522/2019 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 522 / 2019 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 522/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Μαγιάκου, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, Πέτρο Σαλίχο, Ιωάννη Φιοράκη, Παρασκευή Καλαϊτζή - Εισηγήτρια και Γεώργιο Παπανδρέου, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 9η Ιανουαρίου 2019 με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Οργανισμού τοπικής αυτοδιοίκησης, με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣ ...", που εκπροσωπείται νόμιμα και εδρεύει στην ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Σταύρο Νικηφοράκη που ανακάλεσε την από 7-1-2019 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. και παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Των αναιρεσίβλητων: 1.Β. Γ. του Ο.-Ι., κατοίκου ..., 2.Ά. Γ. του Ο.-Ι., κατοίκου ..., που παραστάθηκαν μετά της πληρεξουσίας δικηγόρου Βαρβάρας - Παρασκευής Μέργου 3. Τ. Γ. του Π., 4.Λ. Γ. του Π., και 5.Ά. - Α. Γ. του Δ., κατοίκων ..., που εκπροσωπήθηκαν από την ως άνω πληρεξούσια δικηγόρο που ανακάλεσε την από 8-1-2019 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-6-2006 αγωγή των ήδη αναιρεσίβλητων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4660/2007 μη οριστική, 5416/2011 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου, 509/2014 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 28-1-2015 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Παρασκευή Καλαϊτζή, ανέγνωσε την από 15-10--2018 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης, η πληρεξούσια των αναιρεσίβλητων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από τις διατάξεις των άρθρων 106, 335, 338 έως 340 και 346 ΚΠολΔ προκύπτει οτι το δικαστήριο, προκειμένου να σχηματίσει την δικανική του πεποίθηση περί της αλήθειας ή μη των πραγματικών ισχυρισμών των διαδίκων που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, οφείλει να λαμβάνει υπόψιν του όλα τα αποδεικτικά μέσα (αλλά και μόνον εκείνα), τα οποία νομίμως επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι.

Εξάλλου, κατά την διάταξη του άρθρου 559 αρ.11β ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά τον νόμο έλαβε υπόψιν αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν. Κατά την αληθινή έννοια της διατάξεως αυτής, που προκύπτει και από τον συνδυασμό της προς τις διατάξεις των άρθρων 106, 237, 346 και 453 παρ.1 ΚΠολΔ, η πρώτη από τις οποίες εισάγει το συζητικό σύστημα στην διαγνωστική δίκη, δηλαδή της ενέργειας του δικαστηρίου κατόπιν πρωτοβουλίας των διαδίκων, ως αποδείξεις που εν προσκομίσθηκαν, νοούνται και εκείνες των οποίων δεν έγινε σαφής και ορισμένη επίκληση με τις προτάσεις του διαδίκου που τις προσκόμισε.

Σαφής και ορισμένη είναι η επίκληση εγγράφου όταν είναι ειδική και από αυτήν προκύπτει η ταυτότητά του. Μπορεί δε η επίκληση αυτή να γίνει είτε με τις προτάσεις της συζητήσεως, μετά την οποία εκδόθηκε η απόφαση, είτε με αναφορά διά των προτάσεων αυτών σε συγκεκριμένο μέρος των προσκομιζομένων προτάσεων προηγουμένης συζητήσεως, όπου γίνεται σαφής και ορισμένη επίκληση του εγγράφου, κατ'ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 240 ΚΠολΔ.

Η τελευταία αυτή διάταξη αναφέρεται βεβαίως στον τρόπο επαναφοράς "ισχυρισμών", έχει όμως εφαρμογή και για την επίκληση αποδεικτικών μέσων, λόγω της ταυτότητας, του νομικού λόγου. Δεν είναι συνεπώς νόμιμη η κατ'έφεση επίκληση εγγράφου, προς άμεση ή έμμεση απόδειξη, όταν στις προτάσεις ενώπιον του Εφετείου περιέχεται γενική μόνον αναφορά σε όλα τα έγγραφα που ο διάδικος είχε επικαλεσθεί και προσαγάγει πρωτοδίκως, χωρίς παραπομπή σε συγκεκριμένα μέρη των επανυποβαλλομένων πρωτοδίκων προτάσεων, που περιέχεται σαφής και ορισμένη επίκληση του εγγράφου, ή με ενσωμάτωση των προτάσεων προηγουμένων συζητήσεων, στις οποίες γίνεται επίκληση των εγγράφων, στις προτάσεις της δευτεροβάθμιας δίκης (Ολ.

ΑΠ 23/2008, Ολ.ΑΠ 14/2005, Ολ.ΑΠ 9/2000).

ΙΙ. Οι παραδοχές της προσβαλλομένης, 509/2014, αποφάσεως του (Τριμελούς) Εφετείου Αθηνών, έχουν ως ακολούθως: "Από την επανεκτίμηση των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων, οι οποίες περιέχονται στα ταυτάριθμα με την με αριθμό 4660/2007 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείο Αθηνών, την υπ' αριθμόν 51/2009 έκθεση πραγματογνωμοσύνης του διορισθέντος από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο πραγματογνώμονα Γ.

Α., διπλωματόχου πολιτικού μηχανικού, καθώς και από το σύνολο των αποδεικτικών στοιχείων αποδείχτηκαν τα ακόλουθα: Το επίδικο ακίνητο κείται στη συμβολή των οδών ..., στη θέση "..." και στο ΟΤ 14, του Δήμου ... είναι επιφάνειας κατά νεωτέρα καταμέτρηση 109 τ.μ., και συνορεύει βόρεια επί πλευράς 9 μέτρων με την οδό ..., δυτικά επί πλευράς 12 μέτρων με τη οδό ...

νότια επί πλευράς 9 μέτρων με την ιδιοκτησία Κ. και ανατολικά επί πλευράς 12.25 μέτρων με την ιδιοκτησία Σ.υ, εμφαίνεται δε τόσο στο από Μαΐου 2006 τοπογραφικό διάγραμμα του Α. Κ., καθώς και στο από 29-12-2008 τοπογραφικό διάγραμμα του διορισθέντος με την με αριθμό 4660/2007 μη οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών πραγματογνώμονα.

Το ακίνητο αυτό περιήλθε στους ενάγοντες με τον κατωτέρω αναφερόμενο παράγωγο τρόπο: Α) στις δυο πρώτες ενάγουσες κατά ποσοστό 33,33 % εξ αδιαιρέτου και κατ' ισομοιρία, από κληρονομιά του αποβιώσαντος στην … την 8-9-1999 πατέρα τους, Ο. - Ι. Γ., ο οποίος κατέλειπε την από 10-3-1999 ιδιόγραφη διαθήκη, που δημοσιεύθηκε νόμιμα με το με αριθμό 2432/12-5-2000 πρακτικό του Πρωτοδικείου Αθηνών.

Την κληρονομιά του πατρός τους αποδέχθηκαν με την με αριθμό ….3/2002 Πράξη αποδοχής κληρονομιάς της συμβολαιογράφου Α. Τ. - Λ., νόμιμα μεταγραμμένης στα οικεία βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου … (τόμος …56, αριθμό …69). Στο ως άνω διαθέτη Ο. - Ι. Γ. το ποσοστό αυτό περιήλθε εκ κληρονομιάς της αποβιωσάσης την 1-4-1984, στην …, χωρίς να αφήσει διαθήκη, μητέρας του Ά.

Γ., το γένος Τ., την οποία κληρονομιά αποδέχθηκε με την με αριθμό …53/1985 πράξη αποδοχής κληρονομιάς του συμβολαιογράφου Γ. Κ., νόμιμα μεταγραμμένης στα οικεία βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου …. (τόμος …8, αριθμό ….37). Ο ως άνω Ο. - Ι. Γ. περιέλαβε το ως άνω ποσοστό του 33,33% επί του ακινήτου στις με αριθμό φακέλλου Θ - 306/8-9-1999 δηλώσεις φόρου κληρονομιάς αλλά και στη Δήλωση φόρου-μεγάλης ακίνητης περιουσίας του έτους 1999.

Β) στις τρίτη και τέταρτη των εναγουσών κατά ποσοστό 33,33 % εξ αδιαιρέτου και κατ' ισομοιρία από κληρονομιά της γιαγιάς τους Ά. Γ., το γένος Τ., που απεβίωσε την 1-4-1984, χωρίς να αφήσει διαθήκη και την οποία αποδέχθηκαν με την ως άνω με αριθμό …53/1985 Πράξη αποδοχής κληρονομιάς του συμβολαιογράφου Γ. Κ., νόμιμα μεταγραμμένης.

Γ) στον αρχικό πέμπτο των εναγόντων κατά ποσοστό 33,33% εξ αδιαιρέτου από κληρονομιά της μητέρας του Ά. Γ., το γένος Τ.. που απεβίωσε την 1-4-1984, και την οποία αποδέχθηκε με την με αριθμό …78/1985 Πράξη αποδοχής κληρονομιάς του συμβολαιογράφου Γ. Κ., νόμιμα μεταγραμμένης στο Υποθηκοφυλακείο ... (τόμος …8, αριθμό ….72).

Ο ως άνω Δ. Γ., αρχικός ενάγων απεβίωσε στο ..., την 4-5-2011, (βλ. προσαγόμενη με αριθμό ….4/15/2011 ληξιαρχική πράξη θανάτου του Ληξιάρχου Αθηνών), ήτοι μετά την έκδοση της προσβαλλομένης απόφασης και κληρονομήθηκε από τη θυγατέρα του Ά. - Α. Γ., η οποία και συνεχίζει την ως άνω ανοιγείσα δίκη, ως εκ διαθήκης κληρονόμος αυτού, δυνάμει της με αριθμό ….786/19-1-2011 Δημοσίας Διαθήκης της συμβολαιογράφου Ε.

Α. - Ο., η οποία δημοσιεύθηκε με τα με αριθμό 825/2011 Πρακτικά Συνεδριάσεως του Πρωτοδικείου Αθηνών. Την ως άνω επαχθείσα σε αυτή κληρονομιά η τετιμημένη δεν αποποιήθηκε, ούτε υπάρχει κατ'αυτής αγωγή περί αμφισβήτησης του κληρονομικού της δικαιώματος (βλ. προσαγόμενα με αριθμό 19895/2013 και 19884/2013 Πιστοποιητικά του Γραμματέα του Πρωτοδικείου Αθηνών).

Το εν λόγω ακίνητο περιήλθε στην απώτερο δικαιοπάροχο των εναγουσών Ά. Γ., το γένος I. Τ. και κατά ποσοστό 1/5 εξ αδιαιρέτου, εξ αγοράς, από την αδελφή της Ε. Τ., δυνάμει του με αριθμό …28/1922 Συμβολαίου του Συμβολαιογράφου Ν. Α., νόμιμα μεταγραμμένου στα οικεία βιβλία του Υποθηκοφυλακείου … (τόμος …9, με αριθμό …59).

Κατά τα λοιπά 4/5 το ακίνητο περιήλθε στην Ά. Γ., δυνάμει του με αριθμό …6/1925 Διανεμητηρίου Συμβολαίου του ως άνω συμβολαιογράφου Ν. Α., νόμιμα μεταγραμμένου στα οικεία βιβλία του Υποθηκοφυλακείου … (τόμος …56, με αριθμό ….78). Συγκεκριμένα η ως άνω Ά. Γ. με το διανεμητήριο αυτό συμβόλαιο, με το οποίο αυτή και οι αδερφοί της διένειμαν μεταξύ τους την περιελθούσα σε αυτούς εξ αδιαθέτου, κληρονομιαία ακίνητη περιουσία του αποβιώσαντος στην …., την 1-7-1915, πατρός του Ι.Δ.

Τ., απέκτησε ένα γήπεδο, κείμενο στη θέση "...", επιφάνειας 3.724 τμ. Το εν λόγω ακίνητο περιήλθε στον Ι. Δ. Τ. δυνάμει του από 4-7-1984 Διανεμητηρίου συμβολαίου του συμβολαιογράφου Ν. Λ.. Το γήπεδο αυτό, αποτυπώθηκε στο από 5-9-1926 τοπογραφικό διάγραμμα του Α.Γ., όπου και γίνεται η κατάτμηση του σε μικρά οικοπεδικά τεμάχια, τα οποία αριθμήθηκαν και κάποια από τα οποία η Ά.

Γ. εκποίησε σταδιακά. Λόγω μάλιστα του προταθέντος από τον εναγόμενο και ήδη εκκαλούντα Δήμο, ισχυρισμού περί αμφισβήτησης της ταυτότητας του επίδικου σε σχέση με το ανωτέρω τοπογραφικό διάγραμμα, το Πρωτοβάθμιο δικαστήριο με την με αριθμό 7660/2007 απόφασή του, όρισε την διεξαγωγή πραγματογνωμοσύνης. Στην προσαγόμενη με αριθμό 51/2009 Πραγματογνωμοσύνη ο πραγματογνώμονας Γ.

Α. ρητά αναφέρει ότι το επίδικο οικόπεδο αντιστοιχεί στο με αριθμό "4" οικόπεδο του ως άνω από 5-9-1926 τοπογραφικού και ότι το εν λόγω ακίνητο, δεν είχε εκποιηθεί από την Α. Γ. όπως αβάσιμα υποστηρίζει ο εναγόμενος και ήδη εκκαλών Δήμος, με το με αριθμό …12/1948 συμβόλαιο του Συμβολαιογράφου Η. Σ., αφού με το συμβόλαιο αυτό εκποιήθηκε το με αριθμούν οικόπεδο.

Ο ως άνω πραγματογνώμονας εξάλλου αποτύπωσε το επίδικο ακίνητο στο από 29-12-2008 τοπογραφικό του διάγραμμα, με το στοιχεία Α'Β'Γ'ΔΆ', κάνοντας εφαρμογή των τίτλων κτήσεως, σε συνδυασμό με το από 5- 9-1926 τοπογραφικό διάγραμμα, όπως ρητά αναφέρει επί του σώματος του τοπογραφικού, σύμφωνα με το οποίο κατά νεότερη καταμέτρηση το ακίνητο έχει επιφάνεια 109 τμ.

Στο διάγραμμα αυτό φέρεται το επίδικο να συνορεύει εξ ανατολάς με ιδιοκτησία Σωτηρόπουλου επί πλευράς 12,25 μ. και πράγματι στο προσαγόμενο με αριθμό 21841/1979 αγοραπωλητήριο συμβόλαιο του Συμβολαιογράφου Β. Π., με το οποίο η Χ. Σ.υ μεταβιβάζει σε τρίτο, το ως άνω όμορο προς ανατολάς του επιδίκου οικόπεδο, γίνεται αναφορά στο από έτος 1926 τοπογραφικό διάγραμμα, ενώ στην περιγραφή των ορίων ρητά αναφέρεται ότι προς δυσμάς συνορεύει επί πλευρά μέτρων 12,2 με ιδιοκτησία Γαλανού και ουδεμία αναφορά γίνεται εκεί για ύπαρξη λόγω κοινοχρησίας παιδικής χαράς.

Ο εναγόμενος και ήδη εκκαλών Δήμος με τις προτάσεις του ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου στην δεύτερη συζήτηση της αγωγής προέβαλε τον ισχυρισμό ότι η ευρύτερη περιοχή όπου κείται το επίδικο ακίνητο απαλλοτριώθηκε υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου και ότι η κυριότητα του περιήλθε στο Ελληνικό Δημόσιο, το οποίο προσεπικάλεσε να παρέμβει στην ως άνω δίκη.

Το Ελληνικό Δημόσιο, όμως, δεν παρενέβη και δεν κατέστη διάδικος στη δίκη, όπως και ανωτέρω αναφέρεται, ενώ η προσεπίκληση απορρίφθηκε και από το Πρωτόδικο Δικαστήριο ως απαράδεκτη. Σε κάθε περίπτωση από τα προσαγόμενα από το Δήμο έγγραφα και δη τις με αριθμό 122869/1-11-1927, 104409/29-11-2008, 1233/7-1-1929, 9639/30-1-1929 και 68787/12-8-1929 αποφάσεις των Υπουργών Γεωργίας και Υγιεινής, περί απαλλοτριώσεως εκτάσεων στο συνοικισμό … (νόμιμα δημοσιευμένες στο ΦΕΚ), σε συνδυασμό με το από 23-8-1937 τοπογραφικό διάγραμμα, που θεωρήθηκε από τον Προϊστάμενο των Τεχνικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Κρατικής Υγιεινής και Αντιλήψεως και όπου αποτυπώνεται ο συνοικισμός Υμηττού και βεβαίως το 14 Οικοδομικό Τετράγωνο, όπου κείται το επίδικο δεν προέκυψε ότι αυτό ρυμοτομήθηκε ή ότι περιελήφθη σε απαλλοτρίωση ή ότι αποτέλεσε χώρο κοινής χρήσεως.

Τα αυτά επιβεβαιώνονται και από το προσαγόμενο επίσης από τον εκκαλούντα Δήμο, σε κλίμακα 1:2000, χωρίς ημερομηνία αλλά πάντως πλέον πρόσφατο και σε ισχύ ρυμοτομικό διάγραμμα του Δήμου όπου αποτυπώνονται οι κοινόχρηστοι χώροι (πλατείες, άλση, νηπιαγωγεία, δημοτικά σχολεία, γυμνάσια, δημαρχείο, ναοί) και το συγκεκριμένο ΟΤ 14, χωρίς καμία ιδιαίτερη διάκριση από τα λοιπά, κοινής κατοικίας οικοδομικά τετράγωνα.

Οι ενάγουσες όταν το έτος 2001, το πρώτον διαπίστωσαν ότι εντός του εν λόγω ακινήτου είχαν τοποθετηθεί όργανα παιδικής χαράς, άμεσα απευθύνθηκαν στον εναγόμενο Δήμο, όπου και διαμαρτυρήθηκαν, ζήτησαν δε εξηγήσεις για το πώς έλαβε χώρα αυτή η κατάληψη, πλην όμως ο Δήμος ουδεμία πειστική απάντηση μπόρεσε να δώσει.

Με το από 277/25/16-1-2007 έγγραφο της επίσης η Διεύθυνση Πολεοδομίας του Τομέα Κεντρικής Αθήνας αναφέρει ότι σύμφωνα με τα ισχύοντα διατάγματα θεσμοθέτησης παιδικής χαράς στο ΟΤ 14 του Δήμου …., στη συμβολή των οδών ..., δεν υφίσταται χώρος παιδικής χαράς, ενώ και στο προγενέστερο με αριθμό πρωτοκόλλου 2754/157/23-3-206 έγγραφο της ιδίας υπηρεσίας βεβαιώνεται ότι για το εν λόγω ΟΤ δεν ισχύει κανένα ειδικό ή γενικό πολεοδομικό διάταγμα χρήσεως γης.

Με βάση τα όσα αποδείχθηκαν και τα οποία επιρρωνύονται από την κατάθεση της ενώπιον του Δικαστηρίου εξετασθείσας μάρτυρος των εναγόντων και δεν αναιρούνται από τις περί του αντιθέτου ισχυρισμούς του μάρτυρα του εναγομένου ΟΤΑ, αποδεικνύεται ότι αποκλειστικές κύριες του εν λόγω ακινήτου και κατά τα ποσοστά που προαναφέρονται τυγχάνουν οι εφεσίβλητες".

Βάσει των παραδοχών αυτών το Εφετείο απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος κατά της 5416/2011 οριστικής αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία είχε γίνει δεκτή εν μέρει διεκδικητική κατά του αναιρεσείοντος αγωγή των αναιρεσιβλήτων για το επίδικο στην περιοχή ... ακίνητο.

ΙΙΙ. Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως ο αναιρεσείων Δήμος ... υποστηρίζει, ότι το (Τριμελές) Εφετείο Αθηνών με την προσβαλλομένη, 509/2014, απόφασή του υπέπεσε στην κατ'αρθρ. 559 αρ.11β ΚΠολΔ πλημμέλεια. Ειδικότερα αιτιάται, ότι: "Για το σχηματισμό της ως άνω αποδεικτικής του κρίσης ως προς την ασκηθείσα κατά της πρωτόδικης απόφασης έφεσής μου, η οποία απορρίφθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση, καθώς και ως προς την αγωγή των τεσσάρων πρώτων αναιρεσιβλήτων και του Δ.

Γ. που έγινε εν μέρει δεκτή με την ίδια απόφαση, το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο έλαβε υπόψη, μεταξύ άλλων, τα παρακάτω αποδεικτικά έγγραφα, ήτοι (με τη σειρά που αναφέρονται στο σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασης) -τα με αριθμό 4660/2007 πρακτικά συνεδρίασης του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, στα οποία περιέχονται οι ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων απόδειξης και ανταπόδειξης, -τα με αριθμό 2432/12-5-2002 πρακτικά δημοσίευσης του Πρωτοδικείου Αθηνών, που περιέχουν την από 10-3-1999 ιδιόγραφη διαθήκη του Ο. - Ι.

Γ., -το πιστοποιητικό μεταγραφής της με αριθμό …63/2002 πράξης αποδοχής κληρονομίας της συμβολαιογράφου Α. Τ. - Λ. στα οικεία βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου ..., - το πιστοποιητικό μεταγραφής της με αριθμό 9…3/1985 πράξης αποδοχής κληρονομιάς του συμβολαιογράφου Γ. Κ. στα οικεία βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου ..., -τις με αριθμούς φακέλου Θ- 306/8-9-1999 δήλωση φόρου κληρονομιάς και δήλωση φόρου μεγάλης ακίνητης περιουσίας του έτους 1999 που υπέβαλε ο Ο. - Ι.

Γ. στην αρμόδια ΔΟΥ, -τη με αριθμό …78/1985 πράξη αποδοχής κληρονομιάς του συμβολαιογράφου Γ. Κ., -τη με αριθμό 124/15/2011 ληξιαρχική πράξη θανάτου του Ληξιάρχου Αθηνών, -τα με αριθμό 825/2011 πρακτικά συνεδρίασης του Πρωτοδικείου Αθηνών, στα οποία περιέχεται η με αριθμό …786/19-1-2011 δημόσια διαθήκη της Συμβολαιογράφου Ε.

Α. - Ο., το από 5-9-1926 τοπογραφικό διάγραμμα του μηχανικού Α. Γ. (για το οποίο εξάλλου συντάχθηκε η πραγματογνωμοσύνη που διέταξε το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο), των οποίων κάνει ρητή μνεία στο αιτιολογικό της προσβαλλόμενης αποφάσεώς του με ειδική αναφορά στο περιεχόμενο του καθενός, χωρίς όμως να έχει γίνει ούτε από τις αναιρεσίβλητες, ούτε από εμένα, παραδεκτή επίκληση και προσαγωγή τους.

Πιο συγκεκριμένα, από τις προτάσεις των αναιρεσιβλήτων της συζητήσεως ενώπιον του δικάσαντος Εφετείου, επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση, προκύπτει ότι οι αναιρεσίβλητες, αφού προσάγουν και επικαλούνται νομότυπα ορισμένα μόνο από τα έγγραφα που είχαν προσαγάγει με επίκληση με τις προτάσεις της συζητήσεως ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, (στα οποία όμως έγγραφα δεν περιλαμβάνονται τα παραπάνω αναφερόμενα εννέα έγγραφα, τα οποία έλαβε υπόψη του το δευτεροβάθμιο δικαστήριο για το σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης), αναφέρουν στη συνέχεια ότι "...

Επειδή προσάγουμε και επικαλούμεθα και γενικά άπαντα τα σχετικά έγγραφα τα προσκομισθέντα και στην πρωτόδικη δίκη ..." (σελ. 7, σειρά 6 επ.). Η αόριστη όμως αυτή επίκληση των τελευταίων ως άνω αποδεικτικών εγγράφων, μεταξύ των οποίων οι αναιρεσίβλητες περιλαμβάνουν και τα παραπάνω αναφερόμενα εννέα έγγραφα που έλαβε υπόψη του το δικάσαν Εφετείο για την κατάρτιση του ως άνω αποδεικτικού του πορίσματος, δεν πληροί τις νόμιμες προϋποθέσεις." IV.

Η ανωτέρω επισκόπηση των παραδοχών της προσβαλλομένης αποφάσεως, σε συνδυασμό με τις επισκοπούμενες προτάσεις των ήδη αναιρεσιβλήτων ενώπιον του Εφετείου, που εξέδωσε την αναιρεσιβαλλομένη, καταδεικνύει την βασιμότητα του πρώτου αυτού λόγου. Ειδικότερα, οι αναιρεσίβλητες στις ανωτέρω προτάσεις τους (ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου) διέλαβαν συλλήβδην, ότι προσήγαγαν και επικαλέσθηκαν "άπαντα τα ανωτέρω αναφερόμενα σχετικά συμβόλαια, σχεδιαγράμματα, αποφάσεις, βεβαιώσεις δημοσίων αρχών, εμμάρτυρες καταθέσεις και γενικά άπαντα τα σχετικά, έγγραφα τα προσκομισθέντα και στην πρωτόδικη δίκη".

Η γενικόλογη μνεία των ανωτέρω αποδεικτικών μέσων δεν είναι νόμιμη, συμφώνως προς την μείζονα σκέψη. Επομένως, το Εφετείο, που έλαβε υπόψιν του τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων, την 51/09 έκθεση πραγμ/νης και το σύνολο των "αποδεικτικών στοιχείων", δηλαδή (και) αποδεικτικά μέσα, τα οποία, ούτε οι αναιρεσίβλητες, αλλά ούτε και το νυν αναιρεσείον, ΝΠ του Δήμου, νομίμως επικαλέσθηκαν (και προσκόμισαν), υπέπεσε στην κατ'αρθρ. 559 αρ.11β ΚΠολΔ πλημμέλεια.

V. Κατ'αρθρ.1710 παρ.1 ΑΚ, το σύνολο της περιουσίας του προσώπου, μετά τον θάνατό του περιέρχεται (ως κληρονομία) από τον νόμο ή δυνάμει διαθήκης σε ένα ή περισσότερα πρόσωπα (κληρονόμους). Ωσαύτως, στο αρθρ.1846 ΑΚ προβλέπεται η αυτοδίκαιη περιέλευση της κληρονομίας στον κληρονόμο με την επιφύλαξη του άρθρου 1198 ιδίου κώδικος. Το τελευταίο προϋποθέτει την μεταγραφή, για την μεταβίβαση της κυριότητας του ακινήτου. Προσέτι από τον συνδυασμό των διατάξεων 1193, 1195 και 1199 του άνω κώδικος προκύπτει, ότι μεταγράφεται στο γραφείο μεταγραφών της περιφέρειας του ακινήτου είτε η αποδοχή κληρονομίας, (προκύπτουσα από δημόσιο έγγραφο), είτε το κληρονομητήριο. VI. Κατά την έννοια του αρ.19 του άρθρ.559 ΚΠολΔ, η απόφαση στερείται νομίμου βάσεως, όταν στην ελάσσονα πρότασή της δεν αναφέρονται διόλου ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικά τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του, επί ουσιώδους για την έκβαση της δίκης ζητήματος και έτσι δεν μπορεί να ελεγχθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν οι όροι του κανόνος ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε ή δεν συνέτρεχαν εκείνου που δεν εφαρμόσθηκε.

Εν προκειμένω το αναιρεσείον με τον τρίτο λόγο υπό στοιχ.Α' αιτιάται, ότι το Εφετείο με την προσβαλλομένη απόφασή του υπέπεσε στην πλημμέλεια του αρ.19, διότι: Δέχθηκε ότι οι τέσσερις πρώτοι αναιρεσίβλητοι και ο αρχικός διάδικος Δ. Γ., ο οποίος απεβίωσε μετά την έκδοση της πρωτόδικης αποφάσεως, είναι συγκύριοι του διεκδικουμένου ακινήτου κατά τα ανωτέρω αναφερόμενα στις παραδοχές ιδανικά ποσοστά.

Περαιτέρω όμως, κατά το αναιρεσείον, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο δέχεται, ότι συγκυρία του επιδίκου ακινήτου τυγχάνει μετά τον θάνατο του αρχικού διαδίκου Δ. Γ., η κόρη του τελευταίου, ήτοι η πέμπτη αναιρεσίβλητη, κατά τα ως άνω. Εν τούτοις, όπως το αναιρεσείον υποστηρίζει, δεν αναφέρεται στην αναιρεσιβαλλομένη με ποιον τρόπο απέκτησε αυτή (5η αναιρεσίβλητη) το ποσοστό συγκυριότητος του αποβιώσαντος πατέρα της και αρχικού διαδίκου Δ.Γαλανού, αφού, σημειωτέον, κατά τον χρόνο συζητήσεως της εφέσεώς του (αναιρεσείοντος), επί της οποία εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση, δεν είχε ακόμη προβεί σε συμβολαιογραφική αποδοχή της κληρονομίας του αρχικού διαδίκου Δ.Γαλανού, καθώς και στην μεταγραφή αυτής.

Ο λόγος αυτός είναι βάσιμος, γιατί, όπως καταδεικνύεται απ'την προηγηθείσα επισκόπηση των παραδοχών της προσβαλλομένης το Εφετείο με ελλειπή αιτιολογία δέχθηκε την (ιδανική) συγκυριότητα της πέμπτης αναιρεσίβλητης επί του επιδίκου ακινήτου, χωρίς μνεία της αποδοχής κληρονομίας και μεταγραφής αυτής όπως αναπτύσσεται στην μείζονα σκέψη καθόσον αφορά στην πέμπτη αναιρεσίβλητη.

VII. Κατά συνέπεια, κατέστη αναιρετέα (στο σύνολό της) η προσβαλλόμενη εφετειακή απόφαση, κατά παραδοχήν ως βασίμων των πρώτου και τρίτου (υπό στοιχ.Α) λόγων αναιρέσεως, ενώ πλέον παρέλκει η διερεύνηση των λοιπών λόγων. Μετ'αναίρεσιν η υπόθεση, πρέπει να παραπεμφθεί στο ίδιο δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές, πλήν αυτών που εξέδωσαν την αναιρουμένη απόφαση (αρθρ.580 παρ.3 ΚΠολΔ). Τέλος, στους ηττωμένους αναιρεσιβλήτους πρέπει να επιβληθεί η δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, κατά παραδοχή του αιτήματός του (αρθρ.176, 183, 191 παρ.2 ΚΠολΔ, 1 επ., 281 παρ.2 του Δημοτικού Κώδικος, που κυρώθηκε με το ν.3463/06), συμφώνως προς το διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 509/2014 απόφαση του Εφετείου (Τριμελούς) Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο Τριμελές Εφετείο Αθηνών, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, πλην αυτών που εξέδωσαν την αναιρουμένη απόφαση. Και

Επιβάλλει στους αναιρεσίβλητους την δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος Δήμου, το ποσόν της οποίας ορίζει σε εξακόσια ευρώ (600€).

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 20 Μαρτίου 2019.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 9 Μαΐου 2019.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ