52/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 52 / 2007 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 52/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αντιπρόεδρο, Νικόλαο Κασσαβέτη, Ιωάννη Παπανικολάου, Δημήτριο Δαλιάνη και Ρένα Ασημακοπούλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 13 Νοεμβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας-καθής η κλήση: Χ1 η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Του αναιρεσιβλήτου-καλούντος: .... , ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Αντωνίου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-3-2003 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4613/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 5608/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση των αποφάσεω ζήτησε η αναιρεσείουσα με την από 5-10-2005 αίτησή της, επί της οποίας εκδόθηκε η 719/2006 απόφαση του Αρείου Πάγου που κήρυξε την συζήτηση απαράδεκτη. Την υπόθεση επαναφέρει προς συζήτηση ο καλών-αναιρεσίβλητος με την από 2-6-2006 κλήση του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος-καλών, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Κασσαβέτης ανέγνωσε την από 13-2-2006 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στην σύνθεση του δικαστηρίου αυτού Αρεοπαγίτη, Διονύσιου Γιαννακόπουλου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου-καλούντος ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη της αντιδίκου στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από την υπ΄ αριθ. 7737ΣΤ/20 Ιουνίου 2006 έκθεση επίδοσης του αρμόδιου δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Πειραιώς .... αποδεικνύεται ότι στην αναιρεσείουσα Χ1 επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα αντίγραφο της από 2 Ιουνίου 2006 κλήσης του αναιρεσίβλητου που αφορούσε και την παράσταση της αναιρεσείουσας κατά τη νόμιμα με την κλήση αυτή ορισμένη δικάσιμο της υπό κρίση από 5 Οκτωβρίου 2005 αναίρεσής της, η οποία (δικάσιμος) σημειώνεται στην αρχή της απόφασης αυτής. Όμως όπως αποδεικνύεται από τα ταυτάριθμα με την απόφαση αυτή πρακτικά συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου η αναιρεσείουσα δεν εμφανίστηκε κατά την ανωτέρω δικάσιμο. Επομένως παραδεκτά παρά την απουσία της αναιρεσείουσας διεξήχθη κατά την ανωτέρω διάσιμο η συζήτηση της υπό κρίση αναίρεσης (άρθρ. 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.).

Από την κατ΄ άρθρο 495 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. σημείωση στο δικόγραφο της υπό κρίση αναίρεσης αποδεικνύεται ότι αυτή ασκήθηκε νομότυπα την 5 Οκτωβρίου 2005. Ενόψει δε του ότι όπως αποδεικνύεται από την υπ΄ αριθ. 10955 Γ/13 Σεπτεμβρίου 2005 έκθεση επίδοσης του αρμόδιου δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών αντίγραφο της ερήμην της αναιρεσείουσας εκδοθείσης υπ΄ αριθ. 5608/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών επιδόθηκε νομότυπα στην αναιρεσείουσα την 13 Σεπτεμβρίου 2005 η υπό κρίση αναίρεση ασκήθηκε κατ΄ άρθρο 535 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. παραδεκτά ως προς το μέρος της, με το οποίο προσβάλλεται η ανωτέρω απόφαση, αφού κατά την άσκηση της αναίρεσης (5 Οκτωβρίου 2005) είχε παρέλθει η προθεσμία των δέκα πέντε ημερών για την άσκηση ανακοπής ερημοδικίας από την κατά την υπό κρίση αναίρεση κάτοικο ημεδαπής αναιρεσείουσα όχι όμως και η προθεσμία άσκησης της αναίρεσης αυτής. Περαιτέρω η υπό κρίση αναίρεση ως προς το λοιπό μέρος της στρέφεται κατά της υπ΄ αριθ. 4613/2005 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Όπως όμως προκύπτει από την πρώτη από τις ανωτέρω αποφάσεις με αυτή απερρίφθη λόγω της ερημοδικίας της τότε εκκαλούσας - αναιρεσείουσας δηλαδή κατ΄ ουσίαν η έφεσή της κατά της ανωτέρω πρωτόδικης με αποτέλεσμα αυτή να ενσωματωθεί στην υπ΄ αρίθ. 5608/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών και κατά συνέπεια να μην υπόκειται στο ένδικο μέσο της αναίρεσης. Επομένως η υπό κρίση αναίρεση ως προς το μέρος της με το οποίο προσβάλλεται η υπ΄ αρίθ. 4613/2005 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών είναι απορριπτέα, ως απαράδεκτη.

Από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 6 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι ο απ΄ αυτή αναιρετικός λόγος καθιδρύεται στην περίπτωση που ο αναιρεσείων διάδικος παρά το νόμο και ιδίως παρά τις σχετικές με την επίδοση διατάξεις δικάσθηκε ερήμην. Μόνη η απ΄ αυτόν επίκληση της αδυναμίας του να παραστεί στη δίκη κατά την οποία δικάσθηκε ερήμην δεν είναι θεμελιωτική της παρά το νόμο ερήμην εκδίκασής του αφού από τη διάταξη του άρθρου 271 Κ.Πολ.Δ. που κατ΄ αυτή του άρθρου 524 παρ. 1 ίδιου Κώδικα εφαρμόζεται και στη διαδικασία της δευτεροβάθμιας δίκης μεταξύ των προϋποθέσεων της ερημοδικίας του όπως στην προκειμένη περίπτωση εκκαλούντα δεν είναι και η ανυπαρξία αδυναμίας του να παραστεί στη δίκη. Επομένως ο κατ΄ εκτίμηση του δικογράφου της υπό κρίση αναίρεσης πρώτος λόγος της αναίρεσης με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αιτίαση ότι η ερημοδικία της στη δευτεροβάθμια δίκη οφείλεται στην αδυναμία της να παραστεί σε αυτή είναι απορριπτέος ως μη νόμιμος.

Με το δεύτερο λόγο της αναίρεσης πλήττεται κατ΄ εκτίμηση του λόγου αυτού το αποδεικτικό πόρισμα της ενσωματωθείσης στην εφετειακή ανωτέρω πρωτόδικης απόφασης συνεπεία του οποίου κρίθηκε με την ίδια πρωτόδικη απόφαση βάσιμη η ασκηθείσα κατά της αναιρεσείουσας από τον αναιρεσίβλητο αγωγή διαζυγίου. Όμως το αποδεικτικό αυτό πόρισμα είναι κατ΄ άρθρο 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. αναιρετικά ανέλεγκτο. Επομένως ο δεύτερος λόγος της αναίρεσης είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την ασκηθείσα από τη Χ1 από 5 Οκτωβρίου 2005 αναίρεση κατά των υπ΄ αριθ. 5608/2005 και 4613/2004 αποφάσεων των Εφετείου Αθηνών και Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών αντίστοιχα. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου από χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 18 Δεκεμβρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 15 Ιανουαρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ