545/2020 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 545 / 2020 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 545/2020

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Καλού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρήστο Βρυνιώτη, Γεώργιο Χοϊμέ, Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου και Κωνσταντίνο Παναρίτη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 4 Οκτωβρίου 2019, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "..." και το διακριτικό τίτλο "....", που εδρεύει στη ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους της Αθανάσιο Μάντη και Γεώργιο Παπαστύλο.

Του αναιρεσιβλήτου: Α. Σ. του Ε., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Σβόλη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26-8-2015 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Χαλκίδος και συνεκδικάστηκε με την από 19-10-2015 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου.

Εκδόθηκε η 350/2017 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδος, την αναίρεση της οποίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 31-1-2018 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγητή τον Αρεοπαγίτη Κωνσταντίνο Παναρίτη, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Οι πληρεξούσιοι της αναιρεσείουσας ζήτησαν την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη από 31-1-2018 (ειδ. aριθμ. κατάθ. 21/2018) αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμ. 350/2017 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας, που εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των μισθωτικών διαφορών και έχει καταστεί τελεσίδικη, έχει ασκηθεί νόμιμα και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 177 παρ. 1 και 3 ΚΠολΔ). Με την προσβαλλόμενη απόφαση απορρίφθηκε ως κατ' ουσίαν αβάσιμη η από 26-8-2015 αγωγή της αναιρεσείουσας ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "..." (εκμισθώτριας) κατά του αναιρεσιβλήτου Α. Σ. (μισθωτής), με την οποία ζήτησε να υποχρεωθεί ο αντίδικός της να της καταβάλει για οφειλόμενα μισθώματα των μηνών Μαρτίου έως Ιουλίου του έτους 2014 το ποσό των 25.504,07 ευρώ.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 574 και 575 ΑΚ, οι οποίες έχουν εφαρμογή, σύμφωνα με το άρθο 44 του Π.Δ. 34/1995, και επί των εμπορικών μισθώσεων, προκύπτει ότι με τη σύμβαση μίσθωσης ο εκμισθωτής υποχρεούται να παραχωρήσει στο μισθωτή το μίσθιο κατάλληλο για τη συμφωνημένη χρήση και να διατηρεί τούτο κατάλληλο για τη χρήση αυτή καθ' όλη τη διάρκεια της μίσθωσης.

Έτσι, ο εκμισθωτής, στο πλαίσιο της τελευταίας αυτής υποχρεώσεώς του, η οποία είναι σύμφωνη και με τη φύση της μισθωτικής σύμβασης ως διαρκούς, σε συνδυασμό και με την απορρέουσα από τα άρθρα 288, 200 και 281 ΑΚ, αρχή της καλόπιστης εκπληρώσεως της παροχής, που εφαρμόζεται και επί της συμβάσεως μισθώσεως, υποχρεώνεται, αφενός μεν να παραλείπει κάθε ενέργεια που μπορεί, είτε αμέσως είτε εμμέσως, να επηρεάζει τη χρήση του μισθίου από το μισθωτή και να προξενήσει ζημία σ' αυτόν, αφετέρου δε να ενεργεί οτιδήποτε είναι αναγκαίο για την ανεμπόδιστη άσκηση της χρήσεως από το μισθωτή, δηλαδή να αίρει κάθε πραγματικό ή νομικό ελάττωμα ή έλλειψη ιδιότητας, έχοντας την υποχρέωση να ασκήσει και τις αγωγές της νομής ή της κυριότητάς του για να προστατεύσει το μισθωτή από τις αδικαιολόγητες ενοχλήσεις ή επεμβάσεις τρίτων στο μίσθιο.

Για κάθε είδους αθέτηση της κύριας υποχρέωσης του εκμισθωτή να παραδώσει στο μισθωτή τη συμφωνημένη χρήση και να διατηρήσει το πράγμα κατάλληλο στη διάρκεια της μίσθωσης, ο μισθωτής δικαιούται να ασκήσει την καταγγελία της σύμβασης μισθώσεως με δήλωση που απευθύνεται στον εκμισθωτή, από την περιέλευση της οποίας επέρχεται το αποτέλεσμά της (άρθρο 167 σε συνδ.

με άρθρ. 585 ΑΚ), δηλαδή η λύση της μίσθωσης (ΑΠ 48/2000). Παράλληλα προς το προαναφερόμενο δικαίωμα, αν κατά το χρόνο παράδοσής του στο μισθωτή, το μίσθιο έχει ελάττωμα, που εμποδίζει μερικά ή ολικά τη συμφωνημένη χρήση ή εάν κατά τη διάρκεια της μίσθωσης εμφανίσθηκε τέτοιο ελάττωμα, τότε ο μισθωτής έχει δικαίωμα να μην καταβάλει το μίσθωμα, αν η χρήση του μισθίου παρακωλύθηκε ολικά και για όσο χρόνο διαρκεί η κατάσταση αυτή ή να ζητήσει μείωση του μισθώματος, σε περίπτωση μερικής παρακώλυσης, ανάλογη με το βαθμό της ελάττωσης της χρήσης, έστω και αν δεν υπάρχει ολική αποβολή αυτού από το μίσθιο, εφόσον εξαιτίας του πραγματικού ελαττώματος, αναιρείται η δυνατότητα να κάνει χρήση ελεύθερη και ανενόχλητη, κατά τους όρους της σύμβασης, με αποτέλεσμα να καθίσταται χωρίς περιεχόμενο το δικαίωμά του και να αναιρείται και η γενόμενη παράδοση της χρήσης (ΑΠ 427/1997).

Στην τελευταία αυτή περίπτωση, ο μισθωτής, εναγόμενος από τον εκμισθωτή για την καταβολή του μισθώματος, για να απαλλαγεί από την υποχρέωσή του αυτή, αρκεί να ισχυρισθεί και να αποδείξει ότι από την επέμβαση του εκμισθωτή ή τρίτων στο μίσθιο παρεμποδίζεται η ελεύθερη και ανενόχλητη χρήση αυτού σε τέτοιo βαθμό, ώστε το από τη σύμβαση της μισθώσεως προς χρήση δικαίωμά του είναι πλέον άνευ περιεχομένου, με αποτέλεσμα να μην οφείλεται μίσθωμα, με βάση τη συνδυασμένη εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 584, 382 και 380 ΑΚ.

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 12 παρ. 1 της υπ' αριθμ. 319961/2909/2-6-1976 Κοινής Υπουργικής Απόφασης των Υπουργών Γεωργίας, Δημοσίων Έργων και Εμπορικής Ναυτιλίας "Περί Εγκρίσεως Κανονισμού Λειτουργίας των Ιχθυοσκαλών", που εκδόθηκε κατ' εφαρμογή του άρθρου 27 παρ. 5 του Ν.Δ. 420/1970 "Αλιευτικός Κώδικας", "Δικαιώματος εισόδου εις την ιχθυόσκαλαν τυγχάνουν άπαντες οι ασχολούμενοι με την αλιείαν και την διακίνησιν της αλιευτικής παραγωγής, ήτοι οι ασκούντες το επάγγελμα του ιχθυοπαραγωγού, του κυβερνήτου, ναύτου, αλιεργάτου, ιχθυεμπόρου, ιχθυοπώλου, λιανοπωλητού πλανοδίου ή μη, οι φορτοεκφορτωταί, οι εκπρόσωποι αλιευτικών οργανώσεων βιομηχανιών ή βιοτεχνών ιχθυηρών, οι ενοικιασταί γραφείων και λοιπών χώρων της ιχθυόσκαλας και οι υπάλληλοι αυτών, ως και οιοσδήποτε ήθελε προβή εις χονδρικήν αγοράν, οι οδηγοί παντός χερσαίου ή τροχοφόρου μέσου, δι' ου εκτελούνται μεταφοραί αλιευμάτων", κατά δε την παρ. 2 του άρθρου 12 της ίδιας ΚΥΑ, "Εις πάντας τους μη δικαιουμένους αδείας ή τους στερηθέντας ταύτης και γενικώς τους μη έχοντες εργασίαν εις την ιχθυόσκαλαν απαγορεύεται η είσοδος μερίμνη και ευθύνη του φύλακος εισόδου ή του νυκτοφύλακος".

Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι δικαίωμα εισόδου στην Ιχθυόσκαλα έχουν μόνο όσοι ασχολούνται με την αλιεία, ενώ απαγορεύεται η είσοδος σε όλους που δεν έχουν εργασία σ' αυτήν, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται οι πωλητές πάγου, οι οποίοι δεν έχουν εργασία στην Ιχθυόσκαλα, αφού εντός των εγκαταστάσεών της υπάρχει εγκατεστημένο παγοποιητικό συγκρότημα, που εκμισθώνεται σε τρίτο μετά από πλειοδοτικό διαγωνισμό και ο μισθωτής που πλειοδοτεί, καλύπτει τις ανάγκες σε πάγο των ιχθυοπωλών της Ιχθυόσκαλας.

Τέλος, από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ προκύπτει ότι, λόγος αναιρέσεως για ευθεία παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου ιδρύεται, αν αυτός δεν εφαρμόσθηκε ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή αν εφαρμόσθηκε ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν το δικαστήριο προσέδωσε στον εφαρμοστέο κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθινή, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία του κανόνα δικαίου, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή σ' αυτόν των περιστατικών της ατομικής περιπτώσεως (Ολ.ΑΠ 10/2011, ΑΠ 191/2013).

Στην περίπτωση κατά την οποία το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών που ανελέγκτως δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναιρέσεως, αν οι πραγματικές παραδοχές της αποφάσεως καθιστούν φανερή την παραβίαση και τούτο συμβαίνει όταν το δικαστήριο εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν δεν ήταν αρκετά για την εφαρμογή του ή δεν εφάρμοσε το νόμο παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν αρκούσαν για την εφαρμογή του, καθώς και όταν προέβη σε εσφαλμένη υπαγωγή των περιστατικών στη διάταξη, στο πραγματικό της οποίας αυτά δεν υπάγονται (ΑΠ 1976/2014, ΑΠ 609/2013, ΑΠ 609/2013).

Στην προκειμένη περίπτωση το Μονομελές Πρωτοδικείο δέχθηκε, ως προς την αγωγή της αναιρεσείουσας και την ένσταση του αναιρεσιβλήτου περί μη οφειλής μισθωμάτων λόγω παρεμποδίσεώς του στην ελεύθερη και ανενόχλητη χρήση του μισθίου, τα ακόλουθα: "Δυνάμει της υπ' αριθμ. 245/5-10-2012 απόφασης του Διοικητικού Συμβουλίου της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "..." (εφεξής "..." εγκρίθηκε η διενέργεια δημόσιου πλειοδοτικού διαγωνισμού με σφραγισμένες προσφορές, για την εγκατάσταση χρήστη του παγοποιητικού συγκροτήματος στο υποκατάστημα αυτής στην Ιχθυόσκαλα Χαλκίδας, κατά τις διατάξεις της ισχύουσας νομοθεσίας περί Ιχθυοσκαλών και σύμφωνα με τους γενικούς όρους της σχετικής διακήρυξης δημοπρασίας.

Κατόπιν τούτου, διενεργήθηκε την 15-11-2012 ο ως άνω διαγωνισμός, με καθορισθείσα ελάχιστη μηνιαία αποζημίωση για την παραχώρηση της χρήσης το ποσό των 3.000 ευρώ, πλέον Φ.Π.Α. και με εγγύηση συμμετοχής το διπλάσιο ποσό της παραπάνω ελάχιστης μηνιαίας αποζημίωσης, κατά τον οποίο πλειοδότησε ο λαμβάνων μέρος, μεταξύ των άλλων, Α.

Σ.. Εν συνεχεία ο Α. Σ., αφού επισκέφθηκε και επιθεώρησε τις εγκαταστάσεις του παγοποιητικού συγκροτήματος με μηχανολόγο μηχανικό της επιλογής του, υπέγραψε με την "..." το από 6-12-2012 ιδιωτικό συμφωνητικό, διά του οποίου η τελευταία του παραχώρησε τη χρήση του χώρου του παγοποιητικού συγκροτήματος, για χρονικό διάστημα τριών ετών, ήτοι από 6-12-2012 έως 5-12-2015, συνολικής επιφανείας 121 τ.μ.

περίπου, αποτελούμενου από μηχανοστάσιο, δύο παγοποιητικά μηχανήματα παραγωγής 10 τόνων/24ωρο λεπιδωτού πάγου και ένα θάλαμο συντήρησης παγολεπίων σε σάκους, προκειμένου να το χρησιμοποιήσει αποκλειστικά ως πρατήριο πάγου, για την εξυπηρέτηση των συναλλασσομένων με την Ιχθυόσκαλα Χαλκίδας, με ανώτατη τιμή διάθεσης, για το πρώτο έτος, 2,75 ευρώ ανά σάκο των 20 κιλών, συμπεριλαμβανομένου Φ.Π.Α.

Ως αποζημίωση της "..." για την παραχώρηση της χρήσης του εν λόγω παγοποιητικού συγκροτήματος, ορίσθηκε το ποσό των 4.620,00 ευρώ μηνιαίως, πλέον Φ.Π.Α. 23%, για το πρώτο έτος, καταβλητέο εντός του πρώτου πενθημέρου εκάστου μισθωτικού μηνός και αναπροσαρμοζόμενο ετησίως, για τα επόμενα έτη, σύμφωνα με τον επίσημο πληθωρισμό, προσαυξανόμενο κατά ποσοστό 2%.

Σύμφωνα δε με τον όρο 10 του ως άνω ιδιωτικού συμφωνητικού, προβλέφθηκε ότι "η χρήση του παγοποιητικού συγκροτήματος νοείται χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα και νερό, η δαπάνη των οποίων θα βαρύνει το χρήστη". Περαιτέρω, κατόπιν γενικής απόφασης του Διοικητικού Συμβουλίου της "...", με την οποία εγκρίθηκε η μείωση κατά ποσοστό 10%, από την 1-1-2013, των μισθωμάτων όλων των επιχειρήσεων, που δραστηριοποιούνταν στα υποκαταστήματα αυτής, λόγω της οικονομικής κρίσης και για λόγους βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας στον κλάδο, η μηνιαία αποζημίωση για την παραχώρηση της χρήσης του ως άνω παγοποιητικού συγκροτήματος στον Α.

Σ. ανήλθε στο ποσό των 4.158,00 ευρώ (4.620,00 - 10%), πλέον Φ.Π.Α. 23%, ήτοι στο ποσό των 5.114,34 ευρώ. Επισημαίνεται ότι, σύμφωνα και με τα διαλαμβανόμενα ανωτέρω, η ένδικη καταρτισθείσα σύμβαση μεταξύ των διαδίκων, αποτελεί σύμβαση μίσθωσης προσοδοφόρου πράγματος, καθώς τα συμβαλλόμενα μέρη απέβλεψαν πρωτίστως, με την παραχώρηση της χρήσης του παγοποιητικού συγκροτήματος, στη μίσθωση αυτού...

Παρά την εγκατάσταση, όμως του Α. Σ. στο παγοποιητικό συγκρότημα της Ιχθυόσκαλας Χαλκίδας και την ομαλή έναρξη λειτουργίας των παγοποιητικών μηχανημάτων, εντούτοις, ο τελευταίος, από τον Ιούλιο του έτους 2013, άρχισε να διαμαρτύρεται στην "..." αναφορικά με τη μη απρόσκοπτη χρήση του χώρου και κατ' επέκταση με τη δυσχέρεια που αντιμετώπιζε να ανταπεξέλθει στις οικονομικές του υποχρεώσεις (αποζημίωση χρήσης του παγοποιητικού συγκροτήματος, δαπάνες ηλεκτρικού ρεύματος και ύδατος κ.ά.), εξαιτίας της μείωσης του κύκλου εργασιών του.

Τούτο διότι, αφενός μεν ο προηγούμενος μισθωτής του παγοποιητικού συγκροτήματος Ι. Τ., που μειοδότησε στον από 15-11-2012 διαγωνισμό, άρχισε να δραστηριοποιείται εκτός των εγκαταστάσεων της Ιχθυόσκαλας Χαλκίδας, πλην, όμως, σε κοντινή αυτής απόσταση, επί του ιδίου αντικειμένου, δηλαδή άρχισε να πωλεί πάγο σε χαμηλότερη τιμή, σε σχέση με την τιμή διάθεσης του Α.

Σ., της τάξης του 1,50 ευρώ ανά σάκο, ίδιας ποσότητας (20 κιλών) και ίδιας ποιότητας πάγου (λεπιδωτού) και αφετέρου άρχισαν να εισέρχονται εντός των εγκαταστάσεων της Ιχθυόσκαλας Χαλκίδας φορτηγά έτερων επιτηδευματιών, τα οποία, ομοίως, διέθεταν προς πώληση σάκους με πάγο (είτε με τη μορφή παγοκολωνών είτε με τη μορφή λεπιδωτού πάγου).

Τα ως άνω γεγονότα αποδεικνύονται από τις ένορκες καταθέσεις αμφοτέρων των μαρτύρων, κατά την επ' ακροατηρίου εξέτασή τους, επιρρωνύονται δε από τις προσκομισθείσες μετ' επικλήσεως από τον Α. Σ. φωτογραφίες. Άλλωστε, σε κάθε περίπτωση, τούτο δεν αρνείται ούτε η εκμισθώτρια "...'" πλην, όμως, η τελευταία αποποιείται οιαδήποτε σχετική ευθύνη της, με τον ισχυρισμό ότι δεν νομιμοποιείται να επεμβαίνει και να καθορίζει την τιμή πώλησης πάγου σε δραστηριοποιούμενους εμπόρους εκτός των χώρων της ιχθυόσκαλας, καθώς και ότι ακόμη, με βάση τον κανονισμό λειτουργίας Ιχθυοσκαλών, δεν της επιτρέπεται να απαγορεύει την είσοδο των παραπάνω φορτηγών εντός της Ιχθυόσκαλας.

Οι εν λόγω ισχυρισμοί, όμως, της "..." πρέπει να απορριφθούν ως ουσία αβάσιμοι... ενόψει της γενικής αρχής της καλόπιστης εκπλήρωσης της παροχής, η "..." ήταν υποχρεωμένη να προστατεύσει τον Α. Σ. από τις ανταγωνιστικές ενέργειες των τρίτων εμπόρων πώλησης πάγου, ιδίως, δε, εκείνων που εισέρχονταν εντός των εγκαταστάσεων της Ιχθυόσκαλας Χαλκίδας, μετά και τις σχετικές διαμαρτυρίες του πρώτου και την απαίτησή του η "..." να επιληφθεί της επίλυσης του προβλήματος, λαμβάνοντας επιπλέον μέτρα φύλαξης εισόδου στους χώρους της Ιχθυόσκαλας, ώστε να του παρέχεται απρόσκοπτη η χρήση του παγοποιητικού συγκροτήματος.

Η "...", όμως, δεν προέβη σε καμία ενέργεια, για ένα και πλέον έτος, με αποτέλεσμα ο Α. Σ., υπό το φόβο περαιτέρω μείωσης του κύκλου εργασιών της επαγγελματικής του δραστηριότητας και επαύξησης των υποχρεώσεών του, να προβεί νομίμως (κατ' άρθρο 585 ΑΚ), την 17-7-2014, σε καταγγελία της ένδικης σύμβασης, δηλώνοντας ρητά ότι θα αποχωρούσε από το παγοποιητικό συγκρότημα την 31-7-2014, όπερ και έπραξε...

Μετά ταύτα, συνάγεται ότι, εφόσον η εκμισθώτρια "..." προέβη σε πλημμελή εκπλήρωση της υποχρέωσής της να ενεργήσει οτιδήποτε ήταν αναγκαίο για την από τον Α. Σ. ανεμπόδιστη χρήση του μισθίου παγοποιητικού συγκροτήματος, κατόπιν των ανταγωνιστικών ενεργειών τρίτων εμπόρων πώλησης πάγου, με αποτέλεσμα το προς χρήση δικαίωμά του να καταστεί άνευ περιεχομένου, τα μισθώματα που ισχυρίζεται η "..." ότι οφείλει ο Α.

Σ. να της καταβάλει για τους μήνες Μάρτιο έως και Ιούλιο 2014, ήτοι κατά τη χρονική περίοδο που οι παραπάνω αναφερόμενοι ανταγωνιστές έθεταν προσκόμματα στη χρήση και κάρπωση του μισθίου παγοποιητικού συγκροτήματος, χωρίς η "..." να λάβει μέτρα προστασίας του Α. Σ., στην πραγματικότητα δεν οφείλονται εκ της παραπάνω αιτίας...".

Με βάση τις παραδοχές αυτές το Μονομελές Πρωτοδικείο απέρριψε ως κατ' ουσίαν αβάσιμη την αγωγή της "...". Έτσι κρίνοντας το ανωτέρω Δικαστήριο, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 574, 575, 288, 380 και 382 ΑΚ, διότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ανελέγκτως αναιρετικά, ότι αποδείχθηκαν, αρκούσαν για να υπαχθούν στο πραγματικό των ανωτέρω ουσιαστικού δικαίου κανόνων.

Ειδικότερα, έγιναν δεκτά με την προσβαλλόμενη απόφαση ότι, από ανταγωνιστικές παρεμβάσεις τρίτων, παρεμποδίσθηκε η ελεύθερη και ανενόχλητη χρήση του μισθίου από τον αναιρεσίβλητο (μισθωτή), σε τέτοιο βαθμό, ώστε το δικαίωμά του προς χρήση αυτού είναι άνευ περιεχομένου, με αποτέλεσμα να μην οφείλονται μισθώματα από 1-3 έως 31-7-2014 και ότι η αναιρεσείουσα (εκμισθώτρια), εκπληρώνοντας πλημμελώς τις από την ένδικη σύμβαση υποχρεώσεις της, παρέλειψε να προβεί, ενόψει και της γενικής αρχής της καλόπιστης εκπλήρωσης της παροχής, στις ενέργειες που ήταν αναγκαίες για την ανεμπόδιστη από το μισθωτή χρήση του μισθίου και τη κατά τους όρους της ένδικης σύμβασης εκμετάλλευση του παγοποιητικού συγκροτήματος, προστατεύοντάς τον από τις ανταγωνιστικές ενέργειες τρίτων εμπόρων πωλήσεως πάγου, ιδίως δε εκείνων που εισέρχονταν εντός των εγκαταστάσεων της Ιχθυόσκαλας Χαλκίδας, και λαμβάνοντας μέτρα για την επίλυση του προβλήματος που είχε δημιουργηθεί κατά τους μήνες Μάρτιο έως Ιούλιο του έτους 2014, όπως η λήψη επιπλέον μέτρων φύλαξης εισόδου στους χώρους εγκαταστάσεων της Ιχθυόσκαλας, ώστε να παρέχεται στο μισθωτή απρόσκοπτη η χρήση του παγοποιητικού συγκροτήματος, σύμφωνα δε με όσα στην οικεία νομική σκέψη αναφέρονται, δικαίωμα εισόδου στην Ιχθυόσκαλα έχουν μόνο όσοι ασχολούνται με την αλιείαν, στους οποίους δεν συμπεριλαμβάνονται οι έμποροι πωλήσεως πάγου, δεδομένου ότι η Ιχθυόσκαλα καλύπτει τις ανάγκες των ασχολουμένων με την αλιεία συναλλασσομένων της με το δικό της παγοποιητικό συγκρότημα εντός των εγκαταστάσεών της, το οποίο και εκμισθώνει σε τρίτο μετά πλειοδοτικό διαγωνισμό.

Επομένως, ο μοναδικός λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, για εσφαλμένη ερμηνεία των ως άνω κανόνων δικαίου, είναι αβάσιμος και απορριπτέος.

Κατόπιν όλων αυτών, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου που έχει κατατεθεί για την άσκησή της, στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα, λόγω της ήττας της, στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, που παρέστη και κατέθεσε προτάσεις και υπέβαλε σχετικό περί τούτου αίτημα (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), κατά τα οριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 31-1-2018 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμ. 350/2017 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας.

Διατάσσει να εισαχθεί στο Δημόσιο Ταμείο το παράβολο που κατατέθηκε για την ως άνω αίτηση αναίρεσης. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Μαρτίου 2020.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 18 Μαΐου 2020.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ