Supreme Court dismisses appeal for vague grounds regarding compensation determination and inheritance acceptance.

Απόφαση 521 / 2009 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 521/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Πετράκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση και Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Δεκεμβρίου 2008, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Δήμου Αθηναίων, νομίμως εκπροσωπουμένου από τον Δήμαρχο ..., κάτοικο ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Αθανίτη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) ...., 2) ...., ανηλίκου, εκπροσωπούμενου από τους γονείς του που ασκούν από κοινού την γονική μέριμνα, κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Αλμπανίδη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15/6/2006 αίτηση καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημιώσεως των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Εφετείο Αθηνών.

Εκδόθηκε η 1497/2007 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί ο αναιρεσείων με την από 3/7/2007 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, ανέγνωσε την από 11/12/2008 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 3/7/2007 αίτησης αναίρεσης κατά της 1497/2007 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Ο έλεγχος από το Άρειο Πάγο της επάρκειας ή μη της θεμελίωσης της αγωγής, ένστασης κλπ, γίνεται όταν μεν πρόκειται για νομική αοριστία αυτής, με τον από το αρθ. 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, λόγο αναίρεσης, ενώ, όταν πρόκειται για ποσοτική ή ποιοτική αοριστία, με τον από το αρθ. 559 αρ. 8 ή αρ. 14 λόγο αναίρεσης (ΟλΑΠ 1573/1981, ΑΠ 388/1998).

Ειδικότερα, εάν το δικαστήριο της ουσίας, κατά παράβαση κανόνα δικαίου, θεώρησε ή δεν θεώρησε επαρκή τα εκτιθέμενα, για την περαιτέρω εξειδίκευση του κανόνα, πραγματικά περιστατικά, ιδρύεται ο λόγος του αρ. 14 αρθ. 559 ΚΠολΔ. Στην τελευταία αυτή περίπτωση, εάν δηλαδή το απαράδεκτο συνίσταται στην απόρριψη της αγωγής ή ένστασης, ως αόριστης, για να είναι ορισμένος ο λόγος, πρέπει στο αναιρετήριο να προσδιορίζεται ποίο ακριβώς ήταν το περιεχόμενο της αγωγής ή ένστασης και ως προς ποίο σημείο ειδικότερα κρίθηκε ότι δεν ήταν πλήρης (ΑΠ 295/1999).

Με τον πρώτο κατ' ορθή από το δικαστήριο εκτίμηση από το άρθ. 559 αρ. 14 ΚΠολΔ λόγο αναίρεσης, προβάλλεται η αιτίαση ότι το δικάσαν Εφετείο, παρά το νόμο, κήρυξε, ως απαράδεκτη την περί παραγραφής της αξίωσης των αναιρεσιβλήτων, για τον οριστικό προσδιορισμό της αποζημίωσης απαλλοτριωθέντος ακινήτου, προβληθείσα από τον καθού η αίτηση-νυν αναιρεσείοντα (Δήμο Αθηναίων) ένσταση, λόγω αοριστίας αυτής, ενώ, κατά την άποψη του αναιρεσείοντος, αυτή ήταν ορισμένη.

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος προεχόντως ως αόριστος και ως εκ τούτου απαράδεκτος, καθόσον δεν αναφέρονται στο αναιρετήριο τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία ο αναιρεσείων είχε επικαλεσθεί, για τη θεμελίωση της ιστορικής βάσης της ένστασης, ώστε να είναι εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος, ως προς το εάν η απόρριψη αυτής συνιστά ή όχι παραβίαση των φερομένων ως παραβιασθέντων κανόνων δικαίου.

ΙΙ. Παραβίαση κανόνα δικαίου, κατά το αρθ. 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, υπάρχει όταν ο κανόνας δικαίου δεν εφαρμόσθηκε, παρότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή όταν εφαρμόσθηκε, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και εάν εφαρμόσθηκε εσφαλμένα. Για να είναι ορισμένος ο λόγος αυτός πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο ο φερόμενος ως παραβιασθείς κανόνας δικαίου και μάλιστα ενάριθμα, οι πραγματικές διαπιστώσεις (παραδοχές) της ελάσσονος πρότασης της προσβαλλομένης απόφασης, που θεμελίωσαν την κρίση του δικαστηρίου για το βάσιμο ή μη της αγωγής ή του ισχυρισμού (ΟλΑΠ 27/98) και η έννομη συνέπεια, που καταγνώσθηκε βάσει αυτών, καθώς και που ακριβώς εντοπίζεται το νομικό σφάλμα, δηλαδή σε τι συνίσταται η παράβαση, κατά την ερμηνεία ή εφαρμογή του κανόνα δικαίου.

Με τον δεύτερο, μη χαρακτηριζόμενο στο αναιρετήριο λόγο αναίρεσης, προβάλλεται η αιτίαση ότι το δικάσαν Εφετείο εσφαλμένα απέρριψε τον ισχυρισμό του αναιρεσείοντος για την απόρριψη της αίτησης των αναιρεσιβλήτων περί οριστικού καθορισμού της αποζημίωσης απαλλοτριωθέντος ακινήτου λόγω αναπιφύλακτης αποδοχής, από τον κληρονομηθέντα από τους αναιρεσίβλητους, αρχικό δικαιούχο της αποζημίωσης, της 3140/1999 πράξης του Δημοτικού του Συμβουλίου και των περιεχομένων σ' αυτή όρων, μεταξύ των οποίων ότι θεωρεί δίκαιη και εύλογη την αποζημίωση, που είχαν καθορίσει δικαστικές αποφάσεις μέχρι το έτος 1984 και ότι, μετά την καταβολή της διαφοράς μεταξύ προσωρινής και οριστικής αποζημίωσης, δεν έχει καμία αξίωση εναντίον του αναιρεσείοντος άλλως παραιτείται από αξιώσεις του από την αιτία αυτή. Ο λόγος αυτός, με τον οποίο, κατ' ορθή εκτίμηση, φέρεται να προβάλλεται πλημμέλεια από το άρθρ. 559 αρ. 1 ΚΠολΔ είναι απορριπτέος, ως αόριστος, καθόσον δεν αναφέρονται στο αναιρετήριο οι φερόμενοι ως παραβιασθέντες κανόνες ουσιαστικού δικαίου, ούτε οι παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, ως προς το πιο πάνω κρίσιμο ζήτημα, αλλ' ούτε αναφέρεται που συγκεκριμένα βρίσκεται η παραβίαση κατά την ερμηνεία δηλαδή των διατάξεων ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σ' αυτές και στην τελευταία περίπτωση που έγκειται ακριβώς το σφάλμα.

Μετά από αυτά, πρέπει να απορριφθεί η αναίρεση και να καταδικασθεί ο ηττηθείς αναιρεσείων στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 3.7.2007 αίτηση του Δήμου Αθηναίων, για αναίρεση της 1497/2007 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 3 Φεβρουαρίου 2009

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 4 Μαρτίου 2009.

Ο ANTIΠΡΟΕΔΡΟΣ O ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ