523/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 523 / 2006 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 523/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Βούλγαρη, Δημήτριο Κυριτσάκη, Αχιλλέα Νταφούλη και Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 13 Ιανουαρίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Δ. Ν. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Σαρηγιάννη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Η. Μ., κατοίκου ..., 2. Γ. Μ., κατοίκου ..., 3. Γ. Α., κατοίκου ..., 4. Θ. Ο., κατοίκου ..., 5. Η. Τ., κατοίκου ... και 6. Χ. Δ., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Χρήστο Βανικιώτη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21 Απριλίου 2004 αγωγή των ήδη αναιρεσίβλητων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Ν. Ιωνίας Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 618/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4360/2005 οριστική του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 4 Οκτωβρίου 2005 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αντώνιος Παπαθεοδώρου, ανέγνωσε την από 30 Δεκεμβρίου 2005 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης ως απαράδεκτης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

I.- Επειδή η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης παραδεκτά στρέφεται κατά της ερήμην του αναιρεσείοντος, εκδοθείσας κατά τη διαδικασία των μισθωτικών διαφορών και επιδοθείσας σ' αυτόν στις 26-9-2005, υπ' αριθ. 4360/2005 απόφασης του, ως εφετείου δικάσαντος, Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία, όταν αυτή ασκήθηκε στις 4-10-2005 και ώρα 08.51 (βλ. αριθ. εκθ. Κατάθ. 129/2005), που ήταν και η τελευταία ημέρα της 8ήμερης προθεσμίας για την άσκηση ανακοπής ερημοδικίας, κατ' άρθρο 652 παρ.1 ΚΠολΔ είχε καταστεί τελεσίδικη (άρθρο 553 ΚΠολΔ), λόγω παραίτησης του αναιρεσείοντος από το δικαίωμα προσβολής της απόφασης με ανακοπή ερημοδικίας νωρίτερα την ίδια ημέρα και συγκεκριμένα στις 4-10-2005 και ώρα 08.30 (βλ. αριθ. εκθ. Παραίτησης 3670/2005).

ΙΙ.- Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 560 αριθ.1 εδαφ.β ΚΠολΔ η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας επιτελεί λόγο αναίρεσης μόνο αν τα διδάγματα αφορούν την εφαρμογή κανόνων ουσιαστικού και όχι δικονομικού δικαίου (ΑΠ 1414/2003). Δικονομικοί δε κανόνες είναι εκείνοι που καθορίζουν τον τρόπο, τα όργανα και τη μορφή της παρεχόμενης ένδικης προστασίας, όπως αυτή προβλέπεται από το ουσιαστικό δίκαιο. Με τον πρώτο λόγο αναίρεσης αποδίδεται στο Εφετείο η αιτίαση εκ του άρθρου 560 αριθ.1 εδαφ.β' ΚΠολΔ, συνιστάμενη στο ότι παραβίασε τα διδάγματα της κοινής πείρας που αφορούν την εφαρμογή το μεν του άρθρου 524 παρ.2 ΚΠολΔ, διότι δίκασε τον εκκαλούντα και ήδη αναιρεσείοντα που κατέθεσε προτάσεις χωρίς να παραστεί στο ακροατήριο, ερήμην και όχι ωσεί παρόντα το δε του άρθρου 528 εδαφ.β' ΚΠολΔ, διότι απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος, χωρίς να προχωρήσει στην ουσιαστική έρευνα των λόγων αυτής. Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι τα διδάγματα της κοινής πείρας αφορούν την εφαρμογή διατάξεων, οι οποίες, όπως συνάγεται από το περιεχόμενό τους διαλαμβάνουν κανόνες δικονομικού και όχι ουσιαστικού δικαίου.

ΙΙΙ.- κατά το άρθρο 577 παρ.1 ΚΠολΔ, το δικαστήριο πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναίρεσης και κατά την παράγραφο 2 του ίδιου άρθρου, αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Αρειος Πάγος τον απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως. Προϋπόθεση για το παραδεκτό της αναίρεσης και κάθε λόγου αυτής αποτελεί και η ύπαρξη εννόμου συμφέροντος, η οποία, κατά τα άρθρα 68 και 73 ΚΠολΔ, ερευνάται αυτεπαγγέλτως (ΑΠ 1637/2002).

Στην προκείμενη περίπτωση, με το δεύτερο λόγο αναίρεσης προσάπτεται στο Εφετείο η πλημμέλεια εκ του αριθμού 1 του άρθρου 560 ΚΠολΔ, διότι όρισε ως παράβολο ερημοδικίας για την περίπτωση άσκησης ανακοπής από τον ερημοδικασθέντα αναιρεσείοντα το ποσό των 300 ευρώ αντί των 290 ευρώ που είναι το ανώτατο νόμιμο, κατ' άρθρο 505 παρ.2 ΚΠολΔ.

Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, ελλείψει εννόμου συμφέροντος του αναιρεσείοντος, ο οποίος, όπως προαναφέρθηκε, παραιτήθηκε ρητά του δικαιώματος προσβολής της απόφασης με ανακοπή ερημοδικίας. Κατόπιν όλων αυτών, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης στο σύνολό της και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ), οι οποίοι και κατέθεσαν προτάσεις, διότι η, κατά τις διατάξεις του ν.3226/2004, παρασχεθείσα νομική βοήθεια στον αναιρεσείοντα, δεν επηρεάζει την υποχρέωση καταβολής των εξόδων που επιδικάσθηκαν στον αντίδικο σύμφωνα με το άρθρο 9 παρ.6 του ως άνω νόμου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 4-10-2005 αίτηση του Δ. Ν. για αναίρεση της υπ' αριθ. 4360/2005 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει σε επτακόσια εβδομήντα (770) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 8 Φεβρουαρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 17 Μαρτίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ