539/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 539 / 2014 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 539/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημήτριο Μουστάκα, Χριστόφορο Κοσμίδη, Νικόλαο Τρούσα και Κωνσταντίνο Παπασταματίου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 28 Ιανουαρίου 2014, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου, Οργανισμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης β' βαθμού με την επωνυμία "ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ" που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα, ως διαδόχου του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου, Οργανισμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης β' βαθμού με την επωνυμία "ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ" το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Μακρή με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Α. Χ. του Κ., 2) Μ. Ρ. του Ι., κατοίκων ..., οι οποίοι παραστάθηκαν αυτοπροσώπως λόγω της δικηγορικής τους ιδιότητας και κατέθεσαν προτάσεις.

Στο σημείο αυτό, ο πρώτος των ως άνω αναιρεσιβλήτων, αφού έλαβε το λόγο από τον Πρόεδρο, δήλωσε ότι το ορθό επώνυμό του είναι "Χ." και όχι "Χ." όπως εσφαλμένα αναγράφεται στο δικόγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29/10/2010 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 21815/2011 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1607/2012 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση των ανωτέρω αποφάσεων ζητεί το αναιρεσείον με την από 19/11/2012 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Κωνσταντίνος Παπασταματίου ανέγνωσε την από 20/1/2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αναίρεσης. Οι αναιρεσίβλητοι ζήτησαν την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 553 παρ. 1 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται μόνο κατά των αποφάσεων που δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας ή με έφεση. Εξάλλου, αν ασκηθεί έφεση και απορριφθεί ως απαράδεκτη (εκπρόθεσμη), σε αναίρεση υπόκειται τόσο η πρωτόδικη, όσο και η εφετειακή απόφαση, η τελευταία όμως μόνο ως προς το σχετικό με την απόρριψη της εφέσεως κεφάλαιο (ΑΠ 1687/2010).

Περαιτέρω, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 518 παρ. 1 553 παρ.1 εδ. β και 564 παρ.1 του ΚΠολΔ, προκύπτει ότι αναίρεση επιτρέπεται κατά των οριστικών αποφάσεων που κατέστησαν τελεσίδικες, ασκείται δε από τον διαμένοντα στην Ελλάδα διάδικο μέσα σε προθεσμία τριάντα ημερών, η οποία αρχίζει, αν η απόφαση μπορούσε να προσβληθεί με έφεση, από την πάροδο άπρακτης της προς έφεση προθεσμίας, που είναι, επίσης, για τους διαμένοντας στην Ελλάδα, τριάντα ημερών από την επίδοση της απόφασης.

Εξάλλου από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 514 παρ.1, 552, 553 παρ. 1, 554, 564 και 565 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι για το διάδικο που άσκησε εκπρόθεσμη έφεση κατά της πρωτόδικης απόφασης, η οποία και απορρίφθηκε από το Εφετείο ως εκπρόθεσμη, η προθεσμία προς άσκηση αναιρέσεως κατά της πρωτόδικης απόφασης αρχίζει όχι από της επιδόσεως της απορριπτικής απόφασης του Εφετείου, αλλά από την πάροδο της προθεσμίας ασκήσεως εφέσεως κατά της πρωτόδικης απόφασης.

Στην αντίθετη περίπτωση ο διάδικος θα μπορούσε, ασκώντας οποτεδήποτε ήθελε εκπρόθεσμη έφεση, να καταστρατηγεί τις διατάξεις για την προθεσμία ασκήσεως αναιρέσεως (ΑΠ 818/2002). Τέλος, κατά το άρθρο 577 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ, το δικαστήριο του Αρείου Πάγου συζητεί πρώτα για το παραδεκτό της αναίρεσης, αν δε διαπιστώσει ότι η αναίρεση δεν ασκήθηκε νομίμως ή λείπει κάποια προϋπόθεση, για να είναι παραδεκτή, απορρίπτει αυτήν και αυτεπαγγέλτως.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση 21815/2011 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, την κατ' αυτής από 18.11.2011 έφεση του αναιρεσείοντος και την απορρίψασα την ως άνω έφεση ως εκπρόθεσμη 1607/2012 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, η εκτίμηση του περιεχομένου των οποίων ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο (αρθ. 561 παρ. 2 ΚΠολΔ), η ένδικη αναίρεση, που στρέφεται κατά των ανωτέρω αποφάσεων του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης και του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, κατατέθηκε από το εδρεύον στην ημεδαπή αναιρεσείον, όπως προκύπτει από τη σχετική έκθεση καταθέσεως δικογράφου στις 21.11.2012, ήτοι μετά την πάροδο της νόμιμης προθεσμίας αναιρέσεως, η οποία άρχισε την επομένη της εκπνοής (20.11.2011) της προθεσμίας ασκήσεως εφέσεως (επίδοση προσβαλλομένης 21815/2011 απόφασης Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης στις 21.10.2011, λήξη προθεσμίας ασκήσεως εφέσεως 20.11.2011, έναρξη προθεσμίας αναιρέσεως 21.11.2011, λήξη προθεσμίας αναιρέσεως 21.12.2011, κατάθεση ένδικης αναιρέσεως 21.11.2012.

Σύμφωνα με τα προεκτεθέντα η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως απευθυνόμενη κατά της ανωτέρω 21815/2011 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης και αφορά όλους τους λόγους αναιρέσεως, έχει ασκηθεί εκπροθέσμως και επομένως πρέπει ν' απορριφθεί ως απαράδεκτη. Επίσης, απορριπτέα ως απαράδεκτη είναι η υπό κρίση αναίρεση στρεφομένη κατά της ανωτέρω 1607/2012 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, γιατί σ' αυτή δεν περιλαμβάνεται λόγος αναιρέσεως αναφορικά με την κρίση του Εφετείου για την απόρριψη της εφέσεως ως εκπρόθεσμης.

Κατ' ακολουθίαν αυτών πρέπει ν' απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί το αναιρεσείον ως ηττώμενος διάδικος (αρθρ. 176, 183 ΚΠολΔ) στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 19.11.2012 αίτηση αναιρέσεως του ΝΠΔΔ ΟΤΑ β' βαθμού με την επωνυμία Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας κατά της υπ' αριθμ. 1607/2012 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης και της υπ' αριθμ. 21815/2011 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης.

Καταδικάζει το αναιρεσείον στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων την οποία ορίζει σε εννιακόσια (900) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 27 Φεβρουαρίου 2014.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 6 Μαρτίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ