517/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 517 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 517/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Αχιλλέα Νταφούλη, Ελένη Μαραμαθά, Πλαστήρα Αναστασάκη και Δημήτριο Πατινίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 1 Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ....., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Πισσαδάκη.

Των αναιρεσίβλητων: 1. Ανώνυμης εταιρίας ασφαλίσεων ζημιών, με την επωνυμία "GENERALI HELLAS", που εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, 2. .... και 3. ...., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 6 Σεπτεμβρίου 2000 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Χανίων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 193/2002 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 423/2003 οριστική του Εφετείου Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 30 Μαρτίου 2004 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνον ο αναιρεσείων, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Πατινίδης, ανέγνωσε την από 21 Μαρτίου 2005 έκθεση του ήδη αποχωρήσαντος από την υπηρεσία, Αρεοπαγίτη Γεωργίου Βούλγαρη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από το άρθρο 568 παρ. 4 του ΚΠολΔ, κατά το οποίο ο επισπεύδων τη συζήτηση διάδικος εκδίδει κλήση στους άλλους διαδίκους, και από το άρθρο 576 παρ. 1, 2 και 3 του ίδιου κώδικα, κατά το οποίο επί ερημοδικίας στην αναιρετική δίκη ερευνάται, αν ο απών διάδικος επισπεύδει τη συζήτηση ή αν κλητεύθηκε από τον επισπεύδοντα αυτή, συνάγεται, ότι αν τη συζήτηση επισπεύδει ο αναιρεσείων οφείλει να κλητεύσει τον αναιρεσίβλητο, σε αποφατική δε περίπτωση ο Αρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τις προσκομιζόμενες από τον αναιρεσείοντα υπ' αριθμ. ..... και ..... και ..... εκθέσεις επιδόσεως των δικαστικών επιμελητών στο Πρωτοδικείο ....και .... ..... και ....., αντίστοιχα, με επιμέλεια του πληρεξουσίου δικηγόρου του αναιρεσείοντος, που επισπεύδει τη συζήτηση της υποθέσεως, επιδόθηκε στους αναιρεσίβλητους της πιο πάνω χρονολογίας, νομοτύπως και εμπροθέσμως, ακριβές αντίγραφο της από 12.4.2006 κλήσεως με την κάτωθι αυτής πράξεως του Προέδρου του τμήματος αυτού, με την οποία ορίσθηκε δικάσιμος η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας αποφάσεως και κλήση προς παράσταση κατά τη συζήτηση της υποθέσεως.

Δεδομένου δε ότι ακριβές αντίγραφο της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως επιδόθηκε στους αναιρεσίβλητους, με επιμέλεια του αναιρεσείοντος, που επέσπευσε τη συζήτηση της υποθέσεως για την αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο της 23.9.2005 (οπότε η συζήτηση της υποθέσεως αναβλήθηκε για τη δικάσιμο της 2-12-2005, οπότε και δεν εκφωνήθηκε, για να ακολουθήσει νέος προσδιορισμός για τη δικάσιμο της 7-4-2006, οπότε και ματαιώθηκε η συζήτηση της υποθέσεως), όπως προκύπτει από τις προσκομιζόμενες ....

και ..... και .... εκθέσεις επιδόσεως του ίδιου πιο πάνω δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου .... και του ....., δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο ..... αντίστοιχα και οι αναιρεσίβλητοι δεν εμφανίσθηκαν κατά την εκφώνηση της συζήτησης της υποθέσεως, κατά τη σειρά της από το πινάκιο, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της υποθέσεως παρά την απουσία τους.

ΙΙ. Ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νόμιμης βάσεως της αποφάσεως ιδρύεται, όταν δεν προκύπτουν σαφώς από το αιτιολογικό της τα περιστατικά τα αναγκαία για την κρίση στη συγκεκριμένη περίπτωση ως προς τη συνδρομή των νομίμων όρων και προϋποθέσεων της διατάξεως που εφαρμόσθηκε ή για τη μη συνδρομή τους που αποκλείει την εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση έχει ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες στο νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών, τα οποία έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Εξάλλου, είναι αόριστος ο μνημονευθείς λόγος αναιρέσεως, αν δεν διαλαμβάνει: 1) τις πραγματικές παραδοχές της αποφάσεως ή τη μνεία, ότι αυτή στερείται παντελώς αιτιολογίας, 2) τον ισχυρισμό (αγωγικό, ένσταση) και τα περιστατικά που προτάθηκαν προς θεμελίωσή του, ως προς το οποίο η έλλειψη, ανεπάρκεια ή αντίφαση και η σύνδεσή του με το διατακτικό και 3) εξειδίκευση του σφάλματος του δικαστηρίου, δηλαδή αν πρόκειται για παντελή έλλειψη αιτιολογίας, μνεία μόνο τούτου, αν πρόκειται για ανεπαρκή αιτιολογία, ποια επιπλέον περιστατικά έπρεπε να αναφέρονται ή ως προς τι υπάρχει έλλειψη του νομικού χαρακτηρισμού και αν πρόκειται για αντιφατικές αιτιολογίες, ποιες είναι αυτές, σε τι συνίσταται η αντίφαση και από πού προκύπτει.

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, δέχθηκε, κατά ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων, τα ακόλουθα: Οτι ο ήδη αναιρεσείων, την 6.9.1999 τραυματίσθηκε σε τροχαίο ατύχημα από αποκλειστική υπαιτιότητα του δευτέρου αναιρεσιβλήτου περί την οδήγηση του με αριθμ. κυκλοφορίας .....Ι.Χ.Ε.

αυτοκινήτου, ιδιοκτησίας της τρίτης αναιρεσίβλητης και ασφαλισμένου στην πρώτη (ασφαλιστική εταιρία). Ότι, ειδικότερα, ο ενάγων από τη σύγκρουση των οχημάτων υπέστη επιπλεγμένο κάταγμα αριστερής κνήμης και την ίδια ημέρα (6.9.1999) διακομίστηκε από οδηγό διερχομένου ταξί στο Γενικό Νοσοκομείο Χανίων "Αγιος Γεώργιος", όπου υποβλήθηκε σε εγχείριση και εξωτερική οστεοσύνθεση και εξήλθε αυτού στις 23.9.1999 και μετά ταύτα συνέχισε την νοσηλεία στην οικία του για 11 συνολικά μήνες.

Ότι ο ενάγων για τη νοσηλεία του αυτή στο νοσοκομείο και στην οικία του για ένδεκα συνολικά μήνες για τις υπηρεσίες πρωϊνής αποκλειστικής νοσοκόμας που ήταν αναγκαίες δαπάνησε ((200.000 χ 11 =) 2.200.000 δραχμές. Επίσης δαπάνησε για νυκτερινή αποκλειστική νοσοκόμα κατά την παραμονή του στο νοσοκομείο για 17 ημέρες 170.000 δραχμές, αφού η ημερησία δαπάνη νυκτερινή αποκλειστικής νοσοκόμας ανερχόταν σε 10.000 δραχμές.

Ότι δεν αποδείχθηκε ότι ο ενάγων δαπάνησε χρηματικό τι ποσόν για αμοιβή προσληφθέντος κτηνοτρόφου κατά την διάρκεια της νοσηλείας του στο νοσοκομείο και την οικία του. Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο δέχθηκε κατ' ουσίαν την έφεση των ήδη αναιρεσιβλήτων και δέχθηκε εν μέρει την αγωγή του αναιρεσείοντος.

Ετσι που έκρινε το Εφετείο περιέλαβε σαφείς και επαρκείς αιτιολογίες αναφορικά προς την επιδίκαση των ως άνω ποσών αποζημίωσης, αφού δέχεται ότι μόνο για τον ως άνω χρόνο ήταν αναγκαίες οι υπηρεσίες της αποκλειστικής νυκτερινής νοσοκόμας, ενώ δεν αποδείχθηκε η δαπάνη του αναιρεσείοντος για την εκκαλούμενη πληρωμή αμοιβής προσληφθέντος κτηνοτρόφου κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του στο νοσοκομείο και στο σπίτι του.

Γι' αυτό ο δεύτερος λόγος αναίρεσης κατά το πρώτο μέρος αυτού με το οποίο προσβάλλεται η αναιρεσιβαλλομένη για έλλειψη νόμιμης βάσης (άρθρο 559 παρ. 19 ΚΠολΔ) είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 11 του ΚΠολΔ, λόγος αναίρεσης ιδρύεται αν το δικαστήριο, παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που δεν προσκομίσθηκαν ή, κατά την έννοια της διάταξης αυτής, προσκομίσθηκαν απαράδεκτα ή δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν.

Για το ορισμένο του ως άνω λόγου πρέπει να αναφέρονται στην αίτηση αναίρεσης τα συγκεκριμένα αποδεικτικά μέσα τα οποία δεν έλαβε υπόψη το δικαστήριο. Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων προβάλλει την αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του και για την απόδειξη και των δύο ως ανωτέρω κεφαλαίων της αγωγής (αμοιβής νυκτερινής αποκλειστικής νοσοκόμου και αμοιβής κτηνοτρόφου) τα αποδεικτικά στοιχεία (γνωμοδοτήσεις ιατρών, μαρτυρικές καταθέσεις, αποδείξεις πληρωμής νυκτερινής νοσοκόμας) που είχε επικαλεσθεί και προσκομίσει, κει έτσι υπέπεσε στην πλημμέλεια που ιδρύει τον από τον αριθμ. 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγο αναίρεσης.

Ο λόγος αυτός (δεύτερος) της αίτησης αναίρεσης και κατά το δεύτερο μέρος του είναι αόριστος και επομένως απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι δεν αναφέρονται στο αναιρετήριο τα αποδεικτικά μέσα τα οποία φέρεται ότι δεν έλαβε υπόψη η προσβαλλομένη.

ΙΙΙ. Ο λόγος της αίτησης αναίρεσης πρέπει να είναι σαφής και ορισμένος, δηλαδή να αναφέρονται στο αναιρετήριο με σαφήνεια τα πραγματικά περιστατικά που στοιχειοθετούν κατά τον αναιρεσείοντα την πλημμέλεια, η οποία αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, δεν επιτρέπεται δε η συμπλήρωση λόγου αναίρεσης με παραπομπή σε άλλα διαδικαστικά έγγραφα, όπως είναι η αγωγή, η έφεση, οι προτάσεις (Ολομ. ΑΠ 57/1990). Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο της αίτησης αναίρεσης αποδίδεται η αιτίαση ότι το Εφετείο: α) δεν έλαβε υπόψη πράγματα προταθέντα και β) άφησε αίτηση αδίκαστη. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι δεν αναφέρονται με σαφήνεια τα περιστατικά τα οποία στοιχειοθετούν την πλημμέλεια που αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση (άρθρ. 559 παρ. 8 και 9 ΚΠολΔ), δηλαδή ποιος ήταν ο ουσιώδης ισχυρισμός που προτάθηκε από τον αναιρεσείοντα και δεν έλαβε υπόψη το δικαστήριο και ποια ήταν η αίτηση η οποία υποβλήθηκε στο δικαστήριο και δεν λήφθηκε υπόψη. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω εκτιθέντων η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί.

Για τους λόγους αυτούς

Απορρίπτει την από 30-3-2004 αίτηση του ..... για αναίρεση της 423/2003 αποφάσεως του Εφετείου Κρήτης.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Ιανουαρίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 9 Μαρτίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ