546/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 546 / 2012 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 546/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Δημήτριο Μουστάκα, Χριστόφορο Κοσμίδη και Νικόλαο Τρούσα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 13 Μαρτίου 2012, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Ομόρρυθμης Εταιρείας με την επωνυμία "Γ. Κ. - Κ. Κ. Ο.Ε." και το διακριτικό τίτλο "ΑΦΟΙ Π. Κ. και ΣΙΑ Ο.Ε.", που εδρεύει στη Βέροια και εκπροσωπείται νόμιμα, 2) Π. Κ. του Γ., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ανδρέα Αναγνωστάκη και κατέθεσαν προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Π. Κ. του Π., κατοίκου ..., ο οποίος δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 15/9/2005 και 1/2/2006 αγωγές του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Βέροιας και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 23/ΕΡ-ΔΙ/2006 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2317/2008 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 28/3/2011 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Μουστάκας ανέγνωσε την από 2/3/2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της ένδικης, από 28-3-2011 αίτησης, για αναίρεση της 2317/2008 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από την υπ' αριθμ. 5508γ/28-11-2011 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή Πρωτοδικείου Βεροίας ..., προκύπτει ότι αντίγραφο της ένδικης αίτησης, με κλήση για συζήτηση κατά την νόμιμα ορισθείσα δικάσιμο, επιδόθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα στον αναιρεσίβλητο Π. Κ.. Επομένως, εφόσον αυτός δεν εμφανίσθηκε ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, κατά την από το οικείο πινάκιο εκφώνηση της υπόθεσης, πρέπει να δικασθεί ερήμην, να συζητηθεί, όμως, αυτή, σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι ( άρθρο 576 Κ.Πολ.Δικ.).

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. γ' Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως παρέχεται, αν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Αποδεικτικό δε μέσο ιδιαίτερο από τους μάρτυρες και τα έγγραφα αποτελούν και οι ένορκες βεβαιώσεις τρίτων προσώπων ενώπιον ειρηνοδίκου ή συμβολαιογράφου, οι οποίες λαμβάνονται υπόψη ενώπιον όλων των πρωτοβάθμιων δικαστηρίων, το πολύ τρεις για κάθε πλευρά και μόνον αν έχουν δοθεί ύστερα από κλήτευση του αντιδίκου δύο τουλάχιστον ημέρες πριν από τη βεβαίωση και, αν πρόκειται να δοθούν στην αλλοδαπή, οκτώ τουλάχιστον ημέρες πριν από αυτή, ενώ προς αντίκρουση ενόρκων βεβαιώσεων επιτρέπεται η προσκομιδή μέσα στην προθεσμία του άρθρου 237 παρ. 3 πρόσθετων βεβαιώσεων το πολύ ίσου αριθμού προς τις αντικρουόμενες (άρθρο 270 παρ.2 του Κ.Πολ.Δικ., όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 12 του ν. 2915/2001, του οποίου η ισχύς άρχισε από 1-1-2002 δυνάμει του άρθρου 15 του ν. 2943/2001).

Συνεπώς, εφόσον κατά τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 340, 341 και 346 ΚΠολΔ το δικαστήριο πρέπει να λαμβάνει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του για τη βασιμότητα πραγματικών ισχυρισμών που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, πρέπει να γίνεται μνεία στην απόφαση ότι λήφθηκε υπόψη και το ιδιαίτερο αυτό αποδεικτικό μέσο της ένορκης βεβαιώσεως, άλλως θεμελιώνεται ο παραπάνω λόγος αναιρέσεως (ΑΠ 702/1999, 462/2007).

Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα, προς υποστήριξη του κατ' ουσίαν αβασίμου των ενδίκων αγωγών του αναιρεσιβλήτου, επικαλέστηκε ως προσκομιζόμενες με τις προτάσεις που υπέβαλε κατά τη συζήτηση, μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, όπως από τις προτάσεις αυτές προκύπτει, και συγχρόνως προσκόμισε τις υπ' αριθμ. ...

και .../29-11-2007 ένορκες βεβαιώσεις των μαρτύρων της Σ. Κ.-Κ. και Κ. Π., που δόθηκαν νομότυπα, ήτοι μετά προηγούμενη, εμπρόθεσμη κλήτευση του αναιρεσιβλήτου, στον συμβολαιογράφο Βεροίας Πρόδρομο Παπαχρυσάνθου. Στην προσβαλλόμενη απόφαση αναφέρεται (μεταξύ άλλων) ότι, για την εξαγωγή του σχετικού, αποδεικτικού πορίσματός του, δεν έλαβε υπόψη του τις ως άνω ένορκες βεβαιώσεις, που δόθηκαν στον συμβολαιογράφο Βεροίας Πρόδρομο Παπαχρυσάνθου, "καθόσον ούτε οι εκκαλούντες επικαλούνται, αλλά ούτε προκύπτει από πουθενά ότι έγιναν ύστερα από προηγούμενη κλήτευση του αντιδίκου τους, πριν από 24 ώρες".

Όμως, όπως προκύπτει από το περιεχόμενο των εν λόγω ενόρκων βεβαιώσεων, οι οποίες δόθηκαν στον ως άνω συμβολαιογράφο στις 29-11-2007, αναφέρεται σ' αυτές ότι, έγινε σχετική γνωστοποίηση, εκ μέρους της (ήδη) αναιρεσείουσας "από τον πληρεξούσιο δικηγόρων των εκκαλούντων Φώτιο Καραβασίλη, στον εφεσίβλητο Π. Κ.

του Π., κάτοικο ..., όπως προκύπτει από τη συνημμένη στο παρόν -και στην 8.938/2007 πράξη του- υπ' αριθμ. 7375Β/27-11-2007 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Βεροίας ...". Η αναφερόμενη στα έγγραφα αυτά βεβαίωση, αποτελεί, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 432, 438, 440 Κ.Πολ. Δικ., πλήρη απόδειξη περί του ότι το γεγονός αυτό, ήτοι η κλήτευση του αναιρεσιβλήτου, προκειμένου να παραστεί στην εξέταση των ως άνω μαρτύρων, έγινε νόμιμα και εμπρόθεσμα, καθόσον πρόκειται περί δημοσίων εγγράφων, που συντάχθηκαν από δημόσιο λειτουργό, στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων του, σύμφωνα με το άρθρο 1, παρ. 1 του Κώδικα περί Συμβολαιογράφων (Ν. 2830/2000), κατά το οποίο: " Ο Συμβολαιογράφος είναι άμισθος δημόσιος λειτουργός με καθήκοντα:

α. Να συντάσσει και να φυλάσσει έγγραφα συστατικά ή αποδεικτικά δικαιοπραξιών και δηλώσεων των ενδιαφερομένων όταν η σύνταξη των εγγράφων αυτών είναι υποχρεωτική σύμφωνα με το νόμο ή όταν οι ενδιαφερόμενοι επιθυμούν να προσδώσουν σε αυτά κύρος δημοσίου εγγράφου. β. Να εκδίδει απόγραφα ή αντίγραφα των εγγράφων του εδαφίου α', καθώς και αντίγραφα των προσαρτημένων και αναφερομένων σε αυτά εγγράφων.

Πέρα από αυτά, όπως βεβαιώνεται στις ως άνω ένορκες βεβαιώσεις, "καθόλη τη διάρκεια των καταθέσεων αυτών, ήταν παρών ο εφεσίβλητος Π. Κ., μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Δημητρίου Αρβανίτη".

Συνεπώς, εφόσον οι ένορκες αυτές βεβαιώσεις είχαν δοθεί νομότυπα, έπρεπε να ληφθούν υπόψη από το δικαστήριο και μάλιστα, ως αυτοτελή αποδεικτικά μέσα, πράγμα το οποίο δεν έγινε. Επομένως, ο από το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. γ' ΚΠολΔ (μοναδικός) λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια της μη λήψεως υπόψη των πιο πάνω ένορκων βεβαιώσεων είναι βάσιμος. Μετά από αυτά, πρέπει να γίνει δεκτή ή ένδικη αίτηση, ως βάσιμη κατ' ουσία, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, που θα συντεθεί από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.) και να καταδικασθεί ο αναιρεσίβλητος στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων, κατά το διατακτικό.

Σύμφωνα με το άρθρο 579 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ., αν αποδεικνύεται προαποδεικτικά εκούσια ή αναγκαστική εκτέλεση της απόφασης που αναιρέθηκε, ο Άρειος Πάγος, αν υποβλήθηκε αίτηση με το αναιρετήριο ή με τις προτάσεις ή με αυτοτελές δικόγραφο, που κατατέθηκε στη γραμματεία του Αρείου Πάγου ως την παραμονή της συζήτησης, διατάζει με την αναιρετική απόφαση, την επαναφορά των πραγμάτων στην κατάσταση που υπήρχε πριν την εκτέλεση. Στην προκείμενη περίπτωση, οι αναιρεσείοντες, όπως προκύπτει από το προσκομιζόμενο με ημερομηνία 1-4-2009 "ιδιωτικό συμφωνητικό-έγγραφο εξόφληση", σε εκτέλεση της προσβαλλόμενης απόφασης, η οποία αναιρείται, κατά τα άνω, ενεργώντας με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Φώτιο Καραβασίλη, κατέβαλαν στον αναιρεσίβλητο, που τον εκπροσωπούσε ο πληρεξούσιος δικηγόρος του Δημήτριος Αρβανίτης, το συνολικό ποσόν των 75.000 ευρώ. Το ποσό αυτό, επομένως, πρέπει να αποδοθεί από τον αναιρεσίβλητο στους αναιρεσείοντες, κατά παραδοχή του με το αναιρετήριο δικόγραφο και τις έγγραφες προτάσεις τους υποβληθέντος σχετικού αιτήματος, κατά τα οριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓIA TOYΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 2317/2008 τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Παραπέμπει την υπόθεση, προς περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο δικαστήριο, που θα συντεθεί από άλλους δικαστές.

Διατάζει την επαναφορά των πραγμάτων στην προ της εκτέλεση της αναιρεθείσας απόφασης κατάσταση,

Υποχρεώνει τον αναιρεσίβλητο να καταβάλει στους αναιρεσείοντες, συμμέτρως, το ποσό των εβδομήντα πέντε χιλιάδων (75.000) ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την έκδοση της παρούσας απόφασης και

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων, εκ δύο χιλιάδων τριακοσίων (2.300) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 27 Μαρτίου 2012. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 3 Απριλίου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ