Divorce appeal dismissed; court held lower court properly rejected abuse of right claim despite wife's allegations of violence.

Απόφαση 541 / 2019 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 541 /2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αβροκόμη Θούα - Εισηγήτρια, Γεώργιο Αποστολάκη, Θεόδωρο Κανελλόπουλο και Κυριάκο Οικονόμου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Ιανουαρίου 2019, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ε. συζύγου Σ. Λ., κατοίκου .... Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Βασίλειο Καραβίδα. Του αναιρεσιβλήτου: Σ. Λ. του Ζ., κατοίκου .... Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Μάρκου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-10-2014 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πρέβεζας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 53/2015 μη οριστική και 7/2016 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 212/2017 του Μονομελούς Εφετείου Ιωαννίνων. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 7-11-2017 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την προσβαλλόμενη απόφαση, έγιναν δεκτά τα ακόλουθα, κατά το ενδιαφέρον την αναιρετική διαδικασία μέρος:": Οι διάδικοι Σ. Λ. (ήδη αναιρεσίβλητος) και Ε. Λ. (ήδη αναιρεσείουσα) την 24-01-1982 ετέλεσαν νόμιμο θρησκευτικό γάμο στους ... του ..., από τον οποίο απέκτησαν τέσσερα (4) τέκνα... Μετά από μία περίοδο αρμονικής συμβιώσεως προέκυψαν κλονιστικά γεγονότα της εγγάμου σχέσεως και από τον Αύγουστο του έτους 2011 ο ενάγων διαμένει στον όροφο διωρόφου οικοδομής, ιδιοκτησίας του, η δε εναγομένη στο ισόγειο της ιδίας οικοδομής.

Έκτοτε οι διάδικοι και μέχρι την συζήτηση της αγωγής (1-12- 2015) απεμακρύνθησαν φυσικώς και ψυχικώς μεταξύ τους με την θέληση να μην έχουν πλέον κοινωνία βίου, ώστε να τεκμαίρεται αμάχητα ο κλονισμός των σχέσεών τους. Η εκκαλούσα ισχυρίζεται, με τον μοναδικό λόγο εφέσεως, ότι "...ο αντίδικος παρά τα 33 έτη συμβίωσης και μετά την απόκτηση τεσσάρων τέκνων - όλων ενήλικων σήμερα - καταχρηστικά άσκησε την ως άνω αίτησή του, καθώς εγώ ήμουν εκείνη η οποία υπέστην βία και χλευασμό από τον εναγόμενο στην διάρκεια του συζυγικού μας βίου.

Βίωσα την απόρριψη, την περιφρόνηση και την απόλυτη ταπείνωση, καθώς ο εναγόμενος απουσίαζε συχνά και αδικαιολόγητα από την οικογενειακή μας στέγη... Συνευρίσκονταν... με γυναίκες αμφιβόλου ηθικής ποικίλων εθνικοτήτων... Έπειτα από τις διασκεδάσεις του, οδηγούνταν σε βίαιη συμπεριφορά εις βάρος μου, με ξυλοδαρμούς και ύβρεις και απειλές...

με απείλησε με μαχαίρι, όταν προσπάθησα να τον συνετίσω...,Η ένσταση αυτή περί καταχρηστικής ασκήσεως του δικαιώματος διαζεύξεως, δεκτών γενομένων των περιστατικών, πρέπει να απορριφθεί ως νόμω αβάσιμη, δοθέντος ότι η εναγομένη - εκκαλούσα περιγράφει κλονιστικά γεγονότα της έγγαμης σχέσεως και όχι επιπτώσεις του διαζυγίου υπέρμετρα σκληρές για αυτήν, ώστε να επιβάλλεται η διατήρηση του γάμου.".Με βάση τις ανωτέρω παραδοχές, το Εφετείο ακολούθως, απέρριψε την από 29-2-2016 έφεση της αναιρεσείουσας κατά της 7/2016 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πρέβεζας, το οποίο ,αφού δέχθηκε την από 22-10-2014 αγωγή του αναιρεσίβλητου, απήγγειλε τη λύση του τελεσθέντος μεταξύ των διαδίκων γάμου.

Ο αναιρετικός λόγος του άρθρου 559αριθμ.8ΚΠολΔ για λήψη ή μη υπόψη προταθέντος και έχοντος ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης πράγματος, προϋποθέτει πράγμα παραδεκτώς προταθέν, αφού διαφορετικά το δικαστήριο της ουσίας δεν επιτρέπεται να το λάβει υπόψη."Πράγματα" δεν θεωρούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων, που συγκροτούν την ιστορική βάση και επομένως θεμελιώνουν το αίτημα της αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντέστασης ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος καθώς και οι κύριοι ή πρόσθετοι λόγοι έφεσης που αφορούν αυτοτελείς πραγματικούς ισχυρισμούς (Ολ.ΑΠ3/1997,ΑΠ851/2015).Ο λόγος αυτός δεν ιδρύεται, αν το δικαστήριο που δίκασε, έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό και τον απέρριψε για οποιονδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό (ΑΠ 250/2014,1418/2013).

Συνεπώς, ο μοναδικός λόγος της κρινόμενης αίτησης ,με τον οποίο η αναιρεσείουσα, μέμφεται το Εφετείο, κατ' επίκληση πλημμέλειας από το άρθρο 559αριθμ.8ΚΠολΔ,ότι δεν έλαβε υπόψη την βασιζόμενη στα ανωτέρω περιγραφόμενα στην προσβαλλόμενη απόφαση περιστατικά, ένσταση, για καταχρηστική άσκηση του ασκηθέντος με την αγωγή δικαιώματος του αναιρεσίβλητου, είναι αβάσιμος εφόσον το Εφετείο, την έλαβε υπόψη και την απέρριψε ως μη νόμιμη.

Κατ'ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα, που ηττήθηκε, στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου (αρθρ.176,183ΚΠολΔ) κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό. Τέλος, ενόψει του ότι, όπως προκύπτει από την με αριθμό 45 ,από 9-11-2017 έκθεση κατάθεσης της κρινόμενης αίτησης, ενώπιον του Εφετείου Ιωαννίνων,η αναιρεσείουσα κατέθεσε το προβλεπόμενο από τη διάταξη του άρθρου 495παρ.1ΚΠολΔ παράβολο ,καίτοι δεν είχε τέτοια υποχρέωση, κατά την παρ.3 εδάφιο τελευταίο του ίδιου άρθρου, εφόσον επρόκειτο για διαφορά υπαγόμενη στη διάταξη του άρθρου 592αριθμ.1ΚΠολΔ,πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή αυτού στην ίδια.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 7 Νοεμβρίου 2017 αίτηση της Ε. Λ. για αναίρεση της 212/2017 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Ιωαννίνων.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου,τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων(2.700) ευρώ.

Διατάσσει την επιστροφή του κατατεθέντος παραβόλου στην αναιρεσείουσα.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 12 Μαρτίου 2019.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 14 Μαΐου 2019.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ