524/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 524 / 2012 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 524/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Χαράλαμπου Ζώη), Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Παναγιώτη Ρουμπή, Βασίλειο Λαμπρόπουλο και Ιωάννα Πετροπούλου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 27 Ιανουαρίου 2012, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Π. Χ. του Σ., κατοίκου ... και 2. Της ανώνυμης εταιρείας, με την επωνυμία "Μ. ΜΕΤΑΛΙΜΠΕΞ Α.Ε.Β.Ε" (πρώην "ΜΕΤΑΛΙΜΠΕΞ Α.Ε.Β.Ε"), που εδρεύει στην Βιομηχανική περιοχή ... και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Ιωάννη Κοτζαμανίδη, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ και κατέθεσαν προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Θ. Τ. του Π., κατοίκου ..., 2. Μ. συζ. Θ. Τ., το γένος Δ. Κ., κατοίκου ..., 3. Π. Τ. του Θ., κατοίκου ..., 4. Π. Τ. του Θ., κατοίκου ..., 5. Ά. συζ. Π. Τ., κατοίκου ..., όλοι οι ανωτέρω δεν εμφανίσθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο και 6. Της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "GROUPAMA ΦΟΙΝΙΞ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", και με τον διακριτικό τίτλο "GROUPAMA ΦΟΙΝΙΞ", όπως είναι η επωνυμία της μετά την τροποποίηση του καταστατικού της, με την υπ' αριθ. Κ3-8930/14-9-2007 απόφαση του Υπουργείου Ανάπτυξης, από την παλαιότερη επωνυμία της: "ΦΟΙΝΙΞ ΜΕΤΡΟΛΑΙΦ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", που εδρεύει στην Αθήνα, και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της Γεωργίου Πανούση, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.ΠΟλ.Δ. και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την 45107/19-12-2003 αγωγή των 1ου, 2ου, 3ου, 4ου και 5ου ήδη αναιρεσιβλήτων καθώς και την 45107/1-12-2003 παρεμπίπτουσα αγωγή του 6ου ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 7045/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2533/2006 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 19-1-2007 αίτησή τους. Επί της αιτήσεως εκδόθηκε η 2340/2009 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία κηρύσσει απαράδεκτη την συζήτηση της υπόθεσης και την υπόθεση επανέφερε με την από 27-1-2011 κλήση του, ο 6ος των αναιρεσιβλήτων.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ιωάννα Πετροπούλου ανέγνωσε την από 9-10-2007 έκθεσή της κωλυομένης να συμμετάσχει στην σύνθεση, Αρεοπαγίτου Γεωργίας Λαλούση, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, όπως προκύπτει από τις με επίκληση προσκομιζόμενες από την αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρία με την επωνυμία "ΦΟΙΝΙΞ ΜΕΤΡΟΛΑΪΦ ΕΑ ΕΑΕ", υπ' αρ. 5685/15.11.2011, 5276/6.10.2011, 5275/6.10.2011 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης ..., υπ' αρ. 5282/15.11.2011, 5273/6.10.2011, 5274/6.10.2011 εκθέσεις επιδόσεως του ίδιου ως άνω δικαστικού επιμελητή, υπ' αρ. 3877/24.11.2011, 3795/14.10.2011 και 3792/14.10.2011 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Χαλκιδικής ..., υπ' αρ. 3876/24.11.2011, 3794/14.10.2011 και 3793/14.10.2011 εκθέσεις επιδόσεως του ίδιου ως άνω δικαστικού επιμελητή, υπ' αρ. 4252Ζ/18.10.2011, 4180Ζ/11.10.2011 και 4179Ζ/11.10.2011 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών ..., α) ακριβές αντίγραφο της από 18.1.2007 αίτησης αναιρέσεως της 2533/2006 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης με την κάτω από αυτή πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση της αίτησης για την αρχικά ορισθείσα δικάσιμο (19.10.2007) κατά την οποία η συζήτηση της ματαιώθηκε, β) της 2340/2009 απόφασης του Δικαστηρίου τούτου με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση της ως ανωτέρω αιτήσεως αναιρέσεως ως προς όλους τους διαδίκους και γ)της από 27.1.2011 κλήσης με την κάτω από αυτή πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσης δικάσιμο κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε στη σειρά της από το πινάκιο, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα αντίστοιχα στους αναιρεσίβλητους Θ. Τ. (1ο), Π. Τ. του Θ. (3ο), Π. Τ. του Θ. (4ο), Ά. συζ. Π.Τ. του Θ. (5η) καθώς και στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για την κάτοικο ... και ήδη αγνώστου διαμονής, Μ. συζ. Θ. Τ. (2ηαναιρεσίβλητη), ενώ συγχρόνως, σε σχέση με την αναιρεσίβλητη αυτή (2η), περίληψη των ως άνω δικογράφων και απόφασης δημοσιεύθηκε στις εκδιδόμενες στην Αθήνα ημερήσιες εφημερίδες "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ" και "ΑΥΓΗ" που υποδείχθηκαν από τον Εισαγγελέα στα φύλλα της 25.10.2011. Επομένως, εφ'οσον δεν εμφανίστηκε κατά την ως άνω συνεδρίαση κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε στη σειρά της από το πινάκιο, πρέπει σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 576 παρ.1 και 3 ΚΠολΔ να προχωρήσει η συζήτηση που επισπεύδεται από την αναιρεσίβλητη ως ανωτέρω ασφαλιστική εταιρία, παρά την απουσία του πρώτου έως και πέμπτης των αναιρεσιβλήτων.

Επειδή από τις διατάξεις των άρθρων 10 του Ν ΓΠΝ/1911, 297, 298, 299, 330 εδ.β, 914 και 932 του ΑΚ προκύπτει ότι σε περίπτωση συγκρούσεως μεταξύ δύο ή περισσοτέρων αυτοκινήτων η ευθύνη προς αποζημίωση προϋποθέτει συμπεριφορά παράνομη και υπαίτια, επέλευση ζημία και ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συμπεριφοράς του οδηγού και της ζημίας. Μορφή υπαιτιότητας είναι και η αμέλεια, η οποία υπάρχει, όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια, που απαιτείται στις συναλλαγές, δηλαδή αυτή που, αν είχε καταβληθεί, με μέτρο τη συμπεριφορά του μέσου συνετού και επιμελούς οδηγού αυτοκινήτου, θα καθιστούσε δυνατή την αποτροπή της συγκρούσεως. Αιτιώδης σύνδεσμος υπάρχει, όταν η παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά του οδηγού ήταν, σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας, ικανή, κατά τη συνηθισμένη και κανονική πορεία των πραγμάτων, να επιφέρει τη ζημία και την επέφερε στη συγκεκριμένη περίπτωση. Η παράβαση των διατάξεων του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ) δεν θεμελιώνει αυτή καθ' αυτή υπαιτιότητα στην επέλευση αυτοκινητικού ατυχήματος, αποτελεί όμως στοιχείο, η στάθμιση του οποίου από το δικαστήριο της ουσίας θα κριθεί σε σχέση με την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συγκεκριμένης παραβάσεως και του ζημιογόνου αποτελέσματος. Εξάλλου, οι ανωτέρω έννοιες της υπαιτιότητας και του αιτιώδους συνδέσμου είναι νομικές κι επομένως η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας ως προς τη συνδρομή ή όχι υπαιτιότητας του εμπλακέντος σε σύγκρουση οχημάτων οδηγού και του αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συμπεριφοράς του και του ζημιογόνου αποτελέσματος υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου κατά τις διατάξεις του άρθρου 559 αρ.1 εδ.9 και 19 του ΚΠολΔ για ευθεία και εκ πλαγίου παράβαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου. Εξάλλου, έλλειψη νόμιμης βάσεως της αποφάσεως, ήτοι εκ πλαγίου παραβίαση ουσιαστικού κανόνα, κατά την έννοια της διατάξεως του αριθμού 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, υπάρχει, όταν στις αιτιολογίες της αποφάσεως, που αποτελούν την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν περιέχονται καθόλου ή δεν αναφέρονται με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του επί ζητήματος με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και έτσι δεν μπορεί να ελεγχθεί, αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν ή όχι οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που εφαρμόστηκε, όχι όμως όταν οι ελλείψεις ή οι αντιφάσεις ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση και αξιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, εφόσον τούτο εκτίθεται σαφώς στην απόφαση.

Στην προκειμένη περίπτωση αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δέχθηκε ανελέγκτως τ' ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Την 7.1.2002 και ώρα 20.35'μ.μ. ο Α. Τ., ηλικίας κατά το χρόνο του ατυχήματος 16 ετών, υιός του πρώτου και της δεύτερης των εναγόντων, ετεροθαλής αδελφός του τρίτου εξ αυτών και εγγονός των τετάρτου και πέμπτης αυτών, οδηγώντας το υπ' αριθμ. ... δίκυκλο μοτοποδήλατο, εκινείτο επί της οδού Θερμαϊκού, με κατεύθυνση προς το Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης. Όταν ο τελευταίος έφθασε στο σημείο της άνω οδού, όπου διασταυρώνεται αυτή κάθετα με την οδό Παλιά Συμμαχική οδό, το όχημα του συγκρούστηκε με το υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... ΙΧΦ αυτοκίνητο [νταλίκα), το οποίο οδηγούσε ο πρώτος εναγόμενος της κύριας αγωγής Π. Χ., ιδιοκτησίας της δεύτερης εναγομένης εταιρίας, με την επωνυμία "ΜΕΤΑΛΙΜΠΕΞ ΑΕΒΕ", που εδρεύει στην ΒΙΠΕΘ Σίνδου-Θεσσαλονίκης και εκπροσωπείται νόμιμα και το οποίο ήταν ασφαλισμένο για την έναντι τρίτων αστική του ευθύνη στην τρίτη εναγομένη ασφαλιστική εταιρία, με την επωνυμία "ΦΟΙΝΙΞ ΜΕΤΡΟΛΑΪΦ ΕΜΠΟΡΙΚΗ", που επίσης εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα. Από την σύγκρουση αυτή τραυματίστηκε σοβαρότατα ο ανήλικος οδηγός του μοτοποδηλάτου, εκ της οποίας ως μόνης ενεργού αιτίας επήλθε ο θάνατος του. Πρέπει να σημειωθεί, ότι στο σημείο συγκρούσεως η παλαιά Συμμαχική Οδός είναι διπλής κατευθύνσεως με συνολικό πλάτος 6,50 μέτρα, είναι ευθεία σε μήκος 100 μέτρων, η ορατότητα δεν περιορίζεται από φυσικά εμπόδια και κατά το χρόνο της συγκρούσεως επικρατούσε σκότος, χωρίς επαρκή τεχνητό φωτισμό, ενώ η κίνηση των οχημάτων ήταν αραιή (βλ την από 7.1.2002 έκθεση αυτοψίας και το πρόχειρο σχεδιάγραμμα του Αστυφύλακα Α. Α.). Ο Α. Τ., μαζί με παρέα φίλων, περίπου 20 ατόμων, ξεκίνησαν από καφετέρια της Σταυρουπολης-Θεσσαλονίκης με τα δίκυκλα μοτοποδήλατα τους, κινούμενοι επί της οδού Θερμαϊκού, όπου υπάρχει πινακίδα Ρ-2 (SΤΟΡ)) η οποία υποχρεώνει τους οδηγούς που κινούνται σ' αυτή να παραχωρήσουν προτεραιότητα στους οδηγούς που κινούνται επί της παλαιάς Συμμαχικής οδού. Οι οδηγοί των ανωτέρω δικύκλων μοτοποδηλάτων, πλην του Α. Τ., περίπου 150 έως 200 μέτρα πριν την διασταύρωση, αφού πραγματοποίησαν προσπέραση φορτηγού-νταλίκας κινήθηκαν ευθεία προς Ωραιόκαστρο. Τελευταίος της παρέας των μοτοσυκλετιστών εκινείτο ο μάρτυς αποδείξεως της κύριας αγωγής Θ. Κ., ο οποίος ενώ μέχρι εκείνη τη στιγμή εκινείτο παράλληλα σχεδόν με τον Α. Τ., ενήργησε και αυτός προσπέραση της νταλίκας και συνέχισε την πορεία του ευθεία επί της οδού Θερμαϊκού. Προφανώς, ο τελευταίος επιχείρησε προσπέραση του άνω φορτηγού από τη δεξιά πλευρά του, πλην όμως ο μάρτυς συνέχισε την πορεία του ευθεία και ξαναείδε τον Τ. τραυματισμένο, μόνον όταν ξαναγύρισε με την υπόλοιπη παρέα, και αντιλήφθηκαν ότι ακολουθούσαν λάθος κατεύθυνση. Περαιτέρω, αποδείχθηκε, ότι τη χρονική στιγμή κατά την οποία ο Α. Τ. βρισκόταν στο ύψος της διασταυρώσεως και επιχειρούσε να διασχίσει αυτή με σκοπό να κινηθεί ευθεία, ακολουθώντας την παρέα του, ο τελευταίος εξ αμελείας του, ήτοι από έλλειψη της επιμέλειας και προσοχής, την οποία όφειλε και μπορούσε να καταβάλει κατά τις περιστάσεις και η οποία υπολείπετο αυτής του μέσου; συνετού οδηγού αντί να συμμορφωθεί με την ένδειξη της ρυθμιστικής πινακίδας Ρ-2 [SΤΟΡ] που υπήρχε επί της οδού Θερμαϊκού, όπου εκινείτο, και η οποία επέβαλε υποχρεωτική διακοπή της πορείας στους οδηγούς που εκινούντο επ' αυτής δεν σταμάτησε, ως όφειλε, αλλά αντίθετά ανέπτυξε ταχύτητα για να προλάβει την υπόλοιπη παρέα των μοτοσικλετιστών και κινούμενος χωρίς διακοπή της πορείας του εισήλθε στην εν λόγω διασταύρωση, τη στιγμή ακριβώς κατά την οποία το υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... ΙΧΦ αυτοκίνητο που οδηγούσε ο πρώτος εναγόμενος, Π. Χ., κινούμενος επί της παλαιάς Συμμαχικής οδού, είχε ήδη διασχίσει το μέσον της διασταυρώσεως και στο ύψος του δεξιού ρεύματος πορείας των οχημάτων της οδού Θερμαϊκού και συγκρούστηκε μ' αυτό. Η ανωτέρω άποψη του Δικαστηρίου, ότι δηλαδή ο θανών δεν διέκοψε την πορεία του προ του SΤΟΡ ούτε έλεγξε το οδόστρωμα της παλαιάς Συμμαχικής οδού, υποχρέωση η οποία καθίστατο πιο επιτακτική από το γεγονός ότι η περίφραξη του παρακειμένου εργοστασιακού χώρου εμπόδιζε την ορατότητα του, ενισχύεται από το γεγονός ότι η κάθετη σύγκρουση των οχημάτων ήταν τόσο σφοδρή, με αποτέλεσμα τόσον το σώμα του οδηγού του μοτοποδηλάτου [θανόντος] όσον και το τελευταίο να εκτιναχθούν ψηλά και να καταλήξουν μακριά από το σημείο συγκρούσεως, καθώς η απόσταση που μεσολαβεί από το σημείο του SΤΟΡ μέχρι το σημείο συγκρούσεως ήταν ελάχιστη. Επίσης, αποδείχθηκε ότι ο πρώτος εναγόμενος, οδηγός του φορτηγού αιφνιδιασθείς από την παράνομη και σε μικρή απόσταση παρεμβολή του μοτοποδηλάτου, δεν αντιλήφθηκε καν την ύπαρξη αυτού, από έλλειψη της προσοχής, με αποτέλεσμα να μην προλάβει να προβεί σε οιονδήποτε ενδεδειγμένο αποφευκτικό ελιγμό. Ούτω στην επέλευση του ατυχήματος, ανεξαρτήτως της αμέλειας του θανόντος οδηγού, συνετέλεσε και πταίσμα του εναγομένου, οδηγού του φορτηγού και για το λόγο ότι αυτός τελούσε υπό την επήρεια οινοπνεύματος σε ποσοστό 0,87 ανά λίτρο αίματος [βλ υπ' αριθμ. 3022/10/35- α/22.10.2002 έκθεση εξέτασης αίματος της Υποδιεύθυνσης Εγκληματικών Ερευνών, του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης], λαμβανομένου υπόψη, ότι τα δείγματα αίματος ελήφθησαν από τον εναγόμενο οδηγό Π. Χ., τρεις ώρες και πέντε λεπτά μετά την τέλεση του ατυχήματος, γεγονός που οδήγησε σε μείωση της περιεκτικότητας του οινοπνεύματος στο αίμα [βλ σχετική ό.π. έκθεση]. Το γεγονός αυτό συνετέλεσε, ώστε να μην αντιληφθεί εγκαίρως το μοτοποδηλάτη και να μην προβεί σε οποιαδήποτε ενδεδειγμένη ενέργεια αποφυγής του ατυχήματος και του συνεπεία αυτού επελθόντος θανάτου του Α. Τ.. Εξάλλου, ο πρώτος εναγόμενος οδηγός γνώριζε την ιδιαιτερότητα της ως άνω διασταυρώσεως (περιορισμένη ορατότητα λόγω της υφισταμένης εργοστασιακής περίφραξης), εφ' όσον εργαζόταν στο εν λόγω εργοστάσιο της δεύτερης εναγομένης, "ΜΕΤΑΛΙΜΠΕΞ", η οποία είχε έδρα επί της παλαιάς Συμμαχικής οδού, παρεκτός του ότι εν όψει του επικρατούντος σκότους και της μη υπάρξεως τεχνητού φωτισμού, όφειλε να επιτείνει την προσοχή του στην οδήγηση και να αντιληφθεί εγκαίρως την ύπαρξη του μοτοποδηλάτου, εφ' όσον το τελευταίο είχε σε λειτουργία τα φώτα πορείας του [βλ σχετική έκθεση πραγματογνωμοσύνης του Ν. Κ.]. Τα ανωτέρω πραγματικά περιστατικά προκύπτουν αβίαστα από τις καταθέσεις των μαρτύρων και ιδίως την κατάθεση του μοναδικού αυτόπτη μάρτυρα, Δ. Δ., τα στοιχεία του οποίου αναφέρονται στην προαναφερόμενη έκθεση αυτοψίας της Τροχαίας και ούτω ενισχύεται η κρίση του Δικαστηρίου ότι το φορτηγό κινούνταν επί της Παλαιάς Συμμαχικής Οδού Ωραιοκάστρου και όχι επί της οδού Θερμαϊκού, ως διατείνονται οι ενάγοντες. Και τούτο διότι ο ανωτέρω μάρτυς κατέθεσε, τόσο στα αστυνομικά όργανα που συνέταξαν την έκθεση αυτοψίας, όσον και στην προανακριτική του κατάθεση που δόθηκε στα αρμόδια προανακριτικά όργανα της ΤΟΤΑ Θεσσαλονίκης, την επομένη ημέρα της τελέσεως του ατυχήματος, ότι ο ίδιος κινούνταν επί της παλαιάς Συμμαχικής οδού με κατεύθυνση προς το κέντρο της πόλεως Θεσσαλονίκης, ενώ το προαναφερόμενο φορτηγό που ενεπλάκη στην επίδικη σύγκρουση, προπορευόταν αυτού. Ειδικότερα αναφέρει στην κατάθεση του "Την 7.1.2002 και περί ώρα 20.40' εκινούμουν με το IX αυτοκίνητο μου επί της παλαιάς συμμαχικής οδού Ωραιοκάστου ... Μπροστά μου υπήρχε ένα φορτηγό επικαθήμενο σε απόσταση περίπου επτά μέτρων. Όταν πλησίασα τη διασταύρωση ... είδα μπροστά μου μια πινακίδα να εκτινάσσεται στον αέρα και συγχρόνως κάτι ακόμη, που δεν μπορούσε να προσδιορίσω αν ήταν μηχανή ή κάποιος άνθρωπος. Αμέσως σταμάτησα μετά τη διασταύρωση επί της οδού Θερμαϊκού το αυτοκίνητο μου, στη δεξιά πλευρά του δρόμου ανάβοντας τα αλάρμ και κατέβηκα να δω τη συμβαίνει ... Μόλις πλησιάσαμε με τον άλλο οδηγό (έτερου σταματημένου ΙΧΕ αυτοκινήτου] στον τόπο του ατυχήματος ... είδα πεσμένο στο δρόμο έναν άνθρωπο και μια μηχανή μικρού κυβισμού και συγχρόνως το φορτηγό να αναχωρεί ... προς άγνωστη κατεύθυνση. Τότε εγώ είπα στον άλλο οδηγό να ειδοποιήσει το ΕΚΑΒ και έτρεξα προς το αυτοκίνητο μου για να κυνηγήσω τον οδηγό του φορτηγού ... Σε παρακείμενο βενζινάδικο είδα ένα φορτηγό να κατευθύνεται ... και πήγα και εγώ". Η ανωτέρω κατάθεση σε συνδυασμό με το γεγονός που αποδείχθηκε και το οποίο ομολογεί ο οδηγός του φορτηγού Π. Χ., ότι ενεπλάκη στο επίδικο ατύχημα και εγκατέλειψε τον τόπο του ατυχήματος καταφεύγοντας σε παρεκείμενο βενζινάδικο επί της οδού Παλαιάς Συμμαχικής οδού, ενισχύει την άποψη ότι το εν λόγω φορτηγό εκινείτο επί της τελευταίας και το Δικαστήριο πείθεται, εφ' όσον και ο μάρτυς ανταποδείξεως Ε. Χ. τόσον προανακριτικά, όσον και στην κατάθεσή του στο ακροατήριο του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου αναφέρει "... έχω μαγαζί στη συμμαχική οδό. Το φορτηγό ήταν στη ΜΕΤΑΛΙΜΠΕΞ, το μαγαζί μου είναι πριν τη διασταύρωση με τη Θερμαϊκού, ήρθε ο οδηγός και πήρε καφέ, τσιγάρα και νερό ... 10 λεπτά μετά που έφυγε από εμένα έγινε το ατύχημα ... το μαγαζί μου απέχει 500 μέτρα ... Η παλαιά συμμαχική οδός δεν ήταν κλειστή τότε ...". Επίσης, ως προς την πορεία των οχημάτων, από τις από 8.1.2002 εκθέσεις πραγματογνωμοσύνης, του Μηχανολόγου-Μηχανικού οχημάτων, Ν. Κ., πραγματογνώμονα της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης, τις οποίες συνέταξε μετά από σχετικές παραγγελίες του ΤΟΤΑ Θεσσαλονίκης, προς εξέταση των εμπλακέντων στην εν λόγω σύγκρουση οχημάτων συνάγεται ότι τα σημεία συγκρούσεως των επιδίκων οχημάτων σχημάτιζαν κατά την ώρα της επαφής των, ήτοι η εμπρόσθια επιφάνεια του δικύκλου μοτοποδηλάτου με το ελαστικό του εμπρόσθιου δεξιού τροχού του IX φορτηγού αυτοκινήτου, γωνία 90 μοιρών ή σχεδόν 90 μοιρών, γεγονός που καταρρίπτει τον αγωγικό ισχυρισμό περί ομορρόπου κινήσεως αυτών επί της οδού Θερμαϊκού. Η ανωτέρω άποψη ενισχύεται και από την έκθεση αυτοψίας της Τροχαίας, στην οποία αναφέρονται οι συνθήκες επέλευσης της συγκρούσεως σε συνδυασμό με την μαρτυρία του μάρτυρα Δ. και την εμπειρία των οργάνων της.

Συνεπώς, εν όψει αυτών, προκύπτει ότι η πορεία του εμπλεκομένου στο ατύχημα φορτηγού ήταν κάθετη με την πορεία του μοτοποδηλάτου του θανόντος και δεν αναιρείται η εν λόγω εκδοχή από τις καταθέσεις (προανακριτικές) των λοιπών φίλων του τελευταίου, οι οποίες σημειωτέον δόθηκαν μετά παρέλευση αρκετών μηνών από το επίδικο ατύχημα και πιθανόν να επηρεάσθηκαν από την ύπαρξη στην πορεία του κάποιου τρίτου οχήματος και δη φορτηγού. Εξάλλου, ο ισχυρισμός των εναγόντων της κύριας αγωγής ότι η παλαιά συμμαχική οδός ήταν κλειστή κατά τον χρόνο του ατυχήματος, κρίνεται απορριπτέος, εφ' οσον εάν συνέβαινε αυτό, τα αρμόδια όργανα της ΤΟΤΑ Θεσσαλονίκης που επιλήφθησαν και συνέταξαν την έκθεση αυτοψίας θα σημείωναν το γεγονός αυτό στην τελευταία. Επίσης από την κατάθεση του μάρτυρα ανταποδείξεως Χ. Ε., καθώς και την προανακριτική κατάθεση του μάρτυρα Θ. Ε. (βλ από 26.6.2002 σχετική κατάθεση αυτού) προκύπτει αβίαστα, ότι η ανωτέρω οδός ήταν ανοικτή και η πινακίδα που είχε τοποθετηθεί εκεί λόγω των έργων με την ένδειξη ότι ήταν κλειστή, τοποθετήθηκε για έργα που είχαν προηγηθεί χρονικά και δεν ελήφθη από τους αρμοδίους υπαλλήλους μέριμνα για την αφαίρεση της. Πρέπει να σημειωθεί, ότι οι εν λόγω μάρτυρες εργαζόταν σε καταστήματα επί της οδού αυτής και γνώριζαν το γεγονός από ιδία τους αντίληψη, ο δε μάρτυς Θ. Ε. ήταν υπάλληλος στο πρατήριο υγρών καυσίμων, όπου κατέφυγε ο οδηγός του φορτηγού Π. Χ.ς μετά την εγκατάλειψη του τόπου του ατυχήματος που απέχει περίπου 300 μέτρα. Με βάση τα ανωτέρω εκτεθέντα πραγματικά περιστατικά, τα οποία προκύπτουν τόσον από τα έγγραφα της ποινικής δικογραφίας που σχηματίστηκε και κυρίως από τα έγγραφα της Τροχαίας (έκθεση αυτοψίας, πρόχειρο σχεδιάγραμμα), όσον και από τις καταθέσεις των εξετασθέντων μαρτύρων [προανακριτικά και ενώπιον του ακροατηρίου], υπαίτιοι του εν λόγω ατυχήματος είναι αμφότεροι οι οδηγοί, οι οποίοι δεν κατέβαλαν την κατ' αντικειμενική κρίση απαιτούμενη επιμέλεια και προσοχή, η οποία υπολείπετο αυτής του μέσου, συνετού οδηγού, την οποία μπορούσαν να καταβάλουν με βάση τους νομικούς κανόνες οδηγήσεως, την κοινή πείρα και τη λογική, εν όψει των προσωπικών τους καταστάσεων και ικανοτήτων και ειδικότερα: α) ο μεν πρώτος οδηγός του μοτοποδηλάτου-θανών- εφ' όσον δεν συμμορφώθηκε με την ρυθμιστική πινακίδα Ρ-2 [SΤΟΡ] η οποία υπήρχε επί της οδού που εκινείτο και η οποία επέβαλε υποχρεωτική διακοπή της πορείας του, αλλά αντίθετα ανέπτυξε ταχύτητα και εισήλθε στην εν λόγω διασταύρωση χωρίς να σταματήσει και ελέγξει, ως όφειλε, τη στιγμή μάλιστα κατά την οποία το φορτηγό αυτοκίνητο, που οδηγούσε ο Π. Χ. είχε ήδη διασχίσει το μέσον αυτής και β] ο πρώτος εναγόμενος οδηγός του ΙΧΦ αυτοκινήτου, εφ' όσον οδηγούσε χωρίς σύνεση και χωρίς να έχει διαρκώς τεταμένη την προσοχή του, με αποτέλεσμα αιφνιδιασθείς από την παράνομη και σε μικρή απόσταση παρεμβολή του μοτοποδηλάτου να μην αντιληφθεί εγκαίρως την ύπαρξη αυτού, λόγω και της επήρειας του οινοπνεύματος υπό την οποία τελούσε και η οποία του στέρησε τη δυνατότητα αυτή ως και τη δυνατότητα ενέργειας οιουδήποτε αποφευκτικού ελιγμού ή τροχοπέδησης. Εξάλλου, λόγω του ότι εργαζόταν στο εργοστάσιο της δεύτερης εναγομένης, ΜΕΤΑΛΙΜΠΕΞ, γνώριζε την ιδιαιτερότητα της εν λόγω διασταυρώσεως, δηλαδή της περιορισμένης ορατότητας αυτής λόγω της εργοστασιακής περίφραξης και έπρεπε να επιτείνει την προσοχή του κατά την οδήγηση, εν όψει και του επικρατούντος σκότους, λόγω μη υπάρξεως τεχνητού φωτισμού. Πρέπει δε να σημειωθεί ότι είχε τη δυνατότητα να αντιληφθεί την ύπαρξη του κινουμένου μοτοποδηλάτου, εφ' όσον το τελευταίο είχε σε λειτουργία τα φώτα πορείας του, όπως προκύπτει από τη σχετική έκθεση πραγματογνωμοσύνης του Ν. Κ., ενώ μετά τη σύγκρουση ο πρώτος εναγόμενος οδηγός εγκατέλειψε τον τόπο του ατυχήματος και τον θανατωθέντα οδηγό του μοτοποδηλάτου, αν και αντελήφθη τον βαρύτατο τραυματισμό του, ούτε ειδοποίησε αμέσως για ιατρική βοήθεια και την Τροχαία, ώστε να επιληφθεί αυτού. Ίο ποσοστό συνυπαιτιότητας των εμπλακέντων ως άνω οδηγών επιμερίζεται κατά την κρίση του Δικαστηρίου σε 70% για τον θανόντα και 30% για τον εναγόμενο οδηγό.". Έτσι που έκρινε το Εφετείο διέλαβε στην απόφασή του πλήρεις σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες που επιτρέπουν τον αναιρετικό έλεγχο της ορθής ή μη εφαρμογής των αναφερομένων στη μείζονα σκέψη κανόνων ουσιαστικού δικαίου αναφορικά με την υπαιτιότητα των οδηγών των εμπλακέντων στο ένδικο ατύχημα οχημάτων. Ειδικότερα: α)καθορίζονται σαφώς τα χαρακτηριστικά της παλαιάς Συμμαχικής οδού και της οδού Θερμαϊκού στη συμβολή των οποίων έλαβε χώρα το ένδικο τροχαίο ατύχημα. β)Αναφέρεται σαφώς η οδική συμπεριφορά του οδηγού του υπ' αρ. ... δικύκλου μοτοποδηλάτου ο οποίος ενόψει της προσεγγίσεώς του στη διασταύρωση των ανωτέρω οδών δε διέκοψε την πορεία του οχήματός του προ της υπάρχουσας επί της οδού Θερμαϊκού ρυθμιστικής της κυκλοφορίας πινακίδα STOP αλλά εξακολούθησε την πορεία του ανεξέλεγκτα χωρίς να ελέγχει την κίνηση των επί της Συμμαχικής οδού κινουμένων οχημάτων με αποτέλεσμα να προσκρούσει με την εμπρόσθια επιφάνεια αυτού στο ελαστικό του εμπρόσθιου δεξιού τροχού του υπ' αρ. ... ΙΧ φορτηγού αυτοκινήτου που είχε ήδη διασχίσει το μέσο της διασταυρώσεως και ευρίσκετο κινούμενο στο ύψος του δεξιού ρεύματος πορείας της οδού Θερμαϊκού και γ)Αναφέρεται σαφώς η οδική συμπεριφορά του οδηγού του τελευταίου αυτού οχήματος ο οποίος δεν οδηγούσε με σύνεση και προσοχή ενόψει και την ειδικών συνθηκών, που επικρατούσαν επι της παλαιάς Συμμαχικής οδού (σκότος, χωρίς τεχνητό φωτισμό, περιορισμένη ορατότης αυτής στο σημείο συμβολής της με την οδό Θερμαϊκού λόγω της υπάρχουσας στο σημείο εκείνο εργοστασιακής περίφραξης), με αποτέλεσμα να μη αντιληφθεί την ύπαρξη του κινούμενου μοτοποδηλάτου καίτοι είχε την προς τούτο δυνατότητα καθ' όσον λειτουργούσαν τα φώτα πορείας του καθ' ενόψει της επήρειας οινοπνεύματος υπό την οποία τελούσε, να μη διενεργήσει οιοδήποτε αποφευκτικό ελιγμό ή να τροχοπεδήσει. Με τον πρώτο λόγο της αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, διότι με ανεπαρκείς αιτιολογίες απέρριψε τον ισχυρισμό των αναιρεσειόντων περί αποκλειστικής υπαιτιότητας του οδηγού του υπ' αρ. ... δίκυκλου μοτοποδηλάτου περί την πρόκληση του ένδικου ατυχήματος και το θανατηφόρο τραυματισμό του συνεπεία αυτού, καθόσον δεν προσδιορίζει α) το ανώτατο όριο ταχύτητας και την ταχύτητα με την οποία εκινείτο το υπ' αρ. ... ΙΧ φορτηγό αυτοκίνητο β) την απόσταση από την οποία ευρίσκετο κινούμενο το όχημα αυτό επί της παλαιάς Συμμαχικής οδού τη στιγμή της εισόδου του μοτοποδηλάτου στη διασταύρωση καθώς και την απόσταση από την οποία ηδύνατο να αντιληφθεί το τελευταίο αυτό όχημα, και γ) ποία η ενδεδειγμένη ενέργεια αποφυγής του ατυχήματος για τον οδηγό του φορτηγού αυτοκινήτου και σε ποιο βαθμό επηρέασε την οδηγητική του ικανότητα η ανίχνευση οινοπνεύματος στο αίμα του κατά ποσοστό 0,87 gr/lt αίματος. Ο αναιρετικός αυτός λόγος είναι απορριπτέος αναφορικά με την υπό στοιχείο γ αιτίαση ως αβάσιμος, καθόσον σαφής αναφορά στην προσβαλλόμενη γίνεται ότι η επήρεια οινοπνεύματος υπό την οποία τελούσε ο οδηγός του φορτηγού του στέρησε τη δυνατότητα να αντιληφθεί εγκαίρως το μοτοποδηλάτη και ενέργειας οιουδήποτε αποφευκτικού ελιγμού ή τροχοπέδησης και αναφορικά προς τις υπό στοιχεία α και β αιτιάσεις ως απαράδεκτος διότι πρόκειται για ελλείψεις που ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα, στην ανάλυση και αιτιολόγηση του συναχθέντος εξ αυτών και σαφώς διατυπωμένου στην απόφαση αποδεικτικού πορίσματος.

Επειδή κατά το άρθρο 106 ΚΠολΔ το δικαστήριο ενεργεί μόνο ύστερα από αίτηση διαδίκου και αποφασίζει με βάση τους πραγματικούς ισχυρισμούς που προτείνουν και αποδεικνύουν οι διάδικοι και τις αιτήσεις που υποβάλλουν, εκτός αν ο νόμος ορίζει διαφορετικά. Ιστορική βάση της αγωγής είναι κατά το άρθρο 216 παρ.1 εδ.α του ΚΠολΔ το σύνολο των γεγονότων που θεμελιώνουν την αγωγή, χωρίς την επίκληση των οποίων δεν είναι εφικτή η διάγνωση της επίδικης σχέσης. Αν με το δικόγραφο της αγωγής γίνεται επίκληση της αμέλειας του εναγόμενου, που είναι μια αόριστη νομική έννοια, είναι επιτρεπτή η συγκεκριμενοποίηση αυτής με βάση τα ειδικότερα περιστατικά που προκύπτουν από την αποδεικτική διαδικασία και θεμελιώνουν την αμέλεια τούτου, έστω και αν τα τελευταία δεν συμπίπτουν πλήρως με τα εκτιθέμενα στην αγωγή. Εξ άλλου, πράγματα κατά την έννοια της διατάξεως του αριθμού 8 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, η μη λήψη υπόψη των οποίων από το δικαστήριο της ουσίας ιδρύει τον προβλεπόμενο από τη διάταξη αυτή λόγο αναιρέσεως νοούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί που συγκροτούν την ιστορική βάση της αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως και έτσι θεμελιώνουν το αίτημά τους. Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο δέχθηκε ως αποδεικτικό πόρισμα για τη θεμελίωση της συνυπαιτιότητας του οδηγού του υπ' αρ. ... ΙΧ φορτηγού αυτοκινήτου περί την πρόκληση του ένδικου ατυχήματος ότι η πορεία του οχήματος αυτού ήταν κάθετη σε σχέση με την πορεία του υπ' αρ. ΒΑΖ... δίκυκλου μοτοποδηλάτου, ενώ σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στην αγωγή τα εμπλακέντα στο ένδικο ατύχημα οχήματα, εκινούντο ομόρροπα επί της οδού Θερμαϊκού και το ατύχημα προκλήθηκε λόγω του διενεργηθέντος προς τα δεξιά ελιγμού από τον οδηγό του υπ' αρ. ... ΙΧ φορτηγού αυτοκινήτου του προκειμένου να εισέλθει στην παλαιά συμμαχική οδό. Η εν λόγω συγκεκριμενοποίηση όμως του σημείου όπου έλαβε χώρα το ένδικο ατύχημα και η παραδοχή εν μέρει διαφορετικών περιστατικών από τα εκτιθέμενα στην αγωγή τα οποία προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία αναφορικά με την αδικοπρακτική από αμέλεια συμπεριφορά του πρώτου αναιρεσείοντος δεν ιδρύει τον αναιρετικό από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως, καθόσον το Εφετείο, έλαβε υπόψη τα πραγματικά περιστατικά αναφορικά με τις συνθήκες επέλευσης του ατυχήματος και τα απέρριψε εκ του πράγματος και πρέπει επομένως ο δεύτερος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως κατά το μέρος που προτείνεται η πλημμέλεια αυτή να απορριφθεί ως απαράδεκτος.

Επειδή, ο λόγος αναιρέσεως από τον αριθμό 10 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ ιδρύεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας παρά το νόμο δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ως αληθινά χωρίς απόδειξη, υπό την έννοια ότι δέχεται τα πράγματα αυτά χωρίς να εκθέτει ούτε γενικώς, ούτε ειδικώς από ποια αποδεικτικά μέσα άντλησε την απόδειξη και δεν απαιτείται να αξιολογεί τα επί μέρους αποδεικτικά μέσα ούτε να τα εξειδικεύει. Στην προκείμενη περίπτωση με το δεύτερο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια κατά ένα μέρος από τον αριθμό 10 του άρθρου 559 ΚΠολΔ διότι το Εφετείο κατέληξε στο αποδεικτικό πόρισμα ότι η πορεία του εμπλακέντος στο ένδικο ατύχημα υπ' αρ. ... ΙΧ φορτηγού αυτοκινήτου ήταν κάθετη σε σχέση με την πορεία του υπ' αρ. ... δίκυκλου μοτοποδηλάτου καθ'οσονεκινείτο επί της παλαιάς Συμμαχικής οδού ενώ το τελευταίο επί της οδού Θερμαϊκού, χωρίς απόδειξη. Ο λόγος αυτός πρέπει και κατά το μέρος αυτό να απορριφθεί ως αβάσιμος, διότι το δικαστήριο, όπως προκύπτει από την αναιρεσιβαλλόμενη, ρητώς βεβαιώνει ότι τη δικανική του πεποίθηση για το πιο πάνω επίμαχο γεγονός σχημάτισε από τα κατ'είδος μνημονευόμενα στην απόφαση αποδεικτικά μέσα και ειδικότερα, την προανακριτική κατάθεση του μοναδικού αυτόπτη μάρτυρα Δ. Δ., τις από 8.1.2002 εκθέσεις πραγματογνωμοσύνης του μηχανολόγου μηχανικού Ν. Κ. που συνετάγησαν μετά από σχετικές παραγγελίες του ΤΟΤΑ Θεσσαλονίκης καθώς και την έκθεση αυτοψίας του ατυχήματος.

Επειδή, από την αρχή της ελευθερίας των συμβάσεων (ΑΚ 361) προκύπτει η δυνατότητα των μερών στη σύμβαση ασφάλισης αστικής ευθύνης από ατυχήματα αυτοκινήτων να συμφωνήσουν περιπτώσεις απαλλαγής του ασφαλιστή όπως αυτές προβλέπονται από την Κ4/585/1978 ΑΥΕ, αλλά και άλλες που μπορούν να συμφωνηθούν ως απαλλακτικές ρήτρες (όροι). Κατά το άρθρο 11 παρ.1 του ν. 489/1976, ο ασφαλιστής δεν μπορεί να αντιτάξει στον παθόντα τρίτο ενστάσεις που απορρέουν από την ασφαλιστική σύμβαση. Όμως επιτρέπεται να συμφωνηθεί μεταξύ του ασφαλιστή και του αντισυμβαλλόμενου, ότι σε τέτοια περίπτωση δικαιούται να στραφεί κατά του αντισυμβαλλόμενου και του ασφαλισμένου του και να αξιώσει απ' αυτούς να του καταβάλουν κάθε ποσό που θα υποχρεωθεί να καταβάλει στον παθόντα τρίτο. Η έγκυρη συνομολόγηση τέτοιου όρου παρέχει στον ασφαλιστή δικαίωμα αναγωγής κατά του αντισυμβαλλόμενου-ασφαλισμένου αξιώνοντας απ' αυτόν να του καταβάλει όσα πλήρωσε στον παθόντα τρίτο. Ο ασφαλιστής, αξιώνοντας τα καταβληθέντα στον τρίτο ποσά, οφείλει για την πληρότητα (άρθρο 216 ΚΠολΔ) της αγωγής του να διαλάβει σ' αυτή τις συνθήκες του ατυχήματος, τα περιστατικά που θεμελιώνουν την ευθύνη για το ατύχημα στο πρόσωπο του αντισυμβαλλόμενου ή ασφαλισμένου (π.χ. ΑΚ 914, 922, άρθρο 2 Ν. ΓΠΝ/1911), τη ζημιά του τρίτου και τα καταβληθέντα στον τρίτο χρηματικά ποσά (αναφορά του λόγου και της αιτίας καταβολής αναλυτικά). Πρέπει επίσης να αναφέρεται επαρκώς η συναφθείσα σύμβαση ασφάλισης αστικής ευθύνης των άνω προσώπων σχετικά με συγκεκριμένο αυτοκίνητο, όπως και ότι ο σχετικός για απαλλαγή του ασφαλιστή όρος έχει καταστεί περιεχόμενο της σύμβασης ασφάλισης κατά νόμιμο τρόπο. Εξάλλου, η ποσοτική ή ποιοτική αοριστία της αγωγής, που εξετάζεται αυτεπάγγελτα από το δικαστήριο της ουσίας, και υπάρχει όταν δεν αναφέρονται όλα τα στοιχεία που απαιτούνται κατά νόμο για τη θεμελίωση του αιτήματος της αγωγής, ελέγχεται ως παραβίαση από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ.

Στην προκείμενη περίπτωση η παρεμπιπτόντως ενάγουσα ασφαλιστική εταιρία ιστορεί στην παρεμπίπτουσα αγωγή ότι με το υπ' αριθμ. .../2001 ασφαλιστήριο συμβόλαιο είχε αναλάβει την ασφαλιστική κάλυψη της έναντι τρίτων αστικής ευθύνης του κυρίου, κατόχου και οδηγού από την κυκλοφορία του με αριθμό κυκλοφορίας ... φορτηγού ιδιωτικής χρήσεως αυτοκινήτου, κυριότητας, νομής και κατοχής της δεύτερης εναγόμενης ανώνυμης εταιρίας (δεύτερη αναιρεσείουσα), για το χρονικό διάστημα από 28-9-2001 έως 28-9-2002 κατά τους ειδικότερους όρους και συμφωνίες που περιέχονται στο παραπάνω συμβόλαιο. Ότι οι πέντε πρώτοι αναιρεσίβλητοι με την κοινοποιηθείσα σ' αυτή από 17-12-2003 αγωγή που απευθυνόταν και κατά των αναιρεσειόντων ζητούσαν αποζημίωση για το θάνατο του συγγενούς τους Α. Τ. από τροχαίο ατύχημα στο οποίο είχε εμπλακεί το προαναφερόμενο ασφαλισμένο σ' αυτήν αυτοκίνητο με οδηγό τον πρώτο εναγόμενο. Στη συνέχεια ενσωματώνει στο κείμενο της αγωγής αυτής το περιεχόμενο της κύριας πιο πάνω αγωγής στην οποία σαφής αναφορά γίνεται των περιστατικών πρόκλησης του ένδικου τροχαίου ατυχήματος καθώς και εκείνων που θεμελιώνουν την υπαιτιότητα του οδηγού του ως άνω ΙΧ φορτηγού αυτοκινήτου, και τη ζημία που υπέστησαν συνεπεία αυτού οι ενάγοντες και καλείται να καλύψει με βάση την ασφαλιστική σύμβαση. Ότι η ασφαλιστική αυτή σύμβαση που έχει καταρτιστεί μεταξύ αυτής και της δεύτερης εναγομένης ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία ΜΕΤΑΛΙΜΠΕΞ ΑΕΒΕ με το .../2001 ασφαλιστήριο συμβόλαιο, με την οποία ανέλαβε την ασφαλιστική κάλυψη για την αστική ευθύνη από την κυκλοφορία του με αριθμό κυκλοφορίας ... ΦΙΧ αυτοκινήτου, ιδιοκτησίας της, διέπεται από τις διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας, από τους όρους του εγκεκριμένου υποχρεωτικού τιμολογίου ασφαλίστρων αυτοκινήτων, από τις διατάξεις του ν. 489/1976, όπως κωδικοποιήθηκε με το ΠΔ 237/1986 και τους ενιαίους γενικούς όρους ασφαλιστηρίων γενικής ευθύνης, όπως καθορίστηκαν με την υπ' αριθμόν Κ4/585/78 Απόφαση του Υπουργού Εμπορίου, που εκδόθηκε με εξουσιοδότηση του άρθρου 6 παρ.5 του ν.489/1976 και έχει δημοσιευθεί στο 795/8-4-1978 ΦΕΚ, ότι όλοι αυτοί οι όροι αναγράφονται ρητά στο σώμα του ασφαλιστηρίου συμβολαίου, γνωστοποιήθηκαν στη δεύτερη εναγομένη, η οποία τους αποδέχθηκε και έτσι κατέστησαν συμβατικοί όροι της μεταξύ τους συναφθείσας συμβάσεως ασφαλίσεως. Περαιτέρω εκθέτει ότι ο πρώτος εναγόμενος Π. Χ., οδηγός του ασφαλισμένου αυτοκινήτου κατά παραχώρηση της χρήσης από τη δεύτερη εναγόμενη, κατά το χρόνο που συνέβη το ατύχημα στο οποίο ενεπλάκη το αυτοκίνητο βρισκόταν υπό την επήρεια οινοπνεύματος και γι' αυτό, επικαλούμενη το άρθρο 25 παρ.8 της Κ4/585/78 ΑΥΕ σύμφωνα με το οποίο "αποκλείονται της ασφαλίσεως ζημίαι προξενούμεναι, καθ' ον χρόνον ο οδηγός του αυτοκινήτου οχήματος ετέλει υπό την επίδρασιν οινοπνεύματος ή τοξικών ουσιών κατά την έννοιαν και τας προϋποθέσεις του άρθρου 42 του ΚΟΚ", ζητεί, μετά τη νόμιμο περιορισμό του αιτήματος από καταψηφιστικό σε αναγνωριστικό, να αναγνωριστεί ότι οι εναγόμενοι υποχρεούνται να της καταβάλουν εις ολόκληρον κάθε ποσό που θα υποχρεωθεί να καταβάλει στους ενάγοντες της κύριας αγωγής νομιμότοκα. Με βάση το περιεχόμενο αυτό η εξ αναγωγής αγωγή της αναιρεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρίας είναι πλήρως ορισμένη, και πρέπει ο τρίτος λόγος αναιρέσεως από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ διότι το Εφετείο παρά το νόμο δεν κήρυξε απαράδεκτο και δεν απέρριψε ως αόριστη την αγωγή αυτή καθ' όσον δέχθηκε ότι για την πληρότητά της δεν είναι αναγκαίο να αναφέρονται στοιχεία αναφορικά με α) το περιεχόμενο της αρχικής αίτησης για ασφάλιση της δεύτερης αναιρεσείουσας β) τον τρόπο κατάρτισης της αρχικής σύμβασης και τα συμβληθέντα πρόσωπα, γ) τους ασφαλιστικούς κινδύνους και το όριο ευθύνης του ασφαλιστή, δ) το χρόνο υπογραφής του ασφαλιστηρίου και του όποιου ανανεωτήριου καθώς και παράδοσης αυτών, ε) τον τρόπο με τον οποίο αποδέχθηκε η δεύτερη αναιρεσείουσα τον επίδικο όρο και έλαβε γνώση της έκπτωσης από την ασφαλιστική κάλυψη, να απορριφθεί ως αβάσιμος.

Επομένως, σύμφωνα με τα προεκτιθέμενα πρέπει να απορριφθεί η από 18.1.2007 αίτηση αναιρέσεως της 2533/2006 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες, ως ηττηθέντες, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "GROUPAMA ΦΟΙΝΙΞ Α.Ε.Α.Ε." (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ) όπως στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 18.1.2007 αίτηση αναιρέσεως της 2533/2006 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "GROUPAMA ΦΟΙΝΙΞ Α.Ε. Α.Ε." που ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 2 Μαρτίου 2012.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 30 Μαρτίου 2012.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ