527/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΣυγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Καρέλλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Νικόλαο Πάσσο, Απόστολο Παπαγεωργίου, Παναγιώτη Κατσιρούμπα και Γεώργιο Παπαηλιάδη, Αρεοπαγίτες.
Legislator headnote
AI generated527/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Κατά το άρθρο 207 παρ. 1 του Α.Κ. η αίρεση θεωρείται ότι πληρώθηκε, αν την πλήρωσή της εμπόδισε αντίθετα προς την καλή πίστη, εκείνος που θα τον ζημίωνε η πλήρωσή της. Η έννοια της καλής πίστεως νοείται αντικειμενικώς, ως η αντίληψη του μετρίως, ευπρεπώς και τιμίως φερομένου κοινωνικού ανθρώπου και μπορεί η συμπεριφορά να συνίσταται σε θετική ενέργεια ή σε παράλειψη οφειλομένης από το νόμο ή την σύμβαση ή τα συναλλακτικά ήθη ενέργειας.
Keywords
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Απόφαση 527 / 2016 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 527/2016
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
B2’ Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Καρέλλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Νικόλαο Πάσσο, Απόστολο Παπαγεωργίου, Παναγιώτη Κατσιρούμπα και Γεώργιο Παπαηλιάδη, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 8 Mαρτίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, νόμιμα εκπροσωπουμένου από τον Υπουργό Οικονομικών που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιό του Εμμανουήλ Μουστάκη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., που κατέθεσε προτάσεις.
Της αναιρεσίβλητης: Π. Κ. Μ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Καραβίδα, που κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29/3/2012 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Βόλου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 81/2013 του ίδιου Δικαστηρίου και 52/2014 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βόλου.
Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο με την από 18/11/2014 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.
Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Παπαηλιάδης ανέγνωσε την από 8/1/2016 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου της στη δικαστική δαπάνη της.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
ΕΠΕΙΔΗ, από τις διατάξεις των άρθρων 185, 189,192, 201, 361 και 648 του Α.Κ. συνάγεται ότι η προκήρυξη διαγωνισμού για την πρόσληψη σε θέσεις εργασίας, που είναι κενές αποτελεί πρόταση για την σύναψη συμβάσεως εργασίας, υπό την αίρεση της επιτυχίας στο διαγωνισμό. Η υποβολή αιτήσεως και η συμμετοχή στο διαγωνισμό ενέχει αποδοχή της προτάσεως από μέρους των υποψηφίων, ενώ η επιτυχία στο διαγωνισμό, που κρίνεται από το πρόσωπο το οποίο ορίσθηκε ως κριτής, συνήθως επιτροπή, σε σειρά δε που βρίσκεται μέσα στον αριθμό των κενών θέσεων, επιφέρει την τελείωση της συμβάσεως που έκτοτε δεσμεύει αμφότερα τα μέρη.
Μετά από αυτό ο εργοδότης, μη αποδεχόμενος τις υπηρεσίες του επιτυχόντος στο διαγωνισμό, καθίσταται υπερήμερος με τις συνέπειες που ορίζει το άρθρο 656 του Α.Κ. Όταν κριθεί από τον εργοδότη ή το εξουσιοδοτούμενο, από αυτόν, όργανο, ότι ο υποψήφιος του διαγωνισμού δεν έχει τις απαιτούμενες, από την προκήρυξη, προϋποθέσεις για την επιτυχία ( πρόσληψή ) του και η κρίση αυτή είναι αντίθετη προς την καλή πίστη ως καταφώρως εξ αντικειμένου άδικη, όταν δηλαδή υπερέχει αυτός καταφανώς ως προς τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα, έναντι έστω και ενός, που πέτυχε στο διαγωνισμό, τότε η αναβλητική αίρεση υπό την οποίαν τελούσε η πρόσληψη του μη επιτυχόντος λογίζεται, σύμφωνα με το άρθρο 207 παρ. 1 του Α.Κ., ότι πληρώθηκε από τότε που έπρεπε να είχε συμπεριληφθεί στον πίνακα επιτυχίας και αδίκως παραλήφθηκε.
Κατά το άρθρο 207 παρ. 1 του Α.Κ. η αίρεση θεωρείται ότι πληρώθηκε, αν την πλήρωσή της εμπόδισε αντίθετα προς την καλή πίστη, εκείνος που θα τον ζημίωνε η πλήρωσή της. Η έννοια της καλής πίστεως νοείται αντικειμενικώς, ως η αντίληψη του μετρίως, ευπρεπώς και τιμίως φερομένου κοινωνικού ανθρώπου και μπορεί η συμπεριφορά να συνίσταται σε θετική ενέργεια ή σε παράλειψη οφειλομένης από το νόμο ή την σύμβαση ή τα συναλλακτικά ήθη ενέργειας.
Δόλος δεν απαιτείται, αλλά αρκεί η συμπεριφορά να προσκρούει στην καλή πίστη, υπό την ανωτέρω έννοια, πράγμα που αποτελεί πραγματικό ζήτημα εξαρτώμενο από την εκτίμηση του περιεχομένου της δικαιοπραξίας και του σκοπού των μερών ( Α.Π. 387/2011 ). Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 21 του Νόμου 2190/1994, όπως ισχύει, για τις προσλήψεις στο Δημόσιο, στα Ν.Π.Δ.Δ., στους Ο.Τ.Α.
κ.λ.π. με διαγωνισμό βάσει προκαθορισμένων και αντικειμενικών κριτηρίων ορίζονται τα εξής: " Παρ. 1. Οι δημόσιες υπηρεσίες και τα νομικά πρόσωπα της παρ. 1 του άρθρου 14 του παρόντος νόμου επιτρέπεται να απασχολούν προσωπικό με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου για αντιμετώπιση εποχιακών ή άλλων περιοδικών ή προσκαίρων αναγκών, με τις προϋποθέσεις και τη διαδικασία των επομένων παραγράφων.
Παρ. 2. Η διάρκεια της απασχολήσεως του προσωπικού της παρ. 1 δεν μπορεί να υπερβαίνει τους οκτώ ( 8 ) μήνες μέσα σε συνολικό χρόνο δώδεκα ( 12 ) μηνών. Ο υπολογισμός του, κατά το πρώτο εδάφιο, δωδεκαμήνου, γίνεται με αφετηρία το τέλος της απασχολήσεως για την οποίαν ο υποψήφιος πρόκειται να προσληφθεί και προς τα πίσω. 4.
Τα αρμόδια, για την εκκαθάριση των αποδοχών, όργανα υποχρεούνται να παύσουν την καταβολή αποδοχών σε προσωπικό που συμπλήρωσε την, κατά τις προηγούμενες παραγράφους, διάρκεια απασχολήσεως, άλλως καταλογίζονται σε αυτά οι αποδοχές που καταβλήθηκαν. Παρ. 5. Προϊστάμενοι υπηρεσιών ή άλλα αρμόδια όργανα που ενεργούν κατά παράβαση των παραγράφων 1-4, 8, 9 και 15 του παρόντος άρθρου, διώκονται για παράβαση καθήκοντος κατά το άρθρο 259 του Π.Κ.
αυτεπαγγέλτως και παραπέμπονται υποχρεωτικά στην αρμόδια πειθαρχική διαδικασία. Παρ. 7. Τα προσόντα για την απασχόληση προσωπικού του παρόντος άρθρου ορίζονται κάθε φορά με την ανακοίνωση, που προβλέπεται στην επομένη παράγραφο 8, ανάλογα με το είδος των εργασιών και τις ειδικότητες που απαιτούνται σε σχέση με αυτές....
Παρ. 8. Για την πρόσληψη προσωπικού του παρόντος άρθρου η κατά τόπο υπηρεσία εκδίδει ανακοίνωση στην οποίαν ανακοινώνονται υποχρεωτικώς : α. Ο αριθμός κατά ειδικότητα του προσωπικού, β. τα απαιτούμενα προσόντα, γ. η υπηρεσία στην οποίαν θα υποβληθούν οι αιτήσεις των ενδιαφερομένων... Οι πίνακες κατατάξεως των υποψηφίων της παρούσας παραγράφου αναρτώνται στο κατάστημα της οικείας υπηρεσίας.
Για κάθε ανάρτηση συντάσσεται πρακτικό που υπογράφεται από δύο υπαλλήλους της υπηρεσίας. Κατά των πινάκων αυτών οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να ασκήσουν ένσταση ενώπιον του Α.Σ.Ε.Π. μέσα σε αποκλειστική προθεσμία, η οποία αρχίζει την επομένη ημέρα της αναρτήσεως των πινάκων και λήγει μετά την πάροδο δέκα ( 10 ) ημερών από την ανάρτησή τους.....
Παρ. 20. Οι οικείοι φορείς προσλαμβάνουν αμέσως μετά την κατάρτιση των πινάκων κατατάξεως των υποψηφίων, χωρίς να αναμένουν τον αυτεπάγγελτο ή κατ’ ένσταση έλεγχο του Α.Σ.Ε.Π. Τυχόν αναμόρφωση των πινάκων βάσει του ελέγχου του Α.Σ.Ε.Π. που συνεπάγεται ανακατάταξη των υποψηφίων εκτελείται υποχρεωτικά από τους οικείους φορείς και απολύονται οι μη δικαιούμενοι να προσληφθούν βάσει της νέας κατατάξεως " ( Α.Π. 282/2013 ).
Στην προκειμένη περίπτωση το Μονομελές Πρωτοδικείο Βόλου που δίκασε, ως Εφετείο, την από 23-3-2013 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως …/24-4-2013 έφεση της ενάγουσας - εκκαλούσας και ήδη αναιρεσίβλητης Π. Μ. του Κ. κατά της υπ’ αριθμ. 81/2013 οριστικής αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Βόλου, δέχθηκε, με την προσβαλλομένη απόφασή του και κατά την ανέλεγκτη, περί των πραγμάτων, κρίση του τα ακόλουθα :
Με την υπ’ αριθμ. Σ.Ο.Χ. 1/2011 ανακοίνωση του εναγομένου - εφεσιβλήτου και ήδη αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου ανακοινώθηκε η πρόσληψη προσωπικού με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου, διάρκειας οκτώ ( 8 ) μηνών, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 21 του Νόμου 2190/1994 ( διαγωνισμός χωρίς εξετάσεις, αλλά βάσει προκαθορισμένων αντικειμενικών κριτηρίων προσλήψεως ), για την κάλυψη εποχιακών ή παροδικών αναγκών του Περιφερειακού Κέντρου Προστασίας Φυτών και Ποιοτικού Ελέγχου Μαγνησίας.
Ειδικότερα, το ως άνω Νομικό Πρόσωπο για την κάλυψη εποχιακών αναγκών των υπηρεσιών του, προτίθετο να προσλάβει, εκτός των άλλων, δύο βοηθούς ιατρικών και βιολογικών εργαστηρίων ( Δ.Ε. Παρασκευαστών ) για το χρονικό διάστημα οκτώ ( 8 ) μηνών, δηλαδή από τις 1 Ιουλίου 2011 μέχρι τις 3 Μαρτίου 2012. Με την ανωτέρω προκήρυξη ορίσθηκαν και τα τυπικά προσόντα για την κάλυψη των θέσεων αυτών.
Η ενάγουσα, έχουσα τα απαιτούμενα προσόντα, υπέβαλε εμπρόθεσμα την σχετική αίτηση για την συμμετοχή της, ως υποψήφια, στον εν λόγω διαγωνισμό, προκειμένου να προσληφθεί για την κάλυψη της παραπάνω θέσεως. Συγκεκριμένα, η ενάγουσα συμμετείχε ως κάτοχος του απαιτουμένου τίτλου σπουδών, με εμπειρία, εντοπιότητα, χρόνο ανεργίας, γνώση χρήσεως ηλεκτρονικού υπολογιστή κ.λ.π.
Στην συνέχεια, το αρμόδιο όργανο του εναγομένου Ελληνικού Δημοσίου, δηλαδή η Τριμελής Επιτροπή του ως άνω Νομικού Προσώπου, κατά την ανακήρυξη των επιλεγέντων υποψηφίων στις 27-6-2011 με τους προσωρινούς πίνακες διοριστέων υπαλλήλων που συνέταξε αρμοδίως, απέκλεισε την ενάγουσα από τον πίνακα επιτυχόντων, κατατάσσοντας αυτήν στην τρίτη θέση κατατάξεως και κατέταξε στις επιτυχούσες την Ε.
Κ. και Ε. Α.. Όμως, η πιο πάνω προσληφθείσα Ε. Κ. δεν διέθετε τα ζητούμενα και απαιτούμενα, για τις καταληφθείσες θέσεις, τυπικά προσόντα και ειδικότερα τίτλο σπουδών βάσει του προσοντολογίου που όριζε η σχετική ανακοίνωση και διατάχθηκε η διαγραφή της από τον πίνακα κατατάξεως και η εγγραφή της στον πίνακα των απορριπτέων, όπως τούτο προκύπτει από τη με αριθμό πρωτοκόλλου .../26-8-2011 απόφαση του Α.Σ.Ε.Π.
Η προαναφερομένη θέση του Α.Σ.Ε.Π. σχετικά με τον τρόπο της επιλογής των υποψηφίων καθώς και την έλλειψη του ζητουμένου και απαιτουμένου τίτλου σπουδών της υποψηφίας και τελικώς επιλεγείσας Ε. Κ. ήταν ένα στοιχείο, το οποίο θα έπρεπε να γνωρίζει και να αξιολογήσει η Επιτροπή που έλεγξε τα δικαιολογητικά των υποψηφίων και συνέταξε τους πίνακες των επιτυχουσών.
Σε κάθε περίπτωση, το εναγόμενο είχε υποχρέωση να προβεί σε ορθή εφαρμογή του Νόμου και εάν φέρονταν επιμελώς και σύμφωνα με τις αρχές της καλής πίστεως, όφειλε και μπορούσε οπωσδήποτε να γνωρίζει, πώς έπρεπε να γίνεται η επιλογή των υποψηφίων, ζητώντας πληροφορίες και διευκρινίσεις από το Α.Σ.Ε.Π., που είναι το αρμόδιο όργανο για τον τρόπο της προσλήψεως.
Από τα προαναφερόμενα παρέπεται ότι η ενάγουσα, αν δεν αποκλειόταν, όπως προαναφέρθηκε, θα κατατασσόταν στους πίνακες επιτυχουσών και θα καταλάμβανε την θέση Δ.Ε. Παρασκευαστών, γεγονός που θα αποτελούσε, κατά τα εκτιθέμενα στην μείζονα σκέψη της παρούσας και την πλήρωση της σχετικής αιρέσεως για την τελείωση της σχετικής συμβάσεως εργασίας στο εναγόμενο.
Έτσι όμως ο, χωρίς κανένα νομικό ή άλλον ουσιαστικό λόγο, αποκλεισμός της ενάγουσας, κατά τα ανωτέρω, αποτέλεσε, εναντίον της καλής πίστεως, ενέργεια του οργάνου του εναγομένου, που παρεμπόδισε την πλήρωση της αιρέσεως, η οποία επομένως πρέπει να θεωρηθεί ότι πληρώθηκε και συνεπώς πρέπει να κριθεί ότι η σύμβαση προσλήψεως της ενάγουσας τελειώθηκε και η σύμβαση εργασίας καταρτίσθηκε από τις 1-7-2011 και όχι από τις 21-9-2011.
Μάλιστα η ενάγουσα καθ’ ο είχε δικαίωμα, εκ του νόμου, προσέφυγε στο Α.Σ.Ε.Π. και υπέβαλε την από 6-7-2011 ένστασή της. Το τελευταίο, με την προαναφερομένη απόφασή του, απέρριψε μεν την ένσταση για τους αναφερομένους, σε αυτήν, λόγους, πλην όμως, αναμόρφωσε ανάλογα τους οικείους πίνακες, ώστε επιλέχθηκε ως προσληπτέα η ενάγουσα.
Στην συνέχεια, κατόπιν κοινοποιήσεως της σχετικής αποφάσεως του Α.Σ.Ε.Π. στο εναγόμενο, αυτό αποδέχθηκε, συμμορφούμενο στην παραπάνω απόφαση, τις υπηρεσίες της ενάγουσας από τις 21-9-2011 μέχρι τις 3-3-2012 με την ανωτέρω ειδικότητα. Η αδυναμία όμως αποδοχής της εργασίας της ενάγουσας που ήταν διαθέσιμη κατά το χρονικό διάστημα από τις 1-7-2011 μέχρι τις 20-9-2011, οφειλόταν σε λόγους που αφορούσαν το εναγόμενο και δη στις ως άνω υπαίτιες παραλείψεις του, να μην κρίνει δίκαια και σύμφωνα με το νόμο και τις προκηρύξεις την ενάγουσα και τις λοιπές συνυποψήφιές της, που είχαν ως αποτέλεσμα τη μη κατάταξή της στον σχετικό πίνακα επιτυχουσών, αν και κατείχε τα απαιτούμενα προσόντα.
Έτσι όμως το εναγόμενο μη δεχόμενο κατά το χρονικό διάστημα από τις 1-7-2011 μέχρι τις 20-9-2011 τις υπηρεσίες της ενάγουσας, η οποία πίεζε προς αυτήν την κατεύθυνση με κάθε νόμιμο τρόπο, κατέστη, υπερήμερο, αφού η σύμβαση εργασίας θεωρείται ότι καταρτίσθηκε από την παραπάνω ημερομηνία και συνεπώς οφείλει μισθούς υπερημερίας για το προαναφερόμενο χρονικό διάστημα.
Κρίνοντας έτσι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 185, 189, 192, 201, 207 παρ. 1, 361 και 648 του Α.Κ., 1, 14 και 21 παρ. 1 - 4, 8, 9 και 15 του Νόμου 2190/1994, όπως ισχύει σήμερα, και ο, από το άρθρο 560 αριθμ. 1 του Κ.Πολ.Δ. και κατά το πρώτο μέρος του, λόγος αναιρέσεως, είναι αβάσιμος.
ΕΠΕΙΔΗ, στις διατάξεις του άρθρου 3 παρ. 6 του Νόμου 3845/2010, όπως ισχύει από τις 1-6-2010 σύμφωνα με το άρθρο 7 του ιδίου Νόμου, ορίζονται τα ακόλουθα : Τα επιδόματα εορτών Χριστουγέννων, Πάσχα και αδείας που προβλέπονται από οποιαδήποτε γενική ή ειδική διάταξη ή ρήτρα ή όρο συλλογικής συμβάσεως εργασίας, διαιτητική απόφαση ή με ατομική σύμβαση εργασίας ή συμφωνία, για λειτουργούς, υπαλλήλους και μισθωτούς που υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής των παραγράφων 1 έως και 4, καθώς και για τα πρόσωπα που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παραγράφου 5, καθορίζονται ως εξής :
α ) το επίδομα εορτών Χριστουγέννων σε πεντακόσια ( 500 ) ΕΥΡΩ, β ) το επίδομα εορτών Πάσχα σε διακόσια πενήντα ( 250 ) ΕΥΡΩ, γ ) το επίδομα αδείας σε διακόσια πενήντα ( 250 ) ΕΥΡΩ. Τα επιδόματα του προηγουμένου εδαφίου καταβάλλονται εφόσον οι πάσης φύσεως τακτικές αποδοχές, επιδόματα και αμοιβές, συμπεριλαμβανομένων και των επιδομάτων του προηγουμένου εδαφίου, δεν υπερβαίνουν κατά μήνα, υπολογιζόμενες σε δωδεκάμηνη βάση τις τρείς χιλιάδες ( 3.000 ) ΕΥΡΩ.
Αν με την καταβολή των επιδομάτων του πρώτου εδαφίου της παραγράφου αυτής, οι πάσης φύσεως τακτικές αποδοχές, επιδόματα και αμοιβές υπερβαίνουν το ύψος αυτό, τα επιδόματα του πρώτου εδαφίου της παραγράφου αυτής καταβάλλονται μέχρι του ορίου των τριών χιλιάδων ( 3.000 ) ΕΥΡΩ, με ανάλογη μείωσή τους. Επίσης, στο άρθρο 9 παρ. 3 του Νόμου 3205/2003 προβλέπεται ότι το επίδομα εορτών Πάσχα...
χορηγείται στο ακέραιο, εφόσον ο υπάλληλος μισθοδοτήθηκε ολόκληρο το χρονικό διάστημα από 16 Δεκεμβρίου μέχρι και 15 Απριλίου του επομένου έτους και καταβάλλεται δέκα ( 10 ) ημέρες πριν από το Πάσχα. Περαιτέρω, δέχθηκε το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο ότι οι μικτές αποδοχές της αναιρεσίβλητης για ολόκληρο το χρονικό διάστημα διαμορφώνονται με πενθήμερη εργασία (σαράντα (40) ώρες εβδομαδιαίως ), ως εξής :
Α ) για μισθούς από 1-7-2011 έως 3-3-2912 στο ποσό των 7.852,07 ΕΥΡΩ ( 8 μήνες Χ 967 + 116,07 για το διάστημα από 1-3-2012 έως 3-3-2012 ), Β ) για αναλογία δώρου Χριστουγέννων 2011 στο ποσό των 780,45 ΕΥΡΩ, Γ ) για αναλογία δώρου Πάσχα 2012 στο ποσό των 268,95 ΕΥΡΩ, Δ ) για επίδομα αδείας 2011 στο ποσό των 464,16 ΕΥΡΩ και Ε ) για επίδομα αδείας 2012 στο ποσό των 154,72 ΕΥΡΩ και συνολικά στο ποσό των 9.520,35 ΕΥΡΩ και όχι στο ποσό των 5.275,95 ΕΥΡΩ που της κατέβαλε το εναγόμενο και συγκεκριμένα :
Α ) για μισθούς από 21-9-2011 έως 3-3-2012 το ποσό των 5.098,87 ΕΥΡΩ ( 5 μήνες Χ 935 + 311,67 για το διάστημα από 21-9-2011 έως 30-9-2011 + 112,20 για το διάστημα από 1-3-2012 έως 3-3-2012 ) και Β ) για αναλογία δώρου Χριστουγέννων 2011 το ποσό των 177,08 ΕΥΡΩ. Κατ’ ακολουθίαν των παραδοχών αυτών το Μονομελές Πρωτοδικείο Βόλου, μετ’ εξαφάνιση της πρωτόδικης αποφάσεως με την οποίαν είχε απορριφθεί η ένδικη αγωγή ως μη νόμιμη, τη δίκασε κατ’ ουσία και επιδίκασε στην ενάγουσα και ήδη αναιρεσίβλητη το ποσό των 4.244,40 ΕΥΡΩ (την προκύπτουσα διαφορά μεταξύ των 9.520,35 ΕΥΡΩ και των 5.275,95 ΕΥΡΩ).
Κρίνοντας έτσι το Μονομελές Πρωτοδικείο Βόλου εσφαλμένως ερμήνευσε και εφήρμοσε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 3 και 6 του Νόμου 3845/2010 ως προς το ύψος των επιδομάτων Χριστουγέννων, Πάσχα και αδείας που η ενάγουσα δικαιούται και πρέπει, κατά παραδοχή του δευτέρου μέρους του μοναδικού λόγου αναιρέσεως από το άρθρο 560 αριθμ. 1 του Κ.Πολ.Δ.
να αναιρεθεί κατά το κεφάλαιο αυτό και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο Μονομελές Πρωτοδικείο Βόλου, του οποίου η συγκρότηση από άλλο δικαστή είναι εφικτή (άρθρο 580 παρ. 3 του Κ.Πολ.Δ.). Τα μεταξύ των διαδίκων δικαστικά έξοδα θα πρέπει να συμψηφισθούν εν όλω σύμφωνα με το άρθρο 22 παρ. 2 του Νόμου 3693/1957.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΝΑΙΡΕΙ την υπ’ αριθμ. 52/2014 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βόλου, κατά το κεφάλαιο που στο σκεπτικό αναφέρεται.
ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση προς εκδίκαση κατά το αναιρεθέν κεφάλαιο στο ίδιο δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλο δικαστή.
ΣΥΜΨΗΦΙΖΕΙ στο σύνολό τους το μεταξύ των διαδίκων δικαστικά έξοδα.
ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 22 Μαρτίου 2016.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 29 Σεπτεμβρίου 2016.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ