51/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 51 / 2009 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 51/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Ιωάννη - Σπυρίδωνα Τέντε, Βασίλειο Φούκα και Γεώργιο Χρυσικό, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 15 Δεκεμβρίου 2008, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ομοσπονδίας με την επωνυμία "Δ' ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΝΗΣΩΝ (Δ' ΚΟΣΕ) που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Ελευθέριο Σεραφείμ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ψ1, ..., ο οποίος παρέστη αυτοπροσώπως και με την ιδιότητα του δικηγόρου 2. Ψ2, κατοίκου ..., 3. Ψ3, κατοίκου ..., 4. Ψ4, κατοίκου ..., 5. Ψ5, κατοίκου ..., 6. Ψ6, κατοίκου ..., 7. Ψ7, κατοίκου ..., 8. Ψ8, κατοίκου ... και 9. Ψ9, κατοίκου ..., ατομικά και με την ιδιότητα των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου του Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου με την επωνυμία "1ος Κυνηγετικός Σύλλογος Αιγάλεω", που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα αλλά και ως μέλη του ως άνω ΝΠΙΔ, άπαντες εκπροσωπηθέντες δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Γεωργίου Πετράκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την 27 Ιανουαρίου 2004 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις¨3474/2004 οριστική του ιδίου δικαστηρίου και 6391/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 26 Οκτωβρίου 2005 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης-Σπυρίδων Τέντες ανέγνωσε την από 27 Απριλίου 2007 έκθεσή του με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με τον πρώτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο παρά το νόμο υποκατέστησε το (Πολυμελές ή Μονομελές) Πρωτοδικείο και δίκασε την υπόθεση σε πρώτο βαθμό. Ο λόγος αυτός, στηριζόμενος, όπως εκτιμάται, στο άρθρο 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ, είναι απορριπτέος ως ερειδόμενος επί ανακριβούς προϋποθέσεως. Διότι, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, το Εφετείο δεν δίκασε την υπόθεση σε πρώτο βαθμό, αλλά δίκασε την αγωγή, αφού προηγουμένως έκανε δεκτή έφεση των αναιρεσιβλήτων κατά της 3474/2004 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που παρέπεμψε το κύριο αγωγικό αίτημα, λόγω αρμοδιότητας, στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, εξαφάνισε την εκκαλούμενη και κράτησε την υπόθεση, όπως ήταν υποχρεωμένο, σύμφωνα με το άρθρο 535 παρ. 1 ΚΠολΔ.

Η προβλεπόμενη από το άρθρο 88 παρ. 2 ΑΚ δίμηνη αποκλειστική προθεσμία αφορά μόνο την προσφυγή κατ' αποφάσεως περί αποβολής μέλους σωματείου που έγινε κατά παράβαση του καταστατικού ή χωρίς σπουδαίο λόγο (άρθρο 88 παρ. 1 ΑΚ) και όχι την αγωγή περί αναγνωρίσεως ακυρότητας αποφάσεως της γενικής συνελεύσεως ή του διοικητικού συμβουλίου σωματείου.

Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα με τον δεύτερο εκ του άρθρου 559 αριθ. 8 (κατ' ορθήν υπαγωγή όχι και αριθ. 14) ΚΠολΔ λόγου αναιρέσεως προβάλλει την αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό της ότι η αγωγή των αναιρεσιβλήτων ασκήθηκε μετά την πάροδο της προβλεπόμενης από το άρθρο 88 ΑΚ για την άσκηση της δίμηνης προθεσμίας.

Όμως εν προκειμένω δεν ασκείται η ως άνω εκ του άρθρου 88 ΑΚ προσφυγή, αλλ' αγωγή περί αναγνωρίσεως της ακυρότητας αποφάσεως του διοικητικού συμβουλίου της αναιρεσείουσας Ομοσπονδίας με την επωνυμία "Δ' Κυνηγετική Ομοσπονδία Στερεάς Ελλάδας και Νήσων (Δ' ΔΟΣΕ)", με την οποία επιβλήθηκε η πειθαρχική ποινή της επί ένα έτος διαγραφής από το μητρώο του συλλόγου τους των αναιρεσιβλήτων, που είναι μέλη πρωτοβάθμιου κυνηγετικού συλλόγου.

Επομένως, η αγωγή αυτή δεν υπόκειται στην ως άνω αποκλειστική προθεσμία, ο δε σχετικός ισχυρισμός της εναγομένης (αναιρεσείουσας), ως μη νόμιμος, δεν είχε επιρροή στην έκβαση της δίκης. Επομένως, το Εφετείο, που δεν τον έλαβε υπόψη, δεν υπέπεσε στην αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ και ο εξεταζόμενος λόγος αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 5 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο, σε περίπτωση καθ' ύλην αρμοδιότητας, εσφαλμένα δέχτηκε ότι είναι αρμόδιο ή αναρμόδιο, με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 47, σύμφωνα προς τις οποίες δεν υπόκεινται σε προσβολή με ένδικο μέσο απόφαση πρωτοδικείου, πολυμελούς ή μονομελούς, για το λόγο ότι η υπόθεση ανήκει στην αρμοδιότητα του ειρηνοδικείου, και απόφαση πολυμελούς πρωτοδικείου για υπόθεση της αρμοδιότητας του μονομελούς.

Από τη διάταξη αυτή συνάγεται, ότι ο ανωτέρω λόγος αναιρέσεως δημιουργείται μόνον όταν υπάρχει σφάλμα του δικαστηρίου της ουσίας αναφερόμενο σε παραδοχή καθ' ύλην αρμοδιότητας ή αναρμοδιότητας αυτού του ιδίου. Επομένως, δεν στοιχειοθετείται ο λόγος αυτός όταν το Εφετείο, επιλαμβανόμενο εφέσεως που υπάγεται, κατά το άρθρο 19 του ΚΠολΔ, στην καθ' ύλην αρμοδιότητά του, κρίνει εσφαλμένως ότι το πρωτοβάθμιο δικαστήριο που εξέδωσε την εκκαλουμένη απόφασή ήταν ή δεν ήταν αρμόδιο καθ' ύλην (Ολ.ΑΠ 3/1991, 30/1995).

Στην προκειμένη περίπτωση, ο τρίτος λόγος του αναιρετηρίου περιέχει την αιτίαση ότι το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση εσφαλμένως δέχτηκε πως το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών παρά το νόμο έκρινε, με την εκκαλουμένη 3473/2004 απόφαση, ότι ήταν αναρμόδιο καθ' ύλην να δικάσει την αγωγή των αναιρεσιβλήτων κατά το κύριο αίτημά της και την παρέπεμψε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, στη συνέχεια δε δέχθηκε την έφεση και εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση.

Σύμφωνα όμως με όσα προεκτέθηκαν, το αποδιδόμενο στο Εφετείο σφάλμα δεν συνιστά λόγο αναιρέσεως από τον αριθμό 5 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ούτε από άλλο αριθμό αυτού του άρθρου και, συνεπώς, ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος.

Σύμφωνα με το άρθρο 43 του ν. 281/1914 "περί σωματείων", δύο ή περισσότερα σωματεία μπορούν να ενώνονται σε σύνδεσμο ή ένωση για την επιδίωξη των κοινών συμφερόντων τους, διατηρώντας την οικονομική και διοικητική αυτονομία τους. Οι αναγνωρισμένες δε ενώσεις έχουν τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις με τα απλά σωματεία.

Συνέπεια της διατηρήσεως της αυτονομίας των ενωμένων σωματείων είναι ότι στην πειθαρχική εξουσία των υπερκειμένων ενώσεων υπάγονται μόνο τα νομικά πρόσωπα που την αποτελούν (σωματεία - μέλη της) και όχι τα φυσικά πρόσωπα - μέλη των κατ' ιδίαν σωματείων, τα οποία είναι τρίτα πρόσωπα ως προς την υπερκείμενη ένωση.

Τυχόν διάταξη του καταστατικού της τελευταίας που προβλέπει την δυνατότητα ασκήσεως πειθαρχικού ελέγχου εκ μέρους της ενώσεως επί των φυσικών προσώπων - μελών των σωματείων αντιβαίνει στο νόμο και είναι άκυρη (άρθρα 174, 179 ΑΚ). Ουδεμία δε απόκλιση από τις ανωτέρω αρχές προβλέπεται από το άρθρο 266 ν.δ. 86/1969, όπως ισχύει, με το οποίο ρυθμίζονται θέματα κυνηγετικών οργανώσεων μη έχοντα σχέση με τα ανωτέρω και ορίζεται ότι κατά τα λοιπά εφαρμόζονται σ' αυτές οι διατάξεις περί σωματείων του Αστικού Κώδικα και του ν. 281/1914.

Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη απόφαση του, το Εφετείο δέχθηκε ότι η 421/3.11.2003 απόφαση της Δ' Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Στεράς Ελλάδος, που έχει ως μέλος του τον 1ο Κυνηγετικό Σύλλογο Αιγάλεω, με την οποία, κατ' εφαρμογή του άρθρου 11 του καταστατικού της εν λόγω Ομοσπονδίας, επιβλήθηκε στους αναιρεσίβλητους - μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του ως άνω Κυνηγετικού Συλλόγου η πειθαρχική ποινή της διαγραφής τους από το μητρώο του Συλλόγου τους επί ένα έτος, στερείται κύρους.

Με την κρίση του αυτή το Εφετείο σύμφωνα με τις σκέψεις που προηγήθηκαν, ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο και δεν παραβίασε ειδικότερα τις διατάξεις του άρθρου 266 παρ. 3-6 του ν.δ. 86/1969, ο δε περί του αντιθέτου εκ του άρθρου 559 αριθ. 1 (κατ' ορθήν υπαγωγή όχι και 19) ΚΠολΔ, όπως εκτιμάται, τέταρτος λόγος αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 26-10-2005 αίτηση της Ομοσπονδίας με την επωνυμία "Δ' ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΝΗΣΩΝ (Δ' ΚΟΣΕ)" για αναίρεση της 6391/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Ιανουαρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 12 Ιανουαρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ