Legislator Case Law & Legislation
533/2014 AI generated

533/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 533/2014
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 26 Νοεμβρίου 2013, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ: Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19/1/2006 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Βόλου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 21/2012 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1/2013 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 4/4/2013 αίτησή του.

Legislator headnote

AI generated

533/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Ο από τον αριθμό 11 περ. α' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, λόγος αναιρέσεως ιδρύεται, αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει. Εξάλλου, η βεβαίωση του Δικαστηρίου περί προσκομιδής ή μη των αποδείξεων ως αναγόμενη σε πράγματα δεν υπόκειται, κατ' άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, στον έλεγχο του Αρείου Πάγου.

Keywords

AI generated
claim for insurance benefits suspension of insurance cover reimbursement to the insured undue insurance benefit insurance coverage gap accident disability pension
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 533 / 2014 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 533/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημήτριο Μουστάκα, Χριστόφορο Κοσμίδη, Νικόλαο Τρούσα και Ασπασία Καρέλλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 26 Νοεμβρίου 2013, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Β. Μ. του Κ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Παπαποστόλου με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΓΕΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΩΝ Η ΕΘΝΙΚΗ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Λένη και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19/1/2006 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Βόλου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 21/2012 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1/2013 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 4/4/2013 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Τρούσας ανέγνωσε την από 15/11/2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο από τον αριθμό 11 περ. α' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, λόγος αναιρέσεως ιδρύεται, αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει. Εξάλλου, η βεβαίωση του Δικαστηρίου περί προσκομιδής ή μη των αποδείξεων ως αναγόμενη σε πράγματα δεν υπόκειται, κατ' άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, στον έλεγχο του Αρείου Πάγου.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 671 παρ. 1 εδάφ. α' ΚΠολΔ, στη διαδικασία των άρθρων 664 επ., το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και αποδεικτικά μέσα που δεν πληρούν τους όρους του νόμου, δηλαδή και ανεπικύρωτα, αχρονολόγητα, ανυπόγραφα ή άκυρα έγγραφα, τα οποία όμως εκτιμά ελεύθερα, χωρίς να υποχρεούται να ακολουθήσει ορισμένους κανόνες ως προς την αποδεικτική τους ισχύ.

Στην προκείμενη περίπτωση με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως (α' μέρος), από τον αριθ. 11 περ. α' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο για το σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος, έλαβε υπόψη ανυπόστατο έγγραφο, ήτοι τέσσερις (4) αποσπασματικές σελίδες (συμβολαίου) και όχι ολόκληρο το συμβόλαιο σε πρωτότυπο η επικυρωμένο φωτοαντίγραφο αυτού.

Σχετικά το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, αφού βεβαιώνει ότι έλαβε υπόψη το "σύνολο των εγγράφων που οι διάδικοι επικαλούνται και προσκομίζουν", δέχθηκε και τα εξής, ουσιώδη: "Σύμφωνα με τους όρους του υπ' αριθμ. ... ασφαλιστηρίου συμβολαίου και της υπ' αριθμ. 3389/9-6-1998 πρόσθετης πράξης, που αποτελεί αναπόσπαστο μέρος αυτού σε περίπτωση θανάτου ή μόνιμης ολικής ανικανότητας για εργασία η καταβλητέα στον ασφαλισμένο μισθωτό παροχή ισούται με είκοσι οκτώ (28) μηνιαίους μισθούς, ενώ σε περίπτωση μόνιμης μερικής ανικανότητας στον μισθωτό καταβάλλεται ποσοστό του ανωτέρω ποσού των 28 μηνιαίων μισθών, το οποίο με βάση τον περιεχόμενο στο ασφαλιστήριο συμβόλαιο πίνακα διαβάθμισης διαρκούς μερικής ανικανότητας σε περίπτωση πλήρους απώλειας του ενός οφθαλμού ή κατά το ήμισυ ελάττωσης της όρασης και των δύο οφθαλμών ανέρχεται σε ποσοστό 25% επί του ποσού των 28 μηνιαίων μισθών.

Ο μηνιαίος μισθός του ενάγοντος κατά το διάστημα από 1-8-2004 έως 1-7-2005 ήταν 1.544,11 ευρώ, όπως προκύπτει από το από 21-9- 2011 έγγραφο της εργοδότριας εταιρίας προς την εναγομένη ασφαλιστική εταιρία, από τις προσκομιζόμενες από τον ενάγοντα μισθολογικές καταστάσεις των μηνών Φεβρουαρίου, Μαρτίου, Απριλίου και Μάιου 2005, αλλά και από την προσαγόμενη από τον ενάγοντα από 15-6-2005 δήλωση ατυχήματος στο ΙΚΑ, που φέρει την υπογραφή του.

Ο ισχυρισμός του, επομένως, ότι οι αποδοχές του κατά το μήνα Ιούνιο 2005 ανέρχονταν σε 2.648,37 ευρώ κρίνεται απορριπτέος στην ουσία του. Ο ενάγων προς απόδειξη του ισχυρισμού του προσκομίζει μία βεβαίωση του ΙΚΑ, όπου οι αποδοχές του μήνα Ιουνίου ανέρχονται σε 2.648,37 ευρώ, πλην όμως το ποσό αυτό αποτελεί το σύνολο των αποδοχών που έλαβε ο ενάγων για το μήνα Ιούνιο, συμπεριλαμβανομένης της αμοιβής του για υπερωριακή απασχόληση, απασχόληση τη νύκτα και λοιπές έκτακτες παροχές, που δεν είναι σταθερές αλλά διαφοροποιούνται ανά μήνα, όπως προκύπτει από την ανωτέρω βεβαίωση του ΙΚΑ σε συνδυασμό με τις προσκομιζόμενες μισθολογικές καταστάσεις.

Με βάση τα παραπάνω η ασφαλιστική παροχή που δικαιούταν ο ενάγων συνεπεία του ατυχήματος και της σχεδόν ολοκληρωτικής απώλειας της όρασής του από το δεξιό οφθαλμό ανερχόταν σε 10.808,77 ευρώ (1.544,11 Χ 28 Χ 25%), το ποσό δε αυτό, το οποίο και μόνο όφειλε να του καταβάλει η εναγομένη ασφαλιστική εταιρία σύμφωνα με τους όρους του παραπάνω ασφαλιστηρίου συμβολαίου, του το κατέβαλε πλήρως και ολοσχερώς στις 28-2-2006, όπως άλλωστε και ο ενάγων συνομολογεί (σχετικά με την πληρωμή του) στο δικόγραφο της κλήσης του και όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη και από τα δύο διάδικα μέρη εξοφλητική απόδειξη".

Εξάλλου, από τις προτάσεις της αναιρεσίβλητης προκύπτει ότι αυτή προσκόμισε στο Εφετείο και επικαλέστηκε μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα έγγραφα "Το κείμενο του σχετικού καταρτισθέντος ασφαλιστηρίου συμβολαίου υπ' αριθμ. ... με τη εταιρεία ΑΓΕΤ ΗΡΑΚΛΗΣ (σχετικό 3) (και) την με αριθμό 3389 πρόσθετη πράξη του παραπάνω ασφαλιστηρίου συμβολαίου (σχετικό 4)".

Επομένως, το Εφετείο έλαβε υπόψη κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του το άνω συμβόλαιο (...) και όχι ορισμένες μόνο σελίδες του και συνεπώς επιτρεπόμενο και όχι ανυπόστατο αποδεικτικό μέσο. Μετά ταύτα, ο σχετικός λόγος αναιρέσεως (πρώτος, α' μέρος) είναι αβάσιμος. Ο ίδιος λόγος αναιρέσεως κατά το β' μέρος του, επίσης από τον αριθ.11 περ.

α' του άρθρου 559 ΚΠολ, κατά τον οποίο το Δικαστήριο έλαβε υπόψη του το ως άνω από 21-9- 2011 έγγραφο της εργοδότριας εταιρείας προς την εναγομένη ασφαλιστική εταιρία, το οποίο είναι, κατά την άποψη του αναιρεσείοντος, ανυπόστατο αποδεικτικό μέσο, γιατί συντάχθηκε μετά την 28-2-2006, που σύμφωνα με την παραδοχή της απόφασης του καταβλήθηκε η ασφαλιστική αποζημίωση, είναι αβάσιμος, γιατί ο χρόνος συντάξεως του εγγράφου αυτού, το περιεχόμενο του οποίου ανάγεται σε παρωχημένο γεγονός, δεν καθιστά αυτό ανυπόστατο.

Ο λόγος αναίρεσης του αριθ.8 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ δίδεται όταν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη του πράγματα που δεν προτάθηκαν, ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής ως "πράγματα" θεωρούνται οι πραγματικοί ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο και άρα στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης, ή λόγου έφεσης, όχι δε οι αιτιολογημένες αρνήσεις τους, ούτε οι ισχυρισμοί που αποτελούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου, τα οποία συνάγονται από την εκτίμηση των αποδείξεων, αλλά ούτε και οι απαράδεκτοι ή αβάσιμοι κατά νόμο ισχυρισμοί (Ολ.ΑΠ 3/1997, ΑΠ 1933/2006).

Επομένως, ο από τον αρ. 8 α' του άρθρου 559 ΚΠολΔ δεύτερος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια ότι χωρίς να προταθεί από την αναιρεσίβλητη, δέχθηκε ότι το σύνολο των αποδοχών του αναιρεσείοντος του μηνός Ιουνίου 2005 ανέρχονταν σε 2.648,37 ευρώ, γιατί στο ποσό αυτό συμπεριλαμβάνονταν, πέραν του μηνιαίου μισθού των 1544,11 ευρώ, και αμοιβή για υπερωριακή απασχόληση, απασχόληση κατά τη νύκτα και λοιπές έκτακτες παροχές, που δεν είναι σταθερές, αλλά διαφοροποιούνται ανά μήνα, είναι απαράδεκτος, διότι η προβαλλόμενη αιτίαση δεν αποτελεί πράγμα κατά την έννοια του νόμου, αλλά συμπέρασμα του δικαστηρίου που συνήγαγε από την εκτίμηση των αποδείξεων.

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 4-4-2013 αίτηση του Κ. Μ. για αναίρεση της 1/2013 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Λάρισας.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 21 Ιανουαρίου 2014.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 6 Μαρτίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ