546/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 546 / 2018 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 546/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Ευγενία Προγάκη-εισηγήτρια, Ασπασία Μαγιάκου και Πέτρο Σαλίχο, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 7η Φεβρουαρίου 2018 με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ΝΠΔΔ με την επωνυμία "..." με έδρα το ..., νόμιμα εκπροσωπούμενο, που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο Χριστίνα Κριτσιμά.

Των αναιρεσίβλητων: 1. Κοινωφελούς Ιδρύματος με την επωνυμία "..." που εδρεύει στο ..., και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο παραστάθηκε μετά του νομίμου εκπροσώπου του Π. Ζ., ο οποίος και διόρισε τον πληρεξούσιο δικηγόρο Σπύρο Τσενέ, 2. εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΕΣ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΕΠΕ " και τον δ.τ. ... που εδρεύει την …, που εκπροσωπείται νόμιμα, 3.Ν.-Ε. Κ. του Σ., κατοίκου ..., 4.Γ. Σ. του Σ., κατοίκου ..., 5. Σ. Κ. του Ε., κατοίκου .... Οι 2η 3ος και 5ος εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Βασίλειο Χατζηϊωάννου με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. Ο 4ος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14-7-2014 αίτηση του 1ου των αναιρεσίβλητων και την από 23-11-2015 πρόσθετη παρέμβαση των λοιπών ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκαν στο Εφετείο Ιωαννίνων.

Εκδόθηκε η απόφαση: 28/2017 του ιδίου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί ο αναιρεσείων με την από 10-3-2017 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης, ο πληρεξούσιος των παρόντων αναιρεσίβλητων να απορριφθεί, καθένας δε να καταδικασθεί το αντίδικο μέρος στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή προσκομίζεται η απαιτούμενη κατά τα άρθρα 58 παρ 1 εδ.α και 72 παρ1 εδ γ του Ν.3852/4/7-6-2010 περί " Νέας Αρχιτεκτονικής της Αυτοδιοίκησης Πρόγραμμα Καλλικράτης" άδεια της Οικονομικής Επιτροπής του αναιρεσείοντος ..., με αριθμό ..., με την οποία παρέχεται η άδεια στον ... για την άσκηση της ένδικης αναίρεσης και την ανάθεση σχετικής εντολής στην έμμισθη δικηγόρο του Δήμου, στην οποία αυτός (...ς) χορήγησε και σχετική πληρεξουσιότητα (βλ. ...7.7.2017 πληρεξούσιο της συμβ/φου Πρεβέζης Μ.

Π. και ... απόφασης της Οικον. Επιτροπής). Οι παραπάνω διατάξεις κατά το άρθρο 286 του νόμου αυτού( 3852/2010), ισχύουν από 1.1.2011 και εφαρμόζονται στην προκειμένη περίπτωση κατά την διαχρονικού δικαίου διάταξη του άρθρου 24 του ΕΙσαΝΚΠολΔικ, ω ς ισχύουσες κατά το χρόνο δημοσιεύσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως (31.1.2017 - ΑΠ 239/2017, 949/2017.Εξάλου κατά τις διατάξεις του άρθρου 2 παρ.1, 3 του Ν. 4182/2013 :

Υποχρεώσεις Δημοσίου - Αρμοδιότητες 1. Το Δημόσιο έχει την υποχρέωση να διασφαλίσει την πιστή και επακριβή εκτέλεση της βούλησης των διαθετών και δωρητών. 3 Αρμοδιότητα του Γενικού Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης υφίσταται, με την επιφύλαξη της παραγράφου 4 (που ορίζει την αρμοδιότητα του Υπουργείου Οικονομικών) και τυχόν ειδικών διατάξεων, στις ακόλουθες περιπτώσεις :α) όταν ο σκοπός της περιουσίας εκπληρώνεται κατά κύριο λόγο μέσα στα όρια μιας Αποκεντρωμένης Διοίκησης, ανεξαρτήτως του τόπου όπου βρίσκεται η περιουσία ...

Περαιτέρω κατά τη διάταξη του άρθρου 69 παρ. 2 του ιδίου νόμου τα εισαγωγικά δικόγραφα των δικών, που αναφέρονται στην προηγούμενη παράγραφο, κοινοποιούνται στην αρμόδια αρχή, από οποιοδήποτε και αν ασκούνται, εκτός αν ορίζεται ειδικά διαφορετικά στον παρόντα νόμο, επί ποινή απαραδέκτου της συζήτησης, που εξετάζεται και αυτεπαγγέλτως .

εφαρμοζομένων κατά τα λοιπά των διατάξεων περί δικών και προθεσμιών του Δημοσίου. Εξ’ ετέρου κατά το άρθρο 558 ΚΠολΔικ " η αναίρεση απευθύνεται κατά εκείνων οι οποίοι ήταν διάδικοι στη δίκη κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση ή των καθολικών διαδόχων ή των κληρονόμων τους" Περαιτέρω η έννοια του διαδίκου, όπως αυτή καθορίζεται στα πλαίσια της αμφισβητούμενης δικαιοδοσίας, δεν προσαρμόζεται στη ρυθμιζόμενη από τα άρθρα 741-781 ΚΠολΔικ.

διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας, στην οποία δεν υπάρχει αντιδικία, αλλά μετέχουν στην διαδικασία αυτή οι ενδιαφερόμενοι για το ρυθμιστικό μέτρο, οι οποίοι αποκτούν την ιδιότητα του διαδίκου α) με την υποβολή της αίτησης για την εκδίκαση ορισμένης υποθέσεως της εκούσιας δικαιοδοσίας, β) με την κλήτευσή τους στη διαδικασία αυτή κατόπιν διαταγής του αρμοδίου δικαστηρίου (άρθρ 748 παρ 3 ΚΠολΔικ), γ) με την άσκηση κύριας ή πρόσθετης παρέμβασης (άρθρ 752 ΚΠολΔικ), δ) με την προσεπίκλησή τους, που γίνεται με πρωτοβουλία κάθε διαδίκου ή αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο (άρθρ. 753 ΚΠολΔΙΚ).

Συνεπώς κατά την ανωτέρω διαδικασία ο καθού η αίτηση δεν προσλαμβάνει την ιδιότητα του διαδίκου με μόνη την απεύνθυνση της αίτησης εναντίον του, αν δεν κλητεύθηκε ύστερα από διαταγή του δικαστηρίου, δεν προσκλήθηκε ή δε άσκησε παρέμβαση, ακόμη και όταν, χωρίς πάντως να ασκήσει παρέμβαση, παραστεί στη δίκη. Εξάλλου από το άρθρο 556παρ. 2 ΚΠολ.Δικ. προκύπτει ότι αναίρεση ασκεί και ο νικήσας διάδικος, εφόσον έχει έννομο συμφέρον , η ύπαρξη του οποίου κρίνεται από τη προσβαλλομένη απόφαση, κατά τη γενική διάταξη του άρθρου 68, πρέπει δε τούτο να αναφέρεται στο αναιρετήριο για τη νομιμοποίηση του. Το έννομο συμφέρον που πρέπει να είναι ατομικό και άμεσο, εξαρτάται από το αν η απόφαση αναπτύσσει δυσμενείς για τον νικήσαντα συνέπειες, όπως και όταν αυτός βλάπτεται από την αιτιολογία της αποφάσεως. Επειδή από την υπ’ αριθμ. .../2.10.2017 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή Γ. Ν., ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, μαζί με κλήση για συζήτηση για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας αποφάσεως δικάσιμο, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στον τέταρτο αναιρεσίβλητο Γ. Σ., ο οποίος, ως ασκήσας πρόσθετη παρέμβαση στην εκδικασθείσα κατά τις διατάξεις της εκουσίας δικαιοδοσίας ένδικη υπόθεση, έχει αποκτήσει την ιδιότητα του διαδίκου (άρθρ. 752 ΚΠολΔικ), κατά τα οριζόμενα στη νομική σκέψη.

Συνεπώς εφόσον αυτός δεν παραστάθηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από το οικείο πινάκιο και κατά τη σειρά της εγγραφής της σ’ αυτό, ούτε κατέθεσε δήλωση ότι δεν θα παραστεί κατά την εκφώνηση αυτής, σύμφωνα με τα άρθρα 242 παρ.2 και 573παρ.1 ΚΠολΔικ πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της υποθέσεως παρά την απουσία του (άρθρ. 576 παρ. 2 ΚΠολΔικ).

Από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλομένης αποφάσεως (άρθρ 561 παρ. 2 ΚπολΔικ), η οποία εκδόθηκε επί αιτήσεως του πρώτου αναιρεσίβλητου Κοινωφελούς Ιδρύματος περί επωφελέστερου τρόπου αξιοποιήσεως της υπέρ αυτού καταληφθείσας περιουσίας, που εκδικάστηκε κατά τη διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας, από το αποκλειστικά προς τούτο αρμόδιο Εφετείο Ιωαννίνων, κατά το άρθρο 825 ΚΠολΔΙΚ ( και όπως τούτο αναδιατυπώθηκε με το άρθρο 77 παρ. 3 του Ν. 4182/2013), ως το Εφετείο της έδρας της Αποκεντρωμένης Διοίκησης που το εποπτεύει , προκύπτει ότι η εκδικασθείσα αίτηση απορρίφθηκε ως απαράδεκτη για τους τρίτο, τέταρτο και πέμπτο των αναιρεσιβλήτων, οι οποίοι, όπως έχει ήδη αναφερθεί για τον μη παριστάμενο τέταρτο εξ’ αυτών, είχαν την ιδιότητα του διαδίκου.

Ενόψει όμως της εν λόγω απορρίψεως ο αναιρεσείων ..., που νομιμοποιείται στην άσκηση της αναίρεσης , αφού απέκτησε την ιδιότητα του διαδίκου στην ένδικη υπόθεση, ως κληθείς κατά διαταγή του δικαστηρίου ( άρθρ. 748 παρ. 3 ΚΠολ. Δικ), είναι νικήσας διάδικος και εφόσον δεν επικαλείται έννομο συμφέρον για την απεύθυνση της αναιρέσεως κατά των ηττηθέντων εν λόγω αναιρεσιβλήτων, η αναίρεση ως προς αυτούς πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη.

Ως προς τους λοιπούς αναιρεσίβλητους ήτοι το αιτούν Κοινωφελές Ίδρυμα και την υπέρ αυτού προσθέτως παρεμβάσα δεύτερη αναιρεσίβλητη, η αναίρεση έει ασκηθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 495 παρ.1 και 3 και 552επ ΚΠολιΔικ, αφού η επίδοση της αποφάσεως έγινε στις 3.2017 , η δε αναίρεση ασκήθηκε (κατατέθηκε) στις 29.3.2017 , η δε αναίρεση ασκήθηκε (κατατέθηκε) στις 13.4.2017.

Επομένως αυτή (αίτηση), που κατά το άρθρο 69 παρ. 2 του Ν. 4182/2013 έχει επιδοθεί στο Γενικό Γραμματέα της εδρεύουσας στο Ιωάννινα Αποκεντρωμένης Διοίκησης Ηπείρου - Δυτικής Μακεδονίας, αφού ο σκοπός της καταληφθείσας περιουσίας είναι εκπληρωτέος μέσα στα όρια της Διοικήσεως αυτής ( βλ. υπ’ αριθμ. .../22.9.2017 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή Ιωαννίνων Ι.

Σ.), είναι παραδεκτή και πρέπει να εξετασθεί ως προς το παραδεκτό μας βάσιμο των λόγων της (άρθρ. 571 και 577 ΚΠολΔικ).

Επειδή στην εκουσία δικαιοδοσία δεν υπάρχουν στην κυριολεξία "διάδικοι" αλλά απλώς "μετέχοντες" ως "ενδιαφερόμενοι" και συνακόλουθα αν ο παρεμβαίνων στηρίζει την σχετική αίτηση θεωρείται προσθέτως παρεμβάς ενώ αν αποκρούει την αίτηση του αρχικού διαδίκου, τότε, εφόσον η απόκρουση της αιτήσεως γίνεται για την παραδοχή της δικής του αυτοτελούς αιτήσεως, πρόκειται για κύρια παρέμβαση, ενώ αν περιορίζεται μόνο στην απόκρουση, χωρίς να υποβάλει δική του αυτοτελή αίτηση παροχής έννομης προστασίας , πρόκειται για πρόθεση παρέμβαση.

Περαιτέρω από τη διάταξη του άρθρου 80 ΚΠολΔικ, σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 68 του ίδιου κώδικα, προκύπτει ότι αναγκαίος όρος για την άσκηση πρόσθετης παρέμβασης, είναι η ύπαρξη άμεσου εννόμου συμφέροντος στο πρόσωπο του παρεμβαίνοντος. Υφίσταται έννομο συμφέρον προς παρέμβαση όταν με αυτή μπορεί να προστατευθεί δικαίωμα του παρεμβαίνοντος ή να αποτραπεί η δημιουργία εις βάρος του νομικής υποχρεώσεως.

Πρέπει όμως αυτά να απειλούνται από τη δεσμευτικότητα ή εκτελεστότητα της αποφάσεως που θα εκδοθεί, είτε να υπάρχει κίνδυνος προσβολής τους από τις αντανακλαστικές συνέπειές της. Έτσι , για την άσκηση πρόσθετης παρέμβασης, δεν αρκεί ότι σε μεταξύ άλλων εκκρεμεί δίκη πρόκειται να λυθεί νομικό ζήτημα που θα ωφελήσει ή θα βλάψει τον προσθέτως παρεμβαίνοντα, επειδή υπάρχει η πρόκειται να προκύψει σε μελλοντική δίκη μεταξύ αυτού και κάποιου από τους διαδίκους ή τρίτου συναφής διαφορά, αλλά απαιτείται η έκβαση της δίκης στην οποία παρεμβαίνει, να θίγει από την άποψη του πραγματικού και νομικού ζητήματος τα έννομα συμφέροντά του (Ολ.

ΑΠ 9/2012, Ολ. ΑΠ 14/2008) Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση, της καταχθείσας σε δίκη ενώπιον του αποκλειστικά αρμοδίου Εφετείου Ιωαννίνων, από 14.7.2014, αιτήσεως του πρώτου αναιρεσίβλητου Κοινωφελούς Ιδρύματος, του οποίου η σύσταση εγκρίθηκε με το υπ’ αριθμ. 846/2005 Προεδρικό Διάταγμα και που ο σκοπός του θα καταστεί εφικτός από την εκμίσθωση των επακριβώς περιγραφομένων έξι ακινήτων του κληροδοτήματος, που ήδη μετά τον θάνατο των ορισθέντων στις διαθήκες της δωρήτριας Μ.

χήρας Κ. Σ. επικαρπωτών, είχαν περιέλθει στην κυριότητα του ..., κατά τα εκτιθέμενα στην αίτηση δεν ενδιαφέρεται για την εκμίσθωση και αξιοποίησή τους, με αποτέλεσμα το αιτούν να στερείται των αναγκαίων πόρων για την επίτευξή του ορισθέντος σκοπού του, ενώ προσέτι ο Δήμος εκμεταλλεύεται τα καταληφθέντα και παρά τους αντίθετους όρους των διαθηκών, για λογαριασμό του ζητήθηκε να αναγνωρισθεί ερμηνευόμενης της βουλήσεως της διαθέτιδος, ότι επωφελέστερος τρόπος αξιοποίησης της περιουσίας του ιδρύματος είναι να ανατεθεί σ’ αυτή η πλήρης κυριότητα ή τουλάχιστον η επικαρπία της καταληφθείσας περιουσίας και όλοι οι πρόσοδοί της να εξαρτώνται και να ελέγχονται από τη Διοίκηση τους και να διατίθενται για τους σκοπούς που η διαθέτης όρισε.

Επί της αιτήσεως αυτής εκδόθηκε η υπ’ αριθμ. 18/2015 απόφαση, που διέταξε την επανάληψη της συζητήσεως προκειμένου να εξετασθεί ο νόμιμος εκπρόσωπος του αιτούντος Κοινωφελούς Ιδρύματος και να κληθεί ο .... Μετά την κατάθεση και επίδοση της από 5.3.2015 σχετικής κλήσεως κατά την ορισθείσα δικάσιμο της 2.12.2015, ασκήθηκε η από 23.11.2015 πρόσθετη παρέμβαση των δεύτερης έως και πέμπτου των αναιρεσιβλήτων, πλήν όμως ματαιώθηκε η συζήτηση, η οποία και επαναλήφθηκε με την από 8.12.2015 κλήση του ήδη αποκτήσαντος την ιδιότητα του διαδίκου Δήμου και την από 22.9.2016 κλήση των προσθέτως παρεμβάντος για τη δικάσιμο της 2.11.2016, οπότε γενομένης σχετικής συζητήσεως εκδόθηκε η προσβαλλομένη, υπ’ αριθμ. 28/2017 απόφαση του δικάσαντος Εφετείου.

Με την απόφαση αυτή ως προς το παραδεκτό της πρόσθετης παρέμβασης έγιναν δεκτά τα ακόλουθα:

Με την από 23-11-2015 πρόσθετη παρέμβαση, η οποία, όπως προαναφέρθηκε, νόμιμα φέρεται προς συζήτηση με την από 22-9-2016 κλήση των παρεμβαινόντων, εκθέτουν οι τελευταίοι ότι με την αναφερόμενη συμβολαιογραφική πράξη μίσθωσης ακινήτου, ο Γ. Γ., ως επικαρπωτής του ακινήτου ο οποίος απεβίωσε στις 19-3-2001, εκμίσθωσε στους Ν.

Κ. του Σ. και Γ. Σ. του Σ. για χρονικό διάστημα δεκαπέντε ετών ένα ελαιόκτημα στη θέση "..., έκτασης 4 στρεμμάτων, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί από τους μισθωτές για τη λειτουργία τουριστικής-ξενοδοχειακής επιχείρησης, καφέ μπαρ, εστιατορίου και εν γένει ψυχαγωγίας. Ότι με την αναφερόμενη συμβολαιογραφική πράξη συστάθηκε η πρώτη από αυτούς (παρεμβαίνοντες) εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, η οποία από τη σύστασή της στις 29-121998 και με βάση σχετικό όρο του μισθωτηρίου συμβολαίου, υπεισήλθε στη μίσθωση ως μοναδική μισθώτρια του ακινήτου και κατέβαλλε έκτοτε τα μισθώματα, αρχικά στο ...

και στη συνέχεια, μετά τη σύσταση του ιδρύματος της κύριας αίτησης, στο τελευταίο, που είχε την επικαρπία του ακινήτου, σύμφωνα με τη θέληση της διαθέτιδας. Ότι η πρώτη παρεμβαίνουσα εταιρεία, ενόψει της επικείμενης, στις 12-11-2014, λήξης της διάρκειας της μίσθωσης και σύμφωνα με τα συμφωνηθέντα στο μισθωτήριο συμβόλαιο, με μονομερή δήλωσή της παρέτεινε τη διάρκεια της μίσθωσης για χρονικό διάστημα 45 ετών, κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στην παρέμβαση.

Ότι παρά το γεγονός ότι στη μίσθωση αυτή ενέχεται μόνο η πρώτη από αυτούς και το αιτούν της κύριας αίτησης ίδρυμα, ως έχον την επικαρπία του μισθίου ακινήτου, ο ... με την από 2-3-2015 εξώδικη δήλωση-καταγγελία και θεωρώντας τον εαυτό του επικαρπωτή του ακινήτου, κατήγγειλε τη μίσθωση και ζήτησε την απόδοση σ’ αυτόν του μισθίου ακινήτου.

Με βάση τα περιστατικά αυτά, από τα οποία οι παρεμβαίνοντες επικαλούνται το έννομο συμφέρον τους για την άσκηση της πρόσθετης παρέμβασής τους, ζητούν οι τελευταίοι, κατ’ ορθή εκτίμηση του περιεχομένου της παρέμβασης σε συνδυασμό με το αιτητικό της, να γίνει δεκτή η κύρια αίτηση του ιδρύματος και να ερμηνευθεί η από 17-11-1980 ιδιόγραφη διαθήκη της διαθέτιδας Μ.

Β., χήρας Κ. Σ., ως έχουσα το αληθές νόημα και περιεχόμενο ότι ο ίδρυμα φέρει τόσο το εμπράγματο δικαίωμα της επικαρπίας των ακινήτων της κληρονομιάς της, μεταξύ των οποίων είναι και το μίσθιο ακίνητο, όσο και το δικαίωμα της διαχείρισης και εκμίσθωσης αυτών και επ’ ευθείας είσπραξης των μισθωμάτων. Με αυτό το περιεχόμενο και αίτημα η κρινόμενη παρέμβαση, η οποία ασκήθηκε παραδεκτά με ιδιαίτερο δικόγραφο στα πλαίσια της δίκης αυτής (άρθρ. 752 παρ. 2 ΚΠολΔ), είναι παραδεκτή ως προς την πρώτη παρεμβαίνουσα εταιρεία (άρθρ. 80 ΚΠολΔ).

Ως προς τους λοιπούς, όμως, παρεμβαίνοντες και συγκεκριμένα ως προς τους δεύτερο, τρίτο και τέταρτο εξ αυτών, είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη, αφού αυτοί, υπό τα εκτιθέμενα στην παρέμβαση περιστατικά, δεν έχουν έννομο συμφέρον για την άσκησή της. Κατά τα λοιπά η παρέμβαση πρέπει να εξετασθεί περαιτέρω συνεκδικαζομένη με την αίτηση.

Από την παραδεκτή επισκόπηση του δικογράφου της πρόσθετης παρεμβάσεως προκύπτει ότι ως προς το έννομο συμφέρον για την άσκησή της από την πρώτη παρεμβαίνουσα και ήδη δεύτερη αναιρεσίβλητη εταιρεία αναφέρεται "... η παρούσα παρέμβαση ασκείται με προφανές άμεσο, ενεστώς και ενεργό έννομο συμφέρον από τους παρεμβαίνοντες εκ των οποίων η πρώτη είναι μισθώτρια ενός εκ των ακινήτων της κληρονομίας, η οποία γνώριζε ως εκμισθωτή ...

το ίδιο το κληροδότημα, προς το οποίο έχει ασκήσει το σύνολο των εκ της μισθώσεων δικαιωμάτων της. Μάλιστα είναι άμεσο το έννομο αυτό συμφέρον, καθώς η πρώτη παρεμβαίνουσα έχει ασκήσει συμβατικό δικαίωμα παράτασης της μίσθωσης προς το Κληροδότημα, το οποίο, στην αδόκητη περίπτωση που ερμηνευθεί από το Δικαστήριο ότι επικαρπωτής τυγχάνει ο Δήμος, θα αμφισβητηθεί από το Δήμο, με άμεση απόροια την αμφισβήτηση του δικαιώματος της στην αναγνωρισθείσα ήδη με το μισθωτήριο επένδυση.

Τούτο προκύπτει και από το γεγονός ότι ο Δήμος ήδη προέβη σε "καταγγελία" της μεταξύ της πρώτης παρεμβαίνουσας και του Ιδρύματος μίσθωσης, ενώ ουδέν τέτοιο δικαίωμα είχε" Με αυτά που δέχθηκε και έτσι που έκρινε το Εφετείο, παραβίασε την προπαρατεθείσα, ουσιαστικού δικαίου, διάταξη του άρθρου 68 ΚΠολΔικ, ως προς την ύπαρξη εννόμου συμφέροντος της δεύτερης αναιρεσίβλητης προς άσκηση πρόσθετης παρέμβασης στην ένδικη υπόθεση εκουσίας δικαιοδοσίας.

Τούτο δε γιατί η υπόθεση στην οποία παρεμβαίνει και που κατά τα προεκτεθέντα έχει ως αντικείμενο την επωφελέστερη εκμετάλλευση της καταλειφθείσας υπέρ του Κοινωφελούς Ιδρύματος, ως προς το οποίο παρεμβαίνει, περιουσίας δεν θίγει από την άποψη του πραγματικού και νομικού ζητήματος που θα αντιμετωπισθεί τα έννομα συμφέροντα του, καθόσον αυτή δεν αναμένεται ότι θα ωφεληθεί ατομικά από την ευόδωση του σκοπού του Κοινωφελούς Ιδρύματος, αλλά αναμένει ότι θα ωφεληθεί από τη διατήρηση της επικαλούμενης μισθωτικής σχέσης , που μάλιστα υφίσταται ως προς αυτήν (καταγγελία) εκκρεμής δίκη στα πολιτικά δικαστήρια, ενώ το κατά το επικαλούμενο μισθωτήριο δικαίωμα προαιρέσεώς της για 45ετή παράταση της μισθώσεως που ήδη αυτή "παρεμβαίνουσα" έχει ασκήσει θα κριθεί ευνοϊκά από την υπερής η παρέμβαση, ενώ αμφισβητείται από τον καθού ..., ο οποίος θα βλάψει τα μισθωτικά δικαιώματα της αν απορριφθεί η αίτηση.

Ενόψει τούτων δεν υφίστατο η ουσιαστική διαδικαστική προϋπόθεση της ύπαρξης εννόμου συμφέροντος για την άσκηση της παρεμβάσεως και γιαυτό πρέπει να γίνει δεκτός ο πρώτος λόγος της αναιρέσεως, του οποίου οι αιτιάσεις ιδρύουν τον από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔικ λόγο αναιρέσεως ( Ολ. ΑΠ 25/2008) και γι’ αυτό πρέπει να αναιρεθεί η απόφαση ως προς την προσθέτως παρεμβάσα δεύτερη αναιρεσίβλητη και δεδομένου ότι ως προς το επίμαχο αυτό ζήτημα δεν χρειάζεται άλλη διευκρίνιση να κρατηθεί η υπόθεση από το δικαστήριο τούτο, σύμφωνα με το άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔικ και αφού εξαφανισθεί η προσβαλλομένη κατά το αφορών των εν λόγω αναιρεσίβλητη κεφάλαιο, να δικασθεί εκ νέου η από αυτήν ασκηθείσα από 23.11.2015 πρόσθετη παρέμβαση και να απορριφθεί ως απαράδεκτη.

Ακόμη η εν λόγω διάδικος αναιρεσίβλητη - προσθέτως παρεμβάσα, λόγω της ήττας της πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος Δήμου τα οποία όμως θα καταλογισθούν μειωμένα, σύμφωνα με το επί Δήμων εφαρμοζόμενο άρθρο 22 παρ.1 και 3 του Ν. 3693/1957 και όπως τούτο ισχύει μετά την υπ’ αριθμ. 134423/8.12.1992 κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης ( ΦΕΚ Β 11/20.1.1993) , που εκδόθηκε κατ’ εξουσιοδότηση του άρθρου 5 παρ. 12 του Ν. 1738/1987.

Εξάλλου ο δεύτερος λόγος της αναιρέσεως με τον οποίο αποδίδεται η έλλειψη νόμιμης βάσης ως προς το ζήτημα της ουσιαστικής βασιμότητας του εννόμου συμφέροντος της δεύτερης αναιρεσίβλητης - προσθέτως παρεμβάσας είναι αλυσιτελής, εφόσον ήδη με τον προερευνηθέντα πρώτο αιρετικό λόγο κρίθηκε ότι για τυπικούς λόγους δεν υφίσταται έννομο συμφέρον.

Επειδή κατά τη διάταξη του αριθμού 8 εδ. β του άρθρου 559 ΚπολΔικ που εφαρμόζεται και επί υποθέσεων της εκουσίας δικαιοδοσίας (σε αντίθετη με το εδ. α που δεν εφαρμόζεται) ιδρύεται λόγος αναιρέσεως και όταν το δικαστήριο, παρά το νόμο, δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. " Πράγματα" κατά την έννοια της διατάξεως αυτής είναι οι αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων που συγκροτούν την ιστορική βάση της αγωγής και επομένως θεμελιώνουν το αίτημα της αγωγής ένστασης ή αντένστασης ουσιαστικού ή δικονομικού δικαίου, που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσω.

Ενόψει τούτων δεν αποτελούν "πράγματα" κατά την παραπάνω έννοια και συνεπώς δεν ιδρύεται ο από την παραπάνω διάταξη λόγος αναιρέσεως, μεταξύ άλλων, οι αιτιολογημένες αρνήσεις, τα επιχειρήματα των διαδίκων, νομικά ή πραγματικά ή τα συμπεράσματα που αντλούνται από το νόμο ή από την εκτίμηση των αποδείξεων, οι νομικοί ισχυρισμοί και η νομική επιχειρηματολογία των διαδίκων, οι αλυσιτελείς ισχυρισμοί ή περιστατικά επουσιώδη ή εκτιθέμενα εκ περισσού (ΑΠ 550/2016) Εφ’ ετέρου τα αποδεικτικά μέσα αναφέρονται σε απόδειξη ισχυρισμών, αλλά δεν αποτελούν ισχυρισμούς και συνακόλουθα "πράγματα" υπό την προεκτεθείσα έννοια (ΑΠ 618/2017).

Περαιτέρω ο λόγος αναιρέσεως από τη διάταξη του αριθμού 11 περ. γ’ του ίδιου άρθρου, κατά την οποία επιτρέπεται αναίρεση αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν, ελέγχεται ουσιαστικά αβάσιμος, αν αποδεικνύεται από την προσβαλλόμενη απόφαση, ότι το δικαστήριο της ουσίας, έλαβε υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι προς απόδειξη των ισχυρισμών τους.

Προς τούτο αρκεί η γενική αναφορά του είδους του αποδεικτικού μέσου ( μάρτυρες, έγγραφα κλπ) που έλαβε υπόψη του το δικαστήριο, χωρίς την ανάγκη ειδικής μνείας και αξιολόγησης εκάστου και χωρίς διάκριση από ποια αποδεικτικά μέσα προκύπτει άμεση και από ποια έμμεση απόδειξη. Περαιτέρω, η μη λήψη υπόψη νομοτύπως προταθέντων αποδεικτικών μέσων πρέπει να ασκεί ουσιώδη επίδραση την έκβαση της δίκης , δηλαδή να αφορά σε ουσιώδη πραγματικό ισχυρισμό, που να επιδρά στο διατακτικό της απόφασης (ΑΠ 227/2017).

Τέλος κατά το άρθρο 561 παρ.1 του ίδιου κώδικα η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας πραγματικών γεγονότων και ιδιαίτερα του περιεχομένου εγγράφων δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείού Πάγου, εκτός αν παραβιάσθηκαν κανόνες δικαίου, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί ή αν υπάρχει λόγος αναίρεσης κατά το άρθρο 559 αρ. 19 και 20.

Στην προκειμένη περίπτωση από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλομένης απόφασης (άρθρ. 561 παρ. 2 ΚπολΔικ) το Εφετείο μετά από συνεκτίμηση των ενώπιόν του επικληθέντων και προσκομισθέντων αποδεικτικών στοιχείων δέχθηκε, δικάσαν κατά τη διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά της προς την προαναφερθείσα από 23.11.2015 αίτηση του πρώτου αναιρεσίβλητου Κοινοφελούς Ιδρύματος περί ερμηνείας της βουλήσεως της διαθέτιδος της υπέρ αυτού καταληφθείσας περιουσίας στην συζήτηση της οποίας κλήθηκε όπως έχει ήδη αναφερθεί κατ’ επιταγή του Δικαστηρίου ο αναιρεσείων Δήμος ( άρθρ 748 παρ.2 ΚΠολΔικ).

Η Μ. Β., χήρα Κ. Σ., η οποία απεβίωσε στις 25-7-1987, είχε συντάξει πέντε ιδιόγραφες διαθήκες με το ακόλουθο περιεχόμενο: 1) Με την από 17-11-1980 ιδιόγραφη διαθήκη της, η οποία δημοσιεύθηκε με τα με αριθμό ...13-11-1987 πρακτικά του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (τόμος ...), εκτός των άλλων, όρισε επί λέξει και τα εξής: "Στο ...

αφήνω από την επομένη του θανάτου μου την κυριότητα όλων των άλλων κτημάτων μου και μετά το θάνατο των δύο μου παιδιών την νομή και την επικαρπία των με τους εξής δεσμευτικούς όρους. Θα γίνη ένα κληροδότημα που θα λέγεται κληροδότημα της Μ. Β. και του συζύγου της Κ. Σ., το οποίο θα διαχειρίζεται επιτροπή την οποίαν θα ορίσουν τα παιδιά μου αποκλειστικά τα δύο ή και το ένα μόνο.

Τοσπίτι το πατρικό μου των ... να γίνη δημαρχείον όπως θα υποδείξουν τα παιδιά μου και να μην πουληθή ποτέ. Τα κτήματα δεν θα πουληθούν ποτέ θα ενοικιάζονται και τα ενίκοιά των θα διατίθενται για κοινωνικούς και φιλανθρωπικούς σκοπούς τους οποίους θα υποδείξουν τα παιδιά μου αποκλειστικώς χωρίς την παρέμβαση του Δημαρχείου και της επιτροπής του κληροδοτήματος.

Έτσι επιθυμώ να διατεθή μετά το θάνατο μου η περιουσία μου για να συνεχιστεί ούτως από την τελευταίαν της οικογενείας Β. με φιλανθρωπικόν έργον των προγόνων μου, μεγάλων ευεργετών της Πάργας". 2) Με την από 10-8-1982 ιδιόγραφη διαθήκη της, η οποία δημοσιεύθηκε με τα με αριθμό ...13-11-1987 πρακτικά του αυτού ως άνω Δικαστηρίου, όρισε μεταξύ των άλλων και τα εξής επί λέξει: "Εάν ο ...

η Επιτροπή του Κληροδοτήματος Β. Β. ή οποιοσδήποτε άλλος επιχειρήσουν δικαστικώς να ακυρώσουν το Συμβόλαιονμε το οποίον προ πενήντα περίπου ετών αγόρασα από την κοινότητα του μεριδίου θείου μου Β. Β. τότε τα δια της διαθήκης μου προοριζόμενα για το ... κτήματα να περιέλθουν επιθυμώ στο ίδρυμα σπαστικών παιδιών της Ηπείρου της Μάνας των ...

που θα γίνη στη Ζ. ή τούτου μη υπάρχοντος να περιέλθουν στο άσυλο ανιάτων Ιωαννίνων". 3) Με την από 15-10-1982 ιδιόγραφη διαθήκη της, η οποία δημοσιεύθηκε με τα με αριθμό .../13-11-1987 πρακτικά του αυτού ως άνω Δικαστηρίου, όρισε μεταξύ των άλλων και τα εξής επί λέξει: "Την πρώτην επιτροπήν του Κληροδοτήματος μου να την αποτελέσουν οι εξής:

Ο ..., η Ν. σύζ. Θ. Π., Α. Θ. Γ., Β. Δ. Ζ. και Π. Τ. Ζ.. Αν κανένας από τους παραπάνω δε δεχθή να μπή στην επιτροπή ή φύγη απ’ τη ζωή τα υπόλοιπα μέλη της επιτροπής θα εκλέγουν τον αντικαταστάτην. Ελπίζω κάποτε η Πολιτεία να κάνη μία σωστή και δίκαιη Κοινωνική Πολιτική για να ανακουφίζει πραγματικά τον ανθρώπινο πόνο, ως που να γίνη πραγματικότητα το παραπάνω η επιτροπή για τέτοιες ανάγκες θα διαθέτη τα έσοδα του κληροδοτήματος μου.

Θα βοηθάη απροστάτευτα γεράματα, φτωχούς αρρώστους και ανάπηρους, κουρασμένους μεροκαματιάρηδες, φτωχά κορίτσια, άριστους μαθητάς και φτωχούς σπουδαστάς". 4) Με την από 10-7-1983 ιδιόγραφη διαθήκη της, η οποία δημοσιεύθηκε με τα με αριθμό ...13-11-1987 πρακτικά του ιδίου ως άνω Δικαστηρίου, όρισε μεταξύ των άλλων και τα εξής επί λέξει: "Τροποποιώ Μερικώς την διαθήκην μου και επιθυμώ τμήμα του ελαιοκτήματός μου ...

εκτάσεων 3 χιλιάδων τετραγ. μέτρων που εφάπτεται του ... μετά του εντός αυτού οικίσκου να περιέλθει εις την κυριότητα και την επικαρπίαν του υπό ίδρυσιν φιλανθρωπικού Κληροδοτήματος των παιδιών μου Γ. και Ε. Γ.". 5) Με την από 20-12-1983 ιδιόγραφη διαθήκη της, η οποία δημοσιεύθηκε στα με αριθμό .../13-11-1987 πρακτικά του ιδίου ως άνω Δικαστηρίου, όρισε επί λέξει, μεταξύ των άλλων, και τα εξής: "Επιθυμών τούτο:

Αν διατεθεί δωρεάν προς τον ... υπ’ εμού ή του Γαμβρού μου τμήμα του ελαιοκτήματός μου εκ του ... εις θέσιν ... δια την επέκτασιν του ... της πόλεως τότε αμέσως μετά από αυτό τμήμα έκταση τριών χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων του ιδίου ελαιοκτήματος θα περιέλθη εις την κυριότητα του υπό ίδρυσιν φιλανθρωπικού Κληροδοτήματος εις Ζ.ν των παιδιών μου Γ.

και Ε. Γ.".

Με βάση τις ανωτέρω διαθήκες εκδόθηκε το από 7-6-2005 Προεδρικό Διάταγμα (ΦΕΚ 846/22-6-2005 τ. Β’ ) με το οποίο εγκρίθηκε η σύσταση του κοινωφελούς ιδρύματος με την επωνυμία "..." και κυρώθηκε ο οργανισμός διοίκησης και διαχείρισης του ιδρύματος αυτού. Με το άρθρο 2 του οργανισμού αυτού καθορίστηκε ο σκοπός του ιδρύματος, που είναι σύμφωνος με τη θέληση της διαθέτιδας.

Συγκεκριμένα, κατά το άρθρο αυτό, σκοπός του ιδρύματος είναι: "Η διάθεση των εισοδημάτων του ιδρύματος, που προέρχονται από την ακίνητη περιουσία που άφησε η διαθέτιδα στο ..., για κοινωνικούς και φιλανθρωπικούς σκοπούς των μονίμων κατοίκων της πόλης της Πάργας και ειδικότερα: 1) Η οικονομική ενίσχυση αναξιοπαθούντων προσώπων (γερόντων, ασθενών, οικονομικά αδυνάτων κλπ) για την αντιμετώπιση εξόδων επιβίωσης, σοβαρών ιατρικών εξετάσεων, νοσηλίων ή φαρμακευτικής αγωγής στο εσωτερικό ή εξωτερικό. 2) Η οικονομική ενίσχυση σε αριστούχους μαθητές και μαθήτριες αποφοίτους του Λυκείου Πάργας και 3) Η οικονομική ενίσχυση σε οικονομικά αδύνατους φοιτητές και φοιτήτριες των ιδρυμάτων της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης της χώρας".

Επίσης, με το άρθρο 3 του οργανισμού, ορίστηκε ότι περιουσία του ιδρύματος αποτελεί η αξίωση επί των εισοδημάτων που προέρχονται από την εκμετάλλευση της περιουσίας που καταλήφθηκε στο ... (όπως αυτή θα εκτεθεί στη συνέχεια) και ότι πόροι του ιδρύματος είναι τα εισοδήματα από την εκμετάλλευση των περιουσιακών στοιχείων.

Με βάση, επίσης, τις ανωτέρω διαθήκες καταλήφθηκαν στο ... κατά ψιλή κυριότητα τα ακόλουθα ακίνητα: 1) ένα ελαιόκτημα, που βρίσκεται στη θέση "..." της κτηματικής περιφέρειας του δημοτικού διαμερίσματος Πάργας του ... Ν. Πρέβεζας, συνολικής έκτασης 2.426 τ.μ. 2) ένα οικόπεδο, που βρίσκεται στη θέση "..." της αυτής ως άνω κτηματικής περιφέρειας, εν μέρει εντός του οικισμού Πάργας και εν μέρει εκτός αυτού, συνολικής έκτασης 740 τ.μ., 3) ένα οικόπεδο, που βρίσκεται στη θέση "..." της αυτής ως άνω κτηματικής περιφέρειας, συνολικής έκτασης 16.703 τ.μ., από τα οποία τα 2.600 τ.μ. είναι εντός ορίων του οικισμού Πάργας και τα υπόλοιπα εκτός οικισμού, 4) ένα οικόπεδο-ελαιόκτημα, που βρίσκεται στη θέση "..." της αυτής ως άνω κτηματικής περιφέρειας, συνολικής έκτασης 7.865 τ.μ., 5) ένα ελαιόκτημα, που βρίσκεται στη θέση "..." της αυτής ως άνω κτηματικής περιφέρειας, έκτασης 3.355,50 τ.μ., εντός του οποίου υπάρχει, α) ανοικτή πισίνα εμβαδού 285 τ.μ. και β) ισόγειο κατάστημα εμβαδού 96,70 τ.μ. και 6) έναν αγρό, ποτιστικό, που βρίσκεται στη θέση "...", της αυτής ως άνω κτηματικής περιφέρειας, εμβαδού 655 τ.μ. Την επικαρπία των ακινήτων αυτών η διαθέτιδα κατέλειπε εφ’ όρου ζωής τους στο γαμβρό της Γ. Γ. και στη θυγατέρα της Ε. Γ..

Αποδείχθηκε, περαιτέρω ότι με τη με αριθμό .../13-11-1998 συμβολαιογραφική πράξη μίσθωσης ακινήτου της συμβολαιογράφου Περιστερίου Σ. Μ.-Φ., ο Γ. Γ. του Β., μετά το θάνατο της συζύγου του Ε. Γ., και ως μόνος επικαρπωτής πλέον των ως άνω ακινήτων (βλ. την δεύτερη σελίδα της πιο πάνω πράξης), εκμίσθωσε για χρονικό διάστημα δεκαπέντε ετών (από 13-11-1998 έως 12-11-2013) στους Ν.-Ε.

Κ. του Σ. και Γ. Σ. του Σ. το πέμπτο κατά σειρά από τα παραπάνω ακίνητα, εμβαδού 3.355,50 τ.μ. (και κατά την αναφερόμενη στο συμβόλαιο νεότερη καταμέτρηση 4.185,64 τ.μ), με την υπάρχουσα σ’ αυτό ανοικτή πισίνα εμβαδού 285 τ.μ. και ισόγειο κατάστημα εμβαδού 96,70 τ.μ., προκειμένου να χρησιμοποιηθεί από τους μισθωτές για τη λειτουργία τουριστικής -ξενοδοχειακής επιχείρησης, καφέ μπαρ, εστιατορίου και εν γένει κέντρου ψυχαγωγίας.

Στη μίσθωση αυτή και στη θέση των αρχικών μισθωτών με βάση σχετικό όρο του πιο πάνω μισθωτηρίου, υπεισήλθε στη συνέχεια η πρώτη παρεμβαίνουσα εταιρεία με το διακριτικό τίτλο "...", η οποία, μετά το θάνατο του εκμισθωτή (και επικαρπωτή) Γ. Γ. στις 19-3-2001, κατέβαλε το μίσθωμα αρχικά στο ... και στη συνέχεια, μετά τη σύσταση του αιτούντος ιδρύματος, σύμφωνα και με τη σχετική από 9-8-2006 εξώδικη παράκληση του τελευταίου, απ’ ευθείας σ’ αυτό και σε τραπεζικό λογαριασμό του.

Στη συνέχεια η πρώτη παρεμβαίνουσα εταιρεία, μετά τη λήξη της μίσθωσης και τη νόμιμη παράτασή της σύμφωνα με τα άρθρα 60 και 61 του ΠΔ 34/1995, ισχυριζόμενη ότι με βάση το μισθωτήριο συμβόλαιο έχει το προς τούτο δικαίωμα, προέβη με την από 31-10-2014 εξώδικη δήλωσή της, που επέδωσε στο αιτούν ίδρυμα στις 11-11-2014, σε μονομερή παράταση της μίσθωσης για 45 επί πλέον έτη.

Και ενώ παραμένει στη μίσθωση του ανωτέρω ακινήτου, ο ..., με την από 2-3-2015 εξώδικη δήλωσή του προς αυτήν (πρώτη παρεμβαίνουσα εταιρεία), επικαλούμενος το θάνατο του αρχικού εκμισθωτή και επικαρπωτή του μισθίου ακινήτου Γ. Γ. και το γεγονός ότι υπεισήλθε στη μίσθωση ως εκμισθωτής, κατήγγειλε τη μίσθωση και ζήτησε την απόδοση του μισθίου.

Αποδείχθηκε, επίσης, ότι με τη με αριθμό .../8-11-1995 συμβολαιογραφική πράξη μίσθωσης της συμβολαιογράφου Αθηνών Γ. συζ. Γ. Π., η οποία μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Πάργας (..., με ...), ο Γ. Γ. του Β., μετά το θάνατο της Ε. Γ., και ως μόνος επικαρπωτής πλέον των ως άνω ακινήτων (βλ. την τρίτη σελίδα της πιο πάνω πράξης), εκμίσθωσε για χρονικό διάστημα δέκα ετών (από 1-1-1996 έως 31-12-2005) στον Γ.

Γ. του Δ. και στη σύζυγο του Δ., το γένος Μ. Β., τα τρία πρώτα πιο πάνω αναφερόμενα ακίνητα, έκτασης 2.426 τ.μ., 740 τ.μ. και 16.703 τ.μ. και συνολικά 19.869 τ.μ., τα οποία αποτελούσαν ένα συνενωμένο ακίνητο, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί από τους μισθωτές για την εγκατάσταση και λειτουργία σ’ αυτό επιχείρησης κάμπινγκ υπό την επωνυμία "...".

Σημειωτέον ότι πριν τη μίσθωση αυτή είχαν εκμισθωθεί στους ανωτέρω μισθωτές και για τον ίδιο σκοπό, τα πιο πάνω τέσσερα πρώτα ακίνητα, συνολικής έκτασης 27.734 τ.μ., ενώ με τη συμβολαιογραφική πράξη μίσθωσης που προαναφέρθηκε, ουσιαστικά οι μισθωτές παραιτήθηκαν από το τέταρτο ακίνητο των 7.865 τ.μ. και η μίσθωση περιορίστηκε στα τρία πρώτα ακίνητα, συνολικής έκτασης 19.869 τ.μ.

Στις 19-3-2001 απεβίωσε ο επικαρπωτής των ακινήτων Γ. Γ. και ο ... με τη με αριθμό .../18-10-2001 δήλωση αποδοχής κληρονομίας της συμβολαιογράφου Πάργας Σ. Ι. Ν., που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Πάργας (τόμος ...), όπως η συμβολαιογραφική αυτή δήλωση διορθώθηκε στη συνέχεια με την .../13-12-2001 διορθωτική πράξη της αυτής ως άνω συμβολαιογράφου, που επίσης μεταγράφηκε νόμιμα, αποδέχθηκε κατά πλήρες δικαίωμα κυριότητας, πλην των άλλων, και τα ανωτέρω έξι ακίνητα, με αποτέλεσμα να υπεισέλθει στην ανωτέρω μίσθωση ως εκμισθωτής, στη θέση του αρχικού εκμισθωτή Γ.

Γ.. Στη συνέχεια, με την .../11-3-2002 συμβολαιογραφική σύμβαση της συμβολαιογράφου Πρέβεζας Ε. Β., η οποία καταρτίστηκε μεταξύ του ... ως εκμισθωτή και των πιο πάνω μισθωτών Γ. Γ. και της συζύγου του Δ. Β., συμφωνήθηκαν μεταξύ των άλλων και τα ακόλουθα σχετικά με τη μίσθωση των τριών πρώτων ακινήτων συνολικής επιφάνειας 19.869 τ.μ.:

α) παρατάθηκε η -διάρκεια της μίσθωσης για έξι επί πλέον έτη, μετά τη ήδη συμφωνημένη λήξη της (31-12-2005), ήτοι μέχρι τις 31-12-2011 και β) από την επιφάνεια του τρίτου ως άνω ακινήτου των 16.703 τ.μ. συμφωνήθηκε να περιορισθεί η μίσθωση σε ένα τμήμα του εμβαδού 9.311 τ.μ. και να συνεχιστεί κανονικά η μίσθωση στα υπόλοιπα δύο (στο πρώτο και στο δεύτερο ως άνω ακίνητα).

Έτσι, η συνολική μισθωμένη επιφάνεια ανήλθε σε (9.311 + 2.426 + 740 =)12.477 τ.μ. Για το τμήμα του τρίτου ακινήτου που απέμεινε εκτός της μίσθωσης, δηλαδή για το τμήμα των (16.703 - 9.311 =) 7.392 τ.μ., συμφωνήθηκε η λύση της μίσθωσης από τις 15-9-2002. Στη συνέχεια, στο τμήμα αυτό των 7.392 τ.μ., ο ... προέβη στην ανέγερση σχολικού συγκροτήματος, αποτελούμενο από Δημοτικό, Γυμνάσιο και αθλητικούς χώρους.

Περαιτέρω, όπως συνομολογεί το αιτούν ίδρυμα, από το έτος 2002, οπότε υπεισήλθε στη μίσθωση αυτή ο ... και για τα επόμενα έτη 2003, 2004 και 2005, το μίσθωμα της μίσθωσης αυτής οι μισθωτές το κατέβαλλαν στο Δήμο, ο οποίος με τη σειρά του το απέδιδε στο αιτούν, ενώ από το έτος 2006 και μετά, οπότε είχε συσταθεί πλέον το ίδρυμα κατά τα προαναφερθέντα, το μίσθωμα το κατέθεταν οι μισθωτές σε τραπεζικό λογαριασμό του αιτούντος.

Η δε μίσθωση εξακολουθούσε μέχρι το τέλος του 2012 και στις 15-1-2013, και ενώ ο εκ των αρχικών μισθωτών Γ. Γ. απεβίωσε στις 11-8-2006, η Δ. Β. και οι θυγατέρες του θανόντος Ά., Α. και Π. Γ. (οι οποίες είχαν υπεισέλθει στη μίσθωση στη θέση του πατέρα τους), απέδωσαν στο ... ελεύθερη τη χρήση του μισθίου ακινήτου (βλ. το με αριθμό .../23-1- 2014 πρωτόκολλο παράδοσης και παραλαβής μισθίου).

Από το χρόνο δε αυτό (15-1-2013), τόσο το ανωτέρω συνενωμένο ακίνητο των 12.477 τ.μ., που αποτέλεσε μέχρι τότε το μίσθιο ακίνητο, όπου λειτουργούσε η επιχείρηση "...", όπως και το γειτονικό ακίνητο των 7.865 τ.μ., που αποτελεί το τέταρτο κατά σειρά από τα παραπάνω αναφερόμενα ακίνητα, παραμένουν ελεύθερα μισθώσεως, με αποτέλεσμα το αιτούν ίδρυμα να στερείται εσόδων από τα σημαντικά αυτά περιουσιακά στοιχεία.

Όπως δε περαιτέρω αποδείχθηκε, ο ... προκειμένου να λύσει το οξυμένο πρόβλημα από την έλλειψη χώρων στάθμευσης αυτοκινήτων για την εξυπηρέτηση των επισκεπτών της πόλης της Πάργας, κυρίως κατά τους θερινούς μήνες, μετέτρεψε το ανωτέρω ακίνητο των 12.477 τ.μ. σε χώρο ελεύθερης στάθμευσης αυτοκινήτων, όπου εξυπηρετούνται πλέον τόσο οι επισκέπτες της Πάργας, όσο και οι κάτοικοι της πόλης.

Μάλιστα προέβη και στην κοπή 140 αιωνόβιων ελαιοδέντρων, που υπήρχαν στο ακίνητο αυτό (βλ. και τις προσκομιζόμενες φωτογραφίες, που απεικονίζουν την κατάσταση του ακινήτου, μετά την κοπή των ελαιοδέντρων). Το γεγονός αυτό προκάλεσε την αντίδραση του αιτούντος ιδρύματος, το οποίο με την από 25-11-2015 εξώδικη γνωστοποίηση του Προέδρου του Διοικητικού του Συμβουλίου και νομίμου εκπροσώπου του Π.

Ζ., η οποία κοινοποιήθηκε στο ... στις 27-11-2015 (βλ. την 2992 ...11-2015 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Πρέβεζας Α. Δ.), ζήτησε εξηγήσεις για τις ενέργειες αυτές του Δήμου, ενώ ζήτησε επίσης να κατατεθούν τα έσοδα από την πώληση της ξυλείας των κομμένων ελαιοδέντρων στο λογαριασμό του ιδρύματος, χωρίς όμως τελικά να λάβει απάντηση.

Από τις ενέργειες αυτές του ... και ειδικότερα: 1) από τη χρησιμοποίηση του ακινήτου των 12.477 τ.μ, ως χώρου ελεύθερης στάθμευσης αυτοκινήτων, 2) από την κοπή των ελαιοδέντρων που φύονταν σ’ αυτό, η οποία μετέβαλε σημαντικά τη μορφή του ακινήτου αυτού και περιόρισε σε μεγάλο βαθμό τις δυνατότητες μελλοντικής εκμετάλλευσής του και 3) από την ιδιοποίηση του ανταλλάγματος από την πώληση των κομμένων ελαιοδέντρων, προκύπτει ότι ο εν λόγω Δήμος χρησιμοποιεί τα ακίνητα του κληροδοτήματος προς ίδιον όφελος και όχι προς όφελος του αιτούντος ιδρύματος.

Χαρακτηριστικό, επίσης, και επιβεβαιωτικό της συμπεριφοράς αυτής του Δήμου έναντι των ακινήτων του κληροδοτήματος είναι και το γεγονός ότι προς εξασφάλιση απαίτησης του Δημοσίου έναντι αυτού ποσού 891.859,96 ευρώ, παραχώρησε δικαίωμα εγγραφής υποθήκης υπέρ του Δημοσίου σε ακίνητα του κληροδοτήματος, τα οποία απέκτησε κατά πλήρη κυριότητα με το προαναφερόμενο .../2001 συμβόλαιο.

Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει από το με αριθμό ...29-11-2010 πιστοποιητικό της Υποθηκοφύλακα Πάργας, στις 29-7-2010 εγγράφηκε υποθήκη υπέρ του Δημοσίου (στον τόμο ...), προς εξασφάλιση της πιο πάνω απαίτησής του έναντι του ..., στα τρία πρώτα ακίνητα που αναφέρονται παραπάνω, καθώς και στο πέμπτο κατά σειρά ακίνητο, εμβαδού 3.355,50 τ.μ.

Η ενέργεια αυτή, που εκθέτει τα ακίνητα αυτά στον κίνδυνο εκποίησης και επομένως στην απώλειά τους, έρχεται σε πλήρη αντίθεση προς τη ρητά εκπεφρασμένη βούληση της διαθέτιδας Μ. Β., όπως αυτή διατυπώθηκε στην από 17-11-1980 ιδιόγραφη διαθήκη της, ότι "τα κτήματα δεν θα πουληθούν ποτέ, θα ενοικιάζονται και τα ενοίκιά τους θα διατίθενται για κοινωνικούς και φιλανθρωπικούς σκοπούς".

Να σημειωθεί εδώ ότι τα ανωτέρω δεν αναιρούνται από το γεγονός ότι, όπως ισχυρίζεται ο ..., ένα μέρος του χρέους του προς το Δημόσιο έχει ήδη εξοφληθεί. Σε όλα τα παραπάνω πρέπει να προστεθεί εξ άλλου και το γεγονός ότι ο ... αδιαφορεί για την εκμίσθωση των ακινήτων του κληροδοτήματος, αν ληφθεί υπόψη ότι τόσο το ανωτέρω ακίνητο των 7.865 τ.μ., όσο και εκείνο των 655 τ.μ. (έκτο κατά σειρά από τα παραπάνω αναφερόμενα έξι ακίνητα) παραμένουν ελεύθερα μισθώσεως.

Η συμπεριφορά αυτή του ..., όπως αυτή εκτέθηκε ανωτέρω, πέρα από το γεγονός ότι είναι πλήρως αντίθετη στη θέληση της διαθέτιδας, στερεί το αιτούν ίδρυμα από πόρους, που είναι αναγκαίοι για την επίτευξη του σκοπού για τον οποίο δημιουργήθηκε από τη διαθέτιδα, όπως ο σκοπός αυτός ορίστηκε και στον οργανισμό του.

Όλα τα ανωτέρω, εξ άλλου, δεν αναιρούνται από το γεγονός ότι, όπως ισχυρίζεται ο ..., στους τραπεζικούς λογαριασμούς του ιδρύματος υπάρχουν σημαντικά χρηματικά ποσά από τα μισθώματα που έχουν συγκεντρωθεί μέχρι τώρα από την εκμίσθωση των ακινήτων του κληροδοτήματος (προσκομίζει, μάλιστα, και την από 2-2-2016 αναλυτική έκθεση επί του προϋπολογισμού του ιδρύματος για τη χρήση του έτους 2015, από την οποία προκύπτει ότι το ίδρυμα έχει καταθέσεις στην τράπεζα ...

ποσού 34.981,62 ευρώ και στην τράπεζα Πειραιώς ποσού 214.305,99 ευρώ), ούτε βέβαια από το γεγονός ότι, όπως ισχυρίζεται περαιτέρω, το ίδρυμα δεν έχει να επιδείξει με συγκεκριμένες ενέργειές του ότι υπηρετεί το σκοπό για τον οποίο έχει συσταθεί.

Περαιτέρω, όπως προαναφέρθηκε, η βούληση της διαθέτιδας Μ. Β., χήρας Κ. Σ., όπως αυτή διατυπώθηκε στην από 17-11-1980 ιδιόγραφη διαθήκη της, ήταν, μετά το θάνατο της, να περιέλθουν τα κτήματα της κατά ψιλή κυριότητα στο ... και κατ’ επικαρπία στα δύο παιδιά της και μετά το θάνατο των παιδιών της, να περιέλθουν και κατ’ επικαρπία στο ....

Η βούληση αυτή της διάθέτιδας είναι σαφής, ώστε να μην επιδέχεται άλλης ερμηνείας ως προς το περιεχόμενο της και να μην καταλείπεται καμιά αμφιβολία ως προς την πραγματική της έννοια. Για το λόγο αυτό, το γεγονός ότι το αιτούν ίδρυμα με τη με αριθμό .../31-5-2006 πράξη δήλωσης, αποδοχής κληρονομιάς της συμβολαιογράφου Αθηνών Σ.

Γ. Β., που μεταγράφηκε στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Πάργας, αποδέχθηκε κατ’ επικαρπία τα ανωτέρω έξι κληρονομιαία ακίνητα, δεν επέφερε σ’ αυτό κανένα πραγματικό δικαίωμα επικαρπίας, στα εν λόγω ακίνητα. ‘ Αλλωστε, όπως προάναφερθηκε, ο ..., μετά το θάνατο των δύο επικαρπωτών Γ. και Ε. Γ., ήδη είχε αποδεχθεί την πλήρη κυριότητα των ακινήτων αυτών με την προαναφερόμενη .../2001 δήλωση αποδοχής κληρονομιάς.

Περαιτέρω, όμως, στις πιο πάνω αναφερόμενες διαθήκες της διαθέτιδας υπάρχει κενό, εξ αιτίας του γεγονότος ότι η τελευταία δεν προέβλεψε με αυτές τον τρόπο με τον οποίο θα αντιμετώπιζε την κατάσταση, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί εκ των υστέρων με την πιο πάνω συμπεριφορά του Δήμου έναντι των ακινήτων του κληροδοτήματος, ώστε να αξιοποιηθεί κατά τον καλύτερο τρόπο η κληρονομιαία περιουσία που κατέλειπε στο Δήμο προς όφελος, όμως, του ιδρύματος και να δυνηθεί το τελευταίο να επιτελέσει το σκοπό του.

Προκύπτει, δηλαδή, στην προκειμένη περίπτωση ανάγκη ερμηνείας της διαθήκης προκειμένου να κριθεί με την ερμηνεία αυτή, κατά την εικαζομένη βούληση της διαθέτιδας, ο τρόπος με τον οποίο θα μπορούσε να καταστεί επωφελέστερος αλλά και δυνατός ο σκοπός της τελευταίας να εκμισθώνονται τα κληρονομιαία ακίνητα και να διατίθενται τα μισθώματα για κοινωνικούς και φιλανθρωπικούς σκοπούς μέσω του κοινωφελούς ιδρύματος που συνέστησε με τη διαθήκη της.

Όπως δε αποδείχθηκε από τα παραπάνω αποδεικτικά μέσα, η εικαζομένη, αλλά και αληθής βούληση της διαθέτιδας προκειμένου να αξιοποιηθεί επωφελέστερα η κληρονομιαία περιουσία, εάν αυτή γνώριζε τη δυσμενή ως προς την αξιοποίηση της περιουσίας αυτής εξέλιξη των πραγμάτων και την αβέβαιη, εξ αιτίας της εξέλιξης αυτής, εκπλήρωση του σκοπού για τον οποίο συνέστησε το κοινωφελές ίδρυμα, με δεδομένο δε, επί πλέον, και το γεγονός ότι ο ...

έχει ήδη αποκτήσει την πλήρη κυριότητα των κληρονομιαίων ακινήτων, δεν μπορεί να είναι άλλη από το να ανατεθεί στο ίδιο το ίδρυμα αποκλειστικά η αρμοδιότητα να εκμισθώνει μόνο αυτό τα ακίνητα και να επιτυγχάνει τους καλύτερους δυνατούς όρους εκμίσθωσης, στη συνέχεια δε να εισπράττει, χωρίς τη μεσολάβηση τρίτου και εν προκειμένω του Δήμου, τα μισθώματα και να επιτελέσει έτσι τους κοινωφελείς σκοπούς, για τους οποίους έχει συσταθεί.

Για το θέμα αυτό είναι σαφής η κατάθεση του μάρτυρα Σ.-Ν. Ν., που περιλαμβάνεται στην .../1-12-2015 ένορκη βεβαίωσή του. Συγκεκριμένα, ο μάρτυρας αυτός, ο οποίος διατέλεσε ..., κατέθεσε ότι η οικογένειά του διατηρούσε πολύ καλές φιλικές σχέσεις με τη διαθέτιδα, ενώ και ο ίδιος είχε προσωπικές συζητήσεις με αυτήν προς το τέλος της ζωής της.

Κατάθεσε, επίσης, ότι κατά τις συζητήσεις αυτές του εξέθεσε το όραμα της και την επιθυμία της να φανεί αντάξια απόγονος του θείου της Β., μεγάλου ευεργέτη της Πάργας και να βοηθήσει με την περιουσία της τους οικονομικά αδύναμους συμπολίτες της μέσω της δημιουργίας ενός κληροδοτήματος, που θα έφερε το όνομά της.

Ότι, επίσης, η επιθυμία της ήταν το κληροδότημα να έχει την αποκλειστική διαχείριση και εκμετάλλευση της ακίνητης περιουσίας της, ώστε να περιορίζονται τα διαχειριστικά έξοδα, αλλά και να επιτυγχάνονται οι καλύτερες δυνατές από άποψη όρων και ύψους μισθωμάτων συμφωνίες. Ότι, τέλος, η διαθέτιδα επιθυμούσε (να συσταθεί) ένα κληροδότημα δραστήριο στην εκμετάλλευση των ακινήτων που θα του κατέλιπε, αρμόδιο μόνο αυτό να λαμβάνει αποφάσεις και να ενεργεί προς εκμίσθωση των ακινήτων, επιτυγχάνοντας τους καλύτερους δυνατούς όρους με τους υποψήφιους μισθωτές, ώστε άμεσα το ίδιο να εισπράττει τα μισθώματα και να πραγματοποιεί τους κοινωφελείς σκοπούς για τους οποίους θα ιδρύετο.

Επίσης, ο μάρτυρας Σ. Π., ο οποίος επίσης διατέλεσε ... και λόγω της θέσης του αυτής διατέλεσε και αντιπρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του αιτούντος ιδρύματος, κατέθεσε με την 4474/1-12-2015 ένορκη βεβαίωσή του ότι επιθυμία της Μ. Σ. ήταν το κληροδότημα να διαχειρίζεται τα ακίνητα της κληρονομιάς της και τα έσοδα από τα μισθώματα να εισπράττονται από αυτό και να χρησιμοποιούνται για το κοινωφελές του έργο μόνο στην πόλη της Πάργας.

Θα πρέπει δε να σημειωθεί εδώ ότι, κατά ένα μέρος τουλάχιστον, η κατά τα ανωτέρω εικαζομένη, βούληση της διαθέτιδας λειτούργησε στην πράξη, με την έννοια ότι μετά τη σύσταση του ιδρύματος το έτος 2005 οι μισθωτές κατέθεταν τα μισθώματα, με τη συναίνεση μάλιστα του ..., απευθείας στους τραπεζικούς λογαριασμούς του ιδρύματος, χωρίς τη μεσολάβηση του Δήμου.

Μέχρι δε τη σύσταση του ιδρύματος, όπως προαναφέρθηκε η είσπραξη των μισθωμάτων γινόταν από το Δήμο, ο οποίος στη συνέχεια απέδωσε στο ίδρυμα τα μέχρι τη σύστασή του εισπραχθέντα για λογαριασμό του μισθώματα (βλ. το από 16-3-2006 πρωτόκολλο παράδοσης - παραλαβής εισοδημάτων, από το οποίο προκύπτει ότι κατατέθηκαν από το ...

σε τραπεζικό λογαριασμό του ιδρύματος τα μισθώματα που είχε εισπράξει μέχρι τις 31-12-2004, συνολικού ποσού 60.106,29 ευρώ, από την εταιρεία ... ΕΠΕ και από τους μισθωτές Γ. Γ. και τη σύζυγο του Δ., που διατηρούσαν την επιχείρηση "...". Κατά συνέπεια και με βάση όλα τα παραπάνω, το αίτημα της ένδικης αίτησης να αναγνωρισθεί ότι η επιθυμία της διαθέτιδας ήταν η ανάθεση στο ίδρυμα της πλήρους κυριότητας ή τουλάχιστον της επικαρπίας των κληρονομιαίων ακινήτων της, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμο, να γίνει, όμως, δεκτή η αίτηση κατά ένα μέρος, που ως έλασσον περιλαμβάνεται στο μείζον ανωτέρω αίτημα της επικαρπίας (πρβλ.

και άρθρ. 1166 εδ. β’ ΑΚ) και ερμηνευομένως της βούλησης της διαθέτιδας Μ. Β., χήρας Κ. Σ., να αναγνωρισθεί ότι επωφελέστερος τρόπος αξιοποίησης της κληρονομιαίας περιουσίας της είναι να ανατεθεί στο αιτούν ίδρυμα η αποκλειστική αρμοδιότητα να διαχειρίζεται και να εκμισθώνει μόνο αυτό τα κληρονομιαία ακίνητα και στη συνέχεια να εισπράττει, χωρίς τη μεσολάβηση του ..., τα μισθώματα και να τα διαθέτει για την εκπλήρωση του σκοπού για τον οποίο έχει συσταθεί".

Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο δεχθέν ότι στο μείζον αίτημα της για την επωφελέστερη αξιοποίηση της καταληφθείσας περιουσίας αναθέσεως της επικαρπίας της στο αιτούν περιλαμβάνεται το αίτημα της διαχειρίσεως και εκμισθώσεως από αυτό (αιτούν) των κληρονομιαίων ακινήτων και της εισπράξεως από το ίδιο και χωρίς τη μεσολάβηση του Δήμου των μισθωμάτων και της διάθεσής τους για την εκπλήρωση του σκοπού του, δέχθηκε κατά τούτο την αίτηση.

Ειδικότερα, δέχθηκε το Εφετείο ότι η εικαζομένη, αλλά και αληθής βούληση της διαθέτιδος, προκειμένου να αξιοποιηθεί επωφελέστερα η κληρονομιαία περιουσία, εάν αυτή γνώριζε τη δυσμενή ως προς την αξιοποίηση της περιουσίας αυτής εξέλιξη των πραγμάτων και την αβέβαιη εξαιτίας της εξέλιξης αυτής, εκπλήρωση του σκοπού για τον οποία συνέστησε το Κοινωφελές Ίδρυμα, δεν μπορούσε να είναι άλλη, ( ενόψει της αποκτήσεως από το Δήμο της πλήρους κυριότητας των ακινήτων) από το να ανατεθεί στο ίδιο το Ίδρυμα αποκλειστικά η αρμοδιότητα να εκμισθώσει μόνο αυτά τα ακίνητα και να επιτυγχάνει τους καλύτερους όρους εκμίσθωσης, στη δε συνέχεια να εισπράττει, χωρίς τη μεσολάβηση του Δήμου, τα μισθώματα, ώστε να μπορέσει να επιτελέσει, με τα εισοδήματα αυτά, τους κοινωφελείς σκοπούς για τους οποίους έχει συσταθεί.

Με τον τρίτο λόγο της αναιρέσεως , κατά το πρώτο μέρος που και κατ ‘ εκτίμηση του περιεχομένου του, αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η αναιρετική πλημμέλεια του αριθμού 8 εδ.β και άρθρου 559 ΚΠολΔικ , κατά την οποία το Εφετείο κατά τη διαμόρφωση του αποδεικτικού του πορίσματος ως προς τη δυνατότητα του αιτούντος - αναιρεσιβλήτου Ιδρύματος να διαχειρίζεται με επωφελέστερο τρόπο την καταληφθείσα περιουσία α) απέρριψε τον ισχυρισμό του αναιρεσείοντος Δήμου ότι μετά τον θάνατο, και κατά τις διαθήκες τελευταίου επικαρπωτή της καταληφθείσας περιουσίας Γ.

Γ., αυτός ( Δήμος) ως πλήρης κύριος υπεισήλθε στην συναφθείσα από τον εν λόγω επικαρπωτή σύμβαση μισθώσεως με τους τρίτο και τέταρτο των αναιρεσιβλήτων, οι οποίοι υπομίσθωσαν το εκμισθωμένο ακίνητο στη δεύτερη αναιρεσίβλητη και ότι με το αρμόδιο όργανό του και δη τον τότε ... Χ. Σ. παρατάθηκε μέχρι τις 12.11.2014 η υπομίσθωση αυτή και ότι η υπεισέλευση στη μίσθωση αναγνωρίσθηκε από τους μισθωτές και την υπομισθώτρια που του κατέβαλλαν το μίσθωμα μετά από την επίδοση σ’ αυτούς της από 7.3.2001 εξώδικης πρόσκλησης - αναγγελίας δικαιώματος , ενώ τα εισπραχθέντα μισθώματα τα παρέδωσε στο αναιρεσίβλητο μετά τη σύστασή του, β) δεν έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό του αναιρεσείοντος ότι το αναιρεσίβλητο, το οποίο έχει κατατεθειμένα σε τραπεζικό λογαριασμό τα εισπραχθέντα μισθώματα, δεν έχει εκτελέσει μέχρι σήμερα κανένα έργο προς επίτευξη του σκοπού του και ότι το μοναδικό έργο που μέχρι σήμερα εκτελεί είναι η είσπραξη των μισθωμάτων, στην οποία είσπραξη ο επικαρπωτής Δήμος έχει συναινέσει, στην πληρωμή των εξόδων και τη σύνταξη του ετησίου προϋπολογισμού, που μάλιστα το 2008 του επιστράφηκε από τον Γενικό Γραμματέα της Περιφέρειας Ηπείρου για ανασύνταξη, γιατί δεν προέβλεπε αποθεματικό.

Οι αιτιάσεις αυτές δεν ιδρύουν τον επικαλούμενο λόγο και δη α) η πρώτη γιατί αναφέρεται σε ισχυρισμούς που απορρίφθηκαν και όχι σε ισχυρισμούς που δεν λήφθηκαν υπόψη (ανεξάρτητα από το ότι λήφθηκαν υπόψη όπως προκύπτει από το προεκτεθέν περιεχόμενο της απόφασης σελ 7α, 7β, 6β και 9α) και β) η δεύτερη γιατί αφορά σε επιχειρήματα του αναιρεσείοντος, τα οποία, κατά τα εκτιθέμενα στη νομική σκέψη, δεν συνιστούν "πράγματα" υπό την εκτεθείσα στη νομική σκέψη έννοια.

Περαιτέρω τα αναφερόμενα στο ίδιο πρώτο μέρος του ερευνώμενου λόγου έγγραφα, αναφέρονται σε απόδειξη ισχυρισμών, αλλά το περιεχόμενο τους δεν αποτελεί ισχυρισμό υπό την προεκτεθείσα έννοια. Περαιτέρω αν θεωρηθεί ότι η επίκληση ης μη λήψεως υπόψη των εγγράφων αυτών αναφέρεται στην αναιρετική πλημμέλεια του αριθμού 11γ του άρθρου 559 ΚΠολΔικ, η πλημμέλεια αυτή είναι αβάσιμη αφού από την παραδοχή της απόφασης ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα προσκομισθέντα έγγραφα, σε συνδυασμό με το περιεχόμενό της, όπου γίνεται ρητή αναφορά στο υπό στοιχ.

α, β και γ έγγραφα (σελ. 6β, 7β και 9α) δεν καταλείπεται καμία αμφιβολία ότι τα έγγραφα αυτά λήφθηκαν υπόψη και συνεκτιμήθηκαν μαζί με τις λοιπές αποδείξεις για τη διαμόρφωση του αποδεικτικού πορίσματος του δικαστηρίου ως προς το παραπάνω ζήτημα. Ειδικότερα τα έγγραφα αυτά είναι α) η από 7.3.2007 εξώδικη πρόσκληση αναγγελίας δικαιώματος β) τα από 9.12.1998 και 21.6.1999 ιδιωτικά συμφωνητικά μισθώσεως γ) η από 2.2.2016 αναλυτική έκθεση επί του ισολογισμού του.

Κληροδοτήματος και δ) η υπ’ αριθμ. .../23.10.2008 απόφαση του Γενικού Γραμματέα της Περιφέρειας Ηπείρου. Με το ίδιο τρίτο λόγο της αναιρέσεως και με το δεύτερο μέρος του, αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση ότι το Εφετείο εσφαλμένα δέχθηκε ότι ο αναιρεσείων Δήμος α) παραχώρησε δικαίωμα εγγραφής υποθήκης, σε ακίνητα του Κληροδοτήματος υπέρ του Δημοσίου, β) ότι χρησιμοποιεί για ίδιον όφελος, τα ακίνητα του Κληροδοτήματος, με τη χρησιμοποίηση του επωνομαζόμενου "πρώην" "κάμπιγκ" ως χώρου στάθμευσης αυτοκινήτων και την κοπή των εντός αυτού ελαιοδένδρων , ώστε τούτο να μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον σκοπό αυτό (πάρκιγκ) και ακόμη γ) ότι εσφαλμένα δεν δέχθηκε ότι το αναιρεσείβλητο Ίδρυμα δεν έχει προβεί μέχρι σήμερα σε καμία ενέργεια, ώστε να εκπληρώσει τον σκοπό για τον οποίο ιδρύθηκε.

Οι αιτιάσεις αυτές δεν ιδρύουν κάποια αναιρετική πλημμέλεια και αφορούν σε εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων, συνακόλουθα δε πλήττουν την περί τα πράγματα κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, η οποία κατά την αναφερόμενη στη νομική σκέψη διάταξη του άρθρου 561 παρ.1 ΚΠολΔικ είναι αναιρετικά ανέλεγκτη. Ενόψει τούτων ο λόγος αυτός, ως προς όλες του τις αιτιάσεις πρέπει να απορριφθεί, εφόσον δε ως προς το πρώτο αναιρεσίβλητο Κοινωφελές Ίδρυμα δεν υφίσταται άλλος λόγος, η αναίρεση ως προς αυτό πρέπει να απορριφθεί και ο αναιρεσείων Δήμος, λόγω της ήττας του, πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά του έξοδα καθώς και στα έξοδα των παρισταμένων τρίτου και πέμπτου των αναιρεσιβλήτων, τα οποία όπως έχει ήδη αναφερθεί, θα καταλογισθούν μειωμένα, κατά το άρθρο 22 παρ.1 και 3 του Ν. 3693/1957.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10.3.2017 αίτηση του ΝΠΔΔ με την επωνυμία " ..." κατά α) του Κοινωφελούς Ιδρύματος με την επωνυμία "Κληροδότημα Μ. Β. και του συζύγου της Κ. Σ. β) Ν. Ε. Κ., γ) Γ. Σ. του Σ. και δ) Σ. Κ. του Ε., για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 28/2017 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Ιωαννίνων.

Καταδικάζει το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα των , από τους παραπάνω παρασταθέντων αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει σε εξακόσια (600) ευρώ .

Αναιρεί την υπ’ αριθμ. 28/2017 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Ιωαννίνων ως προς την εταιρεία με την επωνυμία "Τουριστικές Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις ΕΠΕ" και τον διακριτικό τίτλο "..."

Κρατεί την υπόθεση

Δικάζει επί της από 23.11.2015 πρόσθετης παρεμβάσεως της εταιρείας αυτής υπέρ του Κοινωφελούς Ιδρύματος με την επωνυμία "Κληροδότημα Μ. Β. και του συζύγου της Κ. Σ. και κατά του Ν.Π.Δ.Δ με την επωνυμία "..."

Απορρίπτει την πρόσθετη παρέμβαση.

Καταδικάζει την προσθέτως παρεμβάσα στα δικαστικά έξοδα του ..., τα οποία ορίζει σε εξακόσια ( 600) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 7 Μαρτίου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 15 Μαρτίου 2018.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ