53/200953/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 53 / 2009 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 53/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Ιωάννη - Σπυρίδωνα Τέντε, Βασίλειο Φούκα και Νικόλαο Λεοντή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 15 Δεκεμβρίου 2008, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ευάγγελο Κουρή.

Της αναιρεσιβλήτου: Ψ, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Βασιλάκη με δήλωση κατ' αρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την 14 Νοεμβρίου 2005 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ηλείας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:358/2006 οριστική του ιδίου δικαστηρίου και 1115/2007 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν ο αναιρεσείων με την από 17 Δεκεμβρίου 2007 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Λεοντής ανέγνωσε την από 1 Δεκεμβρίου 2008 έκθεσή του με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της 213/17.12.2007 αιτήσεως για αναίρεση της 1115/2007 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη 213/17-12-2007 αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η1115/31-10-2007 απόφαση του Εφετείου Πατρών, κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής, κατ' επιτρεπτή, κατά το άρθρο 561 § 2 ΚΠολΔ, εκτίμηση των διαδικαστικών εγγράφων. Ειδικότερα, με την 257/16-11-2005 αγωγή εφέρετο προς διάγνωση αξίωση διατροφής της ενάγουσας και ήδη αναιρεσίβλητης κατά του εναγομένου και ήδη αναιρεσείοντος συζύγου της. Επί της εν λόγω αγωγής εκδόθηκε, κατά μερική παραδοχή της, η 358/2006 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ηλείας και δε δεύτερο βαθμό, ύστερα από την 104/27-10-2006 έφεση του εναγομένου, η 1115/2007 απόφαση του Εφετείου Πατρών, με απορριπτική επ' αυτής κατ' ουσίαν κρίση. Κατά της τελευταίας αυτής αποφάσεως εναντιώνεται ο ηττηθείς εκκαλών με την ένδικη αίτηση αναιρέσεως και με την έννοια αυτή ερευνώνται στη συνέχεια οι διατυπούμενοι δι' αυτής λόγοι με βάση τις ανέλεγκτες ουσιαστικές αυτής παραδοχές, με το ακόλουθο κατ' ακριβή κατά τούτο αντιγραφή της περιεχόμενο. "Από τις καταθέσεις των μαρτύρων, που εξετάσθηκαν ενόρκως στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και περιέχονται στα 358/2006 πρακτικά συνεδριάσεως αυτού, τις ....., ....., ..... ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον της συμβολαιογράφου Πειραιώς Ευαγ. Δραγάτση, την ..... ένορκη βεβαίωση ενώπιον της συμβολαιογράφου Πύργου Δημ. Θεοδωροπούλου, που λήφθηκαν νομότυπα και εμπρόθεσμα κατ' άρθρο 671 παρ. 1 ΚΠολΔ, την ..... ένορκη βεβαίωση ενώπιον της παραπάνω συμβολαιογράφου Πειραιώς, που λήφθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα μετά την έκδοση της εκκαλουμένης αποφάσεως και πριν από τη συζήτηση της έφεσης, σε συνδυασμό και με το περιεχόμενο των εγγράφων, τα οποία προσκομίζουν νόμιμα και επικαλούνται οι διάδικοι, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Οι διάδικοι τέλεσαν πολιτικό γάμο στον ..... την 14-10-1987. Ο γάμος αυτός, από τον οποίο δεν απέκτησαν τέκνα, είναι ο δεύτερος και για τους δύο, που όμως έχουν από τον πρώτο τους γάμο αποκτήσει ο καθένας τέκνα, που είναι ήδη ενήλικα. Μετά το γάμο τους εγκαταστάθηκαν στο ....., όπου και συμβίωσαν μέχρι το Σεπτέμβριο του 1999, οπότε και εγκαταστάθηκαν μόνιμα έκτοτε στον ..... . Τα πρώτα χρόνια η συμβίωσή τους υπήρξε αρμονική, ακολούθως όμως δημιουργούσαν συχνά επεισόδια μεταξύ τους για ασήμαντες αφορμές, που κατέληγαν σε υβριστικές εκδηλώσεις και συμπεριφορές. Η ενάγουσα εμφάνισε καχύποπτο χαρακτήρα σ' ότι αφορά τα συγγενικά πρόσωπα του εναγομένου συζύγου της, γεγονός που προκαλούσε επεισόδια, που επηρέαζαν αρνητικά τη συζυγική σχέση. Ειδικότερα το 1988 η ενάγουσα, ισχυρίσθηκε ότι η αδελφή του τελευταίου και ο ανήλικος γυιός της, αφαίρεσαν από τη συζυγική οικία κοσμήματα, τα οποία όμως αργότερα ανευρέθησαν και η ίδια ανακάλεσε τους ισχυρισμούς της. Από το 1999 και μετά, που εγκαταστάθηκαν, όπως ήδη έχει αναφερθεί στον ....., οι σχέσεις των διαδίκων εντάθηκαν και ο εναγόμενος εκδήλωσε περιφρονητική συμπεριφορά προς την ενάγουσα. Συχνά απουσίαζε από τη συζυγική οικία και διέμενε στο ....., προσφέροντας υπηρεσίες λογιστή, στο σχετικό φοροτεχνικό γραφείο, που διατηρούσε εκεί η θυγατέρα του και αδιαφορούσε για την ενάγουσα. Τον Οκτώβριο του 2002, που ο εναγόμενος ήταν υποψήφιος Δήμαρχος ....., δέχθηκε η ενάγουσα έξω από το πολιτικό του γραφείο επίθεση από αγνώστους, οι οποίοι της προκάλεσαν σοβαρές σωματικές βλάβες στο κεφάλι και στον αυχένα και για την αποκατάσταση τους υποβλήθηκε σε χειρουργικές επεμβάσεις σε Νοσοκομείο της Ελβετίας, όπου μετέβη χωρίς να τη συνοδεύσει ο εναγόμενος, η συμπαράσταση του οποίου ήταν μόνον οικονομική. Εξάλλου αποδείχθηκε ότι η ενάγουσα πραγματοποιούσε συχνά αγορές κοσμημάτων και άλλων κινητών πραγμάτων, χωρίς να γνωρίζει τούτο ο εναγόμενος, ο οποίος και αναγκαζόταν στην εξόφληση των σχετικών τιμημάτων, αφού η τελευταία δεν διέθετε εισοδήματα. Στις 8-12-04 αγόρασε η ενάγουσα ένα κινητό τηλέφωνο αξίας 338 ευρώ, το τίμημα του οποίου χρέωσε στο λογαριασμό της τηλεφωνικής σύνδεσης του εναγόμενου, χωρίς ο τελευταίος να γνωρίζει την αγορά αυτή και να συμφωνεί προς τούτο. Την 20-6-05 ο εναγόμενος, που είχε απωλέσει το χρηματικό ποσόν των 800 ευρώ και πιστεύοντας ότι αφαίρεσε τούτο η ενάγουσα, ενώ αργότερα βρήκε τα χρήματα, της επιτέθηκε και της προκάλεσε με τα χέρια του εκδορές - αμυχές διάχυτες μεσότητας άνω θώρακος και (ΑΡ) θώρακος καθώς και στη βάση της (ΑΡ) τραχηλικής χώρας μέχρι την οπίσθια άνω ράχη. Κατά την πράξη του αυτή ο εναγόμενος δεν έλαβε υπόψη του, αν και γνώριζε, ότι το σημείο που τη χτύπησε ήταν ιδιαίτερα ευπαθές γιαυτήν, αφού μετά τον παραπάνω τραυματισμό της το 2002, είχε υποβληθεί σε σύνδεση σπονδύλων με οστικό μόσχευμα και έφερε μεταλλική λάμα στην περιοχή του αυχένα. Κατά τη διάρκεια αυτού του επεισοδίου ο εναγόμενος εκδήλωσε σε βάρος της ενάγουσας και υβριστική συμπεριφορά, η οποία προσέφυγε σε φιλική τους οικογένεια για να τη βοηθήσουν και κατάγγειλε το γεγονός στο Αστυνομικό Τμήμα ..... (βλ. το αντίγραφο από το βιβλίο αδικημάτων και συμβάντων της 21-6-05 του ΑΤ .....). Την ίδια ημέρα προσήλθε στα εξωτερικά ιατρεία του Γενικού Νοσοκομείου Πύργου "Ανδρ. Παπανδρέου", όπου ο αρμόδιος γιατρός της έθεσε κολάρο αυχένος, και της δόθηκαν οδηγίες για φαρμακευτική αγωγή. Δε νοσηλεύθηκε άλλα της υποδείχθηκε να επανεξετασθεί. Επέστρεψε στη συζυγική οικία, όπου παρέμεινε μέχρι το Σεπτέμβριο, χωρίς πλέον να υπάρχει μεταξύ αυτής και του εναγόμενου ουσιαστική συζυγική σχέση και ακολούθως αποχώρησε από τη συζυγική οικία, οπότε και διακόπηκε οριστικά η έγγαμη συμβίωση των διαδίκων. Η ίδια υπέβαλε έγκληση σε βάρος του εναγομένου για το προαναφερόμενο περιστατικό και ασκήθηκε δίωξη σε βάρος του για τις πράξεις της επικίνδυνης σωματικής βλάβης, της εξύβρισης και της απειλής και παραπέμφθηκε για να δικασθεί στο ακροατήριο του Τριμελούς Πλημ/κείου Ηλείας. Σύμφωνα με τα δεδομένα αυτά η ενάγουσα απέστη από εύλογη αιτία της έγγαμης συμβίωσης, λόγω της αντισυζυγικής συμπεριφοράς του εναγομένου, που την οδήγησε στη δικαιολογημένη αποχώρηση από τη συζυγική οικία.

Συνεπώς από άποψη εφαρμογής του άρθρου 1391 ΑΚ δικαιούται να λάβει διατροφή σε χρήμα κατά μήνα προκαταβαλλόμενη. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι ο εναγόμενος, που ασκούσε το επάγγελμα του λογιστή, έχει μηνιαία εισοδήματα, το ποσόν τουλάχιστον των 1800 Ευρώ, από τη σύνταξη του λόγω γήρατος, η οποία ανέρχεται με το συνυπολογισμό των επιδομάτων εορτών και άδειας σε 1392 ευρώ, καθώς και από την απασχόληση του στο λογιστικό γραφείο, που διατηρεί η κόρη του στο ..... . Επίσης αποδείχθηκε ότι είναι συγκύριος 1) κατά ποσοστό 25% εξ αδιαιρέτου οικοπέδου, επιφάνειας 304,80 τ.μ., που βρίσκεται στην ..... του Ν. ....., 2) κατά, ποσοστό 33,33% εξ αδιαιρέτου ενός ελαιώνα στο ....., επιφάνειας 8330 τ.μ., στο οποίο υπάρχει και κτίσμα σύγχρονης κατασκευής εμβαδού 168 τ.μ., που χρησιμοποιεί ως συζυγική οικία, καθώς και την επικαρπία ελαιοπεριβόλου στη θέση ..... επιφάνειας 5043 τ.μ. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι ο εναγόμενος για την αποπληρωμή τραπεζικών δανείων καταβάλει μηνιαίως το ποσόν των 430 Ευρώ. Το χρέος αυτό υπολογίζεται κατ' άρθρο 1487 ΑΚ στις "λοιπές υποχρεώσεις του", ως υπόχρεου διατροφής για τον προσδιορισμό των δυνατοτήτων του για την καταβολή αυτής. Ο ίδιος διαμένει στην παραπάνω οικία και έτσι δεν βαρύνεται με δαπάνη ενοικίου. Η ενάγουσα είναι πτυχιούχος φυσικός, πλην όμως κατά τη διάρκεια της έγγαμης συμβίωσης εργάσθηκε όταν οι διάδικοι ζούσαν στο ....., ένα μικρό χρονικό διάστημα ως υπάλληλος σε ραδιοφωνικό σταθμό του Δήμου ..... και σε επιχείρηση ινστιτούτων αδυνατίσματος και περιστασιακά παρέδιδε μαθήματα φυσικής. Από την εγκατάσταση των διαδίκων στο ..... το 1999 και μετά δεν εργάσθηκε η ενάγουσα και οι οικογενειακές δαπάνες αντιμετωπίζονταν με τα εισοδήματα του εναγομένου. Η ενάγουσα είναι ηλικίας 50 χρόνων και λόγω του σοβαρού τραυματισμού της κατά το προαναφερόμενο ατύχημα του 2002, έχει ποσοστό αναπηρίας 67% (βλ. των 5724/05 γνωμάτευση της πρωτοβάθμιας υγειονομικής επιτροπής), αδυνατεί να εργασθεί, αλλά και σε κάθε περίπτωση δεν είναι ευχερής γιαυτήν η ανεύρεση εργασίας. Δεν έχει εισοδήματα και ήδη έχει μισθώσει ακίνητο για να διαμένει, με μηνιαία δαπάνη 200 ευρώ. Έχει το δικαίωμα υψούν σε δύο ακίνητα, επιφάνειας αντίστοιχα 146,70 και 146 τ.μ., που βρίσκονται στο ...... Ο εναγόμενος προσκομίζει και επικαλείται για πρώτη φορά ενώπιον του δικαστηρίου τούτου με τις προτάσεις του την ΚΠ ..... βεβαίωση της Δ/νσης Κοινωνικής Αλληλεγγύης της Νομαρχίας Πειραιώς από την οποία προκύπτει ότι η ενάγουσα επιδοτείται στα πλαίσια σχετικού προγράμματος ατόμων βαριάς αναπηρίας από 2-1-06 μέχρι και 13-12-09, λόγω της προαναφερόμενης αναπηρίας, με το ποσό των 230 ευρώ μηνιαίως, προκειμένου να ληφθεί υπόψη για το προσδιορισμό της διατροφής της, κατά τον κρίσιμο χρόνο, που ανάγεται σε τρία χρόνια από την επίδοση της αγωγής, που έγινε την 16-11-05. Ο ισχυρισμός αυτός, που τείνει στον περιορισμό του αναγκαίου για τη διατροφή της ενάγουσας χρηματικού ποσού και λειτουργεί καταλυτικά σε σχέση με την αγωγική της αξίωση, είναι ένσταση, πλην όμως πρέπει, ανεξάρτητα από την αοριστία του, αφού δε συνδέεται κατά τα εκτιθέμενα στις προτάσεις του εφεσίβλητου με κάποιο αίτημα (262 ΚΠολΔ), πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, καθόσον προτείνεται χωρίς να συντρέχουν οι προϋποθέσεις του όρθρου 527 ΚΠολΔ. Με βάση τις προαναφερόμενες οικονομικές δυνατότητες των διαδίκων και αφού ληφθούν υπόψιν οι νέες προσωπικές τους ανάγκες από τη χωριστή διαβίβαση, η ανάλογη διατροφή της ενάγουσας ανέρχεται στο ποσόν των 400 ευρώ μηνιαίως. Το ποσόν αυτό δικαιολογείται από τη μεγαλύτερη συνεισφορά του εναγόμενου στις οικογενειακές ανάγκες, όπως αυτές διαμορφώθηκαν στα πλαίσια της έγγαμης συμβίωσης των διαδίκων. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο δεν προβλήθηκε ισχυρισμός του εναγομένου περί ελαττωμένης διατροφής της ενάγουσας, όπως προκύπτει από τα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα πρακτικά συνεδριάσεως αυτού, στα οποία δεν έχει καταχωρηθεί ούτε επιγραμματικά τέτοιος ισχυρισμός, αλλά ούτε και στις προτάσεις του.

Συνεπώς ο σχετικός λόγος της εφέσεως με τον οποίο παραπονείται κατά της εκκαλουμένης αποφάσεως, επειδή δεν εκτίμησε από το κείμενο των προτάσεων του τον προβληθέντα παραπάνω ισχυρισμό του, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος".

Ειδικότερα:

Ι. Κατά την διάταξη του άρθρου 559 αρ. 8 ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναιρέσεως αν το δικαστήριο της ουσίας, παρά το νόμο, έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα" θεωρούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων, οι οποίοι ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και τείνουν στην θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος, που έχει ασκηθεί με την αγωγή, ανταγωγή. ένσταση ή αντένσταση. "Πράγμα" επομένως αποτελεί και ο λόγος εφέσεως, ο οποίος αφορά αυτοτελή ισχυρισμό. Όμως δεν αποτελούν "πράγμα" οι ισχυρισμοί που αποτελούν άρνηση της αγωγής ή επιχειρήματα νομικά ή πραγματικά, τα οποία αντλούνται από την εκτίμηση των αποδείξεων, καθώς και οι ισχυρισμοί που αποτελούν αμφισβήτηση της βαρύτητας ορισμένων αποδεικτικών μέσων. Δεν στοιχειοθετείται όμως, ο λόγος αυτός αναιρέσεως, αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη τον προταθέντα ισχυρισμό και τον απέρριψε για οποιοδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό. Με τον πρώτο κατά σειρά λόγο αναιρέσεως προσάπτεται στην προσβαλλόμενη δι' αυτής απόφαση, με αναφορά στο άρθρο 559 αρ. 8 ΚΠολΔ, ότι το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη τους επαναδιατυπωθέντες με την έφεση ισχυρισμούς του, με τους οποίους βεβαιώνεται (α) ότι δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα ο αποδιδόμενος στον αναιρεσείοντα ξυλοδαρμός της αναιρεσίβλητης, (β) η επιδεικνυόμενη από εκείνη μυθολογία, προφασιζόμενη διαφορά ανυπόστατα γεγονότα για την απόσπαση χρημάτων από το ευρύτερο συγγενικό και φιλικό του περιβάλλον και (γ) η τάση της να δημιουργεί εν αγνοία του χρέη προς τρίτους, προς απόκρουση του θεμελιωτικού της αξιώσεώς της διατροφής, αγωγικού ισχυρισμού ότι από εύλογη αιτία απέστη από την έγγαμη μετ' αυτού συμβίωση, ως και (δ) τα πραγματικά αυτού εισοδήματα. Προφανές είναι ότι οι ισχυρισμοί αυτοί, συνοδευόμενοι από πραγματικά επιχειρήματα, συνιστούν άρνηση της αγωγής και δεν αποτελούν πράγμα κατά την προδιαληφθείσα του όρου έννοια, σε κάθε δε περίπτωση λήφθηκαν υπόψη και αξιολογήθηκαν κατά περίπτωση, θετικά ή αρνητικά, με τις σημειούμενες στην αρχή της παρούσης ουσιαστικές παραδοχές της. Κατά συνέπεια ο λόγος αυτός αναιρέσεως, με τον οποίο παράλληλα ανεπιτρέπτως πλήττεται η ανέλεγκτη αξιολόγηση της προσβαλλόμενης αποφάσεως ως προς την βαρύτητα και την αξιοπιστία των αποδεικτικών μέσων και η περί πραγμάτων κρίση της, ελέγχεται ως αβάσιμος.

ΙΙ. Από τις διατάξεις των άρθρων 335 και 338 έως 340 ΚΠολΔ συνάγεται ότι το δικαστήριο για να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση ως προς τη βασιμότητα ή μη των προβαλλόμενων από τους διαδίκους πραγματικών γεγονότων που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη όλα τα νόμιμα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι για άμεση και έμμεση απόδειξη, χωρίς όμως να είναι ανάγκη να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά, κατ' αντιδιαστολή προς τα λοιπά έγγραφα και εν γένει προς τα άλλα αποδεικτικά μέσα, τα οποία φέρονται ότι ελήφθησαν υπόψη προς σχηματισμό της κρίσεώς του. Σαφής και ορισμένη είναι η επίκληση εγγράφου όταν είναι ειδική και από αυτήν προκύπτει η ταυτότητά του. Βέβαια δεν αποκλείεται το δικαστήριο της ουσίας να μνημονεύει και να εξάρει μερικά από τα αποδεικτικά μέσα, λόγω της κατά την ελεύθερη κρίση του μεγαλύτερης σημασίας τους, αρκεί να γίνεται αδίστακτα βέβαιο από το όλο περιεχόμενο της αποφάσεως ότι συνεκτιμήθηκαν και όλα τα αποδεικτικά που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν νόμιμα οι διάδικοι. Η παράβαση της υποχρεώσεως αυτής ιδρύει τον προβλεπόμενο από την διάταξη του άρθρου 559 αρ. 11 γ ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως, υπό την αποκλειστική προϋπόθεση ότι το πραγματικό γεγονός που επικαλείται ο διάδικος ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, αφού μόνο ένα τέτοιο (ουσιώδες) γεγονός καθίσταται αντικείμενο αποδείξεως. Με τον επόμενο κατά σειρά λόγο αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλόμενη δι' αυτής απόφαση, με αναφορά στο άρθρο 511 αρ. 11 γ ΚΠολΔ, ότι δεν έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε τα αποδεικτικά μέσα τα οποία νόμιμα επικαλέσθηκε και προσκόμισε προς απόδειξη των αμέσως παραπάνω, με στοιχ. Ι της παρούσης, ισχυρισμών του. Από τα εν λόγω αποδεικτικά μέσα επακριβώς εξειδικεύονται (α) το από 21-7-1982 πιστοποιητικό του Τζανείου Γ.Ν. Πειραιώς, στο οποίο αναφέρεται ότι εισήλθε αυθημερόν αναφέρουσα κακώσεις από ξυλοδαρμό διαπιστώθηκαν εκχυμώσεις αριστερής βρεγματικής χώρας και εκδορές προσθίας τραχηλικής", (β) το από 14-6-1983 διαζευκτήριο Ι. Μητροπόλεως ..... (γ) την από 11-11-1986 βεβαίωση του Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών, στην οποία ομοίως σημειώνεται εξετάσθηκε έκτακτα την 27-4-1986 εκχύμωση και αιμάτωμα, πολλαπλές εκχυμώσεις ζάλη - κεφαλαλγία αναφερόμενος ξυλοδαρμός προ 24 ωρών, προς βεβαίωση του ισχυρισμού του αναιρεσείοντος ότι η αναιρεσείουσα κατά την διάρκεια του πρώτου γάμου της και κατά την επακολουθήσασα αυτού σχέση της, πριν από το γάμο της με τον αναιρεσείοντα, προφασιζόταν ξυλοδαρμούς και αποσπούσε από τα νοσηλευτικά ιδρύματα πανομοιότυπου περιεχομένου βεβαιώσεις σωματικών της βλαβών και (δ) την ..... κατάσταση προσωπικού του λογιστικού γραφείου της θυγατέρας του αναιρεσείοντος Α, από τα οποία προκύπτει ότι η τελευταία έχει προσλάβει και απασχολεί υπάλληλο, βοηθό λογιστή, προς βεβαίωση του ισχυρισμού του ότι δεν απασχολείται ο αναιρεσείων στο λογιστικό της γραφείο, με μηνιαίο εισόδημα, κατά τις παραδοχές της αποφάσεως, 408,00 ευρώ. Από την επιτρεπτή όμως επισκόπηση της πληττόμενης αποφάσεως και ειδικότερα από την περιεχόμενη στις αιτιολογίες της βεβαίωση ότι για το σχηματισμό του αποδεικτικού της πορίσματος στηρίχθηκε, πλην άλλων, και στα έγγραφα, τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της αποφάσεως, δεν καταλείπεται αμφιβολία, αλλ' αντιθέτως καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο, ότι το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη και τα επίμαχα, με στοιχ. (α) - (δ) έγγραφα, και επομένως ο λόγος αυτός αναιρέσεως ελέγχεται ως αβάσιμος.

ΙΙΙ. Στην δίκη για την επιδίκαση διατροφής, ο εναγόμενος, ως εκκαλών μπορεί να προτείνει παραδεκτώς το πρώτο κατά την έκκλητη δίκη, οψιγενή ισχυρισμό (ένσταση), στηριζόμενο στην επελθούσα μεταβολή των προσδιοριστικών του ύψους της διατροφής στοιχείων, η οποία θα μπορούσε να έχει ως επακόλουθο την παύση ή μείωση του ποσού της διατροφής ή αντίστοιχου περιεχομένου ισχυρισμό, ο οποίος χωρίς να είναι οψιγενής, από δικαιολογημένη αιτία δεν προβλήθηκε εγκαίρως ή αποδεικνύεται από δικαστική ομολογία του ενάγοντος ή εγγράφως και το δικαστήριο στην τελευταία περίπτωση κρίνει ότι ο διάδικος δεν γνώριζε, ούτε μπορούσε να είχε πληροφορηθεί εγκαίρως την ύπαρξη των εγγράφων (ΚΠολΔ 527, 269 § 2). Η προβολή του εν λόγω ισχυρισμού μπορεί να γίνει μόνο με το εφετήριο ή το δικόγραφο των προσθέτων λόγων, στην ειδική δε διαδικασία του άρθρου 681Β ΚΠολΔ, κατά την οποία εκδικάζονται οι διαφορές που αναφέρονται στην διατροφή συζύγων και τέκνων, και με τις προτάσεις, αξιολογούμενος ως πρόσθετος λόγος εφέσεως, που παραδεκτώς ασκείται και με τις προτάσεις (ΚΠολΔ 674 § 1). Το δικαστήριο της ουσίας ανέλεγκτα κρίνει τη συνδρομή των προϋποθέσεων του άρθρου 527 ΚΠολΔ και ειδικότερα το οψιγενές ή μη, το δικαιολογημένο ή μη της βραδείας προβολής ή την έγγραφή ή μη απόδειξη του ισχυρισμού, χωρίς να υποχρεούται να αιτιολογήσει ειδικά την κρίση του αυτή. Κατά τις αιτιολογίες της αποφάσεως ο εκκαλών επικαλέσθηκε και προσκόμισε το πρώτον με τις ενώπιον αυτού προτάσεις την ΚΠ ..... βεβαίωση της Δ/νσεως Κοινωνικής Αλληλεγγύης της Νομαρχίας Πειραιώς, από την οποία προκύπτει ότι η εφεσίβλητη επιδοτείται στα πλαίσια σχετικού προγράμματος ατόμων βαριάς αναπηρίας από 2-1-2006 έως και 13-12-2009, με το ποσό των 230,00 ευρώ μηνιαίως, προκειμένου να ληφθεί υπόψη για τον προσδιορισμό της διατροφής της κατά την κρίσιμη από 16-11-2005 τριετία. Ο ισχυρισμός αυτός του ήδη αναιρεσείοντος αξιολογήθηκε ως ένσταση και απορρίφθηκε ως αόριστη και, προεχόντως, ως απαράδεκτη, σε συνέπεια με την αναιρετικώς ανέλεγκτη και χωρίς ανάγκη ειδικής αιτιολογίας παραδοχή της ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 527 ΚΠολΔ. Επομένως ο τρίτος και τελευταίος κατά σειρά λόγος, με τον οποίο προβάλλονται οι αναιρετικές αιτιάσεις του άρθρου 559 αρ. 8 και 19 ΚΠολΔ, με την έννοια ότι δεν λήφθηκε υπόψη ο ισχυρισμός αυτός του αναιρεσείοντος και παράλληλα, χωρίς διατύπωση επικουρικότητας και εντεύθεν κατά τρόπο αντιφατικό, ότι απορρίφθηκε χωρίς επαρκή αιτιολογία, αρνητικά αξιολογείται ως αβάσιμος. Συνακόλουθα αυτών πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναιρέσεως. Δεν διαλαμβάνεται στο διατακτικό της παρούσης διάταξη περί δικαστικών εξόδων, ελλείψει υποβολής σχετικού αιτήματος από τη δικαιούμενη τούτων αναιρεσίβλητη, η οποία, χωρίς να καταθέσει προτάσεις, κατέθεσε δήλωση, σύμφωνα με τα άρθρα 573 παρ. 1, 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την 213/17-12-2007 αίτηση για αναίρεση της 1115/31-10-2007 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 2 Ιανουαρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 12 Ιανουαρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ