Supreme Court dismisses appeal hearing due to illegal service of summons to sole lawyer instead of absent company.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court declared the appeal hearing inadmissible because the summons was served only to the sole lawyer of the absent company, violating procedural rules. The court found that since the previous appeal hearing had been declared inadmissible, the current hearing could not be treated as the first valid one requiring service to the sole lawyer. Consequently, the court ruled that proper service must have been made to the company's legal representative, not just the lawyer.
Legislator headnote
AI generatedArticles 143(3), 104, 96(1), 281, 110(2), 576(3), 75(2) of the Code of Civil Procedure; The Supreme Court must examine ex officio whether a missing party was legally summoned; if the prior appeal hearing was declared inadmissible, subsequent summons must be served to the party's legal representative, not the sole lawyer.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 524 / 2006 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 524/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Βούλγαρη, Δημήτριο Κυριτσάκη, Αχιλλέα Νταφούλη και Ανδρέα Μαρκάκη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 13 Ιανουαρίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:
Των αναιρεσειουσών – καθών η κλήση: 1. ......, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ελευθέριο Καστρήσιο και 2. εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία «ALNIC ΕΝΔΥΜΑΤΩΝ Ε.Π.Ε.», που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν παραστάθηκε.
Της αναιρεσίβλητης – καλούσας: ......, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παναγιώτη Γαλάτη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22 Νοεμβρίου 2001 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2925/2002 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 763/2003 οριστική του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησαν οι αναιρεσείουσες με την από 8 Δεκεμβρίου 2003 αίτησή τους, επί της οποίας εκδόθηκε η 590/2005 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Η υπόθεση επανέρχεται και πάλι για συζήτηση με την από 23 Ιουνίου 2005 κλήση της ήδη αναιρεσίβλητης.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όλοι πλην της 2ης αναιρεσείουσας, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Κυριτσάκης, ανέγνωσε την από 24 Φεβρουαρίου 2005 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της παραστάσας αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 576 ΚΠολΔ, αν κάποιος από τους διαδίκους δεν εμφανιστεί κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ή εμφανιστεί και δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Αρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως ποιος επισπεύδει τη συζήτηση. Αν την επισπεύδει ο απολειπόμενος διάδικος, η υπόθεση συζητείται, σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, αν όμως την επισπεύδει ο αντίδικός του, τότε ερευνάται, αν ο απολειπόμενος ή αυτός που εμφανίστηκε και δεν έλαβε μέρος, με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα.
Στην περίπτωση που δεν κλητεύθηκε νόμιμα, κηρύσσεται απαράδεκτη τη συζήτηση και η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με νέα κλήτευση. Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 143 παρ.3, 104 και 96 παρ.1 ΚΠολΔ, προκύπτει, ότι η επίδοση της κλήσης για την πρώτη συζήτηση της αναίρεσης μπορεί να γίνει και σε όποιον έχει υπογράψει το αναιρετήριο ως πληρεξούσιος δικηγόρος.
Ως πρώτη συζήτηση κατά το άρθρο 281 ΚΠολΔ θεωρείται, εκείνη κατά την οποία εκφωνήθηκε η υπόθεση και άρχισε η εκδίκασή της, ανεξάρτητα από το αν το δικαστήριο άρχισε ή όχι να εξετάζει την ουσία της. Εντεύθεν, έπεται, ότι αν πρόκειται για μεταγενέστερη της πρώτης συζήτηση, με την οποία εξομοιώνεται και εκείνη κατά την οποίαν επαναφέρεται με κλήση προς συζήτηση αναίρεση της οποίας η συζήτηση στην αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο είχε κηρυχθεί απαράδεκτη, δεν είναι νομότυπη η επίδοση στον υπογράψαντα το ένδικο μέσο δικηγόρο (ΑΠ 1921/2005).
Επίσης, από τις διατάξεις των άρθρων 110 παρ.2, 576 παρ.3 και 75 παρ.2 ΚΠολΔ, προκύπτει, ότι δεν επιτρέπεται η εισαγωγή της αίτησης αναίρεσης για συζήτηση μόνο για μερικούς από τους διαδίκους της αναιρετικής δίκης, ακόμη και αν πρόκειται για απλή ομοδικία. Στην προκειμένη περίπτωση, επαναφέρεται με την από 23-6-2005 κλήση προς συζήτηση ενώπιον του δικαστηρίου τούτου, η από 8-12-2003 αίτηση για αναίρεση της 763/2003 απόφασης του Εφετείου Πειραιώς, κατά δε την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, δεν παραστάθηκε από τους αναιρεσείοντες η δεύτερη Εταιρία Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία «ALNIC ΕΝΔΥΜΑΤΩΝ ΕΠΕ» για την οποία προσκομίζεται η 9929/6-9-2005 έκθεση επίδοσης κλήσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Πειραιώς ......, από την οποία προκύπτει, ότι αντίγραφο της κλήσης προς συζήτηση για την αρχική δικάσιμο της 18-11-2005, από το πινάκιο της οποίας, αναβλήθηκε για τη σημερινή, επιδόθηκε στον υπογράψαντα το αναιρετήριο πληρεξούσιο δικηγόρο των αναιρεσειόντων Ηλία Βολονάση.
Η επίδοση, όμως, αυτή, με βάση τα όσα προεκτέθηκαν, δεν είναι νόμιμη, διότι κατά την αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο για τη συζήτηση της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως (4-3-2005) η συζήτηση κηρύχθηκε, όπως προαναφέρθηκε, απαράδεκτη. Επομένως, αφού επαναφέρεται με κλήση προς συζήτηση η αναίρεση, η επίδοση αυτής της κλήσης, έπρεπε, να είχε γίνει προς το νόμιμο εκπρόσωπο της απολειπόμενης εταιρίας και όχι στον υπογράψαντα το αναιρετήριο δικηγόρο Ηλία Βολονάση, αφού η προκείμενη συζήτηση δεν είναι όπως προεκτέθηκε, η ορισθείσα πρώτη δικάσιμος.
Πρέπει, επομένως, με βάση τα ανωτέρω, να κηρυχθεί, αυτεπαγγέλτως, απαράδεκτη η συζήτηση της υπόθεσης ως προς όλους τους διαδίκους (Ολ.ΑΠ 2/1992, 4/1994 και 36/1997).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Κηρύσσει, ως προς όλους τους διαδίκους, απαράδεκτη τη συζήτηση της από 8-12-2003 αίτησης για αναίρεση της 763/2003 απόφασης του Εφετείου Πειραιώς.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 1η Φεβρουαρίου 2006. Και
Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 17 Μαρτίου 2006.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ