Supreme Court quashes conviction for false certification due to missing evidence of defendant's official authority.

Απόφαση 544 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 544/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Βαρδαβάκη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Γεώργιο Ναυπλιώτη - Εισηγητή, Δημήτριο Κιτρίδη, Αθανάσιο Μπρίλλη και Πλαστήρα Αναστασάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 3 Φεβρουαρίου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου Τσίμα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Β. Β. του Ν., κατοίκου ..., που παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο του Ειρήνη Μουστάκα, περί αναιρέσεως της 10032/2004 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.

Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 18.3.2005 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 678/2005.

Αφού άκουσε Την πληρεξούσια δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά το άρθρο 242 παρ. 1 του ΠΚ, υπάλληλος που στα καθήκοντά του ανάγεται η έκδοση ή η σύνταξη ορισμένων δημοσίων εγγράφων, αν σε τέτοια έγγραφα βεβαιώνει με πρόθεση ψευδές περιστατικό που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους. Κατά δε τα άρθρα 13 εδ. α' και 263Α του ΠΚ, υπάλληλος είναι εκείνος στον οποίο έχει νόμιμα ανατεθεί, έστω και προσωρινά, η άσκηση υπηρεσίας δημόσιας, δημοτικής ή κοινοτικής ή άλλου νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου, καθώς και ο δήμαρχος και ο πρόεδρος κοινότητας.

Από τις πιο πάνω διατάξεις προκύπτει ότι για τη συγκρότηση του προβλεπόμενου και τιμωρούμενου από την πρώτη απ' αυτές εγκλήματος της ψευδούς βεβαίωσης απαιτείται: α) ο δράστης να είναι υπάλληλος υπό την ανωτέρω έννοια και ακόμη να είναι αρμόδιος καθ' ύλην και κατά τόπο για τη σύνταξη ή έκδοση και να ενεργεί μέσα στο πλαίσιο της υπηρεσίας που του έχει ανατεθεί, β) έγγραφο κατά την έννοια του άρθρου 13 εδ.

γ' του ΠΚ, το οποίο πρέπει να είναι δημόσιο. Η έννοια του δημοσίου εγγράφου δεν προσδιορίζεται στο άρθρο 13γ' ή σε άλλη διάταξη του ΠΚ. Για το λόγο αυτό εφαρμόζεται στο πεδίο του ποινικού δικαίου το άρθρο 438 του ΚΠολΔ, κατά την έννοια του οποίου δημόσιο έγγραφο είναι αυτό που συντάχθηκε από αρμόδιο καθ' ύλην και κατά τόπο δημόσιο υπάλληλο ή λειτουργεί και προορίζεται για εξωτερική υπηρεσία προς πλήρη απόδειξη κάθε γεγονότος που βεβαιώνεται με αυτό έναντι πάντων και γ) βεβαίωση στο έγγραφο αυτό ψευδών περιστατικών που μπορεί να έχουν έννομες συνέπειες.

Εξάλλου, το άρθρο 114 παρ. 1 του Π.Δ 410/1995 "Δημοτικός και Κοινοτικός Κώδικας" καθορίζει τις αρμοδιότητες του δημάρχου, ενώ με το άρθρο 115 παρ. 1, 2 και 3 του ίδιου Κώδικα καθορίζονται οι προϋποθέσεις και ο τρόπος ορισμού από τον δήμαρχο αντιδημάρχων και της μεταβίβασης και της μεταβίβασης στους τελευταίους από τον δήμαρχο αρμοδιοτήτων που έχει ο ίδιος.

Περαιτέρω, λόγο αναίρεσης της απόφασης συνιστά, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠΔ, η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης, από τις οποίες η μεν πρώτη υπάρχει όταν αποδίδεται στο νόμο έννοια διαφορετική από εκείνη που πραγματικά έχει, η δε δεύτερη όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε ορθώς τα πραγματικά περιστατικά που έγιναν δεκτά στη διάταξη που εφαρμόσθηκε ή όταν αυτή παραβιάσθηκε εκ πλαγίου, διότι δεν εκτίθενται στην απόφαση κατά τρόπο σαφή, πλήρη και ορισμένο τα πραγματικά περιστατικά, που έγιναν δεκτά, είτε κατά την έκθεσή τους υπάρχει ασάφεια ή αντίφαση, με συνέπεια να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος περί ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη με αριθ. 10043/2004 απόφασή του, το Τριμελές Εφετείο Αθηνών που την εξέδωσε, δέχτηκε, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί των πραγμάτων κρίση του, ότι από τα αποδεικτικά στοιχεία, τα οποία κατ' είδος προσδιορίζει, αποδείχτηκαν τα ακόλουθα: " Ο κατηγορούμενος, στις 8.4.1998, στην Κηφισιά Αττικής, με την ιδιότητα του αντιδημάρχου Κηφισιάς και υπ' αυτήν την έννοια του υπαλλήλου, δέχτηκε αίτηση της αναφερόμενης ομόρρυθμης εταιρείας και εξέδωσε την υπ' αριθ. 4257/18.4.1998 βεβαίωση, στην οποία βεβαιώνεται ψευδώς ότι στο κείμενο επί της οδού ...

ακίνητο υπήρχε εν λειτουργία πηγάδι, γεγονός που ήταν αναληθές και είχε έννομες συνέπειες, διότι με βάση τη βεβαίωση αυτή χορηγήθηκε άδεια γεώτρησης για το συγκεκριμένο ακίνητο". Στη συνέχεια, κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα κατηγορούμενο ψευδούς βεβαίωσης. Όμως δεν αναφέρεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πράξη του δημάρχου Κηφισιάς, με την οποία ορίσθηκε ο αναιρεσείων κατηγορούμενος αντιδήμαρχος Κηφισιάς, οι με την πράξη αυτή μεταβιβασθείσες στον κατηγορούμενο αρμοδιότητες του δημάρχου και αν η έκδοση από τον κατηγορούμενο της ως άνω βεβαίωσης περιλαμβάνεται στις αρμοδιότητες του δημάρχου που μπορούσε αυτός να μεταβιβάσει και στη συγκεκριμένη περίπτωση μεταβίβασε στον κατηγορούμενο αντιδήμαρχο.

Συνέπεια των παραλείψεων αυτών που αφορούν την ιδιότητα του κατηγορουμένου και το είδος της απ' αυτόν τελεσθείσης ως άνω πράξης είναι να μην είναι δυνατόν να προσδιορισθεί αν συντρέχει στην προκειμένη περίπτωση εξ υποκειμένου και εξ αντικειμένου η τέλεση της αποδιδόμενης σ' αυτόν της αξιόποινης πράξης της ψευδούς βεβαίωσης και να στερείται από το λόγο αυτό η προσβαλλόμενη απόφαση νόμιμης βάσης.

Επομένως πρέπει, κατά παραδοχή του από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠΔ λόγω της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Εφετείο, διότι είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 του ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την προσβαλλόμενη με αριθ. 10032/2004 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Και

Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 7 Μαρτίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 9 Μαρτίου 2006.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ