Supreme Court dismisses appeal on inheritance acceptance declaration due to lack of proof for alleged document distortion.

Απόφαση 521 / 2019 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 521 /2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ασπασία Μαγιάκου, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, Πέτρο Σαλίχο, Ιωάννη Φιοράκη, Παρασκευή Καλαϊτζή- Εισηγήτρια και Γεώργιο Παπανδρέου, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 9η Ιανουαρίου 2019 με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας:Α. χας Ε. Κ., το γένος Ε. Κ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Θεόδωρο Σαρρή, Των αναιρεσίβλητων:1.Σ. Χ. του Ν., κατοίκου ...,2.Ν. συζ. Γ. Α., το γένος Ν. Χ. και 3.Σ. Χ. του Ν., κατοίκων ... που παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο Σταμάτη Γρύλλη.

Στο σημείο αυτό ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας, δήλωσε ότι διορθώνει την αίτηση αναίρεσης ως προς το όνομα του συμβολαιογράφου, "Π. Μ. " στο ορθό "Π. Μ.", όπως αναλυτικότερα αναφέρεται με τις προτάσεις του.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8-9-1981 αγωγή των Β. χήρας Π. Σ. και Α. χήρας Γ. Δ., που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιά. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3276/2014 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου, 704/2017 του Εφετείου Πειραιά. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 12-4-2018 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσίβλητων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

I. Κατ' άρθρ. 559 αρ. 1β Κ.Πολ.Δ, η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναιρέσεως, μόνον αν τα διδάγματα αυτά αφορούν στην ερμηνεία κανόνων δικαίου ή στην υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σε αυτούς. Κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως ως διδάγματα της κοινής πείρας θεωρούνται γενικές αρχές που συνάγονται επαγωγικώς από την καθημερινή παρατήρηση της εμπειρικής πραγματικότητος, την συμμετοχή στις συναλλαγές και τις γενικές τεχνικές ή επιστημονικές γνώσεις, οι οποίες έχουν γίνει κοινό κτήμα και χρησιμοποιούνται από το δικαστήριο για την εξειδίκευση των αορίστων νομικών εννοιών και για την έμμεση απόδειξη κρισίμων γεγονότων ή την εκτίμηση της αποδεικτικής αξίας των αποδεικτικών μέσων που προσκομίσθηκαν.

Περαιτέρω, κατά τον αρ. 10 του άνω άρθρου αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο παρά τον νόμο, δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά χωρίς απόδειξη. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως στηρίζεται στην παράβαση του συστήματος της συζητήσεως, κατά το οποίο ο δικαστής αποφασίζει με βάση εκείνα που έχουν προταθεί και αποδειχθεί.

Η περίπτωση αυτή υπάρχει, όταν για τα δεκτά γενόμενα από το δικαστήριο "πράγματα" δεν έχει προσαχθεί καμία απόδειξη ή λήφθηκε υπόψη απόδειξη που είχε διαταχθεί για άλλο θέμα ή αποδεικτικό μέσο μη επιτρεπόμενο από το νόμο, ή δεν εκθέτει το δικαστήριο στην απόφασή του από ποια αποδεικτικά στοιχεία έχει αντλήσει την απόδειξη για πράγματα που δέχθηκε ως αληθινά.

Έτσι περαιτέρω , συμφώνως προς τον αρ. 13, του ιδίου άρθρου αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο εσφαλμένα εφήρμοσε τους ορισμούς του νόμου ως προς το βάρος αποδείξεως. Ο λόγος αυτός στοιχειοθετείται, όταν το δικαστήριο παραβίασε τους ορισμούς του νόμου, αναφορικά με το ρυθμιζόμενο στη διάταξη του άρθρου 338 ΚΠολΔ βάρος αποδείξεως συμφώνως προς την οποία (διάταξη) κάθε διάδικος οφείλει να αποδείξει τα πραγματικά γεγονότα που είναι αναγκαία για να υποστηρίξει την αυτοτελή αίτηση ή ανταίτησή του.

Το βάρος αποδείξεως διακρίνεται σε υποκειμενικό και αντικειμενικό. Το υποκειμενικό προσδιορίζει, τον διάδικο, στον οποίο το δικαστήριο με παρεμπίπτουσα, περί αποδείξεως, απόφαση, θα επιβάλλει την ευθύνη προσκομιδής των αποδεικτικών μέσων, προς βεβαίωση στον απαιτούμενο βαθμό αποδείξεως των θεμελιωτικών της αξιώσεώς του πραγματικών γεγονότων.

Το πεδίο εφαρμογής του υποκειμενικού βάρους αποδείξεως έχει περιορισθεί σημαντικά μετά την κατάργηση της προδικαστικής αποφάσεως. Το αντικειμενικό βάρος προσδιορίζει τον διάδικο που φέρει τον κίνδυνο της αμφιβολίας του δικαστή, ως προς τη συνδρομή των θετικών προϋποθέσεων επελεύσεως της επίδικης έννομης συνέπειας.

Η εσφαλμένη κατανομή του αντικειμενικού βάρους αποδείξεως, με την έννοια εσφαλμένου προσδιορισμού, του φέροντος τον κίνδυνο της αμφιβολίας του δικαστή ως προς τη συνδρομή των θετικών προϋποθέσεων γενέσεως της επίδικης έννομης συνέπειας, διαδίκου, στοιχειοθετεί τον παρόντα λόγο αναιρέσεως. Ειδικότερα, εσφαλμένη επιβολή του αντικειμενικού βάρους υπάρχει, όταν το δικαστήριο από τις προσαχθείσες αποδείξεις δεν σχηματίζει την δικανική πεποίθηση που απαιτεί ο νόμος για την παραδοχή ορισμένου αιτήματος, δηλαδή αμφιβάλλει για την ουσιαστική βασιμότητα κάποιου ισχυρισμού, που κατά νόμο θεμελιώνει το αίτημα της αγωγής, ενστάσεως κλπ και που οφείλει να αποδείξει ο υποβαλών το αίτημα διάδικος, οπότε το δικαστήριο θα έπρεπε να απορρίψει το σχετικό αίτημα.

Εάν δεν το απορρίψει, υποπίπτει στην νομική πλημμέλεια της άνω διατάξεως. Τέλος, κατά τον αρ. 20 της προρρηθείσας διατάξεως αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό. Ο λόγος αυτός ιδρύεται, αν το δικαστήριο της ουσίας για την απόδειξη ή ανταπόδειξη ουσιώδους ισχυρισμού, δηλαδή ισχυρισμού που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου, με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό.

Ως έγγραφα, η παραμόρφωση του περιεχομένου των οποίων θεμελιώνει τον παραπάνω λόγο αναιρέσεως, θεωρούνται τα αναφερόμενα στα άρθρα 339 και 432 Κ.ΠολΔ ως αποδεικτικά μέσα και μπορεί να είναι είτε ιδιωτικά είτε δημόσια και να χρησιμεύουν προς άμεση ή έμμεση απόδειξη και προς συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων.

II. Οι παραδοχές της προσβαλλομένης 704/2017, αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πειραιώς, επιτρεπτώς επισκοπούμενες, έχουν ως ακολούθως: "Από την εκτίμηση των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων των διαδίκων, που εξετάσθηκαν ενώπιον του Εισηγητή Δικαστή που ορίστηκε με τη με αριθμό 132/1985 προδικαστική απόφαση του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου και περιέχονται στην υπ' αριθ. 210/1995 Εισηγητική έκθεση, απ' όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα που νόμιμα προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι, είτε αυτά χρησιμεύουν προς άμεση απόδειξη, είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων και λαμβάνονται υπόψη για την ουσιαστική διάγνωση της διαφοράς, συμπεριλαμβανομένης της από 23-3- 2011 έκθεσης πραγματογνωμοσύνης που συνέταξε ο διορισθείς με τη με αριθ. 6/2007 απόφαση αντικατάστασης πραγματογνώμονα του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου πολιτικός μηχανικός Χ.

Λ., σε εκτέλεση της άνω με αριθ. 132/1985 προδικαστικής απόφασης του ιδίου δικαστηρίου, όπως αυτή διορθώθηκε με τη με αριθ. 2116/2004 απόφασή του και των φωτογραφιών των οποίων η γνησιότητα δεν αμφισβητείται (άρθρα 444 αριθ. 3, 448 παρ. 2 και 457 παρ. 4 Κ.Πολ.Δ. - Α.Π. 1304/2013, Τ.Ν.Π. ΝΟΜΟΣ), αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:

Με το με αριθ. ...21/7-8-1891 συμβόλαιο δωρεάς αιτία θανάτου του συμβολαιογράφου Π. Μ., η Σ., σύζυγος Ι. Κ., το γένος Α. Λ., μεταβίβασε άτυπα στο σύζυγο της, λόγω δωρεάς αιτία θανάτου, την προικώα οικία της, η οποία κατά τον ως άνω τίτλο βρίσκεται στην ... και στην ενορία της εκκλησίας του ... και συνορεύει "ανατολικώς με οικία Ι.

Μ., δυτικώς με οδό και οικία Π. Σ., μεσημβρινώς με οδόν και εκκλησίαν ... και αρκτικώς με θάλασσα". Το ακίνητο αυτό (οικία μετά του οικοπέδου της, του οποίου ειδική αναφορά δεν έγινε στο άνω συμβόλαιο, όπως ήταν σύνηθες, σύμφωνα και με τα διδάγματα της κοινής πείρας, σε συμβόλαια εκείνης της εποχής) είχε περιέλθει στην ανωτέρω από τον αδελφό της Χ.

Λ., δυνάμει του με αριθ. …04/7-2-1863 προικοσυμφώνου του συμβολαιογράφου ... Δ. Α.. Ακολούθως, με το με αριθμό ...47/23-9-1892 πωλητήριο συμβόλαιο του συμβολαιογράφου ...ς Π. Μ., το οποίο μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου ...ς, στον τόμο 20 και με αύξοντα αριθμό μεταγραφής 16, ο Ι. Κ. μεταβίβασε το παραπάνω ακίνητο, λόγω πώλησης στον Α.

Κ., πατέρα των αρχικώς εναγουσών, Β., χήρας Π. Σ., το γένος Α. Κ. ή Κ. και Α.ς Σ. Δ., το γένος Α. Κ. ή Κ.. Ο πατέρας και η μητέρα των αρχικών εναγουσών απεβίωσαν στις 2-8-1915 και 17-3-1919 αντίστοιχα χωρίς να αφήσουν διαθήκη, ενώ με τη με αριθ. 415/1962 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιά κηρύχθηκαν σε αφάνεια, χωρίς επίσης να αφήσουν διαθήκη, οι αδελφοί των ως άνω αρχικών εναγουσών Ν., Κ.

και Ι. Κ.. Ακόμη, τα αδέλφια των αρχικών εναγουσών Ε., χήρα Γ. Σ. και Π. Κ. απεβίωσαν στις 10-11-1958 και 14-04-1960 αντίστοιχα, χωρίς να αφήσουν διαθήκη. Με την υπ' αριθ. …83/3-8-1962 δήλωση αποδοχής κληρονομιάς της συμβολαιογράφου ... Μ. Κ., που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου ..., στον τόμο …0 και με αύξοντα αριθμό μεταγραφής …18, οι αρχικές ενάγουσες αποδέχθηκαν την κληρονομιά των αποβιωσάντων γονέων τους ως μοναδικές εξ αδιαθέτου κληρονόμοι αυτών και στη συνέχεια οι ίδιες ως άνω, με την υπ' αριθ.

…64/30-11-1979 δήλωση αποδοχής κληρονομιάς της συμβολαιογράφου Μ. Π. - Δ., που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου ...ς, στον τόμο ..5 και με αύξοντα αριθμό μεταγραφής ..04, αποδέχθηκαν την κληρονομιά των προαποβιωσάντων αδελφών τους Ευδοκίας και Προκοπίου, καθώς επίσης και των κηρυχθέντων σε αφάνεια αδελφών τους Ν., Κ.

και Ι.. Περαιτέρω, με την υπ' αριθ. …65/30-11-1979 δήλωση αποδοχής κληρονομιάς της συμβολαιογράφου Μ. Π. - Δ., που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου ...ς, στον τόμο …5 και με αύξοντα αριθμό μεταγραφής …05, οι αρχικές ενάγουσες αποδέχθηκαν την κληρονομιά του προαποβιώσαντος αδελφού τους Μ., στην οποία κληρονομιά περιλαμβάνεται και το ιδανικό μερίδιο (80/960) του κληρονομούμενου στο παραπάνω ακίνητο.

Στη συνέχεια, στις 22-1-1982, ήτοι μετά την άσκηση της υπό κρίση αγωγής, απεβίωσε χωρίς να αφήσει διαθήκη η αρχική πρώτη ενάγουσα Β., χήρα Π. Σ., το γένος Α. Κ. ή Κ.. Την κληρονομιά της αποδέχθηκε η αδελφή της Α., χήρα Σ. Δ., το γένος Α. Κ. ή Κ. (αρχική δεύτερη ενάγουσα), με την υπ' αριθ. ...96/11-10-1984 δήλωση αποδοχής κληρονομιάς της συμβολαιογράφου Σ.

Σ., που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου ..., στον τόμο …6 και με αύξοντα αριθμό μεταγραφής …96. Στις 25-7- 1987 απεβίωσε και η αρχική δεύτερη ενάγουσα, η οποία με τη νομίμως δημοσιευθείσα με αριθμό …18/29-6-1982 δημόσια διαθήκη της ενώπιον της άλλοτε συμβολαιογράφου Σ. Ρ., το γένος Σ., κατέλειπε κληρονόμους της εξ αδιαιρέτου και κατ' ισομοιρία σ' όλη την κινητή και ακίνητη περιουσία της, τα τέκνα της ανιψιάς της Δ.

Χ., ήτοι τους Σ. Χ. του Ν., Ν., συζ. Γ. Α., το γένος Ν. Χ., Σ. Χ. και Ε. Χ., από τους οποίους η τελευταία αποποιήθηκε την κληρονομιά με τη με αριθμό 1792/1987 πράξη του Γραμματέα του Πρωτοδικείου Αθηνών, ενώ οι υπόλοιποι τρεις αποδέχθηκαν την κληρονομιά με τη με αριθμό …36/11-12- 1987 δήλωση αποδοχής κληρονομιάς ενώπιον της συμβολαιογράφου Π.

Ξ., η οποία μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου ...ς, στον τόμο 46 και με αύξοντα αριθμό μεταγραφής 957. Ακολούθως, οι αμέσως ανωτέρω κληρονόμοι αποδέχθηκαν για λογαριασμό της ανωτέρω παρ' αυτών κληρονομούμενης και την επαχθείσα σ' αυτήν κληρονομιά της προαποβιώσασας αδελφής της Β.

χήρας Π. Σ., το γένος Α. και Α. Κ. ή Κ. (αρχικής πρώτης ενάγουσας), με τη με αριθμό …35/11-12-1987 δήλωση αποδοχής κληρονομιάς ενώπιον της συμβολαιογράφου Π. Ξ., η οποία μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου ...ς, στον τόμο …6 και με αύξοντα αριθμό μεταγραφής …56. Κατόπιν όλων αυτών οι τρεις προαναφερθέντες κληρονόμοι της δεύτερης αρχικής ενάγουσας κατά ποσοστό 1/3 εξ αδιαιρέτου ο καθένας, νόμιμα συνεχίζουν στη θέση των αρχικών εναγουσών την παρούσα δίκη.

Περαιτέρω, σύμφωνα και με όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω, με την κρινόμενη αγωγή οι αρχικές ενάγουσες ισχυρίζονται ότι το έτος 1965 η εναγομένη κατέλαβε αυθαίρετα και έκτοτε κατακρατεί τμήμα του παραπάνω περιγραφόμενου ακινήτου τους, του οποίου η οικία έχει ήδη κατεδαφιστεί και συγκεκριμένα μία λωρίδα γης,

έκτασης 190 τ.μ. περίπου, η οποία συνορεύει " ανατολικώς επί πλευράς 4 μέτρων περίπου με το υπόλοιπο οικόπεδο τους, δυτικώς επί πλευράς 6 μέτρων περίπου με πρώην δημόσια οδό καταληφθείσα ήδη από την εναγομένη, αρκτικώς επί πλευράς 20 μέτρων περίπου με θάλασσα και μεσημβρινώς επί προσώπου 18 μέτρων περίπου με νέα δημόσια οδό που ανοίχθηκε στο μείζον οικόπεδο τους, το οποίο βρίσκεται στην πρώην ενορία Ιερού Ναού ..., ήδη ονομαζομένη θέσις "...", παρά τω Ιερώ Ναώ ..., όπως το ενιαίο ακίνητο αυτό αποτυπώνεται με τα στοιχεία ΑΒΓΔΑ στο από Νοεμβρίου 1979 σχεδιάγραμμα του μηχανικού Γ. Κ., ως έχον συνολική έκταση 502,04 τ.μ, το οποίο συνορεύει κατά το με αριθ. ...21/7-8-1891 άνω τίτλο κτήσης του απώτερου δικαιοπαρόχου τους Ι. Κ. ανατολικώς με οικία Ι. Μ., δυτικώς με οδό και πέραν αυτής με οικία Π. Σ., μεσημβρινώς με παλαιά οδό και πέραν αυτής με Ιερό Ναό ... και αρκτικώς με θάλασσα, κατά δε το ως άνω σχεδιάγραμμα, αρκτικώς επί πλευράς ΒΓ του ως άνω σχεδιαγράμματος 30,80 μέτρων με θάλασσα, μεσημβρινώς επί πλευράς ΑΔ 31 μέτρων με παλαιό οδό και Ιερό Ναό ..., ανατολικώς επί πλευράς ΑΒ 14,20 μέτρων με ιδιοκτησία Ι. Μ. και δυτικώς επί πλευράς ΔΓ με οδό και πέραν αυτής με ιδιοκτησία Π. Σ.". Η εναγόμενη από την πλευρά της ισχυρίζεται ότι η ίδια εδαφική λωρίδα περιέχεται στους τίτλους κυριότητας αυτής και των δικαιοπαρόχων της και συγκεκριμένα ότι απέκτησε την κυριότητά της με παράγωγο τρόπο, από

αγορά από την Π., χήρα Π. Τ., το γένος Π. Σ., δυνάμει του νομίμως μεταγραμμένου με αριθμού …38/1961 πωλητηρίου συμβολαίου της συμβολαιογράφου ...ς Μ. Κ., το οποίο διορθώθηκε στη συνέχεια με το νομίμως μεταγραμμένο με αριθμό …16/1961 συμβόλαιο της ιδίας ως άνω συμβολαιογράφου, σε συνδυασμό με τα με αριθμούς …26/1962 και …34/1964 νομίμως μεταγραμμένα πωλητήρια συμβόλαια της ιδίας ανωτέρω συμβολαιογράφου.

Ότι το ακίνητο αυτό περιήλθε στον Π. Τ., σύζυγο της άνω άμεσης δικαιοπαρόχου της Π.ς χήρας Π. Τ., το γένος Π. Σ., λόγω προίκας, δυνάμει του με αριθμού ...38/1905 προικοσυμβολαίου του συμβολαιογράφου ...ς Ι. Μ., στο δε απώτερο δικαιοπάροχο του ανωτέρω Π. Σ., περιήλθε δυνάμει του με αριθ. …87/1869 συμβολαίου του συμβολαιογράφου ...ς Π.

Μ.. Επί του άνω ζητήματος σε τίνος τους τίτλους κυριότητας περιέχεται το επίδικο άνω εδαφικό τμήμα πρέπει να αναφερθούν τα εξής: Σύμφωνα με την από 23-3-2011 έκθεση πραγματογνωμοσύνης του διορισθέντος με την προαναφερθείσα με αριθ. 6/2007 απόφαση του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου πραγματογνώμονος πολιτικού μηχανικού Χ.

Λ., το επίδικο, το οποίο απεικονίζεται με τα αλφαβητικά γράμματα ΑΒΓΔΕΖΑ στο επισυναπτόμενο στην ανωτέρω έκθεση τοπογραφικό διάγραμμα, δεν περιλαμβάνεται στους τίτλους κτήσης κυριότητας των δικαιοπαρόχων της εναγομένης αλλά στους τίτλους κτήσης κυριότητας των δικαιοπαρόχων των αρχικών εναγουσών. Όπως εκτίθεται στο εμπεριστατωμένο σχετικά σκεπτικό της άνω έκθεσης "

Β4. Από τα συμβόλαια των διαδίκων ως προς το όριο μεταξύ των ιδιοκτησιών τους αλλά και το μεσημβρινό όριο εκάστης, προκύπτουν τα εξής: ΣΥΜΒΟΛΑΙΑ ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ: ….34/1964: Ανατολικώς με οικόπεδον Α. Κ., Μεσημβρινώς με οικίαν Μ.. …6/1962: Ανατολικώς με οικόπεδον Α. Κ., Μεσημβρινώς με οικίαν Μ.. ….6/1961: Αρκτικώς με κληρονόμους Λ.

και θάλασσα, Μεσημβρινώς με ... και δρόμο. Ανατολικώς δεν προσδιορίζεται όριο. [Το εν λόγω συμβόλαιο είναι διορθωτικό του συμβολαίου …38/1961 και αφορά σε οικόπεδο που έχει ενσωματώσει τον δρόμον (κλιμακωτή οδό) που αναφέρεται στο ανατολικό όριο των συμβολαίων …38/1961, ...38/1905 και ...7/1869], …38/1961: Ανατολικώς με δρόμον και οικίαν των κληρονόμων Λ., Μεσημβρινώς με συγκόλλητον οικίαν Ι.

Σ.. ...38/1905: Ανατολικώς με δρόμον και οικίαν των κληρονόμων Λ., Μεσημβρινώς με συγκόλλητον οικίαν Ι. Σ.. ...7/1869: Ανατολικώς με δρόμον και οικίαν των κληρονόμων Λ., Μεσημβρινώς με συγκόλλητον οικίαν Ι. Σ.. Όπως φαίνεται από τα παραπάνω συμβόλαια της εναγομένης, παρότι όλα βασίζονται στο ...38/1905, τα μεταγενέστερα του ….38/1961 συμβόλαια δεν εμφανίζουν ως ανατολικό όριο "δρόμον και οικίαν των κληρονόμων Λ.", παρότι δεν έχει μεσολαβήσει καμία πώληση μέρους της ιδιοκτησίας των κληρονόμων Λ. (εναγόντων) προς την εναγομένη ή τους δικαιοπαρόχους της.

Δηλαδή, με τα συμβόλαια …38/1961 και το διορθωτικό αυτού ….16/1961, αμφότερα συνταχθέντα δυνάμει του υπ' αριθ. ...38/1905 συμβολαίου, η εναγομένη αγοράζει οικόπεδο με όρια περιγραφόμενα στο συμβόλαιο ….16/1961 ως εξής "Αρκτικώς συνορεύει με κληρονόμους Λ., δυτικώς με οικίαν Τ., αρκτικώς με θάλασσαν και μεσημβρινώς με ...

και δρόμον", ενώ δεν αναφέρεται στο συμβόλαιο αυτό ανατολικό όριο. Ανατολικό όριο του ιδίου οικοπέδου όμως αναφέρεται στο συμβόλαιο ….38/1961 ως εξής "Ανατολικώς με δρόμον και οικίαν των κληρονόμων Λ.". Αμφότερα τα συμβόλαια ….38/1961 και το διορθωτικό αυτού ….16/1961 συνετάχθησαν δυνάμει του υπ' αριθ. ...38/1905 συμβολαίου, το οποίο όμως περιγράφει ακίνητο με όρια περιγραφόμενα ως εξής "Ανατολικώς με δρόμον και οικίαν των κληρονόμων Λ.,.

δυτικώς με οικίαν Μ. Κ., μεσημβρινώς με συγκόλλητον οικίαν Ι. Σ. και αρκτικώς με θάλασσαν". ΣΥΜΒΟΛΑΙΑ ΕΝΑΓΟΝΤΩΝ: …….47/1892: Δυτικώς με οδόν και οικίαν Π. Σ., Μεσημβρινώς με οδόν και εκκλησίαν .... …421/1891: Δυτικώς με οδόν και οικίαν Π. Σ., Μεσημβρινώς με οδόν και εκκλησίαν .... Η οικία Π. Σ. με το συμβόλαιο προικός ...38/1905 δίδεται ως προίκα στον Π.

Τ. δια την γάμου κοινωνία με την Π. Π. Σ.. Επομένως, επειδή το συμβόλαιο …16/1961 ορίζει ότι το δι' αυτού μεταβιβαζόμενο στην εναγομένη οικόπεδο δυτικώς συνορεύει με οικίαν Τ., σημαίνει ότι μεταξύ του οικοπέδου αυτού και της οικίας Τ. δεν μεσολαβεί οδός. Όμως στα προγενέστερα συμβόλαια στα οποία αναφέρεται και βασίζεται το συμβόλαιο …16/1961 αναφέρεται η ύπαρξη οδού.

Επειδή δε μεσημβρινώς, κατά το συμβόλαιο ….16/1961, το οικόπεδο αυτό συνορεύει με ... και δρόμον, η δυτική πλευρά του οικοπέδου αυτού ορίζεται να συνορεύει με οικίαν Τ., μη υπάρχουσας κατά το συμβόλαιο αυτό μεσολαβούσας οδού μεταξύ των δύο ιδιοκτησιών. Παρ' ότι σ' όλα τα προγενέστερα συμβόλαια, όπως φαίνεται από τα παραπάνω, αναφέρεται η ύπαρξη οδού στο κοινό όριο των ιδιοκτησιών εναγόντων και εναγομένης, με το συμβόλαιο 716/1961 παύει πλέον το ακίνητο των εναγόντων να έχει δυτικό όριο δρόμον και οικίαν Τ..

Έτσι, το περιγραφόμενο οικόπεδο της αγοραπωλησίας, με βάση το συμβόλαιο …16/1961, συνορεύει: με το ακίνητο των εναγόντων Αρκτικώς και συγκεκριμένα "Αρκτικώς με κληρονόμους Λ.", - σε αντίθεση με το συμβόλαιο ….38/1961 όπου αναγράφεται ότι συνορεύει Ανατολικώς και συγκεκριμένα "με δρόμον και οικία κληρονόμων Λ.

απώτερων δικαιοπαρόχων των εναγόντων" -, Δυτικώς με οικίαν Τ., Αρκτικώς με θάλασσαν και μεσημβρινώς με ... και δρόμον, ενώ δεν προσδιορίζει το συμβόλαιο …16/1961 ανατολικό όριο. Ανατολικό όριο, σύμφωνα με τα προγενέστερα συμβόλαια της ιδιοκτησίας της εναγόμενης, προσδιορίζεται ως "οδός και οικία των κληρονόμων Λ." και σύμφωνα με τα προγενέστερα συμβόλαια της ιδιοκτησίας των εναγόντων το ίδιο όριο προσδιορίζεται σαν δυτικό όριο της ιδιοκτησίας τους και συγκεκριμένα ως "οδός και οικία Π.

Σ., μετέπειτα Τ. απώτερων δικαιοπαρόχων της εναγόμενης". Δηλαδή, με βάση το συμβόλαιο …16/1961, το επίδικο αποκτάται από την εναγομένη. Επίσης, όπως προαναφέρθηκε, το μεταβιβαζόμενο οικόπεδο με το συμβόλαιο …16/1961 ορίζεται να συνορεύει "μεσημβρινώς με ... και δρόμον", σε αντίθεση με το συμβόλαιο ...38/1905, δυνάμει του οποίου συνετάχθη, όπου το ίδιο ακίνητο περιγράφεται με όρια "Ανατολικώς με δρόμον και οικίαν των κληρονόμων Λ., δυτικώς με οικίαν Μ.

Κ., μεσημβρινώς με συγκόλλητον οικίαν Ι. Σ. και αρκτικώς με θάλασσαν". Με το συμβόλαιο …26/1962 η εναγομένη αγοράζει το 1/2 οικίας ευρισκομένης εντός των ορίων του ακινήτου, του προσδιοριζόμενου παραπάνω με το συμβόλαιο ...38/1905, με τα εξής όρια "ανατολικώς με οικόπεδον Α. Κ. (εναγομένης), δυτικώς με συγκόλλητον οικίαν Μ., αρκτικώς με θάλασσαν και μεσημβρινώς με οικίαν Μ.".

Δηλαδή, το ανατολικό όριο, αντί να αναφέρεται ως "δρόμος και οικία των κληρονόμων Λ.", αναφέρεται πλέον σαν "οικόπεδο Α. Κ. (της εναγομένης). Η ύπαρξη του εν λόγω δρόμου μεταξύ των ιδιοκτησιών των διαδίκων παύει να αναφέρεται στα συμβόλαια της ιδιοκτησίας της εναγομένης από το συμβόλαιο ….16/1961 και εφεξής, σε αντίθεση με τα προγενέστερα συμβόλαια των ιδιοκτησιών και των δύο διαδίκων μερών, όπου αναφέρεται ρητά.

Στο συμβόλαιο ….16/1961 δεν αναφέρεται ποιό είναι το ανατολικό όριο του οικοπέδου, ενώ αναφέρονται δύο όρια Αρκτικώς. Επίσης, στο συμβόλαιο αυτό αναφέρεται σαν μεσημβρινό όριο "δρόμος και ...", ενώ στο προγενέστερο - συμβόλαιο ...38/1905, δυνάμει του οποίου συνετάχθη το ….16/1961, αναφέρεται ότι το ακίνητο της εναγομένης συνορεύει μεσημβρινώς με συγκόλλητον οικίαν Ι.

Σ.. Αντιθέτως, μεσημβρινό όριο "οδός και εκκλησία ...", σύμφωνα με το συμβόλαιο ...21/7-8-1891 έχει το ακίνητο ιδιοκτησίας των εναγόντων.

Β.5)- Σύμφωνα με τα παραπάνω, βάσει των συμβολαίων των απώτερων δικαιοπαρόχων των διαδίκων, επί τη βάσει των οποίων συνετάχθησαν ή όφειλαν να συνταχθούν τα μεταγενέστερα συμβόλαια αυτών, προκύπτει ότι το επίδικο δεν περιλαμβάνεται στην ιδιοκτησία της εναγομένης αλλά ευρίσκεται προς τη πλευρά της ιδιοκτησίας των εναγόντων.

Το επίδικο, με στοιχεία ΑΒΓΔΕΖΑ, απεικονιζόμενο στο τοπ. διάγραμμα (σκαρίφημα) ΣΚ, έχει επιφάνεια ... τ.μ, επειδή όμως μέρος της επιφανείας του βρίσκεται εντός του Αιγιαλού, η εκτός Αιγιαλού επιφάνειά του με στοιχεία ΖΗ2ΒΓΔΕΖ επιδίκου περιορίζεται στα 204 τ.μ. Η εφαρμογή της γραμμής Αιγιαλού και της γραμμής Παραλίας έγινε με βάση το σχέδιο ΣΧ5.

Το επίδικο περιλαμβάνεται καθ' ολοκληρίαν εντός της ιδιοκτησίας των εναγόντων, εφ' όσον το ανατολικό όριο, υπό στοιχεία ΘΙ (μέχρι το νέο παραλιακό δρόμο) στο τοπ. διάγραμμα (σκαρίφημα) ΣΚ, της υπό στοιχεία ΖΗ2ΒΘΙΚβγΔΕΖ (εκτός Αιγιαλού και μέχρι το νέο παραλιακό δρόμο) ιδιοκτησίας των εναγόντων, σύμφωνα με την απεικόνιση υπό στοιχεία ΖΗ (μέχρι το παλαιό κοινοτικό δρόμο) στο σχέδιο ΣΧ2 και την απεικόνιση υπό στοιχεία ΑΒ (μέχρι το παλαιό κοινοτικό δρόμο) στο σχέδιο ΣΧΚΠ, ευρίσκεται ανατολικότερα και πέραν των στερνών και του επιδίκου.

Συμβόλαιο της, ανατολικά του ορίου αυτού περιγραφόμενης στα συμβόλαια ...21/1891 και ...47/1892, οικίας Ι. Μ. δεν κατέστη δυνατό να ευρεθεί. Όπως φαίνεται στο τοπ. διάγραμμα (σκαρίφημα) ΣΚ και σε επισυναπτόμενα σχέδια, μετά τη διαπλάτυνση του παλαιού κοινοτικού δρόμου και τη διαμόρφωση του νέου παραλιακού δρόμου η επιφάνεια του επιδίκου μειώθηκε κατά το πλάτος της επιτευχθείσας διαπλάτυνσης.

Στο συμβόλαιο ...33/1976, περιγράφεται η αγοραπωλησία οικίας του πωλητού Θ. Σ. Κ. προς τον αγοραστή Ε. Ο. Δ.. Στο συμβόλαιο αυτό, σαν σύνορο, Αρκτικώς της απεικονιζόμενης στο τοπ. διάγραμμα (σκαρίφημα) ΣΚ οικίας, δηλαδή έναντι του επιδίκου και των στερνών, προσδιορίζεται "δρόμος και οικία Α. Λ.". Ομοίως προσδιορίζεται το σύνορο αυτό και στα συμβόλαια:

α) ...50/1893 πωλητήριο της ίδιας οικίας από τις Μ. χήρα Ι. Λ. και Β. χήρα Ε. Τ. προς το Θ. Κ. και

β) ….54/1869, δυνάμει του οποίου συνετάχθη το συμβόλαιο ...50/1893. Σημειωτέον ότι ο Χ. Α. Λ. προίκισε την αδελφή του Σ. με την πατρική του οικία δυνάμει του παραπάνω αναφερομένου προικοσυμφώνου ….04/1863.

Β.6)- Σχετικά με το δρόμο μεταξύ των ιδιοκτησιών των διαδίκων, που από το συμβόλαιο …16/1961 και εφ' εξής δεν αναφέρεται στους τίτλους της εναγομένης σαν ανατολικό όριο του ακινήτου της, υπάρχουν και τα εξής:

Β.6.1)- Σύμφωνα με την επισυναπτόμενη στη παρούσα έκθεση {υπ. αριθ. πρωτ. 462/3-3-2005 βεβαίωση του Δήμου ...ς "η κλιμακωτή οδός, από τη δημοτική οδό, από το σημείο της Εκκλησίας ... ... (που φέρει το όνομα "Μητροπολίτη ...") και που καταλήγει στη θάλασσα, διερχομένη ανατολικά των οικιών Μ. και Κ., είναι δημοτική οδός, στη κοινή χρήση των δημοτών, όπως έχει αναγνωρίσει και το Δημοτικό Συμβούλιο με την 81/1984 απόφασή του}. Επίσης επισυνάπτονται το υπ' αριθ. πρωτ. 893/23-4-1985 έγγραφο Δημάρχου ...ς και φωτοαντίγραφο της υπ' αριθ. 81/1984 αποφάσεως του Δημοτικού Συμβουλίου ....

Β.6.2)- Στην, επισυναπτόμενη στην παρούσα, σελίδα 9923 της υπ. αριθ. 1108283/383/Γ0013 Υπουργικής απόφασης της 29/9/1995 (ΦΕΚ 824, τεύχος 2°) του Υπουργού Οικονομικών, αναφέρεται δρόμος προσδιοριζόμενος ως ΑΝΩΝΥΜΟΣ 27, ο οποίος αντιστοιχεί στον εν λόγω δρόμο μεταξύ των ιδιοκτησιών των διαδίκων, όπως φαίνεται στον επισυναπτόμενο ΣΧ6 Χάρτη του Υπουργείου Οικονομικών του 1986.

Β.6.3)- Η κλιμακωτή οδός μεταξύ των ιδιοκτησιών των διαδίκων αποτυπώνεται και στο, επισυναπτόμενο στη παρούσα, ΣΧ3 τοπογραφικό διάγραμμα του 1986 του Υπουργείου Περ/ντος Χωρ/ξίας Κ Δημ. Έργων (Διεύθυνση Χαρτογραφήσεων). Β.7)- Σύμφωνα με την αεροφωτογραφία σε κλίμακα 1:1000, με κωδικό αριθμό ….98 της 15-6- 1961, φαίνονται η χάραξη του παλιού δρόμου μεσημβρινώς του επιδίκου, ο δρόμος δυτικώς του επιδίκου και η κλιμακωτή κάθοδος προς τη θάλασσα, η εκκλησία της ... μεσημβρινώς του επιδίκου και η στέρνα εντός του ακινήτου των εναγόντων ανατολικά του επιδίκου. Επίσης, φαίνεται η χάραξη του νέου δρόμου μεσημβρινώς του επιδίκου, η οποία κινείται παράλληλα προς την χάραξη του παλαιού και μεταξύ παλαιού δρόμου και θαλάσσης. Η εν λόγω χάραξη του νέου δρόμου προερχόμενη από τη πόλη της ... και κατευθυνόμενη προς ..., τη χρονική στιγμή της αεροφωτογράφισης αυτής, είχε φτάσει σε απόσταση περίπου 100 μέτρα σε ευθεία γραμμή από τη στέρνα των εναγόντων.

Β.8)- Επισυνάπτεται αντίστοιχη αεροφωτογραφία (σε έντυπη μορφή και σε αρχείο: ....jpg) οπό το Google, ληφθείσα από το internet, με έξι (6) σχετικές, πρόσθετες, πινακίδες των στοιχείων που περιγράφονται στην παρούσα έκθεση και σχετίζονται με τη διαφορά (επίδικο, στέρνες/α εναγόντων, οικία εναγομένης, εκκλησία της ..., νότιος και δυτικός δρόμος σε σχέση με το επίδικο).

Β.9)- Σύμφωνα με μαρτυρικές καταθέσεις της δικογραφίας αλλά και δημοσιεύματα όπως, αυτό που επισυνάπτεται στην παρούσα, στην Εφημερίδα "..." του Οκτώβρη …. (σελίδα 3) περιγράφεται "η πρόσβαση στη θάλασσα ανατολικά της οικίας Α. Δ. Μ. από το δημοτικό δρόμο".

Β. 10)- Η οικία των εναγόντων δεν υπάρχει πια. Υπάρχουν/ει μόνο οι στέρνες ή στέρνα (κατά γενική περιγραφή μια και είναι στον ίδιο χώρο) που απεικονίζονται/ται στο τοπ. διάγραμμα (σκαρίφημα) ΣΚ και στις λοιπές απεικονίσεις της παρούσας έκθεσης. Η ύπαρξη οικίας προ της καταστροφής της περιγράφεται και σε μαρτυρικές καταθέσεις και σε δημοσιεύματα, σαν αυτό στο μηνιαίο περιοδικό των καλών ….. και των …. του Φεβρουάριου του 1956 με τίτλο "...", ή του Απριλίου του 1957 με φωτογραφία που δείχνει τα τελευταία ερείπια του κτιρίου. Β. 11)- Επισυνάπτονται: Σχετικό CD, φωτογραφία (ΦΙ), τα σχέδια ΣΚ, ΣΧ1, ΣΧ2, ΣΧ3, ΣΧ4, ΣΧ5, ΣΧ6, ΣΧΚΠ και αντίγραφα των συμβολαίων: ...38/1905, ...7/1869, ...47/1892, ...21/1891, ….38/1961, …16/1961 και ….54/1869.

Β.12)- ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: Τα υπάρχοντα συμβόλαια των διαδίκων δεν περιέχουν διαστάσεις οικοπέδων και κτισμάτων η σχεδιαγράμματα (πλην ελάχιστων εξαιρέσεων, όπως το συμβόλαιο …64/1979 που περιλαμβάνει τοπογραφικό διάγραμμα του Πολ. Υπομηχανικού Γ. Κ.). Η κύρια μέριμνα των συμβολαίων αυτών είναι να προσδιορίσουν τη θέση των οικιών σε σχέση με τις όμορες, τους δρόμους με τους οποίους συνορεύουν και τη θάλασσα, με βάση τον γεωγραφικό προσδιορισμό βόρεια (αρκτικώς), νότια (μεσημβρινώς), δυτικά και ανατολικά. Τέλος στην περίπτωση που αναφέρεται σαν γεωγραφικό όριο κάποιος δρόμος, τότε μαζί με το δρόμο αναφέρεται και το όνομα της ιδιοκτησίας του ακινήτου που ευρίσκεται πέραν του δρόμου αυτού. Στη σύνταξη του τοπογραφικού διαγράμματος (σκαριφήματος) ΣΚ, όπως αναγράφεται και στο υπόμνημα, ελήφθησαν υπόψη τα σχέδια που χορηγήθηκαν από τους διαδίκους και διαγράμματα δημόσιων φορέων ". Η άνω κρίση του νόμιμα διορισθέντος πραγματογνώμονα ενισχύεται από τις καταθέσεις των μαρτύρων απόδειξης Ι. Κ. και Ε. Γ., οι οποίοι δήλωσαν μόνιμοι κάτοικοι ... ...ς και γνώστες του άνω οικοπέδου από μικρά παιδιά και, μεταξύ άλλων, κατέθεσαν:

α) Ο Ι. Κ. ".. Ανάμεσα στο σπίτι της εναγομένης και στο ακίνητο του άλλοτε ποτέ Σ. υπήρχε και τα χώριζε ένα δρομάκι, το οποίο έβγαινε από το δημόσιο δρόμο προς τη θάλασσα. Από αυτό το δρομάκι περνούσε όλη η ... για να κάνει μπάνιο. Και τα δυο οικόπεδα είχαν όριο αυτό το δρομάκι. Από το χρόνο κατασκευής του δημοσίου δρόμου, όταν ρυμοτομήθηκε τμήμα του οικοπέδου Σ. για τη διάνοιξη του δημόσιου δρόμου, η κ. Κ. βρήκε την ευκαιρία και κατέλαβε το δρομάκι το οποίο έβγαινε προς τη θάλασσα και το υπόλοιπο εναπομείναν αναπαλλοτρίωτο τμήμα του οικοπέδου Σ. και έφτασε μέχρι τις στέρνες που ανέκαθεν υπήρχαν στο κτήμα Σ.. Εννοώ ότι καταπάτησε τα ανωτέρω.., το παλιό κτίσμα του Σ. υπήρχε ερειπωμένο και όχι κατοικήσιμο μέχρι τα έτη 1937 ή 1938, δεν θυμάμαι ακριβώς. Με την κατοχή εξαφανίστηκε τελείως αυτό το κτίσμα, η οικία του αυτή ήταν κολλητά στις στέρνες που προανέφερα και που εξακολουθούν να υπάρχουν μέχρι τώρα... , γνωρίζω ότι κάποια Α. Μ., αντιπρόσωπος του Σ., ενόχλησε την Κ., όταν ήταν ο Σ. Δήμαρχος στην ...

" και

β) Ο Ε. Γ. "..Τα οικόπεδα της κ. Κ. και του πρώην Δημάρχου ...ς Σ. είναι δίπλα δίπλα τώρα. Στο δημόσιο δρόμο ...ς - ... έχει πρόσωπο το οικόπεδο της οικίας Μ. και στη συνέχεια είναι της Κ. και φθάνει απέναντι προς τη θάλασσα. Το οικόπεδο Σ. έχει πρόσοψη στο δημόσιο δρόμο και φθάνει μέχρι τη θάλασσα. Τα δυο αυτά οικόπεδα χωρίζονται μεταξύ τους με ένα δρομάκι με σκαλάκια, το οποίο ήταν και είναι δημοτικό.

Από αυτό το δρόμο κατεβαίναμε και κάναμε μπάνιο και ψαρεύαμε όλη η .... Η μάνδρα της ιδιοκτησίας του Σ. έφθανε μέχρι τα σκαλάκια. Η διάνοιξη του νέου δημοσίου δρόμου ...ς - ... έγινε μετά το 1964 και μέχρι τότε θυμάμαι τα ερείπια της κατοικίας Σ., ήταν ντουβάρια πέτρινα, στο σημείο που είναι σήμερα οι στέρνες ... Σιγά σιγά η Κ., μετά τη διάνοιξη του δημόσιου δρόμου, αφού έφαγε το δρομάκι με τα σκαλάκια, καταπάτησε και το τμήμα του οικοπέδου Σ.

που έμεινε μετά την απαλλοτρίωση.... Το 1964 μπήκε η καγκελόπορτα στη σκάλα που κατέβαινα παλιά και ψάρευα και έκανα μπάνιο, όπως όλη η ..... Ο Σ. πέθανε το 1963 - 1964 και άφησε κάτι ηλικιωμένες αδελφές οι οποίες δεν έμεναν πια εκεί, αφού το σπίτι είχε γκρεμιστεί ήδη. Αυτή την απουσία εκμεταλλεύτηκε η Κ.. Δεν ξέρω μετά το φτιάξιμο του δρόμου, όπως προανέφερα το 1964, εάν μπορούσαν να περάσουν διότι μπήκε η καγκελόπορτα- Οι κληρονόμοι του Σ.

ερχόντουσαν πολύ τακτικά...". Η παραπάνω κρίση ενισχύεται έτι περαιτέρω από τα προσαγόμενα και επικαλούμενα από τους ήδη ενάγοντες:

α) Από Νοεμβρίου 1979 τοπογραφικό διάγραμμα του Γ. Κ., το οποίο επισυνάπτεται στην υπ' αριθ. ...4/1979 αποδοχή κληρονομιάς της συμβολαιογράφου Περιστερίου Μ. Π. - Δ., στην οποία περιλαμβάνεται και το επίδικο και με την οποία οι αρχικές ενάγουσες αποδέχονται την κληρονομιά για τον εαυτό τους ατομικά και για λογαριασμό των αδελφών τους Π. και Ε. Στο σχεδιάγραμμα αυτό η αποτυπωμένη μείζων ιδιοκτησία της κληρονομιάς συνορεύει προς δυσμάς με οδό και πέραν αυτής με ιδιοκτησία Π. Σ., όπως περιγράφεται σε όλα τα συμβόλαια,

β) Από Σεπτεμβρίου 1982 διάγραμμα του μηχανικού Γ. Π. για καθορισμό της γραμμής αιγιαλού και παραλίας της περιοχής όπου βρίσκεται το επίδικο, διάγραμμα το οποίο, θεωρημένο από την Κτηματική Υπηρεσία Πειραιά, είναι δημοσιευμένο στο υπ' αριθ. Γ648/1984 Φ.Ε.Κ. και σ' αυτό φαίνονται χαρακτηριστικά στοιχεία του εδάφους όπως αναβαθμεί στο επίδικο, ο νέος και ο παλαιός παραλιακός δρόμος από την πόλη της ...ς προς τα ..., καθώς και ο δρόμος με σκαλοπάτια δυτικά του επιδίκου,

γ) Διάγραμμα με ημερομηνία 29-7-1984 του μηχανικού Κ. Κ., το οποίο συντάχθηκε με βάση και αεροφωτογραφίες και υποβλήθηκε από τη δεύτερη αρχική ενάγουσα προς τη Νομαρχία …., προκειμένου να ελεγχθεί από πλευράς αρχιτεκτονικής αισθητικής κ.λ.π μικρή παρέμβαση των αρχικών εναγουσών στο ακίνητο, δεδομένου ότι η περιοχή αυτού και ολόκληρη η ... έχει χαρακτηρισθεί παραδοσιακός οικισμός,

δ) Διάγραμμα του Υπουργείου Οικονομικών, το οποίο συνοδεύει την υπ' αριθ. 1108283/383/Γ0013 απόφαση της 29-9- 1995 του Υπουργού Οικονομικών στο υπ' αριθ. 824/1995 Φ.Ε.Κ. Β', στο οποίο φαίνεται αποτυπωμένος ο μεταξύ των ιδιοκτησιών των διαδίκων κλιμακωτός λιθόστρωτος δρόμος, χαρακτηριζόμενος ως "ανώνυμος" με αριθμό 27, όπως ανώνυμοι χαρακτηρίζονται οι περισσότεροι κοινόχρηστοι δρόμοι της ....

ε) Τοπογραφικό διάγραμμα του Ο.Κ.Χ.Ε. του έτους 1985, στο οποίο αποτυπώνεται η ευρύτερη περιοχή του επιδίκου, μετά τη διάνοιξη του νέου παραλιακού δημόσιου δρόμου. Στο τοπογραφικό αυτό διάγραμμα είναι εμφανές ότι μεταξύ του ακινήτου των αρχικών εναγουσών και του ακινήτου της εναγομένης αποτυπώνεται ευδιάκριτα ο διαχωριστικός μεταξύ τους δρόμος με πλάτος 3 και κατά περίπτωση 4 μέτρα, με κατεύθυνση από νότο προς βορρά έως τη θάλασσα, διαμορφούμενος στο πρώτο του τμήμα με σκαλοπάτια, ενώ το επίδικο ακίνητο, μετά την διάνοιξη του νέου δημοτικού παραλιακού δρόμου ... - ... ορίζεται από τους τοίχους αντιστήριξης του νέου δρόμου, στ) Τοπογραφικό διάγραμμα του έτους 1986 της Διεύθυνσης Χαρτογραφήσεων του Υπουργείου Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων, με βάση αεροφωτογραφίες της 3-7-1985, στο οποίο αποτυπώνεται η μεταξύ των ιδιοκτησιών των διαδίκων κλιμακωτή οδός.

ζ) Αεροφωτογραφία με κωδικό αριθμό ...98/15-6-1961, στην οποία φαίνεται ο παλαιός δρόμος μεσημβρινώς του επιδίκου, καθώς και η κλιμακωτή οδός καθόδου προς την θάλασσα μεταξύ των ιδιοκτησιών των διαδίκων,

η) Φωτογραφίες, οι οποίες προφανώς έχουν ληφθεί από πλοιάριο μέσα στη θάλασσα τόσο πριν τη χάραξη του νέου δρόμου προς νότον της ιδιοκτησίας των εναγουσών, όσο και μετά την χάραξη και έναρξη της διάνοιξης αυτού, στις οποίες εμφανίζεται η ιδιοκτησία της εναγομένης και των εναγουσών και ενδιάμεσα η κλιμακωτή λιθόστρωτη κοινοτική οδός.

θ) Δημοσιεύματα, όπως αυτό στο μηνιαίο περιοδικό "..." του Φεβρουάριου του 1956 με τίτλο "...", ή του Απριλίου του 1957 με φωτογραφία που δείχνει τα τελευταία ερείπια του κτιρίου, ή του Μάιου 1992 στο μηνιαίο περιοδικό "..." με φωτογραφίες που δείχνουν τον άνω κλιμακωτό δρόμο πριν και μετά την καταπάτηση, καθώς και παλαιές φωτογραφίες με το επίδικο ακίνητο και το διαχωριστικό λιθόστρωτο δρόμο, που εμφανίζεται να έχει στο επάνω τμήμα του ελαφρά κλίση προς τα κάτω με φαρδιά σκαλοπάτια και από το μέσον περίπου και μετά να συνεχίζει κλιμακωτά μέχρι την αρχή του αιγιαλού. Και

ι) Υπ' αριθ. 81/25- 6-1984 ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου της ...ς, που αναφέρει επί λέξει: "Ο δρόμος που διέρχεται ανατολικά της οικίας Κ. προς τη θάλασσα, όπως αυτός αναφέρεται στο υπ' αριθ. ...47/20-9-1892 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Π. Μ., δηλαδή προ της δημοσιεύσεως του Π.Δ. της 17-7-1923 περί σχεδίων πόλεων, να ανοιχθεί και να τεθεί πάλι σε κοινή χρήση".

Να σημειωθεί εδώ, αναφορικά με την τελευταία αυτή απόφαση, ότι κατόπιν αιτήματος της εναγομένης, επτά ημέρες πριν την ορισθείσα για τις 27-3-2013 πρώτη δικάσιμο για μετ' απόδειξη συζήτηση της κρινόμενης αγωγής, ακυρώθηκαν με την υπ' αριθ. 34/20-3-2013 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου ...ς, οι στηριχθείσες στην προαναφερθείσα υπ' αριθ. 81/1984 απόφασή του, με αριθ.

πρωτ. 1084/14-5-1996 και 462/3-3-2005, βεβαιώσεις του Δήμου ...ς ότι η άνω οδός είναι δημοτική (χωρίς να έχουν προσκληθεί στο Δημοτικό Συμβούλιο οι ήδη ενάγοντες για να εκθέσουν τις απόψεις τους), ωστόσο στη συνέχεια, κατόπιν αιτήματος των τελευταίων, το Δημοτικό Συμβούλιο, παρουσία και της κληθείσας να παραστεί θυγατέρας της εναγομένης Γ.

Κ. (πρώην δημοτικού συμβούλου), με την υπ' αριθ. 127/24-9-2013 απόφασή του ανακάλεσε την προηγούμενη άνω υπ' αριθ. 34/20-3-2013 απόφασή του και παρέπεμψε την υπόθεση για γνωμοδότηση περί του χαρακτήρα του άνω δρόμου στο νομικό σύμβουλο του Δημάρχου, προκειμένου στη συνέχεια να επανέλθει το θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο για λήψη απόφασης.

Η άνω κρίση του Δικαστηρίου ενισχύεται ακόμη από τις προσιδιάζουσες στη φύση του επίδικου βραχώδους εδαφικού τμήματος διακατοχικές πράξεις νομής (επίσκεψη, επίβλεψη, τοπογράφηση, κ.λ.π.- βλ. σχετ. με το χαρακτήρα της τοπογράφησης ως πράξης νομής την Α.Π. 968/2007, No.Β. 2008, 81) που οι αρχικές ενάγουσες άσκησαν επ' αυτού (μέσω του συζύγου της πρώτης απ' αυτές και αποβιώσαντος εν έτη 1964 τέως Δημάρχου ...

Π. Σ., της οικονόμου και επιστάτη τους Α. Μ., τοπογράφων μηχανικών, κ.ά, αλλά και αυτοπροσώπως) με διάνοια συγκυρίων και ανεπίληπτα μέχρι το έτος 1964 που οριοθετήθηκε προς νότο από το νέο δημόσιο δρόμο ...ς -... και το κατέλαβε η εναγόμενη, αλλά και μετέπειτα, όπως προκύπτει από τις άνω καταθέσεις των μαρτύρων απόδειξης των εναγόντων και επιπλέον:

α) Από την υπ' αριθ. …83/1962 δήλωση αποδοχής κληρονομιάς της συμβολαιογράφου ...ς Μ. Α. Κ., με την οποία οι αρχικές ενάγουσες αποδέχονται, ως μοναδικοί εξ αδιαθέτου κληρονόμοι, την κληρονομιά του αποβιώσαντος πατέρα τους Α. Κ., στην οποία περιλαμβάνεται και το ακίνητο στη θέση "...",

β) Από την υπ' αριθ. ...4/1979 αποδοχή κληρονομιάς της συμβολαιογράφου Μ. Π. - Δ., με την οποία οι ίδιες αποδέχονται την κληρονομιά των αποβιωσάντων αδελφών τους Π. και Ε., στους οποίους είχαν περιέλθει τα 80/960 και 48/960 εξ αδιαιρέτου αντίστοιχα του άνω ακινήτου εκ κληρονομιάς των προαποβιωσάντων άνω γονέων και αδελφών τους.

γ) Από το συνοδευτικό της αμέσως ανωτέρω πράξης από Νοεμβρίου 1979 τοπογραφικό σχεδιάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Γ. Κ., το οποίο αποτυπώνει μείζονα ιδιοκτησία της κληρονομιάς, που συνορεύει προς δυσμάς με οδό και πέραν αυτής με ιδιοκτησία Π. Σ., όπως ακριβώς περιγράφεται σε όλα τα συμβόλαια και το οποίο περιλαμβάνει και δήλωση ότι τα όρια του οικοπέδου υπεδείχθησαν παρά των ιδιοκτητών,

δ) Από την υπ' αριθ. πρωτ. ..74/5-6-1979 βεβαίωση του Δήμου ...ς, με την οποία ο άνω Δήμος, ύστερα από σχετική αίτηση των αρχικών εναγουσών, βεβαιώνει ότι για το άνω οικόπεδο τους, το οποίο βρίσκεται εις θέση ... του Ιερού Ναού ..., δεν οφείλεται εισφορά επεκτάσεως σχεδίου και φόρου ακαλύπτου χώρου,

ε) Από την υπ' αριθ. ...5/1979 πράξη αποδοχής κληρονομιάς της ίδιας πιο πάνω συμβολαιογράφου, με την οποία οι αρχικές ενάγουσες αποδέχονται την κληρονομιά του αποβιώσαντος αδελφού τους Μ..

στ) Από την υπ' αριθ. πρωτ. …74/5-6-1979 βεβαίωση του Δήμου ..., με την οποία ενημερώνονται οι αρχικές ενάγουσες ότι για το επίδικο ακίνητο δεν οφείλουν εισφορά επεκτάσεως σχεδίου πόλεως και φόρο ακαλύπτων χώρων,

ζ) Από την υπ' αριθ. ..18/1982 δημόσια διαθήκη της δεύτερης αρχικής ενάγουσας ενώπιον της συμβολαιογράφου Σ. Ρ., με την οποία καταλείπει μοναδικούς κληρονόμους τους Σ. X., N. A. το γένος Χ. και Σ. Χ.. Και

η) Από το υπ' αριθ. πρωτ. 893/23-4-1984 έγγραφο του Δήμου ... που απευθύνεται προς τη δεύτερη αρχική ενάγουσα, προς ενημέρωσή της για την έκδοση της υπ' αρ. 81/1984 άνω απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου ...ς σχετικά με την άνω κλιμακωτή δημοτική οδό. Σε διαφορετική άποψη δεν οδηγείται το Δικαστήριο από την από Σεπτεμβρίου 2013 έκθεση φωτοερμηνείας της ιδιοκτησίας της εναγομένης, την οποία συνέταξε κατ' εντολή της τελευταίας η τεχνική της σύμβουλος αγρονόμος τοπογράφος μηχανικός Ε.Μ.Π.

Ρ. Ό., με την οποία (έκθεση) αμφισβητείται ότι το επίδικο εδαφικό τμήμα περιλαμβάνεται στους τίτλους κυριότητας των αρχικών εναγουσών και ειδικότερα αμφισβητούνται τα όρια και η θέση αυτού και ακόμα πιο ειδικά ο διαχωριστικός κλιμακωτός δημοτικός δρόμος προς ανατολάς της ιδιοκτησίας της εναγομένης και προς δυσμάς της ιδιοκτησίας των εναγουσών, με βάση κυρίως το υπ' αριθ.

…21 (5414) / 1840 συμβόλαιο (τίτλο του απώτερου δικαιοπαρόχου της εναγομένης), το οποίο η άνω τεχνική σύμβουλος συνοδεύει με σχετικό διάγραμμα, υποστηρίζοντας αφενός ότι το διάγραμμα αυτό αποδίδει την περιγραφή του έτους που συντάχθηκε το άνω συμβόλαιο (καίτοι δεν αναφέρονται στο συμβόλαιο αυτό συγκεκριμένα όρια του άνω οικοπέδου, το οποίο είναι εκείνο ακριβώς που περιήλθε στην εναγόμενη με το προαναφερθέν υπ' αριθ.

…38/1961 συμβόλαιο) και αφετέρου ότι η ιδιοκτησία της εναγομένης επεκτείνεται προς ανατολάς και πριν την στέρνα, εις τρόπον ώστε να περιλαμβάνει και το επίδικο. Πιο αναλυτικά, κατά το υπ' αριθ. …21 (5414) / 1840 άνω συμβόλαιο, η περιγραφή του ακινήτου της εναγομένης έχει ως εξής "παραχωρείται το ήμισυ μέρος της εν τη νήσω ταύτη εις θέσιν λεγομένην "...", κείμενης πατρικής του περιοχής, ήτοι μάνδρα με τας πάσας τας εν αυτώ το ήμισυ μέρος της μάνδρας σωζομένας οικοδομάς, στέρνας, δύο ταμπάκια, (βυρσοδεψία), με άπαντα τα εις αμφότερα τα ταμπάκια ευρισκόμενα εργαλεία, λάμπες, κύλινδρο.

Δεύτερον, το παραχωρούμενο αυτό μέρος μάνδρας θέλει διαχωρισθεί από του τοίχου της μάνδρας μέχρι τον προς μεσημβρίαν τοίχον της μάνδρας τον οποίο σχηματίζει ο τοίχος του μαγαζιού του Ι. Σ. με πλινθόκτιστον τοίχον δια δαπάνης της Β. Σ. και τρίτον, μακράν του μεσημβρινού τοίχου της μάνδρας προς το παραχωρούμενο προς την Β.

Σ. μέρος μιας ημισείας πήχεως θέλει υψωθεί λιθόκτιστος τοίχος πήχας τεκτονικός τέσσαρας, δι' εξόδων αμφοτέρων, το δε κενόν μέρος θέλει χρησιμεύσει δια παντοτινήν είσοδον του Ι. Σ. της Β. Σ. χωρίς να δύναται ο εις τον άλλον πόποτε να εμποδίζει. Τέταρτον, το σήμερον παραχωρούμενο μέρος της ρηθείσας μάνδρας εις την Β.

Σ., ομού και "δύο αχνάρια τόπον", έξωθεν του προς ανατολάς τοίχου της μάνδρας, θέλει χαίρει και εξουσιάζει του λοιπού η αυτή Β. Σ. μετά των κληρονόμων της". Το άνω συμβόλαιο, το οποίο αναφέρεται στην σελίδα 5 της άνω έκθεσης φωτοερμηνείας, συνοδεύεται από σχετικό διάγραμμα που φέρεται να αποδίδει την περιγραφή του έτους σύνταξης του συμβολαίου, δηλαδή του 1840 και επαναλαμβάνεται σε όλα τα επόμενα συμβόλαια που σχολιάζονται από την τεχνική σύμβουλο της εναγομένης στην άνω έκθεσή της.

Κατόπιν τούτων πρέπει να παρατηρηθούν τα εξής επί της περιγραφής του επιδίκου εδαφικού τμήματος στην άνω έκθεση και στο συνοδευτικό της διάγραμμα:

α) Τα "δυο αχνάρια τόπος" εμφανίζεται να έχουν το σχήμα και την έκταση του επιδίκου ακινήτου, το οποίο αποτυπώνεται στο σχεδιάγραμμα του διορισθέντος από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο πραγματογνώμονα Χ. Λ., η δε προς βορράν (προς τη θάλασσα) πλευρά των "δύο χναριών" τόπου μήκους 25,50 μέτρων περίπου, καθώς και η προς νότον πλευρά προς το νέο παραλιακό δρόμο, έχουν αποτυπωθεί σε απόλυτα ευθείες γραμμές.

Ωστόσο, οι πλευρές αυτές διαμορφώθηκαν ύστερα από τον καθορισμό του αιγιαλού προς βορρά και από τη διάνοιξη /ν του νέου παραλιακού δρόμου ... - ... προς νότο. Συνακόλουθα, αντιβαίνει τα διδάγματα της κοινής πείρας οι συμβαλλόμενοι στο άνω συμβόλαιο του έτους 1840 να είχαν κατά νου τις μελλοντικές αυτές ενέργειες της πολιτείας και να αναφέρθηκαν με την έννοια αυτή στα "δυο αχνάρια τόπος".

Επιπλέον, δεν συνάδει με τα διδάγματα της κοινής πείρας τα δύο "αχνάρια τόπος" να αποδίδουν το εμβαδόν σε τμήμα γης 250 περίπου τετραγωνικών μέτρων, όπως αποτυπώνεται το επίδικο στο σχεδιάγραμμα της έκθεσης πραγματογνωμοσύνης, ή να υποδηλώνουν, όπως η τεχνική σύμβουλος της εναγομένης υποστηρίζει, "δυο πεζούλες" του επιδίκου, υπό την έννοια των δυο αναβαθμών, έστω και εάν υιοθετηθεί ο ισχυρισμός της ότι με τη λέξη χνάρι αποδίδεται "το ίχνος του αρότρου κατά το όργωμα", αφού το πλάτος της αυλακιάς του αρότρου κατά το όργωμα σε ανάλογης έκτασης και μορφολογίας εδάφη δεν υπερβαίνει τα 30 - 40 εκατοστά, η δε πεζούλα μπορεί να είναι και τμήμα γης μεγάλου εμβαδού,

β) Οι δύο ιδιοκτησίες, δηλαδή η μεταβιβαζόμενη προίκα, η οποία είναι το αντικείμενο του άνω υπ' αριθ. …21 (5414) / 1840 συμβολαίου, καθώς και τα "δυο αχνάρια τόπος", που εμφανίζεται ως η επίδικη ιδιοκτησία, αποτυπώνονται μεν στο διάγραμμα, στη σελίδα 5 της άνω έκθεσης φωτοερμηνείας, σαν συνεχόμενες σε άμεση επαφή ιδιοκτησίες, πλην όμως διαχωρίζονται με κάθετη ευθεία γραμμή, η οποία έχει "αντικαταστήσει" το πραγματικό διαχωριστικό όριο των δύο ακινήτων, που είναι ο μεταξύ τους κλιμακωτός δρόμος, σύμφωνα με σχετικές αναφορές επί δεκαετίες σε συμβόλαια, έγγραφα του Δήμου ...ς, δικόγραφα και αποτυπώσεις σε αεροφωτογραφίες, φωτογραφίες, σχεδιαγράμματα του Δημοσίου, κ.λ.π, όπως εκτέθηκε ανωτέρω. Επιπλέον, στο άνω διάγραμμα ο άνω κλιμακωτός δρόμος μεταφέρεται στο προς ανατολάς όριο του επιδίκου τμήματος, σε πλευρά ευθεία και νοητή, την οποία όμως κανένα σταθερό σημείο (μανδρότοιχος, κτίσμα κ.λ.π.) δεν προσδιορίζει, με συνέπεια να παρουσιάζεται ο δρόμος απλά ως ένα κενό μεταξύ της νοητής αυτής πλευράς (η οποία προσδιορίστηκε για πρώτη φορά με την πραγματογνωμοσύνη του Χ. Λ.) και της στέρνας, ήτοι σε άσχετο σημείο, που δεν διαχωρίζει τις ιδιοκτησίες των διαδίκων και δεν αναφέρεται σε κανένα συμβόλαιο ή σχεδιάγραμμα, ούτε απεικονίζεται σε κάποια φωτογραφία ή αεροφωτογραφία,

γ) Ενόψει της μη αναφοράς, σε κανένα από τα συμβόλαια που αναφέρει στην άνω έκθεση της η τεχνική σύμβουλος της εναγομένης, των μνημονευόμενων σ' αυτά ορίων των ακινήτων, πλην του υπ' αρ. …16/1961 "διορθωτικού" συμβολαίου, το οποίο, σημειωτέον, μεταγράφηκε από την εναγόμενη στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου ...ς στις 29-8-1991 (ήτοι τριάντα χρόνια μετά τη σύνταξη και υπογραφή του και δέκα χρόνια μετά την άσκηση της κρινόμενης αγωγής), είναι αξιοπερίεργο πως

i) αποτυπώνονται οι ιδιοκτησίες στα επικαλούμενα διαγράμματα της έκθεσης της τεχνικής συμβούλου της εναγομένης με βάση την προαναφερόμενη περιγραφή σε συμβόλαιο του 1840, στο οποίο δεν επισυνάπτεται σχεδιάγραμμα,

ii) τοποθετούνται "τα δυο αχνάρια τόπος" ανατολικά κατ' αρχήν του μεταβιβαζόμενου, σε σχήμα και έκταση όση το σημερινό επίδικο, το οποίο εμφανίζεται να μεταβιβάζεται και αυτό,

iii) μεταβιβάζεται ακίνητο, το οποίο με απλή μακροσκοπική παρατήρηση, είναι το μισό του μεταβιβαζομένου μαζί με αυτό ακινήτου με το χαρακτηρισμό "δυο αχνάρια τόπος" και

iv) τα δύο αυτά ακίνητα, δηλαδή το μεταβιβαζόμενο με το συμβόλαιο και το εν συνεχεία αυτού περίπου διπλάσιο σε εμβαδόν και χαρακτηριζόμενο ως "δυο αχνάρια τόπος", εξακολουθούν να προσδιορίζονται συνεχόμενα μεν, διαχωριζόμενα όμως φανερά με ευθεία γραμμή (βλ. σελίδα 5 της έκθεσης φωτοερμηνείας και το σχετικό διάγραμμα),

δ) Ενώ τα όρια του μεταβιβαζόμενου ακινήτου στον επόμενο τίτλο της εναγομένης (...7/1869), είναι επί λέξει "....συνορευομένης ανατολικώς με δρόμον και οικίαν των κληρονόμων Λ., δυτικώς με δρόμον και οικίαν του Μ. Κ., μεσημβρινώς με συγκόλλητον οικίαν του Ι. Σ. και αρκτικώς με θάλασσα" και στην έκθεση φωτοερμηνείας προστίθεται αφενός ακίνητο του προς δυσμάς γείτονα Μ.

Κ. και προς νότο "συγκόλλητον οικίαν Ι. Σ.", εντούτοις στο σχετικό σχεδιάγραμμα (βλ. σελίδα 6 της έκθεσης φωτοερμηνείας) η προς νότον "συγκόλλητος" οικία Ι. Σ. δεν είναι συγκόλλητος, όπως συγκόλλητος είναι μέχρι και σήμερα η προίκα Ι. Λ. του υπ' αριθμό …21/1840 συμβολαίου, η οποία είναι στη συνέχεια προίκα του Π.

Σ. με το υπ' αριθ. ...7/1969 συμβόλαιο, καθώς και η οικία Μ. (πρώην οικία Σ.), οι οποίες είναι οικοδομημένες εξαρχής σε άμεση επαφή μεταξύ τους, δηλαδή κατά τον τοπικό χαρακτηρισμό τους είναι "συγκολλητές" και δεν χωρίζονται με δρόμο, ε) Στο διάγραμμα της άνω έκθεσης φωτοερμηνείας, το οποίο αποτυπώνει στη σελίδα 5 αυτής το υπ' αριθ. ...21/1891 συμβόλαιο δωρεάς αιτία θανάτου με το οποίο ο απώτερος δικαιοπάροχος των αρχικών εναγουσών Ι.

Κ. απέκτησε από τη σύζυγο του Σ. Κ. και το επίδικο εδαφικό τμήμα, γίνεται η ίδια αποτύπωση των ακινήτων όπως στη σελίδα 6 της έκθεσης με την "συγκόλλητον" οικίαν Ι. Σ., η οποία όμως, όπως προεκτέθηκε, δεν είναι συγκόλλητος στο άνω διάγραμμα με την ιδιοκτησία προίκα του Π. Σ. με βάση το προηγούμενο συμβόλαιο και το επίδικο εδαφικό τμήμα του μείζονος οικοπέδου των εναγουσών, δηλαδή "τα δύο αχνάρια τόπος" εμφανίζονται ταυτόχρονα ως συνενωμένη και ως χωρισμένη ιδιοκτησία.

Να προστεθεί εδώ ότι κατά την περιγραφή του άνω συμβολαίου δωρεάς αιτία θανάτου η άνω έκθεση φωτοερμηνείας αναφέρει ότι αυτό "δεν αναφέρει τίτλο κτήσης της οικίας". Ωστόσο, από την επισκόπηση του συμβολαίου αυτού προκύπτει ότι τέτοια παράλειψη δεν υφίσταται, καθώς αναφέρεται σ' αυτό (βλ. σελίδα 1, σειρά 22η) ότι η δωρήτρια "είναι κυρία και κάτοχος, δυνάμει του υπ' αριθ. 104 από εβδόμης Φεβρουάριου 1863 συμβολαίου προικοσυμφώνου, συνταχθέντος ενώπιον του συμβολαιογράφου ...ς Δ.

Λ....". Και

στ) Στη σελίδα 9 της άνω έκθεσης φωτοερμηνείας, όπου συνεχίζεται η αναφορά στους τίτλους της εναγομένης, αναφέρεται αρχικά το υπ' αρ. ...39/1905 συμβόλαιο, το οποίο είναι ο τίτλος κτήσης της άμεσης δικαιοπαρόχου της εναγομένης Π.ς Π. Τ. (στο οποίο τα όρια του ακινήτου είναι επίσης ανατολικώς με δρόμο και οικίαν των κληρονόμων Λ., δυτικώς με δρόμον και οικίαν Μ.

Κ., μεσημβρηνώς με συγκόλλητον οικίαν Ι. Σ. και αρκτικώς με θάλασσαν) και στη συνέχεια το υπ' αριθ. …38/1961 πωλητήριο συμβόλαιο, το οποίο είναι ο τίτλος κτήσης της εναγομένης και για το οποίο στη σελίδα 10 της έκθεσης φωτοερμηνείας παρατίθεται όμοιο διάγραμμα με εκείνο όλων των προηγουμένων συμβολαίων (που εμφανίζουν ως ανατολικό όριο δρόμο και οικία κληρονόμων Λ.).

Το αμέσως ανωτέρω πωλητήριο συμβόλαιο συντάχθηκε το Μάιο του 1961 με τα προαναφερόμενα όρια, αλλά το Δεκέμβριο του ιδίου έτους συντάχθηκε το υπ' αρ. 716/1961 διορθωτικό συμβόλαιο, με το οποίο οι ίδιοι συμβαλλόμενοι ανέφεραν ότι τα όρια του πωληθέντος ακινήτου στην εναγόμενη ήταν εσφαλμένα και έπρεπε να διορθωθούν (με τη νέα περιγραφή τα όριά του περιγράφηκαν ως εξής: "Αρκτικώς συνορεύει με κληρονόμους Λ., Δυτικώς με οικίαν Τ., αρκτικώς με θάλασσα και μεσημβρινώς με Ιερόν Ναόν ...

και δρόμον", ενώ παραλείφθηκε το ανατολικό όριο "με δρόμο και κληρονόμους Λ."). Ωστόσο, στο αρχικό συμβόλαιο (…38/1961) τα όρια του πωληθέντος ήταν πλήρη και ορθά, στηριζόμενα εξολοκλήρου στα αναφερόμενα προηγούμενα συμβόλαια των δικαιοπαρόχων της εναγομένης, ενώ μετά τη διορθωμένη περιγραφή του πωληθέντος (που εμφανίζεται ως συνορεύον αρκτικώς με κληρονόμους Λ.

και με θάλασσα, χωρίς αναφορά των ανατολικών συνόρων του), καθίσταται πλέον ανέφικτος ο εντοπισμός του, η δε ιδιοκτησία των αρχικών εναγουσών μεταφέρεται προς βορρά, δηλαδή μέσα στη θάλασσα. Παρατηρείται εδώ ότι η αρχική (και ορθή) άνω διατύπωση του άνω συμβολαίου θα αναιρούσε το μετέπειτα προβληθέντα και ερευνούμενο εν προκειμένω ισχυρισμό της εναγομένης ότι δεν υπήρξε διαχωριστικός δρόμος μεταξύ των ιδιοκτησιών αυτής και των εναγουσών και ότι με την προίκα του 1840 και την παραχώρηση "δυο αχναριών τόπου" μεταβιβάστηκε σε απώτερο δικαιοπάροχο της και το επίδικο ακίνητο (το οποίο, σημειωτέον, είναι διπλάσιου εμβαδού και με πρόσοψη 25 και πλέον μέτρων επί της παραλιακής οδού, όπως αποτυπώνει στο διάγραμμα του ο πραγματογνώμονας Χ.

Λ.). Περεταίρω, τα "ορθότερα" κατά το υπ' αριθ. 716/1961 συμβόλαιο, τα οποία η τεχνική σύμβουλος της εναγομένης ισχυρίστηκε ότι μετέφερε στην άνω έκθεσή της (σελ. 10), ήταν ότι το πωλούμενο ακίνητο συνορεύει "αρκτικώς με θάλασσα, ανατολικώς με κληρονόμους Λ., νοτίως με οδόν και Ιερόν Ναόν ... και Δυτικώς με οικία Τ.", ήτοι αφορούσαν την πρόσθεση του ανατολικού ορίου που είχε παραλειφθεί στο "διορθωτικό" συμβόλαιο, ενώ υπήρχε στο αρχικό 538/1961, μετ' αφαίρεση όμως από το ανατολικό αυτό όριο του πλήρους συνόρου "ανατολικά με δρόμο και κληρονόμους Λ.", δηλαδή με διαγραφή του κλιμακωτού δρόμου που διαχωρίζει τις δυο ιδιοκτησίες και υπάρχει μέχρι σήμερα.

Όμως ακόμη και εάν ο άνω κλιμακωτός δρόμος δεν ήταν διαχωριστικός των δυο ιδιοκτησιών αλλά ανήκε στην εναγόμενη, έπρεπε να έχει αποτυπωθεί στα διαγράμματα που περιέχει η άνω έκθεση φωτοερμηνείας της τεχνικής συμβούλου της, τα οποία εμφανίζουν τις ιδιοκτησίες των διαδίκων ως ενιαία ιδιοκτησία, αποτελούμενη από δυο τμήματα που διαχωρίζονται μεταξύ τους με κάθετη διαχωριστική γραμμή (σ.σ. 5, 5α έκθεσης), ο λόγος χάραξης της οποίας επί ενιαίας ιδιοκτησίας που περιγράφεται σε συμβόλαιο του 1840 ουδόλως εξηγείται.

Είναι δε αξιοπρόσεκτο ότι, με τις προτάσεις της ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου (σελ. 3 τέλος, 4 αρχή), η εκκαλούσα - εναγόμενη - αναφερόμενη και στα όρια του προς ανατολάς ακινήτου των εναγόντων συνδυαστικά με τα υπ' αριθ. …38/1961 και …16/1961 δικά της συμβόλαια - αγνοεί πλήρως τα προς ανατολάς και προς βορράν όρια του υπ' αριθ.

…16/1961 άνω διορθωτικού της συμβολαίου, εκθέτοντας ότι το ανατολικό όριο του ακινήτου που αγόρασε είναι δρόμος και οικία κληρονόμων Λ. και το βόρειο όριό του η θάλασσα. Αναφορικά με τον ισχυρισμό της ότι ο διορισθείς πραγματογνώμονας παρέλειψε να λάβει υπόψη:

α) το υπ' αριθ. …29/28-6-1865 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου ... Π. Μ., το οποίο εμφανίζει ανατολικά της ιδιοκτησίας των εναγόντων όμορη πρώην ιδιοκτησία Ι. Μ. και

β) το με αριθ. 220/8-2-1969 έγγραφο της Περιφέρειας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, με το οποίο η άνω Υπηρεσία της χορήγησε άδεια ανακατασκευής του μανδρότοιχου της συνεχόμενης με την οικία της οικοπεδικής έκτασης που από την πάροδο των ετών είχε καταστραφεί "δια λιθοδομής ομοίας προς την του παλαιού...", με αποτέλεσμα να ανακύπτει ανάγκη επανάληψης ή συμπλήρωσης της άνω διενεργηθείσας πραγματογνωμοσύνης και ακόμη, ότι το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που στήριξε την κρίση του στην άνω έκθεση φωτοερμηνείας, που την έκρινε τεκμηριωμένη και επαρκή, χωρίς να συνεκτιμήσει το με αριθ. 220/8-2- 1969 άνω έγγραφο, έσφαλλε περί την εφαρμογή του νόμου και την εκτίμηση των αποδείξεων, παρατηρούνται τα εξής:

Στο επικαλούμενο από την εκκαλούσα - αγόμενη υπ' αριθ. …29/1865 συμβόλαιο, το οποίο είναι ο αρχικός τίτλος κτήσης του φερόμενου κατ' αυτήν προς ανατολάς της ιδιοκτησίας των εναγουσών "ομόρου" ιδιοκτήτη Ι. Μ., τα σύνορα του ακινήτου του τελευταίου είναι: Ανατολικώς με οικίαν Θ. Π., δυτικώς με οικίαν Ε. Ζ., μεσημβρινώς με οικίαν Κ.

και αρκτικώς με ιδιοκτησία Ι. Λ. (δηλαδή όχι θάλασσα). Στο επόμενο χρονολογικά υπ' αριθ. …41/1900 συμβόλαιο του ακινήτου του Ι. Μ. τα σύνορά του είναι: Οικία Θ. Π. (ανατολικώς), οικία Ε. Ζ. (δυτικώς), ιδιοκτησία Κ. (μεσημβρινώς) και ιδιοκτησία Ι.Λ. (αρκτικώς), (δηλαδή όχι θάλασσα). Στο επόμενο υπ' αριθ. …78/1935 συμβόλαιο του ιδίου ακινήτου τα σύνορά του είναι "γύρωθεν":

Οικία Θ. Π. (ανατολικώς), οικία Ε. Ζ. (δυτικώς), ιδιοκτησία Κ. (μεσημβρινώς) και ιδιοκτησία Ι. Λ. (αρκτικώς), (δηλαδή όχι θάλασσα). Στο επόμενο υπ' αριθ. …03/1951 συμβόλαιο τα όρια του αυτού ακινήτου του I. Μ. είναι "γύρωθεν": Οικία Θ. Π. (ανατολικώς), οικία Ε. Ζ. (δυτικώς), ιδιοκτησία Κ. (μεσημβρινώς) και ιδιοκτησία Ι. Λ. ή των ειδικών αυτού διαδόχων (αρκτικώς), (δηλαδή όχι θάλασσα).

Στο επόμενο υπ' αριθ. 61291/1969 συμβόλαιο τα όρια του ιδίου ακινήτου είναι "γύρωθεν" με ατραπόν προς ..., με ιδιωτικήν οδόν και πέραν ταύτης με κοινοτικήν οδόν και πέραν ταύτης με χειμέριον κύμα και αιγιαλό θαλάσσης, με οικία Τ. και με έτερον οικόπεδον ιδιοκτησίας Λ. Π. (Δηλαδή, για πρώτη φορά γίνεται αναφορά σε "αιγιαλό θαλάσσης", που για πρώτη φορά αναφέρεται σαν όριο του ακινήτου του αρχικού ιδιοκτήτη Ι.

Μ. "αρκτικώς"). Τέλος, στο υπ' αριθ. …16/29-7-2009 συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Δ. Ν. Τ. - με το οποίο η κληρονόμος θυγατέρα του προαναφερθέντος (ως "τελευταίου κατόχου" από την εναγόμενη) Θ. Μ., δηλαδή η Μ. Μ., πωλεί το ακίνητο του …29/1865 συμβολαίου στο Χ. - Ν. Ι. Κ., με τίτλο κτήσης το υπ' αριθ. …291/1969 συμβόλαιο - ως όρια του ακινήτου αναφέρονται (και κατά το από 18-6-1969 σχεδιάγραμμα του μηχανικού Μ.

Λ.) "γύρωθεν με ατραπό προς ..., με ιδιωτική οδό και πέραν ταύτης με κοινοτική οδό και πέραν ταύτης με χειμέριο κύμα και αιγιαλό θαλάσσης". Από τη συγκριτική παρατήρηση διαχρονικά των ορίων του άνω ακινήτου στα άνω συμβόλαια προκύπτει ότι μεταξύ των συμβολαίων …29/1865 και …29/1969 παρεμβάλλεται ιδιωτική οδός, στη συνέχεια κοινοτική οδός και ακολούθως η θάλασσα, όρια που όμως δεν υπήρξαν ποτέ συνεχόμενα προς την ίδια κατεύθυνση σε σχέση με το επίδικο ακίνητο, νότια του οποίου παρεμβάλλεται κοινοτική και ιδιωτική οδός όπως επισημαίνεται και στην έκθεση πραγματογνωμοσύνης Χρ.

Λυριτζή, χωρίς όμως να υπάρχει "πέραν αυτών χειμέριο κύμα και αιγιαλός θαλάσσης", τα οποία βρίσκονται προς βορρά, χωρίς άλλη παρεμβολή της ιδιοκτησίας των αρχικών εναγουσών σαν άμεση συνέχειά της. Συνακόλουθα, από προφανή παραδρομή αναφέρθηκε στο υπ' αριθ. 1229/1865 συμβόλαιο το ακίνητο του Ι. Μ. ως όμορο προς ανατολάς του ακινήτου των εναγουσών, αφού, εάν επρόκειτο για όμορα ακίνητα, το ακίνητο Μ.

θα έπρεπε δυτικά να έχει σύνορο την ιδιοκτησία κάποιου δικαιοπαρόχου των εναγουσών και προς βορρά να έχει σύνορο φυσικό και μη αμφισβητούμενο τη θάλασσα, κάτι που δεν επιβεβαιώνεται από τους άνω τίτλους του ακινήτου. Είναι ακόμα κοινώς γνωστό ότι η καταγραφή των ορίων των ακινήτων σε συμβόλαια εκείνης της εποχής γίνονταν με βάση προφορικές υποδείξεις τρίτων ή προφορικές πληροφορίες των συμβαλλομένων και η παραδρομή σε κάποιο όριο μπορεί να δικαιολογηθεί, εκτός από το φυσικό όριου της θάλασσας, που δεν είναι δυνατό να μεταβάλλεται ή να παραλείπεται, αφού η ύπαρξή του είναι βέβαιη και γνωστή.

Η παραπάνω κρίση του Δικαστηρίου δεν αναιρείται από τις καταθέσεις των μαρτύρων ανταπόδειξης Σ. Κ. (αδελφού της εναγομένης και κατοίκου ..., ο οποίος έζησε στην ... από το 1947 ως το 1972) και Ε. Κ. (συζύγου εναγομένης και κατοίκου ...), ενόψει όσων προαναφέρθηκαν, της άνω σχέσης αυτών με την εναγόμενη και των παραδοχών, μεταξύ άλλων, στη μαρτυρική

κατάθεση του πρώτου απ' αυτούς, ότι ανατολικά του σπιτιού της αδελφής του υπήρχε έκταση βραχώδης, ότι στην έκταση αυτή υπήρχαν ίχνη ενός μικρού κτίσματος που εφάπτονταν της νότιας στέρνας προς το βουνό, ότι νότια υπήρχε παλαιός δρόμος που οδηγούσε με σκαλάκια από το λιμάνι της ...ς προς την περιοχή ..., ότι γνώριζε τον Π.

Σ. που ήταν και δήμαρχος στην ... από το 1954 μέχρι το 1964 δυο φορές, όχι σε συνέχεια και οι στέρνες, γνωστές στην περιοχή ως στέρνες του Κ., ανήκαν σ' αυτόν, ότι όταν πέρασε ο δημόσιος δρόμος κάλυψε πάνω από το μισό των στερνών, δηλαδή τη μια στέρνα ολόκληρη την έχει πάρει ο δρόμος και η άλλη παραμένει, ότι για τη νότια στέρνα που κάλυψε ο δημόσιος δρόμος ο Σ.ς πρέπει να πήρε την αποζημίωση απαλλοτρίωσης από το Δημόσιο, ότι έχει ακούσει από την αδελφή του ότι κάποιοι κληρονόμοι του Σ.

διεκδικούν από το 1972 την άνω βραχώδη έκταση, ότι πήγαν και άνοιξαν παράθυρο στη βόρεια στέρνα, το οποίο υπάρχει μέχρι και σήμερα και βλέπει προς τη θάλασσα και ότι ο μόνος που ενδιαφέρθηκε όταν ανοίχθηκε ο δημόσιος δρόμος ήταν ο Σ.ς, άρα πρέπει να ήταν ιδιοκτήτης. Ούτε ακόμη αναιρείται η κρίση αυτή του Δικαστηρίου από το προαναφερθέν με αριθ. 220/8-2-1969 έγγραφο της Περιφέρειας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων που προσκόμισε και επικαλέστηκε πρωτόδικα η εναγόμενη, με το οποίο χορηγείται άδεια ανακατασκευής μαντρότοιχου της συνεχόμενης με την οικία της εναγομένης οικοπεδικής έκτασης, αφού πρόκειται για άδεια που δεν συναρτήθηκε με ουσιαστική έρευνα του ιδιοκτησιακού καθεστώτος του επιδίκου ακινήτου, αλλά εκδόθηκε με βάση αίτηση και στοιχεία που προσκόμισε η εναγόμενη στην άνω υπηρεσία, χωρίς να κληθούν και να ακουστούν οι αντίδικοι της.

Η δε παράλειψη ειδικής αναφοράς του άνω εγγράφου από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο εκτιμάται ότι δεν άσκησε επιρροή στην κρίση του, η οποία ορθά διαμορφώθηκε από όλο το αποδεικτικό υλικό, συμπεριλαμβανομένου του άνω εγγράφου. Με βάση όλα όσα προαναφέρθηκαν αποδεικνύεται ότι το επίδικο εδαφικό τμήμα περιλαμβάνεται στα όρια του ακινήτου που κληρονόμησαν εξ αδιαθέτου οι αρχικές ενάγουσες από τους αποβιώσαντες άνω γονείς και αδέλφια τους και ως εκ τούτου κατέστησαν συγκύριες αυτού κατά ποσοστό 1/3 εξ αδιαιρέτου η καθεμία με παράγωγο τρόπο (κληρονομιά), ενώ αντιθέτως δεν αποδεικνύεται ότι περιλαμβάνεται αυτό στους τίτλους κυριότητας των δικαιοπαρόχων της εναγομένης, η οποία ως εκ τούτου δεν κατέστη κυρία αυτού με τον επικαλούμενο κυρίως παράγωγο τρόπο, ούτε όμως και με τον επικαλούμενο επικουρικά πρωτότυπο (τακτική, άλλως έκτακτη χρησικτησία), διότι δεν αποδείχθηκε ο ισχυρισμός της ότι από το χρόνο που το αγόρασε μέχρι την άσκηση της κρινόμενης αγωγής το νεμήθηκε αδιαλείπτως με διάνοια κυρίου, με καλή πίστη και με τον πιο πάνω νόμιμο τίτλο για μια δεκαετία, άλλως με διάνοια κυρίου μόνο για μια εικοσαετία, ασκώντας επ' αυτού αδιαλείπτως διακατοχικές πράξεις νομής, προσμετρώντας στο χρόνο νομής της και αυτόν των δικαιοπαρόχων της από έτους 1869, ούτε αποδείχθηκε συγγνωστή πλάνη της για το ότι το επίδικο δεν περιλαμβάνονταν στον τίτλο της (ο οποίος σημειωτέον, όπως και οι αντίστοιχοι των δικαιοπαρόχων της, δεν μνημονεύουν τη χρησικτησία ως τρόπο κτήσης της κυριότητας), αντίθετα αποδείχθηκε ότι αυτή κατέλαβε παράνομα το επίδικο το έτος 1964 και το προσάρτησε, μαζί με τη διαχωριστική δημοτική οδό, στην παρακείμενη ιδιοκτησία της και έκτοτε το κατέχει χωρίς νόμιμο τίτλο ή νομιζόμενο τίτλο.

Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, που με την εκκαλούμενη απόφασή του έκρινε ομοίως αναφορικά με τα προαναφερθέντα ζητήματα (κτήση κυριότητας του επιδίκου από τους ενάγοντες με παράγωγο τρόπο, μη κτήση κυριότητας αυτού από την εναγόμενη με παράγωγο και πρωτότυπο τρόπο, μη ανάγκη διενέργειας νέας συμπληρωματικής πραγματογνωμοσύνης), ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο και εκτίμησε τις αποδείξεις και όσα αντίθετα υποστηρίζονται με τους λόγους της έφεσης είναι απορριπτέα ως

αβάσιμα. Να σημειωθεί εδώ ειδικά για το λόγο της έφεσης με τον οποίο η εναγόμενη και ήδη εκκαλούσα παραπονείται ότι το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο κατ' εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων αναγνώρισε τους ήδη τρεις ενάγοντες (λόγω κληρονομικών διαδοχών των αρχικών εναγουσών) ως συγκυρίους κατά ποσοστό 1/3 εξ αδιαιρέτου ο καθένας του επιδίκου ακινήτου, δηλαδή των 2/3 ενός οικοπέδου..., επιδικάζοντας σ' αυτούς κατ' αυτόν τον τρόπο περισσότερα απ' όσα ζητούσαν οι αρχικές ενάγουσες, ότι πρέπει να απορριφθεί ως μη νόμιμος, ενόψει του ότι επίδικο κατά την αγωγή είναι τα 2/3 εξ αδιαιρέτου του περιγραφόμενου καταληφθέντος οικοπέδου, όπως και η εκκαλούσα εκθέτει καθ' υποφοράν στην έφεσή της και επί του εξ αδιαιρέτου αυτού ποσοστού συγκυριότητας του καταληφθέντος οικοπέδου (και όχι επί του συνόλου του) αναγνωρίστηκαν με την εκκαλούμενη απόφαση οι ήδη ενάγοντες συγκύριοι κατά το άνω ποσοστό εξ αδιαιρέτου ο καθένας.

Κατόπιν τούτων το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, που έκρινε την έχουσα το προεκτεθέν περιεχόμενο κρινόμενη αγωγή ως ορισμένη και νόμιμη και στη συνέχεια δέχθηκε αυτή και κατ' ουσία κατά την κύρια βάση της του παράγωγου τρόπου κτήσης κυριότητας και αφού απέρριψε ως αβάσιμη κατ' ουσία την άνω ένσταση ιδίας κυριότητας της εναγομένης, αναγνώρισε ότι οι καλούντες -ενάγοντες είναι συγκύριοι κατά ποσοστό 1/3 εξ αδιαιρέτου ο καθένας του επιδίκου ακινήτου (ήτοι των 2/3 εξ αδιαιρέτου του άνω καταπατηθέντος τμήματος οικοπέδου) και υποχρέωσε την εναγόμενη σε απόδοση αυτού, ορθά έκρινε και τα αντίθετα υποστηριζόμενα με την έφεση είναι απορριπτέα ως αβάσιμα." Επί τη βάσει των παραδοχών αυτών το Τριμελές Εφετείο Πειραιώς με την ανωτέρω (προσβαλλομένη ) απόφασή του απέρριψε από ουσιαστικής απόψεως την έφεση της αναιρεσείουσας κατά της 3276/2014 οριστικής αποφάσεως του Πολ/λούς Πρωτοδικείου Πειραιώς που (μετ' απόρριψιν ως ουσιαστικώς αβάσιμης της ενστάσεως ιδίας κυριότητος της εναγομένης-αναιρεσείουσας) είχε δεχθεί κατ' ουσίαν διεκδικητική αγωγή των αναιρεσιβλήτων για ακίνητο 204μ2 στην ....

III. Με τους πρώτο και δεύτερο λόγους αναιρέσεως η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Εφετείο, ότι με την προσβαλλομένη απόφασή του υπέπεσε στις πλημμέλειες του άρθρου 559 αρ. 1β και 20 Κ.ΠολΔ. Συγκεκριμένα, με τον πρώτο λόγο καταλογίζει τις άνω πλημμέλειες, αφού το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, κατά την αναιρεσίουσα, δέχθηκε ότι σε συμβόλαια της εποχής του 1891 ήταν σύνηθες να μη γίνεται ειδική αναφορά της οικοπεδικής εκτάσεως σε περίπτωση η μεταβιβάσεως οικίας.

Έτσι, όμως, παραβιάσθηκαν τα διδάγματα της κοινής πείρας κατά τη υπαγωγή στους κανόνες δικαίου των πραγματικών γεγονότων και εν τέλει οι αναιρεσίβλητοι αναγνωρίσθηκαν κύριοι της διαφιλονικούμενης οικοπεδικής εκτάσεως, ( έκταση την οποία η αναιρεσείουσα είχε αποκτήσει με το …83/1961 συμβόλαιο της συμ/φου ...ς Μ.

Κ., ενώ την οικία είχε αποκτήσει με ξεχωριστά και δη τα …26/1962 και …34/1964 συμβόλαια της ίδιας συμ/φου) και με την κρίση αυτήν το δικαστήριο υπέπεσε στην κατ' αρ. 1β του άνω άρθρου πλημμέλεια. Επίσης, με τον ίδιο λόγο αναιρέσεως η αναιρεσείουσα υπό την επίκληση της από το άρθ. 559 αρ. 20 ΚΠολΔ πλημμέλειας, αιτιάται, ότι το Εφετείο παραμόρφωσε το περιεχόμενο του ...21/7-8-1891 ( του συμβολαιογράφου ...

Π. Μ.) συμβολαίου δωρεάς αιτία θανάτου, στο οποίο δεν γίνεται αναφορά, ότι μαζί με την οικία η απώτερη δικαιοπάροχος των αρχικών εναγουσών Σ. Κ. μεταβίβασε στον σύζυγό της Ι. Κ. και την οικοπεδική έκταση. Ακόμη, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει, ότι από τα συμβόλαια ...38/15-7-1905 ( προικοσυμβόλαιο των κληρονόμων Παν.

Σ. προς τον Π. Τ. για τον γάμο του με την Π. Σ., όπου γίνεται ρητή αναφορά της οικοπεδικής εκτάσεως, του συμ/φου ...ς Ι. Μ.) και ...7/20-7-1869 (ομοίως προικοσυμβόλαιο, του συμ/φου ...ς Π. Μ., με το οποίο ο Ι. Λ. συνέστησε προίκα προς τον γαμπρό του Π.. Σ. για τον γάμο του με την κόρη του Β., όπου γίνεται ρητή αναφορά, ότι η οικία προικίζεται μετά της περιοχής και των λοιπών παραρτημάτων), καλύπτεται ο χρόνος συντάξεως και του ...21/7-8-1891 συμβολαίου ( του συμ/φου Π.

Μ.), στο οποίο δεν γίνεται μνεία, του κατά τα ως άνω, οικοπέδου. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως, με το προεκτιθέμενο περιεχόμενο, είναι απαράδεκτος, διότι, υπό την επίφασιν των προειπωθεισών πλημμελειών, πλήττεται η περί τα πράγματα αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, παρεκτός του ότι το άνω συμβόλαιο ορθώς αναγνώσθηκε, ενώ το προαναφερόμενο συμπέρασμα του Εφετείου δεν έχει τον χαρακτήρα διδάγματος κοινής πείρας, με την έννοια που προαναφέρθηκε στη μείζονα σκέψη, αλλά χρησιμοποιήθηκε απλώς κατά την εκτίμηση του περιεχομένου του επίμαχου συμβολαίου.

Προσέτι, με τον δεύτερο λόγο η αναιρεσείουσα μέμφεται το Εφετείο, ότι με την προσβαλλομένη απόφασή του παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται σε αυτό σε συνδυασμό με την παραβίαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας, αφού δέχθηκε ότι, " η καταγραφή των ορίων των ακινήτων σε συμβόλαια εκείνης της εποχής γίνονταν με βάση προφορικές υποδείξεις τρίτων ή προφορικές πληροφορίες των συμβαλλομένων και η παραδρομή σε κάποιο όριο μπορεί να δικαιολογηθεί".

Συγκεκριμένα, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει, ότι η παραμόρφωση αφορά στο …29/1865 συμβόλαιο του συμ/φου ...ς Π. Μ., για το οποίο το Εφετείο δέχθηκε ότι " σε αυτό αναγράφεται από προφανή παραδρομή το ακίνητο του Ι. Μ. ως όμορο προς ανατολάς του ακινήτου των εναγουσών, ότι, εάν επρόκειτο για όμορα ακίνητα, το ακίνητο Μ.

θα έπρεπε δυτικά να έχει σύνορο την ιδιοκτησία κάποιου δικαιοπαρόχου των εναγουσών και προς βορρά να έχει σύνορο φυσικό και μη αμφισβητούμενο την θάλασσα, κάτι που δεν επιβεβαιώνεται από τους τίτλους του ακινήτου και ότι είναι κοινώς γνωστό, ότι η καταγραφή των ορίων των ακινήτων σε συμβόλαια εκείνης της εποχής γινόταν με προφορικές υποδείξεις ή πληροφορίες, όπως προπαρατέθηκε, καθώς και ότι η παραδρομή σε κάποιο όριο μπορεί, όπως προαναφέρεται, να δικαιολογηθεί, εκτός από το φυσικό όριο της θάλασσας, που δεν είναι δυνατό να μεταβάλλεται ή να παραλείπεται, αφού η ύπαρξη του είναι βέβαιη και γνωστή".

Περαιτέρω η αναιρεσείουσα αιτιάται, ότι στην αναιρεσιβαλλομένη απόφαση εκ παραδρομής γίνεται αναφορά στο άνω …29/1865 συμβόλαιο, ενώ το δικαστήριο ήθελε να αναφερθεί στο προμνησθέν συμβόλαιο ...21/7-8-1891 του συμ/φου Π. Μ., που είναι του πρώτο των αναιρεσιβλήτων, όπου το ανατολικό σύνορο της δωρηθείσας οικίας είναι η οικία Ι.

Μ.. Έτι περαιτέρω, η αναιρεσείουσα αιτιάται, ότι όλα ανεξαιρέτως τα συμβόλαια των αναιρεσιβλήτων και των δικαιοπαρόχων τους( ...21/7-8-1891, ως άνω, ...47/23-9-1892 επίσης του συμ/φου Π. Μ., με το οποίο ο Ι. Κ.ς πώλησε την οικία που είχε αποκτήσει με το παραπάνω συμβόλαιο στον Αντ. Κ. και ...4/30-11-1979 της συμφ/φου Μ. Δ. ) αναγράφουν ως ανατολικό τους όριο την οικία Μ..

Κατά δε την αναιρεσείουσα δεν μπορεί να πρόκειται για παραδρομή, που κατά την αναιρεσιβαλλομένη οφείλεται σε λάθος πληροφορίες των συμβαλλομένων ή τρίτων, όταν μάλιστα στο ...21/1891 συμβόλαιο ως μάρτυρας για την πιστοποίηση των γραφομένων είναι ο ίδιος ο Ι. Μ.ς. Γι αυτό, όπως ωσαύτος ισχυρίζεται η αναιρεσείουσα, δεν μπορεί να ισχύσει και σε αυτήν την περίπτωση η παραδρομή, που μάρτυρας ήταν ο ίδιος ο όμορος γείτονας.

Προσάπτει δε η αναιρεσείουσα, ότι με το να δεχθεί το δευτεροβάθμιο δικαστήριο την προαναφερθείσα παραδρομή στο ….29/1865 συμβόλαιο και υπάγοντος τα πραγματικά γεγονότα ( το σύνορο με την οικία Μ. ) υπό το δίδαγμα αυτό (των προφορικών υποδείξεων ή πληροφοριών, κατά τα ως άνω ), παραμόρφωσε το περιεχόμενο των άνω συμβολαίων με το να δεχθεί, ότι εκ παραδρομής αναφέρθηκε το ακίνητο Μ.

ως όμορο προς ανατολάς με το ακίνητο των εναγουσών, ότι εξαιτίας της λανθασμένης ανάγνωσης του εγγράφου αυτού, το Εφετείο οδηγήθηκε στο επιζήμιο γιαυτήν (αναιρεσείουσα) συμπέρασμα να θεωρήσει το ακίνητο των αναιρεσιβλήτων ως όμορο του ακινήτου της, ενώ στην πραγματικότητα βρίσκεται αλλού και να επιδικάσει την διεκδικούμενη έκταση στην ιδιοκτησία των αναιρεσιβλήτων και όχι στην ιδιοκτησία της (αναιρεσείουσας), που πράγματι ανήκει.

Ο λόγος αυτός (δεύτερος) με το ανωτέρω περιεχόμενο είναι απαράδεκτος, καθόσον (και εν προκειμένω) υπό την επίφασιν των προκνησθεισών πλημμελειών βάλλεται η περί τα πράγματα αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, (παρεκτός του ότι τα άνω έγγραφα ορθώς αναγνώσθηκαν και τα φερόμενα ως διδάγματα δεν αποτελούν τοιαύτα κατά την οικεία νομική σκέψη).

Με το τρίτο (τελευταίο) λόγο αναιρέσεως η αναιρεσείουσα προσάπτει στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο, ότι με την προσβαλλομένη απόφασή του υπέπεσε στις πλημμέλειες των αρ. 10,13 και 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, υποστηρίζουσα ειδικότερα τα ακόλουθα, ότι: " Οι αρχικές ενάγουσες Β. χήρα Π.. Σ. και Α.χήρα Σ. Δ., και οι δυο το γένος Α.

Κ. ή Κ., ανέφεραν στην αγωγή τους ότι ετύγχαναν "κύριοι, νομείς και κάτοχοι κατά το 1/3 ή τα 320/960 εξ αδιαιρέτου εκάστη ενός οικοπέδου μετά της επ' αυτής ήδη κατεδαφισθείσης οικίας" (βλέπετε πρώτη σελίδα της αγωγής).

Συνεπώς υπήρχε και έτερος κληρονόμος στον οποίο και ανήκε το έτερο 1/3 εξ αδιαιρέτου και εκ των λοιπών εγγράφων της δικογραφίας προέκυψε ότι αυτός ήταν ο αδελφός τους Μ. Κ.ς ή Κ.ς του Α..

Μετά, λοιπόν, τον θάνατο της αρχικής ενάγουσας Β. χήρας Π.. Σ., το γένος Α. Κ. ή Κ., που απεβίωσε στις 22-1-1982, χωρίς να αφήσει διαθήκη, κληρονόμοι της ήταν τόσο η αδελφή της Α. χήρα Σ. Δ., το γένος Α. Κ. ή Κ. (αρχική δεύτερη ενάγουσα) όσο και οι κληρονόμοι του έτερου αδελφού τους Μ. και, εφόσον απεβίωσε αδιάθετη, θα έπρεπε το μερίδιο της να περιέλθει κατά το 1/2 εξ αδιαιρέτου στην αδελφή της Α. και κατά το έτερον 1/2 εξ αδιαιρέτου στους κληρονόμους του αδελφού της Μ..

Και ενώ ανέφερα τα παραπάνω, που άλλωστε προέκυπταν από τις με αριθμούς ...4/30-11-1979 και ...5/30-11-1979 πράξεις αποδοχής κληρονομιάς της συμβ/φου Μ. Π.-Δ., που και η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση αναφέρει, θεώρησε αόριστο το σχετικό λόγο της έφεσής μου γιατί "η εκκαλούσα δεν αναφέρει πότε απεβίωσε ο ως άνω αδελφός των αρχικών εναγουσών, εάν αυτός κληρονομήθηκε εξ αδιαθέτου ή εκ διαθήκης και από ποιους κληρονομήθηκε, καθώς και ότι δεν αποποιήθηκε την κληρονομιά των προαποβιωσάντων γονέων και αδελφών του".

Με αυτόν όμως τον τρόπο η αναιρεσιβαλλόμενη εσφαλμένα εφάρμοσε τους ορισμούς του νόμου ως προς το βάρος της απόδειξης αφού ο ενάγων φέρει το βάρος να αποδείξει την ενεργητική νομιμοποίησή του και, στην προκειμένη περίπτωση, να αποδείξει τα ποσοστά συγκυριότητάς του. Εγώ δεν μπορούσα να γνωρίζω ούτε πότε απεβίωσε ο ως άνω αδελφός των αρχικών εναγουσών, ούτε αν αυτός κληρονομήθηκε αδιάθετος ή εκ διαθήκης, ούτε από ποιούς κληρονομήθηκε καθώς και αν είχε αποποιηθεί ή όχι την κληρονομιά των προαποβιωσάντων γονέων και αδελφών του.

Παράλληλα παραμόρφωσε η αναιρεσιβαλλόμενη το περιεχόμενο της με αριθμό ...5/30-11-1979 δήλωσης αποδοχής κληρονομιάς της συμβ/φου Μ. Π.-Δ. με το να δεχτεί ότι με αυτό "οι αρχικές ενάγουσες αποδέχθησαν την κληρονομιά του προ- αποβιώσαντος αδελφού τους Μ., στην οποία κληρονομιά περιλαμβάνεται και το ιδανικό μερίδιο (80/960) του κληρονομημένου στο παραπάνω ακίνητο" ενώ το πραγματικό γεγονός που αναφέρεται στο έγγραφο αυτό είναι ότι με την ως άνω πράξη, οι δυο αρχικές ενάγουσες αποδέχτηκαν την κληρονομιά του αδελφού τους Προκοπίου Α. Κ. στην οποία κληρονομιά περιλαμβανόντουσαν τα 240/960 ήτοι από 80/960 ποσοστά για κάθε μια από τις αρχικές ενάγουσες και τον αποβιώσαντα αδελφό τους Μ. Α. Κ. (240 : 3 = 80/960).

Ειδικότερα στη με αριθμό ...5/30-11-1979 δήλωση αποδοχής κληρονομιάς της συμβ/φου Περιστερίου Μ. Π.-Δ. αναγράφεται ότι: "ενεφανίσθησαν αι: α) Β. χήρα Π. Σ. ... και β) Α. χήρα Σ. Δ.... και ητήσαντο την σύνταξιν της παρούσης δι ης εδήλωσαν ότι αποδέχονται την εις αυτάς επαχθείσαν κληρονομίαν ως εξ αδιαθέτου κληρονόμοι του εν Αθήναις την 19ην Απριλίου 1960 αποβιώσαντος αδελφού των Προκοπίου Α. Κ. και της Αντώνας ή Α., Ιερομονάχου, κατοίκου εν ζωή ...ς, ως δείκνυται εκ της ώδε επισυναπτόμενης υπ' αριθμόν ...67/1979 ληξιαρχικής πράξεως θανάτου αυτού του Ληξιάρχου …εις ην κληρονομίαν περιλαμβάνονται τα 240/960 ήτοι από 80/960 ποσοστά δι' εκάστην των εμφανισθέντων και τον αποβιώσαντα αδελφόν των Μ.ν Α. Κ. εξ αδιαιρέτου των κάτωθι κτημάτων: ..." και μετά την περιγραφή των ακινήτων και των τίτλων των κληρονομικών ακινήτων, καταλήγει: "Ήδη σήμερον δια της παρούσης πράξεως αι εμφανισθείσαι Β. χήρα Π. Σ. και Α. χήρα Σ. Δ. αποδέχονται την εις εκάστην εξ αυτών επαχθείσαν κληρονομίαν των εις εκάστην εξ αυτών ανηκόντων ως άνω ποσοστών εξ αδιαιρέτου των ως άνω ακινήτων του κατά τα ως άνω αποβιώσαντος αδελφού των Προκοπίου Α. Κ. και αιτούνται όπως βάσει του άρθρου 1193 του Αστικού Κώδικος ο αρμόδιος μεταγραφοφύλαξ μεταγράψη την παρούσαν δήλωσιν αποδοχής κληρονομιάς εις τα οικεία βιβλία μεταγραφών του Δήμου ...ς".

Έτσι, προ του θανάτου της Β. χήρας Π. Σ., το γένος Α. Κ., κύριοι του επιδίκου ακινήτου ήταν οι δυο αρχικές ενάγουσες Β. χήρα Π. Β. κατά το 1/3 εξ αδιαιρέτου και Α. χήρα Σ. Δ. κατά το1/3εξ αδιαιρέτου ο αδελφός τους Μ. Κ.ς του Α. ή, αν αυτός είχε αποβιώσει, οι κληρονόμοι του κατά το έτερο 1/3 εξ αδιαιρέτου .

Συνεπώς, μετά τον επιγενόμενο θάνατο, στις 22-1-1982, της Β. χήρας Π.. Σ., το εξ αδιαιρέτου μερίδιο αυτής, ανερχόμενο κατά τα άνω στο 1/3 εξ αδιαιρέτου του όλου ακινήτου, κληρονομήθηκε από την αδελφή της Α. χήρα Σ. Δ. κατά το 1/2 αδιαιρέτου (άρα κατά το 1/6) και από τους κληρονόμους του προαποβιώσαντος αδελφού της Μ. Α. Κ., κατά το άλλο 1/2 αδιαιρέτου (άρα κατά το 1/6). Με αυτόν τον τρόπο η Α. χήρα Σ. Δ. έγινε κυρία των (1/3 ή 2/6 που είχε από τις διαδοχικές κληρονομιές+1/6από την κληρονομιά της αδελφής της Β.ς=) 3/6 εξ αδιαιρέτου του επιδίκου και όχι των 2/3 ή 4/6 εξ αδιαιρέτου, που δέχτηκε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση.

Με αυτόν τον τρόπο, όμως, το δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου (της με αριθμό ...5/30-11-1979 δήλωσης αποδοχής κληρονομιάς της συμβ/φου Μ. Π.-Δ.) και παρά το νόμο δέχτηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά χωρίς απόδειξη".Και ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος, αφού και εδώ υπό το προρρηθέν περιεχόμενό του και με την επίφαση των επικληθεισών πλημμελειών πλήττεται η περί τα πράγματα κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, που είναι ανέλεγκτη αναιρετικώς.

IV. Κατά συνέπεια, μη υπάρχοντος προς διερεύνηση ετέρου λόγου, η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί, να διαταχθεί η εισαγωγή του καταβληθέντος παραβόλου στο Δημόσιο ταμείο και να επιβληθεί η δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, κατά παραδοχή του αιτήματός τους στην ηττώμενη αναιρεσείουσα (άρθρ. 176, 183, 191 παρ. 2 495 παρ. 3 ΚΠολΔ), συμφώνως προς το διατακτικό.-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ -

Απορρίπτει την από 12-4-2018 αίτηση της Α. Κ. περί αναιρέσεως της 704/2017 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πειραιώς.-

Διατάσσει την εισαγωγή του καταβληθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο. Και -Επιβάλλει στην αναιρεσείουσα την δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, το ποσόν της οποίας ορίζει σε δυο χιλιάδες επτακόσια ευρώ (2.700).-

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 20 Φεβρουαρίου 2019.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 9 Μαΐου 2019.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ