Supreme Court dismisses appeal on traffic accident liability, upholding exclusive driver fault despite pedestrian contributory negligence.

Απόφαση 522 / 2021 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 522/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Καλού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου, Μαρία Τζανακάκη, Αικατερίνη Βλάχου και Ευστάθιο Νίκα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Νοεμβρίου 2020, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΓΕΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΩΝ Η ΕΘΝΙΚΗ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Σταυρόπουλο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Των αναιρεσιβλήτων:

1) Α. Σ. Κ., κατοίκου …,

2) Χ. Γ. Μ., κατοίκου ... Αττικής και

3) Ε. συζ. Κ. Π., κατοίκου ... Γρεβενών,

οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Πάρι Αναστασάκο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-09-2011 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων και του Δ. Π. του Ι., μη διαδίκου στην παρούσα δίκη, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκε με τις από 11-06-2012 και 12-06-2012 προσεπικλήσεις σε παρέμβαση - παρεμπίπτουσες αγωγές της ήδη αναιρεσείουσας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2049/2013 μη οριστική και 1292/2016 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 312/2019 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 17-08-2019 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Αικατερίνη Βλάχου, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

[Α] Από τις διατάξεις των άρθρων 297, 298, 300, 330 εδάφ. β' και 914 του ΑΚ συνάγεται ότι προϋπόθεση της ευθύνης για αποζημίωση από αδικοπραξία είναι η υπαιτιότητα του υποχρέου, η οποία υπάρχει και στην περίπτωση της αμέλειας, δηλαδή όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια που απαιτείται στις συναλλαγές, η παράνομη συμπεριφορά του υποχρέου σε αποζημίωση έναντι εκείνου που ζημιώθηκε και η ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της παράνομης συμπεριφοράς και της ζημίας. Υπαιτιότητα είναι ο ψυχικός δεσμός του δράστη προς την αδικοπραξία. Αν η ζημία οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα του παθόντος, δεν οφείλεται αποζημίωση, ενώ, αν διαπιστωθεί οικείο πταίσμα αυτού, το Δικαστήριο μπορεί, σύμφωνα με το άρθρο 300 ΑΚ, να μην επιδικάσει αποζημίωση ή να μειώσει το ποσό της. Η ύπαρξη της υπαιτιότητας δεν αποκλείεται, κατ' αρχήν, από το γεγονός ότι στο επιζήμιο αυτό αποτέλεσμα συνετέλεσε και συντρέχον πταίσμα του ζημιωθέντος, εφόσον δεν διακόπτεται ο αιτιώδης σύνδεσμος αλλά η ύπαρξη αυτού, προβαλλόμενη από τον υπαίτιο κατ' ένσταση, συνεπάγεται τη μη επιδίκαση από το Δικαστήριο αποζημίωσης ή τη μείωση του ποσού της, κατά το πιο πάνω άρθρο 300 ΑΚ.

Η παράβαση διατάξεων του ΚΟΚ δεν θεμελιώνει αυτή καθαυτή υπαιτιότητα στην επέλευση αυτοκινητικού ατυχήματος, αποτελεί όμως στοιχείο, η στάθμιση του οποίου από το Δικαστήριο της ουσίας θα κριθεί σε σχέση με την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συγκεκριμένης πράξης και του αποτελέσματος που επήλθε.

Περαιτέρω, με τα άρθρα 12 και 19 του ν. 2696/1999 (ΚΟΚ), θεσπίζονται κανόνες προς τους οποίους πρέπει να συμμορφώνονται οι οδηγοί, ενώ με το άρθρο 38 του ίδιου νόμου θεσπίζονται κανόνες που ρυθμίζουν την κυκλοφορία των πεζών, ώστε να αποφεύγονται, κατά το δυνατόν, ατυχήματα οχημάτων και πεζών. Ειδικότερα, κατά το άρθρο 12 παρ. 1 του ν. 2696/1999 (ΚΟΚ), όπως ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο του ένδικου ατυχήματος "Αυτοί που χρησιμοποιούν τις οδούς πρέπει να αποφεύγουν οποιαδήποτε συμπεριφορά που είναι ενδεχόμενο να εκθέσει σε κίνδυνο ή να παρεμβάλλει εμπόδια στην κυκλοφορία, να εκθέσει σε κίνδυνο πρόσωπα ή ζώα ή να προκαλέσει ζημιές σε δημόσιες ή ιδιωτικές περιουσίες.

Οι οδηγοί υποχρεούνται να οδηγούν με σύνεση και με διαρκώς τεταμένη την προσοχή [...]", ενώ κατά το άρθρο 19 παρ. 1 και 2 του ίδιου νόμου, όπως επίσης ίσχυε κατά τον ίδιο κρίσιμο χρόνο, "o οδηγός οδικού οχήματος επιβάλλεται να έχει τον πλήρη έλεγχο του οχήματός του, ώστε να μπορεί σε κάθε στιγμή να εκτελεί τους απαιτούμενους χειρισμούς [...] επιβάλλεται να ρυθμίζει την ταχύτητα του οχήματός του, λαμβάνων συνεχώς υπόψη του τις επικρατούσες συνθήκες, ιδιαίτερα δε τη διαμόρφωση του εδάφους, την κατάσταση και τα χαρακτηριστικά της οδού, την κατάσταση και το φορτίο του οχήματός του, τις καιρικές συνθήκες και τις συνθήκες κυκλοφορίας κατά τρόπον ώστε να είναι σε θέση να διακόψει την πορεία του οχήματός του μπροστά από οποιοδήποτε εμπόδιο που μπορεί να προβλεφθεί και το οποίο βρίσκεται στο ορατό από αυτόν μπροστινό τμήμα της οδού.

Υποχρεούται επίσης να μειώνει την ταχύτητα του οχήματός του και, σε περίπτωση ανάγκης, να διακόπτει την πορεία του, όταν οι περιστάσεις το επιβάλλουν".

Επίσης, κατά το άρθρο 38 παρ. 4 του ΚΟΚ, "Οι πεζοί, προκειμένoυ να διασχίσουν το οδόστρωμα, υποχρεούνται: α)[...], ε) Αν δεν υπάρχουν στο οδόστρωμα διαβάσεις πεζών, να μην κατεβαίνουν σ' αυτό, αν δεν βεβαιωθούν ότι δεν θα παρεμποδίσουν την κυκλοφορία των οχημάτων, στη συνέχεια δε να διασχίζουν το οδόστρωμα κάθετα προς τoν άξονά του, [...], ζ) Να διασχίζουν το οδόστρωμα κάθετα χωρίς να βραδυπορούν ή να σταματούν σε αυτό αδικαιολόγητα".

Με το άρθρο 559 αριθ. 1 του ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται, είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή. Με το συγκεκριμένο λόγο αναίρεσης ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου κατά την εκτίμηση του νόμω βασίμου της αγωγής ή των ισχυρισμών των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς. Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται με βάση τα πραγματικά περιστατικά που ανέλεγκτα το δικαστήριο της ουσίας δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν και την υπαγωγή τους στο νόμο και ιδρύεται αυτός ο λόγος αναίρεσης αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν φανερή την παραβίαση.

Εξάλλου, κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθμός 19 του ΚΠολΔ, λόγος αναίρεσης για έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης ιδρύεται όταν δεν προκύπτουν σαφώς από το αιτιολογικό της τα περιστατικά που είναι αναγκαία για την κρίση στη συγκεκριμένη περίπτωση ως προς τη συνδρομή των νόμιμων όρων και προϋποθέσεων της διάταξης που εφαρμόστηκε, ή για τη μη συνδρομή τους που αποκλείει την εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση έχει ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες στο νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών, τα οποία έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Αντίθετα δεν υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσης, όταν πρόκειται για ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και μάλιστα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του εξαγόμενου από αυτές πορίσματος, γιατί στην κρίση του αυτή το δικαστήριο προβαίνει ανέλεγκτα, κατά το άρθρο 561 παρ. 1 του ΚΠολΔ, εκτός αν δεν είναι σαφές το πόρισμα και για το λόγο αυτό καθίσταται αδύνατος ο αναιρετικός έλεγχος.

[Β] Στην προκείμενη περίπτωση, οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσίβλητοι, με την από 25-09-2011 κυρία αγωγή τους ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών κατά των: α) Κ. Α., β) Κ. Κ., γ) ασφαλιστικής εταιρείας "Η ΕΘΝΙΚΗ" και ήδη αναιρεσείουσας και δ) ασφαλιστικής εταιρείας "EFG EUROLIFE A.E.", αφού ισχυρίστηκαν ότι ο πρώτος εναγόμενος, οδηγώντας το ... ΙΧΕ αυτοκίνητο, που ήταν ασφαλισμένο στην τρίτη εναγομένη και ο δεύτερος εναγόμενος, οδηγώντας το ... ΙΧΕ αυτοκίνητο, που ήταν ασφαλισμένο στην τέταρτη εναγομένη, προκάλεσαν, από συνυπαιτιότητά τους, το θανάσιμο τραυματισμό της μητέρας και ετεροθαλούς αδελφής τους Δ. Μ., πεζής, κατά το ατύχημα που έλαβε χώρα υπό τις συνθήκες που αναφέρονται σ' αυτή, ζήτησαν να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι να τους καταβάλουν εις ολόκληρον χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης.

Επί της αγωγής (που συνεκδικάστηκε με δύο παρεμπίπτουσες αγωγές της αναιρεσείουσας ασφαλιστικής εταιρείας, οι οποίες δεν ενδιαφέρουν στην παρούσα αναιρετική δίκη) εκδόθηκε η 1292/2016 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και κατόπιν άσκησης αντίθετων εφέσεων η προσβαλλομένη, 312/2019 οριστική απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία κρίθηκε αποκλειστικά υπαίτιος του ένδικου ατυχήματος ο οδηγός του ασφαλισμένου στην αναιρεσείουσα αυτοκινήτου Κ. Α., απορρίφθηκε η ένσταση αυτής-εναγομένης- περί συνυπαιτιότητας της θανατωθείσας και επιδικάστηκε ως χρηματική ικανοποίηση στα μέλη της οικογένειας της τελευταίας τα σ' αυτή αναφερόμενα ποσά.

Ειδικότερα, το Εφετείο δέχτηκε, κατά την ανέλεγκτη αναιρετικά ως προς τα πραγματικά γεγονότα κρίση του (άρθρο 561 παρ. 1 του ΚΠολΔ), σε σχέση με τους εξεταζόμενους αναιρετικούς λόγους που αφορούν στις συνθήκες του ατυχήματος και στην υπαιτιότητα για την πρόκλησή του, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:

«| Στις 12-10-2009 και περί ώρα 18:50, ο πρώτος εναγόμενος (της από 25-09-2011 κύριας αγωγής) - παρεμπιπτόντως εναγόμενος (της από 11-06-2012, παρεμπίπτουσας αγωγής), Κ. Α. (ηλίκιας 50 ετών κατά το χρόνο του ατυχήματος), οδηγώντας το υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκίνητο (εργοστασίου κατασκευής AUDI, τύπου Α4, 1595 cc, έτους πρώτης κυκλοφορίας 2001), ιδιοκτησίας του, που ήταν ασφαλισμένο για την έναντι τρίτων αστική ευθύνη από την κυκλοφορία του στην τρίτη εναγόμενη (της από 25-09-2011 κύριας αγωγής) - παρεμπιπτόντως ενάγουσα (της από 11-06-2012 παρεμπίπτουσας αγωγής) ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "Α.Ε.Ε.Γ.Α. Η ΕΘΝΙΚΗ", εκινείτο επί της διπλής κατεύθυνσης Λ. Φυλής, στο Καματερό Αττικής, με κατεύθυνση από Αγίους Αναργύρους προς Καματερό και πλησίαζε στο ύψος της συμβολής αυτής με την κείμενη στα αριστερά, κατά την πορεία του, επίσης διπλής κατεύθυνσης, οδό Μιλτιάδου.

Κατά τον ίδιο ως άνω χρόνο, ο δεύτερος εναγόμενος (της από 25-09-2011 κύριας αγωγής) K. K. (ηλίκιας 39 ετών κατά το χρόνο του ατυχήματος), οδηγώντας το υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκίνητο (εργοστασίου κατασκευής TOYOTA, τύπου COROLLA, 1587 cc, έτους πρώτης κυκλοφορίας 1999), ιδιοκτησίας του, που ήταν ασφαλισμένο για την έναντι τρίτων αστική ευθύνη από την κυκλοφορία του στην ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "Activa Insurance Α.Α.Ε.", η οποία εξαγοράσθηκε από την τέταρτη εναγόμενη (της από 25-09-2011 κύριας αγωγής) ανώνυμη ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "EFG EUROLIFE Ανώνυμος Εταιρεία Γενικών Ασφαλίσεων", η οποία υπεισήλθε στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της, ήδη μετονομασθείσα σε "Eurolife ERB Ανώνυμος Εταιρεία Γενικών Ασφαλίσεων", εκινείτο επί της αυτής ως άνω Λεωφόρου, με αντίθετη κατεύθυνση, ήτοι από Καματερό προς Αγίους Αναργύρους και πλησίαζε και αυτός στο ύψος της συμβολής της Λ. Φυλής με την κείμενη στα δεξιά, κατά την πορεία του, οδό Μιλτιάδου.

Η Λ. Φυλής στο ύψος του ανωτέρω οδικού κόμβου, είναι οριζόντια, με ελαφρά αριστερή καμπύλη (κατά την πορεία του κινουμένου προς Καματερό), με συνεχή διπλή διαχωριστική των δύο ρευμάτων κυκλοφορίας γραμμή, με μία λωρίδα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση, συνολικό πλάτος οδοστρώματος 7 μ. και πλάτος του αριστερού (κατά την πορεία του κινουμένου προς Καματερό) πεζοδρομίου - αδιαμόρφωτου χώρου με πρασιά και δένδρα 7,60 μ., ενώ στο χωμάτινο έρεισμα, με μικρό πλάτος, στο δεξιό άκρο της άνω οδού (κατά την πορεία του κινουμένου προς Καματερό) υπάρχει στάση αστικών λεωφορείων, μερικά μέτρα μετά τη συμβολή της Λ. Φυλής με την οδό Μιλτιάδου. Στο ανωτέρω σημείο δεν υπάρχει διάβαση πεζών ούτε φωτεινοί σηματοδότες, που να ρυθμίζουν την κυκλοφορία πεζών και οχημάτων, το ανώτατο δε επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας ήταν 50 χλμ/ώρα, ως κατοικημένη περιοχή. Κατά τον ως άνω χρόνο, που ήδη είχε σκοτεινιάσει, ο τεχνικός φωτισμός ήταν επαρκής, οι καιρικές συνθήκες ήταν καλές, η κατάσταση του οδοστρώματος (ασφάλτινου) ξηρά, η κυκλοφορία οχημάτων κανονική και πεζών αραιή, η δε ορατότητα δεν περιοριζόταν από σταθερά εμπόδια (βλ. ιδίως τα προσκομιζόμενα σχεδιάγραμμα του τόπου του ατυχήματος και έκθεση αυτοψίας τροχαίου ατυχήματος του Τ.Τ. Περιστερίου Αττικής καθώς και τις προσκομιζόμενες από τους ενάγοντες φωτογραφίες του τόπου του ατυχήματος).

Κατά τον αυτό ως άνω χρόνο, η πεζή Δ. Μ. (ηλικίας 47 ετών κατά το χρόνο του ατυχήματος), είχε αποβιβασθεί από λεωφορείο στην ευρισκόμενη στο δεξιό άκρο (έρεισμα) της Λ. Φυλής (κατά την πορεία του κινουμένου προς Καματερό) στάση αστικών λεωφορείων και επροτίθετο να διασχίσει κάθετα τη Λ. Φυλής και να διεκπεραιωθεί στο απέναντι πεζοδρόμιο (αδιαμόρφωτο χώρο με πρασιά), κατευθυνόμενη στην κείμενη επί της οδού ... οικία της. Πράγματι, βαδίζοντας μέχρι το ύψος της συμβολής των άνω οδών και του οικοδομικού αριθμού 75 της Λ. Φυλής, αφού ήλεγξε την επί της άνω Λεωφόρου κίνηση των οχημάτων, κατήλθε στο οδόστρωμα και άρχισε να το διασχίζει κάθετα, διέσχισε δε χωρίς πρόβλημα το προς Καματερό ρεύμα πορείας της Λ. Φυλής, από δεξιά προς τα αριστερά σε σχέση με την πορεία των κινουμένων σ' αυτό οχημάτων. Μόλις έφθασε στο μέσον του οδοστρώματος, στάθηκε ακίνητη επί της διπλής διαχωριστικής των δύο ρευμάτων κυκλοφορίας γραμμής, περιμένοντας να ελευθερωθεί το προς Αγίους Αναργύρους ρεύμα πορείας, ώστε να το διασχίσει ασφαλώς και να μεταβεί στο απέναντι πεζοδρόμιο (αδιαμόρφωτο χώρο).

Τη στιγμή αυτή, ο πρώτος εναγόμενος, φθάνοντας στο ύψος του οικοδομικού αριθμού 75 της άνω Λεωφόρου και της συμβολής της με την οδό Μιλτιάδου, από αμέλειά του, κινούμενος με ταχύτητα περί τα 50 χλμ/ώρα και ευρισκόμενος υπό την επήρεια οινοπνεύματος, κινήθηκε στο αριστερό άκρο του ρεύματος πορείας του και κατά ένα μέρος (αριστερό τμήμα του αυτοκινήτου του) επί της διπλής διαχωριστικής γραμμής, χωρίς να αντιληφθεί την ευρισκόμενη εκεί πεζή, με αποτέλεσμα να επιπέσει, με αυξημένη ταχύτητα, με το εμπρόσθιο αριστερό τμήμα (εμπρόσθια αριστερή γωνία) του αυτοκινήτου του (ήτοι, εμπρόσθιο αριστερό φτερό, που υπέστη στρέβλωση, εμπρόσθιο αριστερό φανάρι, που μετατοπίσθηκε προς τα μέσα, εμπρόσθιο αριστερό κολωνάκι, που υπέστη βαθούλωμα και αριστερό καθρέπτη, του οποίου έσπασε η βάση) επί της αριστερής πλευράς του σώματος της άνω πεζής, λόγω δε της σφοδρότητας της πρόσκρουσης, να εκτιναχθεί η πεζή και να επιπέσει στο μέσον περίπου του αντίθετου (προς Αγίους Αναργύρους) ρεύματος πορείας της Λ.

Φυλής, όπου εκινείτο κανονικά ο δεύτερος εναγόμενος K. K. και ήδη είχε φθάσει στη συμβολή των άνω οδών. Ο τελευταίος αυτός οδηγός, λόγω της αιφνίδιας πτώσης στο ρεύμα πορείας του και σε απόσταση 4 περίπου μέτρων έμπροσθεν του αυτοκινήτου του τού σώματος της πεζής, δεν πρόλαβε να διακόψει δια τροχοπεδήσεως την πορεία του ή να εκτελέσει κάποιον αποφευκτικό ελιγμό, αλλά παρέσυρε, με το εμπρόσθιο αριστερό τμήμα του αυτοκινήτου του (ήτοι, εμπρόσθιο αριστερό φανάρι, που θρυμματίσθηκε, εμπρόσθιο αριστερό φλας, που αποκολλήθηκε και εμπρόσθιο προφυλακτήρα, που έφερε ίχνος σύγκρουσης κάτω από το φανάρι), την πεζή, που βρισκόταν πεσμένη σε πρηνή θέση (βλ.

ιδίως την υπ'αριθμ. …/ 2014 από 10-03-2014 "ιατροδικαστική γνωμοδότηση - πραγματογνωμοσύνη" του πραγματογνώμονα ιατροδικαστή Σ. Τ. και την από 11-03-2014 "Ιατρική Έκθεση Τεχνικού Συμβούλου" του ειδικού ιατροδικαστή Ε. Σ.), η οποία, αφού εκτινάχθηκε και κύλησε πάνω στο καπώ του δεύτερου ως άνω αυτοκινήτου, το οποίο υπέστη βαθούλωμα και στρέβλωση, τελικά έπεσε στο δεξιό άκρο του προς Αγίους Αναργύρους ρεύματος πορείας της Α.

Φυλής (στο σημείο συμβολής της με την οδό Μιλτιάδου), όπου βρέθηκε κηλίδα αίματος αυτής (πεζής). Αποτέλεσμα των ως άνω διαδοχικών παρασύρσεων από τα προαναφερόμενα δύο ΙΧΕ αυτοκίνητα της πεζής ήταν να υποστεί βαριές κακώσεις κεφαλής, αυχένα, θώρακα και λεκάνης, από τα τραύματά της δε αυτά, ως μόνης ενεργού αιτίας επήλθε ο θάνατος αυτής, όπως διαπιστώθηκε στο Νοσοκομείο ΚΑΤ, όπου μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ, αμέσως μετά το ένδικο ατύχημα (βλ.

την προσκομιζόμενη υπ' αριθμ. πρωτ. .../2-12-2009 ιατροδικαστική έκθεση νεκροψίας- νεκροτομής του ιατροδικαστή της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Αθηνών Χ. Λ.).

Υπό τις ανωτέρω αποδειχθείσες συνθήκες του ένδικου ατυχήματος, η πρόκληση αυτού και η επέλευση των ζημιογόνων αποτελεσμάτοον του οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα του πρώτου εναγόμενου - παρεμπιπτόντως εναγόμενου Κ. Α., οδηγού του πρώτου, υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκινήτου, ο οποίος από αμέλειά του, ήτοι λόγω ελλείψεως της προσήκουσας σε κάθε συνετό οδηγό προσοχής, την οποία όφειλε από τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει, δεν οδηγούσε με σύνεση και διαρκώς τεταμένη την προσοχή του στην οδήγηση του αυτοκινήτου του, δεν ασκούσε τον έλεγχο και την εποπτεία αυτού, ούτε ρύθμισε την ταχύτητά του, λαμβάνοντας υπόψη τις επικρατούσες συνθήκες (ότι δηλαδή πλησίαζε στον άνω ισόπεδο οδικό κόμβο, πλησίον του οποίου υπήρχε στάση αστικών λεωφορείων, έλλειψη στο συγκεκριμένο σημείο διάβασης πεζών ή φωτεινών σηματοδοτών, ότι είχε αρχίσει να σκοτεινιάζει και ότι είχε καταναλώσει προηγουμένως ικανή ποσότητα αλκοόλ), ώστε να μπορεί σε κάθε στιγμή να εκτελεί τους απαιτούμενους χειρισμούς και να διακόπτει την πορεία του οχήματος του, μπροστά από οποιοδήποτε δυνάμενο να προβλεφθεί εμπόδιο, που βρίσκεται στο ορατό από αυτόν μπροστινό τμήμα της οδού, αλλά εκινείτο, εντός μεν των επιτρεπομένων ορίων, αλλά με αυξημένη για τις συγκεκριμένες συνθήκες ταχύτητα περί τα 50 χλμ/ώρα, που αποδεικνύεται από τη σφοδρότητα της πρόσκρουσης επί του σώματος της πεζής και την εκτίναξή της στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας.

Συγχρόνως, ο πρώτος εναγόμενος - παρεμπιπτόντως εναγόμενος βρισκόταν υπό την επήρεια οινοπνεύματος, αφού διαπιστώθηκε, με μέτρηση που έγινε στον εκπνεόμενο αέρα με συσκευή αλκοολομέτρου (ALCOTEST), ποσοστό οινοπνεύματος στον οργανισμό του, στη μεν Α' μέτρηση, που έγινε στις 12-10-2009 και ώρα 20:18, 0,58 χιλιοστά του γραμμαρίου (mg) ανά λίτρο εκπνεόμενου αέρα, στη δε Β' μέτρηση, που έγινε στις 12-10-2009 και ώρα 20:40, 0,52 mg/lit. (βλ.

τα προσκομιζόμενα έγγραφα αποτελέσματα των δύο ως άνω μετρήσεων με αλκοολόμετρο), ενώ με μέτρηση που έγινε με τη μέθοδο της αιμοληψίας (αεριοχρωματογραφική), στις 23-10-2009, διαπιστώθηκε ότι το αίμα αυτού περιείχε, κατά τον κρίσιμο χρόνο, οινόπνευμα σε συγκέντρωση 1,11 gr ανά λίτρο αίματος ή 1,11 %ο, κατά δε το άρθρο 42 § 1 του ΚΟΚ, ο ελεγχόμενος οδηγός θεωρείται ότι βρίσκεται υπό την επίδραση οινοπνεύματος, στη μεν μέτρηση με ALCOTEST, όταν το ποσοστό αυτού στον οργανισμό είναι από 0,25 mg/lit. εκπνεόμενου αέρα και άνω, στη δε μέτρηση με τη μέθοδο της αιμοληψίας, όταν το ποσοστό αυτού στον οργανισμό είναι από 0,50 gr ανά λίτρο αίματος και άνω (βλ.

την προσκομιζόμενη υπ αριθμ. πρωτ. .../10/1880α/2-11-2009 "Έκθεση εξετάσεως αίματος", που έχει συνταχθεί από τον αστυνομικό διευθυντή - χημικό Κ. Κ. του Εργαστηρίου Προσδιορισμού Οινοπνεύματος/ Δ/νση Εγκληματολογικών Ερευνών της Ελληνικής Αστυνομίας), που σημαίνει ότι ο τελευταίος είχε μειωμένα αντανακλαστικά και αντίληψη κατά το χρόνο του ατυχήματος, με συνέπεια να επηρεασθεί η ικανότητα οδήγησης αυτού, σε σημείο που να μην έχει τον πλήρη έλεγχο και την εποπτεία του αυτοκινήτου του, ώστε να μπορεί σε κάθε στιγμή να εκτελεί τους απαιτούμενους χειρισμούς, προς αποφυγή ατυχημάτων.

Αποτέλεσμα των ανωτέρω ήταν να μην αντιληφθεί εγκαίρως ο πρώτος εναγόμενος ότι η άνω πεζή βρισκόταν ακίνητη επί της διπλής διαχωριστικής των δύο ρευμάτων κυκλοφορίας γραμμής, περιμένοντας να ελευθερωθεί το προς Αγίους Αναργύρους ρεύμα πορείας, έχοντας ήδη διασχίσει κάθετα, από δεξιά προς τα αριστερά σε σχέση με την πορεία του, το προς Καματερό ρεύμα πορείας της Λ. Φυλής, στο οποίο αυτός εκινείτο, μολονότι η Λ. Φυλής στο συγκεκριμένο σημείο είναι οριζόντια, με ελαφρά αριστερή καμπύλη, που δεν περιορίζει την ορατότητα, ούτε περιοριζόταν η ορατότητα από σταθερά εμπόδια και ο τεχνικός φωτισμός ήταν επαρκής, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, αλλά, κινούμενος παράνομα, με το αυτοκίνητο που οδηγούσε, κατά ένα μέρος επί της διπλής διαχωριστικής γραμμής, αντί να κινείται εξολοκλήρου εντός του ρεύματος πορείας του, όπως ήταν υποχρεωμένος, να επιπέσει με σφοδρότητα, με την εμπρόσθια αριστερή γωνία του αυτοκινήτου του, επί της πεζής και να προκληθεί το τροχαίο ατύχημα που περιγράφηκε ανωτέρω και ο θανάσιμος τραυματισμός της πεζής (άρθρα 12 § 1, 19 §§ 1 και 2 και 42 § 1 του ΚΟΚ).

Αντίθετα από το προσκομιζόμενο αποδεικτικό υλικό, δεν αποδείχθηκε ότι βαρύνει οποιαδήποτε συνυπαιτιότητα την πεζή στην πρόκληση του ένδικου ατυχήματος και στο θανάσιμο τραυματισμό της, καθόσον αυτή διέσχισε κανονικά από το συγκεκριμένο σημείο τη Λ. Φυλής, δεδομένου ότι δεν υπήρχε πλησίον του εν λόγω σημείου διάβαση πεζών ή φωτεινοί σηματοδότες και αφού προηγουμένως είχε ελέγξει προσεκτικά την κίνηση των οχημάτων στο προς Καματερό ρεύμα πορείας της Λ.

Φυλής, το οποίο διέσχισε χωρίς κανένα πρόβλημα, στάθηκε δε ακίνητη επί της διπλής διαχωριστικής γραμμής, προκειμένου να ελέγξει την κίνηση των κινουμένων στο προς Αγίους Αναργύρους ρεύμα πορείας της Λ. Φυλής οχημάτων, όπως θα έπραττε κάθε συνετός πεζός και δεν μπορούσε να προβλέψει την ανωτέρω αμελή και παράνομη συμπεριφορά του πρώτου εναγόμενου οδηγού.

Επίσης, από το προσκομιζόμενο αποδεικτικό, δεν αποδείχθηκε ότι βαρύνει οποιαδήποτε συνυπαιτιότητα τον δεύτερο εναγόμενο, K. K., οδηγό του ετέρου υπ'αριθμ. κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκινήτου, στην πρόκληση του ένδικου ατυχήματος και στην επέλευση του θανάσιμου τραυματισμού της πεζής, καθόσον αυτός εκινείτο κανονικά εντός του ρεύματος πορείας του, με ταχύτητα εντός του επιτρεπομένου ορίου περί τα 50 χλμ/ώρα και δεν μπορούσε να προβλέψει την εκτίναξη της άνω πεζής από το αντίθετο ρεύμα πορείας έμπροσθεν του αυτοκινήτου του, ούτε προλάβαινε να πράξει κάτι για να αποφύγει την παράσυρση της πεζής από το όχημά του, ήτοι να το ακινητοποιήσει δια τροχοπεδήσεως ή να εκτελέσει κάποιον επιτυχή αποφευκτικό ελιγμό, έστω και εάν εκινείτο με μικρότερη των 50 χλμ/ώρα ταχύτητα, λόγω του αιφνίδιου και απρόβλεπτου αυτού γεγονότος και της εκτίναξης της πεζής σε πολύ μικρή απόσταση έμπροσθεν του αυτοκινήτου του, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα.

Εξάλλου, όπως προκύπτει από τις προσκομιζόμενες ιατροδικαστικές γνωμοδοτήσεις και ειδικότερα από την υπ'αριθμ. …/2014 από 10-03-2014 "ιατροδικαστική γνωμοδότηση - πραγματογνωμοσύνη" του διορισθέντος με την άνω μη οριστική απόφαση του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου πραγματογνώμονα ιατροδικαστή Σ. Τ., την από 25-04-2014 "ιατροδικαστική γνωμοδότηση" του διορισθέντος από τους ενάγοντες τεχνικού συμβούλου - ιατροδικαστή Δ.

Β. και την από 11-3- 2014 "Ιατρική Έκθεση Τεχνικού Συμβούλου" του ειδικού ιατροδικαστή Ε. Σ., που συντάχθηκε κατ' εντολήν της τέταρτης εναγόμενης ασφαλιστικής εταιρείας, η πεζή Δ. Μ. υπέστη, από την πρόσκρουση του πρώτου αυτοκινήτου, που οδηγούσε ο πρώτος εναγόμενος, επί της αριστερής πλευράς του σώματος της, εξάρθρημα του αριστερού ισχίου, κάταγμα της ηβικής σύμφησης και εκτεταμένες εκχυμώσεις στην αριστερή μηροβουβωνική χώρα και στην έσω και οπίσθια - έξω επιφάνεια του αριστερού μηρού στη μεσότητά του, εκχύμωση του κάτω - έξω τεταρτημορίου του αριστερού γλουτού και κατάγματα 2ης - 4ης πλευράς αριστερού ημιθωρακίου, ενώ από την πρόσκρουση του δεύτερου αυτοκινήτου, που οδηγούσε ο δεύτερος εναγόμενος, επί της δεξιάς πλευράς του σώματος της, η πεζή υπέστη ισχυρό πλήγμα επί της κεφαλής, που προκάλεσε κατάγματα του δεξιού ζυγωματικού οστού, με προβολή και έξοδο της εγκεφαλικής ουσίας, των ρινικών οστών και της άνω/κάτω γνάθου, διάσχιση της δεξιάς κροταφικής χώρας, με προβολή δι'αυτής του κατεταγόντος υποκειμένου οστού, διάσχιση του πτερυγίου του δεξιού ωτός, διάσχιση της δεξιάς τραχηλικής χώρας, οι βαριές δε ως άνω κακώσεις που υπέστη η πεζή στην κεφαλή, στον αυχένα, στο θώρακα και στη λεκάνη, αποτελούν την αιτία θανάτου αυτής, σύμφωνα με την ως άνω υπ' αριθμ.

πρωτ. .../2-12-2009 ιατροδικαστική έκθεση νεκροψίας - νεκροτομής του ιατροδικαστή της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Αθηνών Χ. Λ., ενώ, σύμφωνα με τις ως άνω ιατροδικαστικές γνωμοδοτήσεις, οι κακώσεις στην κεφαλή και στον τράχηλο ήταν οι πιο βαριές και είχαν ως άμεσο αποτέλεσμα το θάνατο της πεζής. Όμως, ανεξάρτητα από το ποίες από τις ανωτέρω κακώσεις ήταν οι πιο βαριές και θανατηφόρες και ποίες μπορούσαν από μόνες τους ή αθροιζόμενες με άλλες κακώσεις και άλλα προβλήματα υγείας να προκαλέσουν το θάνατο της πεζής, αυτό που ασκεί έννομη εν προκειμένω επιρροή είναι το γεγονός που αποδείχθηκε ανωτέρω, ότι δηλαδή η πρόκληση όλων των προαναφερομένων σωματικών κακώσεων που υπέστη η πεζή κατά το ένδικο ατύχημα τελεί σε αιτιώδη συνάφεια με την προπεριγραφείσα παράνομη και αμελή συμπεριφορά του πρώτου εναγομένου οδηγού, ήτοι με την πρόσκρουση του αυτοκινήτου του, με αυξημένη ταχύτητα και ενώ αυτός ευρίσκετο υπό την επήρεια οινοπνεύματος, επί της πεζής, την εκτίναξή της, έχοντας ήδη τραυματισθεί σοβαρά, στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας και την αιφνίδια και απρόβλεπτη πτώση αυτής, σε πολύ μικρή απόσταση, έμπροσθεν του αυτοκινήτου του δεύτερου εναγομένου, ο οποίος δεν είχε τα χρονικά περιθώρια να πράξει ο,τιδήποτε, ως μέσος συνετός οδηγός, για την αποφυγή της παράσυρσης της πεζής με το αυτοκίνητο του, του περί του αντιθέτου ισχυρισμού των εναγόντων και των πρώτου και τρίτης των εναγομένων απορριπτομένου ως αβασίμου.

Πρέπει να σημειωθεί ότι με την 5910/2015 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών, που ήδη έχει καταστεί αμετάκλητη, ο πρώτος εναγόμενος, κατηγορούμενος για την πράξη της ανθρωποκτονίας από αμέλεια της άνω πεζής και όντας παρών κατά την εκδίκαση της υπόθεσης, κηρύχθηκε ένοχος της πράξης αυτής, με το ελαφρυντικό του άρθρου 84 § 2α ΠΚ και καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 2 ετών, η οποία ανεστάλη επί τριετία, ενώ ο δεύτερος εναγόμενος K. K., κηρύχθηκε αθώος της άνω πράξης, με την 9399/2015 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών (βλ. προσκομιζόμενες από τους εκκαλούντες - ενάγοντες τις άνω αποφάσεις καθώς και το υπ'αριθμ. πρωτ. 387/16-5-2018 πιστοποιητικό του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου περί μη άσκησης αίτησης αναίρεσης κατά της άνω 5910/2015 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών και το υπ' αριθμ. πρωτ. 592/11-5-2018 πιστοποιητικό του Γραμματέα του Εφετείου Αθηνών περί μη άσκησης ενδίκων μέσων κατά της αυτής ως άνω απόφασης).|»

Με τις παραπάνω παραδοχές το Εφετείο, για να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα περί αποκλειστικής υπαιτιότητας του οδηγού του ασφαλισμένου στην αναιρεσείουσα αυτοκινήτου, Κ. Α. και να απορρίψει την ένσταση αυτής περί συνυπαιτιότητας της θανατωθείσας, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις ουσιαστικού κανόνα δικαίου διατάξεις των άρθρων 914 και 330 του ΑΚ και 12 παρ. 1 και 19 παρ. 1 και 2 (σε συνδ. με 42 παρ. 1) του ΚΟΚ, οι οποίες ήταν εφαρμοστέες, γιατί τα περιστατικά που δέχτηκε ανελέγκτως αναιρετικά ότι αποδείχθηκαν και στα οποία στήριξε την ως άνω κρίση του, πληρούσαν το πραγματικό των κανόνων αυτών. Τα ίδια δε περιστατικά δεν πληρούσαν το πραγματικό των κανόνων των διατάξεων των άρθρων 300 του ΑΚ και 38 παρ. 4 εδ. ε' και ζ' του ΚΟΚ, όπως αβάσιμα υποστηρίζει η αναιρεσείουσα και έτσι το Εφετείο, μη εφαρμόζοντας αυτούς, δεν τους παραβίασε ευθέως, αφού, σύμφωνα με τις παραδοχές του, η πεζή προέβη σε έλεγχο της οδού πριν κατέλθει στο οδόστρωμα, δεν παρεμπόδισε την κυκλοφορία των οχημάτων διασχίζοντας κάθετα το οδόστρωμα και σταμάτησε, όπως θα έπραττε ο μέσος συνετός πεζός, επί της διπλής διαχωριστικής γραμμής προκειμένου να ελέγξει και να ελευθερωθεί το αντίθετο ως προς την πορεία του Κ. Α. ρεύμα κυκλοφορίας (και συνεπώς όχι αδικαιολόγητα), θέση από την οποία δεν παρακώλυε την κίνηση των οχημάτων και του τελευταίου.

Επίσης, για το κρίσιμο ζήτημα της υπαιτιότητας, το Εφετείο, διέλαβε στην απόφασή του, σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών που, κατά την ανέλεγκτη κρίση του, δέχτηκε ότι αποδείχθηκαν, στο πραγματικό των πιο πάνω εφαρμοσθέντων κανόνων ουσιαστικού δικαίου και δικαιολογούν το διατακτικό της απόφασής του και συνεπώς δεν στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση.

Ειδικότερα το Εφετείο δέχτηκε ότι ο Κ. Α., οδηγώντας στις 12-10-2009, περί ώρα 18.50 και με ταχύτητα 50 χιλιομέτρων την ώρα, το ... ΙΧΕ αυτοκίνητο, που ήταν ασφαλισμένο στην αναιρεσείουσα ασφαλιστική εταιρεία, στη λεωφόρο Φυλής, στο Καματερό Αττικής, με κατεύθυνση από Αγίους Αναργύρους προς Καματερό, φθάνοντας στο ύψος του οικοδομικού αριθμού 75, παρέσυρε, με την εμπρόσθια αριστερή γωνία του οχήματός του, την ευρισκόμενη επί της διπλής διαχωριστικής γραμμής πεζή Δ.

Μ., την οποία στη συνέχεια εκτίναξε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, όπου την παρέσυρε και το διερχόμενο ... ΙΧΕ αυτοκίνητο που οδηγούσε ο K. K., με αποτέλεσμα το θανάσιμο τραυματισμό της, ότι ο Κ. Α., ευρισκόμενος υπό την επίδραση οινοπνεύματος, οδηγούσε το αυτοκίνητό του χωρίς σύνεση και διαρκώς τεταμένη την προσοχή του, χωρίς να ασκεί τον απαιτούμενο έλεγχο και την εποπτεία του και χωρίς να ρυθμίζει την ταχύτητά του ανάλογα με τις συνθήκες που επικρατούσαν, τις οποίες και εξειδικεύει και έτσι, αντί να βρίσκεται εντός του (πλάτους 3,5 μέτρων) ρεύματός του, εκινείτο επί της διπλής διαχωριστικής γραμμής παρασύροντας την πεζή, την οποία ουδόλως αντιλήφθηκε, αν και μπορούσε, ότι η πεζή είχε αποβιβαστεί από αστικό λεωφορείο και προερχόμενη από τη στάση που βρισκόταν στο δεξιό της οδού, ως προς την πορεία του ζημιογόνου αυτοκινήτου, κατήλθε στο οδόστρωμα μετά από έλεγχο, διέσχισε με ασφάλεια το ρεύμα του τελευταίου οχήματος, σταμάτησε στη διπλή διαχωριστική γραμμή περιμένοντας να ελευθερωθεί το ρεύμα προς Αγίους Αναργύρους χωρίς να παρεμποδίζει την κυκλοφορία, ότι όταν την παρέσυρε το αυτοκίνητο του Κ.

Α. βρισκόταν ακίνητη επί της διπλής διαχωριστικής γραμμής και σε σημείο που ο ίδιος οδηγός μπορούσε ευχερώς να την αντιληφθεί και ότι στον τόπο του ατυχήματος δεν υπήρχαν διαβάσεις πεζών. Οι αιτιολογίες αυτές αρκούσαν για να στηρίζουν το αποδεικτικό της πόρισμα περί αποκλειστικής υπαιτιότητας του πιο πάνω οδηγού και έλλειψης υπαιτιότητας (συνυπαιτιότητας) της θανατωθείσας πεζής.

Οι περαιτέρω αιτιάσεις της αναιρεσείουσας περί αντιφατικής και ελλιπούς αιτιολογίας σε σχέση με τη συμπεριφορά της πεζής, γιατί το Εφετείο, α) ενώ δέχεται ότι αυτή προέβη σε έλεγχο της λεωφόρου Φυλής πριν κατέλθει στο οδόστρωμα, εν συνεχεία εντελώς αντιφατικά δέχεται ότι στάθηκε στη διπλή διαχωριστική γραμμή για να ελέγξει το αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, β) δεν διευκρινίζει εάν η ίδια αντιλήφθηκε τα φώτα των δύο αντίθετα κινούμενων πιο πάνω οχημάτων και έλαβε υπόψη της πριν κατέλθει στο οδόστρωμα για να το διασχίσει την απόσταση και την ταχύτητά τους και γ) δεν διαλαμβάνει παραδοχές που να επιτρέπουν τον έλεγχο της διακοπής ή μη της αιτιώδους συνάφειας μεταξύ πράξεων και παραλείψεων της πεζής και αποτελέσματος σε σχέση με τον έλεγχο από μέρους της της οδού και την παραμονή της επί της διπλής διαχωριστικής γραμμής, απαραδέκτως προβάλλονται, καθόσον οι φερόμενες ως αντιφάσεις και ελλείψεις στην αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης ανάγονται στην πληρέστερη κατά την άποψη της αναιρεσείουσας ανάλυση και στάθμιση του αποδεικτικού υλικού και γενικά στην εκτίμηση των αποδείξεων, το προκύπτον από τις οποίες πόρισμα σχετικά με τις συνθήκες του ατυχήματος, την αποκλειστική υπαιτιότητα του οδηγού του ασφαλισμένου στην αναιρεσείουσα αυτοκινήτου και την έλλειψη συνυπαιτιότητας της θανατωθείσας εκτίθεται με σαφήνεια.

Κατά συνέπεια, ο πρώτος λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ και ο δεύτερος λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 19 του ίδιου άρθρου, περί ευθείας και εκ πλαγίου παραβίασης των διατάξεων των άρθρων 914 και 300 του ΑΚ και 38 παρ. 4 εδ. ε και ζ του ΚΟΚ (σε συνδ. με παρ. 5 παρ. 1α και 3 παρ. 3α του ΚΟΚ), πρέπει ν' απορριφθούν, ο πρώτος ως αβάσιμος και ο δεύτερος ως αβάσιμος και απαράδεκτος κατά τις διακρίσεις που προαναφέρθηκαν.

Μετά από αυτά, και εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης, να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου που κατατέθηκε από την αναιρεσείουσα για την άσκησή της στο δημόσιο ταμείο (άρθρο 495 παρ. 3 του ΚΠολΔ) και να καταδικαστεί η τελευταία στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, που παραστάθηκαν και κατέθεσαν προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημά τους (άρθρα 176, 183, 189 παρ. 1 και 191 παρ. 2 του ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 17-08-2019 (αριθμ. εκθ. καταθ. 7732/738/2019) αίτηση για αναίρεση της 312/2019 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου που έχει καταθέσει η αναιρεσείουσα στο Δημόσιο Ταμείο. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 19 Φεβρουαρίου 2021.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 22 Απριλίου 2021.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ