Legislator Case Law & Legislation
545/2014 AI generated

545/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 545/2014
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

Απόφαση 545 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 545/2014

Legislator headnote

AI generated

545/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Απόφαση 545 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 545/2014

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 545 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 545/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Σεπτεμβρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ν. Κ. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Της αναιρεσιβλήτου: Χ. Θ. Γ. Τ., κατοίκου ..., ως ασκούσας τη γονική μέριμνα και την επιμέλεια του προσώπου του ανηλίκου τέκνου της Μαριάννας, κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αλέξανδρο Μπεντερμαχερ-Γερούση, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 6-10-1998 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Καρδίτσας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 18/1999 μη οριστική, 112/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 79/2009 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 24-6-2009 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσίβλητη, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Εμμανουήλ Κλαδογένης, ανέγνωσε την από 12-4-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις του άρθρου 576 παρ.1, 2 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι αν κάποιος από τους διαδίκους δεν εμφανισθεί κατά την συζήτηση της υποθέσεως ή εμφανισθεί και δεν λάβει μέρος με τον οριζόμενο από τον νόμο τρόπο, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως ποιός επισπεύδει την συζήτηση. Αν την επισπεύδει ο απολειπόμενος διάδικος, η υπόθεση συζητείται σαν να ήσαν όλοι οι διάδικοι παρόντες. Αν όμως την επισπεύδει ο αντίδικός του, τότε ερευνάται αν ο απολειπόμενος ή ο μή παριστάμενος με νόμιμο τρόπο διάδικος κλητεύθηκε νομίμως και εμπροθέσμως και σε καταφατική περίπτωση προχωρεί στην συζήτηση παρά την απουσία του κλητευθέντος.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τις υπ'αριθ..../23-12-2011 και .../18-1-2013 εκθέσεις του δικαστικού επιμελητού Ρόδου …, αντίγραφα α1)της αιτήσεως αναιρέσεως και β1)της κλήσεως προς συζήτηση εκείνης περιέχον πράξη περί ορισμού δικασίμου και κλήση για να παραστεί κατά την παρούσα δικάσιμο επεδόθησαν νομίμως και εμπροθέσμως στον αναιρεσείοντα με φροντίδα της επισπευδούσης την συζήτηση αναιρεσίβλητης. Επομένως, εφόσον ο αναιρεσείων δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από την σειρά του πινακίου, ούτε εκπροσωπήθηκε με νόμιμο τρόπο, πρέπει να συζητηθεί η υπόθεση παρά την απουσία του.

Ο αναφερόμενος στο άρθρο 559 αριθμ.19 ΚΠολΔ όρος "ζητήματα", επί των οποίων η έλλειψη, ανεπάρκεια ή αντίφαση αιτιολογιών καθιστούν την απόφαση αναιρετέα, είναι ταυτόσημος του όρου "πράγματα", των οποίων η παρά το νόμο λήψη ή μη λήψη υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας ιδρύει λόγο αναίρεσης από τον αριθμό 8 του ίδιου άρθρου. Ως "πράγματα" νοούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί που τείνουν στη θεμελίωση ή κατάλυση του ασκούμενου δικαιώματος με την αγωγή ή την ένσταση, όχι όμως και εκείνοι που ανάγονται στη βαρύτητα ενός αποδεικτικού μέσου και γενικά στην εκτίμηση των αποδείξεων, στην ανάλυση και στάθμιση τους και την αιτιολόγηση του εξαγόμενου πορίσματος, που διατυπώθηκε στην απόφαση σαφώς. Δεν αποτελούν "πράγματα" κατά την προαναφερόμενη έννοια η επίκληση των αποδεικτικών μέσων και του περιεχομένου τους, τα επιχειρήματα ή συμπεράσματα από την εκτίμηση των αποδείξεων, έστω και αν προτείνονται ως λόγος έφεσης ή ως αιτιολογημένη άρνηση της αγωγής, ενστάσεως κ.λπ. και οι νομικοί ισχυρισμοί και η νομική επιχειρηματολογία (ΑΠ 983/2007). Επομένως, ο πρώτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, με τον οποίο ο αναιρεσείων αιτιάται την προσβαλλομένη απόφαση για πλημμέλεια από το άρθρο 559 αριθ.8 και 19 ΚΠολΔ, επειδή, κατ'αυτόν, το Εφετείο δεν αναφέρει "καμμία αιτιολογία για την αξιοπιστία της μεθόδου (του D.N.A)" και ειδικότερα "δεν αιτιολογεί γιατί η μέθοδος εξέτασης του D.N.A που εφαρμόσθηκε, είναι η πιο ενδεδειγμένη και η πιο πρόσφατη και επιστημονικά πιο αξιόπιστη" για την διαπίστωση περί του εάν ο αναιρεσείων είναι ή όχι βιολογικός πατέρας της ανήλικης θυγατέρας της αναιρεσίβλητης, είναι απορριπτέος (ο πρώτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως) ως απαράδεκτος, διότι δεν αποτελεί "ζήτημα" ή "πράγμα" υπό την αναφερθείσα έννοια, αλλά ανάγεται στην βαρύτητα της διαταχθείσης από το δικαστήριο και διεξαχθείσης πραγματογνωμοσύνης, στην εκτίμηση της αποδείξεως αυτής και στα συμπεράσματα από αυτήν. Κατά το άρθρο 559 αριθ.20 ΚΠολΔ ως έγγραφα, η παραμόρφωση του περιεχομένου των οποίων ιδρύει τον σχετικό λόγο αναιρέσεως, νοούνται τα προβλεπόμενα ως αποδεικτικά μέσα, κατά τα άρθρα 339 και 432 επ. του ίδιου Κώδικα, στα οποία δεν περιλαμβάνονται τα έγγραφα στα οποία αποτυπώνεται άλλο αποδεικτικό μέσο, όπως είναι τα πρακτικά συνεδριάσεως των δικαστηρίων και οι εκθέσεις του Εισηγητού Δικαστού, κατά το μέρος τους που περιέχουν καταθέσεις εξετασθέντων μαρτύρων, ούτε οι ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον Ειρηνοδίκη η Συμβολαιογράφου, κατά το μέρος τους που περιλαμβάνει τα υπό του μάρτυρος ενόρκως βεβαιωθέντα (ΑΠ 7/2007, ΑΠ 310/1999). Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων, με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, προβάλλει, ότι το Εφετείο παραμόρφωσε την κατάθεση του μάρτυρά του Α. Γ., η οποία περιέχεται στην υπ'αριθ.37/2002 εισηγητική έκθεση και έτσι υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ.20 ΚΠολΔ. Ο λόγος αυτός της αναιρέσεως προβάλλεται απαραδέκτως, διότι, κατά τα εκτεθέντα στην μείζονα σκέψη, η εισηγητική αυτή έκθεση, κατά το μέρος που περιλαμβάνει τα υπό του άνω μάρτυρος κατατεθέντα, δεν αποτελεί "έγγραφο" κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ.20 ΚΠολΔ, ώστε η τυχόν παραμόρφωση του περιεχομένου της να ιδρύει τον οικείο λόγο αναιρέσεως.

Ακολούθως, πρέπει να απορριφθεί η κρινομένη αίτηση και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 24-6-2009 αίτηση του Ν. Κ. για αναίρεση της υπ'αριθ.79/2009 αποφάσεως του Εφετείου Λαρίσης.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 15 Οκτωβρίου 2013.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 7 Μαρτίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ