Supreme Court annuls Court of Appeals decision for failing to declare an appeal inadmissible due to late filing.

Απόφαση 519 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 519/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Γκιάφη, Αντιπρόεδρο, Αλέξανδρο Κασιώλα, Χαράλαμπο Αντωνιάδη, Γεώργιο Φώσκολο και Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Δεκεμβρίου 2005, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος:Κ. Σ. του Γ., κατοίκου…, που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χρήστο Μόσχου.

Του αναιρεσιβλήτου:Ν. Σ. του Γ., κατοίκου…, που δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17 Νοεμβρίου 2000 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3977/2001 του ίδιου Δικαστηρίου και 8560/2002 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 16 Φεβρουαρίου 2004 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσείων όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη ανέγνωσε την από 17 Νοεμβρίου 2005 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 16-2-2004 αίτηση για αναίρεση της 8560/2002 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Aπό την ... έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Πειραιά Ι. Ν. Α. προκύπτει, ότι κατόπιν έγγραφης παραγγελίας του πληρεξούσιου δικηγόρου του αναιρεσείοντος - Η. Π. - που επισπεύδει τη συζήτηση, ακριβές αντίγραφο της από 16-2-2004 αίτησης αναίρεσης με την κάτω απ' αυτή πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς εμφάνιση κατά τη στην αρχή της παρούσας αναφερόμενη δικάσιμο (της 7-12-2005) επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στον αναιρεσίβλητο, ο οποίος δεν εμφανίστηκε κατά τη συζήτηση της υπόθεσης όταν αυτή εκφωνήθηκε στη σειρά του οικείου πινακίου, ούτε υπέβαλε έγγραφη δήλωση για παράστασή του στο ακροατήριο κατά το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ. Πρέπει, επομένως, σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ. 2 εδάφιο γ' ΚΠολΔ, να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία του αναιρεσιβλήτου.

Από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 96 παρ. 1, 114 παρ. 4, 518 παρ. 1 και 532 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι ο διάδικος που ηττήθηκε στην πρωτοβάθμια δίκη έχει δικαίωμα να ασκήσει το ένδικο μέσο της έφεσης κατά της πρωτόδικης απόφασης. Το ένδικο αυτό μέσο ασκείται με δικόγραφο που κατατίθεται στο πρωτότυπο στη γραμματεία του δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση.

Η προθεσμία της έφεσης, εφόσον ο εκκαλών διαμένει στην Ελλάδα, είναι τριάντα ημερών, αρχίζει δε, κατά τη διάταξη του άρθρου 144 παρ. 1 του ίδιου πιο πάνω Κώδικα, από την επόμενη ημέρα μετά την επίδοση και λήγει ως επτά το βράδυ της τελευταίας ημέρας και αν αυτή είναι κατά νόμο εξαιρετέα, την ίδια ώρα της επόμενης μη εξαιρετέας ημέρας.

Εξάλλου, όπως προκύπτει από τη διάταξη του άρθρου 562 παρ. 2 περίπτ. β' και γ' ΚΠολΔ, ο λόγος αναίρεσης είναι παραδεκτός και αν στηρίζεται σε ισχυρισμό που δεν προτάθηκε μεν νόμιμα στο δικαστήριο της ουσίας, αφορά όμως σφάλμα που προκύπτει από την ίδια την απόφαση ή ισχυρισμό που αφορά τη δημόσια τάξη, όπως ισχυρισμό σχετικό με την άσκηση ένδικων βοηθημάτων και μέσων.

Στην προκείμενη περίπτωση, από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δικογραφίας, προκύπτουν τα ακόλουθα: Στην ένδικη αγωγή του ενάγοντος και ήδη αναιρεσιβλήτου περί ανατροπής, μεταξύ άλλων αιτημάτων, της γονικής παροχής του επίδικου ακινήτου (οικοπέδου με οικία), που συστήθηκε από τη θανούσα χωρίς διαθήκη, στις 17-11-1998, μητέρα των διαδίκων, Β.

χα Γ. Σ. προς τον εναγόμενο και ήδη αναιρεσείοντα, γιο της, με βάση το ... συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Αθηνών Στέλλας Βλαχονικολέα-Σταθάκη, που έχει νόμιμα μεταγραφεί, ως δωρεάς, στο σύνολό της, γιατί υπερβαίνει το μέτρο που επιβάλλουν οι περιστάσεις, προς συμπλήρωση της νόμιμης μοίρας του κατά ποσοστό 10/46 εξ αδιαιρέτου στο επίδικο ακίνητο (μέμψης άστοργης δωρεάς), εκδόθηκε στον πρώτο βαθμό η 3977/2001 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Με την εν λόγω απόφαση έγινε δεκτή η κρινόμενη αγωγή ως ουσιαστικά βάσιμη εν μέρει ως προς το παραπάνω αίτημά της, κατά παραδοχή όμως του νόμιμου από το άρθρο 1836 παρ. 1 εδαφ. β' ΑΚ αιτήματος του εναγομένου να καταβάλει στον αντίδικό του, προκειμένου να αποφύγει την ανατροπή, το ισάξιο της νόμιμης μοίρας που λείπει, υποχρεώθηκε αυτός - εναγόμενος - να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των 915.000 δραχμών (2.68,25 ευρώ) μέσα σε ένα μήνα από τη νόμιμη επίδοση της απόφασης στον ίδιο, για την περίπτωση δε της μη καταβολής του πιο πάνω χρηματικού ποσού μέσα στην προθεσμία, που ρητά ορίστηκε, κηρύχθηκε η ανατροπή της δωρεάς κατά ποσοστό 61/1020 εξ αδιαιρέτου στο επίδικο ακίνητο.

Ακριβές αντίγραφο της αμέσως πιο πάνω απόφασης επιδόθηκε στις 29.11.2001 στον εναγόμενο με επιμέλεια του αντιδίκου του με την 3026/29-11-2001 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Πειραιά Π. Μ.. Κατά της απόφασης αυτής άσκησε ο μεν ενάγων την από 2-2-2002 έφεσή του, ο δε εναγόμενος την από 6-12-2001 έφεσή του.

Με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση κρίθηκε, ότι οι αντίθετες εφέσεις των διαδίκων ασκήθηκαν νομότυπα και εμπρόθεσμα. Όπως όμως ειδικότερα προκύπτει από το επικυρωμένο αντίγραφο της έφεσης του ενάγοντος διαμένοντος στην ημεδαπή, αυτή κατατέθηκε στο αρμόδιο Τμήμα του Πρωτοδικείου Αθηνών στις 4-2-2002, δηλαδή εκπρόθεσμα, μετά την εκπνοή της τριακονθήμερης προθεσμίας του άρθρου 518 παρ. 1 εδάφιο α' ΚΠολΔ, η οποία άρχισε την επόμενη ημέρα της επίδοσης της εκκαλούμενης οριστικής απόφασης, δηλαδή, στις 30-11-2001 (ημέρα Παρασκευή) και έληξε, λόγω παρεμβολής της ημέρας Κυριακής (30-12-2001) στις 31 Δεκεμβρίου 2001, ημέρα Δευτέρα (εργάσιμη ημέρα).

Επομένως, το Εφετείο, που, με την προσβαλλόμενη απόφαση, παρά το νόμο δεν κήρυξε απαράδεκτο, δηλαδή, δεν απέρριψε την από 4-2-2002 έφεση του ενάγοντος και ήδη αναιρεσιβλήτου ως απαράδεκτη λόγω της εκπρόθεσμης άσκησής της, υπέπεσε στην από τον αριθμό 14 περ. γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, γι' αυτό και πρέπει να αναιρεθεί η εν λόγω απόφαση, κατά το σχετικό παραδεκτό και βάσιμο πρώτο λόγο της αναίρεσης από τον αριθμ. 14 περ.

γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ο οποίος παραδεκτά ήδη προβάλλεται, σύμφωνα με την εξαιρετική διάταξη του άρθρου 562 παρ. 2 περίπτ. γ' ΚΠολΔ, μολονότι δεν εκτίθεται στο αναιρετήριο, ότι ο ισχυρισμός του αναιρεσείοντος περί εκπρόθεσμης άσκησης της έφεσης του αντιδίκου του είχε προταθεί νόμιμα στο Εφετείο με λόγο της έφεσής του ή με τις προτάσεις που ο ίδιος κατέθεσε κατά τη συζήτηση μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση προς αντίκρουση της έφεσης του αντιδίκου του να παραπεμφθεί δε η υπόθεση, κατά το αναιρούμενο μέρος της, προς περαιτέρω εκδίκαση, σύμφωνα με το άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ, στο ίδιο Εφετείο, εφόσον είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την προσβαλλόμενη απόφαση.

Δικαστική δαπάνη δεν επιδικάζεται σε βάρος του αναιρεσιβλήτου, αφού ο τελευταίος, εξαιτίας της ερημοδικίας του, δεν υπέβαλε σχετικό αίτημα (άρθρο 106 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 8560/2002 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, κατά τα ειδικότερα στο σκεπτικό της παρούσας διαλαμβανόμενο κεφάλαιό της.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο πιο πάνω Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 31 Ιανουαρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στην Αθήνα στις 15 Μαρτίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ