541/2013 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 541 / 2013 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 541/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου, Γεράσιμο Φουρλάνο και Στυλιανή Γιαννούκου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του στις 10 Δεκεμβρίου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Κ. χήρας Σ. Α., 2) Ε. Α. του Σ. και 3) Ι. Α. του Σ., κατοίκων ..., οι οποίοι παραστάθηκαν με την πληρεξούσια δικηγόρο τους Αλίκη Μπόκια.

Του αναιρεσιβλήτου: Α. Α. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16-11-1998 αγωγή του αρχικά ενάγοντος, του οποίου καθολικοί διάδοχοι είναι οι ήδη αναιρεσείοντες, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2810/2000 μη οριστική, 3074/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 5653/2010 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 11-2-2011 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο οι αναιρεσείοντες όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ευφημία Λαμπροπούλου ανέγνωσε την από 3-12-2012 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την αναίρεση της προσβαλλόμενης αποφάσεως κατά μερική παραδοχή του τρίτου λόγου αναιρέσεως και την απόρριψη των λοιπών λόγων αναιρέσεως.

Η πληρεξούσια των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αναιρεσιβλήτου στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από την 2915Γ/21-9-2011 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Πειραιώς ..., την οποία επικαλούνται και προσκομίζουν οι επισπεύδοντες τη συζήτηση της υποθέσεως αναιρεσείοντες, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση από 11-2-2011 αιτήσεως για αναίρεση της 5653/2010 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών, με την πράξη καταθέσεως και ορισμού δικασίμου που υπάρχει κάτω από αυτήν και με κλήση για συζήτηση κατά την αναφερόμενη στην αρχή αυτής της αποφάσεως δικάσιμο (10-12-2012) επιδόθηκαν νομότυπα και εμπρόθεσμα στον αναιρεσίβλητο. Εξάλλου από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά του δικαστηρίου τούτου προκύπτει ότι κατά την πιο πάνω δικάσιμο (10-12-2012), κατά την οποία συζητήθηκε η υπόθεση με εκφώνησή της από τη σειρά του οικείου πινακίου, δεν εμφανίστηκε ο αναιρεσίβλητος ούτε κατέθεσε δήλωση σύμφωνα με το άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ. Επομένως πρέπει να συζητηθεί η υπόθεση παρά την απουσία του (άρθρο 576 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.).

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.11 περ.γ Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως παρέχεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής για την ίδρυση του σχετικού λόγου αναιρέσεως αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για τη λήψη υπόψη από το δικαστήριο προσκομισθέντων με επίκληση αποδεικτικών μέσων, τα οποία το δικαστήριο έχει υποχρέωση να λαμβάνει υπόψη κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339 και 346 Κ.Πολ.Δ. (Ολ.Α.Π. 2/2008).

Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη απόφαση έγιναν δεκτά τα εξής: "Ο αρχικός ενάγων Σ. Α., απόστρατος αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού, [καθολικοί διάδοχοι του οποίου είναι οι αναιρεσείοντες] συνάντησε για πρώτη φορά το δεύτερο εναγόμενο και ήδη εφεσίβλητο [αναιρεσίβλητο] περίπου κατά τα τέλη του έτους 1992.

Για τη γνωριμία αυτή μεσολάβησε ο συνάδελφος του αρχικού ενάγοντος Π. Β., ο οποίος το φθινόπωρο του έτους 1993 έφερε εκ νέου σε επαφή τον αρχικό ενάγοντα με το δεύτερο εκ των εναγομένων στο καφενείο της γειτονιάς του αρχικού ενάγοντος, στα ..., στο οποίο σύχναζε ο τελευταίος κατά τον ελεύθερο χρόνο του ... Ήδη όμως κατά το χρόνο αυτό ο αρχικός ενάγων είχε εκδηλώσει την επιθυμία του να δραστηριοποιηθεί επιχειρηματικά προκειμένου να απασχολείται, ήταν δε πρόθυμος να επενδύσει αποδοτικά τα χρήματά του.

Για το λόγο αυτό, έχοντας ήδη αποκτήσει φιλική σχέση με το δεύτερο των εναγομένων, του εξέφρασε την επιθυμία ότι αναζητούσε συγεκριμένο τρόπο να επενδύσει κερδοφόρα τις οικονομίες του, δεδομένου ότι, από τις συζητήσεις που είχε με αυτόν, είχε πληροφορηθεί ότι ήταν οικονομολόγος και συνταξιούχος διευθυντής τράπεζας, γεγονός που ήταν αληθές ...

Ο ίδιος ο αρχικός ενάγων πληροφόρησε το δεύτερο των εναγομένων για την οικονομική του κατάσταση, τον οχλούσε δε προκειμένου να τον φέρει σε επαφή με επιχειρηματίες, που θεωρούσε ότι γνώριζε λόγω της ιδιότητάς του ... Στις ανωτέρω οχλήσεις του αρχικού ενάγοντος, ο δεύτερος των εναγομένων τον ενημέρωσε ότι ασχολούνταν με την εκπόνηση οικονομικοτεχνικών μελετών, είχε δε προς το σκοπό αυτό συνεργασία με το γραφείο του κέντρου οικονομικών μελετών που ανήκε στον τρίτο εναγόμενο [ήδη μη διάδικο] Ν.

Ρ., στον οποίο απασχολούνταν επίσης και ο Γ. Π.. Επιπλέον του ανέφερε ότι πρόσφατα είχε συντάξει μία οικονομοτεχνική μελέτη για λογαριασμό του πρώτου εναγομένου [ήδη μη διαδίκου] Π. Τ., ο οποίος ήταν πελάτης του ανωτέρω γραφείου και σύμφωνα με την οποία ήταν νόμιμος εκπρόσωπος και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας με την επωνυμία "ΠΟΡΚΥ ΑΕΒΕ", η οποία εμφανιζόταν ως οικονομικά εύρωστη εταιρεία.

Ωστόσο δεν αποδείχθηκε ότι ο δεύτερος εκ των εναγομένων παρέστησε στον αρχικό ενάγοντα ότι ο Τ. ήταν και κύριος μέτοχος και νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρείας με την επωνυμία "ΒΙΟΚΡΑΛ ΕΠΕ" ούτε ότι γνώριζε ότι αυτός ήταν απόλυτα φερέγγυος και ικανός επιχειρηματίας, ώστε άμεσα και κατά τρόπο αναμφίβολο να του δημιουργούσε την πεποίθηση ότι αυτός θα μπορούσε να διαχειριστεί με ασφαλή και επωφελή τρόπο τα χρήματά του ...

Ο δεύτερος εκ των εναγομένων ήδη το Σεπτέμβριο του έτους 1993 είχε αναλάβει ως συνεργάτης του παραπάνω γραφείου κατ' εντολή του Π. Τ. να συντάξει μία οικονομοτεχνική μελέτη για την εταιρεία ... με διακριτικό τίτλο "ΠΟΡΚΥ ΑΕΒΕ" προκειμένου να λάβει η εταιρεία αυτή τραπεζικό δάνειο στα πλαίσια των δραστηριοτήτων της.

Η ανωτέρω εταιρεία καταχωρήθηκε την 7-10-1992 στο μητρώο ανωνύμων εταιρειών της Νομαρχίας Πειραιώς με αριθμό μητρώου 27359/02/β/92/328, ενώ με την υπ' αριθμ. 164330/ 7-10-1992 απόφαση του Νομάρχη Πειραιώς της χορηγήθηκε άδεια σύστασης και εγκρίθηκε το καταστατικό της, το οποίο καταρτίσθηκε δυνάμει της υπ' αριθμ. .../1992 πράξης της συμβολαιογράφου Αθηνών Βασιλικής Αργυριάδου-Χονδρού και της υπ' αριθμ. .../1992 διορθωτικής πράξης της ίδιας συμβολαιογράφου ...

Έδρα της εταιρείας ήταν η ..., οδός ... αρ.73, διατηρούσε δε υποκατάστημα στην οδό ... αρ.9 στην ... . Την εταιρεία εκπροσωπούσε αρχικά ως διευθύνων σύμβουλος ο Ε. Σ. ... ο οποίος κατά την από 18-9-1993 συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου της ανωτέρω εταιρείας υπέβαλε την παραίτησή του και το διοικητικό συμβούλιο εξέλεξε νέο διευθύνοντα σύμβουλο τον έως τότε πρόεδρο του διοικητικού συμβουλίου Π.

Τ., στον οποίο ήδη ο Ε. Σ. είχε μεταβιβάσει όλες τις αρμοδιότητές του δυνάμει του υπ' αριθμ. .../14-9-1993 συμβολαιογραφικού πληρεξουσίου του συμβολαιογράφου Αθηνών Βασιλείου Κανελλοπούλου. Όλα τα παραπάνω στοιχεία ήταν αληθή και περιλαμβάνονταν στην από 30-9-1993 μελέτη του δευτέρου των εναγομένων βάσει των στοιχείων που του προσκόμισε ο Π.

Τ.. Στη μελέτη αυτή αναφερόταν ότι το μετοχικό κεφάλαιο της ανωτέρω εταιρείας αυξήθηκε κατά 24.000.000 δραχμές βάσει της από 23-12-1992 απόφασης της γενικής συνέλευσης και κατά 40.000.000 δραχμές βάσει της από 8-7-1993 απόφασης της γενικής συνέλευσης, έτσι ώστε στις 30-9-1993 να έχει ανέλθει στο ποσό των 84.000.000 δραχμών και να ανήκε στους α) Π.

Τ. κατά 46.000.000 δραχμές και β) Α. Ν. κατά 38.000.000 δραχμές. Ωστόσο ο δεύτερος εκ των εναγομένων σημείωνε ότι η τελευταία αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου των 40.000.000 δραχμών δεν είχε ακόμα δημοσιευθεί στο Φ.Ε.Κ. ούτε εμφανίζετο στο ισοζύγιο της 30-6-1993, γεγονός που απεδείκνυε ότι δεν συνέταξε τη μελέτη αυτή για να παρουσιάσει στον αρχικό ενάγοντα, με τρόπο μεθοδευμένο και προσχεδιασμένο, πλασματικά οικονομικά δεδομένα της ανωτέρω εταιρείας ούτε να εμφανίσει τον Π.

Τ. ως τον κύριο μέτοχο αυτής και ως έναν απόλυτα επιτυχημένο επιχειρηματία. Περαιτέρω, όπως αποδείχθηκε ... η ανωτέρω εταιρεία διατηρούσε υποκατάστημα επεξεργασίας και τυποποίησης τροφίμων (τυροκομείο) στα ..., επί της οδού ... αριθμ.9, το οποίο είχε ... ο Μ. Δ. επισκεφθεί και όπου διαπίστωσε ότι εργάζονταν 6-7 άτομα, υπήρχαν μηχανήματα και αποθηκευτικοί χώροι.

Επομένως η εταιρεία αυτή δεν ήταν αδρανής ούτε αποδείχθηκε ότι κατά το χρονικό αυτό διάστημα είχε χρέη προς τρίτους. Επιπλέον από το σύνολο του περιεχομένου της συνταχθείσας οικονομοτεχνικής μελέτης αποδείχθηκε ότι ο δεύτερος εκ των εναγομένων έλαβε υπόψη του όλα τα οικονομικά δεδομένα και στοιχεία της εταιρείας με το διακριτικό τίτλο "ΠΟΡΚΥ ΑΕΒΕ" που προσήχθησαν ενώπιόν του, τα οποία παρουσίαζε κατά τέτοιο τρόπο ώστε να παρατίθενται αυτά συνδυαστικά και εμπεριστατωμένα προκειμένου να προσκομίζονταν η μελέτη αυτή από τον Π.

Τ. σε οποιοδήποτε πιστωτικό οργανισμό για την έγκριση χρηματοδότησης της ανωτέρω εταιρείας, η οποία επιθυμούσε να προμηθευτεί τον απαραίτητο μηχανολογικό εξοπλισμό μέσω χρηματοδοτικής μισθώσεως για τις ανάγκες του ανωτέρω υποκαταστήματός της. Επί αυτού του συγκεκριμένου αντικειμένου αποφάνθηκε ο δεύτερος εκ των εναγομένων δια της ανωτέρω οικονομοτεχνικής μελέτης του, καταλήγοντας βάσει του προσωρινού ισοζυγίου της 31-8-1993 ότι η ανάπτυξη και η εξέλιξη της εταιρείας έπρεπε να θεωρείται ανοδική.

Αντίθετα δεν αποδείχθηκε ότι η μελέτη αυτή συντάχθηκε και επιδείχθηκε στον αρχικό ενάγοντα ώστε ο τελευταίος να παραπλανηθεί και να εμπιστευθεί τα χρήματά του στο δεύτερο εκ των εναγομένων ούτε αποδείχθηκε ότι ο τελευταίος ενεργούσε από κοινού με τους Π. Τ. και Ν. Ρ. προκειμένου να αποσπάσει από τον αρχικό ενάγοντα με οποιοδήποτε τρόπο χρήματα...

Περαιτέρω ο δεύτερος εκ των εναγομένων ήλθε σε επαφή με τον Π. Τ. για πρώτη φορά στα πλαίσια της ανωτέρω συνεργασίας, χωρίς να αποδειχθεί ότι είχαν σε προγενέστερο διάστημα αναπτύξει μεταξύ τους οποιαδήποτε άλλη επαγγελματική ή φιλική σχέση ... Περί τα μέσα Νοεμβρίου του 1993 ο αρχικός ενάγων επισκέφθηκε το "κέντρο οικονομικών μελετών" επί της οδού ...

αριθμ.11, στην ..., όπου γνώρισε, μέσω του δευτέρου των εναγομένων, τον Ν. Ρ., ο οποίος μαζί με τον Π. Τ. ήρθαν σε διαπραγματεύσεις με τον αρχικό ενάγοντα και στις 30-11-1993 καταρτίσθηκε μεταξύ του Π. Τ., ως νομίμου εκπροσώπου και ενεργούντος για λογαριασμό των εταιρειών "ΠΟΡΚΥ Ανώνυμη Εμπορική και Βιομηχανική Εταιρεία Τροφίμων" και "ΒΙΟΚΡΑΛ ΕΠΕ", και του αρχικού ενάγοντος, ιδιωτικό συμφωνητικό στο οποίο συμφωνήθηκε, μεταξύ άλλων όρων, ότι ο αρχικώς ενάγων θα χρηματοδοτούσε μερικώς ή ολικώς τις ανωτέρω εταιρείες, ανάλογα με τις εκάστοτε ανάγκες, χωρίς να δεσμεύεται για κάποιο συγκεκριμένο ποσό που θα διέθετε.

Περαιτέρω θα εδικαιούτο να λαμβάνει ως αντάλλαγμα των χρηματικών κεφαλαίων τα οποία θα διέθετε για την κάλυψη των εκάστοτε αγορών των εμπορευμάτων, ποοσοστό 50% επί της συνολικής αξίας των εμπορευμάτων που θα προμηθευόταν ο Π. Τ. . Ο τελευταίος ήταν υποχρεωμένος βάσει του συμφωνητικού αυτού να πραγματοποιεί μία τουλάχιστον αγορά το μήνα αξίας από 12.000.000 δραχμών έως 20.000.000 δραχμών.

Σε περίπτωση δε που καμία αγορά δεν θα πραγματοποιούσε ο ανωτέρω προμηθευτής, τότε θα ήταν υποχρεωμένος να καταβάλει στον αρχικό ενάγοντα ανελλιπώς το ποσό των 600.000 δραχμών μηνιαίως, ανεξάρτητα από τη διενέργεια ή μη αγοράς. Επομένως η ανωτέρω συμφωνία είχε διατυπωθεί κατά τρόπο απόλυτα σαφή, χωρίς να δημιουργούνται υπόνοιες παραπλάνησης του αρχικού ενάγοντος ως προς τις υποχρεώσεις του αλλά αντίθετα τον εξόπλιζε με σημαντικές χρηματικές απαιτήσεις έναντι του Π.

Τ., οι οποίες ήταν τελείως ανεξάρτητες από την εμπορική δραστηριότητα των ανωτέρω εταιρειών. Ο αρχικός ενάγων δεν ήταν άπειρος των συναλλαγών ούτε και είχε εξαρτήσει τη διαπραγματευτική του δύναμη από τις υποδείξεις του δεύτερου των εναγομένων, ο οποίος του είχε ήδη επισημάνει πριν την υπογραφή του συμφωνητικού ότι θα ήταν σκόπιμο προς δική του εξασφάλιση να εγγράψει προσημείωση υποθήκης σε κάποιο ακίνητο του Τ.

ή τρίτου. Το συμφωνητικό αυτό δεν αποδείχθηκε ότι συντάχθηκε από τον Α., ο οποίος άλλωστε δεν μετείχε στις διαπραγματεύσεις ... Ο δεύτερος εναγόμενος απέβλεπε μέσω της συμφωνίας αυτής σε οικονομικό όφελος ως εξωτερικός συνεργάτης του ανωτέρω κέντρου, το οποίο όμως ποτέ δεν έλαβε, δεδομένου ότι οι παραπάνω εταιρείες κατά το επόμενο χρονικό διάστημα δεν μπόρεσαν να ανταπεξέλθουν οικονομικά, με αποτέλεσμα να καταγγείλει ο αρχικός ενάγων την ανωτέρω συμφωνία.

Ο ίδιος (δεύτερος εναγόμενος) ήταν εξωτερικός συνεργάτης με το γραφείο του Ν. Ρ., ο οποίος είχε τον πλήρη έλεγχο των υποθέσεων του γραφείου και δεν αποδείχθηκε ότι ήταν γνώστης των υποθέσεων της εταιρείας "ΒΙΟΚΡΑΛ ΕΠΕ", δεδομένου ότι δεν ήταν συμβαλλόμενος με την ανωτέρω εταιρεία ούτε είχε αναλάβει τη μελέτη των οικονομικών της στοιχείων αλλά συνεβλήθη μόνο για την παροχή επιχειρηματικών συμβουλών...

Ο αρχικός ενάγων είχε άμεση περαιτέρω συνεργασία με τον Π. Τ., με τον οποίο στις 23-12-1993 υπέγραψε νέο συμφωνητικό χωρίς την ανάμειξη του δευτέρου εκ των εναγομένων. Σύμφωνα με το περιεχόμενο αυτού του συμφωνητικού ο αρχικός ενάγων ενέγραψε προσημείωση υποθήκης ποσού 15.000.000 δραχμών δυνάμει της υπ' αριθμ. 24186/1993 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και συμφώνησε με τον Π.

Τ. ότι έχει έναντι αυτού χρηματική αξίωση για το ποσό των 13.000.000 δραχμών. Το γεγονός αυτό καταδεικνύει ότι ο αρχικός ενάγων είχε εμπειρία και γνώσεις σε θέματα συναλλαγών και αναλάμβανε ο ίδιος πρωτοβουλίες για την εξασφάλιση των απαιτήσεών του. Ωστόσο η παραπάνω συνεργασία μεταξύ αυτού και του Π. Τ. στα πλαίσια της ανωτέρω από 30-11-1993 συμφωνίας ποτέ δεν ολοκληρώθηκε διότι ο τελευταίος δεν εκπλήρωσε τις συμβατικές του υποχρεώσεις και είχε μοναδικό σκοπό να αποκομίσει χρήματα από τον αντισυμβαλλόμενό του ...

Αποδείχθηκε περαιτέρω ότι ο αρχικός ενάγων κατέβαλε στον Π. Τ. στις 6-12-1993 το ποσό των 7.000.000 δραχμών, στις 23-12-1993 το ποσό των 6.000.000 δραχμών, στις 26-1-1994 το ποσό των 3.200.000 δραχμών και συνολικά το ποσό των 17.570.000 δραχμών, από το οποίο του αποδόθηκε μόνο το ποσό των 3.200.000 δραχμών. Επομένως η ζημία του αρχικού ενάγοντος ανήλθε στο ποσό των 14.370.000 δραχμών, χωρίς να αποδειχθεί ότι απώλεσε επιπλέον και το ποσό των 9.638.000 δραχμών από τη μη κατάθεση του ανωτέρω ποσού, κατά το οποίο ζημιώθηκε, σε προθεσμιακό λογαριασμό ταμιευτηρίου ή από τη μη αγορά εντόκων γραμματίων του Ελληνικού Δημοσίου, ανεξάρτητα από την αοριστία του εν λόγω αγωγικού κονδυλίου ...".

Με βάση αυτές τις παραδοχές το εφετείο απέρριψε ως κατ' ουσίαν αβάσιμη την έφεση των αναιρεσειόντων κατά της αποφάσεως του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, με την οποία είχε απορριφθεί ως κατ' ουσίαν αβάσιμη η αγωγή του αρχικά ενάγοντος (του οποίου αυτοί ήσαν καθολικοί διάδοχοι ως μόνοι εξ αδιαθέτου κληρονόμοι) κατά το μέρος που στρεφόταν κατά του αναιρεσιβλήτου.

Όμως παρά την περιεχόμενη στην προσβαλλόμενη απόφαση γενική βεβαίωση ότι το εφετείο σχημάτισε την κρίση του "από την εκτίμηση ... όλων των εγγράφων που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι" και παρά τις ανωτέρω αναλυτικές αιτιολογίες της, από το σύνολο των αιτιολογιών αυτών καταλείπονται αμφιβολίες αν το εφετείο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε: 1) το .../8-2-1993 συμβόλαιο συστάσεως της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΠΟΡΚΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΕΒΕ", 2) το Α154/1998 έγγραφο του τοπικού υποκαταστήματος Ι.Κ.Α.

Πατησίων, 3) το Γ158/19-1-1998 έγγραφο της Διευθύνσεως Εμπορίου και Τουρισμού Πειραιώς, τα οποία οι αναιρεσείοντες νόμιμα επικαλέστηκαν και προσκόμισαν με τις προτάσεις που υπέβαλαν ενώπιόν του. Τούτο διότι από τα πιο πάνω δημόσια έγγραφα προκύπτει ότι η, κατά τις παραδοχές της προσβαλλομένης, συνταχθείσα από τον αναιρεσίβλητο οικονομοτεχνική μελέτη για την οικονομική κατάσταση της εταιρείας με την επωνυμία "ΠΟΡΚΥ ΑΕΒΕ" - για την οποία (μελέτη), επίσης κατά τις παραδοχές της προσβαλλομένης, ο αναιρεσίβλητος ανέφερε στον αρχικά ενάγοντα ότι: "πρόσφατα είχε συντάξει ...

για λογαριασμό του πρώτου εναγομένου Π. Τ., ο οποίος ήταν πελάτης του ανωτέρω γραφείου και σύμφωνα με την οποία ήταν νόμιμος εκπρόσωπος και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας με την επωνυμία "ΠΟΡΚΥ ΑΕΒΕ", η οποία εμφανιζόταν ως οικονομικά εύρωστη εταιρεία" - περιείχε πληθώρα ανακριβών στοιχείων σχετικά με την οικονομική κατάσταση της εταιρείας αυτής.

Ειδικότερα με την πιο πάνω μελέτη που συντάχθηκε στις 30-9-1993 ο αναιρεσίβλητος: α) εμφάνιζε την ανωτέρω εταιρεία ως έχουσα έδρα στην οδό ... αριθ.73, στη ..., ενώ (όπως αναφέρεται στο πρώτο από τα πιο πάνω έγγραφα) από τις 8-6-1993 στην πιο πάνω διεύθυνση είχε την έδρα της άλλη εταιρεία, η "ΠΟΡΚΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΕΒΕ", β) εμφάνιζε την ανωτέρω εταιρεία ως έχουσα υποκατάστημα στην οδό ...

αριθ.9, στην ..., όπου μάλιστα κατά τις παραδοχές της προσβαλλομένης "εργάζονταν 6-7 άτομα, υπήρχαν μηχανήματα και αποθηκευτικοί χώροι", ενώ (όπως αναφέρεται στο δεύτερο από τα πιο πάνω έγγραφα), σε έλεγχο του τοπικού υποκαταστήματος Ι.Κ.Α. που έλαβε χώρα στις 26-11-1993 "δεν διαπιστώθηκε η λειτουργία της επιχειρήσεως" και "δεν διαπιστώθηκε απασχόληση" εργαζομένων, γ) εμφάνιζε την ανωτέρω εταιρεία ως έχουσα πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο τον Π.

Τ. και ως οικονομικώς εύρωστη, ενώ στο τρίτο από τα πιο πάνω έγγραφα ο Π. Τ. δεν αναφέρεται ότι είχε αυτές τις ιδιότητες και η ανωτέρω εταιρεία ουδέποτε λειτούργησε και συγκεκριμένα αυτή, αν και είχε καταχωρηθεί στα οικεία βιβλία στις 7-10-1992 και η πρώτη της εταιρική χρήση έληξε στις 31-12-1993, δεν υπέβαλε οποιοδήποτε δικαιολογητικό για τις χρήσεις 1993-1996.

Συνεπώς ο τρίτος λόγος αναιρέσεως, κατά το μέρος του κατά το οποίο οι αναιρεσείοντες, επικαλούμενοι το άρθρο 559 αριθ.11 περ.γ Κ.Πολ.Δ., αποδίδουν στην προσβαλλομένη την πλημμέλεια της μη λήψεως υπόψη των ανωτέρω εγγράφων, είναι βάσιμος.

Επομένως πρέπει να γίνει δεκτός ο αναιρετικός αυτός λόγος, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, παρελκούσης της έρευνας των λοιπών λόγων αναιρέσεως, να παραπεμφθεί δε η υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο, η σύνθεση του οποίου από άλλους δικαστές είναι δυνατή (άρθρο 580 παρ.3 Κ.Πολ.Δ., όπως η παράγραφος αυτή ερμηνεύεται μετά την αντικατάστασή της με το άρθρο 12 παρ.4 ν. 4055/2012 [Ολ.Α.Π. 2/2013]) και να καταδικασθεί ο αναιρεσίβλητος στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων σύμφωνα με το σχετικό αίτημα των τελευταίων (άρθρα 176, 183 και 191 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 5656/2010 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων, την οποία ορίζει σε τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 29 Ιανουαρίου 2013.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στις 26 Μαρτίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ