532/2013 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 532 / 2013 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 532/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χαράλαμπο Δημάδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Δημήτριο Μαζαράκη, Νικόλαο Μπιχάκη, Κων/νο Τσόλα και Ερωτόκριτο Καλούδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 23 Μαΐου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Κ. Μ. του Α., κατοίκου ... και 2. Μ. Κ. του Δ., κατοίκου ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Της αναιρεσίβλητης: Α.-Λ. συζ. Χ. Κ., το γένος Ά. Ν., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ελευθέριο Γαβρίλη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 24-5-2000 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων και της Μ. Μ., που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Νάξου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 17/2001 μη οριστική, 17/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 267/2005 μη οριστική, 103/2007 οριστική του Εφετείου Αιγαίου. Κατά της ανωτέρω εφετειακής απόφασης ασκήθηκε αίτηση αναίρεσης και εκδόθηκε η 1329/2009 απόφαση του Αρείου Πάγου η οποία αναίρεσε την απόφαση αυτή και παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο Εφετείο Αιγαίου. Το Εφετείο Αιγαίου εξέδωσε την 255/2010 απόφαση, την αναίρεση της οποίας ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 8-10-2010 αίτησή τους και με τους από 18-4-2012 πρόσθετους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσίβλητη, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Δημάδης ανέγνωσε την από 13-5-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και των προσθέτων αυτής λόγων.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 576 παρ. 1, 2 και 3, 568 παρ. 1 και 4 και 498 παρ. 1 Κ.Πολ.Δικ. προκύπτει ότι, αν κατά τη συζήτηση της αναιρέσεως δεν εμφανισθεί κάποιος διάδικος, το δικαστήριο οφείλει να εξετάσει αν επισπεύδει αυτός τη συζήτηση ή όταν την επισπεύδει άλλος, αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, σε αποφατική δε περίπτωση να κηρύξει απαράδεκτη τη συζήτηση ως προς όλους τους διαδίκους.

Η επίσπευση της συζητήσεως από τον αναιρεσείοντα αποδεικνύεται με την προσκομιδή της πράξεως του Προέδρου του Τμήματος κάτω από το αντίγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως που κατατέθηκε και κλήσεως του αναιρεσιβλήτου προς συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως. Αν δε την συζήτηση επισπεύδει ο αναιρεσίβλητος η κλήση προς συζήτηση επιδίδεται με την επιμέλεια του τελευταίου στον αναιρεσείοντα και στους άλλους διαδίκους.

Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 286 περ. α', 287 και 291 ΚΠολΔ, που εφαρμόζονται, σύμφωνα με το άρθρο 573 παρ. 1 ιδίου Κωδικός, και στην διαδικασία της δίκης για την αναίρεση, συνάγεται, ότι η δίκη διακόπτεται αν εωσότου τελειώσει η προφορική συζήτηση, μετά την οποία εκδίδεται η οριστική απόφαση, πεθάνει κάποιος διάδικος, ενώ η διακοπή αυτή επέρχεται από την γνωστοποίηση προς τον αντίδικο του λόγου της διακοπής με επίδοση δικογράφου ή με προφορική δήλωση στο ακροατήριο ή εκτός του ακροατηρίου κατά την επιχείρηση της διαδικαστικής πράξεως από εκείνον που έχει το δικαίωμα να επαναλάβει την δίκη.

Ως διάδικος δε υπέρ του οποίου επήλθε η διακοπή της δίκης, στην περίπτωση του θανάτου του αρχικού διαδίκου, νοείται ο κληρονόμος αυτού, εκ διαθήκης ή εξ αδιαθέτου Στην περίπτωση δε αυτή, ήτοι του θανάτου κάποιου διαδίκου, μετά την άσκηση της αναιρέσεως και της εκ του λόγου τούτου επελθούσης βιαίας διακοπής της δίκης, η κλήση προς συζήτηση επιδίδεται στους νομίμους κληρονόμους του.

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα πρακτικά συνεδριάσεως του δικαστηρίου, κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από την οικεία της σειρά στο πινάκιο, δεν εμφανίσθηκαν οι αναιρεσείοντες, ούτε κατέθεσαν σχετική δήλωση, σύμφωνα με τα άρθρα 573 παρ. 1 και 242 παρ. 2 ΚΠολΔ. Από τα στοιχεία δε της δικογραφίας δεν προκύπτει ότι η συζήτηση της ενδίκου αιτήσεως αναιρέσεως επισπεύδεται από αυτούς διά του πληρεξουσίου τους δικηγόρου, έχοντος ειδική πληρεξουσιότητα, αφού δεν προσκομίζεται η επίδοση της σχετικής κλήσεως προς την αναιρεσίβλητη, προκειμένου αυτή να παραστεί κατά την ανωτέρω δικάσιμο.

Περαιτέρω, η αναιρεσίβλητη, που παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της, δεν επικαλείται και δεν προσκομίζει έκθεση περί της επιδόσεως στους αναιρεσείοντες της κλήσεως προκειμένου αυτοί να παραστούν στη συζήτηση κατά την παραπάνω δικάσιμο, για την περίπτωση που επισπεύδει αυτή τη συζήτηση. Τέλος, η παραστάσα αναιρεσίβλητη, διά των υποβληθεισών από αυτή εγγράφων προτάσεων, εδήλωσε μεν τον θάνατο του πρώτου αναιρεσείοντος, χωρίς όμως να προσκομίζεται η οικεία ληξιαρχική πράξη θανάτου, από την οποία να αποδεικνύεται ο χρόνος του θανάτου (προ της ασκήσεως της αναιρέσεως ή μετά από αυτή), στην δεύτερη δε περίπτωση, να προκύπτει ότι εχώρησε νομίμως βιαία διακοπή της δίκης και επανάληψη αυτής με νόμιμο τρόπο, ούτε δε εκ των εγγράφων της δικογραφίας αποδεικνύεται ποίοι είναι οι εκ διαθήκης ή εξ αδιαθέτου κληρονόμοι του άνω διαδίκου, οι οποίοι να δύνανται νομίμως να συνεχίσουν την δίκη.

Επομένως, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της ενδίκου αιτήσεως αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση επί της από 8/10/2010 αιτήσεως της Κ. Μ. κ.λ.π. και των από 18/4/2012 προσθέτων αυτής λόγων, για αναίρεση της 255/2010 αποφάσεως του Εφετείου Αιγαίου.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Σεπτεμβρίου 2012. Και Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 26 Μαρτίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ