Supreme Court partially allows appeal regarding joint dangerous bodily harm, extending favorable outcome to co-defendant.

Απόφαση 520 / 2024 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 520/2024

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Χριστοδούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρία Βάρκα, Αλεξάνδρα Αποστολάκη, Ελευθέριο Σισμανίδη και Αικατερίνη Χονδρορίζου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 24 Ιανουαρίου 2024, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ιωάννη Αγγελή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευθυμίας Καλογεροπούλου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Γ. Τ. του Χ., κατοίκου ... και ήδη κρατούμενου στο Κ.Κ...., ο οποίος εκπροσωπήθηκε αό την πληρεξούσια δικηγόρο του Ολυμπία Βλασοπούλου, για αναίρεση της υπ’αριθμ..../2023 αποφάσεως του Α'Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Χαλκίδας. Με υποστηρίζοντες την κατηγορία τους: 1)Α. Τ. του Σ., κάτοικο ... και 2)Μ. Σ. του Κ., κάτοικο ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν.

Το Α'Τριμελές Πλημμελειοδικείο Χαλκίδας με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από ...2023 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό .../2023.

Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει εν μέρει δεκτή η αίτηση και δη ως προς την έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και της έλλειψης νόμιμης βάσης, ως προς το αδίκημα της επικίνδυνης σωματικής βλάβης από κοινού και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως και την πληρεξούσια δικηγόρο του αναιρεσείοντος που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη με αριθμό .../2023 από ...2023 αίτηση του Γ. Τ. του Χ., κατοίκου ... (...), για αναίρεση της με αριθμό ...2023 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Χαλκίδας, που δίκασε ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, με την οποία κηρύχθηκε ένοχος για τις αξιόποινες πράξεις α)της επικίνδυνης σωματικής βλάβης (άρθρ.309 σε συνδ.

με άρθρ.308 παρ.1α Π.Κ.), από κοινού και κατά μόνας, κατά συρροή, β)της φθοράς ξένης ιδιοκτησίας από κοινού (άρθρ.381 παρ.1 π.Π.Κ.) και του επιβλήθηκε συνολική ποινή φυλάκισης σαράντα ενός (41) μηνών, της οποίας δεν ανεστάλη η εκτέλεση και η οποία δεν μετετράπη σε χρηματική, απορριφθέντων των σχετικών αιτημάτων, ασκήθηκε νομότυπα, από την Ολυμπία Βλασοπούλου, δικηγόρο Χαλκίδας (Α.Μ.581), για λογαριασμό του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου, δυνάμει της από ...2023 εξουσιοδότησης, επί της οποίας το γνήσιο της υπογραφής του θεωρήθηκε αυθημερόν, κατ'άρθρο 42 παρ.2 εδ.γ' του Κ.Ποιν.Δ., από τον Διευθυντή του Κ.Κ...., όπου κρατείται, με δήλωση ενώπιον του Γραμματέα του Πρωτοδικείου Χαλκίδας Γ.

Π. και συντάχθηκε συναφώς η με αριθ....2023 έκθεση αναίρεσης, που υπογράφεται από τους προαναφερόμενους (άρθρα 89 παρ. 2, 466 παρ. 1, 474 παρ. 1 του Κ.Ποιν.Δ.), και εμπρόθεσμα, εντός της προβλεπόμενης εικοσαήμερης προθεσμίας του άρθρου 473 παρ.2 και 3 Κ.Πολ.Δ., στις ...2023, δεδομένου ότι η ως άνω απόφαση καταχωρίστηκε καθαρογραμμένη, στις ...2023 στο, κατά το άρθρο 473 παρ.2 και 3 εδ.α' του ΚΠΔ , ειδικό βιβλίο, από πρόσωπο που είχε το σχετικό έννομο συμφέρον, κατά απόφασης υποκείμενης στο συγκεκριμένο ένδικο μέσο (άρθρα 462 παρ.1, 464, 466 παρ.1 εδ.α' και β', 473 παρ.2, 3 , 474 παρ.1, 4, 504 παρ.1 και 505 παρ.1 περ.α' του Κ.Ποιν.Δ.), και περιλαμβάνει ορισμένους λόγους αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.

Δ' και Ε' του ΚΠΔ (έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης). Επομένως, η αίτηση αυτή είναι παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς τη βασιμότητα των λόγων της. Σημειώνεται ότι η συζήτηση της υπόθεσης γίνεται σαν να ήταν παρόντες και οι υποστηρίζοντες την κατηγορία Α.

Τ. του Σ. και Μ. Σ. του Κ., οι οποίοι καίτοι κλητεύθηκαν νομότυπα και εμπρόθεσμα για να παραστούν στην παρούσα αναιρετική δίκη (βλ. τα από ...2023 και ...2023 αποδεικτικά επίδοσης των Αρχιφυλάκων Σ. Ι. και Σ. Α., αντίστοιχα, που υπηρετούν στο Α.Τ. Χαλκίδας, προς τον Α. Τ. και τον αντίκλητό του Τάρτη Αθανάσιο, δικηγόρο Χαλκίδας, αντίστοιχα, και τα από ...2023 και ...2023 αποδεικτικά επίδοσης των ιδίων ως άνω Αρχιφυλάκων, αντίστοιχα, προς την Μ.

Σ. και τον αντίκλητό της Τάρτη Αθανάσιο, δικηγόρο Χαλκίδας, αντίστοιχα), δεν εμφανίστηκαν κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (άρθρο 515 παρ. 2 Κ.Ποιν.Δ.).

Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠοινΔ, όταν αναφέρονται σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικοί συλλογισμοί, με τους οποίους έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε (Ολ.Α.Π.1/2005).

Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού (σκεπτικού) με το διατακτικό της απόφασης, τα οποία αποτελούν ενιαίο σύνολο αιτιολογίας. Επίσης, ως προς τις αποδείξεις αρκεί αυτές να αναφέρονται στην απόφαση γενικά και κατά το είδος τους, χωρίς να είναι αναγκαίο να διευκρινίζεται τί προέκυψε από κάθε αποδεικτικό μέσο χωριστά ή από ποιο συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο αποδείχτηκε η κάθε παραδοχή, ούτε είναι απαραίτητη η αναλυτική παράθεση και η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ τους και δεν χρειάζεται να προσδιορίζεται ποιο αποδεικτικό μέσο βάρυνε περισσότερο για το σχηματισμό της δικαστικής κρίσης.

Δεν αρκεί, όμως, να περιορίστηκε το δικαστήριο σε τυπική ρηματική αναφορά των αποδεικτικών μέσων ως προς το είδος τους ή σε επιλεκτική εκτίμηση και αξιολόγηση μερικών μόνο από αυτά, αλλά απαιτείται να συνάγεται με βεβαιότητα από την απόφαση, ότι αυτό έλαβε πράγματι υπόψη του, συνεκτίμησε και αξιολόγησε το περιεχόμενο όλων των αποδεικτικών μέσων για τη διαμόρφωση της δικανικής πεποίθησής του, όπως επιβάλλουν οι διατάξεις των άρθρων 177 παρ. 1 και 187 του ΚΠοινΔ., και όχι μόνο ορισμένων από αυτά κατ' επιλογή.

Όταν δε εξαίρονται ορισμένα από τα αποδεικτικά μέσα δε σημαίνει ότι δεν ελήφθησαν υπόψη τα άλλα, αφού δεν εξαιρέθηκαν ρητά, ούτε ανακύπτει ανάγκη αιτιολογήσεως, γιατί δεν εξαίρονται τα λοιπά (Α.Π.117/2023, Α.Π. 689/2020). Επίσης, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠΔ λόγο αναίρεσης της απόφασης συνιστά και η εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διάταξης.

Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει στο νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή όταν το δικαστήριο, χωρίς να παρερμηνεύσει το νόμο, δεν υπήγαγε ορθά τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, στη διάταξη που εφαρμόσθηκε. Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης, που ιδρύει τον ανωτέρω αναιρετικό λόγο από το άρθρ. 510 παρ. 1 στοιχ.

Ε' του ΚΠΔ, συνιστά και η εκ πλαγίου παραβίαση της διάταξης αυτής, η οποία υπάρχει όταν στο πόρισμα της απόφασης, που προκύπτει από την αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού και του διατακτικού της και ανάγεται στα στοιχεία και στην ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο σε σχέση με την ορθή εφαρμογή του νόμου, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση (Α.Π.618/2023, Α.Π.1548/2022, Α.Π.366/2021).

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 308 παρ.1 εδ. α' του ισχύοντος από 1.7.2019 ΠΚ (Ν.4619/2019), "όποιος προξενεί σε άλλον σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας του τιμωρείται με φυλάκιση έως δύο έτη ή χρηματική ποινή", κατά δε τη διάταξη του άρθρου 309 του παραπάνω Κώδικα, "αν η πράξη του προηγούμενου άρθρου τελέστηκε με τρόπο που μπορούσε να προκαλέσει στον παθόντα κίνδυνο ζωής ή βαριά σωματική βλάβη, επιβάλλεται φυλάκιση έως τρία έτη ή χρηματική ποινή".

Η διάταξη αυτή του άρθρου 309 ΠΚ σε σχέση με την προηγούμενη, που ίσχυε κατά το χρόνο τέλεσης της ερευνώμενης εδώ πράξης, δεν διαφέρει ως προς τα απαιτούμενα για τη συγκρότηση του αδικήματος στοιχεία, είναι όμως ευμενέστερη ως προς την απειλούμενη ποινή, αφού αντί της ποινής φυλάκισης τουλάχιστον τριών (3) μηνών (έως πέντε ετών), που προέβλεπε η προϊσχύσασα διάταξη, η προβλεπόμενη τώρα ποινή είναι φυλάκιση έως τρία (3) έτη ή χρηματική ποινή.

Απαιτούμενα στοιχεία για την αξιόποινη πράξη της επικίνδυνης σωματικής βλάβης είναι: α) σωματική βλάβη κατά την έννοια του άρθρου 308 του ΠΚ, β) η πράξη να τελέσθηκε κατά τρόπο που να μπορεί να προκαλέσει στον παθόντα κίνδυνο της ζωής του ή βαριά σωματική βλάβη, όπως ενδεικτικά αναφέρεται στη διάταξη του άρθρου 310 παρ.2 Π.Κ. (ήδη παρ.3 μετά την τροποποίησή του με το ν.4855/2021).

Ενόψει της διαζευκτικής αυτής διατύπωσης, είναι απαραίτητο στην καταδικαστική απόφαση για επικίνδυνη σωματική βλάβη να καθορίζεται ποια από τις ως άνω δύο διακινδυνεύσεις δέχεται το δικαστήριο ότι συνέτρεξε στην συγκεκριμένη περίπτωση, δηλαδή διακινδύνευση για τη ζωή ή για βαριά σωματική βλάβη. Αυτό δεν στερείται εννόμων συνεπειών, διότι η παραδοχή της μιας ή της άλλης περίπτωσης, αν και στις δύο περιπτώσεις η πράξη τιμωρείται με τα αυτά όρια στερητικής της ελευθερίας ποινής ή με χρηματική ποινή (για την αξιόποινη πράξη της βαριάς σωματικής βλάβης που θεσπίζεται με την παραπάνω διάταξη του άρθρου 309 Π.Κ., προβλέπεται ήδη, μετά την τροποποίησή του με το άρθρο 65 του ν.4855/2021, μόνο φυλάκιση έως τριών (3) ετών), πρακτικώς άγει σε διαφοροποίηση της ποινικής μεταχείρισης του δράστη, αφού στην πρώτη πλήττεται έννομο αγαθό υπέρτερο από τη σωματική υγεία και ακεραιότητα και η ποινή θα καθορισθεί με βάση τα προβλεπόμενα στο άρθρο 79 Π.Κ.

κριτήρια. Για την υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος της επικίνδυνης σωματικής βλάβης απαιτείται απλός (κοινός) δόλος, δηλαδή γνώση της αφηρημένης δυνατότητας του κινδύνου της ζωής ή της βαριάς σωματικής βλάβης και θέληση του υπαιτίου να προξενήσει σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας, χωρίς να απαιτείται ιδιαίτερη εξειδίκευση του δόλου, αρκεί να προκύπτει από τα γενόμενα δεκτά πραγματικά περιστατικά (Α.Π.974/2023, Α.Π. 395/2022, Α.Π. 322/2020, Α.Π. 812/2020).

Αν υπάρχει ασάφεια αναφορικά με το είδος της διακινδύνευσης, τότε συντρέχει περίπτωση εκ πλαγίου παραβιάσεως της ανωτέρω διατάξεως του άρθρου 309 του Π.Κ. και ιδρύεται ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' ΚΠοινΔ λόγος αναιρέσεως, διότι ο Άρειος Πάγος αδυνατεί να ελέγξει ακυρωτικά την απόφαση, για το αν δηλαδή το δικαστήριο της ουσίας εφάρμοσε σωστά ή μη το νόμο με αποτέλεσμα η απόφαση να στερείται νομίμου βάσεως (Α.Π.974/2023, Α.Π.1485/2022, Α.Π.366/2021, Α.Π. 322/2020, Α.Π. 812/2020, Α.Π. 284/2019).

Στην προκειμένη περίπτωση το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Χαλκίδας με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε κατά την ανέλεγκτη κρίση του, μετά από αξιολόγηση και συνεκτίμηση των ειδικώς αναφερομένων αποδεικτικών μέσων, ότι αποδείχθηκαν, κατά το ενδιαφέρον εδώ μέρος του σκεπτικού της, κατά πιστή μεταφορά, τα ακόλουθα: "Από την κύρια αποδεικτική διαδικασία, από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας και υπεράσπισης, από τα έγγραφα που αναγνώσθηκαν και τις απολογίες των κατηγορουμένων στο ακροατήριο και γενικά από την αξιολογική εκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων σύμφωνα με την αρχή της ηθικής απόδειξης αποδείχθηκαν τα κατωτέρω πραγματικά περιστατικά:

Στις ... επί της οδού ... την ...2016 και περί ώρα 12.15 μεταξύ των εγκαλούντων, του Χ. Τ. και του Γ. Τ., προκλήθηκε έντονο επεισόδιο. Αιτία πίσω από την επίθεση των ως άνω κατηγορουμένων ήταν το γεγονός ότι η δεύτερη εγκαλούσα Μ. Σ. είναι μέλος του πολιτιστικού-εξωραιστικού συλλόγου με την επωνυμία "...", που είχε δραστηριοποιηθεί προκειμένου να καταπολεμηθεί η αυθαίρετη δόμηση στην περιοχή της ..., με αποτέλεσμα να εμποδιστεί η ανέγερση οικοδομής από ο Χ.

Τ.. Το Δικαστήριο κατέληξε στο ως άνω συμπέρασμα τόσο από την ένορκη κατάθεση του πρώτου εγκαλούντος Α. Τ., όσο και από την κατάθεση της μάρτυρα Μ. Κ.. Συγκεκριμένα, στον ως άνω τόπο και χρόνο ο Χ. Τ. απείλησε τον Α. Τ. με τις φράσεις "θα σε καταστρέψω, θα σου βάλω φωτιά και θα σε κάψω, θα σου βάλω φωτιά στο σπίτι και στα αυτοκίνητα και στη βάρκα, θα σε πάρω σβάρνα με το φορτηγό" προκαλώντας σε αυτόν τρόμο και ανησυχία ότι θα υλοποιήσει τις απειλές του.

Επιπλέον αποδείχθηκε ότι κατά τη διάρκεια του επεισοδίου ο Χ. Τ. ενεργώντας από κοινού και κατόπιν συναπόφασης με τον Γ. Τ. επιτέθηκαν στον Α. Τ., χτυπώντας τον με μεταλλικά αντικείμενα (σιδερένια μπάλα, σιδερογροθιά) στο πρόσωπο και σε όλο του το σώμα με αποτέλεσμα να του προκαλέσουν έλλειμα επιδερμίδας διαστάσεων 5Χ7 στη δεξιά κνήμη.

Στη συνέχεια ο Γ. Τ. επιτέθηκε στην εγκαλούσα Μ. Σ., χτυπώντας την ομοίως με μεταλλικά αντικείμενα (σιδερένια μπάλα, σιδερογροθιά) στο πρόσωπο και σε όλη της το σώμα με αποτέλεσμα να της προκαλέσει εκχύμωση στον αριστερό οφθαλμό και εκδορά στην αριστερά άκρα χείρα. Μάλιστα από τα πλήγματα που δέχθηκε η ως άνω εγκαλούσα έσπασαν τα γυαλιά της.

Από τον τρόπο δε με τον οποίο οι κατηγορούμενοι εκτέλεσαν την πράξη τους (πλήγματα στο πρόσωπο και σε όλο το σώμα) αλλά και από το μέσο που χρησιμοποιήθηκε (μεταλλικό αντικείμενο) μπορούσε να προκληθεί κίνδυνος ζωής ή σοβαρού τραυματισμού των εγκαλούντων. Σημειωτέον ότι η πράξη σε βάρος του Α. Τ. τελέστηκε από κοινού από τους άνω κατηγορουμένους, οι οποίοι έδρασαν από κοινού μη αφήνοντας περιθώριο δράσης στον παθόντα.

Επιπλέον δε, πρέπει να συνεκτιμηθεί το γεγονός ότι αμφότεροι οι κατηγορούμενοι είναι νέοι και δυνατοί άνδρες σε σχέση με τους παθόντες που είναι άτομα μεγαλύτερης ηλικίας. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι οι ως άνω κατηγορούμενοι ενεργώντας από κοινού και κατόπιν συναπόφασης προκάλεσαν φθορές στη με αριθ.κυκλοφορίας ...

μηχανή μάρκας HONDA, ιδιοκτησίας του πρώτου εγκαλούντος Α. Τ., και συγκεκριμένα έθραυσαν τον αριστερό καθρέφτη, τα δύο πίσω φλας, τη μπαγκαζιέρα και προκάλεσαν γρατζουνιές σε όλη την αριστερή πλευρά της...". Ακολούθως, το δικαστήριο της ουσίας κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα-κατηγορούμενο με το εξής διατακτικό: "

Κηρύσσει ένοχο τον Γ. Τ. του ότι: Στις ... επί της οδού ... στις ...2016 και περί ώρα 12.15 με περισσότερες πράξεις τέλεσε περισσότερα από ένα εγκλήματα και ειδικότερα: Α. Στον άνω τόπο και χρόνο ενεργώντας από κοινού και κατόπιν συναπόφασης και έχοντας κοινό δόλο με το συγκατηγορούμενό του Χ. Τ. του Ε. και της Μ. προκάλεσε σε άλλον σωματική βλάβη, η δε πράξη του τελέστηκε κατά τρόπο δυνάμενο να προκαλέσει στον παθόντα κίνδυνο για τη ζωή του ή βαριάς σωματικής του βλάβης.

Ειδικότερα στον ως άνω τόπο και χρόνο επιτέθηκαν από κοινού στον Α. Τ., χτυπώντας τον με μεταλλικά αντικείμενα (σιδερένια μπάλα, σιδερογροθιά) στο πρόσωπο και σε όλο του το σώμα με αποτέλεσμα να του προκαλέσουν έλλειμα επιδερμίδας διαστάσεων 5Χ7 (ΔΕ) κνήμης. Από τον τρόπο δε με τον οποίο τέλεσαν την πράξη τους (πλήγματα σε ευαίσθητα σημεία του σώματος) αλλά και από το μέσο που χρησιμοποιήθηκε (μεταλλικό αντικείμενο) μπορούσε να προκληθεί κίνδυνος ζωής ή βαριά σωματική βλάβη του ως άνω παθόντος.

Β. Στον άνω τόπο και χρόνο προκάλεσε σε άλλον σωματική βλάβη, η δε πράξη του τελέστηκε κατά τρόπο δυνάμενο να προκαλέσει στον παθόντα κίνδυνο για τη ζωή του ή βαριάς σωματικής του βλάβης. Ειδικότερα, στον ως άνω τόπο και χρόνο επιτέθηκε στην εγκαλούσα Μ. Σ., χτυπώντας την με μεταλλικά αντικείμενα (σιδερένια μπάλα, σιδερογροθιά) στο πρόσωπο και σε όλο της το σώμα με αποτέλεσμα να της προκαλέσει εκχύμωση στον (ΑΡ) οφθαλμό και εκδορά στην (ΑΡ) άκρα χείρα.

Από τον τρόπο δε με τον οποίο τέλεσε την πράξη του (πλήγματα σε ευαίσθητα σημεία του σώματος) αλλά και από το μέσο που χρησιμοποιήθηκε (μεταλλικό αντικείμενο) μπορούσε να προκληθεί κίνδυνος ζωής ή βαριά σωματική βλάβη της ως άνω παθούσας. Γ. Στον ως άνω χρόνο και τόπο ενεργώντας από κοινού και κατόπιν συναπόφασης και έχοντας κοινό δόλο με τον άνω συγκατηγορούμενό του με πρόθεση κατέστρεψαν ξένο ολικά ή μερικά πράγμα και ειδικότερα στον ως άνω τόπο και χρόνο προκάλεσαν στη με αριθ.κυκλοφορίας ...

μηχανή μάρκας HONDA, ιδιοκτησίας του πρώτου εγκαλούντος Α. Τ., και συγκεκριμένα έθραυσαν τον αριστερό καθρέφτη, τα δύο πίσω φλας, τη μπαγκαζιέρα και προκάλεσαν γρατζουνιές σε όλη την αριστερή πλευρά της. Επιπλέον από τα χτυπήματα που δέχτηκε η εγκαλούσα Μ. Σ. έσπασαν τα γυαλιά οράσεώς της αξίας 400 ευρώ". Με τις παραδοχές αυτές, οι οποίες διαλαμβάνονται στο σκεπτικό, σε συνδυασμό με όσα αναφέρονται στο διατακτικό της προσβαλλομένης απόφασης, που παραδεκτά αλληλοσυμπληρώνονται, το Δικαστήριο της ουσίας, αναφορικά με την πράξη της επικίνδυνης σωματικής βλάβης κατά συρροή, δεν διέλαβε στην εν λόγω απόφασή του, την απαιτούμενη από τις προαναφερόμενες διατάξεις του Συντάγματος και του Κ.Ποιν.Δ., ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, ενώ παράλληλα στέρησε αυτή νόμιμης βάσης, αφού υπάρχουν σ'αυτή ασάφειες, που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή ή μη εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 309 του Π.Κ..

Ειδικότερα, αναφορικά με την πράξη της επικίνδυνης σωματικής βλάβης κατά συρροή σε βάρος των Α. Τ. και Μ. Σ., για την οποία κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο αναιρεσείοντα (κατά συναυτουργία με τον Χ. Τ. σε βάρος του Α. Τ. και κατά μόνας σε βάρος της Μ. Σ.), λόγω της παραδοχής στο σκεπτικό της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι "..

ο Χ. Τ. ενεργώντας από κοινού και κατόπιν συναπόφασης με τον Γ. Τ. επιτέθηκαν στον Α. Τ., χτυπώντας τον με μεταλλικά αντικείμενα (σιδερένια μπάλα, σιδερογροθιά) στο πρόσωπο και σε όλο του το σώμα με αποτέλεσμα να του προκαλέσουν έλλειμα επιδερμίδας διαστάσεων 5Χ7 στη δεξιά κνήμη...και ο Γ. Τ. επιτέθηκε στην εγκαλούσα Μ.

Σ., χτυπώντας την ομοίως με μεταλλικά αντικείμενα (σιδερένια μπάλα, σιδερογροθιά) στο πρόσωπο και σε όλη της το σώμα με αποτέλεσμα να της προκαλέσει εκχύμωση στον αριστερό οφθαλμό και εκδορά στην αριστερά άκρα χείρα....από τον τρόπο δε με τον οποίο οι κατηγορούμενοι εκτέλεσαν την πράξη τους (πλήγματα στο πρόσωπο και σε όλο το σώμα) αλλά και από το μέσο που χρησιμοποιήθηκε (μεταλλικό αντικείμενο) μπορούσε να προκληθεί κίνδυνος ζωής ή σοβαρού τραυματισμού των εγκαλούντων", δέχεται δηλαδή διαζευκτική διακινδύνευση, και στο διατακτικό της που επίσης δέχεται ότι "...από τον τρόπο με τον οποίο τέλεσαν την πράξη τους (πλήγματα σε ευαίσθητα σημεία του σώματος) αλλά και από το μέσο που χρησιμοποιήθηκε (μεταλλικό αντικείμενο) μπορούσε να προκληθεί κίνδυνος ζωής ή βαριά σωματική βλάβη ...", δηλαδή διαζευκτική διακινδύνευση των εννόμων αγαθών των παθόντων, δημιουργείται ασάφεια ως προς το είδος της διακινδύνευσης που δέχτηκε και έτσι το μεν υπάρχει έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας ως προς την περί ενοχής του αναιρεσείοντος κρίση του, το δε παραβιάζεται εκ πλαγίου η διάταξη του άρθρου 309 ΠΚ και η προσβαλλομένη απόφαση στερείται νομίμου βάσεως.

Επομένως οι από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Δ' και Ε' του Κ.Ποιν.Δ., λόγοι αναιρέσεως για έλλειψη αιτιολογίας και εσφαλμένη εφαρμογή της ουσιαστικής αυτής ποινικής διάταξης, με την μορφή της έλλειψης νόμιμης βάσης, είναι βάσιμοι. Μετά ταύτα, πρέπει να αναιρεθεί εν μέρει η προσβαλλόμενη απόφαση για τον αναιρεσείοντα ως προς την πράξη της επικίνδυνης σωματικής βλάβης, κατά συρροή, από κοινού με τον Χ.

Τ. με παθόντα τον Α. Τ. και κατά μόνας με παθούσα την Μ. Σ., και χωρίς να ερευνηθούν οι άλλοι λόγοι αναίρεσης, των οποίων παρέλκει η έρευνα, πρέπει να παραπεμφθεί η υπόθεση για την άνω πράξη ως προς τον αναιρεσείοντα για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν την υπόθεση σε οποιοδήποτε διαδικαστικό στάδιο προηγουμένως (519 ΚΠΔ).

Κατ' ακολουθία όλων των ανωτέρω, πρέπει η προσβαλλόμενη απόφαση, να αναιρεθεί εν μέρει, κατά τις καταδικαστικές διατάξεις της με τις οποίες κηρύχθηκε ένοχος ο αναιρεσείων τρίτος κατηγορούμενος Γ. Τ. για την πράξη της επικίνδυνης σωματικής βλάβης κατά συρροή (από κοινού, με τον Χ. Τ. σε βάρος του Α. Τ., και κατά μόνας σε βάρος της Μ.

Σ.), αναγκαίως δε και ως προς τις διατάξεις της επιβολής σ'αυτόν ποινής για τις ανωτέρω δύο πράξεις, και κατά τη διάταξή της περί επιβολής συνολικής ποινής, με συνέπεια την συναναίρεση και των διατάξεων: α)περί αναστολής της συνολικής ποινής, που συνέχεται με την νέα συνολική ποινή που θα επιμετρηθεί, (αφού η αναστολή της ποινής, εξαρτάται και από το ύψος της συνολικής ποινής), και την διάταξη περί μετατροπής αυτής που συναναιρείται με τη διάταξη της αναστολής, διότι παρέπεται αυτής (Α.Π.601/2017).

Μετά ταύτα δε παρέλκει η έρευνα των σχετικών λόγων αναίρεσης, με τους οποίους ο αναιρεσείων πλήττει την προσβαλλόμενη απόφαση για την απορριπτική της διάταξη περί αναστολής της συνολικής του ποινής, ενόψει της αναίρεσης των ως άνω διατάξεων.

Περαιτέρω, κατά τις διατάξεις του άρθρου 469 εδ.α' του ΚΠΔ, "Αν στο έγκλημα συμμετείχαν περισσότεροι ή αν η ποινική ευθύνη ενός κατηγορουμένου εξαρτάται σύμφωνα με το νόμο από την ευθύνη του άλλου, το ένδικο μέσο που ασκεί κάποιος από τους κατηγορουμένους, ακόμη και όταν χορηγείται μόνο σ' αυτόν από το νόμο, καθώς και οι λόγοι τους οποίους προτείνει, αν δεν αναφέρονται αποκλειστικά στο πρόσωπό του, ωφελούν και βλάπτουν τους υπόλοιπους κατηγορουμένους".

Κατά την έννοια της παραπάνω διάταξης, δικαιολογητικός λόγος της οποίας είναι η αρχή της ισότητας και η εναρμόνιση των ευνοϊκών αποτελεσμάτων για όλους τους συμμετόχους, γενικές προϋποθέσεις για όλες τις άνω προβλεπόμενες περιπτώσεις εφαρμογής της ως άνω διάταξης του άρθρου αυτού είναι : α) να ασκήθηκε το ένδικο μέσο από συγκατηγορούμενο που δικαιούτο να ασκήσει αυτό και δεν κρίθηκε για οποιονδήποτε λόγο απαράδεκτο, β) οι προταθέντες από αυτόν λόγοι να μην άρμοζαν αποκλειστικά στο πρόσωπό του και γ) οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι είτε δεν δικαιούνται να ασκήσουν το ένδικο μέσο, είτε δικαιούνται μεν, αλλά δεν το άσκησαν εντός της νομίμου προθεσμίας ή το άσκησαν και τούτο απορρίφθηκε ως απαράδεκτο ή ανυποστήρικτο.

Δηλαδή καθιερώνεται υπέρ του συγκατηγορουμένου του ασκήσαντος το ένδικο μέσο της αναίρεσης, επέκταση της ευνοϊκής κρίσεως του Αρείου Πάγου, αν οι λόγοι που έγιναν δεκτοί δεν αρμόζουν αποκλειστικά στο πρόσωπο αυτού που άσκησε παραδεκτά το ένδικο μέσο, το οποίο τελικά έγινε δεκτό και ως βάσιμο. Εάν συντρέχουν οι όροι αυτοί, εφόσον με το ασκηθέν ένδικο μέσο βελτιώθηκε η θέση αυτού που το άσκησε, ωφελούνται και οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι, αλλά μόνο για αντικειμενικούς λόγους που δεν αρμόζουν αποκλειστικά στο πρόσωπο του ασκήσαντος το ένδικο μέσο και όχι για λόγους προσωπικούς.

Οι ωφελούμενοι κατά τα παραπάνω από το επεκτατικό αποτέλεσμα δικαιούνται και δεν υποχρεούνται να συμμετάσχουν στη δίκη ως διάδικοι, κατά τη συζήτηση του ενδίκου μέσου του άλλου και να ζητήσουν εφαρμογή του επεκτατικού αποτελέσματος και σε αυτούς, χωρίς να δικαιούνται να προβάλουν άλλους ιδίους λόγους, κυρίους ή προσθέτους, το δε δικαστήριο επεκτείνει και σε αυτούς αυτεπαγγέλτως το ευεργετικό αποτέλεσμα που προέκυψε από το ένδικο μέσο του αναιρεσείοντος (ΑΠ 470/2023, ΑΠ 796/2022, ΑΠ 444/2022).

Στην προκειμένη περίπτωση, οι κατά τα ανωτέρω από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Δ' και Ε' του ΚΠΔ λόγοι αναίρεσης του αναιρεσείοντος Γ. Τ. για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης για την πράξη της επικίνδυνης σωματικής βλάβης, δεν αφορούν αποκλειστικά στο πρόσωπο του αναιρεσείοντος, αλλά αφορούν και στο πρόσωπο του συγκατηγορουμένου του Χ.

Τ. του Ε. και συγκαταδικασθέντος με την προσβαλλόμενη απόφαση για την από κοινού τέλεση με τον αναιρεσείοντα της επικίνδυνης σωματικής βλάβης σε βάρος του Α. Τ. που δεν έχει ασκήσει αίτηση αναίρεσης κατά της προσβαλλόμενης απόφασης. Επομένως, το ευεργετικό αποτέλεσμα της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης του αναιρεσείοντος Γ.

Τ. του Χ., πρέπει να επεκταθεί, σύμφωνα με το πιο πάνω άρθρο, και στον ωφελούμενο συγκατηγορούμενο και συγκαταδικασθέντα Χ. Τ.. Ενόψει όλων των ανωτέρω πρέπει η αίτηση αναιρέσεως να γίνει εν μέρει δεκτή, όπως ανωτέρω αναφέρθηκε, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το σκέλος που αφορά τον τρίτο κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα Γ.

Τ., κατά το ανωτέρω μέρος, και να επεκταθεί το επωφελές ως άνω αποτέλεσμα της κρινόμενης αναιρέσεώς του, κατ' άρθρο 469 ΚΠοινΔ, και στον μη ασκήσαντα αίτηση αναίρεσης, συμμέτοχο (συναυτουργό) κατά τα ανωτέρω, συγκατηγορούμενό του Χ. Τ. του Ε. και της Μ. και συγκαταδικασθέντα στη δευτεροβάθμια δίκη για την από κοινού τέλεση της επικίνδυνης σωματικής βλάβης με παθόντα τον Α.

Τ.. Ακολούθως πρέπει να παραπεμφθεί η υπόθεση, κατά το αναιρούμενο μέρος, για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί εν μέρει την με αριθμό ...2023 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Χαλκίδας, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, συγκεκριμένα δε ως προς τις διατάξεις της που αφορούν την κήρυξη ενόχου και καταδίκη του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου Γ. Τ. για την πράξη της επικίνδυνης σωματικής βλάβης κατά συρροή (από κοινού, με τον Χ. Τ. σε βάρος του Α. Τ., και κατά μόνας, σε βάρος της Μ. Σ.), αναγκαίως δε και ως προς τις διατάξεις της επιβολής σ'αυτόν ποινής για τις ανωτέρω δύο πράξεις, καθώς και της επιβολής συνολικής ποινής, της απορριπτικής διάταξης περί αναστολής αυτής και της απορριπτικής διάταξης περί μετατροπής της συνολικής ποινής.

Επεκτείνει το αναιρετικό, ως άνω αποτέλεσμα, και στον συγκαταδικασθέντα συγκατηγορούμενο Χ. Τ. του Ε. και της Μ..

Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το ως άνω αναιρούμενο μέρος της, για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από δικαστές άλλους εκτός από εκείνους που είχαν δικάσει προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Μαρτίου 2024.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 28 Μαρτίου 2024.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ