528/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 528 / 2011 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 528/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χαράλαμπο Ζώη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεωργία Λαλούση, Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή και Βασίλειο Λαμπρόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Ιανουαρίου 2011, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου με την επωνυμία "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΑΠΟ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Μανουσάκη και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ν. Σ. του Δ. (Ν. Σ. του Δ.()), 2) Ε. Σ. του Ν. (Β. Σ. του Ν.), 3) Ά. Α. Σ. του Ν. (Α. Σ. του Ν.), 3) Μ.-Σ. Σ. του Ν. (Μ.-Σ. Σ. του Ν.), κατοίκων ..., 5) Χ. Σ. του Δ. (Χ. Σ. του Δ.), 6) Μ. συζύγου Χ. Σ. (Μ. συζύγου Χ. Σ.), 7) Α. Σ. του Χ. (Α. Σ. του Χ.), 8) Γ. Σ. του Χ. (Γ. Σ. του Χ.), 9) Ζ. (Ζ.) συζύγου Γ. (Γ.) Δ., το γένος Δ. (Δ.) Σ., 10) Γ. (Γ.) Δ. του Σ. (Σ.), 11) Σ. (Σ.) Δ. του Γ. (Γ.), 12) Μ. (Μ.) Δ. του Γ. (Γ.), 13) Δ. (Δ.) Δ. του Γ. (Γ.), ανήλικης νόμιμα εκπροσωπούμενης από τους γονείς της α) Ζ. Δ. και Γ. Δ., οι οποίοι ασκούν τη γονική της μέριμνα, 14) Λ. Σ. του Δ. (Δ.), 15) Ε. (Β.) συζύγου Λ. Σ., 16) Δ. (Δ.) Σ. του Λ., ανηλίκου, νόμιμα εκπροσωπούμενου από τους γονείς του α) Λ. Σ. και ) Ε. Σ. οι οποίοι ασκούν τη γονική του μέριμνα, 17) Μ. (Μ.) Σ. του Λ., ανήλικης, νόμιμα εκπροσωπούμενης από τους γονείς της α) Λ. Σ. και ) Ε. Σ. οι οποίοι ασκούν τη γονική της μέριμνα, κατοίκων ..., 18) Α. (Θ.) Σ. του Δ., 19) Ν. (Ν.) συζύγου Α. (Θ.) Σ., 20) Μ. (Μ.) Σ. του Α. (Θ.), ανήλικης, νόμιμα εκπροσωπούμενης από τους γονείς της α) Α. Σ. και ) Ν. Σ. οι οποίοι ασκούν τη γονική της μέριμνα, 21) Κ. (Κ.) Σ. του Α. (Θ.), ανήλικου, νόμιμα εκπροσωπούμενου από τους γονείς του α) Α. Σ. και ) Ν. Σ. οι οποίοι ασκούν τη γονική του μέριμνα, 22) Α. (Α.) Σ. του Δ. (Δ.), 23) Μ. (Μ.) συζύγου Α. (Α.) Σ., το γένος Ε. Γ., 24) Μ. (Μ.) Σ. του Α. (Α.), 25) Α. Σ. του Α. (Α.), 26) Ι. (Γ.) Σ. του Α. (Α.), ανηλίκου, νόμιμα εκπροσωπούμενου από τους γονείς του α) Α. Σ. και ) Μ. Σ. οι οποίοι ασκούν τη γονική του μέριμνα, κατοίκων ..., οι οποίοι δεν εμφανίστηκαν στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 24/1/2006 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων και προσώπου που δεν είναι διάδικος στην παρούσα δίκη και την από 2/3/2006 παρεμπίπτουσα αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1208/2007 μη οριστική και 2690/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και η 5226/2009 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 1/2/2010 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Λαμπρόπουλος ανέγνωσε την από 5-1-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 1-2-2010 αίτησης για αναίρεση της υπ' αριθμ. 5226/2009 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ προκύπτει ότι αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης, δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος σ'αυτήν με τον τρόπο, που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως, αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε καταφατική περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση, παρά την απουσία του. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά συνεδρίασης του δικαστηρίου τούτου, όλοι οι αναιρεσίβλητοι δεν εμφανίσθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε με δήλωση κατά το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, κατά την ως άνω συνεδρίαση κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε στη σειρά της από το πινάκιο, Όπως, όμως, προκύπτει από τις υπ'αριθμ. 6172, 6170, 6171, 6173, 6160, 6162, 6169, 6161/9.4.2010 εκθέσεις επιδόσεως της δικαστικής επιμελητρίας στο Πρωτοδικείο Αθηνών Σ. Ν., τις υπ'αριθ. 5603Ε, 5605Ε, 5606Ε, 5604Ε/ 7.4.2010 εκθέσεις επιδόσεως της δικαστικής επιμελητρίας στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης Ε. Π., και τις υπ'αριθ. 6159, 6158, 6167, 6168, 6165, 6164, 6166, 6163/9.4.2010 εκθέσεις επιδόσεως της δικαστικής επιμελητρίας στο Πρωτοδικείο Αθηνών, επίσης, Σ. Ν., τις οποίες προσκομίζει και επικαλείται το αναιρεσείον "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ", ακριβή αντίγραφα της κρινομένης αίτησης αναίρεσης, με την κάτω απ'αυτή πράξη ορισμού δικασίμου για την παρούσα συνεδρίαση της 14.1.2011, καθώς και κλήση προς συζήτηση κατ' αυτήν, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στους αναιρεσιβλήτους, εκ των οποίων στους ένατο και δέκατο και για λογαριασμό της ανήλικης θυγατέρας τους Δ. Δ. (13η), στους δέκατο τέταρτο και δέκατο πέμπτο και για λογαριασμό των ανηλίκων τέκνων τους Δ. και Μ. Σ. (16ο, 17ο), στους δέκατο όγδοο και δέκατο ένατο και για λογαριασμό των ανηλίκων τέκνων τους Μ. και Κ. Σ. (20η, 21η) και στον εικοστό δεύτερο και εικοστί τρίτο και για λογαριασμό του ανηλίκου τέκνου τους Ι. Σ. (26ο). Επομένως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης παρά την απουσία των αναιρεσιβλήτων και υπό τις διπλές ιδιότητες που εκλήθηκαν, σύμφωνα με τα ανωτέρω, μερικοί εξ αυτών. Κατά τη διάταξη του άρθρου 26 ΑΚ "οι ενοχές από αδίκημα διέπονται από το δίκαιο της πολιτείας όπου διαπράχθηκε το αδίκημα". Από τη διάταξη αυτή συνάγεται ότι η σχέση η οποία δημιουργείται, με τη διάπραξη αδικήματος στην Ελλάδα, από το οποίο επήλθε ο θάνατος αλλοδαπού, διέπεται από το Ελληνικό Δίκαιο. Επομένως, κατά το δίκαιο αυτό κρίνεται, εκτός άλλων ο παράνομος χαρακτήρας της πράξεως, η υπαιτιότητα, το τυχόν οικείο πταίσμα του παθόντος το ζήτημα της προσφόρου αιτιώδους συνάφειας, αν η ευθύνη είναι αντικειμενική ή υποκειμενική και οι προϋποθέσεις θεμελιώσεως αυτής, η ικανότητα προς καταλογισμό, ο κύκλος των προστατευόμενων έννομων αγαθών ή των υποκειμενικών δικαιωμάτων, ο υπόχρεος προς αποζημίωση, το πρόσωπο του δικαιούχου της αποζημιώσεως, καθώς και οι έννομες συνέπειες της αδικοπραξίας, ήτοι η μορφή και η έκταση της αποζημιώσεως, αν η αποζημίωση παρέχεται σε κεφάλαιο εφάπαξ ή σε περιοδικές παροχές, αν παρέχεται χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης ή ψυχικής οδύνης (άρθρο 932 ΑΚ), τα θέματα των εξόδων κηδείας, της αναγωγής των πλειόνων συνυποχρέων, καθώς και των οφειλομένων τόκων από την επίδοση της αγωγής αποζημιώσεως. Στην προαναφερθείσα έννοια του "κύκλου των προστατευομένων αγαθών ή των υποκειμενικών δικαιωμάτων" περιλαμβάνονται και προσδιορίζονται απευθείας, κατά την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 26 ΑΚ και όλα εκείνα τα πρόσωπα που δικαιούνται και νομιμοποιούνται ενεργητικώς στο να προβάλλουν, κατά περίπτωση, αντίστοιχες αξιώσεις συνδεόμενες με την ένδικη αδικοπρακτική συμπεριφορά είτε με ορισμένη ιδιότητα, είτε εξ ιδίου δικαίου. Επομένως, στην περίπτωση θανατώσεως, σε τροχαίο ατύχημα στην Ελλάδα, αλλοδαπού, για να κριθεί η νομιμοποίηση εκείνων που ζητούν με αγωγή την επιδίκαση χρηματικής ικανοποιήσεως, λόγω ψυχικής οδύνης με την έννοια "των ανηκόντων στον κύκλο προσώπων που είναι φορείς εννόμων αγαθών ή υποκειμενικών δικαιωμάτων" τα οποία προσβλήθηκαν από τις επαχθείς συνέπειες της αδικοπρακτικής θανατώσεως, θα εφαρμοσθεί, με βάση τη διάταξη του άρθρου 26 ΑΚ αμέσως το Ελληνικό Δίκαιο, χωρίς την παρεμβολή άλλης έρευνας, στο πλαίσιο εφαρμογής των αρχών του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου, που έχει σχέση με την έννοια του προκρίματος και του προδικαστικού ζητήματος, και ειδικά η διάταξη του άρθρου 932 ΑΚ, με την οποία θα προσδιορισθεί, στη συγκεκριμένη περίπτωση, το εάν ο συγκεκριμένος ενάγων ανήκε στον κύκλο των δικαιουμένων προσώπων, με την προαναφερθείσα έννοια, ανεξαρτήτως που εάν, στη συγκεκριμένη περίπτωση, με βάση το (μη εφαρμοστέο όμως) ουσιαστικό δίκαιο της ιθαγενείας του θανόντος και εκείνων που ζητούν την επιδίκαση της χρηματικής ικανοποιήσεως, προβλέπεται διαφορετική ρύθμιση, ως προς τα πρόσωπα που ανήκουν στον κύκλο εκείνων που δικαιούνται να επιδιώξουν την αντίστοιχη αξίωση ή δεν προβλέπεται καμία ρύθμιση. Ειδικότερα, κατά το άρθρο 932 εδ. 3 ΑΚ, σε περίπτωση θανατώσεως προσώπου, η χρηματική ικανοποίηση μπορεί να επιδικαστεί στην οικογένεια του θύματος, λόγω ψυχικής οδύνης. Στη διάταξη αυτή δεν γίνεται προσδιορισμός της έννοιας του όρου "οικογένεια του θύματος", προφανώς γιατί ο νομοθέτης δεν θέλησε να διαγράψει δεσμευτικώς τα όρια ενός θεσμού, ο οποίος, ως εκ της φύσεώς του, υφίσταται αναγκαίως τις επιδράσεις εκ των κοινωνικών διαφοροποιήσεων, κατά τη διαδρομή του χρόνου. Κατά την αληθή, όμως, έννοια της εν λόγω διατάξεως, που απορρέει από τον σκοπό της θεσπίσεώς της, στην οικογένεια του θύματος περιλαμβάνονται οι εγγύτεροι και στενώς συνδεόμενοι συγγενείς του θανατωθέντος, που δοκιμάσθηκαν ψυχικά από την απώλειά του και, προς ανακούφιση του ηθικού πόνου αυτών στοχεύει η διάταξη αυτή, αδιαφόρως αν συζούσαν μαζί του ή διέμενα χωριστά. Υπό την έννοια αυτή, μεταξύ των προσώπων αυτών περιλαμβάνονται οι γονείς, τα τέκνα, οι αδελφοί, αμφιθαλείς και ετεροθαλείς, ο σύζυγος ή η σύζυγος και, από δε τους αγχιστείς μόνο οι του πρώτου βαθμού (πεθερός, πεθερά, γαμπρός, νύφη) (ΑΠ 1735/2006, ΑΠ 937/2010). Η επιδίκαση της από το άρθρο 932 εδ. 3 ΑΚ προβλεπομένης χρηματικής ικανοποιήσεως στα δικαιούμενα πρόσωπα, τελεί υπό την αυτονόητη προϋπόθεση, που συνιστά πραγματικό ζήτημα, της υπάρξεως, κατ' εκτίμηση του δικαστού της ουσίας, μεταξύ αυτών και του θανατωθένος, όταν ο τελευταίος ζούσε, αισθημάτων αγάπης και στοργής, η διαπίστωση της ανυπαρξίας των οποίων μπορεί να οδηγήσει στον αποκλεισμό, είτε όλων των προσώπων αυτών, είτε κάποιων ή κάποιου από αυτούς, από την επιδίκαση της εν λόγω χρηματικής ικανοποιήσεως (ΑΠ (Ολ.) 21/2000). Επομένως, ο προσδιορισμός τελικώς από το δικαστήριο, των συγκεκριμένων εναγόντων, ως ανηκόντων στον κύκλο των προστατευομένων αγαθών ή υποκειμενικών δικαιωμάτων και η αντίστοιχη νομιμοποίησή των, θα κριθεί με βάση την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 932 και ειδικώς με βάση την προαναφερθείσα έννοια της "οικογενείας", όπως προσδιορίζεται αποκλειστικώς από το Ελληνικό ουσιαστικό δίκαιο, κατά την αντίστοιχη ερμηνεία της ίδιας διατάξεως που προαναφέρθηκε. Μόνο δε στην περίπτωση εκείνη που αμφισβητηθεί, στη συνέχεια, μια από τις ως άνω συγγενείς ιδιότητες, εφόσον έχει σχέση με την ύπαρξη ή την εγκυρότητα της σχέσεως εκείνης, από την οποία προέρχεται η ιδιότητα αυτή (π.χ. η ύπαρξη ή όχι νομίμου γάμου ή συγγενικής σχέσεως γονέως και τέκνου), τότε πλέον καθίσταται αναγκαία η εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 13, 14, 17-24 ΑΚ ( κατά περίπτωση) για να κριθεί, αναλόγως, το εάν ο ενάγων έχει, τελικώς, την ιδιότητα του συζύγου ή τέκνου, ή του πατέρα ή του παππού του θανατωθέντος. Εξ άλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.1 ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναιρέσεως, αν παραβιάσθηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου, εσωτερικού ή διεθνούς. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, ο κανόνας παραβιάζεται είτε με ψευδή ερμηνεία, η οποία υπάρχει όταν αποδίδεται στον κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθινή, είτε με μη ορθή εφαρμογή, η οποία συντελείται, όταν εφαρμόζεται κανόνας, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του, ή όταν δεν εφαρμόζεται, ενώ έπρεπε ή όταν εφαρμόζεται εσφαλμένως. Στην παρούσα περίπτωση, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφαση του, όπως προκύπτει από αυτή, δέχθηκε, ότι, σε περίπτωση θανατώσεως αλλοδαπού (αλβανού) υπηκόου, συνεπεία αδικήματος, διαπραχθέντος στην Ελλάδα, για το ζήτημα αν κάποιος ανήκει στην οικογένεια του θύματος και εντεύθεν έχει αξίωση χρηματικής ικανοποιήσεως, λόγω ψυχικής οδύνης, έχει εφαρμογή η διάταξη του άρθρου 26 ΑΚ και, επομένως, το ζήτημα αυτό κρίνεται κατά το Ελληνικό ουσιαστικό δίκαιο, και ειδικότερα κατά την διάταξη του άρθρου 932 ΑΚ. Ακολούθως, με βάση την παραδοχή αυτή, εφαρμόζοντας το Ελληνικό ουσιαστικό δίκαιο, (ΑΚ 914 ΚΑΙ 932) έκρινε νόμιμη την αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, Αλβανών υπηκόων, με την οποία αυτοί, ως τέκνα, εγγονοί και σύζυγοι τέκνων (νύφες και γαμπρός) του θανόντος επίσης αλβανού υπηκόου, ζήτησαν να υποχρεωθεί το εναγόμενο και ήδη αναιρεσείον Επικουρικό Κεφάλαιο να καταβάλει σε κάθε ενάγοντα το αιτούμενο ποσό για χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης, που υπέστησαν οι ενάγοντες συγγενείς του θανόντος, συνεπεία αυτοκινητικού ατυχήματος που συνέβη στην Ελλάδα, από υπαιτιότητα του εναγομένου οδηγού του ανασφαλίστου οχήματος. Δικάζοντας δε κατ' ουσίαν την αγωγή, μετά εξαφάνιση, της εκκαλουμένης απόφασης του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, δέχθηκε αυτή ως εν μέρει βάσιμη κατ' ουσίαν. Έτσι που έκρινε το Εφετείο, δεν παραβίασε ευθέως, με εσφαλμένη εφαρμογή, την διάταξη του άρθρου 26 ΑΚ, διότι, ως προς το προαναφερόμενο ζήτημα του προσδιορισμού των μελών της οικογένειας του θανόντος, αλλοδαπού, τα οποία έχουν αξίωση χρηματικής ικανοποιήσεως, λόγω ψυχικής οδύνης, εφαρμοστέο ήταν το Ελληνικό δίκαιο και ειδικότερα η ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 932 ΑΚ και γινόμενος με αυτή προσδιορισμός της εννοίας "της οικογένειας" και όχι το Αλβανικό δίκαιο. Παραλλήλως, δεν παραβίασε, με την μη εφαρμογή των, τις διατάξεις των άρθρων 17-18 του ΑΚ, που υποδεικνύουν την εφαρμογή του Αλβανικού δικαίου, εφ' όσον με το αναιρετήριο δεν γίνεται επίκληση, ότι στο Εφετείο αμφισβητήθηκε η ιδιότητα και η προαναφερόμενη συγγενική σχέση των εναγόντων - αναιρεσιβλήτων με τον θανόντα. Επομένως, ο πρώτος λόγος, κατά το πρώτο σκέλος του, από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η πλημμέλεια της ευθείας παραβιάσεως, με εσφαλμένη εφαρμογή, των προαναφερόμενων διατάξεων ουσιαστικού δικαίου, είναι αβάσιμος. Ο ίδιος λόγος (1ος) κατά το δεύτερο σκέλος του, με τον οποίο αποδίδεται η πλημμέλεια ότι με ανεπαρκείς αιτιολογίες δέχθηκε ότι εφαρμοστέο εν προκειμένω, κατά το άρθρο 26 ΑΚ, είναι το Ελληνικό και όχι το Αλβανικό δίκαιο και ακολούθως έκρινε νόμιμη την αγωγή, είναι απαράδεκτος, διότι ο λόγος από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ προϋποθέτει την ουσιαστική έρευνα της διαφοράς και δεν ιδρύεται αν κρίθηκε νόμιμη ή μη νόμιμη την αγωγή ή άλλον ουσιώδη για την έκβαση της δίκης ισχυρισμό των διαδίκων.

Επειδή ο αναιρετικός λόγος του αριθμού 8 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δικ. ιδρύεται όταν το δικαστήριο έλαβε υπ' όψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως πράγματα νοούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί που τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ασκουμένου με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος, όπως και οι λόγοι εφέσεως που αφορούν αυτοτελείς ισχυρισμούς ή άρνηση αυτοτελών ισχυρισμών. Δεν αποτελούν "πράγματα" και άρα δεν ιδρύεται ο λόγος αυτός της αναιρέσεως αν δεν ληφθούν υπόψη τα επιχειρήματα ή συμπεράσματα από την εκτίμηση των αποδείξεων έστω και αν προτείνονται ως λόγοι εφέσεως, όπως και οι νομικοί ισχυρισμοί και η νομική επιχειρηματολογία του διαδίκου (Ολ. Α.Π. 3/1997). Στην προκειμένη περίπτωση με τον δεύτερο λόγο από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αποδίδεται στο Εφετείο η πλημμέλεια, ότι με το να δεχθεί ότι οι ενάγοντες ήδη αναιρεσίβλητοι, (ενήλικα τέκνα, νύφες, γαμβρός και εγγονοί του θανόντος) αποτελούν μέλη της οικογενείας αυτού και δικαιούνται χρηματικής ικανοποίησης λόγω ψυχικής οδύνης, με τις προϋποθέσεις του άρθρου 932 ΑΚ, παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό του ότι αυτοί, κατά το αλβανικό δίκαιο δεν δικαιούνται χρηματικής ικανοποίησης λόγω ψυχικής οδύνης. Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος διότι ο φερόμενος ως μη ληφθείς υπόψη ισχυρισμός δεν αποτελεί πράγμα κατά την έννοια του αριθμού 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αλλά νομικό ισχυρισμό. Απορριπτόμενων όλων των λόγων αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 01.02.2010 αίτηση του "Επικουρικού Κεφαλαίου Ασφάλισης Ευθύνης από Ατυχήματα Αυτοκινήτων" για αναίρεση της υπ' αριθμ.5226/2009 απόφασης του Εφετείου Αθηνών

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 2 Μαρτίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 6 Απριλίου 2011.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ