528/2020 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΑπό το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 553 παρ.1 περ. β', 577 παρ.2, 309 εδ. α', 321 και 495 παρ.1 ΚΠολΔ, συνάγεται ότι σε αναίρεση υπόκειται η απόφαση, που έχει καταστεί τελεσίδικη κατά το χρόνο άσκησης του ενδίκου αυτού μέσου, δηλαδή κατά το χρόνο της κατάθεσης του οικείου δικογράφου στη γραμματεία του δικαστηρίου, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση. Τελεσίδικη είναι η απόφαση που περατώνει τη δίκη επί της αγωγής και δεν υπόκειται στα τακτικά ένδικα μέσα της ανακοπής ερημοδικίας και της έφεσης. Εξάλλου, κατά το άρθρο 503 παρ.1 ΚΠολΔ, η προθεσμία της ανακοπής ερημοδικίας είναι δεκαπέντε ημέρες, αν ο διάδικος που δικάσθηκε ερήμην διαμένει στην Ελλάδα και αρχίζει από την επίδοση της απόφασης.
Legislator headnote
AI generated528/2020 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Η απόδειξη της τελεσιδικίας της προσβαλλόμενης με αναίρεση απόφασης γίνεται με την προσκομιδή της σχετικής έκθεσης επίδοσης ή με την επί του επιδοθέντος αντιγράφου αυτής σχετική επισημείωση του δικαστικού επιμελητή, σε συνδυασμό με βεβαίωση της γραμματείας του δικαστηρίου που την εξέδωσε, ότι δεν ασκήθηκε το ένδικο μέσο της ανακοπής.
Full text
Απόφαση 528 / 2020 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 528/2020
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β1 Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους δικαστές, Δήμητρα Κοκοτίνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρία Νικολακέα, Αρετή Παπαδιά, Σοφία Τζουμερκιώτη και Γεώργιο Δημάκη, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, την 15η Οκτωβρίου 2019, με την παρουσία και της γραμματέα Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του καλούντος- αναιρεσείοντος: Νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου με την επωνυμία "Κοινωφελής Επιχείρηση Δήμου ...", όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στον ... και παραστάθηκε δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) της πληρεξούσιας δικηγόρου Όλγας Χαριτίδου, η οποία κατέθεσε προτάσεις.
Του καθ' ου η κλήση- αναιρεσιβλήτου: Γ. Β. Σ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) του πληρεξουσίου δικηγόρου Χαρίδημου Βεργούλη, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-5-2015 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Χαλκιδικής με αριθμό 26/22-5-2015. Εκδόθηκαν η 2/2017 απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και, κατόπιν άσκησης έφεσης κατ' αυτής, η 798/2018 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας ζητεί το αναιρεσείον με την από 29-5-2018 και με αριθμό κατάθεσης 156/14-6-2018 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, όπου έχει εγγραφεί μετά την από 10-1-2019 κλήση του αναιρεσείοντος, ύστερα από προηγηθείσα ματαίωση της συζήτησης, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.
Εισηγήτρια ορίσθηκε η αρεοπαγίτης, Σοφία Τζουμερκιώτη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
1. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 553 παρ.1 περ. β', 577 παρ.2, 309 εδ. α', 321 και 495 παρ.1 ΚΠολΔ, συνάγεται ότι σε αναίρεση υπόκειται η απόφαση, που έχει καταστεί τελεσίδικη κατά το χρόνο άσκησης του ενδίκου αυτού μέσου, δηλαδή κατά το χρόνο της κατάθεσης του οικείου δικογράφου στη γραμματεία του δικαστηρίου, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση. Τελεσίδικη είναι η απόφαση που περατώνει τη δίκη επί της αγωγής και δεν υπόκειται στα τακτικά ένδικα μέσα της ανακοπής ερημοδικίας και της έφεσης. Εξάλλου, κατά το άρθρο 503 παρ.1 ΚΠολΔ, η προθεσμία της ανακοπής ερημοδικίας είναι δεκαπέντε ημέρες, αν ο διάδικος που δικάσθηκε ερήμην διαμένει στην Ελλάδα και αρχίζει από την επίδοση της απόφασης.
Συνεπώς, η ερήμην οριστική απόφαση του Εφετείου υπόκειται σε αναίρεση, μόνο αφότου έπαυσε να υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας, είτε γιατί παρήλθε η δεκαπενθήμερη προς άσκηση αυτής προθεσμία από την επίδοση της ερήμην απόφασης, είτε γιατί ο δικαιούμενος προς άσκηση αυτής διάδικος, που δικάσθηκε ερήμην, παραιτήθηκε νομίμως από το ασκηθέν ένδικο μέσο της ανακοπής ή από το δικαίωμα προς άσκηση αυτού, καθόσον έκτοτε αυτή καθίσταται τελεσίδικη και προσβάλλεται με αναίρεση (ΟλΑΠ 17/2013).
Η απόδειξη της τελεσιδικίας της προσβαλλόμενης με αναίρεση απόφασης γίνεται με την προσκομιδή της σχετικής έκθεσης επίδοσης ή με την επί του επιδοθέντος αντιγράφου αυτής σχετική επισημείωση του δικαστικού επιμελητή, σε συνδυασμό με βεβαίωση της γραμματείας του δικαστηρίου που την εξέδωσε, ότι δεν ασκήθηκε το ένδικο μέσο της ανακοπής.
Αν δεν αποδεικνύεται η τελεσιδικία, η αίτηση αναίρεσης απορρίπτεται αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτη (ΑΠ 845/1918, ΑΠ 185/2018). Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 254 παρ.1 ΚΠολΔ, που εφαρμόζεται, σύμφωνα με το άρθρο 573 παρ.1 ΚΠολΔ, και στη διαδικασία της δίκης για την αναίρεση, "το δικαστήριο μπορεί να διατάξει την επανάληψη της συζήτησης, η οποία έχει κηρυχθεί περατωμένη, όταν κατά τη μελέτη της υπόθεσης ή τη διάσκεψη παρουσιάζονται κενά ή αμφίβολα σημεία που χρειάζονται συμπλήρωση ή επεξήγηση....".
Η παρεχόμενη από την παραπάνω διάταξη ευχέρεια περιλαμβάνει τη δυνατότητα του δικαστηρίου να διατάξει, εκτός άλλων, την προσκομιδή των αναγκαίων για το σχηματισμό της κρίσης του εγγράφων ή άλλων αποδεικτικών στοιχείων (ΑΠ 1094/2019, ΑΠ 243/2017).
2. Στην προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή, κατ' άρθρο 561 παρ.2 ΚΠολΔ, επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων, προκύπτει ότι στη δίκη που ανοίχθηκε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής, με την από 22-5-2015 (με αριθμό κατάθεσης 26/22-5-2015) αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, εκδόθηκε, κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών, η 2/2017 απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, αντιμωλία των διαδίκων, με την οποία έγινε δεκτή η αγωγή, αναγνωρίσθηκε ότι ο ενάγων συνδέεται με το εναγόμενο με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου καθώς και ότι η καταγγελία αυτής είναι άκυρη, υποχρεώθηκε το εναγόμενο να αποδέχεται τις προσφερόμενες υπηρεσίες του, με απειλή χρηματικής ποινής και επιδικάσθηκε στον ενάγοντα το ποσό των 11.784 ευρώ για μισθούς υπερημερίας.
Κατά της απόφασης αυτής το εναγόμενο άσκησε την από 13-4-2017 (με αριθμό κατάθεσης 38/13-4-2017) έφεση, επί της οποίας εκδόθηκε η 798/2018 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία απορρίφθηκε η έφεση, λόγω της ερημοδικίας του εκκαλούντος και ορίσθηκε παράβολο ερημοδικίας, για την περίπτωση άσκησης εκ μέρους αυτού ανακοπής ερημοδικίας.
Η εν λόγω απόφαση, με επιμέλεια του ήδη αναιρεσιβλήτου, επιδόθηκε στο ήδη αναιρεσείον την 23-5-2018, όπως προκύπτει από την 11...Γ'/23-5-2018 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Θεσσαλονίκης Ν. Π., κατά της οποίας το αναιρεσείον άσκησε την από 29-5-2018 αίτηση αναίρεσης, που κατατέθηκε στη γραμματεία του Εφετείου Θεσσαλονίκης, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, την 14-6-2018 (με αριθμό κατάθεσης 15.../14-6-2018), δηλαδή, καταρχήν, μετά την πάροδο της δεκαπενθήμερης προθεσμίας άσκησης ανακοπής ερημοδικίας εκ μέρους του ερημοδικασθέντος στο δεύτερο βαθμό αναιρεσείοντος.
Η ως άνω ερήμην απόφαση του Εφετείου υπόκειται από την έκδοσή της σε ανακοπή ερημοδικίας και η προθεσμία για την άσκηση ανακοπής εμποδίζει την άσκηση αναίρεσης κατ' αυτής, ενώ η τυχόν άσκηση ανακοπής ερημοδικίας αναστέλλει την έναρξη της προθεσμίας αναίρεσης, η οποία επαναρχίζει, αφότου επιδοθεί η απόφαση, που απορρίπτει την ανακοπή (ΟλΑΠ 11/1998, ΑΠ 14/2014).
Όμως, για το παραδεκτό της ένδικης αίτησης αναίρεσης, δεν προκύπτει, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, ότι, κατά το χρόνο της άσκησής της, δεν είχε ασκηθεί κατά της προσβαλλόμενης απόφασης ανακοπή ερημοδικίας, είτε διότι είχε παρέλθει άπρακτη η σχετική προθεσμία για την άσκησή της, αφού δεν προσκομίζεται από το αναιρεσείον σχετικό πιστοποιητικό του αρμοδίου γραμματέα περί μη άσκησης του ενδίκου αυτού μέσου, είτε διότι το αναιρεσείον είχε παραιτηθεί από το δικαίωμα άσκησης ανακοπής ερημοδικίας, μη προσκομιζομένων των σχετικών, με τα ως άνω θέματα, στοιχείων (διαδικαστικών εγγράφων), ώστε να καταστεί δυνατή η κρίση, αναφορικά με την επέλευση της τελεσιδικίας της προσβαλλόμενης απόφασης και, εντεύθεν, το παραδεκτό ή μη της αίτησης αναίρεσης.
Συνακόλουθα, κατά τη μελέτη και διάσκεψη της υπόθεσης παρουσιάσθηκαν τα εν λόγω κενά και αμφίβολα σημεία, αναφορικά με τη συνδρομή ή όχι της απαιτούμενης κατά νόμο τελεσιδικίας της προσβαλλόμενης απόφασης (εξεταζομένου τούτου και αυτεπαγγέλτως), τα οποία χρειάζονται συμπλήρωση και διευκρίνιση. Επομένως, πρέπει, κατ' εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 254 παρ.1 ΚΠολΔ, να διαταχθεί η επανάληψη της συζήτησης, προκειμένου να προσκομισθούν, με επιμέλεια του αναιρεσείοντος, τα προαναφερόμενα έγγραφα, από τα οποία να προκύπτει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είχε καταστεί τελεσίδικη, κατά το χρόνο άσκησης της αίτησης αναίρεσης.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Διατάσσει την επανάληψη της συζήτησης της από 29-5-2018 και με αριθμό κατάθεσης 156/14-6-2018 αίτησης αναίρεσης, προκειμένου, με την επιμέλεια του αναιρεσείοντος, να συμπληρωθεί το αναφερόμενο στο σκεπτικό κενό, με την προσκομιδή των αποδεικτικών εγγράφων της τελεσιδικίας της 798/2018 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.
Κρίθηκε, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 7η Μαΐου 2020. -Και
Δημοσιεύθηκε σε έκτακτη, δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 18η Μαΐου 2020.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ