52/2023 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 52 / 2023 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 52/2023

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χριστοδούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρία Μουλιανιτάκη, Μαρουλιώ Δαβίου-Απέργη, Μαρία Κουφούδη, Γεώργιο Καλαμαρίδη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, την 1η Δεκεμβρίου 2021, με την παρουσία και του Γραμματέα Παναγιώτη Μπούκη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Μ. Γ. του Ελευθερίου, κατοίκου Ασκληπιείου Ρόδου, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Γιασεμώ Καραγιάννη και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Ε. Χ. του Σ., κατοίκου Ασκληπιείου Ρόδου, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κυριάκο Μεϊμάρη και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 11-11-2013 τριτανακοπή του ήδη αναιρεσιβλήτου κατά της υπ' αριθμ. 122/2012 οριστικής απόφασης του Ειρηνοδικείου Ρόδου, που κατατέθηκε στο ίδιο Δικαστήριο. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 291/2017 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 344/2020 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 6-7-2020 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη από 6-7-2020 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η 344/2020 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου, που δίκασε ως Εφετείο, αντιμωλία των διαδίκων και κατά την τακτική διαδικασία, κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής, όπως προκύπτει από την παραδεκτή, κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της υπόθεσης:

Ο αναιρεσείων άσκησε ενώπιον του Ειρηνοδικείου Ρόδου κατά του μη διαδίκου στη δίκη αυτή Κ. Χ., το όνομα του οποίου διορθώθηκε στη συνέχεια στο ορθό Κ. Χ., την από 23-2-2009 αγωγή, με την οποία ζήτησε να αναγνωρισθεί ότι στο πρόσωπό του συμπληρώθηκε ο νόμιμος χρόνος κτητικής παραγραφής (έκτακτη χρησικτησία) για την απόκτηση κυριότητας σε ένα ακίνητο εμβαδού 2.920 τ.μ., που βρίσκεται στη θέση "Καρδάμι" Ασκληπειού Ρόδου.

Μετά την άσκηση της αγωγής αυτής, ο αναιρεσίβλητος άσκησε ενώπιον του ίδιου πιο πάνω Δικαστηρίου την από 29-1-2010 κύρια παρέμβασή του, την οποία έστρεψε κατά των ως άνω διαδίκων της κύριας αγωγής, με την οποία ζήτησε να αναγνωρισθεί αυτός κύριος του ανωτέρω ακινήτου, δυνάμει χρησικτησίας. Κατά τη δικάσιμο που ορίστηκε για τη συζήτηση της αγωγής και της παρέμβασης, η συζήτηση της τελευταίας ματαιώθηκε και ακολούθως το Ειρηνοδικείο Ρόδου με την 122/2012 απόφασή του έκανε δεκτή την αγωγή.

Στη συνέχεια, ο αναιρεσίβλητος άσκησε την από 11-11-2013 τριτανακοπή κατά των διαδίκων της πιο πάνω αγωγής, με την οποία ζήτησε να κηρυχθεί ανενεργός έναντι αυτού η ανωτέρω 122/2012 απόφαση και να αναγνωριστεί αυτός κύριος του επιδίκου ακινήτου δυνάμει χρησικτησίας. Η τριτανακοπή αυτή έγινε δεκτή με την 291/2017 απόφαση του Ειρηνοδικείου Ρόδου και συγκεκριμένα, ακυρώθηκε ως προς τον τριτανακόπτοντα η 122/2012 απόφαση και αναγνωρίστηκε αυτός κύριος του πιο πάνω ακινήτου εμβαδού 2.920 τ.μ.

Κατά της τελευταίας αυτής απόφασης ο αναιρεσείων άσκησε την από 20-2-2018 έφεση, η οποία απορρίφθηκε με την ως άνω προσβαλλόμενη 344/2020 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 παρ. 3 και 566 παρ. 1 ΚΠολΔ). Είναι κατά συνέπεια παραδεκτή (άρθρ. 577 παρ. 1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρ. 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Κατά το άρθρο 583 ΚΠολΔ, ?Αν κάποιος δεν έλαβε μέρος ή δεν προσκλήθηκε σε δικαστική ή εξώδικη πράξη που του προκαλεί βλάβη ή θέτει σε κίνδυνο τα έννομα συμφέροντά του, μπορεί να ασκήσει ανακοπή κατά της πράξης αυτής?. Επίσης, κατά το άρθρο 586 ιδίου Κώδικα, ?Με τις προϋποθέσεις του άρθρου 583 μπορεί να ασκηθεί τριτανακοπή κατά της οριστικής απόφασης που εκδόθηκε μεταξύ άλλων (παρ. 1).

Τριτανακοπή μπορεί να ασκήσει και ο τρίτος που δεσμεύεται από το δεδικασμένο, εφόσον επικαλείται δόλο ή συμπαιγνία των διαδίκων (παρ. 2)?. Με τις διατάξεις του άρθρου 586 ρυθμίζεται η άσκηση του ενδίκου βοηθήματος της τριτανακοπής, ως προστατευτικού βοηθήματος των εννόμων συμφερόντων του τρίτου, με το οποίο πραγματώνεται το συνταγματικό δικαίωμα ακρόασης και προστασίας του τρίτου.

Έτσι, απαραίτητη προϋπόθεση είναι η ύπαρξη του τρίτου και τέτοιος θεωρείται, στα πλαίσια της τριτανακοπής, αυτός που δεν υπήρξε διάδικος, ως υποκείμενο της διαδικασίας, αφού "δεν έλαβε μέρος" στην δίκη, δεν συμμετείχε δηλαδή σ` αυτήν ή δεν προσκλήθηκε σ` αυτήν ή δεν ανακοινώθηκε η δίκη σ` αυτόν πριν από την πρώτη συζήτηση στο ακροατήριο.

Η έκφραση "δεν προσκλήθηκε" σημαίνει την πρόσκληση, δηλαδή την προσεπίκληση για την συμμετοχή στην συγκεκριμένη δίκη, η οποία προέρχεται από ενέργεια άλλου. Ο νόμος αρκείται στην πρόσκληση, δηλαδή στη δυνατότητα γνώσης της ύπαρξης εκκρεμούς δίκης και συμμετοχής σ` αυτήν και συνεπώς, δεν είναι απαραίτητη η, μετά την πρόσκληση, συμμετοχή σ` αυτήν, η δε ανακοίνωση δίκης πρέπει να γίνει πριν από την πρώτη συζήτηση της αρχικής αγωγής (92 ΚΠολΔ).

Ενόψει των ανωτέρω, δεν είναι τρίτοι οι διατελέσαντες διάδικοι, είτε ως αρχικοί (ενάγοντες, εναγόμενοι) είτε ως παρεμβαίνοντες με κύρια ή πρόσθετη παρέμβαση. Αυτός, όμως, που άσκησε απλή πρόσθετη παρέμβαση, καθώς και ο αυτοτελώς παρεμβάς, όπως και αυτός που άσκησε κύρια παρέμβαση, μπορούν να ασκήσουν τριτανακοπή, αν η παρέμβασή τους απορρίφθηκε ως απαράδεκτη (ΑΠ 1408/1983), ή αν παραιτήθηκαν έγκυρα από την παρέμβαση.

Και τούτο διότι, στην τελευταία περίπτωση, με την παραίτηση, η παρέμβαση θεωρείται πως δεν ασκήθηκε (άρθρ. 294 και 295 παρ. 1 ΚΠολΔ) και επομένως παύει πλέον η ιδιότητα του ασκήσαντος την παρέμβαση ως υποκειμένου της σχετικής διαδικασίας. Περαιτέρω, ο τρίτος τριτανακόπτει την εκδοθείσα οριστική απόφαση ως βλάπτουσα ή εκθέτουσα σε κίνδυνο τα έννομα συμφέροντά του και δικαιούται να ζητήσει την ως προς αυτόν ακύρωση ή κήρυξη ανενεργού της απόφασης.

Ο τρίτος που δεσμεύεται από το δεδικασμένο δύναται να ασκήσει τριτανακοπή μόνο εφόσον επικαλείται δόλο ή συμπαιγνία των διαδίκων. Για την άσκηση δε της τριτανακοπής, όπως και για όλες τις διαδικαστικές πράξεις, απαιτείται έννομο προς τούτο συμφέρον του τριτανακόπτοντος, η έννοια του οποίου είναι γενική και βρίσκει νομοθετικό έρεισμα στο άρθρο 68 ΚΠολΔ.

Τέλος, η τριτανακοπή ασκείται ανεξάρτητα από το αν η οριστική απόφαση που έκρινε επί της ουσίας την υπόθεση είναι ήδη (κατά την άσκηση της τριτανακοπής) τελεσίδικη ή αμετάκλητη (ΑΠ 1029/2020, ΑΠ 95/2014, ΑΠ 554/2012). Περαιτέρω, κατά το άρθρο 560 αρ. 1 ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης, που αντιστοιχεί προς το λόγο που προβλέπεται από τον αρ. 1 του άρθρου 559 του ίδιου Κώδικα, αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών.

Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοστεί ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε ως ψευδή ερμηνεία του κανόνα δικαίου, δηλαδή όταν το δικαστήριο προσέδωσε σ' αυτόν έννοια διαφορετική από την αληθινή, είτε ως κακή εφαρμογή, ήτοι εσφαλμένη υπαγωγή σ' αυτόν των περιστατικών της ατομικής περίπτωσης, που καταλήγει σε εσφαλμένο συμπέρασμα με τη μορφή του διατακτικού (Ολ ΑΠ 1/2016).

Στην προκειμένη περίπτωση το Μονομελές Πρωτοδικείο Ρόδου, που δίκασε ως Εφετείο, απαντώντας σε σχετικό λόγο έφεσης του αναιρεσείοντος, τότε εκκαλούντος, κατά της απόφασης του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, με την οποία είχε γίνει δεκτή η τριτανακοπή του αναιρεσιβλήτου, δέχθηκε τα ακόλουθα, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασής του: "Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο έφεσης, ο εκκαλών ισχυρίζεται ότι εσφαλμένα η εκκαλούμενη απόφαση έκρινε παραδεκτή την ένδικη τριτανακοπή, καθόσον ο τριτανακόπτων είχε ασκήσει την από 29.01.2010 και με αριθμό κατάθεσης 81/2010 κύρια παρέμβασή του, με την οποία ζητούσε, αντιποιούμενος το δικαίωμα κυριότητας του πρώτου καθ' ου η κύρια παρέμβαση, να γίνει δεκτή η ως άνω κύρια παρέμβασή του, να γίνει δεκτό ότι συμπληρώθηκε στο πρόσωπό του ο νόμιμος χρόνος νομής για την υπέρ αυτού και δια χρησικτησίας κτήση της κυριότητας του επιδίκου ακινήτου και να απορριφθεί η από 23.2.2009 και με αριθμό κατάθεσης 165/2009 αγωγή που είχε καταθέσει ο πρώτος εξ αυτών κατά του δευτέρου των καθών-εναγομένων, η οποία επρόκειτο να συζητηθεί στις 11.01.2011 και μετ' αναβολή στις 22.11.2011, οπότε και ματαιώθηκε.

Ότι για το λόγο αυτό δε δύναται να θεωρηθεί τρίτος, αφού εν τοις πράγμασι είχε λάβει γνώση για τη διεξαγωγή της και, σε κάθε περίπτωση, της συζήτησης που επρόκειτο να λάβει χώρα επί της αγωγής. Ωστόσο, ο λόγος αυτός τυγχάνει απορριπτέος ως νομικά αβάσιμος, καθόσον, όπως αναφέρθηκε και στη μείζονα σκέψη, σε περίπτωση που έχει χωρήσει παραίτηση από τυχόν ασκηθείσα κύρια παρέμβαση, ο τριτανακόπτων θεωρείται τρίτος στη διεξαχθείσα δίκη, επί της οποίας εκδόθηκε απόφαση που προσβάλλεται με την τριτανακοπή και άρα νομιμοποιείται στην άσκηση τριτανακοπής.

Εν προκειμένω, ο τριτανακόπτων με την υπό κρίση τριτανακοπή του δήλωσε ότι παραιτείται από την ασκηθείσα από αυτόν κύρια παρέμβαση-αγωγή του, η υπό κρίση δε παραίτηση είναι παραδεκτή και νόμιμη, εφόσον έλαβε χώρα με επίδοση του δικογράφου της τριτανακοπής, στην οποία συμπεριλαμβανόταν η δήλωση παραίτησης, σύμφωνα μ το άρθρο 297 ΚΠολΔ σε αμφότερους τους καθών η κύρια παρέμβαση (βλ.

υπ' αριθμ. ... έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Ρόδου Κ. Π., σε συνδυασμό με τα φύλλα των σελίδων υπ' αριθμ. 41/04.12.2013 και υπ' αριθμ. 34/04.12.2013 των ημερήσιων εφημερίδων "ΕΣΤΙΑ" και "ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ", που προσκομίζει και επικαλείται ο τριτανακόπτων για το δεύτερο των καθών και την υπ' αριθμ. ... ...

έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Ρόδου Κ. Π., που προσκομίζει και επικαλείται ο τριτανακόπτων για τον πρώτο των καθών) και έλαβε χώρα ενόσω η υπόθεση ήταν εκκρεμής, αφού η ματαίωση της συζήτησης της αγωγής δεν αίρει την εκκρεμοδικία αυτής..., ενώ δεν προβλήθηκε αντίρρηση για τη γενόμενη παραίτηση από τον καθού η τριτανακοπή".

Με τις παραδοχές αυτές το Μονομελές Πρωτοδικείο Ρόδου επικύρωσε την απόφαση του πρωτοβάθμιου Ειρηνοδικείου Ρόδου, που είχε δεχθεί τα ίδια ως προς το παραδεκτό της τριτανακοπής του αναιρεσιβλήτου και την ιδιότητα του τελευταίου ως τρίτου στη μεταξύ άλλων διεξαχθείσα δίκη. Με αυτά που δέχθηκε και έτσι όπως έκρινε το ως Εφετείο δικάσαν Μονομελές Πρωτοδικείο, δεν παραβίασε με εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή τη διάταξη του άρθρου 68 ΚΠολΔ, που περιέχει κανόνα ουσιαστικού δικαίου (Ολ ΑΠ 25/2008, ΑΠ 975/2020, ΑΠ 1157/2017), ως προς τη νομιμοποίηση του αναιρεσιβλήτου στην άσκηση της τριτανακοπής του και τη συνακόλουθη ιδιότητά του ως τρίτου, δεδομένου ότι ο τελευταίος, με την, αναφερόμενη στην προσβαλλόμενη απόφαση, παραίτηση από το δικόγραφο της κύριας παρέμβασης, που είχε ασκήσει στα πλαίσια της δίκης που ανοίχθηκε μεταξύ των καθών η τριτανακοπή, η παρέμβαση θεωρείται ως μη ασκηθείσα και επομένως, σύμφωνα με την ανωτέρω νομική σκέψη, έπαυσε πλέον η ιδιότητα του αναιρισβλήτου και ασκήσαντος την παρέμβαση ως υποκειμένου της κύριας δίκης, με περαιτέρω αποτέλεσμα να νομιμοποιείται πλέον αυτός να ασκήσει τριτανακοπή κατά της απόφασης που εκδόθηκε στη μεταξύ άλλων διεξαχθείσα κύρια δίκη.

Δεν μπορεί δε να τύχει αναλογικής εφαρμογής στην προκειμένη περίπτωση η διάταξη του άρθρου 92 ΚΠολΔ, επειδή, όπως ισχυρίζεται ο αναιρεσείων, ο αναιρεσίβλητος με την άσκηση της κύριας παρέμβασής του στα πλαίσια της κύριας δίκης, αποδεδειγμένα έλαβε γνώση της δίκης αυτής. Και τούτο διότι, με τις διατάξεις των άρθρων 583, 586 και 92 ΚΠολΔ καθορίζονται ρητά οι περιπτώσεις κατά τις οποίες κάποιος θεωρείται τρίτος, νομιμοποιούμενος σε άσκηση τριτανακοπής (μη συμμετοχή σε δίκη, έλλειψη προσεπίκλησης στη δίκη και έλλειψη ανακοίνωσης της δίκης), η δε αντίθετη εκδοχή, θα οδηγούσε στο άτοπο να μη θεωρείται τρίτος και να μη νομιμοποιείται σε άσκηση τριτανακοπής αυτός που λαμβάνει απλώς γνώση, με οποιοδήποτε άλλο τρόπο, της δίκης μεταξύ άλλων.

Επομένως, όσα αντίθετα υποστηρίζει ο αναιρεσείων με τον πρώτο λόγο αναίρεσης και με την επίκληση της πλημμέλειας του άρθρου 560 αρ. 1 ΚΠολΔ, είναι αβάσιμα. Με το δεύτερο λόγο αναίρεσης από τον αριθμό 6 του άρθρου 560 ΚΠολΔ και κατ' εκτίμηση του περιεχομένου του, ο αναιρεσείων μέμφεται την προσβαλλόμενη απόφαση ότι στερείται νόμιμης βάσης ως προς το ουσιώδες για την έκβαση της δίκης ζήτημα της παραδεκτής ή μη παραίτησης από το δικόγραφο της κύριας παρέμβασης με το δικόγραφο της τριτανακοπής και των συνεπειών της παραίτησης αυτής.

Ειδικότερα, ισχυρίζεται ότι με τις προτάσεις του ενώπιον του δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου είχε προβάλει τον ισχυρισμό ότι, ναι μεν με την παραίτηση από τον αναιρεσίβλητο από το δικόγραφο της κύριας παρέμβασής του, αυτή θεωρείται ως μη ασκηθείσα, ωστόσο, η παραίτηση αυτή δεν αίρει το γεγονός ότι ο αναιρεσίβλητος είχε λάβει γνώση της δίκης που ανοίχθηκε με την άσκηση της από 23-2-2009 αγωγής του, με αποτέλεσμα να μη νομιμοποιείται στην άσκηση της τριτανακοπής.

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, δεδομένου ότι, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν κατά την έρευνα του πρώτου αναιρετικού λόγου, δεν αρκεί απλή γνώση του τρίτου της μεταξύ άλλων δίκης, ώστε να στερηθεί αυτός το δικαίωμα στην άσκηση τριτανακοπής κατά της απόφασης που θα εκδοθεί, αλλά απαιτείται για την απώλεια του σχετικού δικαιώματος να συντρέχει μία από τις περιπτώσεις που ορίζονται στις διατάξεις των άρθρων 583, 586 και 92 ΚΠολΔ.

Σε κάθε δε περίπτωση, ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος κατ' άρθρο 562 παρ. 2 ΚΠολΔ, δεδομένου ότι ο ισχυρισμός αυτός, ο οποίος στηρίζει το λόγο αναίρεσης, προτάθηκε, όπως δέχεται και ο αναιρεσείων (εκκαλών), με τις προτάσεις του ενώπιον του δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου και όχι, όπως θα έπρεπε, με λόγο έφεσης κατά της απόφασης του Ειρηνοδικείου, που είχε δεχθεί, όπως δέχθηκε και το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο με την προσβαλλόμενη απόφασή του, ότι με την παραίτηση από την παρέμβασή του, ο αναιρεσίβλητος θεωρείται τρίτος στη διεξαχθείσα δίκη, επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη με την τριτανακοπή απόφαση, και, επομένως, νομιμοποιείται στην άσκηση της τριτανακοπής (ΑΠ 1597/2018, ΑΠ 846/2017, ΑΠ 884/2017).

Κατά συνέπεια και μη υπάρχοντος άλλου αναιρετικού λόγου προς έρευνα, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί και να διαταχθεί, κατ' άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ, η εισαγωγή του κατατεθέντος από τον αναιρεσείοντα παραβόλου στο δημόσιο ταμείο. Τέλος, ο αναιρεσείων πρέπει να καταδικαστεί, λόγω της ήττας τους, στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, κατόπιν σχετικού αιτήματος του τελευταίου, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις (άρθρ. 176, 183 και 191 παρ. 1 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 6-7-2020 αίτηση του Μ. Γ. για αναίρεση της 344/2020 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου. Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, που ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 6 Δεκεμβρίου 2022.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 16 Ιανουαρίου 2023.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ