546/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 546 / 2016 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 546/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ευγενία Προγάκη, Ασπασία Μαγιάκου, Νικήτα Χριστόπουλο και Πέτρο Σαλίχο, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 21 Σεπτεμβρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Γ. Π. του Α., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Μαύρο Μαυρουδή με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ .

Του αναιρεσίβλητου: Α. Π. του Χ. κατοίκου ... που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Ηλία Γεράκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27-9-2012 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:6962/2014 του ιδίου Δικαστηρίου, και 1576/2015 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων, με την από 6-11-2015 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικήτας Χριστόπουλος, ανέγνωσε την από 12-9-2016 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη αίτηση, προσβάλλεται η 1576/2015 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, η οποία εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, δέχθηκε την έφεση του ήδη αναιρεσείοντος, εξαφάνισε την 6962/2014 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία είχε γίνει δεκτή, εξ αιτίας της ερημοδικίας του τότε εναγομένου και ήδη αναιρεσείοντος, η από 27-9-2012 αγωγή του αναιρεσιβλήτου, δίκασε την υπόθεση, δέχθηκε την αγωγή του αναιρεσιβλήτου , ως νόμιμη και ουσιαστικά βάσιμη και αναγνώρισε ως ανίσχυρη τη διάταξη περί αποκλήρωσης του αναιρεσιβλήτου [ενάγοντος] , που περιέχεται στη με αριθμό …/2010 δημόσια διαθήκη του Χ. Π., η οποία συντάχθηκε ενώπιον της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Δανάης Δημητριάδη - Καυκοπούλου. Η αίτηση ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (ΚΠολΔικ 552, 553, 556, 558. 564, 566 παρ. 1). Επομένως, πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω, ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (ΚΠολΔικ 577 παρ. 3).

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 340 ΚΠολΔικ, εκτός από τις περιπτώσεις που ορίζει ρητά ο νόμος, όπως είναι εκείνες, που προβλέπονται από τις διατάξεις των άρθρων 352 § 1, 438 και 439 ΚΠολΔικ, το δικαστήριο κρίνει ελεύθερα τα αποδεικτικά μέσα και αποφασίζει κατά συνείδηση αν οι ισχυρισμοί είναι αληθινοί.

Συνεπώς, επί πλειόνων ελευθέρως εκτιμώμενων αποδεικτικών μέσων, όπως οι καταθέσεις των μαρτύρων, δεν ελέγχεται αναιρετικώς η κρίση του δικαστηρίου περί της αξιοπιστίας ενός μάρτυρος σε σχέση με την κατάθεση ετέρου, ώστε δεν ιδρύεται στην περίπτωση αυτή ο από το άρθρο 559 αριθμός12 ΚΠολΔικ αναιρετικός λόγος για παράβαση των ορισμών του

νόμου σε σχέση με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων [ΑΠ 168/2015, ΑΠ 390/2014]. Επομένως, ο πρώτος λόγος αναίρεσης, που προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την από τον αριθμό 12 του άρθρου 559 ΚΠολΔικ πλημμέλεια, που συνίσταται στο ότι το Εφετείο α) δέχθηκε ως αυξημένης ισχύος αα) την ένορκη βεβαίωση ενώπιον της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Ελένης Διάφα με αριθμό …/2012 της αδελφής του Α.

Τ., παρά τους ισχυρισμούς του ότι η τελευταία διάκειται εχθρικώς προς αυτόν και ως εκ τούτου "η κατάθεση της είναι τουλάχιστον μειωμένης αξιοπιστίας αν όχι ολότελα υποβολιμιαία" και ββ) την ένορκη κατάθεση στο ακροατήριο του μάρτυρα απόδειξης, παρά το γεγονός ότι ο μάρτυρας αυτός "ήταν παντελώς άσχετος και άγνωστος προς την οικογένεια μας και τον αδελφό μου...." και β) προσέδωσε μειωμένη αποδεικτική δύναμη αα) στην ένορκη κατάθεση στο ακροατήριο της μάρτυρος και συζύγου του κληρονομουμένου J.

S. και ββ) στην 137/2012 ένορκη βεβαίωση της Χ. Π. ενώπιον της ίδιας ως άνω συμβολαιογράφου, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος. Ούτε ιδρύεται, με την επίκληση των ίδιων περιστατικών, ο από τον αριθμό 8 του ίδιου άρθρου και Κώδικα λόγος, διότι ο ισχυρισμός αυτός δεν έχει αυτοτέλεια και δεν συνιστά πράγμα, αφού δεν αποτελεί βάση αυτοτελούς αίτησης και δη αγωγής, ή ένστασης ή αντένστασης, αλλά ανάγεται στην αξιοπιστία των μαρτύρων και την εκτίμηση των περιστατικών που καταθέτουν, η οποία εκτιμάται ανελέγκτως από το Δικαστήριο της ουσίας [ΑΠ 1709/2007].

Ο λόγος αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθμός 11 περ. γ' ΚΠολΔικ, ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας παρέλειψε να λάβει υπόψη του κατά τη διαμόρφωση του αποδεικτικού του πορίσματος αποδεικτικά μέσα που παραδεκτώς και νομίμως επικαλέστηκαν οι διάδικοι, χρήσιμα προς άμεση ή έμμεση απόδειξη πραγματικών γεγονότων με ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, δηλαδή στο διατακτικό της απόφασης, αφού μόνο ένα τέτοιο γεγονός καθίσταται αντικείμενο απόδειξης [ΟλΑΠ 42/2002].

Περαιτέρω, όμως, θα πρέπει το συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο να μπορούσε να επηρεάσει αποφασιστικά το συμπέρασμα του δικανικού συλλογισμού, εάν είχε ληφθεί υπόψη [ΑΠ 298/2015]. Στην προκείμενη περίπτωση, με το δεύτερο λόγο αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθμός 11 περ. γ' ΚΠολΔικ, αποδίδεται στο Εφετείο η πλημμέλεια ότι δεν έλαβε υπόψη α) τη με αριθμό κατάθεσης 4123/2007 αγωγή ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης του Α.

Τ., γιου της αδελφής του Α. Τ. εναντίον του αναιρεσείοντος και του κληρονομουμένου, με την οποία ζητούσε να υποχρεωθούν να του καταβάλουν το ποσό των 200.000 ευρώ και β) την απόφαση και τα πρακτικά της 22995/2008 απόφαση του εν λόγω Δικαστηρίου, που επικαλέσθηκε και προσκόμισε ο αναιρεσείων στο Δικαστήριο της ουσίας για την απόδειξη του ισχυρισμού του ότι υπάρχει σφοδρή αντιδικία αυτού με την οικογένεια της ως άνω αδελφής του και ως εκ τούτου οι καταθέσεις των μαρτύρων απόδειξης και η ως άνω ένορκη βεβαίωση της Α.

Τ., στερούνται αξιοπιστίας. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αλυσιτελής, αφού δεν πλήττει επιτυχώς την παραδοχή του Εφετείου ότι δεν αποδείχθηκαν οι αναφερόμενοι στη διαθήκη του κληρονομουμένου Χ. Π., πατέρα του αναιρεσίβλητου, λόγοι αποκλήρωσής του.

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης, να διαταχθεί, κατ' άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔικ η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του παραβόλου που καταβλήθηκε και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου κατά το νόμιμο αίτημα αυτού [ΚΠολΔικ 176, 183, 191 παρ. 2].

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 6-11-2015 αίτηση για αναίρεση της 1576/2015 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του παραβόλου που καταβλήθηκε. Και ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στην πληρωμή της δικαστικής δαπάνης του αναιρεσίβλητου, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλίων επτακοσίων [2.700] ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 18 Οκτωβρίου 2016.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 20 Οκτωβρίου 2016.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ