542/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 542 / 2011 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 542/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Φούκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Εμμανουήλ Καλούδη), Γεώργιο Χρυσικό, Ιωάννη Σίδερη, Νικόλαο Λεοντή και Γεώργιο Γεωργέλλη Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 24 Ιανουαρίου 2011, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Κ. Α. του Σ., κατοίκου ..., δικηγόρου, ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως.

Του αναιρεσιβλήτου: Ι. Δ. του Ε., κατοίκου Πατρών, ο οποίος δεν παραστάθηκε.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 31 Οκτωβρίου 2006 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Πατρών.. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 178/2007 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 706/2008 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 3 Μαρτίου 2009 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Γεωργέλλης, ανέγνωσε την από 14 Ιανουαρίου 2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει κατά ένα μέρος δεκτός ο μοναδικός λόγος της αναίρεσης κατά το εις το σκεπτικό μέρος του και ν' απορριφθεί κατά τα λοιπά ο ίδιος λόγος.

Ο αυτοπροσώπως παραστάς αναιρεσείων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη με αριθ. 8835Ε/12-8-2010 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Πάτρας Μ. Κ. με τις πάνω σ'αυτή δύο βεβαιώσεις αντίγραφο της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως με την πάνω σ' αυτό πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση, επιδόθηκε με επίσπευση του αναιρεσείοντος νομότυπα και εμπρόθεσμα στον αναιρεσίβλητο ο οποίος δεν εμφανίστηκε κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του οικείου πινακίου, ούτε κατέθεσε δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Συνεπώς πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση σαν να ήταν ο διάδικος αυτός παρών (άρθρο 576 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.).

Από το συνδυασμό των άρθρων 297, 298, 934 και 935 του ΑΚ προκύπτει, ότι στην περίπτωση που αφαιρέθηκε πράγμα με παράνομη πράξη, ο δικαιούχος μπορεί να ζητήσει αποκλειστικά την αυτούσια απόδοση αυτού, καθώς και αποζημίωση για τη στέρησή του. Πλήρη αποζημίωση δικαιούται να ζητήσει μόνο σε περίπτωση αδυναμίας αυτούσιας απόδοσης του πράγματος ή έλλειψης συμφέροντος αυτού στην αυτούσια απόδοσή του.

Εξάλλου η παραβίαση κανόνα του ουσιαστικού δικαίου, που προβλέπεται ως λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 560 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ. που είναι εννοιολογικά ταυτόσημος με τον λόγο που προβλέπεται από τον αριθ. 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. είναι δυνατό να έχει ως περιεχόμενο την αιτίαση ότι η αγωγή, επί της οποίας έκρινε σε πρώτο ή σε δεύτερο βαθμό το δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη τελεσίδικη απόφαση, απορρίφθηκε ως μη νόμιμη, ενώ συνέβαινε το αντίθετο σύμφωνα με το συγκεκριμένο κανόνα του ουσιαστικού δικαίου (Ολ.Α.Π.28/1998.) Στη προκειμένη περίπτωση ο ενάγων και ήδη αναιρεσείων εξέθεσε στην από 31-10-2006 αγωγή όπως έγινε δεκτό και με την προσβαλλόμενη απόφαση τα εξής: "Ότι με το από 1-11-2004 ιδιωτικό συμφωνητικό ο ενάγων εκμίσθωσε στον εναγόμενο ένα διαμέρισμα μετά των εντός αυτού ευρισκομένων κινητών πραγμάτων, των οποίων είναι συγκύριος κατά ποσοστό 2/3 εξ αδιαιρέτου.

Ότι όταν ο εναγόμενος αποχώρησε από το μίσθιο αφαίρεσε και ιδιοποιήθηκε παράνομα τα λεπτομερώς περιγραφόμενα στην αγωγή κινητά πράγματα, των οποίων είναι συγκύριος, συνολικής αξίας 435 ευρώ. Ότι από την παραπάνω αξιόποινη πράξη του εναγομένου ζημιώθηκε το ποσό των 290 ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί στην αξία των αφαιρεθέντων κινητών κατά το ποσοστό της συγκυριότητάς του.

Ότι περαιτέρω από την ανωτέρω αδικοπραξία υπέστη ηθική βλάβη για την αποκατάσταση της οποίας πρέπει να του επιδικασθεί ως χρηματική ικανοποίηση το ποσό των 4.955 ευρώ. Με βάση το ιστορικό αυτό ζήτησε να υποχρεωθεί ο εναγόμενος να του καταβάλει το ποσό των 5.245 ευρώ με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής, να απαγγελθεί κατά του εναγομένου προσωπική κράτηση ως μέσο εκτέλεσης της απόφασης και να καταδικαστεί ο εναγόμενος στη δικαστική του δαπάνη".

Η ανωτέρω αγωγή κατά το μέρος που ζητείται η καταβολή του ποσού των 290 ευρώ ως πλήρης αποζημίωση για την κατά τ' ανωτέρω παράνομη αφαίρεση των πραγμάτων είναι μη νόμιμη διότι τέτοια αποζημίωση δικαιούται να ζητήσει ο ενάγων μόνο σε περίπτωση αδυναμίας αυτούσιας απόδοσης των πραγμάτων ή έλλειψης συμφέροντος αυτού στην αυτούσια απόδοσή τους, πραγματικά περιστατικά που όμως δεν επικαλείται με την αγωγή του ο ενάγων.

Κατά το μέρος που με την ίδια αγωγή ζητείται το ποσό των 4.955 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη ο ενάγων από την ίδια ως άνω παράνομη αφαίρεση των πραγμάτων είναι νόμιμη κατά τις διατάξεις των άρθρων 299,934 , 932, και 914 Α.Κ. Κατ' ακολουθίαν το Πολυμελές Πρωτοδικείο κατά το μέρος που έκρινε μη νόμιμη την αγωγή ως προς το κονδύλιο της αποζημίωσης (των 290 ευρώ) δεν παραβίασε με εσφαλμένη ερμηνεία τις ως άνω διατάξεις των άρθρων 297,298,934και 935 Α.Κ.

ούτε και άλλες γι'αυτό ο μοναδικός λόγος της αναίρεσης από τον αριθ. 1 του άρθρου 560 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ. κατά το μέρος που υποστηρίζονται τ'αντίθετα είναι αβάσιμος. Κατά το μέρος όμως που απέρριψε ως μη νόμιμη την αγωγή και κατά το κονδύλιο της χρηματικής ικανοποιήσεως( των 4.955 ευρώ) και το παρεπόμενο αίτημα της απαγγελίας προσωπικής κράτησης ως μέσο αναγκαστικής εκτέλεσης της απόφασης, παραβίασε με εσφαλμένη ερμηνεία τις διατάξεις των άρθρων 299, 934, 932, 914 Α.Κ.

και 1047 παρ. 1 εδ. β' Κ.Πολ.Δ. γι'αυτό ο μοναδικός λόγος της αναίρεσης από τον αριθ. 1 του άρθρου 560παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ. κατά το σχετικό του μέρος είναι βάσιμος.

Συνεπώς πρέπει ν' αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση κατά το μέρος τούτο και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο συντιθέμενο από άλλους δικαστές (άρθρο 580 § 3 Κ.Πολ.Δ.).

Τα δικαστικά έξοδα πρέπει να συμψηφιστούν στο σύνολό τους λόγω του ότι η ερμηνεία του κανόνα δικαίου που εφαρμόστηκε ήταν ιδιαίτερα δυσχερής (άρθρ. 183, 179 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθ. 706/2008 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πατρών κατά το μέρος που αναφέρεται στο σκεπτικό παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο συντιθέμενο από άλλους δικαστές. Και

Συμψηφίζει τα δικαστικά έξοδα.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 15 Μαρτίου 2011. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 11 Απριλίου 2011.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ