537/2015 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 537 / 2015 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 537/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Σακκά, Παναγιώτη Χατζηπαναγιώτη, Χαράλαμπο Καλαματιανό και Μαρία Χυτήρογλου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 6 Φεβρουαρίου 2015, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: 1, κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Άννα Γαβαλά.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Π. Φ., ατομικά και ως διαχειριστή του συγκροτήματος κατοικιών που βρίσκεται στη ... επί της οδού ... και 2) Π. Ζ., κατοίκων ..., οι οποίοι παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Παναγιώτη Μπαλάσκα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15-5-2005 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκε με την από 1-12-2006 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2680/2007 μη οριστική και 21/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2167/2012 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 8-11-2012 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Σακκάς διάβασε την από 10-9-2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 8-11-2012 αιτήσεως για αναίρεση της 2167/2012 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 20 ΚΠολΔ επιτρέπεται αναίρεση αν το δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό και κατ' ακολουθίαν αυτού κατέληξε σε αποδεικτικό συμπέρασμα επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα. Υπό την έννοια αυτή παραμόρφωση εγγράφου υπάρχει και όταν το δικαστήριο παραλείπει κρίσιμο τμήμα του περιεχομένου του εγγράφου, δηλαδή τέτοιου που μπορεί να οδηγήσει αυτό σε διαφορετικό συμπέρασμα (ΑΠ 1006/1994).

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, κρίνοντας επί της από 1-12-2006 αγωγής του αναιρεσείοντος, με την οποία, κατ' ορθή εκτίμηση του περιεχομένου της, ζητούσε να αναγνωρισθεί ότι έχει δικαίωμα αποκλειστικής χρήσεως σε χώρο πολυωρόφου οικοδομής, ως κύριος διαμερίσματος, με βάση το συμβόλαιο σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας (αρ. 111142/1970, όπως αυτό επαναλήφθηκε με το με αριθμό 113334/1970), εμβαδού 55 τ.μ.

και σε ακάλυπτο χώρο έξι (6) μέτρων δυτικά και βόρεια του συγκροτήματος της οικοδομής, που βρίσκεται στην Κοινότητα ..., καθώς και επί της αντίθετης από 15-5-2005 αγωγής των αναιρεσιβλήτων, δέχτηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα: "Εξάλλου, αναφορικά με τον προαναφερόμενο ακάλυπτο χώρο του συγκροτήματος, που εκτείνεται δυτικά του υπογείου χώρου και τον οποίο ο εκκαλών έκλεισε με γκαραζόπορτα, ο τελευταίος ισχυρίζεται ότι ανήκει στην αποκλειστική του χρήση, επικαλούμενος ρητή πρόβλεψη στη συστατική πράξη και την επανάληψή της, που περιλαμβάνεται στο τρίτο άρθρο "Γενικές Διατάξεις" σύμφωνα με την οποία η χρήση του ακαλύπτου χώρου της οικοδομής (πρασιάς) δυτικά και βορείως σε ακτίνα έξι μέτρων από τον εξωτερικό τοίχο των διαμερισμάτων θα ανήκει αποκλειστικά στον ιδιοκτήτη του αντίστοιχου ισόγειου διαμερίσματος.

Τέτοιο δικαίωμα απέκτησε ο εκκαλών μόνο ως προς τον βορρά της ιδιοκτησίας του ακάλυπτο χώρο, όχι όμως και προς το δυτικό τμήμα της ως προς το οποίο η ιδιοκτησία του δεν είναι ισόγεια, αφού η κάτω στάθμη αυτής δεν εφάπτεται με τον ως άνω ακάλυπτο κοινόχρηστο χώρο, στον οποίο ουδέποτε υπήρχε πρασιά, όπως προαναφέρθηκε, ήταν πάντα στρωμένος με χαλίκι και εκεί παλαιότερα υπήρχαν ντουσιέρες, που εξυπηρετούσαν όλους τους συνιδιοκτήτες, τις οποίες αφαίρεσε ο εκκαλών".

Κρίνοντας έτσι το Εφετείο παρέλειψε να λάβει υπόψη κρίσιμο τμήμα του ανωτέρου συμβολαίου συστάσεως οριζόντιας και ειδικότερα αγνόησε και δεν έλαβε υπόψη το τμήμα εκείνο που περιγράφει το διαμέρισμα του αναιρεσείοντος ως εξής: "ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΥΠ' ΑΡΙΘΜΟΝ ΑΛΦΑ ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΤΕΣΣΑΡΑ (Α-4). Η εν λόγω κατοικία εμφαίνεται εις το υπ' αριθμόν δύο (2) σχέδιον κατόψεως κάτω στάθμης και εις το υπ' αριθμόν τρία (3) σχέδιον κατόψεως ισογείου και αποτελείται εκ της κάτω στάθμης και της άνω στάθμης.

Η κάτω στάθμη περιλαμβάνει δωμάτιον, λίβιγκ - ρούμ μετά κλίμακος ανόδου προς την άνω στάθμην, κουζίναν, δωμάτιον υπηρεσίας, αποχωρητήριον - ντούς υπηρεσίας κ.λπ. Η στάθμη αυτή συνορεύει δυτικώς με έμπροσθεν ελεύθερον χώρον οικοπέδου κ.λπ.". Εάν λάμβανε υπόψη του την ανωτέρω περιγραφή, σε συνδυασμό και με το τμήμα του συμβολαίου της οριζόντιας ιδιοκτησίας που αναφέρει ότι "απαγορεύεται η χρήσις του προς δυσμάς και βορράν της οικοδομής ακαλύπτου χώρου (πρασιάς) και εις την ακτίνα έξι (6) μέτρων από του εξωτερικού τοίχου των διαμερισμάτων διά παραμονήν ατόμων, πλην των ιδιοκτητών των αντιστοίχων ισογείων διαμερισμάτων και κατά το πλάτος της προς την πρασιάν προσόψεως εκάστου τούτων, ως επίσης και δια την συγκέντρωσιν, διέλευσιν και λοιπά, υπό την έννοιαν ότι η χρήσις του ούτω κατά τ' ανωτέρω οριζομένου χώρου θ' ανήκει αποκλειστικώς εις τον ιδιοκτήτην του αντιστοίχου ισογείου διαμερίσματος ...", θα κατέληγε σε διαφορετικό υπέρ του αναιρεσείοντος αποδεικτικό πόρισμα, αφού το εν λόγω διαμέρισμα εμφαίνεται και στο υπ' αριθμόν τρία (3) σχέδιο κατόψεως ισογείου.

Με τον ανωτέρω τρόπο το Εφετείο παραμόρφωσε το παραπάνω έγγραφο και συνεπώς είναι βάσιμος ο από το άρθρο 559 αριθ. 20 ΚΠολΔ τρίτος λόγος αναιρέσεως. Κατόπιν τούτου παρέλκει η έρευνα των λοιπών λόγων αναιρέσεως, αφού έτσι ακυρώνεται στο σύνολό της η προσβαλλόμενη απόφαση.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να αναιρεθεί η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση, που χρειάζεται διευκρίνιση, για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, διότι είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρ. 580 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικαστούν οι αναιρεσίβλητοι στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, που κατέθεσε και προτάσεις (άρθρ. 176 και 183 ΚΠολΔ). Τέλος πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή του παραβόλου στον αναιρεσείοντα (άρθρ. 495 παρ. 4 εδ. ε' ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 2167/2012 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ανωτέρω δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες τριακόσια (2.300) ευρώ. Και

Διατάζει να επιστραφεί στον αναιρεσείοντα το παράβολο με αριθμούς διπλοτύπων 1178704, 1178705, 1178706 σειρά Α' (Δημοσίου).

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 1η Απριλίου 2015.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 30 Απριλίου 2015.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ