539/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 539 / 2016 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 539/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Δημήτριο Κράνη, Αντώνιο Ζευγώλη και Γεώργιο Κοντό, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Νοεμβρίου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Α. Π. του Ε., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ανδρέα Βρόντο.

Της αναιρεσιβλήτου: εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "...", που εδρεύει στις …, νόμιμα εκπροσωπούμενης από τον Τ. Π., κάτοικο ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξουσίους δικηγόρους της: 1) Γεωργία Ανανιάδου και 2) Γεώργιο Ζορμπά.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-1-2009 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Καρδίτσας.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 66/2010 του ίδιου Δικαστηρίου και 310/2013 του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 24-9-2014 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης, Γεώργιος Κοντός, ανέγνωσε την από 7-4-2015 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης καθώς επίσης και των ισχυρισμών και ενστάσεων που υπεβλήθησαν διά των από 31-10-2015 προτάσεων και της από 11-11-2015 προσθήκης του, οι πληρεξούσιοι της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της αίτησης, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά το άρθρο 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ.: "Αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών". Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί ενώ συντρέχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή.

Με το λόγο αυτό αναιρέσεως ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου κατά την εκτίμηση του νόμω βασίμου της αγωγής ή των ισχυρισμών των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς. Ελέγχεται, δηλαδή, αν η αγωγή, ένσταση κ.λπ. ορθώς απερρίφθη ως μη νόμιμη ή αν κατά παράβαση ουσιαστικού κανόνα, δικαίου, έγινε δεκτή ως νόμιμη ή απερρίφθη ή έγινε δεκτή κατ’ ουσίαν (Ολ.

ΑΠ. 7/2006, 27 και 28/1998). Η νομική αοριστία της αγωγής, στηρίζει λόγο αναιρέσεως για παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αριθμ. 1 Κ.Πολ.Δ.), συντρέχει δε αν το δικαστήριο της ουσίας για τη θεμελίωση της αγωγής στον συγκεκριμένο κανόνα ουσιαστικού δικαίου αρκέσθηκε σε στοιχεία λιγότερα ή αξίωσε περισσότερα από εκείνα που ο κανόνας αυτός απαιτεί για τη γένεση του οικείου δικαιώματος, κρίνοντας αντιστοίχως νόμιμη ή μη στηριζομένη στο νόμο αγωγή (Ολ.

Α.Π. 18/1998). Αντιθέτως, η ποιοτική αοριστία της αγωγής η οποία υπάρχει όταν γίνεται απλή επίκληση των στοιχείων του νόμου χωρίς αναφορά περιστατικών ή η ποσοτική αοριστία της αγωγής, η οποία υπάρχει όταν δεν συγκεκριμενοποιούνται σ’ αυτήν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται κατά νόμον για τη στήριξη του αιτήματος της, τα πραγματικά δηλαδή, περιστατικά που απαρτίζουν την ιστορική βάση της αγωγής και προσδιορίζουν το αντικείμενο της δίκης, δημιουργεί λόγους αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ. 8 και 14 του Κ.Πολ.Δ.

αντιστοίχως. Ειδικότερα, ο από το άρθρο 559 αριθ. 8 Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως ιδρύεται αν το δικαστήριο έκρινε ορισμένη και νόμιμη την αγωγή, λαμβάνοντας υπόψη αναγκαία για τη θεμελίωσή της και την περιγραφή του αντικειμένου της δίκης γεγονότα που όμως δεν εκτίθενται σ’ αυτήν ή εάν απέρριψε ως αόριστη ή μη νόμιμη την αγωγή, παραγνωρίζοντας τα εκτιθέμενα για τη θεμελίωση και την περιγραφή του αντικειμένου της δίκης γεγονότα, που με επάρκεια εκτίθενται σ’ αυτήν, ενώ ο από το άρθρο 559 αριθ. 14 Κ.Πολ.Δ.

λόγος αναιρέσεως ιδρύεται αν το δικαστήριο, παρά την μη επαρκή έκθεση σ’ αυτήν των στοιχείων που είναι αναγκαία για την στήριξη του αιτήματος της αγωγής, την έκρινε ορισμένη, θεωρώντας ότι αυτά εκτίθενται με επάρκεια ή αν παρά την επαρκή έκθεση των στοιχείων αυτών την απέρριψε ως αόριστη.

Στην προκειμένη περίπτωση η ήδη αναιρεσίβλητη, με την ένδικη αγωγή της παραδεκτά επισκοπούμενη κατ’ άρθρο 561§2 ΚΠολΔ, εξέθεσε, κατ’ ακριβή εδώ, ως προς το ενδιαφέρον τον αναιρετικό έλεγχο μέρος, μεταφορά τα εξής: "Η ενάγουσα..., έχει εμπορική δραστηριότητα ... στην μεταπώληση μεταχειρισμένων βαμβακοσυλλεκτικών μηχανών, τις οποίες αφού ...

αγοράζει συνήθως από... αμερικανούς αγρότες, στην συνέχεια τις μεταπωλεί σε χώρες του εξωτερικού μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα, είτε κατόπιν παραγγελίας αυτών από Έλληνες αγοραστές είτε κατόπιν γενομένης ήδη μαζικής εισαγωγής και εκφόρτωσής τους στα λιμάνια του Πειραιά ή της Θεσσαλονίκης αντίστοιχα, δυνάμενες και να παραμένουν σε υπαίθριο αποθηκευτικό...απ’ όπου οι υποψήφιοι αγοραστές έχουν τη ευχέρεια διαλογής τους...αφού προηγουμένως ελέγξουν την μηχανική κατάσταση αυτών και συμφωνήσουν με τον...εκπρόσωπο μου περί της τιμής αυτών..., υποχρεούμενοι όμως κατά την παγίως εφαρμοζόμενη συναλλακτική τακτική μου, να καταβάλλουν τουλάχιστον μετρητοίς τα έξοδα μεταφοράς και εκτελωνισμού τους....Ο εναγόμενος ο οποίος ζει και εργάζεται στο ...

των Η.Π.Α, έχοντας κατοικία και στον τόπο καταγωγής του, στη ...- Καρδίτσας, όπου τα τελευταία χρόνια... λειτουργεί ατομική επιχείρηση αυτού, με την οποία δραστηριοποιείται επαγγελματικά τόσο στη χρήση βαμβακοσυλλεκτικών μηχανών κατά τη βαμβακοσυλλεκτική περίοδο, όσο και στην πώληση μεταχειρισμένων τέτοιων μηχανών και λοιπών άλλων γεωργικών μηχανημάτων ως και ανταλλακτικών των παραπάνω μηχανημάτων επίσης, τα οποία εισάγει από την Αμερική στην Ελλάδα, στα τέλη Αυγούστου του έτους 2007, μου πρότεινε τον συνεταιρισμό περί της πώλησης μίας μεταχειρισμένης βαμβακοσυλλεκτικής μηχανής, μάρκας...κατασκευής...με αριθμ.

πλαισίου ... η οποία από τα μέσα Ιουλίου του έτους 2007 βρισκόταν ήδη στο λιμάνι του Πειραιά, καθ’ όσον ...προοριζομένη...κατόπιν παραγγελίας...σύμφωνα προς το....../28-2-2007 τιμολόγιό μου, ποσού 28.350 ευρώ, για τον..., ο οποίος όμως αγοραστής λόγω οικονομικής του αδυναμίας είχε υπαναχωρήσει της συμβάσεώς μας. Τη συγκεκριμένη...βαμβακοσυλλεκτική μηχανή ...

είδε ο εναγόμενος στο λιμάνι του Πειραιά...και λαμβάνοντας γνώση του γεγονότος της ακύρωσης της παραγγελίας της από τον αρχικό αγοραστή της, μου ζήτησε την εικονική αγορά αυτής εκ μέρους του, με τη συμφωνία να καταβάλλει τοις μετρητοίς τα ναύλα και τα έξοδα του εκτελωνισμού της, το δε τίμημα αυτής, εκ ποσού εικοσιοκτώ χιλιάδων ( 28.000 ) ευρώ, σύμφωνα προς το υπ’ αριθμ. .../19-7-2007 νέο, εκδοθέν κατ’ ακύρωση του ...

αρχικού τιμολογίου μου, ... θα μου το κατέβαλλε, προβαίνοντας εντός μηνός από την παραλαβή της στην μεταπώληση αυτής σε τρίτους, καθ’ όσον είχε τη δυνατότητα να την μεταπωλήσει αντί μεγαλύτερου τιμήματος, εκ της οποίας διαφοράς ... θα μου κατέβαλλε το ποσοστό του 50%, επιπλέον του αρχικού της τιμήματος. Κατ’ αποδοχή της πρότασης του εναγόμενου και με τον όρο να μεταβιβασθεί εικονικά η κυριότητα της ως άνω μηχανής σ’ αυτόν με την εμπορική του όμως ιδιότητα και όχι με την ατομική αυτού ως αγρότη, έτσι ώστε να δύναται να πραγματοποιηθεί η αναμεταβίβασή της, καθ’ όσον στην αντίθετη περίπτωση θα απαγορεύονταν η εκποίηση της σε τρίτους για διάστημα 2 ετών, του παρέδωσα το προαναφερόμενο...τιμολόγιό μου και αυτός...προέβηκε στη διαδικασία εκτελωνισμού της παραπάνω...μηχανής...Παρελθούσης της προθεσμίας του ενός μηνός, ο εναγόμενος μου δήλωσε ότι αδυνατούσε κατά τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή να προβεί στην μεταπώληση της μηχανής, λόγω έλλειψης δήθεν αγοραστικού ενδιαφέροντος για αυτήν, πλην όμως με διαβεβαίωσε ότι εάν αυτή παρέμεινε στην κατοχή του, θα είχε τη δυνατότητα να τη μεταπωλήσει τουλάχιστον μέχρι και του ποσού των 40.000 ευρώ.

Στη συνέχεια πληροφορήθηκα ότι την εν λόγω μηχανή ο εναγόμενος έκανε χρήση ο ίδιος, προβαίνοντας επ’ αμοιβή του στη συλλογή βαμβακοκαλλιεργειών της ..., γεγονός το οποίο ο ίδιος...παραδέχτηκε με την αιτιολογία ότι έπρεπε να τη λειτουργήσει...προκειμένου να κυκλοφορήσει η φήμη περί της άριστης κατάστασής της.

Περί τα τέλη Δεκεμβρίου του 2007, ο εναγόμενος μου ανέφερε ότι ... οι ενδιαφερόμενοι αγοραστές της μηχανής προσέφεραν δήθεν μέχρι και του ποσού των 25.000 ευρώ, το οποίο εάν ήθελα μπορούσα να δεχτώ και από τον ίδιο προς πραγματική αγορά της μηχανής εκ μέρους του, γεγονός που με εξανάγκασε να προβώ στην αναζήτηση αγοραστών..., με αποτέλεσμα να δείξουν ενδιαφέρον αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές, τους οποίους αν και έστελνα προς συνάντησή τους με τον εναγόμενο..., αυτός αρνούνταν να την πωλήσει, προφασιζόμενος διάφορες αβάσιμες δικαιολογίες,...Στις αρχές Καλοκαιριού του έτους 2008, ο εκπρόσωπός μου,....ερχόμενος στην Ελλάδα, συνάντησε τον εναγόμενο...

αυτός συμφώνησε τελικά να πουληθεί η μηχανή στο Φ. Χ.....αντί του συνολικού ποσού των 40.000 ευρώ, πλέον του Φ.Π.Α. και. των εξόδων των ναύλων και του εκτελωνισμού, εκ του οποίου ποσού ο εναγόμενος θα λάμβανε το ποσό των ( 40.000 - 28.000 = 12.000 : 2 ) = 6.000 ευρώ, πλέον των όσων είχε δαπανήσει για τη μεταφορά και τον εκτελωνισμό αυτής...

Στο μεταξύ...ο υπάλληλος του εναγομένου Η. Μ.....έφερε και είδε αυτή, κάποιος....ονομαζόμενος Χ. Φ...., ο οποίος προσέφερε για την αγορά της το ποσό των 43.000 ευρώ, πλέον Φ.Π.Α, πλέον ακόμα και των όσων εξόδων ο εναγόμενος είχε καταβάλλει για τα ναύλα και τον εκτελωνισμό της...Στη συνέχεια, πληροφορήθηκα ότι ούτε και με τον προαναφερόμενο αγοραστή συντελέστηκε η πώληση της μηχανής, καθ’ όσον ο εναγόμενος αρνούνταν την έκδοση τιμολογίου προς αυτόν σύμφωνα με τη πραγματική τιμή των 43.000 ευρώ.

Κατόπιν αυτών....μου ανέφερε ότι τη μηχανή επιθυμούσε να την κρατήσει για λογαριασμό του, χωρίς να καταβάλλει ουδέν τίμημα, επειδή ...Περί τα μέσα δε του μηνός Δεκεμβρίου του έτους 2008, πληροφορήθηκα ότι στην επίδικη βαμβακοσυλλεκτική μηχανή, αφού ο εναγόμενος έκανε χρήση αυτής και κατά τη βαμβακοσυλλεκτική περίοδο του έτους 2008....όπως και κατά την βαμβακοσυλλεκτική περίοδο του προηγούμενου έτους επίσης προέβηκε, λαμβάνοντας το ποσό των...55.200 ευρώ ως κέρδος του από τη λειτουργία και χρήση της, έχουν προκληθεί σημαντικότατες βλάβες, ακόμα δε και ζημίες εξαιτίας τρακαρίσματος της λόγω αδεξιότητας του οδηγού.

Επίσης κατά το ίδιο ως άνω διάστημα έλαβα γνώση ότι ο εναγόμενος, κατά παράβαση των συμφωνημένων, κατά τον χρόνο κατά τον οποίο αυτός προέβηκε στην ταξινόμηση της επίδικης μηχανής, εμφάνισε τον εαυτό του ως αγοραστή, όχι με την εμπορική του ιδιότητα αλλά ως αγρότη, με αποτέλεσμα να του χορηγηθεί...το...Δελτίο Ταξινόμησης Γεωργικού Μηχανήματος, με τον περιορισμό της απαγόρευσης της εκποίησης της επίδικης μηχανής για δύο (-2-) έτη από την ημερομηνία έκδοσής του, γεγονός το οποίο αποδεικνύει κατά πρώτον το πραγματικό της εξ αρχής πρόθεσης αυτού να με ζημιώσει οικονομικά, αρπάζοντας κατ’ ουσία το εν λόγω μηχάνημα χωρίς να πληρώσει το αντίτιμο του και κατά δεύτερον το αδιαμφισβήτητο της εξ αρχής επίσης βούλησής του να επωφεληθεί της χρήσης αυτού καθ’ όλο το χρονικό διάστημα που το κατείχε, κατά τρόπο παράνομο στο έπακρο, καθ’ όσον προς επίτευξη των σκοπών του έκανε χρήση απατηλών μέσων, προβαίνοντας συγχρόνως σε ψευδείς δηλώσεις προς εμένα, με αποκλειστικό σκοπό την εξαπάτησή μου προκειμένου να αποκομίσει παράνομο κέρδος εις βάρος της περιουσίας μου.

Επειδή εξαιτίας της ως άνω άδικης και καθ’ όλα παράνομης συμπεριφοράς του εναγόμενου, υπέστη σημαντική ηθική βλάβη, δικαιούμαι επίσης να ζητήσω όπως μου επιδικασθεί εύλογη χρηματική ικανοποίηση ως αποζημίωση προς αποκατάσταση αυτής, ανερχόμενη στο ποσό των 10.044 ευρώ, εις βάρος του εναγόμενου....

Επειδή κατ’ ακολουθία των προαναφερομένων, δύναται να θεωρηθεί ότι ο εναγόμενος, κατά παράβαση των συμφωνημένων, αλλά και προβαίνοντας συγχρόνως σε πράξεις παράνομες, ποινικά κολάσιμες και τιμωρούμενες από τον Π.Κ., αρνείται να μου καταβάλλει το ποσό το οποίο δικαιούμαι να λαμβάνω εκ της μεταξύ μας ένδικης σύμβασης, ανερχόμενο αυτό στο ποσό των 28.000 ευρώ πλέον των (43.000 - 28.000) = 15.000 : 2 = 7.500 ευρώ, ήτοι στο συνολικό ποσό των (28.000 + 7.500) = 35.500 ευρώ, το οποίο ποσό επρόκειτο μετ’ ασφαλούς βεβαιότητας να λάβω εφόσον αυτός τηρούσε τη συμφωνία μας όπως ο ίδιος εξάλλου μου είχε προτείνει, άλλως είχα τη δυνατότητα να λάβω από την πώληση της επίδικης βαμβακοσυλλεκτικής μηχανής σε άλλον αγοραστή.

Επειδή άλλως, σε κάθε περίπτωση ο εναγόμενος πρέπει να υποχρεωθεί να μου καταβάλλει το ποσό των 28.000 ευρώ, όπως αυτό έστω αναγράφτηκε στο υπ’ αριθμ. .../19-7-2007 τιμολόγιο μου, το οποίο προσκόμισε ενώπιον της αρμοδίας αρχής προς ταξινόμηση του ένδικου γεωργικού μηχανήματος και το οποίο δεν μου κατέβαλλε, νομιμότοκα από την επόμενη της ημερομηνίας έκδοσης αυτού, ήτοι από τις 20/7/2007 και μέχρι ολοσχερούς εξοφλήσεως.

Επειδή λόγω του παράνομου και αντισυμβατικού χαρακτήρα των ενεργειών του εναγόμενου, δύναται και πρέπει να θεωρηθεί ότι η ένδικη συμπεριφορά αυτού σε συνδυασμό με τα επελθόντα αποτελέσματα εις βάρος μου, πληρεί τις απαιτούμενες εκ του νόμου προϋποθέσεις στοιχειοθέτησης αδικοπραξίας...".

Το Εφετείο με την προσβαλλομένη απόφασή του, ταυτιζόμενο με την πρωτόδικη απόφαση, έκρινε, κατ’ εκτίμηση του περιεχομένου της αγωγής, ότι γίνεται επίκληση συμβάσεως πωλήσεως της επιδίκου βαμβακοσυλλεκτικής μηχανής από την ενάγουσα στον εναγόμενο και συμφωνίας των ιδίων για μεταπώληση της εν λόγω μηχανής από τον εναγόμενο, υποχρεούμενο να καταβάλει στην ενάγουσα πλέον του τιμήματος και το ήμισυ του εκ της μεταπωλήσεώς της κέρδους του, επί πλέον δε και αδικοπρακτικής συμπεριφοράς του εναγομένου, ο οποίος δεν προέβη στην συμφωνηθείσα μεταπώληση της μηχανής, αλλά εκράτησε και εχρησιμοποίησε αυτήν για λογαριασμό του, όπως εξ αρχής επεδίωκε εξαπατώντας την ενάγουσα και προκαλώντας σ’ αυτήν περιουσιακή ζημία, ισουμένη προς το συμφωνηθέν τίμημα πωλήσεως της μηχανής και το εκ της μεταπωλήσεώς της αναλογούν σ’ αυτήν κέρδος, αλλά και ηθική βλάβη για την οποία και δικαιούται εύλογης χρηματικής ικανοποιήσεως.

Ακολούθως το Εφετείο έκρινε με την απόφασή του ότι η αγωγή είναι αρκούντως ορισμένη, αφού αναφέρεται σ’ αυτήν ο χρόνος καταρτίσεως και το περιεχόμενο της ενδίκου συμβάσεως και η αντισυμβατική και υπαίτια συμπεριφορά του εναγομένου που ζημίωσε την ενάγουσα και απέρριψε τον περί του αντιθέτου σχετικό λόγο εφέσεως του τελευταίου κατά της πρωτόδικης αποφάσεως, που είχε ομοίως αποφανθεί ότι η αγωγή είναι ορισμένη και νόμιμη, στηριζομένη στις διατάξεις των άρθρων 346, 361, 513 , 914 και 932 του Α.Κ., 68 , 907,908 και 1047 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ..

Έτσι κρίνοντας το Εφετείο δεν υπέπεσε, όπως αβασίμως διατείνεται ο αναιρεσείων με την υπό κρίση αίτηση, στις εκ του άρθρου 559 αριθμ.1, 8 και 14 Κ.Πολ.Δ., αναιρετικές πλημμέλειες, λόγω νομικής και ποσοτικής αοριστίας της ένδικης αγωγής και εσφαλμένης νομικής υπαγωγής της στις προδιαληφθείσες ουσιαστικού δικαίου διατάξεις.

Τούτο δε διότι η αγωγή υπό τον προεκτεθέν περιεχόμενο της είναι επαρκώς ορισμένη και νόμιμη, αφού περιέχει τα αναγκαία για την συγκρότηση της συμβατικής και αδικοπρακτικής της βάσεως στοιχεία, τα οποία ορθώς εκτιμώμενα υπάγονται στις προεκτεθείσες ουσιαστικού δικαίου διατάξεις. Επομένως τα αντιθέτως υποστηριζόμενα από τον αναιρεσείοντα με την κρινομένη αίτηση με την οποία πλήττεται κατά βάση η κρίση του Εφετείου περί της νομικής θεμελιώσεως της ένδικης αγωγής και της ορθής υπαγωγής της στις προσήκουσες νομικές διατάξεις και προσάπτονται συναφώς στην προσβαλλομένη απόφαση οι εκ του άρθρου 559 αριθμ. 1, 8 και 14 Κ.Πολ.Δ.

πλημμέλειες, τυγχάνουν αβάσιμα. Ειδικότερα, ο αναιρεσείων ισχυρίζεται κυρίως ότι τα ιστορούμενα στην αγωγή γεγονότα και οι ισχυρισμοί της αναιρεσίβλητης περί της προβαλλομένης συμβατικής σχέσεως δεν στοιχειοθετούν σύμβαση πωλήσεως αλλά τοιαύτη εταιρείας των άρθρων 47-50 του ΕμπΝ και 741 επ. Α.Κ., τα στοιχεία της οποίας όμως δεν εκτίθενται με επάρκεια στην αγωγή, στην οποία ωσαύτως δεν περιέχονται και τα αναγκαία για την συγκρότηση και της αδικοπρακτικής βάσεώς της πραγματικά περιστατικά και συνεπώς το Εφετείο μη απορρίπτοντας ως μη νόμιμη ή αόριστη την αγωγή, αλλά αποφαινόμενο υπέρ της νομικής της βασιμότητος με βάση ισχυρισμούς και γεγονότα που δεν διαλαμβάνονται στο αγωγικό δικόγραφο και επάγονται διαφορετικές έννομες συνέπειες υπέπεσε στις πλημμέλειες του άρθρου 559 αριθμ.1,8 και 14 Κ.Πολ.Δ..

Οι ανωτέρω αιτιάσεις είναι αβάσιμες, αφού, ως ήδη εξετέθη, η αγωγή είναι επαρκώς ορισμένη και νόμιμη και το Εφετείο που την έκρινε ως τοιαύτη με την προσβαλλομένη απόφασή του δεν υπέπεσε στις προσαπτόμενες σ’ αυτό ως άνω αναιρετικές πλημμέλειες. Εξάλλου, ο βασικός ισχυρισμός του αναιρεσείοντος ότι η προβαλλομένη δια της αγωγικής συμβατική σχέση δεν συνιστά σύμβαση πωλήσεως και συμφωνία του άρθρου 361 Α.Κ., αλλά εταιρεία και δη αφανή τοιαύτη, πέραν του απαραδέκτου της προβολής του ως λόγου αναιρέσεως, αφού δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο ότι είχε προταθεί ενώπιον των δικαστηρίων της ουσίας (άρθρο 562 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.), τυγχάνει επί πλέον απορριπτέος και ως αλυσιτελής, αφού τα ιστορούμενα στην αγωγή, προς θεμελίωση της συμβατικής σχέσεως των διαδίκων πραγματικά γεγονότα, και υπό διαφορετική νομικήν υπαγωγή τους και δη σε εκείνη που επικαλείται ο αναιρεσείων άγουν στο αυτό έννομο αποτέλεσμα, τουτέστιν στην γένεση της δια της αγωγής ασκουμένης αξιώσεως.

Επειδή, κατά το άρθρο 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ.: "Αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης". Ο αναιρετικός αυτός λόγος ιδρύεται, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται, βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου, για την επέλευση της έννομης με συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνηση του (ανεπαρκής αιτιολογία), ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία (Ολ.ΑΠ 1/1999). Δεν υπάρχει όμως ανεπάρκεια αιτιολογιών, όταν η απόφαση περιέχει συνοπτικές αλλά πλήρεις αιτιολογίες. Εξάλλου, το κατά νόμο αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος προτάσεως προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της αποφάσεως στο αποδεικτικό της πόρισμα, και να μην καταλείπονται αμφιβολίες. Ελλείψεις δε αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες (Ολ.ΑΠ 861/1984).

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο καθόσον αφορά την ουσία της υποθέσεως δέχθηκε με την προσβαλλομένη απόφασή του, κατά το ενδιαφέρον την παρούσα αναιρετική διαδικασία μέρος των, τα εξής: " Η ενάγουσα εταιρεία η οποία εδρεύει στις ΗΠΑ έχει ως αντικείμενο την εμπορία μεταχειρισμένων γεωργικών μηχανημάτων και ανταλλακτικών αυτών.

Περί την Άνοιξη του 2007 ο εκπρόσωπος της ενάγουσας Τ. Π. ήρθε σε επαφή με τον εναγόμενο, ο οποίος διατηρεί...ατομική επιχείρηση ...εμπορίας γεωργικών μηχανημάτων, και συμφώνησαν να αγοράσει ο τελευταίος από την ενάγουσα μία μεταχειρισμένη βαμβακοσυλλεκτική μηχανή μάρκας..., ...έτους κατασκευής...με αριθμό πλαισίου...

αντί τιμήματος 28.000 ευρώ, να καταβάλει ο εναγόμενος τα έξοδα εκτελωνισμού και μεταφοράς και στη συνέχεια να μεταπωλήσει αυτήν ο εναγόμενος στην Ελλάδα από την επιχείρηση που διατηρεί...στη ... καταβάλλοντος στην ενάγουσα το 50% του κέρδους που θα απεκόμιζε από την μεταπώληση.... Σε εκτέλεση της εν λόγω συμφωνίας η ενάγουσα παρέδωσε στον εναγόμενο την πωληθείσα μηχανή, εκδοθέντος σχετικά του .../19-7-2007 τιμολογίου της ενάγουσας...Ακολούθως...ο εναγόμενος παρέλαβε τη μηχανή την οποία μετέφερε στο συνεργείο του Β.

Ρ. (μάρτυρα απόδειξης) στον Π. Καρδίτσας για έλεγχο και τυχόν επισκευή, χωρίς όμως να καταβάλει το ως άνω συμφωνηθέν τίμημα...Περαιτέρω, μετά την κατά τα άνω παραλαβή της μηχανής, ο εναγόμενος δολίως ενεργώντας δεν μεταπώλησε αυτήν, όπως ψευδώς είχε διαβεβαιώσει την ενάγουσα...,αλλά την κράτησε για τον εαυτό του χρησιμοποιώντας την στη συλλογή βάμβακος για δικό του λογαριασμό, πράγμα στο οποίο εξ αρχής απέβλεπε, εξαπατώντας έτσι την ενάγουσα, στην οποία είχε παρουσιασθεί σαν έμπορος, όπως προκύπτει και από το γεγονός ότι κατά τον χρόνο κατάρτισης της ένδικης σύμβασης δεν είχε προβεί σε έναρξη της επιχείρησής του εμπορίας μηχανημάτων, στην οποία (έναρξη) προέβη αργότερα, την 10-2-2008 ...Έτσι ο εναγόμενος εζημίωσε την ενάγουσα κατά το ήμισυ του κέρδους που μετά βεβαιότητος θα απεκόμιζε από τη μεταπώληση της μηχανής, δηλαδή κατά το ποσό των 6.000 ευρώ (40.000 ευρώ που μπορούσε κατά το 2007 να πουληθεί η μηχανή - 28.000 ευρώ που είναι το τίμημα της πώλησης = 12.000 ευρώ : 2)...Επίσης από την κατά τα άνω υπαίτια και παράνομη συμπεριφορά του εναγομένου η ενάγουσα υπέστη ηθική βλάβη για την ικανοποίηση της οποίας πρέπει να της επιδικασθεί το ποσό των 456 ευρώ (500 ευρώ - 44 ευρώ, για τα οποία επιφυλάσσεται να παρασταθεί ως πολιτικώς ενάγουσα στα ποινικά δικαστήρια (κατά το σκέλος αυτό δεν εκκαλείται η απόφαση).

Δηλαδή ο εναγόμενος οφείλει για την άνω αιτία στην ενάγουσα συνολικά το ποσό των 34.456 ευρώ (28.000 + 6.000 +456)... Τέλος, όπως προέκυψε από τα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα έγγραφα, νομίμως εκπροσωπείται η εφεσίβλητη εταιρεία από τον Τ. Π. ... Επομένως πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη η σχετική ένσταση του εναγομένου...".

Με βάση τις ανωτέρω παραδοχές το Εφετείο, αφού απέρριψε την περί ελλείψεως ενεργητικής νομιμοποιήσεως ένσταση του εναγομένου, απέρριψε ακολούθως ως κατ’ ουσίαν αβάσιμη και την έφεση αυτού κατά της πρωτοδίκου αποφάσεως που είχε δεχθεί εν μέρει την αγωγή και τον είχε υποχρεώσει να καταβάλει νομιμοτόκως στην ενάγουσα για την ρηθείσα αιτία το χρηματικό ποσό των 34.456 ευρώ. Έτσι κρίνοντας το Εφετείο διέλαβε στην απόφασή του σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την ορθότητα ή μη της υπαγωγής των (γενομένων δεκτών ως) αποδειχθέντων πραγματικών περιστατικών στις εφαρμοσθείσες και στην αρχή της παρούσης παρατιθέμενες ουσιαστικού δικαίου διατάξεις, τις οποίες δεν παρεβίασε εκ πλαγίου. Επομένως, ο περί του αντιθέτου λόγος αναιρέσεως εκ του άρθρου 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ. είναι αβάσιμος. Τέλος η ένσταση του αναιρεσείοντος περί ελλείψεως ενεργητικής νομιμοποιήσεως, πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως απαράδεκτη, καθόσον αυτή απορριφθείσα κατά τα προλεχθέντα με την προσβαλλομένη απόφαση ως κατ’ ουσίαν αβάσιμη, δεν επανεισήχθη νομίμως ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου με λόγο αναιρέσεως αλλά προβάλλεται απαραδέκτως με τις κατατεθείσες προτάσεις του αναιρεσείοντος.

Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί, να καταδικασθεί δε ο αναιρεσείων, ως ηττώμενος στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητους (άρθρα 176, 183 και 191 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.), όπως ορίζονται ειδικότερα στο διατακτικό, και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου που κατέθεσε ο αναιρεσείων στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ.4 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 24 Σεπτεμβρίου 2014 αίτηση του Α. Π. του Ε., για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 310/2013 αποφάσεως του Εφετείου Λάρισας.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Επιβάλλει στον αναίρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 9 Φεβρουαρίου 2016.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 18 Οκτωβρίου 2016.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ H ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ