533/2010 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 533 / 2010 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 533/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Νοεμβρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ..., που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Σφακιανάκη, ο οποίος δήλωσε στο ακροατήριο ότι το όνομα του πατρός του αναιρεσείοντος είναι ...αντί του εσφαλμένου (...) που αναγράφτηκε εκ παραδρομής στο αναιρετήριο.

Του αναιρεσιβλήτου : ...., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Μαρία Γεωργίου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5-4-2004 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πατρών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 138/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 228/2008 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 9-5-2008 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Κουτρομάνος ανέγνωσε την από 12-11-2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου την απόρριψη της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 10, 12, 14και 19 Κ.Πολ.Δ, ιδρύονται, αντιστοίχως, λόγοι αναιρέσεως αν το ουσιαστικό δικαστήριο: α) παρά τον νόμο δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά χωρίς απόδειξη, β)παραβίασε τους ορισμούς του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων, γ)παρά τον νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο και δ) δεν διέλαβε νόμιμη βάση στην απόφασή του, και ιδίως αν αυτή δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο δέχθηκε, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, τα ακόλουθα: <<Το έτος 1989 μεταξύ του Π1, πατέρα του ενάγοντος (αναιρεσιβλήτου) και του εναγομένου (αναιρεσείοντος) συστήθηκε άτυπα αφανής εταιρία με σκοπό την εκμετάλλευση προβάτων, με ποσοστό συμμετοχής του καθενός στα κέρδη και τις ζημίες κατά 50% και με εμφανή εταίρο τον εναγόμενο....Τον Ιούνιο του 1998 απεβίωσε ο Π1 και λόγω του θανάτου του λύθηκε η πιο πάνω αφανής εταιρία (άρθρ 773 ΑΚ)....Την 1-7-1998 συστήθηκε νέα αφανής εταιρία μεταξύ του ενάγοντος και του εναγομένου, άτυπα, αόριστης διάρκειας, με συμμετοχή του καθενός στα κέρδη και τις ζημίες κατά ποσοστό 50% και εμφανή εταίρο του εναγόμενο.

Στη σύσταση της νέας αυτής εταιρίας μετά του εναγομένου προέβη μόνον ο ενάγων και όχι οι λοιποί συγκληρονόμοι του αποβιώσαντος....Η αναφορά που έγινε στην .....εξώδικη δήλωση του ενάγοντος προς τον εναγόμενο για συνέχιση της εταιρίας με τους κληρονόμους....αποδείχθηκε ότι έγινε εκ παραδρομής και δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα, όπως ισχυρίζεται ο ενάγων....Επίσης συμφωνήθηκε ο ενάγων να παραχωρεί στη εταιρία, ως εισφορά, τη χρήση ενός αγρού....εκτάσεως 79.983,02 τ.μ ο οποίος ανήκε κατά κυριότητα, νομή και κατοχή στον ίδιο, προκειμένου να καλλιεργούνται εναλλάξ κατ' έτος διαφορά τμήματά του για την παραγωγή των αναγκαίων ζωοτροφών για το ποίμνιο....Η συνεισφορά του εναγομένου συμφωνήθηκε ότι θα ήταν, πέραν των 55 προβάτων του, και η προσωπική του εργασία, ενώ επιπλέον συμφωνήθηκε ότι στο τέλος κάθε έτους θα αποδίδονταν τα κέρδη που αναλογούσαν σε κάθε εταίρο και προέρχονταν από την πώληση αμνών και προβάτων για σφαγή, καθώς και από την πώληση του παραγόμενου γάλακτος....

Μετά τη λύση της εταιρίας ο ενάγων έχει αξίωση απόδοσης της εισφοράς του, των 55 προβάτων, από τον εναγόμενο....Περαιτέρω αποδείχθηκε, ότι η εν λόγω εταιρία κατά τη διάρκεια της λειτουργίας της απέφερε τα ακόλουθα κέρδη:.... Η αξία των πωλούμενων ετησίως αμνών, που αναλογεί στην μερίδα συμμετοχής του ενάγοντος, ανερχόταν σε 18000 ευρώ...

και συνολικά καθόλη τη διάρκεια της εταιρίας των τριών ετών στο ποσό των 5400... Η αξία των πωλουμένων ετησίως προβάτων, που αναλογεί στη μερίδα συμμετοχής του ενάγοντος, ανερχόταν σε 561 ευρώ....και συνολικά... στο ποσό των 1638 ευρώ... Όσον αφορά δε τα κέρδη από τις πωλήσεις γάλακτος, αποδείχθηκε ότι...από τα 55 πρόβατα του ενάγοντος παρήγοντο ετησίως 4.950 κιλά γάλα...η αξία των οποίων ανήρχετο σε 2.270 ευρώ ετησίως και συνολικά για τα τρία έτη...στο ποσό των 8.910 ευρώ.

Επομένως, τα συνολικά κέρδη...ανήλθαν στο ποσό των 15.948 ευρώ...Ο ισχυρισμός...του εναγομένου, ότι το ήμισυ από τα πιο πάνω ποσά που εισέπρατταν αποτελούσαν δαπάνες και πρέπει να αφαιρεθούν, δεν αποδείχθηκε ουσιαστικά βάσιμος, διότι αποδείχθηκε, ότι ο ενάγων είχε παραχωρήσει τη χρήση του αγρού του στην εταιρία, από τον οποίο και παράγονταν με καλλιέργεια όλες οι αναγκαίες τροφές για τα ζώα.

Περαιτέρω...αποδείχθηκαν τα εξής: Ο εναγόμενος από το χρόνο λύσης της αφανούς εταιρίας (Ιούλιος 2001) μέχρι τα τέλη Ιουνίου 2003 κατείχε υπαίτια (από πρόθεση) και παράνομα τον προαναφερθέντα αγρό του ενάγοντος....Στον χρόνο αυτό...ο ενάγων... με πιθανότητα και κατά τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων...θα τον μίσθωνε σε τρίτους για καλλιέργεια και θα εισέπράττε στο ένδικο χρονικό διάστημα...μίσθωμα 3000 ευρώ...

Το ποσό αυτό ζημιώθηκε ο ενάγων από την ....παρακράτηση του αγρού του...Μετά τη λύση της εταιρίας ο εναγόμενος δεν απέδωσε στον ενάγοντα την εισφορά του των 55 προβάτων, αλλά τα παρακράτησε και τα ιδιοποιήθηκε παράνομα. Αν δεν τα παρακρατούσε....ο ενάγων, στο επίδικο χρονικό διάστημα των δύο ετών από τον χρόνο της εξώδικης δήλωσης - διαμαρτυρίας (9-5-2002) μέχρι την άσκηση της ένδικης αγωγής, με πιθανότητα κατά την συνήθη πορεία των πραγμάτων θα τα εκμεταλλευόταν και θα εισέπραττε...συνολικά .... 10.632 ευρώ.

Από το ποσό αυτό, το ήμισυ (5.316 ευρώ)... θα ήταν δαπάνες εκτροφής των 55 προβάτων, καθόσον δεν θα εκτρέφονταν από τον αγρό του ενάγοντος, αφού θα ήταν μισθωμένος σε τρίτον, όπως προαναφέρθηκε, και συνεπώς από την πιο πάνω αιτία ζημιώθηκε ο ενάγων... 5.316 ευρώ...Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι ο εναγόμενος...δεν απέδωσε στον ενάγοντα μια φρέζα που ανήκε στην κυριότητά του και ότι προκάλεσε σ' αυτήν, από πρόθεση σημαντικές φθορές, για την αποκατάσταση των οποίων θ' απαιτηθεί δαπάνη 750 ευρώ, ενώ επιπλέον ο εναγόμενος αφαίρεσε και ιδιοποιήθηκε παράνομα ένα ηλεκτρικό καλώδιο...αξίας 300 ευρώ....

Τέλος, συνεπεία της παραπάνω αδικοπρακτικής συμπεριφοράς του εναγομένου...ο ενάγων....υπέστη και ηθική βλάβη, για την αποκατάσταση της οποίας δικαιούται εύλογης χρηματικής ικανοποιήσεως, την οποία το Δικαστήριο καθορίζει στο εύλογο ποσό των 500 ευρώ....>>. Υπό τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο διέλαβε στην απόφασή του σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, σχετικώς με καθένα από τα επιμέρους κονδύλια που (έκρινε ότι) ο εναγόμενος όφειλε στον ενάγοντα, οι οποίες (αιτιολογίες) καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την ορθότητα ή μη της υπαγωγής των (γενόμενων δεκτών ως) αποδειχθέντων πραγματικών περιστατικών στις εφαρμοσθείσες διατάξεις των άρθρων 47-50 του Εμπ.Ν 741, 742, 754, 758 παρ. 2, 762, 767, 773, 779, 780 παρ. 2, 781, 782, 361, 297, 298, 914 και 932 ΑΚ.

Κατά συνέπεια, είναι αβάσιμος ο περί του αντιθέτου, εκ του άρθρου 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ. απορρέων, τέταρτος λόγος του αναιρετηρίου. Επίσης, ο τρίτος λόγος (εκ του άρθρου 559 αριθ. 10 και 12 Κ.Πολ.Δ), με τον οποίο καταλογίζεται στο Εφετείο ότι, κρίναν ως κατ' ουσίαν βάσιμο τον ισχυρισμό του ενάγοντος περί συστάσεως αφανούς εταιρίας μεταξύ αυτού και του εναγομένου, αφενός παραβίασε τις διατάξεις του άρθρου 352 Κ.Πολ.Δ.

ως προς την αποδεικτική δύναμη της - περιεχόμενης στην από 30-4-2002 εξώδικη δήλωση - εξώδικης ομολογίας του ενάγοντος και αφετέρου δέχθηκε πράγματα ως αληθινά χωρίς απόδειξη, είναι αβάσιμος, ως προς μεν την πρώτη αιτίαση, διότι η σχετική με την εν λόγω εξώδικη δήλωση ως άνω παραδοχή του Εφετείου είναι απόρροια της ελεύθερης εκτιμήσεως της (τυχόν) περιεχόμενης σ' αυτή εξώδικης ομολογίας (άρθρο 352§2 Κ.Πολ.Δ.), ως προς δε τη δεύτερη αιτίαση, διότι η ανωτέρω αποδεικτική του κρίση διαμορφώθηκε από την εκτίμηση των αναφερόμενων στην απόφασή του αποδεικτικών στοιχείων (ένορκων μαρτυρικών καταθέσεων, ένορκων βεβαιώσεων, εγγράφων).

Περαιτέρω, από την επισκόπηση και την εκτίμηση του αγωγικού δικογράφου προκύπτει ότι σ' αυτό διαλαμβάνονται όλα τα ανωτέρω περιστατικά που δέχθηκε το Εφετείο ως αποδεδειγμένα και τα οποία συγκροτούν το πραγματικό των εφαρμοσθεισών εν προκειμένω διατάξεων. Ως εκ τούτου, είναι αβάσιμος ο πρώτος αναιρετικός λόγος (εκ του άρθρου 559 αριθ. 14 Κ.Πολ.Δ), με τον οποίο ο αναιρεσείων μέμφεται το Εφετείο ότι παρανόμως δεν απέρριψε ως αόριστη και εντεύθεν απαράδεκτη την αγωγή στο σύνολό της και πάντως, ως προς τα κονδύλια των αξιούμενων κερδών για θετική και αποθετική ζημία του ενάγοντος.

Τέλος, ερείδεται σε εσφαλμένη προϋπόθεση και είναι γι' αυτό αβάσιμος ο δεύτερος λόγος της αιτήσεως (εκ του άρθρου 559 αριθ. 14 Κ.Πολ.Δ), κατά τον οποίο "η ένδικη αγωγή είναι απαράδεκτη κατά τα 5/8 του αιτήματός της, λόγω ελλείψεως ενεργητικής νομιμοποιήσεως του αναιρεσιβλήτου - ενάγοντα, αφού κατά το ποσοστό αυτό η μερίδα του αρχικού εταίρου στην δήθεν αφανή εταιρία περιήλθε στους άλλους κληρονόμους και μόνο ως προς τα 3/8 του αντικειμένου της δίκης...θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι ο αναιρεσίβλητος - ενάγων νομιμοποιείται ενεργητικώς στη δίκη".

Τούτο δε, διότι, όπως έχει ήδη εκτεθεί, την κρίση του για την ευθύνη του εναγομένου έναντι του ενάγοντος στήριξε το Εφετείο στην παραδοχή του για συναφθείσα εταιρική σύμβαση και όχι σε παραδοχή για την ιδιότητα του ενάγοντος ως κληρονόμου του πατρός του. Κατόπιν τούτων, πρέπει η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 9-5-2008 αίτηση του ...για αναίρεση της 228/2008 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών.

Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου την οποία ορίζει σε χίλια εκατό (1100) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Ιανουαρίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 19 Μαρτίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ