528/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 528 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 528/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Διονύσιο Γιαννακόπουλο και Χαράλαμπο Παπαηλιού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 8 Ιανουαρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :

Του αναιρεσείοντος: ...., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Σταμούλη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία " ΕΘΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ Α.Ε.Γ.Α.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Φλώρα Τριανταφύλλου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. και 2) Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Σπυρίδωνα Τσαντίνη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1-11-1999 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκε με την από 30-8-2000 ανακοίνωση δίκης-προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση της 1ης ήδη αναιρεσίβλητης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 8983/2000, η οποία έταξε αποδείξεις, 2853/2003 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 450/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 22 Μαρτίου 2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Παπαηλιού ανέγνωσε την από 21 Δεκεμβρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή η αίτηση αναιρέσεως για τους πρώτο, δεύτερο και πέμπτο λόγους και να απορριφθεί για τους υπόλοιπους. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της 2ης αναιρεσίβλητης την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 1287 ΑΚ, όταν το ενυπόθηκο είναι ασφαλισμένο, το δικαίωμα της υποθήκης ασκείται και στην οφειλόμενη ασφαλιστική αποζημίωση. Ο δανειστής έχει υποχρέωση να καταθέσει το ποσόν της αποζημίωσης δημόσια για να γίνει η διαδικασία της κατάταξης. Αν όμως το ενυπόθηκο είναι οικοδομή, ο οφειλέτης έχει δικαίωμα, μέσα σε έξι μήνες από τότε που επήλθε ο ασφαλιστικός κίνδυνος, να απαιτήσει να διατεθεί το ποσόν της αποζημίωσης, για την αποκατάσταση της οικοδομής. Αν η αποκατάσταση αυτή δεν πραγματοποιηθεί μέσα σε ένα χρόνο από την καταβολή της αποζημίωσης, το ποσόν κατατίθεται δημόσια και γίνεται η διαδικασία της κατάταξης. Η ως άνω διάταξη κατά το εδαφ. 3 δεν έχει εφαρμογή, όταν η ασφαλιζόμενη απαίτηση έχει καταστεί ληξιπρόθεσμη. Στην περίπτωση αυτή λαμβάνει χώρα άνευ ετέρου η διαδικασία κατατάξεως των πιστωτών επί της ασφαλιστικής αποζημιώσεως, αφού ένας τουλάχιστον ενυπόθηκος δανειστής δικαιούται σε άμεση εξόφληση του χρέους. Περαιτέρω όταν η οικοδομή είναι ασφαλισμένη με προσημείωση υποθήκης ο ασφαλιστής έχει υποχρέωση να καταθέσει δημόσια την ασφαλιστική αποζημίωση για να γίνει η διαδικασία κατάταξης, κατά την οποία η προσημειούχος απαίτηση κατατάσσεται τυχαία αρθρ. (1279 ΑΚ) και όχι να παραδώσει την αποζημίωση αυτή στον προσημειούχο δανειστή προς πλήρη εξόφλησή του προτού τραπεί η προσημείωση σε υποθήκη μέσα σε ενενήντα ημέρες από τη τελεσιδικία της αποφάσεως που επιδικάζει την ασφαλιζόμενη απαίτηση, με συνέπεια, αν δεν τραπεί σε υποθήκη, να αποσβεστεί η προσημείωση (άρθρ. 1323 περ.2 ΑΚ). Με τον πρώτο εκ του άρθρου 559 αριθμ. 1 και 19 ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως, ο αναιρεσείων προβάλλει την αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 1287, 1277, 1279 ΑΚ και περιέλαβε ασαφείς και ανεπαρκείς αιτιολογίες για ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι αυτή δέχθηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Κατόπιν συμβάσεως, η οποία καταρτίσθηκε στις 13-11-1996 μεταξύ του ενάγοντος, ο οποίος ενεργούσε ως νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρείας με την επωνυμία "Αδελφοί Μιμίκου Α.Ε." και του ...., ως νομίμου εκπροσώπου και διευθυντή του υποκαταστήματος .... της εναγομένης ασφαλιστικής εταιρείας, αυτή ασφάλισε κατά του κινδύνου από πυρκαϊά την οικοδομή που ο ενάγων χρησιμοποιούσε ως κατοικία του και βρίσκεται στην ..... Ως ασφαλιστική περίοδος ορίστηκε το χρονικό διάστημα από 26-11-1996 και ώρα 12:00 έως 26-11-1997 και ώρα 12:00 και εκδόθηκε για τη σύμβαση αυτή το ..... ασφαλιστήριο συμβόλαιο, που υπογράφεται μόνο από τον ..... Με την ασφαλιστική αυτή σύμβαση ασφαλίστηκε η πολυόροφη οικοδομή του ενάγοντος (τρεις όροφοι πάνω από πυλωτή) για ποσό 93.360.000 δραχμών και η οικοσκευή αυτού (έπιπλα, σκεύη προσωπικής και οικιακής χρήσης, ενδύματα, τάπητες, ηλεκτρικές συσκευές κλπ) για ποσό 3.113.000 δραχμών. Δικαιούχος της ως άνω ασφαλιστικής αποζημίωσης, σε περίπτωση επέλευσης του κινδύνου, ορίστηκε ο ενάγων ..... Η σύμβαση αυτή τροποποιήθηκε μεταγενέστερα με την ..... πρόσθετη πράξη, κατόπιν απαίτησης της παρεμβαίνουσας εταιρείας "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ" (βλ. τις από 22-7-1997 και 6-8-1997 επιστολές αυτής προς την εναγόμενη) και μετά από την 29.766/1-8-1997 πρόταση του ενάγοντος, η οποία έγινε δεκτή από την εναγόμενη. Με την πράξη αυτή αυξήθηκε το ασφαλιζόμενο κεφάλαιο κατά 30.000.000 δραχμές και το συνολικό ποσό αυτού ορίστηκε σε 120.000.000 δραχμές. Στο πιο πάνω ασφαλιστήριο υπάρχει ειδικός όρος (5ος) σύμφωνα με τον οποίο για το ασφαλιζόμενο ακίνητο ενδιαφέρεται ως ενυπόθηκη δανείστρια η παρεμβαίνουσα Τράπεζα. Κατά την παράγραφο 3 του όρου αυτού, "σε περίπτωση επέλευσης της ζημίας, ο δανειστής δικαιούται να αποζημιωθεί απευθείας, και χωρίς την ανάμιξη αυτού που έχει προβεί στην ενεχυρίαση ή έχει παράσχει την υποθήκη, για το κεφάλαιο μαζί με τους τόκους, τις προμήθειες και άλλα έξοδά του, όχι μόνο για τα ποσά που έχουν καταβληθεί από το δανειστή προς αυτόν, που έχει προβεί σε ενεχυρίαση ή παράσχει υποθήκη με εμπράγματη ασφάλεια των αντικειμένων που περιγράφονται στο ασφαλιστήριο συμβόλαιο ως ασφαλιζόμενα, αλλά επίσης και για κάθε οφειλή του προσώπου που έχει προβεί σε ενεχυρίαση ή έχει παραχωρήσει την υποθήκη, η οποία προέρχεται από οποιεσδήποτε άλλες συναλλαγές μεταξύ του δανειστή και αυτού που έχει προβεί σε ενεχυρίαση ή παράσχει την υποθήκη υπό τον όρο ότι οι οφειλές αυτές θα έχουν διασφαλισθεί με ρήτρα υποθήκης...και υπό τον όρο πάντοτε ότι το καταβλητέο στο δανειστή ποσό δεν θα υπερβαίνει το ποσό για το οποίο η εταιρεία υποχρεώνεται με βάση τις συνήθεις διατάξεις του ασφαλιστηρίου συμβολαίου....Κάθε ποσό που τυχόν οφείλεται με βάση το ασφαλιστήριο συμβόλαιο πέραν από το καταβλητέο προς την Τράπεζα, θα μπορεί να το εισπράξει αυτός που έχει προβεί σε ενεχυρίαση ή παραχωρήσει την υποθήκη...". Επομένως, ο ισχυρισμός του ενάγοντος, ότι δεν καταρτίσθηκε έγγραφη σύμβαση ασφαλίσεως μεταξύ της εταιρείας "Αδελφοί Μιμίκου ΑΕ" και της εναγομένης, αποδεικνύεται αβάσιμος κατ' ουσία από το ως άνω ασφαλιστήριο, που προσάγει και επικαλείται η τελευταία, για το κύρος του οποίου δεν απαιτείται η υπογραφή του ασφαλισμένου, όπως ισχυρίζεται ο ενάγων. Αποδείχθηκε περαιτέρω ότι η παρεμβαίνουσα Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος με την ...... σύμβαση πιστώσεως με ανοικτό (αλληλόχρεο) λογαριασμό και τις 49 αυξητικές συμβάσεις, ταυτάριθμες μ' αυτή (με αριθμό ..... η πρώτη και ..... η τελευταία) παρείχε στην ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "Αφοί Μιμίκου ΑΕ" πίστωση μέχρι του ποσού των 3.000.000.000 δραχμών και για την κίνηση και εξυπηρέτηση της σύμβασης αυτής τηρήθηκαν διάφοροι λογαριασμοί. Στις 20-4-1999 έκλεισε οριστικά ο πιο πάνω αλληλόχρεος λογαριασμός με χρεωστικό σε βάρος της πιστούχου εταιρείας κατάλοιπο ύψους 1.528.539.044 δραχμών. Ο ενάγων, με την από 26-6-1997 έγγραφη σύμβαση εγγυήσεως που κατάρτισε με την παρεμβαίνουσα "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.", εγγυήθηκε προς αυτή την εμπρόθεσμη και ολοσχερή εξόφληση κάθε χρεωστικού υπολοίπου από την προαναφερόμενη σύμβαση πιστώσεως μ' ανοικτό λογαριασμό μέχρι του ποσού των 200.000.000 δραχμών, παραιτηθείς της ενστάσεως διζήσεως, καθώς και όλων των εκ των άρθρων 853, 858, 862, 863, 867 και 868 του ΑΚ ενστάσεων. Ήδη με την 303/1999 διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας ο ενάγων υποχρεώνεται να καταβάλει ως εγγυητής στην πιστώτρια Τράπεζα το ποσό των 200.000.000 δραχμών με το νόμιμο τόκο από την 20-4-1999. Η διαταγή πληρωμής αυτή είναι ήδη τελεσίδικη, εφ' όσον απορρίφθηκε η κατ' αυτής ανακοπή, που άσκησαν οι καθ' ων η διαταγή πληρωμής, με την 376/2000 οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας, την οποία επικύρωσε η 6109/2004 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου. Εξάλλου, από την 2-7-1997 είχε εγγραφεί στα βιβλία υποθηκών του Υποθηκοφυλακείου Χαλκίδας (τόμος 401 και αριθμός 20795) προσημείωση υποθήκης επί του ασφαλισμένου ακινήτου του ενάγοντος και υπέρ της Εθνικής Τράπεζας μέχρι του ποσού των 200.000.000 δραχμών, μετά των τόκων και εξόδων, βάσει της 651/1997 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας. Επί της ασφαλισμένης οικοδομής είχε εγγραφεί και άλλη προσημείωση υποθήκης για ποσό 3.000.000 δραχμών στις 2-8-1974 υπέρ της παρεμβαίνουσας πιστώτριας και κατά του ...., πατέρα του δικαιοπαρόχου του ενάγοντος, για μερική ασφάλεια κάθε απαίτησης που θα απέρρεε από την ..... σύμβαση πιστώσεως με ανοικτό (αλληλόχρεο) λογαριασμό. Κατά την διάρκεια της ισχύος της ένδικης ασφαλιστικής σύμβασης και συγκεκριμένα την 06.39΄ ώρα της 6-8-1997 εκδηλώθηκε πυρκαϊά στο χώρο του σαλονιού της κατοικίας του ενάγοντος, στον τρίτο πάνω από την πυλωτή όροφο της ως άνω οικοδομής, η οποία είχε ως αιτία το βραχυκύκλωμα των μηχανημάτων ήχου και φωτισμού. Από την πυρκαϊά αυτή υπέστη ζημία η πλάκα της οροφής και συγκεκριμένα αποσύνθεση μαζών με πλήρη αποκόλλησή της και επικάλυψης του οπλισμού και καταστροφή του οπλισμού αυτού. Το σκυρόδεμα των φερόντων στοιχείων του σκελετού παρουσίασε ενανθράκωση και ρωγμές, με αποτέλεσμα την απομείωση της αντοχής του. Εξαιτίας των ζημιών αυτών η αρμόδια Τριμελής Επιτροπή ετοιμορρόπων της Νομαρχίας Ευβοίας αποφάνθηκε ότι ο τρίτος όροφος της οικοδομής του ενάγοντος είναι επικινδύνως ετοιμόρροπος και πρέπει να κατεδαφιστεί (βλ. την ..... έκθεση της Τριμελούς Επιτροπής Επικινδύνως Ετοιμορρόπων Οικοδομών της Νομαρχίας Ευβοίας). Εκτός από τον τρίτο όροφο, ζημιές υπέστη και όλη η οικοσκευή του ενάγοντος, που καταστράφηκε ολοσχερώς. Η εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία όρισε αμέσως τον μηχανικό ..... για πραγματογνώμονα, για να εξακριβώσει αυτός, μεταξύ άλλων, το ύψος και την έκταση της ζημίας που υπέστη ο ενάγων. Ο εν λόγω μηχανικός στην από 19-2-1998 έκθεσή του, που προσκομίζει και επικαλείται η εναγόμενη, αναφέρει ότι το ύψος της ζημιάς του ορόφου, ως κτίσμα, ανέρχεται σε 32.800.000 δραχμές και του περιεχομένου αυτού (ορόφου) σε 15.000.000 δραχμές. Κατ' εντολή του ενάγοντος εκτίμησαν τις ζημιές του ασφαλισμένου ακινήτου και οι πολιτικοί μηχανικοί ..... και ..... , καθώς και ο ηλεκτρολόγος μηχανικός .... οι οποίοι, στις σχετικές τεχνικές εκθέσεις που συνέταξαν και προσκομίζει με επίκληση ο ενάγων, αναφέρουν ότι για την αποκατάσταση του τρίτου ορόφου της πιο πάνω οικοδομής, επιφάνειας 200 τ.μ. με ημιυπαίθριους χώρους επιφάνειας 35 τ.μ. περίπου, απαιτείται συνολικά το ποσό των 52.800.000 δραχμών, ενώ για την αποκατάσταση του περιεχομένου του ορόφου αυτού απαιτείται το ποσό των 38.000.000 δραχμών. Απ' όλα αυτά προκύπτει ότι δικαιούται να αξιώσει την καταβολή του ασφαλίσματος μόνο η παραπάνω ενυπόθηκη δανείστρια "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.". Και αυτό δικαιούται να το αξιώσει τόσο με βάση το άρθρο 1287 του ΑΚ, όσο και βάσει του σχετικού όρου της ασφαλιστικής σύμβασης, στην οποία περιέχεται η ως άνω καταπιστευτική εκχώρηση για ποσό 120.000.000 δραχμών η οποία έχει αναγγελθεί στην οφειλέτρια ασφαλιστική εταιρεία. Αυτή δε αποκλειστικά και μόνο νομιμοποιείται να εγείρει την καταψηφιστική αγωγή για την καταβολή του ασφαλίσματος, εφόσον πλέον αυτό υποκαθίσταται στη θέση του κτιρίου και της οικοσκευής του ενάγοντος, που καταστράφηκε. Στην προκείμενη μάλιστα περίπτωση, που η ασφαλιζομένη απαίτηση έχει γίνει ληξιπρόθεσμη ήδη από 20-4-1999, η διάθεση του ασφαλίσματος προς αποκατάσταση της οικοδομής δεν δικαιολογείται πλέον και ως εκ τούτου δεν εφαρμόζεται η διάταξη του άρθρου 1287 εδ. 3 Α.Κ., που ορίζει ότι "αν όμως το ενυπόθηκο είναι οικοδομή, ο οφειλέτης έχει δικαίωμα, μέσα σε έξι μήνες από τότε που επήλθε ο ασφαλιστικός κίνδυνος, να απαιτήσει να διατεθεί το ποσό της αποζημίωσης, για την αποκατάσταση της οικοδομής". Η ύπαρξη άλλου ενυπόθηκου δανειστή, πλην της παρεμβαίνουσας ανώνυμης εταιρείας, δεν αποδεικνύεται και ούτε ο ενάγων, ενυπόθηκος οφειλέτης, υπέβαλε αίτημα για δημόσια κατάθεση του ποσού της ασφαλιστικής αποζημίωσης για να γίνει η διαδικασία της κατάταξης, όπως αν γινόταν πλειστηριασμός. Με την ως άνω ιδιότητα, της αποκλειστικής δικαιούχου του ασφαλίσματος, η παρεμβαίνουσα "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε." εισέπραξε στις 10-9-1999 το ποσό των 37.500.000 δραχμών ως ασφαλιστική αποζημίωση, μετά από εξώδικο συμβιβασμό, τον οποίο κατάρτισε με την εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία υπέρ ης η παρέμβαση. Το ποσό αυτό δόθηκε από την τελευταία στην πρώτη σε πλήρη και ολοσχερή εξόφληση των απαιτήσεων που προέκυψαν από την επέλευση του παραπάνω ασφαλιστικού κινδύνου. Ακολούθως, η πιστώτρια "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε." πίστωσε με το ποσό αυτό, των 37.500.000 δραχμών, τον με αριθμό ..... λογαριασμό χορήγησης της πιστούχου εταιρείας με την επωνυμία "ΑΦΟΙ ΜΙΜΙΚΟΥ ΑΕ", όπως αποδεικνύεται από το σχετικό γραμμάτιο είσπραξης της 10-9-1998, που προσκομίζουν και επικαλούνται η εναγόμενη και η παρεμβαίνουσα. Αποδείχθηκε περαιτέρω ότι η εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΕΕΓΑ" άσκησε ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών την από 29-12-2000 (αρ. κατλ. 11900/2003) αγωγή της κατά της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.", της οποίας έχει ορισθεί δικάσιμος η 9-3-2005, με την οποία ζητεί να υποχρεωθεί η ως άνω εναγόμενη εταιρεία να της επιστρέψει το ποσό των 37.500.000 δραχμών, που της κατέβαλε στις 10-9-1998 για την προαναφερόμενη αιτία. Η άσκηση της αγωγής αυτής σε βάρος της παρεμβαίνουσας εταιρείας αποδεικνύει και το έννομο συμφέρον της για άσκηση της κρινόμενης παρέμβασης ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου".

Με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο, παραβίασε τις ως άνω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις, διότι ενώ δέχθηκε ότι στην οικοδομή του αναιρεσείοντος είχε εγγραφεί προσημείωση, χωρίς να αναφέρει ότι αυτή τράπηκε σε υποθήκη εντός ενενήντα ημερών αφότου κατέστη τελεσίδικη η εκδοθείσα διαταγή πληρωμής, δέχθηκε, περαιτέρω, ότι ορθώς καταβλήθηκε στις 10-9-1999 το ποσό των 37.500.000 δρχ. της ασφαλιστικής αποζημίωσης από την πρώτη των αναιρεσιβλήτων ασφαλιστική εταιρεία στη δεύτερη αυτών Τράπεζα προς πλήρη εξόφληση της, κατόπιν εξωδίκου μεταξύ των συμβιβασμού, ενώ έπρεπε να δεχθεί ενόψει του ότι η απαίτηση της Τράπεζας κρίθηκε τελεσίδικα με την 6109/2004 απόφαση του Εφετείου Αθηνών ότι η ασφαλιστική εταιρεία είχε υποχρέωση να καταθέσει δημόσια την ασφαλιστική αποζημίωση για να γίνει η διαδικασία κατάταξης και καταταγεί η αναιρεσίβλητη Τράπεζα τυχαία ως προσημειούχος δανείστρια. Περαιτέρω, δεν διαφοροποιούνται τα πράγματα εκ του υπάρχοντος συμβατικού όρου της εκχώρησης της απαίτησης του αναιρεσείοντα προς τη δεύτερη των αναιρεσιβλήτων Τράπεζα, διότι ο όρος αυτός, κατά τις παραδοχές του Εφετείου, αναφέρεται σε ενυπόθηκο δανείστρια και σε οφειλέτη που έχει παράσχει υποθήκη. Τέλος, περιέλαβε ανεπαρκείς και ασαφείς, συνάμα δε και αντιφατικές αιτιολογίες, διότι ονομάζει τη δεύτερη αναιρεσίβλητη Τράπεζα, κατά το χρόνο είσπραξης της ασφαλιστικής αποζημίωσης, ως ενυπόθηκο δανείστρια, χωρίς να αναφέρει πώς έγινε αυτή από προσημιούχος, όπως στην αρχή των παραδοχών της δέχεται ότι ήταν, σε ενυπόθηκο δανείστρια, ζήτημα το οποίο είναι ουσιώδες για την έκβαση της δίκης. Επομένως ο ως άνω λόγος αναιρέσεως και κατά τα δυο αυτού σκέλη είναι βάσιμος.

Μετά ταύτα, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές (άρθρ. 580 παρ.3 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 450/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο ως άνω δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την απόφαση που αναιρέθηκε. Και

Καταδικάζει τις αναιρεσίβλητες στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων πεντακοσίων (1500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Φεβρουαρίου 2007.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 12 Μαρτίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ