537/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 537 / 2011 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 537/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Φούκα, Γεώργιο Χρυσικό, Ιωάννη Σίδερη και Δημήτριο Τίγγα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 7 Φεβρουαρίου 2011, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων - καθ' ών η κλήση : 1. Δ. Χ. Α. και 2. Φ. συζ. Δ. Α., κατοίκων ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν.

Της αναιρεσιβλήτου - καλούσης: Ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Σπύρο Τσαντίνη, ο οποίος ανακάλεσε τη δήλωσή του για παράσταση κατ' αρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ. και παρέστη αυτοπροσώπως.

Στο σημείο αυτό ο πληρεξούσιος δικηγόρος δήλωσε ότι ο πρώτος των αναιρεσειόντων απεβίωσε στις 2-9-2008 και η δίκη συνεχίζεται με την δεύτερη των αναιρεσειόντων, ενεργούσα ατομικά και ως μοναδική εξ αδιαθέτου κληρονόμος του αποβιώσαντος συζύγου της, σε συνδυασμό με την αποποίηση των τέκνων του και εγγονών του, που έγινε νόμιμα στο αρμόδιο τμήμα του Πρωτοδικείου Ευρυτανίας.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14.2.2002 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ευρυτανίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 29/2003 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 105/2008 του Εφετείου Λαμίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 1-12-2008 αίτησή τους επί της οποίας εκδόθηκε η 498/2010 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της κρινόμενης αιτήσεως. Την υπόθεση επαναφέρει επαναφέρει προς συζήτηση η καλούσα με την από 14 Ιουνίου 2010 κλήση της..

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Τίγγας, ανέγνωσε την από 12 Ιανουαρίου 2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη της αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 62 εδ. α' , 73, 159 § 2, 160 § 1, 556 § 1 Κ.ΠολΔ., προκύπτει ότι αναίρεση η οποία ασκήθηκε επ' ονόματι προσώπου που έχει αποβιώσει κατά το χρόνο της άσκησής της, είναι απορριπτέα ως άκυρη για έλλειψη απαραίτητης διαδικαστικής προϋποθέσεως, δηλαδή του υποκειμένου της διαδικαστικής πράξεως, η ακυρότητα δε αυτή λαμβάνεται υπόψη και αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο ( ΑΠ 1641.2006, 1372/2003, 1144/1999).

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από το επικαλούμενο και προσκομιζόμενο από 22-9-2010 απόσπασμα της με αρ. ... ληξιαρχικής πράξης θανάτου του ληξιάρχου του Δήμου Καρπενησίου , ο πρώτος αναιρεσείων Δ. Χ. Α. είχε αποβιώσει σε χρόνο (2-9-2008) προγενέστερο της άσκησης της υπό κρίση αναίρεσης (11-12-2008). Επομένως, ως προς αυτόν, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης, λόγω ακυρότητας του δικογράφου αυτής.

Από την 11721/8-12-2010 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του πρωτοδικείου Ευρυτανίας Ν. Δ. Γ. την οποία επικαλείται και προσκομίζει η επισπεύδουσα τη συζήτηση αναιρεσίβλητη, προκύπτει ότι ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της από 14-6-2010 κλήσης της με την κάτω από αυτή πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την στην αρχή της παρούσας σημειούμενη δικάσιμο, όπως και της 498/2010 παρεμπίπτουσας απόφασης του Δικαστηρίου αυτού για κήρυξη απαράδεκτης της προηγούμενης συζήτησης της υπόθεσης, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως στη δεύτερη αναιρεσείουσα Φ. Α. ( άρθρο 575 Κ.Πολ.Δικ). Επομένως, εφόσον η τελευταία δεν εμφανίσθηκε κατά την προαναφερόμενη δικάσιμο, κατά την οποία εκφωνήθηκε η υπόθεση από τη σειρά του πινακίου, ούτε εκπροσωπήθηκε με δήλωση πληρεξούσιου δικηγόρου της, κατά το άρθρο 242 § 2 Κ.Πολ.Δικ., που εφαρμόζεται και στην αναιρετική διαδικασία, κατά το άρθρο 573 § 1 του Κ.Πολ.Δικ, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά τη απουσία εκείνης που έχει κλητευθεί ( άρθρο 576 § 2 Κ.Πολ.Δικ).

Κατά τα άρθρα 68 και 556 ΚΠολΔ το έννομο συμφέρον, που αποτελεί προϋπόθεση για το παραδεκτό της αναίρεσης και πρέπει να έχει ο αναιρεσείων, θεμελιώνεται στη βλάβη που υφίσταται ο ηττηθείς διάδικος από το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης και με την άσκηση της αναίρεσης επιδιώκεται η ανατροπή της επιβλαβούς αυτής για τον αναιρεσείοντα συνέπειας. Εάν, υπό τα εκτιθέμενα στο αναιρετήριο περιστατικά, η επιβλαβής αυτή συνέπεια δεν εκλείπει ουσιαστικώς και μετά την αναίρεση της απόφασης, ο βλαπτόμενος διάδικος δεν μπορεί να θεμελιώσει έννομο συμφέρον προς άσκηση αναίρεσης κατά της αποφάσεως αυτής (ΑΠ 976/1997, 1487/2008). Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο απέρριψε ως απαράδεκτη την έφεση της δεύτερης αναιρεσείουσας κατά της πρωτόδικης αποφάσεως με την οποία είχε απορριφθεί η εναντίον αυτής ( αναιρεσείουσας) αγωγή για έλλειψη ενεργητικής νομιμοποιήσεώς της, διότι η εγγυητική ευθύνη της στο ληφθέν από τον πρώτο αναιρεσείοντα σύζυγό της και ασφαλιζόμενο με προσημειώσεις υποθήκης επί ακινήτων του δάνειο, που χορήγησε σ'αυτόν η αναιρεσίβλητη τράπεζα, με εγγύηση της δεύτερης αναιρεσείουσας συζύγου του, δεν ενεργοποιήθηκε ούτε ήταν η τελευταία φορέας των δικαιωμάτων για τα οποία ο πρώτος αναιρεσείων - ενάγων είχε υποβάλλει αίτημα δικαστικής προστασίας και αφορούσαν τον τρόπο καταλογισμού των χρεών του από την αναιρεσίβλητη δανείστρια και την εξάλλειψη προσημειώσεων υποθήκης από τα ακίνητα αυτού, που είχαν εγγραφεί για την εξασφάλιση της πληρωμής του δανείου. Επομένως, εφόσον δεν προσβάλλεται με το αναιρετήριο η απορριπτική ως προς τη δεύτερη αναιρεσείουσα διάταξη της αποφάσεως του εφετείου και οι λόγοι αναιρέσεως αναφέρονται αποκλειστικά και μόνον στην κρίση της αποφάσεως αυτής ως προς τα επίσης απορριφθέντα αιτήματα της αγωγής του πρωτοφειλέτη συζύγου της δεύτερη αναιρεσείουσας, χωρίς να προβάλλεται η απειλή βλάβης των εννόμων συμφερόντων της τελευταίας, λόγω της εγγυητικής ευθύνης της, από την απόρριψη της αγωγής του συζύγου της ούτε η συνδρομή των προϋποθέσεων αναγκαστικής ομοδικίας μεταξύ αυτών, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως είναι και ως προς τη δεύτερη αναιρεσείουσα απαράδεκτη, ελλείψει εννόμου συμφέροντος αυτής. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10-12-2008 αίτηση των Δ. και Φ. Α. για αναίρεση της 105/2008 αποφάσεως του Εφετείου Λαμίας.

Καταδικάζει τη δεύτερη αναιρεσείουσα σ τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης από δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 15 Φεβρουαρίου 2011 και

Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του στην Αθήνα στις 11 Απριλίου 2011.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ