519/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 519 / 2016 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 519 / 2016

ΤO ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Μπιχάκη Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Ιωάννη Σίδερη), Ελένη Διονυσοπούλου, Ευγενία Προγάκη, Μαρία Βαρελά και Διονυσία Μπιτζούνη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του, στις 6 Μαΐου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Α. - Σ. Κ. του Α., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Μόνικα Φρώυντε, με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Του αναιρεσιβλήτου: Γ. Κ., κατοίκου ..., ως διαχειριστή, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Μπρούμα, με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22.2.2011 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου και την από 14.11.2011 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκαν.

Εκδόθηκε η 2094/2013 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση οποίας ζητεί η ήδη αναιρεσείουσα με την από 26.3.2014 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Διονυσία Μπιτζούνη ανέγνωσε την από 3.12.2014 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση Αρεοπαγίτη Ερωτόκριτου Καλούδη, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης, αλλά μόνο όσον αφορά στην από 14.11.2011 αγωγή της αναιρεσείουσας.

Σκέφθηκε κατά το νόμο Με την κρινόμενη 30/26.3.2014 αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 2094/20.12.2013 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής, κατ’ επιτρεπτή, κατά το άρθρο 561 παρ.2 Κ.Πολ.Δ., εκτίμηση των διαδικαστικών εγγράφων.

Ειδικότερα: Στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο συνεκδικάσθησαν η …/22.2.2011 αγωγή του αναιρεσιβλήτου κατά της αναιρεσείουσας περί καταψήφισης 2.187,18 Ευρώ για οφειλόμενα κοινόχρηστα και η .../14.11.2011 αγωγή της αναιρεσείουσας κατά του αναιρεσιβλήτου περί καταψήφισης 2.777,00 Ευρώ για ζημίες της υπό στοιχεία … οριζόντιας ιδιοκτησίας της, λόγω βλάβης της κεντρικής αποχέτευσης της πολυκατοικίας. Επί των εν λόγω αγωγών εκδόθηκε η 2094/2013 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, ήδη τελεσίδικη, που δέχθηκε εν μέρει την πρώτη (Α) αγωγή για το ποσό των χιλίων τριακοσίων εβδομήντα τριών Ευρώ και τριάντα πέντε λεπτών (1.373,35) και απέρριψε την δεύτερη (Β) ως κατ’ ουσίαν αβάσιμη. Κατά αυτής της αποφάσεως εναντιώνεται η ηττηθείσα ενάγουσα - εναγομένη με την ένδικη αίτηση αναιρέσεως και με την έννοια αυτή ερευνώνται στη συνέχεια οι διατυπούμενοι δι’ αυτής λόγοι αναιρέσεως:

Ι. Ειδικότερα, κατά τη διάταξη του άρθρ. 559 αριθ. 14 Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται λόγος αναίρεσης, αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο, κατά παράβαση σχετικής δικονομικού περιεχομένου διάταξης. Κατά τον πρώτο λόγο του αναιρετηρίου, κατ’ εκτίμησή του, το δικαστήριο της ουσίας υπέπεσε στις πλημμέλειες από τον αριθ. 14 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., διότι αν και η αναιρεσείουσα προέβαλε ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου την ένσταση παντελούς αοριστίας της ένδικης υπό στοιχ. Α αγωγής, αυτό παρά το νόμο δεν κήρυξε την από 22.2.2011 αγωγή απαράδεκτη λόγω αοριστίας. Συγκεκριμένα, επικαλείται η αναιρεσείουσα ότι η αγωγή του αναιρεσίβλητου - ενάγοντος είναι αόριστη, αφού το υπό στοιχεία … διαμέρισμα, το οποίο αναφέρει στο αγωγικό του δικόγραφο και διατείνεται ότι του οφείλει το συνολικό ποσό των 2.187,18 Ευρώ για κοινόχρηστα ουδέποτε της ανήκε κατά κυριότητα αλλά ανήκει σε τρίτο άγνωστο πρόσωπο. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι, υπό την επίκληση της πλημμέλειας αυτής, πλήττεται αποκλειστικά η αναιρετικά ανέλεγκτη από το Δικαστήριο της ουσίας εκτίμηση πραγματικών γεγονότων (άρθρο 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.).

ΙΙ. Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 11 περ. γ’ Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Εξάλλου, από τις διατάξεις του άρθρου 650 παρ. 1 εδ. δ’ Κ.Πολ.Δ., οι οποίες, κατά το άρθρο 654 αρ. 2 εδ. α’ ίδιου Κώδικα, εφαρμόζονται και στην κατ’ έφεση δίκη, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 339 και 340 ίδιου Κώδικα, προκύπτει, ότι στην ειδική διαδικασία των άρθρων 648 έως 657, κατά την οποία δικάζονται και οι διαφορές του άρθρου 17 αριθμ. 3 (Κ.Πολ.Δ. 647 παρ. 2), ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου λαμβάνονται υπόψη μόνο αν έγιναν ύστερα από προηγούμενη κλήτευση του αντιδίκου, πριν από είκοσι τέσσερις τουλάχιστον ώρες, αποτελούν δε, όταν προσάγονται στη δίκη για την οποία έχουν δοθεί, ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο, διαφορετικό από τους μάρτυρες και τα έγγραφα, και συνεπώς το δικαστήριο για να μην υπάρχει αμφιβολία περί του αν λήφθηκαν ή όχι υπόψη, πρέπει να τις μνημονεύει στην απόφασή του ειδικώς. Στην προκείμενη περίπτωση, με το δεύτερο λόγο της αναίρεσης, προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια του αριθμού 11 παρ. γ’ του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., γιατί το Δικαστήριο της ουσίας που δίκασε την από 14.11.2011 αγωγή της (αναιρεσείουσας) για ζημιές της υπό στοιχεία … οριζόντιας ιδιοκτησίας της, λόγω βλάβης της κεντρικής αποχέτευσης της πολυκατοικίας, και την απέρριψε κατ’ ουσίαν, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα περί του ότι δεν αποδείχθηκε ζημία στην κεντρική αποχέτευση της πολυκατοικίας και την απόρριψη, εν τέλει της αγωγής, δεν έλαβε υπόψη και δεν συνεκτίμησε με τις λοιπές αποδείξεις την από 25.9.2013 ένορκη βεβαίωση του βοηθού του αναιρεσίβλητου διαχειριστή Σ. Σ. στο συμβολαιογράφο Αθηνών Π. - Ο. Κ. του Π., σύμφωνα με την ... /24.9.2013 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Πειραιά Ν. Κ., ότι, αντιθέτως, κατά το σχετικό ουσιώδη αγωγικό ισχυρισμό της ήδη αναιρεσείουσας ενάγουσας, ζημία στην κεντρική αποχέτευση της πολυκατοικίας υπήρχε. Από την παραδεκτή (άρθρο 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.) επισκόπηση των από 26.9.2013 προτάσεων της ήδη αναιρεσείουσας - ενάγουσας - εναγομένης στο Δικαστήριο της ουσίας, της συζήτησης μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση (βλ. ιδιαίτερα τη σελ. 17 αυτών), προκύπτει ότι η προαναφερθείσα ένορκη βεβαίωση είχε προσκομιστεί νόμιμα με επίκληση σ’ αυτό - πιο πάνω Δικαστήριο - από την ήδη αναιρεσείουσα - ενάγουσα - εναγομένη. Όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση το Δικαστήριο της ουσίας (Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών) βεβαιώνει, ότι τα περιστατικά τα οποία έγιναν δεκτά αναφορικά με τους ισχυρισμούς των διαδίκων αποδείχθηκαν "από τις καταθέσεις των μαρτύρων των διαδίκων, που εξετάστηκαν ενώπιον (του), οι οποίες περιέχονται στα ταυτάριθμα με την απόφαση αυτή πρακτικά συνεδριάσεως (και) τα επικαλούμενα και νομίμως προσκομιζόμενα από τους διαδίκους έγγραφα". Μόνη, όμως η προεκτεθείσα βεβαίωση στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη οι καταθέσεις των μαρτύρων και τα έγγραφα, δεν αρκεί για να καταστήσει βέβαιο ότι το πιο πάνω Δικαστήριο έλαβε υπόψη και την προαναφερθείσα ένορκη βεβαίωση, η οποία όπως προεκτέθηκε, αποτελεί ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο, διαφορετικό από τους μάρτυρες και τα έγγραφα, και για να μην υπάρχει αμφιβολία, περί του αν λήφθηκε ή όχι υπόψη, έπρεπε να γινόταν ειδική μνεία στην απόφαση, ότι λήφθηκε υπόψη. Ο ερευνώμενος, επομένως, αναιρετικός λόγος, αναφορικά με την από 14.11.2011 αγωγή της αναιρεσείουσας, είναι, ως προς την ένορκη αυτή βεβαίωση, βάσιμος και γι’ αυτό πρέπει να γίνει δεκτός. Πρέπει επομένως, κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως καθό μέρος δια αυτής πλήττονται οι διατάξεις της προσβαλλόμενης απόφασης που αφορούν την συνεκδικασθείσα υπό στοιχ. Α’ αγωγή του αναιρεσιβλήτου εναντίον της αναιρεσείουσας. Στη συνέχεια, κατά παραδοχήν, ως προαναφέρθηκε, του δεύτερου λόγου της αναιρέσεως, θα πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση εν μέρει, δηλαδή ως προς τις διατάξεις της που αναφέρονται στην συνεκδικασθείσα υπό στοιχ. Β’ αγωγή της αναιρεσείουσας εναντίον του αναιρεσιβλήτου, παρελκούσης της έρευνας των λοιπών λόγων αναίρεσης με τους οποίους πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση ως προς τις διατάξεις της που αναφέρονται στην ως άνω προαναφερθείσα Β’ αγωγή, να παραπεμφθεί δε η υπόθεση, καθό μέρος αναιρέθηκε, προς περαιτέρω εκδίκαση στο δικαστήριο που την εξέδωσε και του οποίου είναι δυνατή η συγκρότηση από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ.3 του Κ.Πολ.Δ.), να διαταχθεί η επιστροφή του κατατεθέντος παραβόλου στην καταθέσασας αναιρεσείουσα (άρθρ. 495 παρ.4 Κ.Πολ.Δ.), και να συμψηφιστεί η μεταξύ των διαδίκων δικαστική δαπάνη (άρθρα 178, Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 26.3.2014 αίτηση της Α. - Σ. Κ. για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 2094/2013 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών ως προς το μέρος της που αφορά τις διατάξεις της, με τις οποίες έγινε εν μέρει δεκτή η συνεκδικασθείσα από 22.2.2011 αγωγή του αναιρεσιβλήτου εναντίον της αναιρεσείουσας.

Αναιρεί εν μέρει την υπ’ αρ. 2094/2013 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών ως προς τις διατάξεις της με τις οποίες απορρίφθηκε η από 14.11.2011 συνεκδικασθείσα αγωγή της αναιρεσείουσας εναντίον του αναιρεσιβλήτου.

Παραπέμπει την υπόθεση κατά το ως άνω αναιρούμενο μέρος της στο ίδιο Δικαστήριο που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση για περαιτέρω εκδίκαση, συντιθέμενο από άλλους δικαστές.

Διατάσσει την επιστροφή του κατατεθέντος παραβόλου στην καταθέσασα αναιρεσείουσα.

Συμψηφίζει την μεταξύ των διαδίκων δικαστική δαπάνη.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 4 Νοεμβρίου 2015. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 22 Σεπτεμβρίου 2016.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ