Appeal discussion dismissed due to lack of valid power of attorney and proper service for absent appellants.

Απόφαση 524 / 2025 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 524/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρουλιώ Δαβίου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βρυσηίδα Θωμάτου, Ευτύχιο Νικόπουλο, Βαρβάρα Πάπαρη και Άλκηστη Σιάννου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 3 Φεβρουαρίου 2025, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Εταιρείας με την επωνυμία "..." και τον διακριτικό τίτλο "... Α.Β.Ε.Ε.", που εδρεύει στην Τρίπολη και εκπροσωπείται νόμιμα από τον Ε. Α. του Α., ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Α. Α.υ και κατέθεσε προτάσεις, 2) Ε. Α. του Α., κατοίκου ... Αρκαδίας, ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Α. Α.υ και κατέθεσε προτάσεις, 3) Δ. Τ. του Θ., κατοίκου ... Αττικής, 4) Ε. συζύγου Α. Α. του Π., κατοίκου ... Αρκαδίας, 5) Α. Α. του Α., κατοίκου ..., 6) Α. Μ. του Μ., κατοίκου ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Θωμά Καναβέλη και κατέθεσε προτάσεις.

Της Προσθέτως Παρεμβαίνουσας: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "..." και τον διακριτικό τίτλο "...." (πρώην "...", με διακριτικό τίτλο "....), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ως διαχειρίστριας των απαιτήσεων της αλλοδαπής εταιρείας με την επωνυμία "...", ειδικής διαδόχου της Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Θωμά Καναβέλη και κατέθεσε προτάσεις.

Στο σημείο αυτό, ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσειόντων, αφού έλαβε το λόγο από την Πρόεδρο, ζήτησε την αναβολή της συζήτησης της κρινόμενης αίτησης σε μεταγενέστερη δικάσιμο, για τους λόγους που ανέπτυξε. Το Δικαστήριο, αφού διασκέφθηκε με την παρουσία και του Γραμματέα του, απέρριψε το αίτημα αναβολής και διέταξε την πρόοδο της δίκης.

Ακολούθως, ο πληρεξούσιος της προσθέτως παρεμβαίνουσας, αφού έλαβε το λόγο από την Πρόεδρο, δήλωσε ότι η προσθέτως παρεμβαίνουσα, παραιτείται από το δικόγραφο της από 23/10/2023 (αριθ. πιν. 58/25/10/2023) αυτοτελούς πρόσθετης παρέμβασης.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 24/4/2014 ανακοπή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Τρίπολης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 186/2015 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 42/2019 του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 11/7/2021 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από τις διατάξεις των άρθρων 294, 296, 297 και 299 ΚΠολΔ, που εφαρµόζονται, σύµφωνα µε το άρθρο 573 § 1 του ίδιου κώδικα, και στη διαδικασία της δίκης για την αναίρεση, προκύπτει ότι η παραίτηση, ολική ή µερική, από το δικόγραφο της πρόσθετης παρέμβασης, που έχει ασκηθεί ενώπιον του Αρείου Πάγου, µπορεί να γίνει ή µε προφορική δήλωση, προτού αρχίσει η προφορική συζήτηση της υπόθεσης, ή µε δικόγραφο που επιδίδεται στον αντίδικο του παραιτουμένου, και επιφέρει αντίστοιχη (αναλόγως του περιεχοµένου και της έκτασής της) κατάργηση της δίκης (ΟλΑΠ 20/1999), χωρίς τη συναίνεση των κυρίων διαδίκων και την κλήτευσή τους στην ορισθείσα συζήτηση, αφού αυτοί, και αν ακόμη είχαν κληθεί και παρασταθεί, δεν θα μπορούσαν να αντιταχθούν στην παραίτηση αυτή (πρβλ ΑΠ 624/2022, ΑΠ 47/2020, ΑΠ 82/2020).

Ως δικόγραφο νοείται κάθε έγγραφο που συντάσσεται από το διάδικο ή το δικαστικό πληρεξούσιό του, για την πιστοποίηση των διαδικαστικών πράξεων που ενεργούν ή από το δικαστήριο, και το οποίο (έγγραφο), κατ' άρθρο 118 ΚΠολΔ, είτε υποβάλλεται στο δικαστήριο, είτε επιδίδεται από τον ένα διάδικο στον άλλο. Με βάση τα ανωτέρω η παραίτηση από την πρόσθετη παρέμβαση µπορεί να γίνει και µε εξώδικη δήλωση, εφόσον φέρει τα στοιχεία του άρθρου 118 ΚΠολΔ (ΟλΑΠ 4/2012, ΑΠ 704/2023, ΑΠ 580/2019).

Στην προκειµένη περίπτωση, η ανώνυμη εταιρεία παροχής υπηρεσιών διαχείρισης απαιτήσεων κατά το Ν. 4354/2015, με την επωνυμία "..." και το διακριτικό τίτλο "....", επικαλούμενη έννομο συμφέρον, άσκησε ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου, την από 23-10-2023 (αριθ. πιν. ...2023), εκούσια αυτοτελή πρόσθετη παρέμβαση υπέρ της αναιρεσίβλητης τράπεζας.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης εμφανίστηκε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της προσθέτως παρεμβαίνουσας, Θωμάς Καναβέλης του Εμμανουήλ, νομίμως διορισθείς δυνάμει του υπ' αριθ. ...2022 πληρεξουσίου του συμβολαιογράφου Πειραιά Σ. Κ. Β., ο οποίος με προφορική δήλωση που καταχωρίστηκε στα πρακτικά συνεδρίασης, παραιτήθηκε νομότυπα από το δικόγραφο της κρινόμενης αυτοτελούς πρόσθετης παρέμβασης, πριν από τη συζήτηση αυτής.

Η ως άνω παραίτηση είναι νόμιμη και, συνακόλουθα, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 295 § 1 εδαφ. α ΚΠολΔ, η εν λόγω πρόσθετη παρέμβαση θεωρείται ότι δεν ασκήθηκε και πρέπει ως προς αυτή η δίκη να κηρυχθεί καταργηµένη, να μην επιδικασθούν, όμως, δικαστικά έξοδα σε βάρος της αυτοτελώς προσθέτως παρεμβαίνουσας, κατ' άρθρο 180 § 2 ΚΠολΔ, καθόσον οι παριστάμενοι (πρώτη και δεύτερος) αναιρεσείοντες, οι οποίοι αιτούνται την καταδίκη της στη δικαστική δαπάνη τους, δεν υποβλήθηκαν σε ιδιαίτερα έξοδα, αφού κατέθεσαν, μετά τη συζήτηση, στις 6-2-2025, κοινές προτάσεις για την αναίρεση και την πρόσθετη παρέμβαση, υποβάλλοντας σχετικό αίτημα για καταδίκη της προσθέτως παρεμβαίνουσας στη δικαστική τους δαπάνη, αν και αυτή είχε ήδη νομοτύπως παραιτηθεί από το δικόγραφό της.

ΙΙ.Α. Από τις διατάξεις των άρθρων 94 § 1, 96 § 1 και 97 § 1, 118 αριθ. 5, 122 § 1, 123 § 1 και 568 § 4 ΚΠολΔ προκύπτει ότι ο δικηγόρος του διαδίκου που επισπεύδει τη συζήτηση της αναίρεσης, υπογράφοντας την κλήση και την παραγγελία προς τον δικαστικό επιμελητή για την επίδοσή της στον αντίδικο, καθώς και ο δικηγόρος που εκπροσωπεί τους διαδίκους κατά τη συζήτηση στον Άρειο Πάγο πρέπει να είναι εφοδιασμένος με τη σχετική πληρεξουσιότητα, η οποία παρέχεται από τον επισπεύδοντα και τον εκπροσωπούμενο διάδικο είτε με συμβολαιογραφική πράξη, είτε με προφορική δήλωση στο ακροατήριο, που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή στην έκθεση.

Η πληρεξουσιότητα μπορεί να αφορά ορισμένες ή όλες τις δίκες εκείνου που την παρέχει και στο πληρεξούσιο πρέπει να αναγράφονται τα ονόματα των πληρεξουσίων (ΑΠ 36/2024), ο Άρειος Πάγος δε εξετάζει αυτεπαγγέλτως, κατά πάσα στάση της δίκης, την ύπαρξη της πληρεξουσιότητας, της οποίας η έλλειψη ή η μη προσήκουσα χορήγηση συνεπάγεται τη μη προσήκουσα παράσταση του διαδίκου κατά τη συζήτηση της υπόθεσης και την κήρυξη ως άκυρων όλων των προπαρασκευαστικών πράξεων και των κλήσεων (ΑΠ 259/2024, ΑΠ 310/2024, ΑΠ 1047/2024, ΑΠ 500/2022).

Β. Περαιτέρω, από τις διατάξεις του άρθρου 576 §§ 1, 2 και 3 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι αν κάποιος από τους διαδίκους δεν εμφανιστεί κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ή εμφανιστεί και δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως ποιος από τους διαδίκους επισπεύδει τη συζήτηση.

Αν την επισπεύδει ο απολειπόμενος διάδικος, η υπόθεση συζητείται σαν να είναι παρόντες οι διάδικοι, αν όμως την επισπεύδει ο αντίδικός του, τότε ερευνάται αν ο απολειπόμενος ή ο μη παριστάμενος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση για τη συζήτηση δεν επιδόθηκε ή επιδόθηκε αλλά όχι νόμιμα και εμπρόθεσμα, ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση, αν μεν πρόκειται για απλή ομοδικία μόνο ως προς τον μη κλητευθέντα (άρθρο 576 § 3 ΚΠολΔ), αν δε πρόκειται για αναγκαστική ομοδικία, τόσο γι' αυτόν όσο και για τους μετέχοντες στη δίκη περισσοτέρους διαδίκους (ΑΠ 310/2024, ΑΠ 211/2023, ΑΠ 1295/2018, ΑΠ 720/2017) και η υπόθεση επαναφέρεται με νέα κλήση.

Εξάλλου, κατά τη γενική διάταξη του άρθρου 226 §§ 4 εδάφια γ' και δ' του ΚΠολΔ, τα οποία εφαρμόζονται και στην αναιρετική δίκη, κατ' άρθρο 575 εδάφιο β' του ΚΠολΔ, αν η συζήτηση αναβληθεί, ο γραμματέας είναι υποχρεωμένος, μετά το τέλος της συνεδρίασης να μεταφέρει την υπόθεση στη σειρά των υποθέσεων που πρέπει να συζητηθούν κατά τη δικάσιμο που ορίστηκε.

Κλήση του διαδίκου για εμφάνιση στη δικάσιμο αυτή δεν χρειάζεται και η αναγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων. Κατά την έννοια της τελευταίας αυτής διάταξης, η αναβολή της συζήτησης και η εγγραφή αυτής στο πινάκιο του δικαστηρίου για την μετ' αναβολή δικάσιμο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων για τη δικάσιμο αυτή και, επομένως, δεν χρειάζεται νέα κλήση του διαδίκου, όταν, όμως, ο απολειπόμενος κατά την μετ' αναβολή δικάσιμο είχε νομίμως κλητευθεί να παραστεί κατά τη δικάσιμο κατά την οποία αναβλήθηκε η συζήτηση ή είχε παραστεί νομίμως κατά την ίδια δικάσιμο και, επομένως, με τη νόμιμη παράσταση και μη εναντίωσή του καλύφθηκε η μη νόμιμη κλήτευσή του κατά την αρχική δικάσιμο.

Αντιθέτως, αν κατά την αρχική δικάσιμο δεν είχε κλητευθεί ή δεν είχε κλητευθεί νομίμως να παραστεί και δεν παραστάθηκε ή δεν παραστάθηκε νομίμως, όπως συμβαίνει και όταν ο δικηγόρος που εκπροσώπησε αυτόν κατά την αρχική δικάσιμο, δεν είχε πληρεξουσιότητα, η από το πινάκιο αναβολή της υπόθεσης και η εγγραφή αυτής για την μετ' αναβολή δικάσιμο δεν ισχύει ως κλήτευση για τη νέα δικάσιμο (ΑΠ 259/2024, ΑΠ 36/2024, ΑΠ 310/2024, ΑΠ 5/2024, ΑΠ 500/2022).

Από το συνδυασμό των προαναφερομένων διατάξεων και την καθιερούμενη από την τελευταία από αυτές αρχή ότι για τη συζήτηση της υπόθεσης στον Άρειο Πάγο πρέπει να έχουν κλητευθεί από εκείνον που επισπεύδει τη συζήτηση όλοι οι διάδικοι, συνάγεται ότι: α) στην περίπτωση που η επίσπευση της συζήτησης είχε γίνει από τον απολειπόμενο διάδικο, από κοινού με άλλους που εμφανίσθηκαν, αυτή δεν είναι έγκυρη ως προς αυτόν (απολειπόμενο), εάν, κατά τη γενόμενη αυτεπαγγέλτως προς τούτο από τον Άρειο Πάγο έρευνα, διαπιστώνεται έλλειψη πληρεξουσιότητας, ως προς εκείνον (απολειπόμενο), προς το δικηγόρο, που και για λογαριασμό του επέσπευσε τη συζήτηση, β) στην περίπτωση που ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος που επισπεύδει τη συζήτηση εμφανίζεται στο ακροατήριο κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, ως εκπροσωπών τον εν λόγω διάδικο αλλά δεν αποδεικνύει την ύπαρξη ρητής πληρεξουσιότητας, την οποία αυτεπαγγέλτως εξετάζει ο Άρειος Πάγος, ο αναιρεσείων θεωρείται ότι δεν παρίσταται προσηκόντως και κηρύσσεται άκυρη η κλήση, με βάση την οποία αυτός εμφανίζεται ότι επισπεύδει, με περαιτέρω αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή η εφαρμογή της παραπάνω αναφερόμενης διάταξης του άρθρου 576 § 1 ΚΠολΔ, σύμφωνα με την οποία ο Άρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, γ) εφόσον οι αναιρεσείοντες είναι περισσότεροι και ο δικηγόρος, που επισπεύδει τη συζήτηση και εμφανίζεται γι' αυτούς, δεν έχει την πληρεξουσιότητα μερικών ή και ενός έστω από τους αναιρεσείοντες που επέσπευσαν τη συζήτηση, είτε αυτοί παρίστανται είτε δεν παρίστανται κατ' αυτήν, αυτή κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς αυτούς, αν οι αναιρεσείοντες δεν έχουν κλητευθεί από τον αντίδικό τους ή από τους επισπεύδοντες τη συζήτηση ομοδίκους τους (ΟλΑΠ 39/2005, ΑΠ 36/2024, ΑΠ 404/2023, ΑΠ 401/2021, ΑΠ 1295/2018).

Έτσι, σε περίπτωση περισσότερων αναιρεσειόντων, οι οποίοι επισπεύδουν τη συζήτηση της αναίρεσης, αν κάποιος από αυτούς απουσιάζει κατά τη συζήτηση, τότε, για να είναι παραδεκτή η συζήτηση, πρέπει να αποδεικνύεται ότι ο απών αναιρεσείων είχε παράσχει στον φερόμενο ως πληρεξούσιο δικηγόρο, μέσω του οποίου επέσπευσε και ο ίδιος τη συζήτηση, την προς τούτο απαιτούμενη πληρεξουσιότητα, την ύπαρξη της οποίας ερευνά αυτεπαγγέλτως ο Άρειος Πάγος, ή ότι είχε κλητευθεί για τη συζήτηση της αναίρεσης από τον αναιρεσίβλητο ή τους νόμιμα παριστάμενους λοιπούς αναιρεσείοντες (ΟλΑΠ 4/1994, ΟλΑΠ 2/1992, ΑΠ 404/2023, ΑΠ 801/2023, ΑΠ 172/2020, ΑΠ 1059/2019, ΑΠ 1269/2019, ΑΠ 1863/2017, ΑΠ 1087/2014, ΑΠ 60/2014).

Τις κλητεύσεις επικαλείται και αποδεικνύει ο παριστάμενος διάδικος (ΑΠ 775/2023, ΑΠ 536/2020, ΑΠ 306/2020, ΑΠ 533/2018).

Γ. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 847, 850, 851 επ. ΑΚ και 328 ΚΠολΔ συνάγεται ότι στη δίκη που διεξάγεται μεταξύ του δανειστή αφ' ενός και του εγγυητή και του πρωτοφειλέτη αφ' ετέρου, η μεταξύ των τελευταίων ομοδικία είναι αναγκαστική, μόνο καθ' ο μέρος αντικείμενο της κοινής δίκης, ως προς κάθε ομόδικο, είναι η ύπαρξη της κυρίας οφειλής και συνεπώς οι αρχές της εν λόγω αναγκαστικής ομοδικίας περιορίζονται μόνο στις περιπτώσεις, όπου το ζήτημα που πρόκειται να κριθεί αναφέρεται στην κοινή υπεράσπιση πρωτοφειλέτη και εγγυητή ως προς την ύπαρξη του χρέους (ΑΠ 310/2024, ΑΠ 1104/2020, ΑΠ 573/2019, ΑΠ 407/2019, ΑΠ 1295/2018, ΑΠ 338/2017, ΑΠ 1946/2017). Εξάλλου, με την ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής, η οποία υπόκειται και στη ρύθμιση των άρθρων 583 επ. ΚΠολΔ, προβάλλονται λόγοι είτε κατά του κύρους της διαταγής πληρωμής για έλλειψη διαδικαστικής προϋπόθεσης είτε κατά της ύπαρξης της απαίτησης (ΟλΑΠ 43/2005, ΟλΑΠ 10/1997, ΑΠ 43/2022, ΑΠ 341/2021, ΑΠ 1395/2021, ΑΠ 51/2020). Έτσι, εφόσον ο πρωτοφειλέτης και ο εγγυητής ασκούν ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής, που εκδόθηκε σε βάρος τους με βάση το κατάλοιπο σύμβασης πίστωσης με ανοιχτό αλληλόχρεο λογαριασμό που καταγγέλθηκε από το δανειστή, υφίσταται αναγκαία ομοδικία μεταξύ τους κατά το μέρος που αντικείμενο της δίκης, ως προς τον καθένα, είναι η ύπαρξη και η έκταση της κύριας σε βάρος τους οφειλής (ΑΠ 310/2024, ΑΠ 573/2019, ΑΠ 1295/2018, ΑΠ 1946/2017).

Δ. Στην προκειμένη περίπτωση, από τα έγγραφα του φακέλου της δικογραφίας, το οικείο πινάκιο του Δικαστηρίου τούτου κατά τη δικάσιμο της 4ης Δεκεμβρίου 2023, κατά την οποία η υπόθεση αναβλήθηκε για την σημερινή δικάσιμο, τα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου για την δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, καθώς και από τα προσκομιζόμενα διαδικαστικά έγγραφα των διαδίκων, τα οποία το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του αυτεπαγγέλτως, προκύπτουν τα ακόλουθα:

Με την υπ' αριθ. 186/2015 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Τρίπολης, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 643 και 591 § 1 εδάφιο α' του ΚΠολΔ, έγινε δεκτή η από 24.4.2014 ανακοπή 1) της εταιρείας με την επωνυμία "...", 2) του Ε. Α. του Α., 3) του Δ. Τ. του Θ., 4) του Ι. Μ. του Μ., 5) της Ε.

Α. του Π. και 6) του Α. Α. του Ε. και ακυρώθηκε η υπ' αριθ. 49/2014 διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Τρίπολης, η οποία εκδόθηκε σε βάρος των ανακοπτόντων και με την οποία υποχρεώθηκαν αυτοί να καταβάλουν στην καθ' ης τραπεζική εταιρεία, νυν αναιρεσίβλητη, εις ολόκληρον έκαστος, το ποσόν των 210.000 ευρώ, πλέον τόκων και εξόδων, οφειλή προερχόμενη από σύμβαση πίστωσης με ανοικτό (αλληλόχρεο) λογαριασμό, που συνήψε η πρώτη ανακόπτουσα (και νυν πρώτη αναιρεσείουσα) και στην οποία είχαν συμβληθεί ως εγγυητές οι λοιποί των ανακοπτόντων.

Κατά της απόφασης αυτής, άσκησε έφεση η καθ' ης η ανακοπή τραπεζική εταιρεία και επ' αυτής εκδόθηκε, αντιμωλία των διαδίκων, κατά την ίδια ως άνω διαδικασία, η προσβαλλόμενη με αριθμό 42/2019 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου, η οποία, αφού δέχθηκε την έφεση κατά της υπ' αριθ. 186/2015 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Τρίπολης, εξαφάνισε την με αριθμό 186/2015 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Τρίπολης, κράτησε και δίκασε την υπόθεση, απέρριψε την ανακοπή και επικύρωσε την υπ' αριθ. 49/2014 διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Τρίπολης.

Κατά της απόφασης αυτής, άσκησαν την από 11-7-2021 αίτηση αναίρεσης οι κάτωθι: α) η εταιρεία με την επωνυμία "...", πρώτη ανακόπτουσα, β) ο Ε. Α. του Α., δεύτερος ανακόπτων, γ) ο Δ. Τ. του Θ., τρίτος ανακόπτων, δ) η Ε. Α. του Π. πέμπτη ανακόπτουσα, ε) η Α. Α. του Α. και γ) ο Α. Μ. του Μ.. Σημειώνεται ότι κατά τα εκτιθέμενα στην ως άνω αίτηση αναιρέσεως ο αρχικός διάδικος Α.

Α. του Ε. αποβίωσε στις 7-5-2020 ήτοι μετά τη δημοσίευση στις 5-2-2019 της προσβαλλόμενης απόφασης και στη θέση του φέρεται ότι υπεισήλθαν ως εξ αδιαθέτου κληρονόμοι οι δεύτερος, τέταρτη και πέμπτη των αναιρεσειόντων. Επίσης εκτίθεται στο αναιρετήριο, ότι μετά την δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης, αποβίωσε στις 28-1-2021, ο αρχικός διάδικος, Ι.

Μ. του Μ., τέταρτος ανακόπτων και στη θέση του φέρεται ότι υπεισήλθε ως μοναδικός εξ αδιαθέτου κληρονόμος του ο έκτος αναιρεσείων Α. Μ. του Μ.. Η συζήτηση αυτής προσδιορίστηκε αρχικά να δικαστεί την 4-12-2023, οπότε αναβλήθηκε για τη δικάσιμο της 3-2-2025, με κοινή δήλωση της δικηγόρου, Γ. Γ., η οποία δήλωσε ότι εκπροσωπεί όλους τους αναιρεσείοντες κατά την ως άνω δικάσιμο και του πληρεξουσίου δικηγόρου της αναιρεσίβλητης τραπεζικής εταιρείας, Θ.

Κ. του Ε.. Κατά την τελευταία αυτή δικάσιμο (3-2-2025), η πρώτη αναιρεσείουσα, ανώνυμη εταιρεία, εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Α. Α., τον οποίο νομιμοποίησε ο δεύτερος αναιρεσείων, με την ιδιότητά του ως νομίμου εκπροσώπου της ως άνω εταιρείας, ο δεύτερος αναιρεσείων, τον οποίο εκπροσώπησε ο διορισθείς από αυτόν κατά τη συζήτηση πληρεξούσιος δικηγόρος, Α.

Α., ενώ δεν εμφανίστηκαν με οποιονδήποτε νόμιμο τρόπο οι τρίτος, τέταρτη, πέμπτη και έκτος των αναιρεσειόντων (Δ. Τ., Ε. Α., Α. Α. και Α. Μ.), αναγκαίοι ομόδικοι της πρώτης αναιρεσείουσας. Από το αντίγραφο της ένδικης αίτησης αναίρεσης με την κάτω από αυτήν πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση και τη σχετική επισημείωση του δικαστικού επιμελητή, το οποίο προσκομίζει η αναιρεσίβλητη τραπεζική εταιρεία, φέρεται ότι τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης επέσπευσαν οι αναιρεσείοντες δια της πληρεξουσίας δικηγόρου τους, Α.

Ε.. Ν., η οποία με σχετική εντολή της παράγγειλε την επίδοση της αναίρεσης στην αναιρεσίβλητη τραπεζική εταιρεία, όπως προκύπτει από την σχετική παραγγελία που βρίσκεται στην τελευταία σελίδα του δικογράφου. Ωστόσο, από κανένα νομιμοποιητικό έγγραφο δεν προκύπτει ότι η απολιπόμενη πέμπτη αναιρεσείουσα, Α.

Α. και ο απολιπόμενος έκτος αναιρεσείων, Α. Μ., είχαν επισπεύσει και οι ίδιοι έγκυρα τη συζήτηση της αναίρεσης, καθόσον δεν αποδεικνύεται ότι είχαν χορηγήσει στην φερόμενη ως πληρεξούσια δικηγόρο τους, Α. Ε.. Ν., πληρεξουσιότητα, σύμφωνα με τους συστατικούς τύπους του άρθρου 96 § 3 του ΚΠολΔ, καθόσον το υπ' αριθ. 3263/12-4-2022 ειδικό συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο, που υπάρχει στη δικογραφία αφορά μόνο τον δεύτερο, τρίτο και τέταρτη των αναιρεσειόντων (ήτοι, τον Ε.

Α. του Α., τον Δ. Τ. και την Ε. Α.). Εξάλλου, από τα έγγραφα που υπάρχουν στη δικογραφία δεν προκύπτει ότι οι απολειπόμενοι, κατά τα προεκτιθέμενα, αναιρεσείοντες έχουν κλητευθεί, νόμιμα και εμπρόθεσμα, από τους παριστάμενους πρώτη και δεύτερο των αναιρεσειόντων, που επισπεύδουν έγκυρα τη συζήτηση ή από την αναιρεσίβλητη τραπεζική εταιρεία.

Επίσης, από τα έγγραφα της δικογραφίας δεν προκύπτει ότι η παραστάσασα ως πληρεξούσια δικηγόρος όλων των αναιρεσειόντων, Γ. Γ., κατά την αρχική δικάσιμο (4-12-2023), κατά την οποία η συζήτηση αναβλήθηκε για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, είχε σχετική πληρεξουσιότητα για να εκπροσωπήσει τους νυν απολειπόμενους αναιρεσείοντες (τρίτο, τέταρτη, πέμπτη και έκτο των αναιρεσειόντων), οπότε αυτοί δεν παραστάθηκαν νομίμως και συνεπώς, σύμφωνα και με όσα έχουν εκτεθεί στην προηγηθείσα νομική σκέψη της παρούσας, η από το πινάκιο αναβολή της υπόθεσης και η εγγραφή αυτής για την μετ' αναβολή δικάσιμο δεν ισχύει ως κλήτευσή τους για τη νέα δικάσιμο, εφόσον ούτε οι παριστάμενοι ομόδικοί τους αναιρεσείοντες ούτε η αναιρεσίβλητη τραπεζική εταιρεία προσκομίζουν σχετικές εκθέσεις επίδοσης προς αυτούς.

Επομένως, εφόσον δεν προκύπτει ότι οι προαναφερόμενοι απολειπόμενοι αναιρεσείοντες επέσπευσαν έγκυρα τη συζήτηση της αναίρεσης στην αρχική δικάσιμο ή ότι κλητεύθηκαν νόμιμα για να παραστούν, στην αρχική ή στη μετ' αναβολή δικάσιμο, κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, πρέπει, σύμφωνα και με όσα έχουν εκτεθεί στις οικείες νομικές σκέψεις της παρούσας (υπό στοιχεία

ΙΙΑ και

ΙΙΒ), να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης, κατ' άρθρο 576 § 3 του ΚΠολΔ, ως προς όλους τους διαδίκους, καθόσον πρόκειται για περίπτωση αναγκαστικής ομοδικίας, αφού η παριστάμενη αναιρεσείουσα, πρωτοφειλέτρια, και οι λοιποί αναιρεσείοντες, εγγυητές, άσκησαν ανακοπή κατά της υπ' αριθ. 49/2014 διαταγής Πληρωμής του Μονομελούς Πρωτοδικείου Τρίπολης, αμφισβητώντας και την ύπαρξη της κύριας οφειλής, σύμφωνα και με όσα έχουν εκτεθεί στην υπό στοιχεία

ΙΙΓ νομική σκέψη της παρούσας.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει καταργημένη τη δίκη επί της από 23-10-2023 (με αριθ. καταθ. ...2023) αυτοτελούς πρόσθετης παρέμβασης της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "..." και το διακριτικό τίτλο "...."

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 11-7-2021 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 29/14-7-2021 αίτησης 1) Της εταιρείας με την επωνυμία "..." και τον διακριτικό τίτλο "... ΑΒΕΕ", 2) Ε. Α. του Α., 3) Δ. Τ. του Θ., 4) Ε. συζ. Α. Α. του Π., 5) Α. Α. του Α., 6) Α. Μ. του Μ. για αναίρεση της υπ' αριθ. 42/2019 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 10 Μαρτίου 2025.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 24 Μαρτίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ