal per maand vastgesteld en wel op de tweede dag van een maand. Deze vaststelling vindt plaats op basis van de (beurs)koersen van de betreffende (onderliggende) fondsen op de laatste beursdag vóór de tweede dag van de maand. Dit betekent dat de koersontwikkeling van een (onderliggend) fonds in de voorgaande maand bepalend is voor de vaststelling van de koers van een Waerdye-eenheid op de tweede dag van een maand. 4.12. Als de wachtmaand niet in acht wordt genomen bestaat volgens ASR de mogelijkheid dat de koersontwikkeling bekend is bij de polishouder, waardoor deze mogelijkerwijs weet of de nieuwe koers van een Waerdye-eenheid – waarmee wordt gedoeld op de op de tweede dag van een maand vast te stellen koers – zal stijgen of dalen ten opzichte van de vorige koers. Deze mogelijkheid is volgens ASR bewaarheid doordat [eiser] de koersontwikkelingen naar eigen zeggen op de voet volgde, vervolgens opdracht gaf aan (zijn neef) [A] om wijzigingen door te voeren door Waerdye-eenheden aan te kopen, dan wel te verkopen en bij deze wijzigingsopdrachten (volgens ASR ten onrechte) niet de wachtmaand in acht is genomen. Dit heeft volgens ASR geleid tot een voor [eiser] uitzonderlijk gunstige ontwikkeling van de waarde van de polis. 4.13. Gelet op het hiervoor beschreven doel van de wachtmaand en de aard van de polis – een beleggingspolis – en de toepasselijkheid van artikel 12 van de algemene voorwaarden rustte op [eiser] een zekere plicht om te onderzoeken of ASR aanvaardde dat geen wachtmaand zou worden gehanteerd bij switchverzoeken, zoals [eiser] stelt. In het bestek van deze procedure is door [eiser] niets naar voren gebracht omtrent een dergelijk onderzoek, zodat ervan uit moet worden gegaan dat hij dit heeft nagelaten. Omdat [eiser] bekend was, althans bekend had behoren te zijn, met de toepasselijke algemene voorwaarden – dat hij deze naar eigen zeggen “natuurlijk niet” helemaal doorlas kan niet succesvol aan ASR worden tegengeworpen – en hij (kennelijk) geen onderzoek heeft verricht naar de wijze waarop hij volgens ASR de uitvoering van de switches mocht opvatten, is [eiser] naar het oordeel van de rechtbank niet te goeder trouw in de zin van artikel 3:11 BW. 4.14. Dat [eiser] niet te goeder trouw is blijkt ook uit het feit dat hij zijn switch-strategie naar eigen zeggen op een geheel andere wijze zou hebben ingevuld indien de wachtmaand wel onderdeel zou hebben uitgemaakt van de overeenkomst tussen partijen. Dit duidt erop dat [eiser] , die zelf zegt dat hij de actualiteiten op de voet volgde, de koersen van de (onderliggende) fondsen goed in de gaten hield en een goede analyse maakte van de waardeontwikkelingen van de diverse fondsen, handelde op een wijze die niet strookt met de aard van de overeengekomen polis. Hij handelde immers, zo volgt uit zijn eigen betoog, met kennis van reeds bij hem bekende koersontwikkelingen van de onderliggende fondsen en daarmee in strijd met de tussen partijen gesloten overeenkomst en daarop toepasselijke voorwaarden. 4.15. Hetgeen hiervoor is overwogen brengt mee dat artikel 3:35 BW [eiser] in dit geval niet de door hem gezochte bescherming biedt. Hij heeft er dus niet gerechtvaardigd op mogen vertrouwen dat de overeenkomst tussen partijen is gewijzigd in de door hem voorgestane zin. De door hem subsidiair betrokken stellingen zijn daarom onhoudbaar. 4.16. Waar [eiser] meer subsidiair aanvoert dat ASR niet zomaar een switch kan converteren naar een latere datum, is niet duidelijk wat hij beoogt met deze stelling. Voor zover hij hiermee bedoeld heeft aan te voeren dat de door ASR uitgevoerde correcties buiten beschouwing gelaten moeten worden en uitgegaan dient te worden van de aantallen Waerdye-eenheden op 1 september 2009 wordt het volgende overwogen. Het verweer van ASR dat het doorvoeren van de correcties in dit geval redelijk is omdat [eiser] handelde met kennis van de koersontwikkelingen (zoals hiervoor onder 4.14 aan de orde is gekomen) slaagt. Er moet, zoals ASR ook aanvoert, van uit worden gegaan dat ASR door deze correcties uit te voeren de samenstelling van de polis in overeenstemming heeft gebracht met de overeenkomst tussen partijen. 4.17. [eiser] voert verder nog aan dat ASR niet zomaar een switch kan converteren naar een latere datum, dat sprake is van rechtsverwerking en dat de mogelijkheden van ASR om de switch terug te draaien (gedeeltelijk) zijn verjaard. 4.18. Het beroep op rechtsverwerking wordt verworpen omdat het op geen enkele wijze door [eiser] is onderbouwd. 4.19. De nadere onderbouwing van [eiser] ter comparitie in reactie op het verweer van ASR dat geen sprake is van verjaring van haar recht tot correctie van de polis conform de overeenkomst, is onvoldoende concreet. [eiser] stelt weliswaar dat de hele situatie negen jaren heeft geduurd – kennelijk rekenend vanaf de aanvang van de polis tot medio 2011 – en dat in die periode een verjaringstermijn van vijf jaren is gaan lopen, maar hij duidt daarmee onvoldoende concreet op welke verjaringstermijn hij doelt, op welk moment die verjaringstermijn zou zijn gaan lopen en wanneer deze zou zijn voltooid. Het beroep van [eiser] op verjaring faalt dan ook. 4.20. Bij het voorgaande komt dat de vordering onder I dient te worden afgewezen in het geval het beroep van [eiser] op verjaring zou slagen. In dat geval zou immers – in ieder geval – een deel van de correcties ten onrechte zijn uitgevoerd en kan de samenstelling van de polis per 1 september 2009 niet worden vastgesteld op 191.068 Waerdye-eenheden Robeco en 1.870.112 Waerdye-eenheden ASR Liquiditeit, zoals [eiser] vordert. 4.21. Voorgaande leidt tot de slotsom dat de door [eiser] gevorderde verklaring voor recht niet zal worden gegeven. Vordering onder II 4.22. Nog afgezien van het feit dat de gevorderde verklaring voor recht niet zal worden gegeven en de aan de vordering daartoe gerelateerde vordering onder II reeds hierom haar lot deelt, dient deze laatste vordering ook te worden afgewezen vanwege het volgende. Zo er al een onjuist aantal Waardye-eenheden door ASR zou worden gehanteerd, hetgeen niet is gebleken zoals hiervoor is overwogen, dan leidt deze onjuistheid niet tot een betalingsverplichting voor ASR omdat de tweede polis nog loopt tot 1 november 2015 en daarom van uitbetaling aan [eiser] voor die datum geen sprake kan zijn. 4.23. De afwijzing van de vorderingen onder I en II brengt mee dat de gevorderde buitengerechtelijke kosten eenzelfde lot is beschoren. 4.24. [eiser] zal als de in het ongelijk gestelde partij in de proceskosten worden veroordeeld. De kosten aan de zijde van ASR worden (mede op grond van de door [eiser] gestelde omvang van zijn vorderingen) begroot op € 8.989,00, bestaande uit € 3.829,00 aan griffierecht en € 5.160,00 (2,0 punten × tarief € 2.580,00) aan salaris advocaat. 5De beslissing De rechtbank 5.1. wijst de vorderingen af, 5.2. veroordeelt [eiser] in de proceskosten, aan de zijde van ASR tot op heden begroot op € 8.989,00, te vermeerderen met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf de vijftiende dag na de datum van dit vonnis tot de dag van volledige betaling, 5.3. verklaart dit vonnis wat betreft de kostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad. Dit vonnis is gewezen door mr. J. Mendlik en in het openbaar uitgesproken op 26 augustus 2015. type: CTH/4065 coll: JM/4517

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

GERECHTSHOF ARNHEM-LEEUWARDEN locatie Arnhem afdeling civiel recht, handel zaaknummer gerechtshof 200.184.761 (zaaknummer rechtbank Midden Nederland, locatie Utrecht 380051) arrest van 13 augustus 2019 in de zaak van [appellant] , wonende te [woonplaats] , appellant, in eerste aanleg: eiser, hierna: [appellant] , advocaat: mr. O.P.N.M. Tennebroek, tegen: de naamloze vennootschap ASR Levensverzekering N.V., gevestigd te Utrecht, geïntimeerde, in eerste aanleg: gedaagde, hierna: ASR, advocaat: mr. S.Y.Th. Meijer. 1Het verdere verloop van het geding in hoger beroep 1.1 Het hof neemt de inhoud van het tussenarrest van 31 juli 2018 hier over. 1.2 Het verdere verloop blijkt uit: - het proces-verbaal van de comparitie van partijen van 28 februari 2019, - een akte overlegging producties van ASR van 2 april 2019, - een antwoordakte met één productie van [appellant] van 30 april 2019. 1.3 Vervolgens heeft ASR de stukken voor het wijzen van arrest aan het hof overgelegd en heeft het hof arrest bepaald. 1.4 Het hof heeft partijen bij brief van 6 juni 2019 bericht dat een van de raadsheren ten overstaan van wie de comparitie op 28 februari 2019 heeft plaatsgehad niet in staat is dit arrest mee te wijzen.

Partijen hebben daar geen bezwaren tegen aangevoerd.

2De vaststaande feiten

Het hof gaat in hoger beroep uit van de feiten zoals beschreven in de rechtsoverwegingen 2.1 tot en met 2.13 van het bestreden vonnis van 26 augustus 2015. Daaraan voegt het hof toe dat de verzekeringsovereenkomst inmiddels is geëindigd en dat [appellant] naast de uitkering van € 200.000 in augustus 2013 (2.13) bij het einde van de looptijd van de polis, 1 november 2015, nog een brutobedrag van € 10.015,- (netto € 6.359,52) heeft ontvangen. 3De motivering van de beslissing in hoger beroep Waar gaat deze zaak over? 3.1 [appellant] heeft met (een rechtsvoorganger van) ASR een verzekeringsovereenkomst gesloten.

Het betrof een levensverzekering gecombineerd met een overlijdensrisicodekking (een zogeheten Waerdyepolis, hierna: de polis). De waarde van de polis werd uitgedrukt in zogenoemde Waerdye-eenheden. [appellant] legde bedragen in, die konden worden belegd in één van de door ASR geselecteerde fondsen, waarbij hij kon kiezen in welk fonds werd belegd. De overeenkomst gaf [appellant] de mogelijkheid om zowel tussentijds wijzigingen aan te brengen in de toekomstige verdeling van de inleg over de verschillende fondsen als in de bestaande verdeling van de Waerdye-eenheden over de verschillende fondsen.

Deze zaak betreft enkel verzoeken tot wijziging in de bestaande verdeling van de Waerdye eenheden over de verschillende fondsen. De verzoeken tot (toekomstige) wijzigingen dienden te gebeuren door middel van zogenoemde switchformulieren (hierna: ‘switchverzoeken’). In artikel 12 lid 2 van de toepasselijke algemene voorwaarden is opgenomen dat een dergelijke wijziging slechts kan per de eerste van de maand en dat één maand voor de wijzigingsdatum een schriftelijk verzoek daartoe in bezit van ASR dient te zijn. [appellant] heeft een groot aantal keren (volgens [appellant] 28 keer, volgens ASR 33 keer) een switchverzoek gedaan, waarbij hij bij de aanvraag daartoe niet (altijd) de termijn van een maand (wachttermijn) in acht heeft genomen.

ASR heeft de wijzigingen zoals door [appellant] verzocht, dus zonder inachtneming van de wachttermijn, echter telkens doorgevoerd. ASR heeft - bij toeval - in 2009 ontdekt dat in de polis van [appellant] een groot aantal switches zijn doorgevoerd waarbij de wachttermijn niet in acht is genomen. ASR heeft daarop de personen die verantwoordelijk waren voor het doorvoeren van de wijzigingen ( [naam persoon 1] , neef van [appellant] , [naam persoon 2] en [naam persoon 3] ) hierover in augustus 2009 ondervraagd (de producties 9, 10 en 11 akte ASR van 2 april 2019). [appellant] heeft naar aanleiding van de ontdekking van de onjuist doorgevoerde switches contact opgenomen met ASR en verzocht om de waarde van de polis te corrigeren.

Partijen zijn daarover met elkaar in gesprek gegaan. Dat heeft geresulteerd in een brief van ASR van 2 maart 2011 met een aanpassing van de waarde van de polis. Met de door ASR gecorrigeerde waarde van de polis was en is [appellant] het niet eens. Vordering in hoger beroep 3.2 [appellant] is het met de afwijzing van zijn vorderingen door de rechtbank in het (eind)vonnis van 26 augustus 2015 niet eens en heeft hoger beroep ingesteld tegen dat vonnis. [appellant] heeft veertien grieven geformuleerd. [appellant] vordert in hoger beroep de vernietiging van het bestreden vonnis en, na eiswijziging, primair: een verklaring voor recht dat zijn polis (polisnummer 342.218, maar bedoeld zal zijn het per 1 december 2001 nieuwe polisnummer [nummer] ) een waarde had van 191.068 Waerdye-eenheden Robeco en 1.870.112 Waerdye-eenheden ASR Liquiditeit met de opdracht aan ASR om een herberekening te maken van de polis, de benoeming van een deskundige om die berekening na te rekenen en de poliswaarde vast te stellen en de veroordeling van ASR tot betaling van het aldus door de deskundige vastgestelde bedrag; subsidiair: de veroordeling van ASR tot vergoeding van de schade tot dat bedrag en meer subsidiair: de veroordeling van ASR tot terugbetaling van de koopsom, vermeerderd met de aan ASR betaalde kosten en de wettelijke rente vanaf 1 december 2001 en verminderd met de uitbetalingen door ASR, alles met veroordeling van ASR in de buitengerechtelijke kosten en proceskosten, de wettelijke rente daarover en de nakosten. 3.3 Het hof begrijpt die vorderingen als een vordering tot nakoming van de verzekeringsovereenkomst volgens de gegevens op polisblad 34, die de waarde van de polis per 1 september 2009 aangeeft, rekening houdend met de uitbetalingen van € 200.000,- op 1 augustus 2013 en € 10.015,- op 12 november 2015.

De door [appellant] opgeworpen grieven lenen zich voor gezamenlijke behandeling. Dwingende bewijskracht polis 3.4 In de polis is de (verzekerings)overeenkomst vastgelegd. Een polis kan voorzien zijn van een voorgedrukte handtekening of (vanaf 1 juli 2010) van een elektronische handtekening als bedoeld in artikel 156a lid 1 Rv (zie artikel 7:932 lid 1 BW). Krachtens artikel 156 lid 1 Rv zijn akten ondergetekende geschriften, bestemd om tot bewijs te dienen. Algemeen wordt aangenomen dat een polis met een voorgedrukte handtekening (zoals hier kennelijk het geval is) deze niet het karakter ontneemt van een akte in de zin van artikel 156 lid 1 Rv.

Op grond van artikel 157 lid 2 Rv levert een onderhandse akte ten aanzien van de verklaring van een partij omtrent hetgeen de akte bestemd is ten behoeve van de wederpartij te bewijzen, tussen partijen (in beginsel) dwingend bewijs op van die verklaring; tegen dit dwingende bewijs staat tegenbewijs open (artikel 151 lid 2 Rv). In deze zaak betekent dit dat polisblad 34, waarin het aantal Waerdye-eenheden staan vermeld en waarop [appellant] zich beroept, tussen partijen dwingende bewijskracht heeft, waartegen ASR tegenbewijs kan leveren. Standpunt ASR 3.5 In dat verband heeft ASR aangevoerd dat de in polisblad 34 opgenomen waarden niet de juiste waarden weergeeft.

De waarden op dat polisblad zijn immers opgebouwd ten gevolge van switchverzoeken die in strijd met de overeenkomst (algemene voorwaarden) door [appellant] zijn verzocht en door de ASR-medewerkers [naam persoon 2] en [naam persoon 3] doorgevoerd, waartoe ASR stelt dat [appellant] niet te goeder trouw was en dat de medewerkers van ASR die met de switches waren belast (onder wie ook [naam persoon 1] ) bewust de werkvoorschriften hebben omzeild. ASR is daarom niet gebonden aan het waardenoverzicht in polisblad 34 en was gerechtigd een correctie op de poliswaarden toe te passen.

Switchverzoeken zonder voorbehoud doorgevoerd 3.6 Vast staat dat de switchverzoeken die [appellant] bij ASR heeft ingediend in de periode december 2001 tot september 2009 niet voldeden aan de eis van de wachttermijn van één maand: [appellant] verzocht om wijziging van zijn polis binnen die termijn en soms zelfs met terugwerkende kracht. Eveneens staat vast dat ASR desondanks die verzoeken telkens in behandeling heeft genomen en heeft doorgevoerd op de verzochte datum, dus zonder de wachttermijn in acht te nemen en soms ook met terugwerkende kracht.

Dat is een groot aantal keren (volgens [appellant] 28 keer, volgens ASR 33 keer) zo gegaan in een periode van bijna acht jaar. ASR heeft geen enkele keer geweigerd om een verzoek van [appellant] in behandeling te nemen omdat het niet zou voldoen aan de voorwaarden, evenmin heeft ASR de verzoeken teruggestuurd of daarover gecommuniceerd met [appellant] . In plaats daarvan heeft ASR alle switchverzoeken van [appellant] zonder meer doorgevoerd zoals verzocht, ten gevolge waarvan de waarde van de polis is gewijzigd zoals telkens op de aan [appellant] verstuurde polisbladen is verklaard, voor het laatst op 1 september 2009 op polisblad 34.

Toerekening ASR – gerechtvaardigd vertrouwen [appellant] 3.7 Volgens ASR kan het in behandeling nemen en zonder voorbehoud uitvoeren van de switchverzoeken niet aan haar worden toegerekend. De verzoeken werden immers behandeld en uitgevoerd door (de afdeling van) [naam persoon 1] , [naam persoon 2] en [naam persoon 3] , die daarmee in strijd hebben gehandeld met de werkinstructies en naar aanleiding daarvan zijn ontslagen door ASR. Het hof volgt ASR daarin niet. [naam persoon 1] , [naam persoon 2] en [naam persoon 3] waren in dienst van ASR, zodat hun handelen aan ASR moet worden toegerekend.

Dat [naam persoon 1] , [naam persoon 2] en [naam persoon 3] niet overeenkomstig de werkinstructies hebben gehandeld (voor zover die werkinstructies er in 2001 al waren, de werkinstructies die ASR heeft overgelegd bij akte van 2 april 2019 zijn uit 2007) kan dit niet aan [appellant] worden tegengeworpen. Het ligt op de weg van ASR om te controleren of de werkinstructies door haar medewerkers worden nageleefd. Wanneer ASR dat nalaat of die controle niet zo organiseert dat overtredingen tijdig aan het licht komen, komt dat voor haar rekening en risico.

In haar akte van 2 april 2019 stelt ASR dat zij de werkzaamheden van elke medewerker controleerde onder meer door een wekelijkse steekproef van vijf dossiers. Dat heeft kennelijk niet kunnen voorkomen dat in dit geval bijna acht jaar lang onopgemerkt is gebleven dat door ASR-medewerkers werd gehandeld in strijd met de werkinstructies. Dat dient (in beginsel) voor rekening en risico van ASR te blijven. Dat betekent ook dat [appellant] (in beginsel) gerechtvaardigd mocht vertrouwen dat de verklaring van ASR (in de afgegeven polisbladen, in het bijzonder polisblad 34) overeenstemde met de wil van ASR (vgl. artikelen 3:33-3:35 BW).

Geen samenspanning 3.8 Dat zou mogelijk anders zijn wanneer sprake is geweest van (opzet tot) samenspanning tussen [appellant] en [naam persoon 1] en/of [naam persoon 2] en [naam persoon 3] waarbij zij bewust de werkinstructies hebben omzeild en daardoor hebben bewerkstelligd dat [appellant] gebruik kon maken van ‘voorkennis’ van de waardeontwikkeling van de Waerdye-eenheden in de fondsen waarin belegd werd. De bescherming van artikel 3:35 BW kan [appellant] worden onthouden indien hij wist of had behoren te weten dat de verklaring (in de polisbladen) niet overeenstemde met de wil van ASR of dat hij daarover twijfelde of behoorde te twijfelen.

Hiervoor tellen alle omstandigheden van het geval mee. ASR heeft onvoldoende concrete feiten of omstandigheden aangevoerd om deze conclusie te kunnen trekken. Uit de door haar bij akte van 2 april 2019 overgelegde verklaringen van augustus 2009 van [naam persoon 1] , [naam persoon 2] en [naam persoon 3] kan samenspanning met [appellant] niet worden afgeleid. [naam persoon 1] heeft verklaard dat hij nooit enige informatie die verband zou kunnen houden met voorkennis aan [appellant] heeft doorgegeven, ook heeft hij geen adviezen gegeven aan [appellant] .

De switchverzoeken die [naam persoon 1] van [appellant] ontving en waarvan hij zag dat die niet voldeden aan de eis van de wachttermijn gaf hij desondanks aan een van zijn collega’s, [naam persoon 2] of [naam persoon 3] , die hij al lang kende vanuit een andere functie, om verder af te handelen. [naam persoon 1] mocht vanwege zijn familierelatie met [appellant] die switches niet zelf doorvoeren en heeft dat – ASR heeft dat niet betwist – ook nooit zelf gedaan. [naam persoon 2] heeft verklaard dat hij bij de afhandeling van de switchverzoeken van [appellant] die hij van [naam persoon 1] ontving onzorgvuldig te werk is gegaan en deze verzoeken onvoldoende heeft gecontroleerd, maar dat hij zeker niet bewust zo heeft gehandeld.

Ook [naam persoon 3] heeft verklaard dat hij de switchverzoeken van [appellant] via [naam persoon 1] ter behandeling en doorvoering kreeg en dat hij dat op basis van vertrouwen deed, maar zich er niet van bewust was dat hij daarbij niet gehandeld heeft conform het werkvoorschrift. Tegen de achtergrond van deze verklaringen heeft ASR onvoldoende concreet feiten gesteld om aan te nemen dat sprake is van opzet of samenspanning bij [appellant] en/of [naam persoon 1] en/of [naam persoon 2] en [naam persoon 3] om ASR te benadelen door bewust de werkinstructies te omzeilen.

ASR heeft desgevraagd (ter zitting in hoger beroep) ook niet kunnen verklaren wat het belang zou kunnen zijn van [naam persoon 1] en/of [naam persoon 2] en [naam persoon 3] bij het in strijd met de wachttermijn (doen) doorvoeren van de switchverzoeken van [appellant] . [appellant] te goeder trouw 3.9 [appellant] is (een consument en) geen professionele belegger. ASR heeft evenzeer onvoldoende feiten gesteld om aan te (kunnen) nemen dat [appellant] niet te goeder trouw is geweest en ook dat is het hof niet gebleken. Dat [appellant] zich bewust was van de achtergrond van de wachttermijn en dat hij die willens en wetens heeft omzeild om aldus een (onrechtmatig) voordeel te behalen, zoals ASR stelt, is niet komen vast te staan.

Het enkele feit dat [appellant] wist dat de switchverzoeken niet voldeden aan de wachttermijn en dat hij daardoor mogelijk kennis had van de waardeontwikkeling van de Waerdye-eenheden is daarvoor onvoldoende. [appellant] heeft aangegeven dat hij dacht dat de wachttermijn louter een administratieve achtergrond had. Hij heeft verder verklaard dat hij inderdaad de koersontwikkeling in de gaten hield om op die manier te kunnen inspelen op een dalende of stijgende tendens. ASR heeft zelf verklaard dat switchverzoeken die in strijd waren met de wachttermijn of anderszins, wel eens zijn toegestaan uit coulance.

Dat schept dus ook vertrouwen bij de wederpartij. Ook uit de stelling van [appellant] dat hij, indien hij had geweten van de wachttermijn, de switchverzoeken niet dan wel op een ander moment zou hebben ingediend, kan geen kwade trouw van [appellant] worden afgeleid. Dat daarmee is gehandeld met voorkennis zoals ASR stelt blijkt daaruit niet. Dat, zoals ASR stelt, [appellant] zich bewust was van het feit dat hij een product kreeg dat in strijd was met de bedoeling van de overeenkomst, (nog daargelaten of dat zo is) kan daaruit dan evenmin worden afgeleid.

Het hof betrekt hierbij nog de omstandigheid dat, zoals [appellant] onbetwist heeft gesteld, niet elke switch voor hem voordeel heeft opgeleverd, ook doordat aan elke switch kosten waren verbonden. [naam persoon 2] heeft verklaard dat er ook switches zijn geweest die juist in het nadeel van [appellant] waren. Het argument van ASR dat [appellant] wist dat een wachttermijn van één maand in acht moest worden genomen, geldt evenzeer voor ASR die dat ook wist. Door desondanks gedurende bijna acht jaren steeds weer switchverzoeken van [appellant] te honoreren heeft zij zelf bewerkstelligd dat [appellant] vervolgens steeds opnieuw een switchverzoek deed zonder inachtneming van die wachttermijn.

Conclusie 3.10 De conclusie is dat het in behandeling nemen en doorvoeren van de switchverzoeken van [appellant] door [naam persoon 1] , [naam persoon 2] en [naam persoon 3] aan ASR kan worden toegerekend. Omdat de switchverzoeken van [appellant] telkens overeenkomstig zijn verzoek zonder voorbehoud zijn toegewezen gedurende een periode van bijna acht jaar, mocht [appellant] er gerechtvaardigd op vertrouwen dat ASR daarmee steeds instemde en dat de polis derhalve de waarden vertegenwoordigde zoals die naar aanleiding van de switchverzoeken telkens is vermeld op de polisbladen, voor het laatst op 1 september 2009 op polisblad 34.

De feiten en omstandigheden die ASR daar tegenover heeft gesteld hebben de dwingende bewijskracht van de polis niet ontzenuwd; in zoverre is ASR niet geslaagd in het tegenbewijs. Aan verdere (tegen)bewijslevering komt het hof dan ook niet toe. Hoger beroep slaagt 3.11 Dat betekent dat het hoger beroep slaagt. Het bestreden vonnis zal worden vernietigd. Het hof zal de vordering van [appellant] alsnog toewijzen, onder aanvulling van rechtsgronden. Voordat dit kan worden uitgesproken dient ASR aan de hand van de op polisblad 34 aangegeven waarde eenheden een herberekening te maken per einddatum van de polis (1 november 2015) die voor [appellant] inzichtelijk moet zijn en waarbij rekening wordt gehouden met het reeds aan [appellant] betaalde bedrag, in totaal € 210.015,-.

ASR dient die berekening bij akte in geding te brengen, waarna [appellant] daarop bij antwoordakte kan reageren. ASR zal dan bij eindarrest worden veroordeeld tot betaling aan [appellant] van het berekende bedrag. Het hof acht de benoeming van een deskundige, zoals door [appellant] verzocht, dan ook niet nodig. De vordering tot veroordeling van ASR om de buitengerechtelijke incassokosten van € 4.000,- te betalen zal worden afgewezen, nu [appellant] die kosten onvoldoende heeft onderbouwd (inleidende dagvaarding sub 33) en ASR daartegen verweer heeft gevoerd (conclusie van antwoord sub 12.1-12.2). 3.12 Het hof geeft partijen in overweging om met inachtneming van het hiervoor overwogene zelf een regeling te treffen die een verdere aktewisseling overbodig maakt en partijen daardoor verdere tijd en kosten bespaart. 3.13 Het hof houdt iedere verdere beslissing aan.

4De beslissing

Het hof, recht doende in hoger beroep: verwijst de zaak naar rol van 10 september 2019 voor het nemen van eerst een akte door ASR als genoemd in 3.11 en daarna een antwoordakte door [appellant] , houdt iedere verdere beslissing aan. Dit arrest is gewezen door mrs. C.J.H.G. Bronzwaer, C.G. ter Veer en R.A. Dozy en is in tegenwoordigheid van de griffier in het openbaar uitgesproken op 13 augustus 2019. ECLI:NL:RBMNE:2015:6243