527/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 527 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 527/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Βασίλειο Ρήγα, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο και Χαράλαμπο Παπαηλιού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 4 Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "Οργανισμός Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος (ΟΤΕ) Α.Ε.", που εδρεύει στο Μαρούσι και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Παναγιώτα Κρεμπενίου-Σπαντίδου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ..

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΕΛΛΕΝΙΤ Α.Ε.", που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Ζωητό.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14-4-1995 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3377/1998 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 5936/2002 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα την από 2 Φεβρουαρίου 2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Παπαηλιού ανέγνωσε την από 23 Νοεμβρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Οι γενικοί ερμηνευτικοί κανόνες των άρθρων 173 και 200 ΑΚ εφαρμόζονται σε κάθε περίπτωση που το δικαστήριο της ουσίας, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του, διαπιστώνει ότι υφίσταται κενό στη σύμβαση ή ότι γεννιέται αμφιβολία για την έννοια των δηλώσεων βουλήσεως.

Παραβιάζονται δε οι κανόνες αυτοί όταν το δικαστήριο, παρά τη διατύπωση, έστω και έμμεσα, κενού ή αμφιβολίας σχετικά με την έννοια της δηλώσεως βουλήσεως, παραλείπει να προσφύγει σ΄ αυτούς, για τη διαπίστωση της αληθινής έννοιας των δηλώσεων ή να παραθέσει στην απόφασή του τα πραγματικά στοιχεία από τα οποία προκύπτει η εφαρμογή τους, ή προβαίνει σε κακή εφαρμογή τους (Ολ.

ΑΠ 26/2004 ΕλΔνη 45, 1339). Με τον τρίτο λόγο, πρώτο μέρος, της αιτήσεως αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει την αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 173 και 200 ΑΚ, διότι, ενώ δέχθηκε ότι γεννάται αμφιβολία ως προς τις δηλώσεις βουλήσεως των συμβληθέντων μερών, σε σχέση με τη συμφωνηθείσα τιμή προμήθειας των υλικών, χρήζουσα ερμηνείας κατά τις διατάξεις αυτές δεν κατέφυγε στην εφαρμογή των εν λόγων ερμηνευτικών κανόνων.

Από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι αυτή δέχθηκε επί του ως άνω θέματος τα ακόλουθα: "Ο εναγόμενος - εκκαλών Ο.Τ.Ε. δεν αποδέχεται τις ως άνω αναπροσαρμοσθείσες τιμές, ισχυριζόμενος ότι η αρχική τιμή του PVC κατά τον μήνα Νοέμβριο του 1992 που τέθηκε ως βάση στις ένδικες συμβάσεις, εκ παραδρομής αναφέρεται σ΄ αυτές ότι είναι 129,5 δρχ., ενώ κατά την αληθή βούληση των συμβαλλομένων η τιμή αυτή ήταν 137 δρχ.

ανά χιλιόγραμμο και με αυτήν την τιμή έπρεπε να γίνουν οι αναπροσαρμογές των τιμών των πωλουμένων και παραδιδομένων εμπορευμάτων, βάσει του συμφωνηθέντος και συνομολογουμένου τύπου υπολογισμού αυτών. Ο ισχυρισμός αυτός όμως πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος. Τούτο δε διότι, ανεξάρτητα από το αν στη συγκεκριμένη περίπτωση υπάρχει κενό ή γεννάται αμφιβολία ως προς τις δηλωθείσες βουλήσεις των συμβληθέντων μερών, χρήζουσα ερμηνείας κατά τις διατάξεις των άρθρων 173 και 200 ΑΚ, το δικαστήριο κρίνει ότι η αναφερθείσα ρητά τιμή των 129,5 δρχ.

ανά κιλό PVC δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι τέθηκε εκ παραδρομής στην ως άνω υπ΄ αριθμ. ... πρώτη σύμβαση, αφού αυτή (τιμή) επαναβεβαιώθηκε και στη δεύτερη, μετά οκτάμηνο περίπου καταρτισθείσα υπ΄ αριθμ. ... σύμβαση (βλ. τις δύο συμβάσεις προσκομιζόμενες σε επικυρωμένα αντίγραφα). Επίσης βάσει αυτής της τιμής γινόταν ο υπολογισμός της τιμής των πωλουμένων και παραδιδόμενων τμηματικά σωλήνων κατά το χρονικό διάστημα ενός περίπου χρόνου, που διήρκεσαν οι συμβάσεις, κατά το οποίο ο εναγόμενος Ο.Τ.Ε.

κατέβαλε μέρος των οφειλομένων, προφανώς μετά από έλεγχο του υπολογισμού των αναπροσαρμοζομένων τιμών (βλ. το από 6-12-1993 έγγραφο του Ο.Τ.Ε. προς την "ΕΛΛΕΝΙΤ ΑΕ"). Παράλληλα ουδόλως αποδείχθηκε ότι η αληθής βούληση της ενάγουσας ήταν να οριστεί η ως άνω τιμή στο ποσό των 137 δρχ. αφού με την τιμή αυτή η ενάγουσα δεν θα κέρδιζε κανένα ποσό από την συγκεκριμένη σύμβαση, αλλά μάλλον θα υφίστατο ζημία 4.000.000 δρχ.

περίπου από την εκτέλεσή της". Με αυτές τις παραδοχές το Εφετείο, ενώ δέχθηκε εμμέσως ότι υπάρχει αμφιβολία σχετικά με την έννοια των δηλώσεων βουλήσεως των διαδίκων, σε σχέση με τη συμφωνηθείσα τιμή προμήθειας των υλικών, παρέλειψε να προσφύγει στην εφαρμογή των ερμηνευτικών κανόνων των άρθρων 173 και 200 ΑΚ.

΄Ετσι το Εφετείο υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ και ο ως άνω λόγος αναιρέσεως είναι βάσιμος.

Μετά ταύτα, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές (άρθρ. 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 5936/2002 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο ως άνω δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την απόφαση που αναιρέθηκε. Και

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 12 Ιανουαρίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 12 Μαρτίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ