Legislator Case Law & Legislation
538/2009 AI generated

538/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 538/2009
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 2 Φεβρουαρίου 2009, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει μεταξύ: Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14 Ιουλίου 2004 ανακοπή του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:746/2004 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 1112/2006 μη οριστική, 3510/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 20 Σεπτεμβρίου 2007 αίτησή της.

Legislator headnote

AI generated

538/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 538 / 2009 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 538/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Ιωάννη - Σπυρίδωνα Τέντε, Βασίλειο Φούκα και Γεώργιο Χρυσικό, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 2 Φεβρουαρίου 2009, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ E.F.G EUROBANK ERGASIAS A.E" και το διακριτικό τίτλο "EUROBANK ERGASIAS" που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Ευανθία Κατσίγιαννη.

Του αναιρεσιβλήτου : Ψ, κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημοσθένη Λιόντο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14 Ιουλίου 2004 ανακοπή του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:746/2004 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 1112/2006 μη οριστική, 3510/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 20 Σεπτεμβρίου 2007 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης - Σπυρίδων Τέντες, ανέγνωσε την από 23 Ιανουαρίου 2009 έκθεσή του με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως.

Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 562 παρ. 2 του ΚΠολΔ είναι απαράδεκτος λόγος αναιρέσεως, που στηρίζεται σε ισχυρισμό, ο οποίος δεν προτάθηκε νόμιμα στο δικαστήριο της ουσίας, εκτός αν πρόκειται α) για παράβαση που δεν μπορεί να προβληθεί στο δικαστήριο της ουσίας, β) για σφάλμα που προκύπτει από την ίδια την απόφαση, γ) για ισχυρισμό που αφορά τη δημόσια τάξη.

Επομένως, για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως πρέπει εξ αυτού να προκύπτουν τα στοιχεία του παραδεκτού του, που επιβάλλονται από την ανωτέρω διάταξη, ήτοι πρέπει να καθορίζεται ότι ο ισχυρισμός στον οποίον στηρίζεται προτάθηκε νομίμως στο δικαστήριο της ουσίας κατά την συζήτηση μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση.

Επομένως, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως, από το άρθρο 559 αρ. 14 (κατ'ορθήν υπαγωγή όχι και 1) του ΚΠολΔ, με τον οποίο, όπως αυτός εκτιμάται, προβάλλεται ότι το Εφετείο παρά τον νόμο δεν εκήρυξε απαράδεκτο τον ισχυρισμό του αντιδίκου της περί πλαστότητας της υπογραφής του επί των επιδίκων συναλλαγματικών, ως προβληθέντα από πληρεξούσιο δικηγόρο στερούμενο ειδικής πληρεξουσιότητας, πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως αόριστος, διότι δεν αναφέρεται ότι τον εν λόγω περί απαραδέκτου ισχυρισμό, που δεν εμπίπτει σε κάποια από τις εξαιρέσεις του άρθρου 562 παρ. 2 ΚΠολΔ και στον οποίο στηρίζεται ο ως άνω λόγος αναιρέσεως, προέβαλε η αναιρεσείουσα ενώπιον του Εφετείου κατά τη συζήτηση μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση.

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται (και) αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα" κατά την έννοια του νόμου θεωρούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων που συγκροτούν την ιστορική βάση και συνεπώς θεμελιώνουν το αίτημα) αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως, όχι δε οι αρνητικοί ισχυρισμοί της αγωγής ή της ενστάσεως ή αντενστάσεως ή ισχυρισμοί που αποτελούν επιχειρήματα.

Στην προκείμενη περίπτωση με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως η αναιρεσείουσα διατείνεται ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του τους ισχυρισμούς της ότι α) η ένσταση πλαστότητας της υπογραφής του αναιρεσίβλητου αποτελεί μεθόδευση και προβλήθηκε κατά συμπαιγνία μεταξύ αυτού και του ΑΑ και β) ότι η υπογραφή αυτή τέθηκε από τον ΑΑ κατ' εντολή και με συναίνεση του αναιρεσιβλήτου.

Ο λόγος όμως αυτός πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. Διότι οι ανωτέρω ισχυρισμοί δεν αποτελούν πράγματα κατά την έννοια που προαναφέρθηκε, αλλά ο μεν δεύτερος από αυτούς (ισχυρισμούς) αρνητικό της αγωγής ισχυρισμό, αφού η ύπαρξη εντολής για τη θέση υπογραφής άλλου προσώπου απλώς αναιρεί την κατά τα άρθρα 460 ΚΠολΔ και 216 ΠΚ έννοια της πλαστότητας, χωρίς να προϋποθέτει την ενεργοποίηση αντίθετου κανόνα δικαίου, ο δε πρώτος στηρίζει επιχείρημα υπέρ της απόψεως ότι υπήρξε τέτοια εντολή.

Όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα ως προς την ανακοπή του αναιρεσίβλητου, έλαβε (υπόψη του τις καταθέσεις των εξετασθέντων μαρτύρων και τα εκατέρωθεν επικαλούμενα και νομίμως προσκομιζόμενα έγγραφα. Από τη διατύπωση αυτή, αλλά και από το αιτιολογικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως προκύπτει, χωρίς καμιά αμφιβολία, ότι το Εφετείο, μαζί με όλα τα υπόλοιπα αποδεικτικά μέσα, έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε και τα ακόλουθα έγγραφα, ήτοι:

α) αντίγραφο της καταστάσεως από το ηλεκτρονικό αρχείο της Τράπεζας με τις συναλλαγματικές που είχε αποδεχθεί ο Ψ στο παρελθόν, συνολικού ποσού 48.716 ευρώ, β) αντίγραφο συναλλαγματικής εκδόσεως της εταιρείας ΠΡΙΣΜΑ ΑΕ και αποδοχής του ανακόπτοντος, ποσού 500.000 δραχμών, που εκδόθηκε την 22.6.1998 και γ) το 2967/2006 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών.

Επομένως ο τρίτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, με τον οποίον προσάπτεται στο Εφετείο η αιτίαση ότι δεν έλαβε υπόψη του τα προαναφερόμενα έγγραφα και έτσι υπέπεσε στην πλημμέλεια του αναιρετικού λόγου του άρθρου 559 αριθ. 11 Κ.Πολ.Δ., είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 20-9-2007 αίτηση της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "Τράπεζα Ε.F.G Eurobank Ergasias ΑΕ" για αναίρεση της 3510/2007 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 26 Φεβρουαρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 9 Μαρτίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ